Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Από τα αρχικά στάδια της πανδημίας COVID-19, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση που ανέπτυξαν COVID-19 παρουσίαζαν πιο βαριά νόσο και χειρότερη έκβαση συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν έπασχαν από υπέρταση.

Τότε γεννήθηκε η υπόθεση ότι κάποια φάρμακα που χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία της υπέρτασης, όπως οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (αΜΕΑ) και οι αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης (ΑΥΑ), ενδεχομένως να αυξάνουν την ευαισθησία σε COVID-19 και να προδιαθέτουν σε βαρύτερη νόσηση.

Πιο συγκεκριμένα, πειράματα σε ζωικά μοντέλα έδειξαν ότι οι αΜΕΑ και οι ΑΥΑ αυξάνουν τη συγκέντρωση του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης 2 (ΜΕΑ2) στις κυτταρικές μεμβράνες, το οποίο φαίνεται να αποτελεί και υποδοχέα του SARS-CoV-2 και να διευκολύνει την είσοδό του στο κύτταρο.

Επομένως, οι ερευνητές υπέθεσαν ότι η χορήγηση αΜΕΑ/ΑΥΑ αυξάνει την παρουσία των υποδοχέων ΜΕΑ2 στις κυτταρικές μεμβράνες και έτσι διευκολύνεται η είσοδος του ιού στο κύτταρο, η λοίμωξη από SARS-CoV-2 και η βαρύτερη νόσηση από COVID-19.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), Ευστάθιος Μανιός (Αναπληρωτής Καθηγητής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής και Πρύτανης ΕΚΠΑ) (https://mdimop.gr/covid19/), ανασκόπησαν τη βιβλιογραφία (Mehra M et al, Cardiovascular disease, drug therapy, and mortality in COVID-19. NELM 2020;382:e102, Mancia G et al, Renin-angiotensin-aldosterone system blockers and the risk of COVID-19. NEJM 2020;382:2431-40, Reynolds H et al, Renin-angiotensin-aldosterone system inhibitors and risk of COVID-19. NEJM 2020;382:2441-8, Fosbol E et al, Association of angiotensin-converting enzyme inhibitor or angiotensin receptor blocker use with COVID-19 diagnosis and mortality. JAMA 2020 (published online June 19, 2020) doi:10.1001/jama.2020.11301) σχετικά με το θέμα αυτό.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, υπήρξε η θεωρητική ανησυχία ότι ίσως αυξάνεται η πιθανότητα οι ασθενείς που λαμβάνουν κάποιο από αυτούς τους τύπους φαρμάκων να εμφανίσουν τη λοίμωξη ή να παρουσιάσουν πιο σοβαρές επιπλοκές από COVID-19.

Ωστόσο, πρόσφατα δημοσιευμένες μελέτες σε επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους έδειξαν ότι η θεραπεία με αΜΕΑ/ΑΥΑ δεν αυξάνει τον κίνδυνο λοίμωξης από SARS-CoV-2, δεν επηρεάζει τη βαρύτητα της νόσου και δεν αυξάνει τη θνητότητα από COVID-19.

Η πρώτη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 8.910 ασθενείς με COVID-19 νοσηλευόμενοι σε 169 νοσοκομεία της Ασίας, Ευρώπης και Βορείου Αμερικής, έδειξε ότι η αρτηριακή υπέρταση δεν συσχετίσθηκε με αυξημένη ενδονοσοκομειακή θνητότητα.

Επιπλέον, η θνητότητα μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν αΜΕΑ (2.1%) ή ΑΥΑ (6.8%) δεν διέφερε σημαντικά συγκριτικά με εκείνους που δεν ελάμβαναν αΜΕΑ (6.1%) ή ΑΥΑ (5.7%), αντίστοιχα¹.

Σε μία άλλη μελέτη προερχόμενη από τη Λομβαρδία της Ιταλίας, 6.272 ασθενείς με επιβεβαιωμένη λοίμωξη από SARS-CoV-2 συγκρίθηκαν με 30.759 άτομα τα οποία αποτελούσαν την ομάδα ελέγχου.

Αν και η λήψη αΜΕΑ/ΑΥΑ ήταν πιο συχνή στους ασθενείς με COVID-19 συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου λόγω υψηλότερου επιπολασμού καρδιαγγειακών νοσημάτων, η θεραπεία με αΜΕΑ/ΑΥΑ δεν συσχετίσθηκε με αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης από SARS-CoV-2 ή τη βαρύτητα και έκβαση της νόσου².

