Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ερευνητές στις ΗΠΑ ανέπτυξαν μια νέα μέθοδο που συνδυάζει την εξελιγμένη οπτική απεικόνιση με την τεχνητή νοημοσύνη για να κάνει ακριβείς και σε πραγματικό χρόνο διαγνώσεις όγκων στον εγκέφαλο. Η ακρίβεια διάγνωσης του νέου συστήματος φθάνει το 94,6% έναντι 93,9% που επιτυγχάνεται από τους παθολόγους που «διαβάζουν» τις απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου. Περίπου 15,2 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο διαγιγνώσκονται με καρκίνο κάθε χρόνο και πάνω από το 80% χρειάζεται να αφαιρέσουν κάποιο όγκο. Σε αρκετές περιπτώσεις ένα τμήμα του όγκου αναλύεται άμεσα στη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για να υπάρξει μια προκαταρκτική διάγνωση. Οι βιοψίες αυτές πρέπει να ερμηνευθούν από παθολόγους, κάτι όχι πάντα εύκολο, όταν χρειάζεται άμεση διάγνωση από τους χειρουργούς. Το νέο σύστημα έρχεται να καλύψει ακριβώς αυτή την ανάγκη, παρέχοντας αυτόματη διάγνωση σχεδόν σε πραγματικό χρόνο (σε 150 δευτερόλεπτα το πολύ).

Η απεικονιστική μέθοδος (Stimulated Raman Histology-SRH) αποκαλύπτει την παρουσία όγκων στον εγκεφαλικό ιστό με τη βοήθεια λέιζερ, κάτι που δεν επιτρέπουν οι συμβατικές ιστολογικές εικόνες. Στη συνέχεια, οι εικόνες της τεχνικής SRH υφίστανται επεξεργασία και ανάλυση από ένα ειδικό αλγόριθμο μηχανικής μάθησης, ο οποίος μέσα σε περίπου δύο λεπτά κάνει ακριβή διάγνωση του όγκου. Αυτό επιτρέπει στους νευροχειρουργούς να εστιάσουν άμεσα και να αφαιρέσουν με επέμβαση όγκους που αλλιώς θα περνούσαν απαρατήρητοι.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή νευροχειρουργικής Ντάνιελ Όρινγκερ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Nature Medicine, εκπαίδευσαν αρχικά ένα βαθύ συνεξελικτικό νευρωνικό δίκτυο με περισσότερα από δυόμισι εκατομμύρια δείγματα ιστών από 415 ασθενείς, έτσι ώστε το «έξυπνο» σύστημα να μάθει να ταξινομεί 13 διαφορετικά είδη καρκίνου του εγκεφάλου (κακόηθες γλοίωμα, λέμφωμα, μηνιγγίωμα, μεταστατικοί όγκοι κ.α.).

Στη συνέχεια, η μέθοδος δοκιμάστηκε σε 278 ασθενείς που έκαναν επέμβαση αφαίρεσης όγκου εγκεφάλου ή λόγω επιληψίας και από τους οποίους ελήφθησαν δείγματα για βιοψία σε εργαστήριο ή για ανάλυση από το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι αν στο μέλλον οι γιατροί συνδυάζουν και τις δύο μεθόδους (την παραδοσιακή ιστολογική εξέταση και την ανάλυση από την τεχνητή νοημοσύνη) θα επιτυγχάνουν για πρώτη φορά διαγνωστική ακρίβεια σχεδόν 100% στους όγκους του εγκεφάλου.

«Ως χειρουργοί έχουμε περιορισμούς στο τι μπορούμε να δούμε. Η νέα τεχνολογία μας επιτρέπει να δούμε αυτό που αλλιώς θα ήταν αόρατο και έτσι να βελτιώσουμε την ταχύτητα και ακρίβεια κατά την επέμβαση, καθώς επίσης να μειώσουμε τον κίνδυνο για λάθος διάγνωση. Χάρη στη νέα μέθοδο, οι επεμβάσεις για καρκίνο εγκεφάλου είναι πιο ασφαλείς και αποτελεσματικές από ποτέ», ανέφερε ο καθηγητής Όρινγκερ. «Η νέα τεχνική θα φέρει επανάσταση στο πεδίο της νευροπαθολογίας, βελτιώνοντας τη λήψη αποφάσεων στη διάρκεια των χειρουργικών επεμβάσεων και παρέχοντας εξειδικευμένη δυνατότητα διάγνωσης σε νοσοκομεία που έχουν έλλειψη νευροπαθολόγων», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Ματία Σνούντερλ του Τμήματος Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Νέα έρευνα με επικεφαλής ερευνητές από το McGill University βρήκε ότι οι βακτηριοφάγοι και βρίσκονται στα εντερικά σημεία των παιδιών μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο καθυστερώντας την ανάπτυξη κατά την παιδική ηλικία, κάτι που επηρεάζει το 22% των παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών παγκοσμίως. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Cell Host & Microbe, υποδηλώνει επίσης ότι, επειδή οι φάγοι επηρεάζουν την ποικιλία των βακτηριακών κοινοτήτων στο γαστρεντερικό σωλήνα, θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της υγείας.

