Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Μία πιλοτική κλινική μελέτη Φάσης 3, που αξιολόγησε το dupilumab για τη θεραπεία της σοβαρής ατοπικής δερματίτιδας σε παιδιά ηλικίας 6-11 ετών, πέτυχε τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία.

Το dupilumab είναι ο πρώτος και μοναδικός βιολογικός παράγοντας, που επιδεικνύει θετικά αποτελέσματα στον συγκεκριμένο πληθυσμό με ατοπική δερματίτιδα.

Τα συνοπτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι για τα παιδιά με σοβαρή ατοπική δερματίτιδα, η οποία καλύπτει κατά μέσο όρο σχεδόν το 60% της επιφάνειας του δέρματός τους, η προσθήκη του dupilumab στην καθιερωμένη θεραπεία με τοπικά κορτικοστεροειδή βελτίωσε σημαντικά τη συνολική σοβαρότητα της νόσου, την υποχώρηση των δερματικών βλαβών, του κνησμού και της ποιότητας ζωής, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με τοπικά κορτικοστεροειδή.

Επιπλέον τα δεδομένα ασφάλειας ήταν συμβατά με το παλαιότερα καταγεγραμμένο προφίλ ασφάλειας του dupilumab, σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, συμπεριλαμβανομένου ενός αριθμητικά μικρότερου ποσοστού λοιμώξεων του δέρματος, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

«Τα αποτελέσματα από την εν λόγω μελέτη, την πρώτη που αξιολογεί ένα βιολογικό φάρμακο σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών, που πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα, είναι πολύ σημαντικά, λόγω της μεγάλης ακάλυπτης ιατρικής ανάγκης, που υπάρχει στον συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών. Τα παιδιά, που συμμετείχαν στη μελέτη, έπασχαν από σοβαρή ατοπική δερματίτιδα για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους», δήλωσε ο George D. Yancopoulos, M.D., Ph.D, President and Chief Scientific Officer of Regeneron.

Το dupilumab είναι ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα, που αναστέλλει τη σηματοδότηση των πρωτεϊνών ιντερλευκίνη-4 (IL-4) και ιντερλευκίνη-13 (IL-13). Δεδομένα από κλινικές μελέτες του dupilumab έχουν δείξει ότι η ιντερλευκίνη-4 και η ιντερλευκίνη-13 διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην εκδήλωση της φλεγμονώδους αντίδρασης τύπου 2, η οποία σχετίζεται άμεσα με την ατοπική δερματίτιδα, το άσθμα και τη χρόνια ρινοκολπίτιδα με ρινικούς πολύποδες.

«Σε αυτή τη μελέτη, τα παιδιά με σοβαρή ατοπική δερματίτιδα έπασχαν από μη ελεγχόμενη νόσο, η οποία κάλυπτε, κατά μέσο όρο, σχεδόν το 60% της επιφάνειας του δέρματός τους. Τα εξουθενωτικά συμπτώματα της νόσου, τα οποία επηρεάζουν όχι μόνο το παιδί αλλά και ολόκληρη την οικογένεια, περιλαμβάνουν εκτενή εξανθήματα, έντονο και επίμονο κνησμό και δερματικές βλάβες», δήλωσε ο John Reed, M.D., Ph.D., επικεφαλής Έρευνας και Ανάπτυξης της Sanofi παγκοσμίως.

«Τα συμπτώματα της σοβαρής ατοπικής δερματίτιδας είναι δυνατό να έχουν επιπτώσεις στα παιδιά, τόσο σε σωματικό, όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Μας ενθαρρύνουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα, τα οποία δείχνουν ότι το dupilumab βελτίωσε τις δερματικές βλάβες, μείωσε τον κνησμό, και, το πιο σημαντικό, βελτίωσε την ποιότητα ζωής των νεαρών αυτών ασθενών».

Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία αξιολόγησαν το ποσοστό των ασθενών, που την 16η εβδομάδα της θεραπείας με dupilumab πέτυχε βαθμολογία 0 (καθαρό δέρμα) ή 1 (σχεδόν καθαρό δέρμα) στην κλίμακα IGA (Investigator’s Global Assessment/Συνολική Αξιολόγηση Ερευνητή), καθώς και βελτίωση κατά 75% με βάση τον Eczema Area and Severity Index/Δείκτης Έκτασης και Σοβαρότητας του Εκζέματος (EASI-75, που αποτελεί το συμπρωτεύον καταληκτικό σημείο εκτός ΗΠΑ).

