Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Κατά 30% μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος εκδήλωσης καρδιακού νοσήματος, ακόμη και σε άτομα με έντονη γενετική προδιάθεση για υπέρταση, όταν αυτά υιοθετούν υγιεινό τρόπο ζωής, σύμφωνα με μελέτη που συμμετείχε το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και δημοσιεύτηκε το 2019 στο επιστημονικό περιοδικό «Circulation».

Όπως αναφέρει ο αναπληρωτής καθηγητής μοριακής επιδημιολογίας στο τμήμα της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ευάγγελος Ευαγγέλου, αυτό τον καιρό ο ίδιος και οι συνεργάτες του σχεδιάζουν μία αρκετά μεγαλύτερη μελέτη, για την αποκρυπτογράφηση του γενετικού υπόβαθρου της υπέρτασης.

«Θέλουμε να εξηγήσουμε όλη εκείνη τη γενετική πληροφορία που μπορεί να έχει σχέση με το πώς τα γονίδια συμβάλλουν και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, προκειμένου να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση στο άτομο. Στόχος μας είναι στην ουσία να βρεθούν νέα γονίδια, τα οποία συμβάλλουν στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης, και όλα αυτά να τα μεταφράσουμε σε ένα κλινικό αποτέλεσμα».

Συνταγογράφηση βάσει γενετικής «υπογραφής»

«Θέλουμε να δούμε», επισημαίνει ο κ. Ευαγγέλου, «αν αυτή η γενετική “υπογραφή” μπορεί να μεταφραστεί σε ένα συγκεκριμένο σκορ (εμείς το αποκαλούμε πολυγονιδιακό δείκτη κινδύνου).

Αυτό στην ουσία θα είναι η υπογραφή του ατόμου και με βάση αυτή την υπογραφή ο γιατρός στο μέλλον θα συνταγογραφεί ή θα υποδεικνύει τον κατάλληλο τρόπο ζωής, προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι που προέρχονται από την αρτηριακή πίεση».

Η μελέτη γίνεται σε ενάμιση εκατομμύριο άτομα και τα πρώτα αποτελέσματα βοηθούν να έχουμε μία καλύτερη εικόνα της γενετικής υπογραφής του ατόμου, λέει ο κ. Ευαγγέλου.

«Το σημαντικό είναι ότι αυτή η γενετική υπογραφή δεν αλλάζει, οπότε για αυτό είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι αλλάζοντας τον τρόπο ζωής, στην ουσία μεταβάλλουμε και τον κίνδυνο που υπάρχει μέσω αυτής της γενετικής υπογραφής Κάτι που παλιά δεν πιστεύαμε ότι μπορεί να συμβεί σε τέτοιο βαθμό».

Πηγή:https://www.dikaiologitika.gr/

Ερευνητές από το Αντικαρκινικό Κέντρο Kimmel του Πανεπιστημίου Johns Hopkins ανέπτυξαν ένα αιματολογικό τεστ που μπορεί να προβλέψει την επανεμφάνιση του καρκίνου του στομάχου στους ασθενείς μετά από επέμβαση. Σύμφωνα με την ανακάλυψη αυτή, όπως περιγράφεται στη σχετική δημοσίευση στο Nature Communications, οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος 50 ασθενών με καρκίνο του στομάχου, οι οποίοι συμμετείχαν στη τρίτη φάση της δοκιμής CRITICS, μιας τυχαιοποιημένης ελεγχόμενης μελέτης με αντικείμενο τη χορήγηση χημειοθεραπείας κατά την περίοδο της εγχείρησης.

