Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Mια νέα μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές του Columbia University και δημοσιεύθηκε στο Cell Metabolism δείχνει ότι μετά την αναγνώριση της ύπαρξης κινδύνου παράγεται μία άλλη ορμόνη, η οποία εκλύεται από τα οστά και ονομάζεται οστεοκαλσίνη. Η ορμόνη αυτή καθίσταται απαραίτητη για την αντίδραση του οργανισμού, κι αυτό ανατρέπει τα μέχρι τώρα δεδομένα σχετικά με τον ρόλο της αδρεναλίνης σε αγχώδεις καταστάσεις.

«Η οξεία αντίδραση στον κίνδυνο δεν είναι δυνατή χωρίς την οστεοκαλσίνη. Αυτό αλλάζει τελείως την άποψη για το πώς ο οργανισμός αντιδρά σε στρεσογόνες καταστάσεις», υποστηρίζει ο Gérard Karsenty, πρόεδρος του Τμήματος Γενετικής και Ανάπτυξης του Columbia University.

Η έρευνα αποκάλυψε ότι ο σκελετός απελευθερώνει οστεοκαλσίνη, η οποία ταξιδεύει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος με σκοπό να επηρεάσει τις λειτουργίες του παγκρέατος, του εγκεφάλου, των μυών και άλλων οργάνων. Παράλληλα, βοηθά στη ρύθμιση του μεταβολισμού, αυξάνοντας την ικανότητα των κυττάρων να προσλαμβάνουν γλυκόζη ενώ βελτιώνεται η μνήμη.

Στη μελέτη, οι ερευνητές παρουσίασαν σε ποντίκια ούρα αρπακτικών και άλλους στρεσογόνους παράγοντες και έψαχναν για αλλαγές στην κυκλοφορία του αίματος. Μέσα σε 2-3 λεπτά, είδαν τα επίπεδα της οστεοκαλσίνης να ανεβαίνουν απότομα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η οστεοκαλσίνη αυξήθηκε όταν ένα άτομο έπρεπε να εκφωνήσει δημόσιο λόγο. Ομοίως αυξήθηκε σε ποντίκια που εκτέθηκαν σε στρεσογόνες καταστάσεις. Όταν τα επίπεδα οστεοκαλσίνης αυξήθηκαν στα ποντίκια, ο καρδιακός ρυθμός, η θερμοκρασία του σώματος και τα επίπεδα γλυκόζης τους αίματος αυξήθηκαν επίσης.

Τα παραπάνω επιβεβαιώθηκαν από ποντίκια που είχαν υποστεί γενετική τροποποίηση ώστε να αδυνατούν να παράγουν την ορμόνη. «Χωρίς οστεοκαλσίνη, δεν αντιδρούσαν έντονα στον αντιληπτό κίνδυνο», λέει ο Karsenty. «Στην άγρια φύση, θα είχαν μια σύντομη μέρα». Τα ευρήματα μπορούν να εξηγήσουν γιατί τα ζώα χωρίς επινεφρίδια και οι ασθενείς με ανεπάρκεια επινεφριδίων -χωρίς δηλαδή παραγωγή αδρεναλίνης- μπορούν να αναπτύξουν απόκριση σε οξεία πίεση.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες της Κοινοπραξίας Έρευνας και Μετάφρασης Ίωσης (CFRET) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο έχει εντοπίσει έναν πιθανό στόχο για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας που σχετίζεται με την ίνωση. Η ίνωση είναι μια αντίδραση επούλωσης τραύματος μετά από τραυματισμό ιστού ή στρες. Η καρδιακή ίνωση μπορεί να προκαλέσει ανώμαλη δυσκαμψία στην καρδιά, συμβάλλοντας στην παθογένεια της καρδιακής ανεπάρκειας, μια κατάσταση που πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Η ίνωση οδηγείται από κύτταρα που ονομάζονται ινοβλάστες, τα οποία παράγουν περίσσεια πρωτεϊνών εξωκυτταρικής μήτρας, όπως το κολλαγόνο, και έτσι διαταράσσουν τη λειτουργία της καρδιάς.

Η μελέτη της ομάδας CU οδήγησε σε μια επιγενετική πρωτεΐνη «αναγνώστη» γνωστή ως BRD4, που δείχνει ότι εξυπηρετεί κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της ενεργοποίησης των καρδιακών ινοβλαστών. Διαπίστωσαν επίσης ότι οι χημικοί αναστολείς του BRD4 αποκλείουν την ενεργοποίηση της καρδιακής ινοβλάστης, παρέχοντας ένα θεμέλιο για την ανάπτυξη θεραπειών μικρού μορίου που στοχεύουν σε BRD4 για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας .

Η μελέτη δημοσιεύθηκε ηλεκτρονικά την περασμένη εβδομάδα και εμφανίζεται στο τρέχον τεύχος του Circulation Research , του επίσημου περιοδικού της American Heart Association και του Συμβουλίου για τις Βασικές Καρδιοαγγειακές Επιστήμες. Η εικόνα κάλυψης για αυτό το τεύχος του περιοδικού επιλέχθηκε από το άρθρο. Οι πρώτοι συγγραφείς είναι ο Matthew S. Stratton, Ph.D., και ο Rushita A. Bagchi, Ph.D., και ο ανώτερος συγγραφέας είναι ο Timothy A. McKinsey, Ph.D.