Πηγή:https://healthmag.gr

Νέα έρευνα βρίσκει συνδέσεις μεταξύ της στοματικής υγείας σε ηλικιωμένους ενήλικες και της γνωστικής λειτουργίας. Η ομιλία μπορεί να είναι μια εκπληκτικά καλή ένδειξη της ευημερίας ενός ατόμου. Οι στοματικές ασθένειες μειώνουν την ποιότητα ζωής ενός ατόμου αλλά μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο άλλων σοβαρών καταστάσεων.

Οι ερευνητές έχουν συνδέσει την ασθένεια των ούλων και την απώλεια των δοντιών με την εμφάνιση εγκεφαλικού επεισοδίου. Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Ινδικής Εταιρείας Περιοδοντολογίας το 2010 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ασθένεια των ούλων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων ενός ατόμου κατά περίπου 20%. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να διεξαχθεί περισσότερη έρευνα σε αυτούς τους τομείς.

Οι ομάδες του Πανεπιστημίου Rutgers στο New Brunswick, NJ, έχουν επικεντρωθεί τώρα σε ένα διαφορετικό σύνδεσμο – το ένα μεταξύ της στοματικής υγείας και της γνωσιακής παρακμής.

Μια πρόσφατα δημοσιευμένη ανασκόπηση 23 μελετών έδειξε την ύπαρξη σχέσης μεταξύ της στοματικής υγείας και των γνωστικών πτυχών, όπως η μνήμη και η εκτελεστική λειτουργία. Τώρα, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο Rutgers διενήργησε δύο χωριστές μελέτες για τη γνωστική παρακμή και την αντιληπτή πίεση. Και τα δύο έγγραφα εμφανίζονται στο περιοδικό Journal of the American Geriatrics Society.

Η κινεζο-αμερικανική εστίαση

Οι μελέτες επικεντρώθηκαν σε ενήλικες Κινέζους και Αμερικανούς με ελάχιστη ηλικία 60 ετών. “Οι φυλετικές και εθνικές μειονότητες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις αρνητικές συνέπειες της κακής στοματικής υγείας”, εξηγεί ο XinQi Dong, διευθυντής του Ινστιτούτου Υγείας, Πολιτικής Υγείας και Γήρανσης του Πανεπιστημίου Rutgers Ερευνα.

“Οι μειονότητες έχουν λιγότερη πρόσβαση στην προληπτική οδοντιατρική περίθαλψη, η οποία επιδεινώνεται περαιτέρω από τα γλωσσικά εμπόδια και τη χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Οι μεγαλύτεροι διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο να υποστούν συμπτώματα από του στόματος λόγω έλλειψης οδοντιατρικής ασφάλισης ή μη επισκέπτονται τακτικά μια οδοντιατρική κλινική. ”

Οι συμμετέχοντες και στις δύο μελέτες προήλθαν από τη Μελέτη Πληθυσμού Κινέζων Ηλικιωμένων στο Σικάγο (PINE). Η πρώτη μελέτη έλεγξε τους ανθρώπους σχετικά με την στοματική τους υγεία και τους έδωσε πέντε γνωστικές εξετάσεις για να ολοκληρώσουν.

Η δεύτερη μελέτη ρώτησε τους συμμετέχοντες εάν είχαν βιώσει ποτέ προβλήματα ξηροστομίας. Οι ερευνητές στη συνέχεια τους ζήτησαν να μετρήσουν την αντίληψή τους για το άγχος, την κοινωνική στήριξη και τα επίπεδα κοινωνικής έντασης χρησιμοποιώντας προκαθορισμένες κλίμακες.

Η κοινωνική υποστήριξη αναφέρθηκε στο πόσο συχνά αισθάνθηκε ότι μπορούσε να ανοίξει ή να βασιστεί στα μέλη της οικογένειας ή τους φίλους της. Οι ερευνητές καθόρισαν την κοινωνική πίεση όσο συχνά οι συμμετέχοντες βίωσαν υπερβολικές απαιτήσεις ή επικρίσεις από φίλους ή συγγενείς.

