Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Διπλάσιοι άνθρωποι, σε σχέση με όσους εκτιμάτο έως τώρα, πεθαίνουν από σήψη στον κόσμο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, την πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα. Εκτιμάται πλέον ότι κάθε χρόνο περίπου ένας στους πέντε θανάτους παγκοσμίως σχετίζεται με τη σήψη και πολλοί από αυτούς αφορούν παιδιά σε φτωχές χώρες. Οι ερευνητές των Ιατρικών Σχολών του Πίτσμπουργκ και της Ουάσινγκτον, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Κριστίνα Ρουντ, που ανέλυσαν στοιχεία για 195 χώρες και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet», υπολόγισαν 48,9 εκατομμύρια ετήσιες περιπτώσεις σήψης παγκοσμίως και 11 εκατομμύρια θανάτους εξαιτίας της σήψης, περίπου το 20% των συνολικών θανάτων. Οι θάνατοι από σήψη είναι περισσότεροι από τους θανάτους λόγω καρκίνου (9,6 εκατομμύρια το 2018 σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας).

Οι προηγούμενες εκτιμήσεις για 19 εκατομμύρια περιστατικά σήψης και πέντε εκατομμύρια θανάτους ετησίως βασίζονταν κυρίως σε στοιχεία από τις ανεπτυγμένες χώρες και υποεκτιμούσαν το μέγεθος του προβλήματος στις υπόλοιπες. Η σήψη -γνωστή και ως «κρυφός δολοφόνος»- συμβαίνει όταν τα όργανα του ανθρώπου σταματούν να λειτουργούν κανονικά εξαιτίας μιας ανεξέλεγκτης αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος σε κάποια λοίμωξη από βακτήριο ή ιό. Η κύρια αιτία θανάτου από σήψη είναι η πνευμονία. Ακόμη κι αν η σήψη δεν οδηγήσει τελικά σε θάνατο, μπορεί να δημιουργήσει μόνιμες αναπηρίες και άλλα χρόνια προβλήματα στους επιζήσαντες.

Η πλειονότητα των περιστατικών σήψης (περίπου το 85%) καταγράφεται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Τα μεγαλύτερα ποσοστά υπάρχουν στην Υποσαχάρια Αφρική, στα νησιά του Νοτίου Ειρηνικού και στη νοτιοανατολική Ασία. Η σήψη είναι συχνότερη στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες και τα περισσότερα περιστατικά (άνω του 40%) συμβαίνουν σε μικρά παιδιά έως πέντε ετών. Πάντως, σύμφωνα με τη μελέτη, η κατάσταση βελτιώνεται διαχρονικά, καθώς το 1990 οι περιπτώσεις σήψης εκτιμώντο σε 60,2 εκατομμύρια ετησίως και οι θάνατοι εξαιτίας της σε 15,7 εκατομμύρια. Η βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, το καθαρό πόσιμο νερό, οι εμβολιασμοί και η έγκαιρη χορήγηση φαρμάκων παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποφυγή της σήψης.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Μια μελέτη συνέκρινε τα αποτελέσματα ενός κορεσμένου λίπους, που ονομάζεται παλμιτικό οξύ και ένα ωμέγα-3 πολυακόρεστο λίπος που ονομάζεται DHA, στα ρολόγια του σώματος και την επαγόμενη φλεγμονή στα κύτταρα. Μελετήθηκε το παλμιτικό, επειδή βρίσκεται συνήθως σε επεξεργασμένες τροφές και fast foods, και είναι γνωστό ότι προκαλεί χρόνια φλεγμονή, η οποία θεωρείται αιτιώδης παράγοντας στην παχυσαρκία και στον διαβήτη τύπο 2.

Τα πειράματα έγιναν σε καλλιεργημένα κύτταρα ποντικού. Ορισμένα κύτταρα έλαβαν είτε DHA είτε παλμιτικό οξύ κι άλλα κύτταρα έλαβαν ταυτόχρονα παλμιτικό και DHA. Μετά την επεξεργασία των κυττάρων με παλμιτικό και DHA σε διαφορετικές ώρες της ημέρας, αναλύθηκαν οι φλεγμονώδεις δείκτες των κυττάρων.