“Η μελέτη μας ενισχύει την κατανόηση των μοριακών μηχανισμών με τους οποίους το BRD4 ελέγχει την έκφραση των παθογόνων γονιδίων σε ινοβλάστες”, δήλωσε ο Bagchi, ο οποίος είναι μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο εργαστήριο McKinsey. «Μαζί με τα μελλοντικά ευρήματα, αυτή η γνώση θα πρέπει να παρέχει ένα σωρευτικό πλαίσιο που θα καθοδηγεί την ανάπτυξη πιο επιλεκτικών αναστολέων BRD4 και θα προσφέρει τη δυνατότητα να παράσχει ένα θεραπευτικό παράθυρο για τη θεραπεία χρόνιων ινωτικών ασθενειών».

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Μαλακά ρομπότ τα οποία κινούνται χάρη σε νευρομυϊκούς ιστούς οι οποίοι ενεργοποιούνται όταν διεγείρονται από το φως ανέπτυξαν ερευνητές, κάνοντας ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας αυτόνομων βιορομπότ. Το 2014 ερευνητικές ομάδες υπό τους Ταχέρ Σαΐφ και Ρασίντ Μπασίρ στο University of Illinois συνεργάστηκαν για την ανάπτυξη των πρώτων αυτοκινούμενων βιορομπότ που κινούνταν και κολυμπούσαν χάρη σε κύτταρα καρδιακών μυών από ποντίκια. Ωστόσο δεν ήταν σε θέση να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον τους ή να λαμβάνουν αποφάσεις, σύμφωνα με τον Σαΐφ.

Σε νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences και της οποίας ηγήθηκε ο Σαΐφ, οι ερευνητές επιδεικνύουν μια νέα γενιά ρομπότ με δύο ουρές τα οποία κινούνται με σκελετικό μυϊκό ιστό, που διεγείρεται από κινητικούς νευρώνες. Οι νευρώνες αυτοί έχουν οπτογενετικές ιδιότητες: Όταν εκτίθενται στο φως, οι νευρώνες ενεργοποιούνται και ενεργοποιούν τους μύες. «Εφαρμόσαμε μια καλλιέργεια κυττάρων οπτογενετικών νευρώνων, που προήλθε από βλαστοκύτταρα ποντικιών, δίπλα στον μυϊκό ιστό» είπε ο Σαΐφ. «Οι νευρώνες προχώρησαν προς τους μύες και δημιούργησαν νευρομυϊκές διασταυρώσεις, και ο κολυμβητής συναρμολογήθηκε μόνος του».

Όταν επιβεβαιώθηκε πως ο νευρομυΐκός ιστός ήταν συμβατός με τους συνθετικούς σκελετούς βιορομπότ, οι ερευνητές επιδίωξαν να βελτιστοποιήσουν τις δυνατότητες των κολυμβητών χρησιμοποιώντας μοντέλα υπολογιστών για να διαπιστωθεί ποιες ιδιότητες θα είχαν ως αποτέλεσμα το ταχύτερο και το πιο αποδοτικό κολύμπι.

«Δεδομένου πως…τα βιορομπότ δεν είναι τόσο ώριμα όσο άλλες τεχνολογίες, δεν είναι σε θέση να παράγουν μεγάλες δυνάμεις» είπε ο Ματία Γκαζόλα, καθηγητής μηχανολογίας, προσθέτοντας πως, για αυτόν τον λόγο, ο έλεγχος της κίνησής τους είναι δύσκολος. «Είναι πολύ σημαντικός ο προσεκτικός σχεδιασμός του “σκαριού” γύρω από το οποίο θα αναπτυχθούν και θα αλληλεπιδρούν τα βιορομπότ για να αξιοποιηθεί στο έπακρο η τεχνολογία και να επιτευχθούν λειτουργίες κίνησης» πρόσθεσε.

«Η δυνατότητα να καθοδηγούμε τη δραστηριότητα των μυών με νευρώνες ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω ενσωμάτωση νευρωνικών μονάδων σε βιοϋβριδικά συστήματα» είπε ο Σαΐφ. «Δεδομένης της κατανόησης του νευρωνικού ελέγχου στα ζώα, ίσως να είναι δυνατόν να προχωρήσουμε με βιοϋβριδικά νευρομυϊκά σχέδια χρησιμοποιώντας μια ιεραρχική οργάνωση νευρωνικών δικτύων» σημείωσε.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Εάν δεν υπάρχει συστηματική φυσική δραστηριότητα του ασθενούς, όπως το να πηγαίνει καθημερινά τα παιδιά στο σχολείο, η επιδείνωση της νόσου δεν γίνεται αντιληπτή.

Στοκχόλμη.