Παρόμοια αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το οποίο μελέτησε και ανέλυσε δεδομένα από τους ηλεκτρονικούς φακέλους υγείας ασθενών με στόχο να διερευνηθεί η συσχέτιση ανάμεσα στις πέντε βασικές κατηγορίες αντιϋπερτασικών (αΜΕΑ, ΑΥΑ, β-αποκλειστές, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, διουρητικά) και την πιθανότητα λοίμωξης από SARS-CoV-2 καθώς και τη βαρύτητα της νόσου από COVID-19³.

Μεταξύ των 12.594 ασθενών που ελέγχθηκαν για COVID-19, 5.894 (46.8%) ανευρέθηκαν θετικοί, ενώ 1002 (17%) από αυτούς νοσηλεύτηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας.

Από το σύνολο των ασθενών ιστορικό αρτηριακής υπέρτασης είχε το 34.6%, ενώ από τους COVID-19 θετικούς ασθενείς το 59%.

Η μελέτη έδειξε ότι δεν υπήρχε καμία συσχέτιση μεταξύ των πέντε βασικών κατηγοριών αντιϋπερτασικών φαρμάκων και του κινδύνου λοίμωξης από SARS-CoV-2.

Επιπλέον, δεν ανευρέθηκε καμία συσχέτιση ανάμεσα στις βασικές κατηγορίες αντιϋπερτασικών και τη βαρύτητα της νόσου σε ασθενείς με COVID-19.

Τέλος, μία αναδρομική μελέτη από τη Δανία σε 4.480 ασθενείς με COVID-19 επιβεβαίωσε τα προηγούμενα ευρήματα⁴.

Το 20% των ασθενών ελάμβανε θεραπεία με αΜΕΑ/ΑΥΑ. Για τους ασθενείς που ελάμβαναν αΜΕΑ/ΑΥΑ τα ποσοστά θνητότητας (18.1%) καθώς και του συνδυαστικού καταληκτικού σημείου θνητότητας και βαρύτητας της νόσου (31.9%) στις 30 ημέρες νοσηλείας ήταν υψηλότερα συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν ελάμβαναν (7.3%) και (14.2%), αντίστοιχα.

Ωστόσο, η διαφορά που διαπιστώθηκε δεν ήταν στατιστικά σημαντική μετά την προσαρμογή για το φύλο, την ηλικία και το ιατρικό ιστορικό.

Επιπλέον, κατά τη σύγκριση των αΜΕΑ/ΑΥΑ με τις υπόλοιπες κατηγορίες αντιϋπερτασικών δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές ως προς την επίπτωση της COVID-19.

Οι μελέτες αυτές υποστηρίζουν τις συστάσεις διεθνών ιατρικών κοινοτήτων ότι η θεραπεία με αΜΕΑ ή ΑΥΑ δεν σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης από SARS-CoV-2, βαρύτερη νόσο ή αυξημένη θνητότητα από COVID-19.

Σε υπερτασικούς ασθενείς αυξημένου κινδύνου για λοίμωξη από COVID-19 ή με λοίμωξη από COVID-19, η θεραπεία με αΜΕΑ ή ΑΥΑ πρέπει να συνεχίζεται εκτός και αν υπάρχουν σοβαρές αντενδείξεις όπως σήψη ή αιμοδυναμική αστάθεια.

Η δραστική ουσία οξική αβιρατερόνη χάρη στη νέα σύνθεσή της έχει καλύτερη αποτελεσματικότητα έως και κατά 40%, ενώ είναι και πιο φιλική στη χρήση για τον ασθενή

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

Μια ομάδα ιολόγων εξέτασε μια μεγάλη ομάδα ιών γνωστών ως τμηματικών ιών RNA αρνητικών κλώνων (sNSVs: segmented negative-strand RNA viruses), οι οποίοι περιλαμβάνουν ευρέως διαδεδομένα και σοβαρά παθογόνα ανθρώπων, εξημερωμένων ζώων και φυτών, συμπεριλαμβανομένων των ιών της γρίπης και του ιού Lassa. Έδειξαν ότι, κλέβοντας γενετικά σήματα από τους ξενιστές τους, οι ιοί μπορούν να παράγουν έναν πλούτο προηγουμένως μη ανιχνευόμενων πρωτεϊνών.