Διαπιστώθηκε ότι το παλμιτικό απενεργοποιεί τα κιρκαδικά ρολόγια σε ορισμένα κύτταρα, αλλά όχι σε όλα. Αν όλα τα ρολόγια σε ολόκληρο το σώμα είχαν αλλάξει, τότε το παλμιτικό μάλλον δεν θα επέφερε καμία αισθητή αλλαγή. Η ζώνη ώρας μπορεί να αλλάξει, αλλά όλα τα κύτταρα θα ήταν στο ίδιο και θα λειτουργούσαν συγχρόνως. Για τα κύτταρα, η λειτουργία σε μια διαφορετική ζώνη ώρας από τα άλλα κύτταρα γύρω τους προκαλεί σύγχυση. Το jet lag δεν είναι το μόνο πρόβλημα που προκαλεί το παλμιτικό στα κύτταρα. Παράγει επίσης φλεγμονή σε διάφορους τύπους κυττάρων. Η μελέτη βρήκε ακόμη ότι το DHA είναι αντιφλεγμονώδες.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Η εικονική πραγματικότητα (VR) και η επαυξημένη πραγματικότητα (AR) είναι δύο τεχνολογίες που αλλάζουν δραματικά την προσέγγιση για τη διαχείριση και την παράδοση της υγειονομικής περίθαλψης. Αυτές οι τεχνολογίες υιοθετήθηκαν από άλλους τομείς και εφαρμόστηκαν με επιτυχία στη διαχείριση νοσοκομείων, τη διάγνωση, τη θεραπεία και τη φροντίδα σε διάφορους κλάδους υγείας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι εξοικειωμένοι με την εικονική πραγματικότητα και την επαυξημένη πραγματικότητα καθώς σχετίζονται με τα παιχνίδια (το Pokemon Go μάλλον έθεσε τη χρήση της επαυξημένης πραγματικότητας στα παιχνίδια στο προσκήνιο και τα ακουστικά VR έχουν γίνει όλο και πιο δημοφιλή τα τελευταία χρόνια). Η εικονική πραγματικότητα είναι όπου ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων μπορεί να μεταφερθεί σε ένα τρισδιάστατο διαδραστικό περιβάλλον, συνήθως μέσω ενός ακουστικού. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι με την ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας και της τεχνολογίας της υγείας, η εικονική πραγματικότητα έχει συνεταιριστεί στον κλάδο της υγειονομικής περίθαλψης για να ενισχύσει τη θεραπεία και τη φροντίδα.

Η Fortune Business Insights ανέφερε ότι η παγκόσμια εικονική πραγματικότητα στην αγορά της υγειονομικής περίθαλψης ανερχόταν σε 1,56 δισ. Δολάρια το 2018 και αναμένεται να φθάσει τα 30,40 δισ. Δολάρια μέχρι το 2026, παρουσιάζοντας σύνθετη ετήσια αύξηση (CAGR) 42,4% “.

Η εικονική πραγματικότητα χρησιμοποιείται γενικά σε συνδυασμό με την επαυξημένη πραγματικότητα στο περιβάλλον της υγειονομικής περίθαλψης. Αν και είναι παρόμοιες από την άποψη του τύπου της τεχνολογίας, η επαυξημένη πραγματικότητα διαφέρει στο ότι, ενώ η εικονική πραγματικότητα προσφέρει μια τρισδιάστατη οπτική αναπαράσταση μιας διαδικασίας ή ενός γεγονότος που επιτρέπει στον χρήστη να ολοκληρώσει την αναπαράσταση, κλείνοντας τον πραγματικό κόσμο, η επαυξημένη πραγματικότητα είναι μια ψηφιακή επικάλυψη στην ουσία, το AR προσθέτει σε αυτό που μπορεί να δει και επιτρέπει στον χρήστη να αλληλεπιδρά με αυτόν, ενώ εξακολουθεί να είναι στον πραγματικό κόσμο.

