Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Η γκρελίνη που ονομάζεται «ορμόνη της πείνας», γιατί παίζει ρόλο στην όρεξη, εμπλέκεται επίσης στις διαδικασίες της μάθησης και της μνήμης και σύμφωνα με νέα έρευνα η ενεργοποίησή των υποδοχέων της μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα θεραπευτική στρατηγική αντιμετώπισης της νόσου Αλτσχάιμερ

Πηγη:https://ygeiamou.gr/

Μόλις οι γυναίκες μπουν στην εμμηνόπαυση, οι προστατευτικές για την καρδιά ορμόνες μειώνονται, επιτρέποντας στα χρωμοσώματα ΧΧ που απορροφούν το λίπος να οδηγήσουν σε στένωση των αρτηριών

Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Kentucky επιβεβαίωσε ότι η παρουσία των χρωμοσωμάτων του φύλου XX αυξάνει την ποσότητα του λίπους που κυκλοφορεί στο αίμα, φαινόμενο που οδηγεί σε στένωση των αρτηριών και τελικά υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής και στεφανιαίας νόσου. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Nature Communications.

Η στεφανιαία νόσος αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου των γυναικών, έχει παρατηρηθεί, όμως, ότι η ασθένεια αυτή εμφανίζεται στις γυναίκες σχεδόν 10 χρόνια αργότερα από ό,τι στους άνδρες. Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες απέδιδαν αυτή τη δεκαετή καθυστέρηση της εξέλιξης της ασθένειας στις προστατευτικές ιδιότητες των ορμονών του φύλου. Υπάρχουν, μάλιστα, πολλές ενδείξεις ότι ορμόνες όπως τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη προστατεύουν την καρδιά, αλλά οι επιστήμονες είχαν περιορισμένα στοιχεία σχετικά με την επίδραση αυτού του γενετικού στοιχείου, του χρωμοσώματος X.

Η επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τη Lisa Cassis, ερευνήτρια στο τμήμα Φαρμακολογίας και Επιστημών της Διατροφής του Ιατρικού Κολεγίου του Ην. Βασίλειο, προσπάθησε, λοιπόν, να καταλάβει το ρόλο των φυλετικών χρωμοσωμάτων στο καρδιαγγειακό σύστημα με μελέτες σε ποντίκια, όπου επικεντρώθηκε στα χρωμοσώματα XX, αφαιρώντας τις ορμόνες από την ανάλυση.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής συγγραφέα της μελέτης, Yasir Al-Siraj, αν τα επίπεδα των κυκλοφορούντων λιπιδίων που μεταφέρονται μέσω του αίματος είναι πολύ υψηλά, θα αρχίσουν να συσσωρεύονται στο τοίχωμα των αρτηριών, προκαλώντας τον σχηματισμό πλακών, οι οποίες σκληραίνουν και στενεύουν τις αρτηρίες, μειώνοντας τη ροή του αίματος σε ζωτικά όργανα.

Η επιστημονική ομάδα εξέτασε τόσο τα λιπίδια που απορροφώνται από τη διατροφή όσο και αυτά που παρασκευάζονται στο ήπαρ, με τη Δρ. Cassis να σχολιάζει σχετικά: «Εξετάσαμε το πώς τα χρωμοσώματα Χ επηρέαζαν τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα και τις αρτηρίες». Αυτό που βρήκε είναι ότι ένας συνδυασμός των φυλετικών χρωμοσωμάτων ΧΧ προάγει την αποτελεσματική χρήση του λίπους.

Οι γυναίκες χρειάζονται το λίπος για να αντέχουν και να θρέφουν τα έμβρυα, με τη Δρ. Cassis να εξηγεί: «Έχουμε ρυθμιστεί, πιθανότατα από τα χρωμοσώματα ΧΧ, έτσι ώστε να μπορούμε να απορροφήσουμε αποτελεσματικά τα λιπίδια από τη διατροφή, να τα βάλουμε στα λιπώδη κύτταρα και ίσως ακόμα και να τα παρασκευάσουμε και στο ήπαρ».

Όλη αυτή η διαδικασία πραγματοποιείται σωστά, μέχρι τη στιγμή που οι γυναίκες μπαίνουν στην εμμηνόπαυση και οι προστατευτικές επιδράσεις των ορμονών εξαφανίζονται, αφήνοντας τις γυναίκες με το «χρωμόσωμα ΧΧ, το είδος γονότυπου που απορροφά το λίπος», όπως το χαρακτηρίζει η Δρ. Cassis.