Παλαιότερες μελέτες είχαν διαπιστώσει ότι το μικροβίωμα του εντέρου μπορεί να διαδραματίζει ρόλο στη σωματική ανάπτυξη των παιδιών, δείχνοντας ότι τα μη αναπτυγμένα παιδιά έχουν αυξημένο αριθμό εντερικών βακτηρίων που προκαλούν ασθένειες, οι οποίες συνδέονται με εξασθενημένες λειτουργίες της πέψης και της απορρόφησης. Όμως, ενώ η έρευνα έχει επικεντρωθεί στα βακτήρια που υπάρχουν στο έντερο και στην επίδραση που μπορούν να έχουν στην ανθρώπινη υγεία, ελάχιστη προσοχή μέχρι τώρα έχει δοθεί σε άλλους πολύ συνήθεις κατοίκους της γαστρεντερικής οδού, τους βακτηριοφάγους.

Για να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι ιοί αυτοί μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών, η ομάδα της Maurice, σε συνεργασία με συναδέλφους τους στο Μπανγκλαντές, συνέλεξαν δείγματα κοπράνων από 30 παιδιά με καθυστερημένη ανάπτυξη και 30 άλλα παιδιά από το Μπανγκλαντές, ηλικίας μεταξύ 14 και 38 μηνών. Βρήκαν ότι οι φάγοι στο έντερο των δύο ομάδων ήταν διαφορετικοί. Επιπλέον, όταν τα βακτήρια του εντέρου από τα κανονικά παιδιά εκτέθηκαν σε φάγους των μη αναπτυγμένων παιδιών, in vitro (στο εργαστήριο), διαπίστωσαν ότι τα «κακά» βακτήρια, για τα οποία υπήρχαν υπόνοιες ότι εμπλέκονται στη μειωμένη ανάπτυξη, πολλαπλασιάστηκαν.

«Δείχνοντας ότι οι φάγοι μπορούν να αλλάξουν τη βακτηριακή κοινότητα στα παιδιά μεταξύ 6 και 23 μηνών, φαίνεται το δυναμικό τους στην αποκατάσταση της βακτηριακής κοινότητας του εντέρου» είπαν οι ερευνητές. Αν και τα ευρήματα πρέπει να επιβεβαιωθούν χρησιμοποιώντας ένα μεγαλύτερο δείγμα, και σε ζωικά μοντέλα, η Maurice είπε ότι, κατανοώντας τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ βακτηριδίων και ιών στο ανθρώπινο έντερο, θα μπορούσαμε να είμαστε σε θέση να βελτιώσουμε την ανθρώπινη υγεία.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Επιτυχώς πραγματοποιήθηκε η πρώτη δοκιμή μικροχειρουργικής με ρομπότ μέσα σε ανθρώπους, η οποία μπορεί να γίνει σε αγγεία του σώματος πλάτους μέχρι και 0,3 χιλιοστών. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, η χειρουργική γενικά έχει περιορισμούς στην ακρίβεια και σταθερότητα του χεριού του χειρουργού. Επί της προκειμένης το ρομπότ MUSA της MicroSure ήταν σε θέση να βοηθήσει σε εγχειρήσεις σε ασθενείς με λεμφοίδημα που συνδεόταν με καρκίνο του μαστού. Οι ερευνητές αξιολόγησαν την ανάρρωση των ασθενών μέσα σε διάστημα 1-3 μηνών και διαπιστώθηκε πως το MUSA ήταν το ίδιο επιτυχές με τους ανθρώπους «συναδέλφους» του.