Οι επιστήμονες διεξήγαγαν ενδελεχή μελέτη ακολουθίας τόσο του ελεύθερου από κυκλοφορούντα κύτταρα DNA (cfDNA) όσο και των λευκών αιμοσφαιρίων και τα εξέτασαν για μεταλλάξεις. Η ακόλουθη αφαίρεση των πληροφοριών των λευκών αιμοσφαιρίων από το cfDNA ανέδειξε δεδομένα που οι ερευνητές μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν για να προβλέψουν την επανεμφάνιση του καρκίνου εντός εννέα εβδομάδων μετά την προεγχειρητική θεραπεία και τη χειρουργική επέμβαση.

«Πραγματοποιήσαμε αυτή τη μελέτη για να διαπιστώσουμε αν μπορούμε να προβλέψουμε την επανεμφάνιση του καρκίνου του στομάχου με μη επεμβατικές υγρές βιοψίες. Με αυτή την ενδελεχή προσέγγιση, βρήκαμε έναν εντυπωσιακά ακριβή τρόπο πρόβλεψης της επιτυχίας ή μη της θεραπείας», αναφέρει ο βασικός συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής ογκολογίας και παθολογίας και διευθυντής του προγράμματος γενετικής και επιγενετικής στο Αντικαρκινικό Κέντρο Kimmel, Δρ. Victor Velcusescu.

Με τη σειρά του, ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, Δρ. Alessandro Leal τόνισε: «Οι ασθενείς που δεν είχαν μεταλλάξεις στο αίμα μετά την εγχείρηση θεραπεύτηκαν από τον καρκίνο, ενώ όσοι είχαν μεταλλάξεις συνήθως εκδήλωναν εκ νέου καρκίνο. Εμείς καταφέραμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα του κάθε ασθενούς μέσω των εξετάσεων αίματος σχεδόν εννέα μήνες νωρίτερα από ό,τι μπορούσαμε να κάνουμε μέσω της κλινικής αξιολόγησης».

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την παγκόσμια υγεία είναι η  αντίσταση στα αντιβιοτικά. Παράλληλα,  η έγκαιρη αντιμετώπιση μολύνσεων παίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία των ασθενών, ενώ επίσης περιορίζει την εξάπλωση μικροβίων που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Σε αυτό το πλαίσιο, ερευνητές αναφέρουν στο ACS Central Science πως ανέπτυξαν επιδέσμους, οι οποίοι αλλάζουν χρώμα και μπορούν να «αντιλαμβάνονται» ανθεκτικά (ή ευάλωτα) στα φάρμακα βακτήρια στα τραύματα, και να τα αντιμετωπίζουν ανάλογα.

Ο Σιαογκάνγκ Κου και συνάδελφοί του ανέπτυξαν ένα υλικό που αλλάζει χρώμα από πράσινο σε κίτρινο όταν έρχεται σε επαφή με το όξινο περιβάλλον μιας βακτηριακής μόλυνσης. Ανταποκρινόμενο σε αυτό, το υλικό, που ενσωματώνεται σε έναν επίδεσμο, απελευθερώνει ένα αντιβιοτικό που σκοτώνει ευάλωτα σε φάρμακα βακτήρια. Εάν υπάρχουν βακτήρια που είναι ανθεκτικά σε φάρμακα, ο επίδεσμος γίνεται κόκκινος μέσω της δράσης ενός ενζύμου που παράγεται από αυτά. Όταν συμβαίνει αυτό οι ερευνητές μπορούν να ρίξουν φως στον επίδεσμο, κάνοντας το υλικό να απελευθερώσει αντιδραστικά είδη οξυγόνου που σκοτώνουν ή αποδυναμώνουν τα βακτήρια, κάνοντάς τα πιο ευάλωτα στο αντιβιοτικό. Όπως έδειξαν οι ερευνητές, ο επίδεσμος αυτός μπορεί να επιταχύνει την επούλωση τραυμάτων σε ποντίκια τα οποία είχαν μολυνθεί με ευάλωτα ή ανθεκτικά σε φάρμακα βακτήρια.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Καινοτομία στην Ιατρική φέρνει ένα νέο φάρμακο το οποίο σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου από τεχνητή νοημοσύνη και για πρώτη φορά θα δοκιμαστεί κλινικά σε ανθρώπους.