Σε εργαλείο για τη λεπτομερή παρακολούθηση ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση, εξελίσσονται τα “έξυπνα” κινητά.

Ειδική εφαρμογή (app) στα τηλέφωνα των ασθενών, επιτρέπει την αποτύπωση μη αντιληπτών αλλαγών στην εξέλιξη της νόσου.

Με τον τρόπο αυτό, ο θεράπων γιατρός είναι σε θέση να γνωρίζει την πορεία της νόσου και να προχωρεί άμεσα στη λήψη αποφάσεων, οι οποίες προλαμβάνουν περαιτέρω επιπλοκές.

Οι εφαρμογές ηλεκτρονικής Υγείας (digital health) έχουν δοκιμαστεί στο πλαίσιο μελετών, σε ασθενείς από διάφορες χώρες. Τα δεδομένα που παρέχουν θεωρούνται τόσο έγκυρα, που χαρακτηρίζονται ως μία μορφή “βιοδεικτών” στη θεραπεία της νόσου.

Οι επιστήμονες αναμένεται, μάλιστα, να τα εντάξουν στις κλινικές μελέτες που πραγματοποιούν, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα στο 35ο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Θεραπεία και την Έρευνα στην Πολλαπλή Σκλήρυνση (ECTRIMS), που πραγματοποιήθηκε στη Στοκχόλμη.

Το θέμα συζητήθηκε σε δορυφορικό συμπόσιο με θέμα “Harnessing the Digital health revolution”.

Οι ομιλητές υπογράμμισαν πως δεν είναι δυνατή η λεπτομερής αποτύπωση της πορείας του ασθενούς από τις επισκέψεις του στον γιατρό κάθε έξι μήνες. Σε πολλές περιπτώσεις – εξήγησαν – συντελούνται αλλαγές, οι οποίες δεν γίνονται αντιληπτές από τους ασθενείς.

Ασφάλεια

Ο Robert Bernel (φωτογραφία), διευθυντής νευρολόγος στο Mellen Center για την Πολλαπλή Σκλήρυνση στο Οχάιο των ΗΠΑ, ανέδειξε τη σημασία των ηλεκτρονικών εφαρμογών.

Σύμφωνα με τον ομιλητή, καταγράφονται έτσι οι εξελίξεις σε πολύ τακτική βάση, περιορίζοντας την πιθανότητα να εντοπιστεί με καθυστέρηση επιδείνωση στην υγεία των ασθενών. Σημείωσε αναλυτικά τα εξής:

“Αν παρακολουθείς τον ασθενή κάθε έξι μήνες, είναι σαν να βλέπεις ένα στιγμιότυπο από την πορεία της νόσου. Με την εφαρμογή στο έξυπνο κινητό τηλέφωνο, τα δεδομένα καταγράφονται στο σπίτι του ασθενούς, γεγονός που επιτρέπει να δράσουμε πιο γρήγορα”.

Σύμφωνα με τον κ. Bernel, με την εξέλιξη αυτή, παρέχεται στον ασθενή η δυνατότητα να συμμετέχει και ο ίδιος στη θεραπευτική διαδικασία.

Εργαλεία

Μιλώντας στο Iatronet, ο καθηγητής Νευρολογίας του ΑΠΘ Νίκος Γρηγοριάδης (φωτογραφία), έκανε λόγο για νέα εργαλεία διάγνωσης:

“Πέραν του τι δείχνει ο ασθενής, η νόσος είναι ενεργή και οι βλάβες συνεχίζονται σε επίπεδο ιστού. Για να εκφραστούν κλινικά, περνάει ένα διάστημα, καθώς αντιρροπιστικοί μηχανισμοί του οργανισμού συμβάλλουν στο να μη φαίνεται πως υπάρχει πρόβλημα”.

Σύμφωνα με τον κ. Γρηγοριάδη, το στοιχείο της προοδευτικότητας γίνεται έκδηλο υπό ορισμένες συνθήκες:

“Εάν δεν υπάρχει συστηματική φυσική δραστηριότητα, όπως το να πηγαίνει καθημερινά τα παιδιά στο σχολείο, η επιδείνωση δεν γίνεται αντιληπτή. Έχουμε τη λεγόμενη κρυφή προοδευτικότητα, την οποία δεν είναι εύκολο να διαπιστώσεις”.

Ο κ. Γρηγοριάδης τόνισε πως καμία εξέταση (μαγνητική, νευρολογική, ιστορικό) δεν δίνει στοιχεία προοδευτικότητας και ανέδειξε τον ρόλο της έγκαιρης έναρξης της θεραπείας:

“Η έγκαιρη έναρξη θεωρείται αξίωμα και εάν δεν γίνεται μιλούμε για κακή άσκηση της Ιατρικής στους ασθενής με πολλαπλή σκλήρυνση. Θεραπεία δεν είναι μόνο τα φάρμακα, καθώς απαιτείται μία ολιστική θεώρηση του προβλήματος”.