Πηγή:https://www.healthweb.gr

Μέχρι στιγμής, η διαλείπουσα νηστεία έχει συνδεθεί με πολλά οφέλη για την υγεία, όπως η απώλεια βάρους, η μείωση της φλεγμονής και η σταθεροποίηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα. Τώρα, μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Metabolism, διαπίστωσε ότι τα ποντίκια που βρίσκονταν σε κατάσταση νηστείας εμφάνισαν σημαντικά χαμηλότερο λίπος στο πάγκρεας.

Ακόμη και οι γιατροί γνωρίζουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με το λίπος που μπορεί να συσσωρευτεί στα παγκρεατικά κύτταρα. Μία από τους επικεφαλής ερευνητές της μελέτης, η καθηγήτρια Annette Schürmann, δήλωσε: «Συσσωρεύσεις λίπους εκτός του λιπώδους ιστού, π.χ. στο ήπαρ, στους μύες ή ακόμα και στα οστά, έχουν αρνητική επίδραση σε αυτά τα όργανα και σε ολόκληρο το σώμα. Οι επιπτώσεις που έχουν τα λιπώδη κύτταρα στο πάγκρεας δεν ήταν ξεκάθαρες μέχρι σήμερα».

Τι έδειξε ακριβώς η έρευνα; Η μελέτη, η οποία διεξήχθη στο Γερμανικό Ινστιτούτο Ανθρώπινης Διατροφής (DIfE), έδειξε ότι τα υπέρβαρα ποντίκια που είναι επιρρεπή στον διαβήτη τείνουν να έχουν αυξημένη συσσώρευση λιπωδών κυττάρων στο πάγκρεας, ενώ τα υπέρβαρα ποντίκια που δεν είναι επιρρεπή στον διαβήτη δεν έχουν σχεδόν καθόλου λίπος στο πάγκρεας. Γνωρίζουμε λοιπόν ότι το υπερβολικό λίπος στο πάγκρεας συμβάλλει στην ανάπτυξη της αντοχής στην ινσουλίνη και στα μη υγιή επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.

Οι ερευνητές, διαπίστωσαν ακόμα ότι η διαλείπουσα νηστεία μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της ανάπτυξης παγκρεατικού λίπους. Η πληροφορία αυτή προέκυψε όταν χώρισαν τα ποντίκια σε δύο ομάδες. Τα ποντίκια στην πρώτη ομάδα είχαν τη δυνατότητα να τρώνε χωρίς περιορισμούς και τα ποντίκια στη δεύτερη ομάδα είχαν τη δυνατότητα να τρώνε όσο ήθελαν μέρα παρά μέρα. Τις ενδιάμεσες μέρες δεν κατανάλωναν καθόλου τροφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποντίκια στη δεύτερη ομάδα είχαν ελάχιστο λίπος στο πάγκρεας.

Μπορεί λοιπόν η διαλείπουσα νηστεία να συμβάλλει στην πρόληψη του διαβήτη; Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι πιθανό να εξεταστεί αυτό το ενδεχόμενο. «Κάτω από ορισμένες γενετικές συνθήκες, η συσσώρευση λίπους στο πάγκρεας μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του διαβήτη τύπου 2» ανέφεραν.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Η αντίδραση ‘πάλης η φυγής’ στην οποία βρίσκεται ο ανθρώπινος οργανισμός σε περιστατικά ξαφνικού κινδύνου, ρυθμίζεται από μια ορμόνη που παράγουν τα οστά και όχι από την παραγόμενη από τα επινεφρίδια αδρεναλίνη, σύμφωνα με νέα ερευνητικά δεδομένα.

Μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια και δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Cell Metabolism», ανέδειξε την ύπαρξη μιας νέας ορμόνης, της οστεοκαλσίνης, η οποία εκλύεται από τα οστά και ρυθμίζει την αντίδραση του οργανισμού σε απειλητικές καταστάσεις.

Τα νέα δεδομένα ανατρέπουν την επί δεκαετίες επικρατούσα άποψη σχετικά με το ρόλο της αδρεναλίνης, μια ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια, τους αδένες που βρίσκονται ακριβώς πάνω από τα νεφρά.

«Η έννοια ότι τα οστά διαδραματίζουν κάποιο ρόλο στην αντίδραση σε στρεσογόνες καταστάσεις είναι εντελώς καινούργια, ακριβώς όπως και η έννοια ότι η παραγόμενη από τα επινεφρίδια αδρεναλίνη δεν έχει αυτό το ρόλο» τονίζει ο Τζέραρντ Καρσέντι.