Η σχετική έρευνα δημοσιεύτηκε στο Nature Communications. Η εξέλιξη της τεχνολογίας σημαίνει πως η υπερμικροχειρουργική μπορεί να πραγματοποιείται πλέον σε αγγεία εντός του σώματος σε αγγεία διαμέτρου μέχρι και 0,3 χιλιοστών, καθώς τα ρομπότ μπορούν να πραγματοποιούν εξαιρετικά ακριβείς κινήσεις. Ο Τομ βαν Μούλκεν και συνάδελφοί του πραγματοποίησαν μελέτη βιωσιμότητας με 20 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εγχειρήσεις με τη βοήθεια του MUSA ή χωρίς αυτήν. Η εξέταση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι είναι δυνατή η πραγματοποίηση υποβοηθούμενων με ρομπότ υπερ-μικροχειρουργικών επεμβάσεων και ότι αυτό βοήθησε στη βελτίωση των ποιότητας ζωής των ασθενών.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Την υποκείμενη αιτία του διαβήτη φαίνεται πως θεραπεύει ένας νέος συνδυασμός φαρμάκων που διεγείρει την αναπαραγωγή των βήτα κυττάρων, δίχως να επηρεάζει άλλα κύτταρα του οργανισμού. Η έλλειψη βήτα κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας είναι βασικό χαρακτηριστικό του διαβήτη και ο κύριος ένοχος για την αποτυχία ελέγχου των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μέχρι σήμερα, πολλά φάρμακα βοηθούν τους ασθενείς να διαχειριστούν με επιτυχία τον διαβήτη τους. Όμως κανένα από αυτά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την αιτία της νόσου.

Τώρα, οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή Icahn στο Πανεπιστήμιο Mount Sinai της Νέας Υόρκης ανακάλυψαν έναν νέο συνδυασμό φαρμάκων που προκαλεί τον μέγιστο ρυθμό αναπαραγωγής ανθρώπινων βήτα κυττάρων. Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς την αποκατάσταση της ικανότητας του σώματος να παράγει ινσουλίνη.

Στην μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δύο τύποι φαρμάκων. Ο ένας προκαλεί αναπαραγωγή βήτα κυττάρων και ο άλλος χρησιμοποιείται ευρέως σε ασθενείς με διαβήτη. Συνδυαστικά επέφεραν αναπαραγωγή βήτα κυττάρων σε ποσοστό 5% με 6% μετά από 4 ημέρες θεραπείας. Ενώ, συνολικά καταγράφηκε αύξηση του συνολικού πληθυσμού βήτα κυττάρων κατά 40% στο μέσο όρο των ασθενών που συμμετείχαν στην έρευνα.

Αναστολείς και αγωνιστές

Οι δύο τύποι φαρμάκων είναι αναστολείς DYRK1A και αγωνιστές υποδοχέα GLP-1, σύμφωνα με τη νέα μελέτη της ομάδας που δημοσιεύτηκε στην Science Translational Medicine. Η τελευταία ομάδα -μεταξύ άλλων- περιλαμβάνει ευρέως συνταγογραφούμενα φάρμακα για τον διαβήτη, όπως το Victoza, το Ozempic και το πρόσφατα εγκεκριμένο Rybelsus της Novo Nordisk, το Trulicity της Eli Lilly καθώς και το Bydureon της AstraZeneca.

«Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που ανακαλύψαμε αυτόν τον συνδυασμό φαρμάκων. Καταφέραμε για πρώτη φορά στην ιστορία να δούμε έναν ρυθμό αναπαραγωγής ανθρώπινων βήτα κυττάρων που είναι ικανός να προκαλέσει την αναπλήρωση των βήτα κυττάρων σε ανθρώπους με διαβήτη» όπως σημειώνει ο κ. Andrew Stewart, MD, Διευθυντής του Ινστιτούτου για τον Διαβήτη στο Πανεπιστήμιο Mount Sinai και συγγραφέας της μελέτης.

Σύμφωνα με τον Dr. Stewart, κανένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή για τη διαχείριση του διαβήτη δεν μπορεί να προκαλέσει αναπαραγωγή των βήτα κυττάρων.