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

Σύμφωνα με το Statista.com, “κατά την περίοδο 2017 έως 2025, το μέγεθος της αγοράς της επαυξημένης πραγματικότητας εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά περισσότερο από 195 δισεκατομμύρια δολάρια, μεταβάλλοντας από περίπου 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2017 σε πάνω από 198 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ έως το 2025”.

Υπάρχουν διάφορες εφαρμογές του AR και του VR στην υγειονομική περίθαλψη σε πολλά πεδία. Τα VR και AR χρησιμοποιούνται για παράδειγμα στην ιατρική εκπαίδευση. Οι χειρουργοί μπορούν να διδάξουν τους μαθητές χωρίς να χρειάζεται να θέσουν σε κίνδυνο τους πραγματικούς ασθενείς. Επιτρέπουν επίσης στους χειρουργούς να εξασκήσουν και να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους μέσω προσομοίωσης σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Οι προσομοιώσεις VR χρησιμοποιούνται επίσης για την κατανόηση ορισμένων ασθενειών από την άποψη του ασθενούς. Η Embodied Labs, που βρίσκεται στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, ανέπτυξε μια εντυπωσιακή πλατφόρμα εκπαίδευσης VR που χρησιμοποίησε η ιατρική φοιτητής-ερευνητής του Πανεπιστημίου Rush, Emily Phelps, για να μελετήσει πώς το “ενσαρκώνοντας ένα άτομο με Αλτσχάιμερ μπορεί να ενισχύσει δραστικά την προσωπική φροντίδα”.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Η Novartis σχεδιάζει να χορηγήσει 100 δόσεις της εξαιρετικά δαπανηρής γονιδιακής θεραπείας Zolgensma, σε χώρες εκτός των ΗΠΑ, όπου δεν έχει ακόμη εγκριθεί, με μια αμφιλεγόμενη λοταρία.

Η θεραπεία έχει εφάπαξ κόστος 2,12 εκατομμύρια δολάρια και αφορά ασθενείς με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA), μια σχετικά σπάνια νευρομυϊκή πάθηση γενετικής αιτιολογίας, η οποία αποτελεί βασική γενετική αιτία θανάτου των βρεφών.

Η ελβετική φαρμακοβιομηχανία θα χορηγήσει μέχρι και 100 δόσεις Zolgensma από τη νέα χρονιά, σε βρέφη ηλικίας κάτω των 2 ετών, με τις πρώτες πενήντα δόσεις να χορηγούνται μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2020.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, οι γιατροί θα μπορούν να υποβάλλουν αιτήματα για τη θεραπεία από τις 2 Ιανουαρίου 2020 και οι ασθενείς θα συμμετέχουν σε λοταρία κάθε δύο εβδομάδες. Αν οι ασθενείς δεν κερδίσουν, θα παραμείνουν στο πρόγραμμα για μελλοντικές επιλογές.

Το Zolgensma έχει ήδη εγκριθεί στις ΗΠΑ, ωστόσο η έγκριση στην Ευρώπη και την Ιαπωνία έχει καθυστερήσει, καθώς οι ρυθμιστικές αρχές περιμένουν απαντήσεις για ζητήματα που σχετίζονται με τη διαδικασία παραγωγής.

Πώς λειτουργεί η θεραπεία;

Η γονιδιακή θεραπεία χρησιμοποιεί έναν αβλαβή ιό ως «όχημα» για να μεταφέρει στο γονιδίωμα του ασθενούς ένα φυσιολογικό αντίγραφο του γονιδίου SMN1, το οποίο είναι ελαττωματικό στα μωρά με την εν λόγω πάθηση, η οποία καταστρέφει τα νεύρα που ελέγχουν τους μυς και συχνά οδηγεί σε παράλυση, αναπνευστική δυσκολία και πρόωρο θάνατο. Η πάθηση εμφανίζεται σε περίπου ένα παιδί για κάθε 10.000 τοκετούς.