Από την άλλη ο Ρόμπιν ΜακΑλεν από το Πανεπιστήμιο της Μελβρούνης , μη απορρίπτοντας ολοκληρωτικά τον ρόλο των επινεφριδίων υποστηρίζει ότι ενδεχομένως και οι δύο ορμόνες (αδρεναλίνη, οστεοκαλσίνη) να λειτουργούν για την αντιμετώπιση των επικίνδυνων καταστάσεων, έτσι ώστε, σε περίπτωση κατάρρευσης της μίας να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά η άλλη.

Οι μελετητές με επικεφαλής τον Καρσέντι διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα της οστεοκαλσίνης στους ανθρώπους αυξήθηκαν όταν έπρεπε να εκφωνήσουν έναν λόγο μπροστά σε κοινό. Το ίδιο συνέβη σε ποντίκια και αρουραίους που εκτίθεντο σε ούρα αλεπούς ή που ήταν περιορισμένοι σε πολύ στενό χώρο.

Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι άνθρωποι με ελαττωματικά επινεφρίδια και ποντίκια που δεν είχαν καθόλου επινεφρίδια μπορούσαν να αναπτύξουν την αντίδραση ‘πάλης ή φυγής’ σε στρεσογόνες καταστάσεις, εύρημα που επιβεβαιώνει τις απόψεις του ΜακΆλεν.

Επιπλέον πειράματα σε ποντίκια ανέδειξαν ότι η οστεοκαλσίνη καταστέλλει τις λειτουργίες ξεκούρασης και χώνεψης για να μπορέσει να διεξαχθεί η αντίθετη διαδικασία ‘πάλης ή φυγής’ που θέτει τον οργανισμό σε ετοιμότητα αντιμετώπισης μια αγχογόνου συνθήκης.

Πηγη: Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μέτρηση του πόσο γρήγορα διαστέλλεται η ίριδα του ματιού την ώρα της γνωστικής προσπάθειας ενδέχεται να αποτελέσει το κλειδί για την πρώιμη διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ

Η νόσος Αλτσχάιμερ αρχίζει να μεταβάλει και να φθείρει τον εγκέφαλο ακόμη και δεκαετίες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων γνωστικής εξασθένισης, καθιστώντας την έγκαιρη αναγνώριση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου, ύψιστης σημασίας για την καθυστέρηση της εξέλιξής της.

Η εξέταση της ίριδας του ματιού μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων της Ιατρικής Σχολής Σαν Ντιέγκο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια που δημοσιεύθηκε στο Neurobiology of Aging.

Η μέτρηση του πόσο γρήγορα διαστέλλεται η ίριδα του ματιού την ώρα που πραγματοποιούν γνωστικά τεστ ενδέχεται να αποτελεί μία οικονομική, ελάχιστα επεμβατική μέθοδο για την παρακολούθηση ατόμων με αυξημένο γενετικό κίνδυνο ανάπτυξης νόσου Αλτσχάιμερ, πριν ξεκινήσει η γνωστική φθορά σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Η μελέτη εστιάζει στην αντίδραση της ίριδας που καθοδηγείται από τον υπομέλαντα τόπο – έναν πυρήνα αρκετών χιλιάδων νευρώνων του εγκεφάλου που αποτελεί την κύρια περιοχή του νευροδιαβιβαστή νορεπινεφρίνη και σχετίζεται με τη ρύθμιση της διέγερσης και της γνωστικής λειτουργίας. Η πρωτεΐνη Ταυ αποτελεί πρώιμο βιοδείκτη της νόσου Αλτσχάιμερ και εμφανίζεται για πρώτη φορά στην εν λόγω περιοχή του εγκεφάλου. Επιπλέον συσχετίζεται περισσότερο με τη γνωστική λειτουργία συγκριτικά με το β-αμυλοειδές.

O υπομέλας τόπος καθοδηγεί την αντίδραση της ίριδας και την αλλαγή της διαμέτρου της κατά τη διάρκεια γνωστικών εξετάσεων – όσο δυσκολότερο είναι το έργο για τον εγκέφαλο τόσο διαστέλλονται οι ίριδες του ματιού.

