Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Ένα τεστ αίματος -το πρώτο του είδους του- που προβλέπει αν μια γυναίκα άνω των 47 ετών θα έχει την τελευταία περίοδο της σε ένα έως δύο χρόνια και θα εισέλθει πλέον σε εμμηνόπαυση, έχουν αναπτύξει Αμερικανοί επιστήμονες.

Το τεστ MenoCheck, το οποίο έχει αναπτυχθεί από την εταιρεία Ansh Labs, μετρά τα επίπεδα μιας ορμόνης (ΑΜΗ) που είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη ενός μωρού και η οποία επίσης αποτελεί βιοδείκτη για το πόσα ωάρια έχουν απομείνει σε μια γυναίκα, συνεπώς το επίπεδο της μειώνεται, όσο η εμμηνόπαυση πλησιάζει. Μέχρι σήμερα υπάρχουν μόνο ανακριβείς μέθοδοι για να προβλέψει κανείς πότε περίπου θα σταματήσει η έμμηνος ρύση, όπως η ακανόνιστη έλευση της περιόδου, τα προβλήματα ύπνου, οι συχνές μεταβολές της διάθεσης, η νυχτερινή εφίδρωση, η απώλεια της σεξουαλικής επιθυμίας κ.α.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, με επικεφαλής την καθηγήτρια Νανέτ Σαντόρο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κλινικής ενδοκρινολογίας «Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism», σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ» και το «New Scientist», διαπίστωσαν ότι η ΑΜΗ, η οποία παράγεται από κύτταρα που περιβάλλουν τα ωάρια, είναι καλός δείκτης για τον αριθμό των τελευταίων.

«Η εύρεση ενός τρόπου να προσδιοριστεί ο χρόνος έως την τελευταία περίοδο αποτελεί εδώ και καιρό το “ιερό δισκοπότηρο” της έρευνας πάνω στην εμμηνόπαυση. Μέχρι σήμερα έχει καταστεί δυνατό να προβλεφθεί ο μελλοντικός χρόνος έως την εμμηνόπαυση σε ένα χρονικό “παράθυρο” τεσσάρων ετών, κάτι που δεν είναι κλινικά χρήσιμο. Οι γυναίκες θα μπορούν να πάρουν καλύτερες ιατρικές αποφάσεις με την πιο ολοκληρωμένη πληροφόρηση που τους παρέχει το νέο τεστ μετρήσεων της ορμόνης ΑΜΗ», δήλωσε η Σαντόρο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε γυαλί μετατράπηκε ο εγκέφαλος ενός 25χρονου άνδρα που πέθανε στην πόλη Ηράκλειο (Ερκουλάνουμ) της Ιταλίας, κοντά στην Πομπηία, κατά την τρομερή έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Ιταλοί ερευνητές βρήκαν για πρώτη φορά τμήματα ενός υαλώδους μαύρου υλικού μέσα στην κρανιακή κοιλότητα του θύματος και εικάζουν ότι η πολύ υψηλή θερμότητα λόγω της ηφαιστειακής έκρηξης οδήγησε στην μετατροπή του εγκεφαλικού ιστού σε γυαλί.

Ο Βεζούβιος εξαπέλυσε ένα τρομακτικό πυροκλαστικό κύμα καυτών αερίων και πετρωμάτων, ικανό να βράσει το ανθρώπινο αίμα, να εξαερώσει τη σάρκα και, όπως φαίνεται, να μετατρέψει τον εγκέφαλο ακόμη και σε γυαλί. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή εγκληματολογικής ανθρωπολογίας Πιέρ Πάολο Πετρόνε του Πανεπιστημίου Φεντερίκο ΙΙ της Νάπολης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “New England Journal of Medicine”, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν».

Ο καμένος σκελετός του θύματος με τον υαλοποιημένο εγκέφαλο είχε βρεθεί στη δεκαετία του 1960 πάνω σε ένα κρεβάτι ενός κτιρίου (Collegium Augustalium), θαμμένος κάτω από ένα όγκο ηφαιστειακής στάχτης, μάλλον την ώρα που κοιμόταν. Τώρα για πρώτη φορά οι επιστήμονες εντόπισαν και ανέλυσαν ένα γυαλιστερό υαλώδες υλικό μέσα στο σπασμένο κρανίο του και βρήκαν σε αυτό πρωτεΐνες, λιπαρά οξέα και τριγλυκερίδια που παραπέμπουν σε εγκεφαλικό ιστό.