Οι ερευνητές τις χαρακτήρισαν ως πρωτεΐνες UFO (Upstream Frankenstein Open Reading frame) καθώς κωδικοποιούνται με τη συρραφή των αλληλουχιών του ξενιστή και του ιού. Δεν υπήρχε καμία γνώση για την ύπαρξη τέτοιων ειδών πρωτεϊνών πριν από αυτή τη μελέτη. Οι πρωτεΐνες UFO μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ιογενούς λοίμωξης και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για σκοπούς εμβολίου.

Οι ιοί δεν μπορούν να δημιουργήσουν τις δικές τους πρωτεΐνες, επομένως πρέπει να τροφοδοτήσουν κατάλληλες οδηγίες στον μηχανισμό που δημιουργεί πρωτεΐνες στα κύτταρα του ξενιστή τους. Είναι γνωστό ότι το κάνουν αυτό μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται “cap-snatching”, στην οποία κόβουν το άκρο από ένα από τα μηνύματα κωδικοποίησης πρωτεΐνης του ίδιου του κυττάρου (ένα αγγελιοφόρο RNA ή mRNA) και στη συνέχεια επεκτείνουν αυτήν την ακολουθία με ένα αντίγραφο ενός εκ των δικών τους γονιδίων. Αυτό δίνει ένα υβριδικό μήνυμα για ανάγνωση.

Οι ερευνητές δείχνουν ότι, επειδή δημιουργούν υβρίδια mRNA ξενιστών με τα δικά τους γονίδια, οι ιοί (sNSVs) μπορούν να παράγουν μηνύματα με επιπλέον κωδικόνια έναρξης που προέρχονται από τον ξενιστή, μια διαδικασία που ονομάζεται “start snatching”. Αυτό καθιστά δυνατή τη μετάφραση προηγουμένως άγνωστων πρωτεϊνών από τις υβριδικές αλληλουχίες ιού-ξενιστή. Αυτά τα νέα γονίδια εκφράζονται από ιούς της γρίπης και πιθανώς από μεγάλο αριθμό άλλων ιών.

Το προϊόν αυτών των υβριδικών γονιδίων μπορεί να είναι ορατό στο ανοσοποιητικό σύστημα και μπορούν να ρυθμίσουν τη μολυσματικότητα. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την κατανόηση αυτής της νέας κατηγορίας πρωτεϊνών και ποιες είναι οι συνέπειες της διάχυτης έκφρασής τους από πολλούς ιούς RNA που προκαλούν επιδημίες και πανδημίες. Το εύρημα παρουσιάζεται σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell.

 

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

 

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι συνεχίζεται επιτυχώς η λειτουργία του ΠΜΣ «Διαχείριση και Αποκατάσταση Βαρέως Πάσχοντα από την Πανεπιστημιακή Κλινική Εντατικής Θεραπείας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Θεωρούμε ότι το πρόγραμμα παρέχει ειδικές γνώσεις αποκατάστασης. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

Με εκτίμηση,

Σπανός Μιχαήλ

Γραμματέας ΠΜΣ “Διαχείριση και Αποκατάσταση Βαρέως Πάσχοντα”

Τμήμα Ιατρικής,Βιόπολις,Λάρισα 41500

Κτίριο Βιβλιοθήκης 1ος όροφος

Τηλέφωνο: 2410-685602,

e-mail: [email protected] , [email protected]

Προκήρυξη 2020-2021 ΠΜΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΒΑΡΕΩΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑ ΚΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Brochure-compressed

 

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν, για πρώτη φορά, μία βιοϋβριδική τεχνητή σύναψη εγκεφάλου που μπορεί να επικοινωνήσει με τα ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα.

Το 2017, ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια είχαν παρουσιάσει μία ηλεκτρονική συσκευή από οργανικά υλικά, η οποία αποτελούσε μία τεχνητή μορφή σύναψης, δηλαδή του συνδέσμου ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες).

Το 2019, εννέα τέτοιες τεχνητές συνάψεις είχαν συνδυαστεί σε μία ενιαία διάταξη, που μπορούσε να προγραμματιστεί από κοινού, ώστε να μιμείται την παράλληλη λειτουργία του εγκεφάλου.

Τώρα, οι ερευνητές του Στάνφορντ, σε συνεργασία με συναδέλφους τους από το Ιταλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας και το ολλανδικό Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για νέα υλικά «Nature Matierals», έδειξαν ότι η πρώτη βιοϋβριδική τεχνητή σύναψη είναι δυνατό να δουλέψει σε συνεργασία με πραγματικά ζωντανά κύτταρα και να επικοινωνήσει μαζί τους.