Πολλαπλασιασμός βήτα κυττάρων

Το 2015, o Dr. Stewart και η ομάδα του, δημοσίευσαν στο Nature Medicine μια μελέτη που αποδείκνυε ότι η harmine (ένα φάρμακο που εμποδίζει την διπλής ειδικότητας, ρυθμιζόμενης από τυροσίνη, κινάση 1Α (DYRK1A)) προκαλεί πολλαπλασιασμό των ανθρώπινων βήτα κυττάρων. Κατά τη διάρκεια της μελέτης αυτής, οι ερευνητές αντικατέστησαν τα βήτα κύτταρα διαβητικών ποντικιών με ανθρώπινα βήτα κύτταρα.

Στη συνέχεια παρατήρησαν ότι η θεραπεία με harmine οδήγησε σε σταθεροποίηση του σακχάρου του αίματος. Όπως επίσης και στην αναπαραγωγή των ανθρώπινων βήτα κυττάρων. Η ανακάλυψη αυτή ήταν πολύ σημαντική, ωστόσο ο ρυθμός αναπαραγωγής δεν ήταν επαρκής ώστε να αναπληρωθούν τα βήτα κύτταρα σε ανθρώπους με διαβήτη.

Η πρόσφατη μελέτη βασίστηκε σε μια παλαιότερη που διεξήχθηκε από τον Dr. Stewart και την ομάδα του και δημοσιεύτηκε στο Cell Metabolism τον Δεκέμβριο του 2018. Τότε, είχε γίνει η ανακάλυψη ότι οι αναστολείς DYRK1A σε συνδυασμό με άλλο ένα φάρμακο που αναστέλλει τα μέλη της υπεροικογένειας του μεταμορφωτικού αυξητικού παράγοντα βήτα (TGFβSF) (γνωστή ως οικογένεια πρωτεϊνών που επιτελούν διάφορες βιολογικές διεργασίες όπως η ανάπτυξη, η εξέλιξη, η ομοιόσταση των ιστών και το ανοσοποιητικό σύστημα) θα μπορούσαν να προκαλέσουν αναπαραγωγή των βήτα κυττάρων με ρυθμό 5% με 8% ημερησίως. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Dr. Stewart, αυτό το φάρμακο είναι πιθανό ότι θα είχε τέτοιες παρενέργειες σε άλλα όργανα του σώματος. Γεγονός που εμπόδιζε την κλινική του αξιοποίηση.

Αλληλεπίδραση…

Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα και έχει τίτλο “Οι αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 συνεργούν με αναστολείς DYRK1A για να ενισχύσουν την αναπαραγωγή λειτουργικών ανθρώπινων βήτα κυττάρων”, ο Dr. Stewart και η ομάδα του συνδύασαν αναστολείς DYRK1A, όπως η harmine, με μια τάξη φαρμάκων γνωστών ως αγωνιστές GLP1R, που στοχεύουν τα βήτα κύτταρα και ήδη χρησιμοποιούνται ευρέως από άτομα με διαβήτη τύπου 2. Η ομάδα κατάφερε να αποδείξει ότι ο συνδυασμός της harmine (η οποιουδήποτε αναστολέα DYRK1A) με οποιοδήποτε από τα φάρμακα αγωνιστών GLP1R, προκαλεί αναπαραγωγή ανθρώπινων βήτα κυττάρων. Αναπαραγωγή σε μεγάλο βαθμό, δίχως να επηρεάζει σημαντικά τα υπόλοιπα κύτταρα.

Η έρευνα προήλθε από τη διδακτορική διατριβή της τελειόφοιτου της Ιατρικής Σχολής Icahn, κ. Courtney Ackeifi. Τώρα είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια στην ομάδα του Dr. Stewart και πρώτη συντάκτρια της μελέτης. Στα πλαίσια της μελέτης διερευνήθηκε ένα ευρύ φάσμα πιθανών συνδυασμών φαρμάκων που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις ιδιότητες της harmine.

Το επόμενο βήμα είναι να γίνουν έρευνες σε πειραματόζωα στα οποία θα μεταμοσχευθούν ανθρώπινα βήτα κύτταρα. Στόχος είναι να διαπιστωθεί εάν επηρεάζονται άλλα κύτταρα ή όργανα του σώματος από το νέο συνδυασμό φαρμάκων.