Πηγή:https://www.healthview.gr/

H «εν τω βάθυ εγκεφαλική διέγερση» ή DBS ( Deep Brain Stimulation), όπως είναι παγκοσμίως γνωστή είναι η μετουσίωση της επιστημονικής φαντασίας στην σύγχρονη ιατρική, καθώς μας επιτρέπει πλέον να διαβάσουμε τα εγκεφαλικά κύματα, να τα καταλάβουμε και, με μερικές στοχευμένες τροποποιήσεις σε αρκετές περιπτώσεις, να τα δαμάσουμε

H «εν τω βάθυ εγκεφαλική διέγερση» ή DBS ( Deep Brain Stimulation), όπως είναι παγκοσμίως γνωστή, είναι η τεχνική εμφύτευσης ηλεκτροδίων σε βαθιές περιοχές του εγκεφάλου με σκοπό την τροποποίηση της νευρικής λειτουργίας. Η διαδικασία είναι συγκρίσιμη με αυτή ενός καρδιακού βηματοδότη στον οποίο ο βηματοδότης βοηθά στη διατήρηση ενός κατάλληλου καρδιακού ρυθμού.

Πηγή:https://ygeiamou.gr/

Ερευνητές από το Επιστημονικό Ινστιτούτο Weizmann του Ισραήλ δημιούργησαν έναν αλγόριθμο που μπορεί να προβλέψει στο αρχικό στάδιο εγκυμοσύνης ή και πριν τη σύλληψη, ποιες γυναίκες κινδυνεύουν να εμφανίσουν διαβήτης κύησης, επιτρέποντας την πρόληψή του μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και διατροφής. Για τις ανάγκες της έρευνας, η οποία δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine, πραγματοποιήθηκε ανάλυση σε 600.000 καταγεγραμμένες εγκυμοσύνες από τη βάση δεδομένων του μεγαλύτερου οργανισμού υγείας του Ισραήλ, Clalit Health Services.

Τι είναι ο διαβήτης κύησης

Ο διαβήτης κύησης χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα κατά την εγκυμοσύνη, σε γυναίκες που δεν είχαν προηγουμένως διαβήτη. Εμφανίζεται σε ποσοστό 3 έως 9% όλων των κυήσεων και είναι επικίνδυνος τόσο για τη μητέρα όσο και για το μωρό. Η διάγνωσή του γίνεται μεταξύ της 24ης και 28ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης, με τη βοήθεια καμπύλης σακχάρου – κατά τη διάρκεια της εξέτασης η γυναίκα πίνει ένα διάλυμα γλυκόζης και στη συνέχεια υποβάλλεται σε εξέταση αίματος για να διαπιστωθεί πόσο γρήγορα η γλυκόζη αποβάλλεται από το αίμα της.

Οι εννέα καθοριστικές παράμετροι

Κατά την έρευνα, ο Εran Segal, καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και στο Τμήμα Μοριακής Κυτταρικής Βιολογίας και επικεφαλής της έρευνας, εφάρμοσε με την ερευνητική ομάδα του ένα πρόγραμμα εκμάθησης στα αρχεία τους Ιδρύματος Clalit, για 450.000 καταχωρισμένες γεννήσεις κατά το διάστημα 2010-2017. Η καμπύλη σακχάρου διέγνωσε διαβήτη κύησης στο 4% αυτών των κυήσεων.

Μετά την ανάλυση ενός τεράστιου όγκου δεδομένων -μια βάση που περιελάμβανε πάνω από 2.000 παραμέτρους για κάθε εγκυμοσύνη, όπως αποτελέσματα από αιματολογικές εξετάσεις των εγκύων και το οικογενειακό ιατρικό ιστορικό τους- οι ερευνητές κατέληξαν πως εννέα παράμετροι ήταν επαρκείς για να ταυτοποιήσουν τις γυναίκες που κινδύνευαν να εμφανίσουν τον διαβήτη. Ανάμεσά στις εννέα παραμέτρους ήταν η ηλικία της γυναίκας, ο δείκτης μάζας σώματος, το οικογενειακό ιστορικό σε διαβήτη και τα αποτελέσματα της καμπύλης σακχάρου κατά τη διάρκεια προηγούμενων κυήσεων (εφόσον υπήρχαν).