Η ανάλυση του καμένου ξύλου του κρεβατιού δείχνει ότι η θερμοκρασία πρέπει να έφθασε τους 520 βαθμούς Κελσίου. Σε τέτοιες θερμοκρασίες οι μαλακοί ιστοί, όπως ο εγκεφαλικός, συνήθως αποσυντίθενται ή μερικές φορές τα απομεινάρια τους έχουν σαπωνοποιηθεί.

«Μέχρι σήμερα δεν είχαν ποτέ βρεθεί υαλοποιημένα απομεινάρια εγκεφάλου», δήλωσε ο δρ Πετρόνε. Όπως είπε, σε μια τόσο ισχυρή ηφαιστειακή έκρηξη, ο μόνος τρόπος να γλιτώσει κανείς, είναι να προλάβει να φύγει μακριά, καθώς το εσωτερικό των σπιτιών δεν παρέχει προστασία λόγω της απότομης ανόδου της θερμοκρασίας ακόμη και σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων από το επίκεντρο της έκρηξης.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μπορεί η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ χαρακτήρισε το PFOS ως «μολυσματικό παράγοντα αναδυόμενης ανησυχίας» και η παραγωγή του σταμάτησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χημικό σουλφονικό υπερφθοροοκτάνιο, ή PFOS (Perfluorooctane sulfonate Το), εξακολουθεί να ανιχνεύεται στο αίμα, στο 99% του πληθυσμού των ΗΠΑ.

Η παρούσα μελέτη δείχνει ότι το PFOS μεταβάλλει τη σύνθεση και τη λειτουργία του μικροβιώματος, γεγονός που υποδηλώνει ότι αυτή η χημική ουσία, και ίσως άλλες σχετιζόμενες χημικές ουσίες, έχουν μηχανισμούς δράσης εκτός των κυττάρων μας. Η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι βιομηχανικές χημικές ουσίες επηρεάζουν το μικροβίωμα είναι ένας σημαντικός και αναδυόμενος τομέας έρευνας.

Η ερευνητική ομάδα μελέτησε τις επιδράσεις του PFOS στο μικροβίωμα ποντικιών, συγκρίνοντας αυτά που ακολούθησαν μια κανονική διατροφή με αυτά που έτρωγαν τροφές οι οποίες περιείχαν PFOS σε συγκεντρώσεις κάπως υψηλότερες από εκείνες στις οποίες πιθανότατα εκτίθεται ο μέσος άνθρωπος. Στη συνέχεια, εξέτασαν το συκώτι και το εντερικό μικροβίωμα των ποντικών χρησιμοποιώντας αλληλουχία DNA, μεταβολομική και μοριακές αναλύσεις.

Οι εξετάσεις αποκάλυψαν μια σημαντική διαφορά στην κοινότητα των μικροβίων μεταξύ των ποντικών που τράφηκαν ακόμη και με τη χαμηλότερη δόση PFOS έναντι της ομάδας ελέγχου. Περαιτέρω, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε στο δοκιμαστικό σωλήνα ότι το PFOS επέφερε φυσιολογικές και μεταβολικές αλλαγές στα μικρόβια.

Η ερευνητική ομάδα βρήκε επίσης στοιχεία ότι το PFOS ενεργοποίησε τουλάχιστον δύο ή τρεις υποδοχείς που ρυθμίζουν την έκφραση γονιδίων που σχετίζεται με το μεταβολισμό ορισμένων ουσιών στο σώμα. Το PFOS άλλαξε τη σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος και το μεταβολισμό των βακτηριακών κοινοτήτων στο έντερο. Το ερώτημα είναι αν το διαταραγμένο εντερικό μικροβίωμα προκαλεί μεταβολικές νόσους.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Έναντι στην ψωρίαση αγωνίζονται 300.000  ασθενείς προκειμένου να διαχειριστούν το χρόνιο, ανίατο μη μεταδιδόμενο, επώδυνο νόσημα που προκαλεί παραμόρφωση και αναπηρία.

«Ντεμπούτο» στη ζωή του ασθενούς κάνει σε οποιαδήποτε ηλικία, ενώ είναι συνηθέστερο στην ηλικιακή ομάδα των 50–69 ετών. Πρόκειται για συχνή νόσο με 100 εκατομμύρια ασθενείς διεθνώς.