Τι δείχνει η μελέτη

«Η μελέτη μας δείχνει τη μοναδική δύναμη των νέων υλικών που μπορούν να αλληλεπιδρούν με τη ζώσα ύλη. Τα ζωντανά κύτταρα δεν έχουν πρόβλημα να συνεργαστούν με το μαλακό πολυμερές υλικό της τεχνητής σύναψης. Αλλά η συμβατότητα πηγαίνει ακόμη παραπέρα, καθώς τα νέα υλικά εργάζονται με τα ίδια μόρια που οι νευρώνες χρησιμοποιούν στη φύση», δήλωσε ο καθηγητής Επιστήμης και Μηχανικής των υλικών του Στάνφορντ, Αλμπέρτο Σαλέο.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ενώ άλλες νευρο-συσκευές να χρειάζονται αποκλειστικά ένα ηλεκτρικό σήμα για να ανιχνεύσουν και να επεξεργαστούν τα μηνύματα του εγκεφάλου, στην περίπτωση της νέας τεχνητής σύναψης η επικοινωνία της με τα ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα γίνεται με πιο φυσικό τρόπο μέσω ηλεκτροχημείας, καθώς το υβριδικό υλικό λαμβάνει μηνύματα από τα γειτονικά κύτταρα σαν να ήταν νευρώνας και το ίδιο.

Η τεχνητή σύναψη αποτελείται από δύο ηλεκτρόδια από μαλακό πολυμερές υλικό, διαχωρισμένα από ένα διάλυμα ηλεκτρολύτη, το οποίο παίζει τον ρόλο του μικρού κενού που διαχωρίζει δύο νευρώνες του εγκεφάλου. Ανάμεσα σε αυτό το κενό ταξιδεύουν συνεχώς οι ουσίες νευροδιαβιβαστές (π.χ. ντοπαμίνη), ώστε να επιτυγχάνεται η επικοινωνία μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου.

Όταν ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα τοποθετούνται πάνω σε ένα από τα ηλεκτρόδια, οι νευροδιαβιβαστές που απελευθερώνονται από τα εγκεφαλικά κύτταρα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με το ηλεκτρόδιο της τεχνητής σύναψης και να παράγουν ιόντα.

Όπως έδειξαν τα πειράματα με τρωκτικά (αρουραίους) που είχαν τέτοιες υβριδικές συνάψεις ενσωματωμένες στον εγκέφαλό τους, αυτά τα ιόντα ταξιδεύουν στο δεύτερο ηλεκτρόδιο και το τροποποιούν, όπως ακριβώς γίνεται η διαδικασία της μάθησης στις βιολογικές συνάψεις του εγκεφάλου.

«Δείξαμε ότι είναι δυνατή η φυσική επικοινωνία που εμπλέκει τόσο τη χημεία όσο και τον ηλεκτρισμό. Είναι το πρώτο μικρό βήμα για μία πραγματική διεπαφή εγκεφάλου-μηχανής», ανέφερε ο δρ Σαλέο. Τέτοιες διεπαφές μελλοντικά θα δοκιμαστούν στην ιατρική, τη νευροεπιστήμη και σε άλλα πεδία.

 

 

Πηγή: https://www.healthview.gr/

Ένα νέο τεστ αίματος για την ανίχνευση του καρκίνου, που είναι δέκα φορές πιο ευαίσθητο από την υφιστάμενη τεχνολογία ανέπτυξαν επιστήμονες του Κέμπριτζ.

Με την ανακάλυψή τους ανοίγει πιθανώς ο δρόμος για διαγνωστικά τεστ που θα διεξάγονται στο σπίτι και θα μπορούν να ανιχνεύουν κατά πόσον ασθενείς του καρκίνου υποτροπιάζουν.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν το τεστ αυτό χρησιμοποιώντας εξατομικευμένο γενετικό έλεγχο όγκων ασθενών. Ερευνούν δείγματα αίματος για εκατοντάδες γενετικές μεταλλάξεις στο DNA όγκων, που απελευθερώθηκαν από καρκινικά κύτταρα στο κυκλοφορικό. Η τεχνική αυτή είναι τόσο ευαίσθητη, ώστε σε ορισμένες περιπτώσεις επέτρεψε στους ειδικούς να εντοπίσουν ένα μεμονωμένο μόριο μεταλλαγμένου DΝΑ ανάμεσα σε εκατομμύρια στοιχεία DNA. Kι όπως λένε, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη διαγνωστικών εξετάσεων. Οι εξετάσεις θα καθορίζουν με περισσότερη ακρίβεια κατά πόσον ένας καρκινοπαθής ενδέχεται να υποτροπιάσει μετά την υποβολή του σε θεραπεία.