Προς επιβεβαίωση των ευρημάτων τους, οι ερευνητές εφάρμοσαν τις ίδιες παραμέτρους σε επιπλέον 140.000 κυήσεις αρχειοθετημένες στη βάση του Ιδρύματος Clalit, οι οποίες δεν είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική ανάλυση. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν τα ευρήματα της μελέτης: οι εννέα παράμετροι βοήθησαν στην ταυτοποίηση των γυναικών που τελικά ανέπτυξαν διαβήτη κύησης.

Εάν οι πληροφορίες για αυτές τις παραμέτρους είναι διαθέσιμες στο αρχικό ακόμα στάδιο της εγκυμοσύνης ή και προτού τη σύλληψη, ο κίνδυνος για την εμφάνιση διαβήτη μπορεί να αποσοβηθεί μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής, όπως η ένταξη της σωματικής άσκησης και η βελτίωση της διατροφής. Από την άλλη πλευρά, οι ειδικοί σχολιάζουν ότι οι γυναίκες που ανήκαν στην ομάδα χαμηλού κινδύνου, θα μπορούσαν να απαλλαγούν από το κόστος των εξετάσεων για το σάκχαρό τους.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Ένα σημαντικό ποσοστό των περιπτώσεων καρκίνου της ουροδόχου κύστης στην Ευρώπη -6.560 ετησίως ή σχεδόν το 5% των συνολικών περιστατικών της νόσου- μπορούν να αποδοθούν στην έκθεση των ανθρώπων σε χημικές ουσίες που υπάρχουν στο πόσιμο νερό, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη ευρωπαϊκή έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Environmental Health Perspectives.

Η μελέτη, με επικεφαλής την Ελληνίδα Ηρώ Ευλαμπίδου, του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal), ανέλυσε για πρώτη φορά την παρουσία των τριαλογονομεθανίων (ΤΗM) στο νερό βρύσης σε 26 ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η Ελλάδα έχει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ευρώπη. Το μέσο ετήσιο επίπεδο των ΤΗΜ στο πόσιμο νερό της χώρας μας υπολογίστηκε σε 26,3 μg/L (μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού). Η μελέτη εκτιμά ότι 338 περιπτώσεις καρκίνου της ουροδόχου κύστης στην Ελλάδα ή το 10% του συνόλου -ποσοστό διπλάσιο από το μέσο ευρωπαϊκό όρο- μπορούν να αποδοθούν στα τριαλογονομεθάνια του πόσιμου νερού.

Παλαιότερη έρευνα είχε συσχετίσει τη μακροχρόνια έκθεση σε ΤΗΜ με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Οι ουσίες αυτές σχηματίζονται κατά την απολύμανση του νερού. Η μελέτη αποκαλύπτει σημαντικές αποκλίσεις ανάμεσα στις χώρες της Ευρώπης. Το μέσο επίπεδο ΤΗΜ στο πόσιμο νερό των ευρωπαϊκών χωρών είναι 11,7 μg/L, αρκετά κάτω από το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο στην ΕΕ (100 μg/L), αλλά το μέγιστο επίπεδο ξεπερνάει το ευρωπαϊκό σε εννέα χώρες (μεταξύ των οποίων η Κύπρος).

Σε απόλυτους αριθμούς, η Ισπανία και η Βρετανία έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό περιπτώσεων καρκίνου της ουροδόχου κύστης αποδιδόμενου στο πόσιμο νερό, λόγω της συχνότερης εμφάνιση της πάθησης σε αυτές τις χώρες, καθώς και του μεγάλου πληθυσμού τους. Τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου με πιθανή αιτία τα ΤΗΜ στο πόσιμο νερό έχουν η Κύπρος (23%), η Μάλτα (17%), η Ιρλανδία (17%), η Ισπανία (11%) και η Ελλάδα (10%). Στο άλλο άκρο, μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά είναι τα ποσοστά σε Δανία, Ολλανδία, Γερμανία και Αυστρία.