Η ψωρίαση είναι δυνατό να διαγνωστεί με βάση την κλινική εικόνα, αλλά ο γιατρός μπορεί να πάρει ένα μικρό κομμάτι δέρματος (βιοψία) για ιστολογική εξέταση προκειμένου να επιβεβαιωθεί η ασθένεια.

Τα αίτια εμφάνισης της ψωρίασης παραμένουν άγνωστα, αν και  πιστεύεται ότι υπάρχουν στοιχεία γενετικής προδιάθεσης.  Εξίσου σημαντικός θεωρείται π ρόλος του ανοσοποιητικού συστήματος στην πρόκληση της ψωρίασης, ο οποίος και ερευνάται.

Αντιθέσεις

Γενικά, η ψωρίαση κατατάσσεται στα αυτοάνοσα νοσήματα, αλλά δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί αυτοαντιγόνο που θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνο.

Άξιο λόγου είναι η ψωρίαση μπορεί είναι δυνατόν να προξενηθεί από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες  όπως είναι ήπιο τραύμα, ηλιακό έγκαυμα, λοιμώξεις, συστηματικά φάρμακα και άγχος.

Η ψωρίαση «επιτίθεται» στο δέρμα και τα νύχια και συνδέεται με αρκετές συννοσηρότητες.

Οι δερματικές βλάβες μπορεί να είναι περιορισμένες ή γενικευμένες, τις περισσότερες φορές είναι ερυθρές βλατίδες και πλάκες, συμμετρικές, σαφώς περιγεγραμμένες, καλυμμένες συνήθως με λευκές ή αργυρόχρωμες φολίδες. Άξιο λόγου είναι ότι οι βλάβες προκαλούν φαγούρα, τσούξιμο και πόνο.

Πέρα από το δέρμα, η ψωρίαση μπορεί να συνδεθεί και με φλεγμονώδη αρθρίτιδα, γνωστή ως ψωριασική αρθρίτιδα, που προσβάλλει τις αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης και άλλες αρθρώσεις.

Συγκεκριμένα, ποσοστό μεταξύ 1,3% και 34,7% των ατόμων εμφανίζουν χρόνια φλεγμονώδη αρθρίτιδα (ψωριασική αρθρίτιδα) που οδηγεί σε παραμορφώσεις των αρθρώσεων και αναπηρία.

Ειδικότερα, ποσοστό μεταξύ 4,2% και 69% όλων των ασθενών που πάσχουν από ψωρίαση αναπτύσσουν αλλοιώσεις στα νύχια.

Ιδιαίτερης μνείας χρήζει το γεγονός ότι τα άτομα με ψωρίαση διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης και άλλων σοβαρών κλινικών παθήσεων, όπως καρδιαγγειακών και άλλων μη μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Πηγή :https://www.psoriasimou.gr/

Πηγή:https://virus.com.gr/

Η παχυσαρκία σε γυναίκες μέσης ηλικίας συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, σύμφωνα με νέα, μεγάλη έρευνα Βρετανών επιστημόνων, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό Neurology.

Η έρευνα αφορούσε περισσότερες από 1,1 εκατ. γυναίκες από το Ηνωμένο Βασίλειο, με μέση ηλικία 56 ετών, που εντάχθηκαν στη μελέτη Million Women Study μεταξύ των ετών 1996 και 2001 και παρακολουθήθηκαν για 15 χρόνια. Στο τέλος της μελέτης, το 89% των συμμετεχόντων γυναικών παρέμεινε ζωντανό, χωρίς άνοια, ενώ σε 18.695 γυναίκες ανιχνεύτηκε άνοια αργότερα, δηλαδή σε μέση ηλικία 77 ετών.

Οι ερευνητές παρατήρησαν τη συσχέτιση μεταξύ της ανίχνευσης άνοιας κατά τη διάρκεια των 15 ετών και της παχυσαρκίας κατά την έναρξη. Ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας στις γυναίκες με Δείκτη Μάζας Σώματος  μεγαλύτερο του 30 kg/m² ήταν αυξημένος κατά 21% έναντι των γυναικών με Δείκτη Μάζας Σώματος μεταξύ 20-24 kg/m².

Από την άλλη, δεν παρατηρήθηκαν σαφείς συσχετίσεις με χαμηλό Δείκτη Μάζας Σώματος, χαμηλή θερμιδική πρόσληψη ή έλλειψη σωματικής δραστηριότητας κατά την έναρξη της μελέτης. Επομένως, στις γυναίκες, η παχυσαρκία στη μέση ηλικία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας αργότερα στη ζωή.