«Υποβάλλονται σε κλινικές δοκιμές εξατομικευμένα τεστ, που μπορούν να ανιχνεύσουν αν είναι ακόμη παρών κάποιος καρκίνος. Ή να τον εντοπίσουν σε αρχικό στάδιο εφόσον επιστρέφει. Απέχουμε ίσως μερικά χρόνια ακόμη από την ευρεία χρήση τους. Ωστόσο, η έρευνά μας δείχνει τι μπορούμε να πετύχουμε όταν προωθούμε επιθετικά τέτοιες προσεγγίσεις. Προς το παρόν είμαστε σε πειραματικό στάδιο. Αλλά η τεχνολογία αυτή προχωρά γρήγορα. Στο εγγύς μέλλον τεστ με τέτοια ευαισθησία θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά για τους ασθενείς«, δήλωσε ο κ. Νίτζαν Ρόζενφελτ, επικεφαλής του Ερευνητικού Ινστιτούτου για τον Καρκίνο του Κέμπριτζ .

 

 

Πηγή: https://www.healthpharma.gr/

νέο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης με τίτλο “ΤΡΟΦΙΜΑ, ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΒΙΩΜΑ” και Διευθύντρια την Καθηγήτρια του Τμήματος Ιατρικής του ΔΠΘ κα Μπεζιρτζόγλου Ευγενία.

 

Με εκτίμηση

Καλέντζης Κωνσταντίνος

ΕΤΕΠ Τμήματος Ιατρικής/ΔΠΘ

 

Συνημμένο χωρίς τίτλο 00031

Οι στατίνες, τα ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τη ρύθμιση της χοληστερόλης, μειώνουν τον κίνδυνο μετάστασης στον εγκέφαλο σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού

Πρόσφατη έρευνα από το Πανεπιστήμιο Notre Dame έδειξε πως φάρμακα για τη χοληστερόλη μπορούν να παρεμποδίσουν τα μαστικά καρκινικά κύτταρα να εξαπλωθούν στο μικροπεριβάλλον του εγκεφάλου. Πρόκειται για ενθαρρυντικό εύρημα, δεδομένου πως μια μετάσταση στον εγκέφαλο για τις ασθενείς μεταφράζεται σε λίγους μόλις μήνες ζωής από τη διάγνωση.

Οι στατίνες, φάρμακα για τη ρύθμιση της χοληστερόλης, έδειξαν να παρεμβαίνουν σε μια οδό που επιτρέπει στα καρκινικά κύτταρα να ανακυκλώνουν τις πρωτεΐνες της κυτταρικής μεμβράνης τους, εξασφαλίζοντάς τους μεγαλύτερη επιβίωση.

Σύμφωνα με τον Δρ. Siyuan Zhang, αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Βιολογικών Επιστημών και επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, δύο γεγονότα αναδεικνύουν τη σημασία των νέων ευρημάτων: αφενός, πρόκειται για ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα, επομένως δεν απαιτείται χρόνος -χρειάζεται συνήθως μια δεκαετία για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων-αφετέρου, οι στατίνες είναι σχετικά ασφαλή φάρμακα και μπορούν ακόμη και να χορηγηθούν, εφόσον το επιλέξουν οι γιατροί, για την αποτροπή μιας πιθανής μετάστασης.

Πώς δρουν οι στατίνες; Η πρωτεΐνη Rab11b επαναφέρει στη μεμβράνη τις «ανακυκλωμένες» πρωτεΐνες με ταχύτητα αγωνιστικού αυτοκινήτου, όπως παρομοίωσε ο Δρ. Zhang. Αυτή τη λειτουργία αποδείχτηκε πως μπορούν να αναστείλουν οι στατίνες, καθιστώντας την μεμβράνη των μεταστατικών καρκινικών κυττάρων λιγότερο κολλώδη και εμποδίζοντας έτσι την επιβίωσή τους στον εγκέφαλο και τον σχηματισμό όγκων.