Θεραπεία

Όπως ανακοινώθηκε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χορήγησε πρόσφατα άδεια κυκλοφορίας στο μονοκλωνικό αντίσωμα ocrelizumab για ασθενείς με υποτροπιάζουσες μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης με ενεργό νόσο, η οποία καθορίζεται βάσει των κλινικών ή απεικονιστικών χαρακτηριστικών.

Η θεραπεία απευθύνεται σε ασθενείς με πρώιμη πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση, όσον αφορά στη διάρκεια της νόσου και στο επίπεδο της αναπηρίας, και με χαρακτηριστικά απεικόνισης που είναι ενδεικτικά της φλεγμονώδους δραστηριότητας.

Πρόκειται για το πρώτο φάρμακο που λαμβάνει έγκριση για τη θεραπεία της πρωτοπαθούς προϊούσας πολλαπλής σκλήρυνσης, μιας μορφής νόσου που προκαλεί αναπηρία, η οποία είναι μη αναστρέψιμη και αναπτύσσεται ταχύτατα.

Η πολλαπλή σκλήρυνση υπολογίζεται ότι προσβάλει περίπου 700.000 άτομα στην Ευρώπη, εκ των οποίων περίπου 96.000 εμφανίζουν πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή με υψηλό επίπεδο αναπηρίας. Τα περισσότερα άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζουν υποτροπιάζουσα ή πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή κατά τη διάγνωση.

Επιβράδυνση

Η έγκριση του ocrelizumab αποτελεί σημαντική είδηση καθώς μέχρι τώρα, δεν υπήρχε εγκεκριμένη θεραπεία για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου στα άτομα με πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση.

Οι ασθενείς αυτοί συχνά πρέπει να στηρίζονται σε μπαστούνι ή σε αναπηρικό αμαξίδιο, να εγκαταλείπουν την εργασία τους ή να απασχολούν φροντιστές για τη φροντίδα τους.

Το εν λόγω φάρμακο αναμένει επί μήνες έγκριση από την Επιτροπή Αξιολόγησης Καινοτομίας (ΗΤΑ) του ελληνικού υπουργείου Υγείας.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως η έγκριση έχει δοθεί και αναμένεται να προχωρήσει η διαπραγμάτευση για την τιμή του.

Έχει λάβει έγκριση για χρήση σε χώρες της Βόρειας Αμερικής, της Νότιας Αμερικής, της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και στην Αυστραλία και την Ελβετία.

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Μπορεί ο καρκίνος του μαστού να είναι σπάνιος στους άνδρες, όμως διαγιγνώσκεται πιο εύκολα από ό,τι στις γυναίκες με τις απεικονιστικές εξετάσεις.

Οι καρκίνοι στους άνδρες ανιχνεύθηκαν σε πρώιμο στάδιο, προτού εξαπλωθούν στους λεμφαδένες, βελτιώνοντας την πρόγνωση της επιβίωσης.

Σύμφωνα με στοιχεία στη Βρετανία, κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται περίπου 1,5 περιπτώσεις για κάθε 100.000 άνδρες, που αντιστοιχούν σε 390 άνδρες, σε σύγκριση με 54.800 περιπτώσεις σε γυναίκες.

Ωστόσο, περίπου ένας στους 1000 άνδρες φέρει γονιδιακές μεταλλάξεις, που τον θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο.

Ο Dr Yiming Gao, από το Τμήμα Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, είπε: «Ο μαστογραφικός έλεγχος βοήθησε στη βελτίωση της πρόγνωσης σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Αλλά για τους άνδρες δεν υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες για τον έλεγχο, έτσι είναι πιο πιθανό να διαγνωσθούν σε πιο προχωρημένο στάδιο και συχνά δεν τα πάνε τόσο καλά όσο και οι γυναίκες.

Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι είναι δυνατό να εντοπιστεί έγκαιρα ο καρκίνος του μαστού στους άνδρες. Εξάλλου έχουμε δείξει ότι ο καρκίνος του μαστού στους άνδρες δεν χρειάζεται να διαγνωσθεί, παρά μόνον όταν είναι συμπτωματικός».

Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Radiology.

Πηγη:https://healthmag.gr

Νέα ευρήματα για την ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να εξηγήσουν πώς συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και χαμηλού βάρους γέννησης του μωρού.

Η μελέτη, που δημοσίευσε το περιοδικό Nature Communications, είναι η πρώτη άμεση απόδειξη, ότι τα μικροσωματίδια μαύρου άνθρακα – ή αιθάλης – μπορούν να εισέλθουν στο τμήμα του πλακούντα, που τροφοδοτεί το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Hasselt στο Βέλγιο, με επικεφαλής τον καθηγητή Tim Narwot, εξέτασαν τους πλακούντες από πέντε πρόωρες γεννήσεις και από 23 τελειόμηνες γεννήσεις.

Χρησιμοποιώντας απεικόνιση υψηλής ανάλυσης, βρήκαν μαύρα μικροσωματίδια άνθρακα στην εμβρυϊκή πλευρά σε κάθε πλακούντα που μελετήθηκε.