Οι ερευνητές ανέφεραν σε προηγούμενη έρευνά τους ότι οι ενήλικες με ήπια γνωστική βλάβη – συχνά προάγγελος της νόσου Αλτσχάιμερ – παρουσίασαν μεγαλύτερη διαστολή της ίριδας και γνωστική προσπάθεια συγκριτικά με υγιή άτομα, ακόμα και αν τα μέλη αμφότερων των ομάδων είχαν παρόμοια αποτελέσματα. Στην τελευταία δημοσίευση, οι επιστήμονες συσχετίζουν την ιριδική διαστολή με επικίνδυνα για την ανάπτυξη νόσου Αλτσχάιμερ γονίδια.

«Αυτά τα αποτελέσματα αποδεικνύουν ότι η μέτρηση της αντίδρασης της ίριδας κατά τη διάρκεια γνωστικών εξετάσεων θα μπορούσαν να αποτελέσει εξέταση απεικόνισης για τον εντοπισμό της νόσου Αλτσχάιμερ πριν εμφανιστούν τα συμπτώματα», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Δρ. William S. Kremen.

Πηγή: ygeiamou

Μια ερευνητική ομάδα έχει εφαρμόσει τεχνητή νοημοσύνη για να αξιολογήσει πώς οι καρκίνοι μπορούν να προχωρήσουν και να εξελιχθούν. Ο στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στους ιατρούς να χρησιμοποιούν εξατομικευμένες θεραπείες για μεμονωμένους ασθενείς, ενισχύοντας έτσι τα ποσοστά επιβίωσης.

Η νέα εξέλιξη προέρχεται από το Ινστιτούτο Καρκινολογικής Έρευνας του Λονδίνου μαζί με ιατρούς τεχνολόγους από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Η νέα πλατφόρμα έχει ονομαστεί Revolver.

Η τεχνολογία του περιστροφέα καθορίζει τα πρότυπα στη μετάλλαξη του DNA μέσα στους καρκίνους. Αυτές οι πληροφορίες στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη πιθανών γενετικών αλλαγών. Ο λόγος για τον οποίο αυτό είναι σημαντικό είναι επειδή ο τρόπος με τον οποίο οι όγκοι αλλάζουν παρουσιάζει μια μεγάλη πρόκληση για τη θεραπεία του καρκίνου, ειδικά όταν ο καρκίνος προσαρμόζεται για να γίνει ανθεκτικός στα χημειοθεραπευτικά φάρμακα. Προβλέποντας εκ των προτέρων την εξέλιξη ενός όγκου, επιτρέπει σε έναν γιατρό να θεραπεύσει τον καρκίνο προτού καταστεί ανθεκτικό.

Επιπλέον, όπως αναφέρει το BBC , οι ερευνητές έχουν δημιουργήσει μια σύνδεση μεταξύ αλληλουχιών επαναλαμβανόμενων μεταλλάξεων όγκων (γονιδιωματικές αλλαγές) και έκβασης επιβίωσης ασθενών. Από αυτό, ορισμένα επαναλαμβανόμενα πρότυπα μεταλλάξεων DNA παρουσιάζουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες πρόγνωσης και επιβίωσης ασθενών. Ως παράδειγμα, οι όγκοι του μαστού των ασθενών που είχαν μια αλληλουχία σφαλμάτων στο γενετικό υλικό που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη ρ53 που καταστέλλει όγκους, ακολουθούμενες από μεταλλάξεις στο χρωμόσωμα 8, επιβίωσαν λιγότερο χρόνο από εκείνους με άλλες παρόμοιες τροχιές γενετικών αλλαγών.

Για να δοκιμαστεί η πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης, η ερευνητική ομάδα εξέτασε 768 δείγματα όγκων που ελήφθησαν από 178 ασθενείς. Αυτά τα δείγματα είχαν εξεταστεί προηγουμένως από ιατρούς και σχετίζονταν με τον καρκίνο των πνευμόνων, του μαστού, των νεφρών και του εντέρου.