 

 

Πηγή:https://www.healthpharma.gr/

Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι στατίνες έχουν αξιοσημείωτη αντικαρκινική δράση και αυτή τη φορά στο πλαίσιο νέας έρευνας εξετάζουν τη δράση της μεμονωμένης ή συνδυαστικής λήψης τους με μετφορμίνη σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη

Μέχρι σήμερα, οι έρευνες είχαν αναδείξει την αντικαρκινική δράση δύο ευρέως διαδεδομένων φαρμάκων, των στατινών για τη μείωση της χοληστερόλης και της μετφορμίνης για την αντιμετώπιση του διαβήτη. Ωστόσο, αυτό που δεν είχε διαπιστωθεί ήταν ποιο από τα δύο φάρμακα μπορεί να συμβάλει δραστικότερα στην προστασία της ομάδας υψηλού κινδύνου ασθενών με καρκίνο του προστάτη.

Την απάντηση δίνει νέα έρευνα, δημοσιευμένη στο Cancer Medicine, τα ευρήματα της οποίας δείχνουν πως οι στατίνες μεμονωμένα ή συνδυαστικά με μετφορμίνη μειώνουν τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου από καρκίνο του προστάτη.

Στο παραπάνω συμπέρασμα κατέληξε η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Δρ.Grace Lu-Yao, Διδάκτωρ και αναπληρώτρια Διευθύντρια στο Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο Sidney Kimmel – Jefferson, αφού μελέτησαν τα στοιχεία 12.700 ασθενών με καρκίνο για το διάστημα 2007 – 2011 από την βάση δεδομένων SEER-18 (Surveillance, Epidemiology and End Results) προερχόμενα από αρχεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Συγκεκριμένα, παρατήρησαν ότι άνδρες που λάμβαναν μετφορμίνη και στατίνες κέρδισαν 3.9 χρόνια ζωής, 3,6 όσοι λάμβαναν αποκλειστικά στατίνες και 3,1 χρόνια για όσους λάμβαναν αποκλειστικά μετφορμίνη όπως και για όσους δεν λάμβαναν κανένα από τα δύο φάρμακα. Επιπλέον, σημειώθηκε 36% μείωση των πιθανοτήτων πρόωρου θανάτου από για όσους λάμβαναν συνδυαστικά τα δύο φάρμακα.

Παρουσιάζει ενδιαφέρον ότι, όπως φάνηκε, στους άνδρες που λάμβαναν ατορβαστατίνη, πραβαστατίνη ή ροσουβαστατίνη – αλλά όχι λοβαστατίνη – μειώθηκε η θνησιμότητα σε αντίθεση με όσους δεν λάμβαναν τα φάρμακα. Οι τρεις αυτές στατίνες αποδείχτηκαν πιο αποτελεσματικές στη μείωση των τριγλυκεριδίων και της λιποπρωτεϊνικής χοληστερόλης χαμηλής πυκνότητας, καθώς και την αύξηση της λιποπρωτεϊνικής χοληστερόλης υψηλής πυκνότητας σε ασθενείς με υπερχοληστερολαιμία.

Από τις παραπάνω στατίνες, οι ασθενείς που λάμβαναν ατορβαστατίνη είχαν μεγαλύτερο μέσο χρόνο μέχρι να επιδεινωθούν τα συμπτώματά τους ενόσω βρίσκονταν σε θεραπεία στέρησης ανδρογόνων, σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν λάβει θεραπεία με στατίνες.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, τα ευρήματα έδειξαν πως η λήψη στατινών μετά τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη, μειώνει έως και 54% τη θνησιμότητα σε καρκινοπαθείς με υψηλές τιμές  στην αξιολόγηση του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA).

 

Πηγή:https://ygeiamou.gr/

Η Novartis ανακοίνωσε ότι η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) δέχθηκε να εξετάσει κατά προτεραιότητα (Priority Review) την αίτηση έγκρισης της φαρμακευτικής ουσίας capmatinib (INC280).

Αν εγκριθεί θα γίνει η πρώτη θεραπεία που θα στοχεύει ειδικά τον προχωρημένο καρκίνο του πνεύμονα με μεταλλάξεις METex14 – έναν επιθετικό τύπο καρκίνου του πνεύμονα με μια ιδιαίτερα κακή πρόγνωση.

Σήμερα, δεν υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπείες που στοχεύουν συγκεκριμένα τον προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο με μεταλλάξεις METex14, παρά το γεγονός ότι το μη μικροκυτταρικός καρκίνος αντιπροσωπεύει περίπου το 85% των διαγνώσεων καρκίνου του πνεύμονα.