Προς το παρόν, πάντως, η ομάδα εξετάζει τα γονίδια που μεταβάλλονται μέσα στο ήπαρ και το έντερο για να βρουν καινούργιους στόχους ανάπτυξης φαρμάκων. Αν καταφέρουν να στοχεύσουν γονίδια που επηρεάζουν την αθηροσκλήρωση, οι επιστήμονες θα μπορέσουν στη συνέχεια να εξερευνήσουν τις επιδράσεις των υπαρχόντων φαρμάκων ή να αναπτύξουν νέα.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr/

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μια καθημερινή συνήθεια στοματικής υγιεινής μπορεί να μπλοκάρει την αντιυπερτασική δράση της άσκησης. Ποια είναι αυτή;

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr/

Ένα τεστ ούρων στο οποίο το χρώμα του υγρού απλώς θα μετατρέπεται σε μπλε αν ο ασθενής πάσχει από καρκίνο, φιλοδοξούν να φέρουν σύντομα στη διάθεση του κοινού οι επιστήμονες

Ένα τεστ ούρων που θα αλλάζει χρώμα αν εντοπίσει καρκίνο θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στη διάγνωση της ασθένειας στο μέλλον, σύμφωνα με τα ευρήματα μιας νέα επιστημονικής μελέτης από το Imperial College του Λονδίνου και το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) που δημοσιεύθηκε στο Nature Nanotechnology.

Δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια έδειξαν ότι η θεωρία αυτή λειτουργεί και στην πράξη, με το χρώμα στα δείγματα ούρων των τρωκτικών να αλλάζει σε ανοιχτό μπλε αν έπασχαν από καρκίνο του παχέος εντέρου.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι το τεστ αυτό θα ανοίξει το δρόμο για έναν νέο διαγνωστικό εργαλείο, το οποίο βέβαια θα είναι φθηνότερο και ευκολότερο από τις υπάρχουσες μεθόδους.

Η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά επιβίωσης, καθώς η θεραπεία θα μπορεί να ξεκινήσει όσο το δυνατόν συντομότερα.

«Το τεστ μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς ακριβά και δύσχρηστα εργαστηριακά εργαλεία, εκμεταλλευόμενο απλώς τη χημική αντίδραση που προκαλεί την αλλαγή του χρώματος. Η απλή αυτή ένδειξη μπορεί να σταθεί μέσω ενός smartphone στους παρόχους υγείας και να ξεκινήσει άμεσα η θεραπεία του ασθενούς», σημειώνει η συγγραφέας της μελέτης, καθηγήτρια Molly Stevens.

Πράγματι, το τεστ εντόπισε σωστά τα δείγματα ούρων που προέρχονταν από ποντίκια όγκους στο παχύ έντερο, στη μελέτη που περιελάμβανε 28 ποντίκια, εκ των οποίων τα 14 ήταν υγιή. Το μπλε χρώμα ήταν ορατό μέσα σε μισή ώρα, με τους συγγραφείς να αναφέρουν ότι πρόκειται για μια πτυχωτή προσέγγιση για την ταχύτερη διάγνωση μιας πάθησης, βασιζόμενη σε ένα απλό αλλά ευαίσθητο χρωματομετρικό τεστ ούρων που απαιτεί ελάχιστο εξοπλισμό και μπορεί να διαβαστεί από τον καθένα σε λιγότερο από μία ώρα.

Αυτή τη στιγμή το τεστ βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, με την επιστημονική ομάδα να εργάζεται για την περαιτέρω απλοποίησή του. Ελπίζουν, μάλιστα, ότι το τεστ θα μπορεί να διαχωρίσει τα είδη του καρκίνου, πέρα του παχέος εντέρου, αλλά και διάφορες ακόμα ασθένειες.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr/

Περισσότερο φως στο γενετικό υπόβαθρο της αριστεροχειρίας δίνουν Βρετανοί επιστήμονες σε νέα έρευνά τους

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Μάλιστα, οι καπνιστές επηρεάζονται σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τους μη καπνιστές, διαπίστωσαν οι ερευνητές της Α’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής και του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Ένα νέο ρόλο του ενζύμου τελομεράση φαίνεται πως ανακάλυψαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και το Αμερικανικό Ινστιτούτο για την Υγεία. Η μέχρι τώρα γνωστή δράση της τελομεράσης στον φυσιολογικό ιστό ήταν να προστατεύει τα κύτταρα που διαιρούνται ομαλά όπως τα εμβρυονικά και σπερματικά κύτταρα, τα ενήλικα βλαστοκύτταρα και τα ανοσοκύτταρα. Στις περιπτώσεις των υπολοίπων κυττάρων θεωρείτο πως η τελομεράση ήταν ανενεργή, με μοναδική εξαίρεση τους καρκινικούς όγκους όπου φαίνεται ότι προωθεί την απεριόριστη διαίρεση των κυττάρων.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences το ένζυμο της τελομεράσης επανενεργοποιεί τα κύτταρα των ενηλίκων σε ένα κομβικό σημείο στη διαδικασία της γήρανσης. Ελάχιστα πριν τον κυτταρικό θάνατο, η αυξημένη έκκριση τελομεράσης επιβραδύνει τη διαδικασία της γήρανσης μειώνοντας τις βλάβες στο DNA που μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη καρκίνου.

«Η μελέτη αλλάζει όσα γνωρίζαμε για τη λειτουργία της τελομεράσης στα φυσιολογικά κύτταρα. Η δουλειά μας δείχνει για πρώτη φορά ότι υπάρχει ένας ρόλος για την τελομεράση στα ενήλικα κύτταρα πέρα από την προώθηση του σχηματισμού των όγκων. Μπορούμε πια να πούμε πως η ελεγχόμενη ενεργοποίηση της τελομεράσης σε ένα κομβικό σημείο στη ζωή των κυττάρων θα μπορούσε να επιτελέσει μία σημαντική λειτουργία», εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης Δρ. Kan Cao.