Πρόκειται για ορόσημο στην αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης στην ιατρική και τη φαρμακευτική, ενώ σημειώνεται πως το φάρμακο προορίζεται για την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD).

Αναλυτικά, το φάρμακο αναπτύχθηκε από τη νεοσύστατη βρετανική εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Exscientia σε συνεργασία με την ιαπωνική φαρμακοβιομηχανία Sumitomo Dainippon Pharma, σύμφωνα με το BBC και τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Ενώ τυπικά ένα νέο φάρμακο χρειάζεται τέσσερα έως πέντε χρόνια για να αναπτυχθεί, στην περίπτωση της νέας ουσίας, χάρη στην τεχνητή νοημοσύνη, η όλη διαδικασία επιταχύνθηκε σε μόνο ένα έτος.

Επίσης, ενώ κατά μέσο όρο η ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου με την παραδοσιακή μέθοδο κοστίζει περίπου 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε μια φαρμακευτική εταιρεία, με τη νέα ‘έξυπνη’ τεχνολογία όχι μόνο ο χρόνος αλλά και το κόστος μειώνεται δραστικά, πράγμα που μπορεί να έχει θετική επίπτωση και στις τιμές των μελλοντικών φαρμάκων στην αγορά.

Με πληροοφορίες από ΑΠΕ

Πηγή:https://www.dikaiologitika.gr/

Νέα έρευνα αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο οι μηχανισμοί του εγκέφαλου που εμπλέκονται στην πλοήγηση ενός ζώου στον περιβάλλοντα χώρο (χωρική πλοήγηση), επηρεάζονται από την επιληψία. Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη που αποδεικνύει ότι ένα χαρακτηριστικό της επιληψίας, συγκεκριμένα η έλλειψη συγχρονισμού ανάμεσα σε εγκεφαλικές περιοχές, επηρεάζει αρνητικά την κωδικοποίηση πληροφοριών που αφορούν στον χώρο και κατά συνέπεια την ικανότητα του ζώου να πλοηγηθεί.

Είναι ευρέως γνωστό ότι ο ιππόκαμπος είναι η εγκεφαλική περιοχή όπου κωδικοποιούνται οι χωρικές πληροφορίες που βοηθούν τα ζώα να πλοηγούνται σε ποικίλα περιβάλλοντα με αποτελεσματικό τρόπο. Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε δύο υπο-περιοχές του ιππόκαμπου: την Οδοντωτή Έλικα (DG) και την περιοχή Αμμώνειο κέρας 1 (CA1), η οποία αποτελεί την βασική έξοδο του ιππόκαμπου. Ενώ οι μηχανισμοί χωρικής κωδικοποίησης είναι καλά χαρακτηρισμένοι σε υγιή ζώα, οι επιπτώσεις της επιληψίας στους νευρώνες της CA1 περιοχής του ιππόκαμπου παραμένουν άγνωστες.