Για την ολοκλήρωση της έρευνας, η επιστημονική ομάδα προχώρησε στην καταγραφή του γονιδιακού προφίλ ώστε να εντοπιστούν τα γονίδια που παρεμβαίνουν στη διαδικασία προσαρμογής των μεταστατικών καρκινικών κυττάρων στον εγκέφαλο. Στη συνέχεια, εκτέλεσαν έναν έλεγχο γενετικής ανάπτυξης σε καρκινικό όγκο από μύγα, ώστε να επιτευχθεί ο περιορισμός του γονιδιακού υποσυνόλου που πιθανώς ευθύνεται για τον σχηματισμό όγκων στον εγκέφαλο.

Ο Δρ. Zhang, εξηγώντας την υπόθεση που οδήγησε στην μελέτη, ανέφερε: «Γνωρίζαμε ότι η πρωτεΐνη Rab11b «κάθεται» κάτω από ένα ένζυμο που είναι σημαντικό για τη σύνθεση χοληστερόλης. Αυτό το στοιχείο οδήγησε στη σκέψη πως οι στατίνες θα μπορούσαν να εμποδίσουν την Rab11b να δράσει».

Το εργαστήριο του Δρ. Zhang στοχεύει στη χρήση εγκεκριμένων και ασφαλών φαρμάκων για την καταπολέμηση της μετάστασης του καρκίνου, κάτι που επιτρέπει τις ταχύτερες δοκιμές.

 

 

Πηγή: https://ygeiamou.gr/

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ
Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών
“Η Διατροφή στην Υγεία και στη Νόσο”
Ακαδημαϊκό έτος 2020-2021

Το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας καλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν υποψηφιότητα για την παρακολούθηση του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Μ.Σ.) «Η Διατροφή στην Υγεία και στη Νόσο» για το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021.

Οι μεταπτυχιακές σπουδές στο παραπάνω Π.Μ.Σ. οδηγούν στη λήψη τίτλου σπουδών Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Η Διατροφή στην Υγεία και στη Νόσο», μετά από κύκλο σπουδών 3 εξαμήνων, στην ελληνική γλώσσα, ο οποίος περιλαμβάνει την παρακολούθηση μεταπτυχιακών μαθημάτων, την εκπόνηση διπλωματικής εργασίας και πρακτική άσκηση, με συνολικά 90 πιστωτικές μονάδες (ECTS).
Το πρόγραμμα σπουδών στα εξάμηνα έχει ως ακολούθως:

1ο εξάμηνο

1. Το ισορροπημένο διαιτολόγιο. Εκτίμηση των διατροφικών διαταραχών και ελλειμμάτων (ECTS:5)
2. Πληθυσμιακά διαιτητικά πρότυπα. Συντηρητικά τροφίμων, συντήρηση, κατάψυξη, κονσερβοποίηση, μεταλλαγμένα (ECTS:5)
3. Διαιτητικοί παράγοντες και διατροφικές διαταραχές στα νοσήματα του πεπτικού σωλήνα, ήπατος και παγκρέατος (ECTS:5)
4. Διαιτητικοί παράγοντες και διατροφικές διαταραχές σε νοσήματα του νευρικού, αναπνευστικού, καρδιαγγειακού συστήματος και σε νοσήματα νεφρών, ουρητήρων και κύστης (ECTS:5)
5. Διαιτητικοί παράγοντες και διατροφικές διαταραχές σε ψυχιατρικά, ενδοκρινολογικά, οφθαλμολογικά νοσήματα και παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και του δέρματος (ECTS:5)
6. Διαιτητικοί παράγοντες και διατροφικές διαταραχές στην εγκυμοσύνη, στα παιδιά,  στους γέροντες και στους ασθενείς που νοσηλεύονται στις ΜΕΘ (ECTS:5)

2ο εξάμηνο

1. Παχυσαρκία, νοσογόνος παχυσαρκία, βαριατρική (ECTS: 6)
2. Θεραπευτική αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών και ελλειμμάτων (ECTS: 6)
3. Συμπληρώματα διατροφής, προβιοτικά, ευβιοτικά, σκευάσματα εντερικής και παρεντερικής διατροφής (ECTS: 6)
4. Μεθοδολογία της Έρευνας (ECTS: 2)
5. Προετοιμασία Διατριβής Μεταπτυχιακής Ειδίκευσης (ECTS: 10)

3ο εξάμηνο

1. Πρακτική άσκηση (ECTS: 10)
2. Διατριβή Μεταπτυχιακής Ειδίκευσης (ECTS: 20)

ΣΥΝΟΛΟ: 90 ECTS

Η έναρξη των μαθημάτων του Π.Μ.Σ. θα γίνει τον Οκτώβριο του 2020, ανάλογα με την εξέλιξη και τις οδηγίες που θα υπάρχουν για την επιδημία του κορωνοϊού.            Τα δίδακτρα ανέρχονται στις 3.000 ευρώ (1.000 € με την έναρξη του Α΄ εξαμήνου, 1.000 € με την έναρξη του Β’ εξαμήνου, 500 € κατά την ανάληψη εκπόνησης της Διπλωματικής Εργασίας και 500 € με την έναρξη του Γ’ εξαμήνου).