Πηγή:https://virus.com.gr/

Η μεταθανάτια δωρεά σπέρματος πρέπει να επιτραπεί στη Βρετανία για να αντιμετωπιστεί η ζήτηση από ζευγάρια που καταφεύγουν σε θεραπείες γονιμότητας, υποστηρίζουν οι ειδικοί του τομέα υγείας.

Η μεταθανάτια δωρεά σπέρματος είναι από τεχνικής πλευράς εφικτή και ηθικά αποδεκτή, υποστηρίζουν ειδικοί σε έκθεσή τους που δημοσιεύεται στην ιατρική επιθεώρηση Journal of Medical Ethics.

Στην έκθεσή τους υπογραμμίζουν ότι η δωρεά με αυτόν τον τρόπο θα πρέπει να θεωρείται κάτι ανάλογο με τη δωρεά οργάνων και άλλων ιστών, δηλαδή ένας τρόπος ανακούφισης του πόνου τρίτων.

Ενώ η στειρότητα δεν είναι απειλητική για την ανθρώπινη ζωή, λένε ο Νέιθαν Χόντσον του πανεπιστημίου του Λέστερ της Βρετανίας και ο Τζόσουα Πάρκερ του νοσοκομείου Wythenshawe στο Μάντσεστερ, προκαλεί μεγάλο ψυχικό πόνο και μπορεί να θεωρηθεί και μια μορφή νόσου.

«Αν είναι ηθικά αποδεκτό ότι οι άνθρωποι μπορούν να δωρίσουν τους ιστούς τους για να ανακουφίσουν τον πόνο των άλλων σε μεταμοσχεύσεις που βελτιώνουν τη ζωή όταν υπάρχει νόσος…δεν βλέπουμε τον λόγο αυτό να μην επεκταθεί σε άλλες μορφές πόνου, όπως η στειρότητα, είτε είναι είτε δεν είναι νόσοι», αναφέρουν.

Μια τέτοια κίνηση θα ήγειρε ερωτήματα για θέματα συναίνεσης της οικογένειας αναφορικά με τις μεταθανάτιες δωρεές, επισημαίνουν οι Πάρκερ και Χόντσον, και πιθανόν να προκύψουν ανησυχίες σχετικά με την ανωνυμία του δότη.

Το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί μετά θάνατον είτε μέσω ηλεκτρικής διέγερσης του προστατικού αδένα είτε με χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να καταψυχθεί και να φυλαχθεί μέχρι να ζητηθεί.

Ο Πάρκερ και ο Χόντσον επικαλέστηκαν έρευνες που δείχνουν ότι το σπέρμα, το οποίο έχει ληφθεί από νεκρούς άνδρες, μπορεί να οδηγήσει σε υγιή εγκυμοσύνη και στη γέννηση παιδιών με φυσιολογική υγεία και ανάπτυξη ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το σπέρμα λαμβάνεται 48 ώρες μετά τον θάνατο.

Άλλοι ειδικοί αντιτείνουν ότι οι έρευνες αυτές εγείρουν ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν.

«Απαιτείται περαιτέρω συζήτηση για την κατανόηση του αν οι άνθρωποι που χρειάζονται σπέρμα δότη θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το σπέρμα ενός νεκρού δότη», δήλωσε η Σάρα Νόρκρος, η διευθύντρια του Progress Educational Trust.

Πηγή:https://healthmag.gr/

Σχεδόν 50 φάρμακα που δεν έχουν έως τώρα χρησιμοποιηθεί κατά του καρκίνου, αλλά για τη χοληστερίνη, τον διαβήτη, τις φλεγμονές, τον αλκοολισμό, ακόμη και την οστεοαρθρίτιδα… σκύλων, μπορούν να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα, συνεπώς στο μέλλον θα μπορούσαν να δοκιμαστούν και ως αντικαρκινικά.

Αυτά τα φάρμακα ήλθαν στο φως μετά από μία νέα αμερικανική έρευνα, που έλεγξε στο εργαστήριο χιλιάδες φάρμακα πάνω σε καρκινικά κύτταρα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τοντ Γκόλουμπ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και διευθυντή του Προγράμματος Καρκίνου του κοινού Ινστιτούτου Broad των πανεπιστημίων ΜΙΤ και Χάρβαρντ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Cancer». Η απρόσμενη ανακάλυψη τόσων ήδη γνωστών φαρμάκων με άγνωστες έως τώρα αντικαρκινικές δυνατότητες ελπίζεται ότι μελλοντικά θα εμπλουτίσει το «οπλοστάσιο» κατά της νόσου.