Στην Κύπρο το μέσο επίπεδο των ΤΗΜ εκτιμήθηκε σε 66,2 μg/L και σε αυτές τις ουσίες αποδίδονται 38 περιπτώσεις καρκίνου ή το 23% του συνόλου. Στην Ιρλανδία τα ετήσια επίπεδα ΤΗΜ στο πόσιμο νερό είναι 47,3 μg/L και αποδίδονται σε αυτά 115 περιστατικά καρκίνου της ουροδόχου κύστης ή το 17% του συνόλου. Στην Ισπανία τα ΤΗΜ είναι 28,8 μg/L και εκτιμάται ότι ευθύνονται για 1.482 περιπτώσεις καρκίνου ή το 11% των συνολικών.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

H πρόοδος στη γονιδιακή θεραπεία προσφέρει τη δυνατότητα μεταμόρφωσης του φαρμάκου. Αυτοί οι τύποι φαρμάκων έλαβαν τις πρώτες εγκρίσεις αγοράς τους το 2017 και από τότε η ανάπτυξη του τομέα επιταχύνθηκε ραγδαία. Οι θεραπείες γονιδίων είναι στο ιατρείο της ζήτησης, λόγω της δυνατότητάς τους να θεραπεύουν ασθένειες που απειλούν τη ζωή, συμπεριλαμβανομένων ασθενειών που ταξινομούνται ως «σπάνιες γενετικές ασθένειες». Παραδείγματα περιλαμβάνουν τη θεραπεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και ανοσοθεραπείας κατά του όγκου. Εκτός από τη ζήτηση, η αγορά είναι επίσης προσοδοφόρα, αναμένεται να αυξηθεί στα 11,96 δισ. δολάρια μέχρι το 2025.

Η ανάπτυξη με γονιδιακές θεραπείες αντιπροσωπεύεται από το εύρος των προϊόντων γονιδιακής θεραπείας στον κλινικό σωλήνα, όπου οι Frost και Sullivan υπολογίζουν περίπου 400 προϊόντα κυτταρικής και γονιδιακής θεραπείας σε εξέλιξη. Μόνο το τελευταίο έτος σημείωσε αύξηση 27% στον αριθμό των κλινικών δοκιμών που αφορούσαν προϊόντα γονιδιακής θεραπείας. Αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στον αριθμό των αναδυόμενων νεοσύστατων επιχειρήσεων που εισέρχονται στο χώρο της γονιδιακής θεραπείας.

Οι περισσότερες νεοϊδρυόμενες επιχειρήσεις επιλέγουν να αναθέσουν σε τρίτους τις φάσεις της κατασκευής, λόγω του σχετικά χαμηλού κόστους, ως αντιστάθμισμα των δαπανών που συνεπάγεται η κατασκευή ειδικών εγκαταστάσεων. Η ανάπτυξη έχει τροφοδοτηθεί από την υποστήριξη κυβερνήσεων και ρυθμιστικών φορέων. Εδώ ο νόμος για τις θεραπείες του 21ου αιώνα των Η.Π.Α. αποτέλεσε βασικό οδηγό, υποστηριζόμενη από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι περιορισμοί που πρέπει να ξεπεραστούν.

Ένας περιορισμός με προχωρημένα προϊόντα γονιδιακής θεραπείας είναι με τις δαπάνες και τις δομές τιμολόγησης, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα πολλές θεραπείες να είναι αβέβαιες. Αυτό επίσης περιορίζει τη μετάβαση στην κλίμακα, δεδομένης της πολυπλοκότητας που συνδέεται με την ανάπτυξη, την προμήθεια και τη μεταφορά των κυττάρων. Το κόστος είναι υψηλό εν μέρει ως αποτέλεσμα της εξέλιξης και εν μέρει επειδή πολλές γονιδιακές θεραπείες προσφέρουν θεραπευτικές λύσεις, κάνοντάς τους μια ζήτηση και δαπανηρή ιατρική.