Οι ερευνητές συνδύασαν διάφορες τεχνικές όπως μοριακές αναλύσεις, προηγμένη κυτταρική απεικόνιση, ηλεκτροφυσιολογία σε πειραματόζωα, καθώς και υπολογιστική μοντελοποίηση του δικτύου CA1. Χρησιμοποιώντας ένα καινοτόμο, ασύρματο μίνι-μικροσκόπιο, οι ερευνητικές ομάδες των Δρ. Golshani και Shuman κατέγραψαν την εγκεφαλική δραστηριότητα καθώς τα πειραματόζωα έτρεχαν σε στατικούς διάδρομους εμπλουτισμένους με διάφορα οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα. Η ομάδα της Δρ. Ποϊράζη, με τη μέθοδο της υπολογιστικής μοντελοποίησης, ανέπτυξε ένα αναλυτικό μοντέλο της υποπεριοχής CA1 του ιππόκαμπου, που προσομοιώνει τη χωρική κωδικοποίηση σε υγιή και επιληπτικά εικονικά πειραματόζωα, ενώ εξερευνούν αντίστοιχα εικονικά περιβάλλοντα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στα επιληπτικά ζώα, τα κύτταρα που κωδικοποιούν τη θέση του ζώου – τα αποκαλούμενα χωρικά κύτταρα – μειώθηκαν σε αριθμό, έγιναν πιο ασταθή και περιείχαν λιγότερη πληροφορία από ό,τι σε υγιή πειραματόζωα. Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι ενδονευρώνες (κύτταρα που καταστέλλουν τη νευρική δραστηριότητα των κυττάρων με τα οποία συνδέονται) μεταξύ των δύο υποπεριοχών DG και CA1 του ιππόκαμπου, ήταν ασυγχρόνιστοι στα επιληπτικά αλλά όχι στα υγιή πειραματόζωα. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η χρονική ακρίβεια στην επικοινωνία νευρικών κυκλωμάτων στο εσωτερικό του ιππόκαμπου είναι κρίσιμη για την ομαλή λειτουργία του, και ο μη-συγχρονισμός που δημιουργείται από την επιληψία επηρεάζει αρνητικά τις ικανότητες πλοήγησης των ζώων. Σε αντίθεση, η θνησιμότητα των ενδονευρώνων που θεωρείτο ως κύρια αιτία έκπτωσης της ικανότητας πλοήγησης, φαίνεται να έχει πολύ μικρότερο ρόλο. Η σημαντική αυτή ανακάλυψη αποτελεί το έναυσμα για την καλύτερη κατανόηση των δυσλειτουργιών που σχετίζονται με την επιληψία.

Η ερευνητική αυτή εργασία δημοσιεύτηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature Neuroscience, και διεξήχθη από το εργαστήριο της  Δρ. Παναγιώτας Ποϊράζη (dendrites.gr), με τη συμμετοχή της υποψήφιας διδάκτορος Ιωάννας Πανδή και του μεταδιδακτορικού ερευνητή Σπύρου Χαυλή από το Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), σε συνεργασία με τα εργαστήρια των Δρ. Peyman Golshani  στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και του Δρ. Tristan Shuman στο Mount Sinai της Νέας Υόρκης.

Πηγή:
Shuman, T., Aharoni, D., Cai, D.J. et al. Breakdown of spatial coding and interneuron synchronization in epileptic mice. Nature Neuroscience (2020). doi:10.1038/s41593-019-0559-0

Περισσότερες πληροφορίες:
Δρ. Παναγιώτα Ποϊράζη
Διευθύντρια Ερευνών, IMBB-ΙΤΕ
Email: [email protected] | Τηλ.: (+30) 2810 391139
Ιστοσελίδα εργαστηρίου: www.dendrites.gr

Πηγή:https://www.forth.gr/

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Tohoku ανέπτυξαν ένα νέο είδος «έξυπνων» φακών επαφής που μπορούν να αποτρέψουν την ξηρότητα των ματιών. Το αυτο-ενυδατώμενο σύστημα, το οποίο περιγράφεται στη σχετική δημοσίευση στο Advanced Materials Technologies, διατηρεί ένα στρώμα υγρού ανάμεσα στους φακούς επαφής και τα μάτια μέσω ενός καινοτόμου μηχανισμού.

Οι «έξυπνοι» φακοί επαφής είναι wearable συσκευές που μπορούν να επεκτείνουν την όραση πέρα από τις φυσικές ανθρώπινες δυνατότητες. Αναπτύσσονται, άλλωστε, για μια ποικιλία εφαρμογών, από τη μη επεμβατική παρακολούθηση έως τη διόρθωση της όρασης και τις οθόνες επαυξημένης πραγματικότητας.