Οι 10 μητέρες, που ζούσαν πιο κοντά σε πολυσύχναστους δρόμους και είχαν εκτεθεί σε υψηλότερα επίπεδα ρύπανσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, είχαν τα υψηλότερα επίπεδα μικροσωματιδίων στον πλακούντα, σε σύγκριση με τις 10, που είχαν εκτεθεί στο χαμηλότερο και ζούσαν τουλάχιστον 500 μέτρα μακριά από έναν πολυσύχναστο δρόμο. Συγκεκριμένα υπήρχαν κατά μέσο όρο 20.000 μικροσωματίδια ανά κυβικό χιλιοστό στους πλακούντες τους.

Οι ερευνητές εξήγησαν ότι τα μικροσωματίδια ταξιδεύουν από τους πνεύμονες της μητέρας στον πλακούντα και ότι σε αυτή την τόσο ευάλωτη περίοδο της ζωής, που τα όργανα του σώματος του μωρού αναπτύσσονται και εξελίσσονται, οι βλάβες έχουν συνέπειες δια βίου.

«Οι κυβερνήσεις έχουν την ευθύνη να περιορίσουν την ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά και οι άνθρωποι πρέπει να αποφεύγουν τους πολυσύχναστους δρόμους, όπου είναι δυνατόν», τόνισαν οι ερευνητές.

Επιπλέον οι ερευνητές εξέτασαν πλακούντες από αποβολές και διαπίστωσαν ότι τα μικροσωματίδια είχαν παρουσία ακόμη και σε έμβρυα ηλικίας 12 εβδομάδων.

Πηγη:https://healthmag.gr/

Ένα φάρμακο, η τεραζοσίνη, που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη στους άνδρες, δίνει ελπίδες ότι μπορεί παράλληλα να αποτελέσει επιτέλους ένα «όπλο» για την επιβράδυνση της ανίατης νόσου Πάρκινσον, σύμφωνα με μια διεθνή επιστημονική ομάδα.

Η ουσία, που χαλαρώνει τους μυς της ουροδόχου κύστης και του προστάτη, διευκολύνοντας την ούρηση, φαίνεται να έχει και άλλη θεραπευτική δράση, στα εγκεφαλικά κύτταρα που έχουν υποστεί ζημιά λόγω του Πάρκινσον. Το φάρμακο πιθανώς μπορεί να «φρενάρει» την επιδείνωση της νόσου, κάτι που έως τώρα κανένα άλλο φάρμακο δεν έχει πετύχει.

Οι υπάρχουσες σήμερα θεραπείες βοηθούν στην αντιμετώπιση ορισμένων συμπτωμάτων, αλλά ούτε επιβραδύνουν ούτε πολύ περισσότερο αναστρέφουν την απώλεια νευρώνων που επιφέρει η νόσος. Η τεραζοσίνη ενεργοποιεί ένα ένζυμο (PGK1) που ενισχύει την παραγωγή κυτταρικής ενέργειας και έτσι βοηθά να αποτραπεί ο θάνατος των εγκεφαλικών κυττάρων, «φρενάροντας» τη νευροεκφύλιση. Η μείωση της παραγωγής ενέργειας στα κύτταρα λόγω της γήρανσης του ανθρώπου συνιστά βασικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση Πάρκινσον.

Τα αρχικά πειράματα σε ζώα στα οποία χορηγήθηκε η δραστική ουσία τεραζοσίνη, οδήγησαν σε σημαντική βελτίωση της υγείας τους, γι’ αυτό αποφασίσθηκε μια πρώτη μελέτη σε ανθρώπους, που επίσης άφησε ελπιδοφόρα αποτελέσματα.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ και την Κίνα, με επικεφαλής τoν καθηγητή ιατρικής Μάικλ Γουέλς του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Journal of Clinical Investigation», μελέτησαν 2.800 ασθενείς με Πάρκινσον που έπαιρναν τεραζοσίνη για τον προστάτη τους, καθώς και άλλους 15.400 με Πάρκινσον που όμως έκαναν διαφορετική φαρμακευτική θεραπεία για την υπερπλασία του προστάτη (η οποία δεν επιδρούσε στο ένζυμο PGK1).

Από τη συγκριτική μελέτη, διαπιστώθηκε ότι οι ασθενείς της πρώτης ομάδας (της τεραζοσίνης) εμφάνισαν καλύτερη διαχρονική εξέλιξη, όσον αφορά τα συμπτώματα και τις επιπλοκές της νόσου Πάρκινσον. Μετά από αυτό, οι ερευνητές ανακοίνωσαν ότι το εν λόγω φάρμακο αξίζει να δοκιμασθεί σε μια μεγαλύτερη κλινική μελέτη, την οποία σκοπεύουν να αρχίσουν φέτος.

O Γουέλς διευκρίνισε ότι είναι πρόωρο να μιλήσει κανείς για θεραπεία, όμως τα πρώτα ευρήματα είναι ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι το εν λόγω φάρμακο μπορεί σε μερικά χρόνια να αλλάξει τη ζωή των ασθενών με Πάρκινσον.