Στο Π.Μ.Σ. γίνονται δεκτοί πτυχιούχοι (ή τελειόφοιτοι, εφόσον αποφοιτήσουν μέχρι τον Οκτώβριο του 2020) των Σχολών Επιστημών Υγείας, Θετικών Επιστημών, Γεωπονικών Επιστημών, Χημείας, Περιβάλλοντος και άλλων Τμημάτων Πανεπιστημίων της ημεδαπής ή αντίστοιχων τμημάτων της αλλοδαπής με αναγνώριση του τίτλου σπουδών από το ΔΙΚΑΤΣΑ/ΔΟΑΤΑΠ, πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος Τμημάτων Πανεπιστημίων και ΑΤΕΙ, καθώς και πτυχιούχοι ΑΕΙ και ΑΤΕΙ που εργάζονται σε τομείς που αφορούν τη δίαιτα, τη διατροφή και τα τρόφιμα.

Η διαδικασία επιλογής θα βασίζεται στους φακέλους υποψηφιότητας και θα γίνει με κριτήρια όπως ο βαθμός πτυχίου, η γνώση ξένων γλωσσών (ιδίως της Αγγλικής), η κατοχή άλλων μεταπτυχιακών τίτλων, η επαγγελματική και η τυχόν ερευνητική δραστηριότητα (δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, ανακοινώσεις σε συνέδρια) οι συστατικές επιστολές, η συνάφεια των προπτυχιακών (ή άλλων μεταπτυχιακών) σπουδών με το αντικείμενο του Π.Μ.Σ καθώς και η συναφής επαγγελματική εμπειρία. Σε μερικές περιπτώσεις οι υποψήφιοι μπορεί να κληθούν σε προσωπική συνέντευξη από τα μέλη της Επιτροπής Επιλογής Μεταπτυχιακών Φοιτητών.

Ο αριθμός των εισακτέων στο Π.Μ.Σ. έχει ορισθεί στους 60. Οι ενδιαφερόμενοι-ες θα πρέπει να αποστείλουν ηλεκτρονικά τα παρακάτω δικαιολογητικά στο email: [email protected] από τις 15 Μαΐου 2020 έως τις 30 Ιουνίου 2020:

1. Έντυπη αίτηση (υπάρχει στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ http://www.med.uth.gr/pmsdhd/ -> έντυπα -> Αίτηση Συμμετοχής).
2. Βιογραφικό Σημείωμα με στοιχεία για τις σπουδές, την ερευνητική και επαγγελματική εμπειρία του υποψήφιου (υπάρχει υπόδειγμα στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ http://www.med.uth.gr/pmsdhd/ -> έντυπα -> Υπόδειγμα CV).
Σε αυτό πρέπει να περιλαμβάνονται:
α. Σύντομη έκθεση των γνωστικών και ερευνητικών ενδιαφερόντων, στην οποία θα αναφέρονται και οι λόγοι για τους οποίους ο υποψήφιος ενδιαφέρεται για το συγκεκριμένο Π.Μ.Σ.
β. Κατάλογος επιστημονικών δημοσιεύσεων, εφόσον υπάρχουν.
γ. Περίληψη της διπλωματικής ή πτυχιακής εργασίας, εφόσον έχει εκπονηθεί τέτοια από τον υποψήφιο.
δ. Αποδεικτικά επαγγελματικής εμπειρίας, εάν υπάρχουν.
3. Αντίγραφο διπλώματος ή πτυχίου ή βεβαίωση ότι έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους και αναμένεται η αποφοίτησή τους, καθώς και βεβαίωση ισοτιμίας ΔΙΚΑΤΣΑ/ΔΟΑΤΑΠ όταν απαιτείται.
4. Αντίγραφο αναλυτικής βαθμολογίας μαθημάτων.
5. Αποδεικτικό γνώσης ξένων γλωσσών (και ειδικότερα της αγγλικής). Για τους αλλοδαπούς απαιτείται και η επαρκής γνώση της ελληνικής γλώσσας.
6. Δύο (2) συστατικές επιστολές από Πανεπιστημιακούς δασκάλους, ερευνητές ή εξέχουσες προσωπικότητες.
7. Φωτοτυπία της αστυνομικής ταυτότητας ή του διαβατηρίου.
8. Πρόσφατη φωτογραφία (να επισυνάπτεται στην αίτηση).