Η αίτηση έγκρισης του νέου φαρμάκου από τη Novartis βασίζεται στα αποτελέσματα της μελέτης Φάσης II GEOMETRY, η οποία κατέδειξε συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης 67,9% και 40,6% μεταξύ ασθενών που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία και εκείνων, που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία, αντίστοιχα.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο διεθνώς, προκαλώντας 1,6 εκατ. θανάτους. Στην Ευρώπη έχουμε κάθε χρόνο 400.000 νέες περιπτώσεις και 270.000 θανάτους. Στην Ελλάδα, εκτιμάται ότι κάθε χρόνο έχουμε περίπου 8.000 περιπτώσεις της νόσου.

Το κακό είναι ότι το 70% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί και το 30% πεθαίνουν μέσα σε 3 μήνες. Ο μέσος όρος επιβίωσης στην Ευρώπη παραμένει χαμηλός (12%), γεγονός που δείχνει τη μεγάλη ανάγκη για την ανάπτυξη νέων, αποτελεσματικότερων θεραπειών.

 

Πηγή:https://virus.com.gr/

Νέα έρευνα έχει ρίξει φως στο πώς η συσσώρευση δύο πρωτεϊνών στον εγκέφαλο μπορεί να επηρεάσει τη δραστηριότητα των γονιδίων που εμπλέκονται στη νόσο του Alzheimer. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Exeter εργάστηκαν σε συνεργασία με την Eli Lilly and Company για να εξετάσουν τους εγκεφάλους ποντικών που μεταφέρουν μεταλλάξεις στα γονίδια των πρωτεϊνών αμυλοειδούς και T κυττάρων. Η συσσώρευση και των δύο πρωτεϊνών σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου είναι γνωστό ότι παίζει ρόλο στη νόσο του Alzheimer .

Σε μια δημοσίευση στο Cell Reports , οι ερευνητές βρήκαν στοιχεία ότι τα επίπεδα της γονιδιακής δραστηριότητας άλλαξαν δραματικά καθώς το tau και το αμυλοειδές συσσωρεύθηκαν στον εγκέφαλο. Η ομάδα, που χρηματοδοτήθηκε από την Έρευνα του Αλτζχάιμερ στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα των γονιδίων που εμπλέκονται στη φλεγμονή στο ανοσοποιητικό σύστημα, τα οποία έγιναν πιο δραστικά καθώς αυξήθηκαν τα επίπεδα tau. Η έρευνα υπογραμμίζει επίσης νέες οδούς που εμπλέκονται στην εξέλιξη της νόσου του Αλτσχάιμερ και προσθέτει το βάρος στις θεωρίες ότι η φλεγμονή του εγκεφάλου αποτελεί βασικό συστατικό της συσσώρευσης του tau.

Ο πρώτος συγγραφέας Dr. Isabel Castanho, από το Πανεπιστήμιο του Exeter, δήλωσε τα εξής: “Τα αποτελέσματα μας υποδηλώνουν ότι τα γονίδια που διασπώνται μέσω της συσσώρευσης tau και αμυλοειδούς στην περιοχή entorhinal cortex του εγκεφάλου επηρεάζουν τη λειτουργία της ανοσολογικής αντίδρασης τον εγκέφαλο, που είναι γνωστό ότι αποτελεί βασικό συστατικό της νόσου του Alzheimer. ”

Η ομάδα ανέλυσε τη συσσώρευση κάθε πρωτεΐνης στον εγκέφαλο και την έκφραση των γονιδίων που συσχετίστηκαν με αυτά καθώς τα μεταλλαγμένα ποντίκια πήραν μεγαλύτερη ηλικία. Παρατήρησαν μια συσσώρευση τόσο του tau όσο και του αμυλοειδούς, με αυτές τις αλλαγές να συνδέονται με εκτεταμένες αλλαγές στην έκφραση γονιδίων -ιδίως στην περίπτωση του tau. Αυτό είναι ενδιαφέρον επειδή υποδηλώνει ότι η συσσώρευση tau μπορεί να έχει πιο δραματικές επιδράσεις στη γονιδιακή ρύθμιση στον εγκέφαλο από ό, τι το αμυλοειδές. Επιπλέον, ορισμένα από τα αναγνωρισμένα γονίδια είναι γνωστοί παράγοντες κινδύνου για τη νόσο του Alzheimer και συνολικά οι αλλαγές που παρατηρούνται σε ποντίκια αντικατοπτρίζουν εκείνες που παρατηρούνται στους εγκεφάλους της νόσου του Alzheimer.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Μια μελέτη -που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Risk Analysis -εκτιμά ότι η βελτίωση των ποσοστών πλύσης των χεριών από ταξιδιώτες 10 επιλεγμένων αεροδρομίων θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά την εξάπλωση πολλών μολυσματικών ασθενειών. Συγγραφείς είναι ο καθηγητής Χρήστος Νικολαΐδης του Πανεπιστημίου Κύπρου, ο οποίος είναι επίσης μέλος της Σχολής Διοίκησης του MIT Sloan, ο καθηγητής Ruben Juanes του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του MIT και τρεις άλλοι ερευνητές.