«Παρόλο που υπάρχουν πολλές πρόσφατες εξελίξεις σε νέες λειτουργίες για ‘έξυπνους’ φακούς επαφής, μικρή είναι η πρόοδος που έχει γίνει στην επίλυση των μειονεκτημάτων που σχετίζονται με την καθημερινή εφαρμογή των φακών επαφής», αναφέρει ο καθηγητής Matsuhiko Nishizawa, μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Tohoku.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των φακών επαφής είναι ότι μπορούν να προκαλέσουν το σύνδρομο της ξηροφθαλμίας, επειδή ο άνθρωπος που τους φορά δεν ανοιγοκλείνει συχνά τα μάτια του, αλλά και λόγω της αυξημένης εξάτμισης της υγρασίας των φακών. Το σύνδρομο της ξηροφθαλμίας μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό του κερατοειδούς και φλεγμονή, όπως και σε έντονο αίσθημα ενόχλησης.

Προκειμένου, λοιπόν, να αντιμετωπίσουν αυτό το σημαντικό πρόβλημα, οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα νέο μηχανισμό που διατηρεί την υγρασία των φακών. Το σύστημα χρησιμοποιεί ηλεκτροσμωτική ροή (EOF), κίνηση κατά την οποία ένα ρεύμα που εφαρμόζεται στην υδρογέλη προκαλεί τη ροή του υγρού από την άνοδο προς την κάθοδο από την προσωρινή δεξαμενή δακρύων του ασθενούς, η οποία βρίσκεται πίσω από το κάτω βλέφαρο στην επιφάνεια του ματιού. «Η ανακάλυψή μας αποτελεί την πρώτη απόδειξη ότι η ηλεκτροσμωτική ροή σε ένα μαλακό φακό επαφής μπορεί να κρατήσει τον φακό υγρό», σημειώνει ο Δρ. Nishizawa.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Χάρη σε ένα ειδικό, υψηλής τεχνολογίας έργο, το οποίο χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα «Ερευνώ-Δημιουργώ-Καινοτομώ», άτομα με προβλήματα όρασης σύντομα θα δοκιμάζουν στο πεδίο ένα σύστημα, που φιλοδοξεί να τα βοηθά μεταξύ άλλων στις καθημερινές τους δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα στα ψώνια για το σπίτι, αλλά και στην πρόσβαση σε υπηρεσίες.

Το έργο συντονίζει το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), συνεργαζόμενο με τις εταιρείες «Tetragon», «Prisma Ηλεκτρονικά» και «Μασούτης», αλλά και τη Μητροπολιτική Αναπτυξιακή Θεσσαλονίκης (ΜΑΘ) ΑΑΕ/ΟΤΑ.

«Σκοπός του έργου είναι, με τη συνδρομή του Κέντρου Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ) στη Θεσσαλονίκη, να δοθεί κάποια αυτονομία στους ανθρώπους με μειωμένη και ολική απώλεια όρασης«, εξηγεί μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Πρακτορείο 104,9 FM», η Ελισάβετ Χατζηλάρη, επιστημονική υπεύθυνη του έργου, ερευνήτρια του ΕΚΕΤΑ.

Ο κύριος στόχος του προγράμματος, αλλά και του συστήματος, είναι όταν αυτό τεθεί σε πλήρη λειτουργία «να βελτιωθεί η αυτονομία αυτών των πολιτών. Το στοιχείο άλλωστε που ζητείται περισσότερο από όλα, (είναι) τα άτομα με προβλήματα όρασης να εκτελούν καθημερινές λειτουργίες χωρίς βοήθεια έτερου ατόμου«.