«Σήμερα δεν έχουμε καθόλου θεραπείες που να αλλάζουν την προοδευτική επιδείνωση αυτής της νευροεκφυλιστικής νόσου. Είναι μια τρομερή κατάσταση, επειδή καθώς ο πληθυσμός μας γερνάει, η νόσος Πάρκινσον πρόκειται να γίνει ολοένα συχνότερη. Συνεπώς είναι πραγματικά μια συναρπαστική περιοχή έρευνας», δήλωσε.

Πηγη:Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια δοκιμή φάσης 1 της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) της Αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) δείχνει ότι μια νέα υδρογέλη που έχει σχεδιαστεί για την επισκευή της καρδιάς είναι ασφαλής για την ένεση στον άνθρωπο. Αυτό αντιπροσωπεύει την πρώτη εφαρμογή αυτού του τύπου ιατρικής τεχνολογίας.

Οι ερευνητές που εδρεύουν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας – Σαν Ντιέγκο, διεξήγαγαν επιτυχώς μια κλινική δοκιμή πρώτης σε ανθρώπινη, εγκεκριμένη από την Αμερικανική Υπηρεσία Φαρμάκων (FDA), σε μια ενέσιμη υδρογέλη. Η υδρογέλη έχει αναπτυχθεί για να αποκαταστήσει τη βλάβη και να αποκαταστήσει την καρδιακή λειτουργία σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (εκείνοι που έχουν προηγουμένως υποστεί καρδιακή προσβολή).

Η δοκιμή είναι πρωτοπόρος όσον αφορά το γεγονός ότι είναι η πρώτη τέτοια κλινική δοκιμή για να δοκιμαστεί μια υδρογέλη που έχει σχεδιαστεί για την επιδιόρθωση του καρδιακού ιστού. Η δοκιμή ήταν επίσης η πρώτη που εξέτασε μια υδρογέλη που κατασκευάστηκε από το φυσικό σκαλωσιά, που αποτελείται από καρδιακό μυϊκό ιστό.

Τι είναι οι υδρογέλες;

Μια υδρογέλη είναι ένα δίκτυο αλυσίδων πολυμερούς που είναι υδρόφιλο (γεγονός που τις καθιστά ικανές να συγκρατούν μεγάλες ποσότητες νερού στα τρισδιάστατα δίκτυά τους). Βρίσκονται μερικές φορές ως κολλοειδές πήκτωμα στο οποίο το νερό είναι το μέσο διασποράς.

Οι τεχνολογίες υδρογέλης εφαρμόζονται στα προϊόντα υγιεινής, στη γεωργία, στα συστήματα χορήγησης φαρμάκων, στη σφράγιση, στις βιοϊατρικές εφαρμογές όπως η μηχανική των ιστών και στα αναγεννητικά φάρμακα και ως βιοαισθητήρες

Ένα παράδειγμα εφαρμογής υδρογελών είναι η φροντίδα τραυμάτων. Τα οφέλη από τη χρήση υδροπηκτώδους επικάλυψης είναι ότι οι πηκτές παρέχουν υγρασία σε ξηρή βλάβη. Αυτό σημαίνει ότι οι επίδεσμοι από υδρογέλη δρουν γρήγορα για να βοηθήσουν να κρυώσει ένα τραύμα, καθώς επίσης να παρέχουν προσωρινή ανακούφιση από τον πόνο.

Με βιοϊατρικές εφαρμογές , οι πρόσφατες εξελίξεις με υδρογέλες έχουν βελτιώσει σημαντικά τις μηχανικές τους ιδιότητες. τους έκανε «υπερ-πορώδη». και αυξημένους χρόνους απόκρισης και οδήγησε σε αυτο-συναρμολόγηση υδροπηκτών.

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα σακχάρου στο αίμα που μπορεί να προκαλέσουν διαβήτη, αλλά μια πρώτη παγκόσμια μελέτη αποκαλύπτει πώς τα βακτήρια του εντέρου επηρεάζουν τη φυσιολογική καλή ορμόνη σεροτονίνης να επηρεάσει αρνητικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Η σεροτονίνη, ένας νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο, αποκαλείται ψευδής ορμόνη και συνήθως συνδέεται με τη ρύθμιση του ύπνου, της ευημερίας και του μεταβολισμού. Αλλά το έντερο παράγει το 95 τοις εκατό του, και όχι στην ευτυχισμένη μορφή όπως ξέρουμε στον εγκέφαλο.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε σήμερα στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academicy of Sciences (PNAS) , ερευνητές από το Flinders, το SAHMRI και το Πανεπιστήμιο McMaster στον Καναδά δείχνουν ακριβώς πώς τα βακτήρια που ζουν στα έντερα των ποντικών, το μικροβιοκτόνο, επικοινωνούν με κύτταρα που παράγουν σεροτονίνη για να επηρεάσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα στο σώμα του ξενιστή.

Ο καθηγητής Damien Keating, επικεφαλής της μοριακής και κυτταρικής φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο Flinders και αναπληρωτής διευθυντής του ινστιτούτου Flinders Health and Mecical Research Institute, αναφέρει ότι αυτή η μελέτη φωτίζει το αναπάντητο ερώτημα σχετικά με το πώς ακριβώς τα βακτήρια στο μικρόβιο επικοινωνούν για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης στο μεταβολισμό.