Σύμφωνα με στοιχεία από προηγούμενες μελέτες από ερευνητικές ομάδες, όπως η Αμερικανική Εταιρεία Μικροβιολογίας, εκτιμάται ότι κατά μέσο όρο μόνο το 20% των ανθρώπων στα αεροδρόμια έχουν καθαρά χέρια – δηλαδή έχουν πλυθεί με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα, μέσα στην τελευταία ώρα. Το άλλο 80% πιθανόν να μολύνει όλα όσα αγγίζει με μικρόβια που ενδεχομένως φέρει, ανέφερε ο Νικολαΐδης.

Το 70% των ανθρώπων που πηγαίνουν στην τουαλέτα πλένουν τα χέρια τους αμέσως μετά. Το υπόλοιπο 30% δεν το κάνει. Και από εκείνους που το κάνουν, το 50% το κάνει σωστά. Άλλοι απλώς ξεπλένουν τα χέρια εν συντομία με λίγο νερό. Έτσι η εκτίμηση της ερευνητικής ομάδας είναι ότι μόνο το 20% των ταξιδιωτών σε ένα αεροδρόμιο έχει καθαρά χέρια. Αν τριπλασιαστεί το ποσοστό αυτό με τη βελτίωση της πλύσης των χεριών σε όλα τα αεροδρόμια του κόσμου, έτσι ώστε το 60% των ταξιδιωτών να έχει καθαρά χέρια ανά πάσα στιγμή, θα υπάρξει επιβράδυνση μιας παγκόσμιας επιδημίας κατά 70%.

Η εφαρμογή τέτοιων μέτρων σε πολλά αεροδρόμια και η επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου συμμόρφωσης μπορεί να μην είναι πρακτικά εφικτές, αλλά η νέα μελέτη υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί σημαντική μείωση της εξάπλωσης μιας νόσου με την επιλογή των 10 σημαντικότερων αεροδρομίων βάσει της αρχικής θέσης της ιικής εστίας. Η εστίαση σε 10 αεροδρόμια θα μπορούσε να επιβραδύνει την εξάπλωση της νόσου κατά 37%, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ερευνητών Η αύξηση του επιπολασμού των καθαρών χεριών σε όλα τα αεροδρόμια παγκοσμίως κατά μόλις 10%, η οποία οι ερευνητές πιστεύουν ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της εκπαίδευσης, των αφισών, των δημοσίων ανακοινώσεων και ίσως της βελτιωμένης πρόσβασης σε εγκαταστάσεις πλύσης χεριών, είναι σε θέση να επιβραδύνει τον παγκόσμιο ρυθμό εξάπλωσης μιας ασθένειας κατά περίπου 24%.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Μία νέα μελέτη ερευνητών από το Αντικαρκινικό Κέντρο Markey του Πανεπιστημίου του Kentucky υποστηρίζει ότι η στόχευση μιας πρωτεΐνης γνωστής ως «πρωτεΐνη heat shock 47» (Hsp47) θα μπορούσε να είναι το κλειδί για την καταστολή της μετάστασης του καρκίνου του μαστού. Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο PNAS και της οποίας ηγήθηκε ο Δρ. Ren Xu, βρήκε ότι η Hsp47, μια πρωτεΐνη που βοηθά στην παραγωγή κολλαγόνου, παίζει σημαντικό ρόλο στη μετάσταση του καρκίνου του μαστού.