«Η συγκεκριμένη κάμερα στέλνει φωτογραφίες στο κινητό του ατόμου, κινητό στο οποίο υπάρχει (σ.σ εγκατεστημένη στο πλαίσιο του προγράμματος) μια εφαρμογή ειδικά σχεδιασμένη για ανθρώπους με προβλήματα όρασης, εφαρμογή η οποία χάρη σε νέες τεχνολογίες, αναλύει την εικόνα και προσπαθεί να δώσει στο ακουστικό του χρήστη τις πληροφορίες που αφορούν το τι εκείνη «βλέπει»», σημειώνοντας πως στο πλαίσιο του προγράμματος έχουν σχεδιαστεί συνολικά τρεις εφαρμογές.

Πηγή:https://healthmag.gr/

Ένα βήμα πριν από τη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα χωρίς την ανάγκη χημειοθεραπείας βρίσκονται οι επιστήμονες. Χάρη στο συνδυασμό των νέων ανοσοθεραπειών, έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, η επιβίωση των ασθενών, ακόμη και εκείνων που πάσχουν από μεταστατική νόσο.

Αυτά αναφέρθηκαν σε εκδήλωση, που οργάνωσε η φαρμακευτική εταιρεία Bristol Myers Squibb, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, η οποία εορτάζεται στις 4 Φεβρουαρίου. Στόχος του εορτασμού είναι η ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση του κοινού και η ανάληψη δράσης με στόχο την πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπιση του καρκίνου.

«Η ανοσοθεραπεία έχει αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη νόσο. Όμως, έχουμε ακόμη πολύ δρόμο, καθώς ανακύπτουν κρίσιμα ερωτήματα: πώς επιλέγουμε τους ασθενείς, ποιοι είναι οι κατάλληλοι συνδυασμοί φαρμάκων, αν μπορεί να γίνει πρόβλεψη της τοξικότητας, πώς ξεπερνάμε την ανάπτυξη αντίστασης στις νέες θεραπείες και ποια είναι η βέλτιστη διάρκεια θεραπείας», ανέφερε ο κ. Ι. Μπουκοβίνας, πρόεδρος της Ένωσης Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδος (ΕΟΠΕ).

Στο μελάνωμα, που είναι η πιο επικίνδυνη μορφή καρκίνου του δέρματος, αναφέρθηκε η καθηγήτρια Ελ. Γκόγκα, διευθύντρια της Α παθολογικής κλινικής στο Λαϊκό. «Με την εισαγωγή της ανοσοθεραπείας άλλαξαν τα δεδομένα στην αντιμετώπιση ασθενών με προχωρημένο μελάνωμα. Η πενταετής επιβίωση διαμορφώνεται πλέον στο 35-40% με τη λήψη μίας ανοσοθεραπείας και με συνδυασμό φαρμάκων, το ποσοστό αυξάνεται στο 52%», σημείωσε.

Από την πλευρά του ο καθηγητής κ. Αρ. Μπάμιας, ο οποίος είναι διευθυντής στο Αττικόν αναφέρθηκε στις θετικές εξελίξεις από τη χρήση της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με καρκίνο του νεφρού. Όπως είπε, «η εφαρμογή της αυξάνει την επιβίωση και σε ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών επιτυγχάνεται μακροχρόνιος έλεγχος της νόσου, χωρίς ανάγκη για άλλες θεραπείες. Εξίσουν θετικά είναι τα αποτελέσματα στον καρκίνο του ουροθηλίου για τον οποίο δεν υπήρχε κανένα νέο φάρμακο εδώ και 15 χρόνια. Εδώ η ανοσοθεραπεία χορηγείται συνήθως μετά από αποτυχία της χημειοθεραπείας».

Στον υπ’ αριθμόν ένα καρκίνο σε θανάτους παγκοσμίως, αυτόν του πνεύμονα αναφέρθηκε ο καθηγητής και διευθυντής στο νοσοκομείο Σωτηρία κ. Κ. Συρίγος. Κάθε χρόνο, στην Ελλάδα πεθαίνουν περίπου 6.500 άνθρωποι από τη νόσο, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο κάπνισμα. Παγκοσμίως, εκτιμάται ότι κάθε μέρα 1.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους λόγω της νόσου.