Ένας δεύτερος περιορισμός είναι η διαθεσιμότητα σπάνιων υλικών επαρκούς ποιότητας, όπως πλασμιδικού ϋΝΑ και παραγόντων επιμόλυνσης), τα οποία πρέπει να παρασκευαστούν σύμφωνα με τα ίδια πρότυπα που ισχύουν για τα φαρμακευτικά προϊόντα. Με την εμφάνιση της νέας τεχνολογίας για τη βελτίωση της απόδοσης του προϊόντος και τη μείωση του κόστους, σε συνδυασμό με τις αυξημένες επενδύσεις, η επέκταση των προϊόντων γονιδιακής θεραπείας φαίνεται να είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες της υγειονομικής περίθαλψης τα επόμενα πέντε χρόνια.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Νέα έρευνα προτείνει καινοτόμο τεστ ακοής που βασίζεται στη μέτρηση της διαστολής της κόρης των οφθαλμών, βοηθώντας ανθρώπους που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα συμβατικά τεστ

Στα συμβατικά τεστ ελέγχου της ακοής, οι ασθενείς καλούνται να ανταποκριθούν σε διάφορα ακουστικά ερεθίσματα και παραγγέλματα. Ωστόσο, πώς θα μπορούσε να εκτιμηθεί η κατάσταση της ακοής ανθρώπων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν, όπως οι ενήλικες με εγκεφαλικό επεισόδιο, νέοι με αναπτυξιακά προβλήματα ή μωρά;

Τη λύση φαίνεται πως ανακάλυψε μια ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Νευροεπιστημών του Πανεπιστημίου του Όρεγκον.

Ο καθηγητής Avinash Singh Bala, επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο Journal of the Association for Research in Otolaryngology, ξεκίνησε τη νέα μελέτη βασισμένος σε ένα παλαιότερο πόρισμά του.

Είκοσι χρόνια νωρίτερα, ο καθηγητής με την ερευνητική του ομάδα, είχαν παρατηρήσει πως στις κουκουβάγιες, οι κόρες των οφθαλμών τους διαστέλλονταν όποτε άκουγαν κάποιον ήχο. Συνεπώς, υπέθεσαν πως το ίδιο συμβαίνει και στους ανθρώπους.

Η μέτρηση της κόρης του οφθαλμού

Για τις ανάγκες του πρόσφατου πειράματος, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τεχνολογία καταγραφής οφθαλμικών κινήσεων για να εξετάσουν τις κόρες σε 31 ενήλικες, μέσης ηλικίας 24 ετών, χωρίς απώλεια ακοής.

Μια υπέρυθρη βιντεοκάμερα κατέγραφε τις οφθαλμικές κινήσεις όσο οι συμμετέχοντες περνούσαν ένα ακουστικό τεστ. Τους ζητήθηκε να πατάνε ένα κουμπί όποτε άκουγαν κάποιο θόρυβο με συχνότητα 1, 2, 4 και 8 kilohertz (kHz), αντίστοιχα, ενώ έπρεπε να κοιτάζουν στην οθόνη ενός υπολογιστή.

Στην οθόνη εμφανίστηκε μια κουκκίδα και οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να υποδείξουν αν είχαν ακούσει ήχο ή όχι όταν η κουκκίδα μετατρεπόταν σε ερωτηματικό.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν το μέγεθος της οφθαλμικής κόρης για τουλάχιστον 1 δευτερόλεπτο πριν από τον ήχο και 2 δευτερόλεπτα μετά. Διαπίστωσαν πως η διαστολή στις κόρες ταίριαζε με την ανταπόκριση στο πάτημα του κουμπιού. Συγκεκριμένα, οι κόρες άρχισαν να διαστέλλονται περίπου 0,25 δευτερολέπτου μετά τον ήχο.

Αυτή η τόσο γρήγορη διαστολή στις κόρες, επέτρεψε στους ερευνητές να θεωρήσουν το πείραμα επιτυχημένο.