“Βρήκαμε ότι ο μικροβιοφορέας επιδεινώνει το μεταβολισμό μας με τη σηματοδότηση των κυττάρων στο έντερο που παράγουν σεροτονίνη, οδηγούν σε επίπεδα σεροτονίνης, τα οποία προηγουμένως δείξαμε αυξημένα στους παχύσαρκους ανθρώπους, και αυτή η αύξηση της σεροτονίνης αίματος προκαλεί σημαντικά μεταβολικά προβλήματα”.

“Το επόμενο βήμα θα είναι να κατανοήσουμε ακριβώς ποια βακτήρια το κάνουν και πώς, με την ελπίδα ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες προσεγγίσεις για τη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα στον άνθρωπο” λέει ο καθηγητής Keating. Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη που δείχνει πώς το μικρόβιο, τα βακτήρια που ζουν στο έντερο, επικοινωνεί αποτελεσματικά με έναν οργανισμό για να επηρεάσει τον μεταβολισμό των ξενιστών.

Εάν οι ερευνητές μπορούν να καταλάβουν καλύτερα ποια βακτήρια προκαλούν τα σήματα να παράγουν σεροτονίνη στο έντερο, οι θεραπείες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μία ημέρα για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και αυτό είναι ένα πρώτο βήμα για την καλύτερη κατανόηση αυτής της διαδικασίας. “Αυτή είναι μια συναρπαστική αποκάλυψη που μπορεί να έχει άμεσες συνέπειες για τις διαταραχές της ανθρώπινης υγείας, όπως ο διαβήτης, αλλά απαιτούνται πολύ περισσότερες έρευνες για τα επόμενα χρόνια.”

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Οχι μόνο δεν βοηθούν τους οδηγούς να δουν καλύτερα τη νύχτα, αλλά μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινώσουν την όραση!

«Επικίνδυνα» για την οδήγηση είναι τα γυαλιά με κίτρινους φακούς, γιατί  όχι μόνο δεν  βοηθούν τους οδηγούς να δουν καλύτερα τη νύχτα, αλλά μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινώσουν την όραση!

Αυτό αναφέρει επιστημονική μελέτη του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ερευνών Schepens Eye Research Institute at Massachusetts Eye and Ear, η οποία δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο, στο JAMA Ophthalmology.

Την επιστημονική μελέτη, για να διαπιστωθεί αν τα γυαλιά με κίτρινους φακούς βελτιώνουν την νυχτερινή όραση των οδηγών, πραγματοποίησε ο Alex Hwang εκπαιδευτής οφθαλμολογίας στο Ιατρικό Σχολείο του Χάρβαρντ και ερευνητής στο Ινστιτούτο Ερευνών Schepens Eye Research Institute at Massachusetts Eye and Ear και οι συνεργάτες του.

Οι ερευνητές  δημιούργησαν ένα πείραμα χρησιμοποιώντας ένα ειδικά σχεδιασμένο προσομοιωτή οδήγησης που περιλάμβανε την επιλογή των φωτεινών προβολέων.

Στην μελέτη πήραν μέρος  22 εθελοντές οι οποίοι, φορώντας είτε μία από τις τρεις μάρκες γυαλιών με κίτρινους φακούς ή γυαλιά με απλό κρύσταλλο, ολοκλήρωσαν συνολικά οκτώ σενάρια νυχτερινής οδήγησης, το καθένα από τα οποία διήρκεσε περίπου 10 λεπτά.

Από τους 22 εθελοντές, οι 18 είχαν ηλικία μεταξύ 27 και 28 ετών, ενώ οι άλλοι τέσσερις, όλοι οι άνδρες, είχαν μέσο όρο ηλικίας 70 ετών.

«Η μελέτη των Αμερικανών συναδέλφων είναι αρκετά σημαντική και θα βοηθήσει μελλοντικά στην διερεύνηση του ζητήματος», αναφέρει ο  διαπρεπής χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών  κ.  Βασίλειος  Κοζομπόλης.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος, οι εθελοντές κλήθηκαν να πιέσουν την κόρνα του αυτοκινήτου αμέσως μόλις θα έβλεπαν  πεζό, ο οποίος φορούσε σκούρο μπλε πουκάμισο ή πορτοκαλί πουκάμισο.

Σε μερικές διαδρομές, οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε διαδικασία με αναμμένους προβολείς αντίθετα στην πορεία που οδηγούσαν ως εάν ερχόταν άλλο αυτοκίνητο στην αντίθετη κατεύθυνση και σε άλλες περιπτώσεις οδήγησαν σε συνθήκες με σκοτάδι.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης η αντανάκλαση από τους προβολείς φάνηκε να επιβραδύνει την ταχύτητα με την οποία η νεότερη ομάδα αντιλαμβανότανε τον πεζό, η δε χρήση των κίτρινων φακών δεν βελτίωσε τα πράγματα.