«Η ανοσοθεραπεία αποτελεί πλέον το βασικό πυλώνα θεραπείας των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, είτε μόνο της είτε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Πολύ σύντομα όμως θα είναι εφικτή η θεραπεία και χωρίς χημειοθεραπεία χάρη στη χρήση συνδυασμού ανοσοθεραπειών», τόνισε ο καθηγητής.

Σύσσωμοι οι ομιλητές υπογράμμισαν την ανάγκη να ενισχυθεί στη χώρα μας η διενέργεια κλινικών μελετών και απηύθυναν έκκληση στην Πολιτεία να προχωρήσει ταχύτατα η αξιολόγηση των νέων θεραπειών, καθώς εδώ και 1,5 χρόνο δεν έχουν ενταχθεί νέα σκευάσματα στη θετική λίστα. Επίσης, κάλεσαν το κοινό να απευθύνεται σε εξειδικευμένα κέντρα αντιμετώπισης του καρκίνου, που υπάρχει βαθιά γνώση στη χρήση των νέων θεραπειών.

Πηγή:https://virus.com.gr/

Μελέτη Ελλήνων επιστημόνων του Πανεπιστημίου Αθηνών και Κρήτης, οι οποίοι προχώρησαν στη γενετική ανάλυση πλήρους γονιδιώματος του 2019-nCoV ανακάλυψαν ότι από τις νυχτερίδες και όχι από τα ερπετά ξέσπασε η επιδημία του κοροναϊού.

Ένα ακόμη επιστημονικό στοιχείο που προέκυψε από την ίδια μελέτη είναι ότι ο ιός δεν έχει τροποποιηθεί πρόσφατα, πριν την αρχική του μετάδοση του στους ανθρώπους.

Η μελέτη με τίτλο «Full-genome evolutionary analysis of the novel corona virus (2019-nCoV) rejects the hypothesis of emergence as a result of a recent recombination event» εκπονήθηκε από τον Αναπληρωτή Καθηγητή Δημήτριο Παρασκευή, την Δρ. Ευαγγελία-Γεωργία Κωστάκη και τον Επίκουρο Καθηγητή Γκίκα Μαγιορκίνη από το Εργαστήριο Υγιεινής Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, τον Επίκουρο Καθηγητή και αντιπρόεδρο του ΕΟΔΥ Γεώργιο Παναγιωτακόπουλο, τον Καθηγητή Γεώργιο Σουρβίνο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και τον Καθηγητή Σωτήριο Τσιόδρα της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Επίσης η μελέτη έδειξε ότι ο ιός με τη μεγαλύτερη γενετική ομολογία, μέχρι σήμερα, με τον ιό 2019-nCoV είναι το στέλεχος RaTG13 που απομονώθηκε από νυχτερίδα στην Κίνα. Παρ’ όλα αυτά το στέλεχος RaTG13 δεν είναι 100% ομόλογο με τον 2019-nCoV, υποδεικνύοντας ότι το στέλεχος RaTG13 δεν αποτελεί τον ιό που μεταδόθηκε στον άνθρωπο. Τα έως σήμερα διαθέσιμα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η πιο πιθανή πηγή προέλευσης για τον 2019-nCoV, είναι οι νυχτερίδες και, επίσης, ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο ιός 2019-nCoV προήλθε από ερπετά.

Επιπλέον, η μελέτη έδειξε ότι το γενετικό υλικό του 2019-nCoV δεν είναι αποτέλεσμα πρόσφατης γενετικής ανάμιξης (ανασυνδυασμού) με κάποιον άλλον κορονοϊό, ή ότι ο ιός δεν έχει τροποποιηθεί πρόσφατα, πριν την αρχική του μετάδοση στους ανθρώπους. Η διαδικασία του ανασυνδυασμού μπορεί να δημιουργήσει στη δημιουργία ιών με μωσαϊκό γονιδίωμα και τροποποιημένες βιολογικές ιδιότητες και έχει παρατηρηθεί συχνά στην κατηγορία των κορονοϊών. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι ανάλογη διαδικασία δεν έχει συμβεί για τον νέο ιό 2019-nCoV.