Ένα νέο είδος ανοσοποιητικού κυττάρου που εξοντώνει σχεδόν όλα τα καρκινικά κύτταρα, ανακαλύφθηκε τυχαία από Βρετανούς επιστήμονες, οι οποίοι -αν και είναι ακόμη νωρίς- αισιοδοξούν ότι ίσως στο μέλλον η ανακάλυψη τους αποδειχθεί ιστορική για τη θεραπεία του καρκίνου. Αλλά αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί μετά από κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, με επικεφαλής τον καθηγητή ‘Αντριου Σιούελ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ανοσολογίας “Nature Immunology”, ανέλυαν δείγματα από μια τράπεζα αίματος της Ουαλίας, αναζητώντας ανοσοποιητικά κύτταρα που μπορούν να καταπολεμήσουν τα βακτήρια, όταν βρήκαν ένα νέο τύπο Τ-κυττάρου με σημαντικές αντικαρκινικές ικανότητες.

Το εν λόγω κύτταρο διαθέτει ένα άγνωστο έως τώρα είδος υποδοχέα (TCR), που του επιτρέπει να αναγνωρίζει και να στρέφεται εναντίον των καρκινικών κυττάρων αποκλειστικά, αγνοώντας τα υγιή κύτταρα, μέσω ενός μηχανισμού που δεν είναι ακόμη σαφής στους επιστήμονες. Οι εργαστηριακές μελέτες που ακολούθησαν, έδειξαν ότι αυτά τα ανοσοκύτταρα καταστρέφουν τους καρκίνους του δέρματος, του αίματος, του εντέρου, του μαστού, των οστών, του προστάτη, των ωοθηκών, των νεφρών και του τραχήλου της μήτρας.

Ο δρ Σιούελ δήλωσε ότι είναι «άκρως ασυνήθιστο» να βρίσκεται ένα κύτταρο με τόσες αντικαρκινικές δυνατότητες, πράγμα που δίνει ελπίδες ακόμη και για μια καθολική θεραπεία του καρκίνου στο μέλλον, σύμφωνα με το BBC και τις βρετανικές «Ιντιπέντεντ» και «Τέλεγκραφ».

«Ήταν μια τυχαία ανακάλυψη, κανείς δεν ήξερε ότι αυτό το κύτταρο υπήρχε. Η ανακάλυψη μας εγείρει την προοπτική μιας καθολικής θεραπείας για τον καρκίνο, ένα μοναδικό Τ-κύτταρο που θα είναι ικανό να καταστρέφει πολλούς διαφορετικούς τύπους καρκίνου στον πληθυσμό. Έως τώρα κανείς δεν πίστευε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατό», τόνισε ο Βρετανός ανοσολόγος.

Δεν απέκλεισε την πιθανότητα να υπάρχουν άνθρωποι που, χάρη σε αυτό ακριβώς το είδος ανοσοκυττάρου, έχουν ήδη τέλεια ανοσία απέναντι σε οποιονδήποτε καρκίνο. «Το κύτταρο αυτό μπορεί να είναι πολύ σπάνιο ή μπορεί να το έχουν πολλοί άνθρωποι, αλλά για κάποιο λόγο να μην είναι ενεργοποιημένο. Απλώς δεν γνωρίζουμε ακόμη», ανέφερε.

Έως σήμερα υπάρχουν ορισμένες νέου τύπου αντικαρκινικές ανοσοθεραπείες, όπως οι CAR-T και TCR-T, αλλά έχουν σχετική αποτελεσματικότητα μόνο σε λίγα είδη καρκίνου, ιδίως στη λευχαιμία, ενώ δεν έχουν ιδιαίτερα οφέλη για τους συμπαγείς όγκους, που είναι και συχνότεροι. Επίσης είναι αρκετά εξατομικευμένες θεραπείες, πράγμα που αποτελεί πλεονέκτημα όσον αφορά την καταλληλότητα τους για συγκεκριμένα άτομα, αλλά και μειονέκτημα όσον αφορά το εύρος των ασθενών που μπορούν να επωφεληθούν.