Ο Δρ. Xu και οι συνεργάτες του ανέλυσαν δείγματα DNA/RNA που προήλθαν από ιστό μιας γυναίκας που έπασχε από καρκίνο του μαστού και διαπίστωσαν ότι η αυξημένη παραγωγή της Hsp47 συνδεόταν με τη μετάσταση στον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού. Σχεδόν το 10-20% των περιστατικών αυτού του είδους καρκίνου χαρακτηρίζεται τριπλά αρνητικό, κατάσταση που θεωρείται πολύ πιο επιθετική και με πολύ χειρότερη πρόγνωση από άλλους τύπους καρκίνου του μαστού.

Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η στόχευση της Hsp47 θα μπορούσε να αποτελεί μια υποσχόμενη στρατηγική για την αποτροπή της αλληλεπίδρασης των καρκινικών κυττάρων με τα αιμοπετάλια και της εξάπλωσης του καρκίνου σε δευτερεύοντα όργανα στις πάσχουσες από τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού. «Αν βρούμε ένα τρόπο να στοχεύσουμε αυτό το μονοπάτι με θεραπευτικές μεθόδους, θα μπορέσουμε να εμποδίσουμε αυτή τη διαδικασία και έτσι να αναστείλουμε τη μετάσταση», εξηγεί ο Δρ. Xu. Ο ειδικός προσθέτει, τέλος, ότι ένα ακόμα σημαντικό όφελος της μελέτης είναι η προοπτική που προσφέρει για την χρήση της Hsp47 ως τρόπο πρόγνωσης ή βιοδείκτη της μετάστασης, καθώς σε πολλές περιπτώσεις η πρωτεΐνη ενισχύεται στα γονίδια των ιστών με μεταστατικό καρκίνο του μαστού.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Νέα έρευνα δείχνει ότι μία εφάπαξ δόση του εμβολίου για ιό ανθρώπινου θηλώματος (HPV) είναι εξίσου αποτελεσματική με πολλαπλές δόσεις για την πρόληψη της προ-επεμβατικής ασθένειας του τραχήλου της μήτρας, η οποία αργότερα μπορεί να εξελιχθεί σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Τα ευρήματα δημοσιεύονται  σ΄ ένα επιστημονικό περιοδικό της American Cancer Society (ACS). Ο ιός HPV είναι η πιο κοινή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη στις Ηνωμένες Πολιτείες και η επίμονη μόλυνση με ορισμένα είδη του ιού μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του τραχήλου της μήτρας . Για να αποφευχθεί η μόλυνση, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων συνιστούν στους εφήβους – τόσο αγόρια όσο και κορίτσια – ηλικίας κάτω των 15 ετών να λαμβάνουν πρόγραμμα δύο δόσεων του εμβολίου HPV. Για να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα άλλων χρονοδιαγραμμάτων δόσης, η Ana M. Rodriguez, MD, MPH, του Ιατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Galveston και οι συνεργάτες της εξέτασαν πληροφορίες για γυναίκες ηλικίας 9 έως 26 ετών που δεν είχαν εμβολιαστεί ή που έλαβαν έναν ή περισσότερους HPV δόσεις εμβολίου μεταξύ Ιανουαρίου 2006 και Ιουνίου 2015.

Για τους νεότερους (ηλικίας κάτω των 15 ετών) και τις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες (ηλικίας 20 ετών και άνω), οι ερευνητές δεν βρήκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των εμβολιασμένων ομάδων όσον αφορά τον κίνδυνο προληπτικής ασθένειας του τραχήλου της μήτρας. “Αυτή η μελέτη δείχνει την επίδραση του εμβολιασμού σε νεότερες ηλικίες και τη μακροχρόνια προστασία του από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας “, δήλωσε ο Δρ. Rodriguez. «Είναι σημαντικό να εκπαιδεύουμε τους γονείς για την ανάγκη εμβολιασμού των παιδιών τους». Ένα συνημμένο περιοδικό αναλύει τις συνέπειες των ευρημάτων της μελέτης στη δημόσια υγεία. “Εάν μία δόση εμβολίου HPV ήταν επαρκής για αποτελεσματική προστασία, η εφαρμογή εμβολίου HPV και η κλιμάκωση θα απαιτούσαν λιγότερη εφοδιαστική … οι διαθέσιμες δόσεις θα μπορούσαν να επεκταθούν περαιτέρω και το συνολικό κόστος θα ήταν χαμηλότερο”, γράφουν οι συγγραφείς.

 

Πηγή:https://www.healthweb.gr/