“H σημασία των γενετικών χαρακτηριστικών του 2019-nCoV χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης”, καταλήγει η μελέτη.

Η έρευνα είναι προσβάσιμη από την ιστοσελίδα bioRxiv

Πηγή:https://www.healthreport.gr

Η επιστημονική ομάδα χρησιμοποίησε ανθρώπινα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPSC) από τον μυελό των οστών για να δημιουργήσουν νευρώνες που θα ανακουφίζουν από τον πόνο

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ χρησιμοποίησαν ανθρώπινα βλαστοκύτταρα για να δημιουργήσουν νευρώνες που καταπολεμούν τον χρόνιο πόνο και προσφέρουν διαρκή ανακούφιση σε ποντίκια, χωρίς παρενέργειες και με μία μόνο θεραπεία.

Το επόμενο βήμα, όπως αναφέρεται στη σχετική δημοσίευση στο Pain, είναι να πραγματοποιήσουν εκτενή τεστ ασφαλείας σε τρωκτικά και χοίρους και έπειτα να προχωρήσουν τις δοκιμές σε ανθρώπους που υποφέρουν από χρόνιο πόνο, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Αν τα τεστ αποδειχθούν επιτυχή στους ανθρώπους, η προσέγγιση αυτή θα αποτελέσει μια τεράστια ανακάλυψη στον τομέα ανάπτυξης νέων στρατηγικών διαχείρισης του πόνου σε ασθενείς, χωρίς οπιοειδή και φαρμακευτικές ουσίες που προκαλούν εθισμό.

«Ο τραυματισμός των νεύρων μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικό νευροπαθητικό πόνο, τη στιγμή που για την πλειονότητα των ασθενών δεν υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες. Η ανακάλυψη αυτή σημαίνει ότι, για κάποιες περιπτώσεις ασθενών, μπορούμε να φτιάξουμε μοσχεύματα καταπολέμησης του πόνου από τα ίδια τα βλαστοκύτταρά τους, και τα κύτταρα μετά να αναστρέψουν την υποκείμενη αιτία του πόνου», εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής και επικεφαλής της έρευνας του Κέντρου Charles Perkins, Greg Neely.

Η επιστημονική ομάδα χρησιμοποίησε ανθρώπινα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPSC) που προέρχονται από τον μυελό των οστών για να φτιάξει εργαστηριακά κύτταρα που καταπολεμούν τον πόνο και στη συνέχεια τα τοποθέτησε στο νωτιαίο μυελό ποντικών με σοβαρό νευροπαθητικό πόνο. Σημειώνεται, μάλιστα, ότι η ανάπτυξη των iPSC κέρδισε βραβείο Νόμπελ το 2012.

«Το σημαντικό είναι ότι οι νευρώνες από βλαστοκύτταρα ενίσχυσαν τη μακρόχρονη ανακούφιση από τον πόνο χωρίς παρενέργειες. Αυτό σημαίνει ότι η θεραπεία με μεταμόσχευση μπορεί να είναι αποτελεσματική και διαρκής για τον νευροπαθητικό πόνο», τονίζει ο Δρ. Neely.

Από την πλευρά του, ο John Manion, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης αναφέρει ότι καθώς οι επιστήμονες έχουν τη δυνατότητα να διαλέξουν το σημείο που θα τοποθετήσουν τους νευρώνες καταπολέμησης του πόνου, μπορούν να στοχεύσουν μόνο τα μέρη του σώματος που πονούν και άρα να έχουν μία θεραπεία με λιγότερες παρενέργειες.

Πηγή:https://ygeiamou.gr/