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στην κυρία Κουλιοπούλου Νάντια, στο τηλέφωνο 2413502806 ή στο email [email protected].

 

Μεταπτυχιακό ΔΥΝ Προκήρυξη ΠΜΣ 2020-2021

Oι τρισδιάστατοι εκτυπωτές χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στην ιατρική- μεταξύ άλλων για την εκτύπωση τμημάτων, όπως αρθρώσεις, προσθετικά κ.α. Ωστόσο ως επί το πλείστον αυτά δημιουργούνται εκτός σώματος και εμφυτεύονται μετά, και η διαδικασία εμφύτευσης είναι δύσκολη, καθώς προϋποθέτει χειρουργική επέμβαση, κίνδυνο μολύνσεων, πιθανές επιπλοκές κ.α. Σε αυτό το πλαίσιο, ερευνητές ακολούθησαν άλλη πορεία, αναπτύσσοντας μια τεχνολογία για την εκτύπωση ιστών απευθείας στο σώμα.

Υπάρχουν δύο βασικά στοιχεία που χρειάζονται για τη δημιουργία τεχνητού ιστού: Μια «βιο-μελάνη» που αποτελείται από ένα υλικό- ικρίωμα/ πλαίσιο που περιλαμβάνει ζωντανά κύτταρα και παράγοντες ανάπτυξης που βοηθούν τα κύτταρα να αναπτύσσονται και να εξελίσσονται σε ιστό. Επίσης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες, όπως το ότι η δημιουργία του ιστού πρέπει να γίνεται σε θερμοκρασία σώματος (37 βαθμούς Κελσίου), το ότι πρέπει να προσκολλάται αποτελεσματικά σε μαλακό, ζωντανό ιστό και ότι η όλη διαδικασία δεν πρέπει να είναι επιβλαβής στον ασθενή (όπως ισχύει πχ για τη χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας που απαιτείται για τη στερεοποίηση του ιστού).

Ο Αλί Χαντεμχοσεϊνί , διευθυντής και διευθύνων σύμβουλος του Terasaki Institute, ο Ντέιβιντ Χέλτσλε, του Ohio State University και ο Αμίρ Σεΐχι, του Pennsylvania State University, ανέπτυξαν μια ειδικά διαμορφωμένη βιο-μελάνη που είναι σχεδιασμένη για εκτύπωση απευθείας στο σώμα, σε φυσιολογική θερμοκρασία- ενώ επίσης η επεξεργασία της γίνεται με ασφάλεια, χρησιμοποιώντας ορατό φως μέσα στο σώμα. Για τη δημιουργία του ιστού χρησιμοποίησαν 3D εκτύπωση, που χρησιμοποιεί ρομποτικό εξοπλισμό με ακροφύσια. Η βιο-μελάνη απελευθερώνεται μέσω του ακροφυσίου με ακριβή, προγραμματισμένο τρόπο.

Οι ερευνητές επίσης δούλεψαν σε μεθόδους για προσκόλληση τμημάτων ιστού που σχηματίζεται με αυτόν τον τρόπο σε μαλακές επιφάνειες. Σε σχετικά πειράματα για προσκόλληση ιστού σε κομμάτια κρέατος κοτόπουλου και αγαρόζη, η ομάδα χρησιμοποίησε μια ειδική τεχνική, χρησιμοποιώντας τον ρομποτικό 3D εκτυπωτή και την ειδική βιο-μελάνη. Το ακροφύσιο τροποποιήθηκε έτσι ώστε να μπορεί να διεισδύει σε μαλακές επιφάνειες και να γεμίζει τον χώρο με βιο-μελάνη καθώς αποσύρεται, δημιουργώντας μια «άγκυρα» για τον ιστό. Καθώς το ακροφύσιο φτάνει στην επιφάνεια, αφήνει μια επιπλέον ποσότητα βιο-μελάνης για να «κλειδώσει» την «άγκυρα». Ο μηχανισμός αυτός, κατά τους ερευνητές, επιτρέπει καλύτερη προσκόλληση εντός του σώματος του ασθενούς.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/