«Στην πραγματικότητα, όπως επισημαίνουν  οι Αμερικανοί συνάδελφοι, οι κίτρινοι φακοί φαινόταν να επιβραδύνουν το χρόνο αντίδρασης, αλλά απλώς αυτό το εύρημα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό», αναφέρει ο κ Κοζομπόλης και συνεχίζει.

«Τα ευρήματα ήταν παρόμοια μεταξύ των ηλικιωμένων εθελοντών, αλλά ο συνολικός χρόνος απόκρισης τους ήταν βραδύτερος από εκείνους των νεότερων εθελοντών τόσο με όσο και χωρίς τους κίτρινους φακούς».

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των Αμερικανών ερευνητών,   οι κίτρινοι φακοί που συνηθίζουν να φορούν πολλοί οδηγοί στην προσπάθεια τους να βελτιώσουν  την όραση τους δεν βοήθησαν καθόλου στο να εντοπίσουν έναν πεζό, ειδικά όταν αντιμετώπιζαν τους προβολείς από αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με τους οδηγούς που έφεραν απλά κρύσταλλα χωρίς χρωματισμό.

«Οι αγοραστές αυτών των προϊόντων πιστεύουν ότι με κάποιο τρόπο -αυτά τα «μαγικά» γυαλιά- μπορούν να βελτιώσουν τη νυχτερινή οδήγηση», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Alex Hwang. “Τα γυαλιά κίτρινα, κόκκινα ή μπλε, κόβουν ένα κομμάτι φως. Αυτό σημαίνει ότι είναι το ίδιο με το να φοράτε γυαλιά ηλίου κατά τη διάρκεια της νύχτας”.

«Η συμβουλή των ερευνητών λοιπόν μετά και την δημοσιοποίηση της μελέτης είναι: “Μην σπαταλάτε τα χρήματά σας σε αυτά τα γυαλιά για νυχτερινή οδήγηση” εξηγεί ο κ Κοζομπόλης.

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις αποτελεσματικότητας, τα γυαλιά με τους κίτρινους ιδίως φακούς πωλούνται ευρέως κυρίως μέσω διαδικτύου.

Υπάρχει μάλιστα και διαφήμιση από μεγάλη (διεθνή) εταιρεία, για συγκεκριμένο εμπορικό σήμα γυαλιών με κίτρινους φακούς, η οποία ισχυρίζεται ότι τα γυαλιά νυχτερινής όρασης συμβάλλουν στη μείωση της επικίνδυνης οδήγησης και της καταπόνησης των ματιών και ότι οι κίτρινοι φακοί βοηθούν στην ενίσχυση της νυχτερινής όρασης βελτιώνοντας την διαύγεια και καθιστώντας έτσι την νυχτερινή οδήγηση ασφαλέστερη και ευκολότερη.”

«Η ουσία του ζητήματος είναι ότι δεν θέλουμε οι άνθρωποι να έχουν ένα ψευδές αίσθημα ασφάλειας επειδή χρησιμοποιούν κάτι που δεν βελτιώνει την όραση», δήλωσε ο Φρέντερικ, αναπληρωτής πρόεδρος εκπαίδευσης στο τμήμα οφθαλμολογίας, Icahn School of Medicine at Mount Sinai, in New York City.

Τα τροχαία ατυχήματα με πεζούς είναι συχνά και πολλές φορές η κατάληξη τραγική.

Ένα σημαντικό δευτερεύον συμπέρασμα είναι ότι «οι ηλικιωμένοι είναι πιο ευαίσθητοι στην αντανάκλαση των προβολέων σε σύγκριση με τους νεότερους», δήλωσε ο Robert Masoff, καθηγητής οφθαλμολογίας στο Johns Hopkins Eye Institute. “Αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί.”

«Ο λόγος για τον οποίο οι ηλικιωμένοι κατά την διάρκεια της οδήγησης ειδικά σε βραδινές συνθήκες, καθυστερούν περισσότερο στην αντίδραση τους έχοντας απέναντι φωτεινούς προβολείς, οφείλεται στις «αλλαγές που συμβαίνουν στους φακούς των ανθρώπων με την ηλικία», προσθέτει ο κ Κοζομπόλης και καταλήγει

« Αυτές οι αλλαγές στον φακό δημιουργούν συνθήκες σαν να έχετε ένα βρώμικο παρμπρίζ. Για τον λόγο αυτό η επέμβαση καταρράκτη, πολύ πριν αυτός ωριμάσει, φαίνεται ότι μπορεί να κάνει τα πράγματα καλύτερα για τους ανθρώπους αυτής της ηλικιακής ομάδας ώστε να έχουν καλύτερη όραση, χωρίς τα προβλήματα μερικής θόλωσης και αντίληψης φωτεινών κύκλων γύρω από φωτεινές πηγές (φώτα) και συνεπώς να έχουν μειωμένο χρόνο αντίδρασης σε συνθήκες νυκτερινής κυρίως οδήγησης.

Πηγη:https://www.iatronet.gr