«Η διαστολή της κόρης του ματιού δεν είναι τόσο χρήσιμη σε ενήλικες που μπορούν να επικοινωνήσουν με τον εξεταστή» σχολίασε ο συ-συγγραφέας της μελέτης Terry T. Takahashi, καθηγητής βιολογίας και συμπλήρωσε «η χρησιμότητα της μεθόδου είναι στον έλεγχο ανθρώπων που δεν μπορούν να μας πουν αν έχουν ακούσει ένα θόρυβο, λόγου χάρη στα παιδιά».

Πηγή:https://ygeiamou.gr/

Η υψηλότερη τιμής της διαστολικής πίεσης («μικρής») θεωρείται ευρέως δείκτης εκτίμησης του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου. Αλλά και η χαμηλή τιμή της φαίνεται ότι είναι σημαντική για την εκτίμηση των πιθανοτήτων ύπαρξης ουλών (πλακών) στον εγκέφαλο που πιθανόν να αποτελούν συμπτώματα άνοιας, εγκεφαλικού επεισοδίου ή αποτέλεσμα πτώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, οι ερευνητές μιας νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Stroke εξέτασαν τη σύνδεση ανάμεσα στις τιμές της αρτηριακής πίεσης και τον αριθμό και την θέση αυτών των εγκεφαλικών ουλών, που αποκαλούνται αλλοιώσεις της λευκής ουσίας. Εξετάζοντας 1.205 άνδρες και γυναίκες άνω των 50 ετών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν τη χαμηλότερη διαστολική αρτηριακή πίεση, είχαν λιγότερες αλλοιώσεις της λευκής ουσίας σε σχέση με αυτούς με την υψηλότερη διαστολική πίεση, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των μαγνητικών τομογραφιών. Τα αποτελέσματα αυτά έρχονται εν μέρει σε αντίθεση με τις προσδοκίες των ερευνητών, οι οποίοι πίστευαν ότι η συστολική πίεση είναι εκείνη που σχετίζεται με τις αλλοιώσεις της λευκής ουσίας, καθώς προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με υψηλή συστολική αρτηριακή πίεση είναι πιο πιθανό να έχουν στένωση αρτηριών που προκαλεί τις αλλοιώσεις.

Παρόλα αυτά, όπως αναδείχθηκε σε αυτή τη νέα μελέτη, οι άνθρωποι με διαστολική αρτηριακή πίεση χαμηλότερη από 80 mmHg είχαν μικρότερες αλλοιώσεις της λευκής ουσίας σε τρεις περιοχές του εγκεφάλου, σε σχέση με αυτούς με διαστολική πίεση άνω του 90 mmHg. «Εξετάζοντας τις διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου μπορούν να διερευνήσουμε με έμμεσο τρόπο το πώς η αρτηριακή πίεση επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου. Η συγκεκριμένη σχέση με τις αλλοιώσεις της λευκής ουσίας στην περικοιλιακή περιοχή είναι σημαντική επειδή οι αλλοιώσεις αυτές τείνουν να σχετίζονται πιο έντονα με τα γνωστικά προβλήματα», αναφέρει η Michelle R. Caunca από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, που ηγήθηκε της μελέτης.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η λευκή ουσία αποτελείται από νευρικές ίνες που μεταδίδουν μηνύματα από και προς τον εγκέφαλο, τα οποία βοηθούν στη μυϊκή κίνηση, την αίσθηση και τη σκέψη. Οι αλλοιώσεις μπορούν να μπλοκάρουν αυτά τα μηνύματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο πτώσεων, αλλά και να εντείνουν τον κίνδυνο ενός ατόμου για εγκεφαλικό επεισόδιο ή προβλήματα στη σκέψη και τη μνήμη. Καταληκτικά, οι ερευνητές αναφέρουν ότι η νέα αυτή μελέτη παρέχει περαιτέρω στοιχεία για τη σημασία του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης και συγκεκριμένα της διαστολικής, η οποία αξιολογείται ως δευτερεύουσας σημασίας κατά τη λήψη αποφάσεων για τη θεραπεία υπερτασικών ασθενών.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/