Το νέο κύτταρο προσκολλάται σε ένα μόριο (MR1) των καρκινικών κυττάρων, που είναι κοινό στους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο μια μελλοντική θεραπεία μπορεί να «δουλεύει» για τους περισσότερους καρκίνους, αλλά και για όλους σχεδόν τους ανθρώπους.

Τα πρώτα πειράματα σε ποντίκια, όπου εισήχθησαν τα νέα Τ-κύτταρα, άφησαν «ενθαρρυντικά» αποτελέσματα εξάλειψης των καρκινικών όγκων. Ο Σιούελ δήλωσε ότι η πρόοδος αναμένεται να είναι γρήγορη, όσον αφορά τη δοκιμή και ανάπτυξη μιας πιθανής νέας θεραπείας. Οι πρώτες δοκιμές σε καρκινοπαθείς τελικού σταδίου αναμένεται να ξεκινήσουν φέτος τον Νοέμβριο, εφόσον οι επόμενες εργαστηριακές δοκιμές δείξουν ότι η θεραπεία είναι ασφαλής.

Πηγή:https://www.onmed.gr/

Νέα έρευνα δείχνει για πρώτη φορά πως άνδρες και γυναίκες κινδυνεύουν από διαφορετικούς τύπους καρδιοπάθειες και σε διαφορετική ηλικία

Νέα πρωτοπόρα έρευνα από το Καρδιολογικό Κέντρο της Κλινικής Cedars-Sinai, έδειξε πως τα αιμοφόρα αγγεία των γυναικών -συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων και μικρών αρτηριών- γερνάνε γρηγορότερα από των ανδρών.

Τα ευρήματα της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο JAMA Cardiology, μπορούν να δώσουν απαντήσεις σχετικά με τις διαφορετικές καρδιαγγειακές παθήσεις που εκδηλώνονται στις γυναίκες και τους άνδρες, καθώς και για τον διαφορετικό χρόνο που θα εμφανιστούν.

Σύμφωνα με τη Susan Cheng, MD, MPH, MMSc και επικεφαλής της έρευνας, τα πορίσματα δεν επιβεβαιώνουν απλώς τη διαφορετική βιολογία και φυσιολογία της γυναίκας, αλλά παρουσιάζουν και τους λόγους που μια γυναίκα μπορεί να φανεί πιο ευάλωτη σε συγκεκριμένες καρδιοπάθειες σε διαφορετική περίοδο της ζωής της απ’ ό,τι ένας άνδρας.

Για τις ανάγκες της έρευνας, η επιστημονική ομάδα συνέλεξε και μελέτησε 145.000 μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης -βασικής ένδειξης καρδιοπάθειας- ξεχωριστά για κάθε φύλο, οι οποίες είχαν συγκεντρωθεί σε διάστημα 43 χρόνων από συμμετέχοντες ηλικίας 5 έως 98 ετών.

Επειδή η υψηλή αρτηριακή πίεση συνήθως σηματοδοτεί ένα επεισόδιο καρδιακής προσβολής, καρδιακής ανεπάρκειας ή εγκεφαλικού επεισοδίου, οι ερευνητές εστίασαν την προσπάθειά τους στην εύρεση των ενδείξεων και παραγόντων που σήμαναν την αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Στη συνέχεια, συνέκριναν τα αποτελέσματα χωριστά για κάθε φύλο.

Με τη μέθοδο αυτή, οι ερευνητές μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν πως η λειτουργία των αγγείων είναι πολύ διαφορετική ανάμεσα στα φύλα, και πως οι γυναίκες έδειχναν σημάδια αυξημένης αρτηριακής πίεσης σε νεαρότερη ηλικία απ’ ό,τι οι άνδρες.

Μεταφράζοντας σε απλό παράδειγμα τα ευρήματα, θα λέγαμε πως θέτοντας ένα κοινό για τα δύο φύλα όριο για την υπέρταση, μια γυναίκα 30 ετών με υψηλή αρτηριακή πίεση κινδυνεύει περισσότερο να υποστεί καρδιοπάθεια σε σχέση με έναν ομήλικο άνδρα με υπέρταση.

Η έρευνα εφιστά την προσοχή στους ειδικούς, τονίζοντας την ανάγκη εύρεσης διαφορετικών μεθόδων αντιμετώπισης και θεραπειών σε άνδρες και γυναίκες για τις καρδιαγγειακές νόσους.

Πηγή:https://ygeiamou.gr/