Ο επικεφαλής ερευνητής Dr Andrea Sottoriva, ηγέτης ομάδας στην εξελικτική γονιδιωματική και μοντελοποίηση στο Ινστιτούτο Καρκινολογικών Ερευνών του Λονδίνου, δήλωσε στο PharmaFile : “Έχουμε αναπτύξει ένα ισχυρό εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να κάνει προβλέψεις για τα μελλοντικά βήματα στην εξέλιξη των όγκων με βάση ορισμένα μοτίβα μετάλλαξης που μέχρι στιγμής παρέμειναν κρυμμένα μέσα σε περίπλοκα σύνολα δεδομένων. ”

Προσθέτει: “Με αυτό το εργαλείο ελπίζουμε να αφαιρέσουμε μία από τις κάρτες ατού του καρκίνου – το γεγονός ότι εξελίσσεται απρόβλεπτα, χωρίς να γνωρίζουμε τι θα συμβεί στη συνέχεια. Προσφέροντας μας μια ματιά στο μέλλον, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να χρησιμοποιήσουμε αυτό το εργαλείο AI για να παρέμβουμε σε ένα προγενέστερο στάδιο, προβλέποντας την επόμενη κίνηση του καρκίνου “.

Το σύστημα του περιστροφέα στη συνέχεια λειτούργησε για να αναλύσει τα δείγματα και τα δεδομένα που σχετίζονται με τους διαφορετικούς τύπους καρκίνου και στη συνέχεια να αναθεωρηθεί για να δούμε πόσο ακριβείς εντοπίζονται οι αλλαγές σε κάθε όγκο. Αυτή η μέθοδος διδασκαλίας της τεχνητής νοημοσύνης ονομάστηκε “μεταφορά μάθησης”. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πλατφόρμα θα μπορούσε να ανιχνεύσει επαναλαμβανόμενες εξελικτικές τροχιές σε υποομάδες ασθενών.

Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να καταλήξουν στο συμπέρασμα: “Η μέθοδος μας παρέχει ένα μέσο ταξινόμησης των ασθενών με βάση το πώς εξελίχθηκε ο όγκος τους, με επιπτώσεις στην πρόβλεψη της εξέλιξης της νόσου”.

Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από το Wellcome Trust, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας και την Cancer Research UK. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Methods . Το ερευνητικό έγγραφο ονομάζεται “Ανίχνευση επαναλαμβανόμενης εξέλιξης καρκίνου από δεδομένα αλληλούχισης όγκου πολλαπλών περιοχών”.

Σε σχετικές ειδήσεις, ιατρικοί επιστήμονες και μηχανικοί έχουν έρθει μαζί για να αναπτύξουν σύστημα τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο να ανιχνεύει συχνά χαμένους καρκινικούς όγκους, συμβάλλοντας έτσι στην εκκίνηση των επιπέδων επιβίωσης των ασθενών.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Μια διεθνής ομάδα ερευνητών που συνεργάζονται με το Erasmus University Medical Center (Erasmus MC) στις Κάτω Χώρες διαπίστωσε ότι το SkinVision, η πρώτη εφαρμογή σήματος CE που βασίζεται σε εκτεταμένες κλινικές δοκιμές, έχει ευαισθησία 95,1% στην ανίχνευση των πιο κοινών μορφών καρκίνου του δέρματος. Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας (JEADV) αξιολόγησε την ακρίβεια της εφαρμογής για την ταξινόμηση των δερματικών βλαβών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο αλγόριθμος SkinVision έχει υψηλή ευαισθησία για την ανίχνευση του καρκίνου του δέρματος και μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο για τον έγκαιρο εντοπισμό του.

Πρόωρη αναγνώριση του καρκίνου του δέρματος

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα, με σήμερα μεταξύ 2 και 3 εκατομμυρίων καρκίνων του δέρματος μη μελανώματος και 132.000 καρκίνων του δέρματος μελανώματος που συμβαίνουν κάθε χρόνο παγκοσμίως. Στην πραγματικότητα, ένας στους τρεις καρκίνους που διαγνώστηκαν είναι ο καρκίνος του δέρματος. Τα καλά νέα είναι ότι το 95% των καρκίνων του δέρματος μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς αν παγιδευτεί σε πρώιμο στάδιο. Καθώς τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης υιοθετούν πιο καινοτόμο τεχνολογία, υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι οι εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα μπορούν να βοηθήσουν στη διάσωση ζωών. Το SkinVision δίνει τη δυνατότητα στα άτομα να παίρνουν την υγεία του δέρματος στα χέρια τους, μετατρέποντας το smartphone τους σε ιατρική συσκευή για την αξιολόγηση του κινδύνου καρκίνου του δέρματος. Μέχρι στιγμής, το SkinVision βοήθησε στην εύρεση περισσότερων από 35.000 περιπτώσεων καρκίνου του δέρματος παγκοσμίως και κατόρθωσε να κατευθύνει αυτούς τους ανθρώπους σε επαγγελματίες υγείας για περαιτέρω εξέταση. Η υπηρεσία έχει τη δυνατότητα να ταξινομεί εκείνους που χρειάζονται θεραπεία και θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση τόσο του μέσου κόστους θεραπείας όσο και του αριθμού των περιττών επισκέψεων στο γιατρό. Η εταιρεία έχει δημιουργήσει ένα χαρτοφυλάκιο πελατών 1.200.000 χρηστών παγκοσμίως και μια βάση δεδομένων με 3.5 εκατομμύρια φωτογραφίες από ύποπτα και καλοήθη σημεία δέρματος.

«Το πεδίο των εφαρμογών mHealth για την εκτίμηση κινδύνου του καρκίνου του δέρματος βρίσκεται υπό ταχείς εξελίξεις και είναι σαφές από αυτό και από άλλες πρόσφατες μελέτες που βασίζονται σε κλινικές εικόνες ότι η εφαρμογή της μηχανικής μάθησης σε μεγάλες βάσεις εικόνων οδηγεί σε υψηλή ευαισθησία για να γίνει διάκριση μεταξύ κακοήθων και καλόηθων περιπτώσεων καρκίνου του δέρματος », δήλωσε ο Tiago MCD Marques, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Erasmus MC και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Για να εκτιμηθεί η ευαισθησία του αλγορίθμου, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 285 ιστοπαθολογικώς επικυρωμένες περιπτώσεις καρκίνου του δέρματος από δύο προηγούμενες δημοσιευμένες κλινικές μελέτες και τη βάση δεδομένων χρηστών εφαρμογών smartphone . Η εξειδίκευση υπολογίστηκε σε ξεχωριστό σύνολο από τη βάση χρηστών, το οποίο περιείχε 6.000 κλινικά επικυρωμένες περιπτώσεις.

“Η παροχή στον ασθενή μιας εξαιρετικά ευαίσθητης, ανθεκτικής και εύχρηστης μεθόδου για τον έλεγχο των δερματικών βλαβών για καρκίνο ήταν ο στόχος της ερευνητικής ομάδας του SkinVision για τα τελευταία επτά χρόνια”, δήλωσε η Andreea Udrea, Ph.D. ερευνήτρια στο SkinVision, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Politehnica του Βουκουρεστίου και κύρια συγγραφέας της μελέτης. «Είμαι σίγουρη ότι οι χρήστες του SkinVision επωφελούνται από τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις που έχουν ενσωματωθεί σε μια αυστηρή και κλινικά δοκιμασμένη εφαρμογή mHealth». Όσον αφορά την ιδιαιτερότητα, το Erasmus MC προετοιμάζει επί του παρόντος μια προοπτική μελέτη για περαιτέρω κλινική επικύρωση, η οποία θα διεξαχθεί στο Τμήμα Εξωτερικής Ιατρικής Δερματολογίας τους επόμενους μήνες.

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Οι επιστήμονες της EPFL βοήθησαν στην ανάπτυξη μιας μικροσκοπικής γυάλινης συσκευής που οι γιατροί θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για την ένεση του φαρμάκου σε φλέβες του αμφιβληστροειδούς με πρωτοφανή ακρίβεια. Το όργανο τους συναντά μια σημαντική ανάγκη στην χειρουργική επέμβαση των ματιών, παρέχοντας εξαιρετική σταθερότητα και ακρίβεια.

Μια ομάδα ερευνητών παρουσίασε μια πρωτοποριακή συσκευή για χειρουργική επέμβαση οφθαλμού στην Ερευνητική Ημέρα της EPFL Neuchâtel. Η συσκευή που ονομάζεται SPOT-RVC, η οποία είναι σύντομη για το Εργαλείο βελτιστοποιημένης διάτρησης για αμφιβληστροειδικές φλέβες, αναπτύχθηκε μέσω κοινού έργου έρευνας και ανάπτυξης που περιελάμβανε δύο εργαστήρια EPAL Neuchâtel (Instant-Lab και Galatea), το Νοσοκομείο Οφθαλμολογίας Jules-Gonin στη Λωζάνη και το FEMTOprint με βάση το Ticino. Τα ευρήματα της ομάδας δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο περιοδικό Journal of Medical Devices.

Το SPOT-RVC είναι μια μικροσκοπική ιατρική συσκευή υψηλής ακρίβειας κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από γυαλί. Έχει μήκος μόνο 6 cm και πάχος 1 mm και περιέχει ένα μικροσκοπικό ρευστό κανάλι όχι ευρύτερο από μια τρίχα, καθώς και έναν εκλεπτυσμένο μηχανισμό εύκαμπτων λεπίδων. Οι γιατροί μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη συσκευή για να εγχύσουν φάρμακα απευθείας στις αμφιβληστροειδικές φλέβες ενός ασθενούς – κάτι που δεν ήταν ποτέ δυνατό πριν.

«Θέλαμε να αναπτύξουμε μια χειρουργική μέθοδο για την αντιμετώπιση της απόφραξης των φλεβών του αμφιβληστροειδούς, η οποία συμβαίνει όταν φράσσεται η κύρια φλέβα που μεταφέρει το αίμα μακριά από το μάτι», λέει ο καθηγητής Thomas J. Wolfensberger, ο επικεφαλής ιατρός στο νοσοκομείο Jules-Gonin. Και αυτές οι επιπλοκές μπορεί να είναι σοβαρές. Όταν η φλέβα του αμφιβληστροειδούς φράσσεται από ένα θρόμβο αίματος, αυτό μειώνει την ποσότητα οξυγόνου που μεταφέρεται στον αμφιβληστροειδή και μπορεί να προκαλέσει απότομη απώλεια όρασης. Πάνω από 16 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από αυτή την πάθηση, η οποία προσβάλλει κυρίως τους ηλικιωμένους.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Ερευνητές του Yale βρήκαν το κομμάτι που λείπει από το «παζλ» της γυναικείας γονιμότητας. Τα νέα ευρήματα δημοσίευσε το PLOS Biology.

Ο λόγος για τον μυελό των οστών μιας γυναίκας, που μπορεί να καθορίσει την ικανότητά της να ξεκινήσει, αλλά και να διατηρήσει μια εγκυμοσύνη.

Η μελέτη δείχνει ότι, όταν γονιμοποιείται ένα ωάριο, τα βλαστοκύτταρα αφήνουν τον μυελό των οστών και ταξιδεύουν μέσω της κυκλοφορίας του αίματος προς τη μήτρα, βοηθώντας τη να μετασχηματιστεί, για να εμφυτευθεί το ωάριο.

Εάν δεν συμβεί αυτό, το έμβρυο δεν μπορεί να εμφυτευθεί και το σώμα τερματίζει την εγκυμοσύνη.

Παραμένει άγνωστο εάν και πώς τα βλαστοκύτταρα επηρεάζουν μια μήτρα που κυοφορεί. Σε αυτή τη μελέτη οι ερευνητές μπόρεσαν να αποδείξουν τη φυσιολογική σημασία των βλαστοκυττάρων για την εγκυμοσύνη.

Για πάνω από δύο δεκαετίες, ο Dr Taylor και η ομάδα του προσπαθούσαν να αποκαταστήσουν τη γονιμότητα σε ποντίκια με γενετικές μεταλλάξεις, αλλά μέχρι πρόσφατα δεν είχαν κάποια χημειοθεραπεία αρκετά ισχυρή, ώστε να επιτρέπει μια αποτελεσματική μεταμόσχευση μυελού των οστών, χωρίς να καταστρέφονται όλα τα ωάρια των πειραματόζωων. (Πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών χρησιμοποιείται η χημειοθεραπεία ή η ακτινοβολία, για να καθαρίσει το σώμα από τον υπάρχοντα μυελό των οστών, έτσι ώστε ο μυελός των οστών του δότη να πάρει τη θέση του).

Πολλές φορές ένα κατεστραμμένο ενδομήτριο οδηγεί σε υπογονιμότητα ή γίνονται οι λεγόμενες καθ’ έξιν αποβολές, καταστάσεις που οι γιατροί δεν μπορούν πάντα να αναστρέψουν. Ο μυελός των οστών μπορεί να θεωρηθεί άλλο ένα κρίσιμο αναπαραγωγικό όργανο, γεγονός που ανοίγει μια νέα πιθανή οδό για τη θεραπεία της υπογονιμότητας.

Πηγή:https://healthmag.gr/