Πριν από αυτή τη νέα έρευνα, οι επιστήμονες πίστευαν πως η έκφραση της τελομεράσης στους περισσότερους ενήλικες θα μπορούσε μόνο να οδηγήσει σε απεριόριστη διάσπαση των κυττάρων όπως αυτή που παρατηρείται στους καρκινικούς όγκους. Ο Δρ. Cao και οι συνεργάτες του υποψιάζονταν πως το υπό μελέτη ένζυμο ενδέχεται να είχε μία λειτουργία στα ενήλικα κύτταρα όταν παρατήρησαν δραματικές διαφορές στο εργαστήριο ανάμεσα σε ποντίκια που ήταν αδέρφια και είχαν κοντύτερα τελομερή. Τα πειραματόζωα ήταν απόγονοι ποντικιών που για αρκετές γενιές δεν είχαν τη δυνατότητα να παράγουν τελομεράση. Όλα τα αδέρφια είχαν ασυνήθιστα κοντά τελομερή, αλλά οι ερευνητές βρήκαν ότι τα πειραματόζωα δεν είχαν κληρονομήσει το γονίδιο για να παράγουν ένα γονίδιο της τελομεράσης.

Για να κατανοήσουν τι συμβαίνει οι ερευνητές συνέκριναν τα δερματικά κύτταρα από τα ποντίκια και βρήκαν ότι ενώ οι περισσότερες σειρές κυττάρων είχαν συγκριτικά κοντύτερα τελομερή, τα κύτταρα από τα πειραματόζωα με ατελή τελομεράση σταμάτησαν να διαιρούνται νωρίτερα και είχαν περισσότερες κακοήθεις μεταλλάξεις συγκριτικά με τα κύτταρα από τα αδέρφια που παρήγαγαν τελομεράση.

Επιπλέον, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα τελομερή των πειραματοζώων που παρήγαγαν τελομεράση έφταναν σε κομβικό μήκος ενώ το ένζυμο που παρήγαγαν επιβράδυνε την διαδικασία σμίκρυνσης των τελομερών και μείωνε την ποσότητα βλάβης στο DNA που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καρκίνο. Σύμφωνα με τον Δρ. Cao, αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τελομεράση που εκφραζόταν κοντά στο τέλος της ζωής ενός κυττάρου μείωνε τη γήρανση και οδηγούσε σε ένα πιο αργό κυτταρικό θάνατο. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ότι η επανενεργοποίηση του γονιδίου για την έκφραση της τελομεράσης – στα κύτταρα που είχαν έλλειψη του ενζύμου ενισχύοντας την ικανότητά τους να διαιρούνται και να μειώνουν τη βλάβη του DNA.

«Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές είναι να βρουν πώς η έκφραση της τελομεράσης ενεργοποιείται όταν τα τελομερή φτάνουν στο κομβικό μήκος και να εξερευνήσουν τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η τελομεράση δρα ως εμπόδιο στα προβλήματα που προκύπτουν από τη σμίκρυνση των τελομερών», καταλήγει ο Δρ. Cao.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ένας υποδοχέας στην επιφάνεια των εγκεφαλικών κυττάρων παίζει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση του τρόπου με τον οποίο τόσο τα ζώα όσο και οι άνθρωποι ανταποκρίνονται στο άγχος. Η έρευνα δείχνει ότι ο υποδοχέας μπορεί να αντιπροσωπεύει έναν σημαντικό βιοδείκτη μετατραυματικής διαταραχής στρες (PTSD) στους ανθρώπους και μπορεί να προσφέρει έναν νέο στόχο για μελλοντικές, πιο αποτελεσματικές θεραπείες για άγχος. “Έχουμε διαπιστώσει ότι ένας συγκεκριμένος κυτταρικός υποδοχέας προάγει την ανθεκτικότητα στις δυσμενείς επιδράσεις του στρες στα ζώα”, δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Seema Bhatnagar, Ph.D., νευροεπιστήμονας στο Τμήμα Αναισθησιολογίας και Κρίσιμης Φροντίδας στο Παιδικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας (CHOP) . «Επειδή βρήκαμε συνδέσεις με τον ίδιο υποδοχέα σε ασθενείς με PTSD, μπορεί να έχουμε ιδέες για την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπειών για ψυχιατρικές διαταραχές του ανθρώπου».

Το Bhatnagar οδηγεί στο Πρόγραμμα Νευροβιολογίας Stress του CHOP, το οποίο περιλαμβάνει τον πρώτο συγγραφέα Brian F. Corbett, Ph.D., του CHOP, ο οποίος πραγματοποίησε μεγάλο μέρος της εργαστηριακής ανάλυσης. Άλλοι βασικοί συνεργάτες ήταν οι ψυχίατροι Philip Gerhman, MD και Richard Ross, από την Ιατρική Σχολή του Perelman στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας, οι οποίοι παρακολουθούν ιατρεία στο Ιατρικό Κέντρο Βετεράνων του Κίεβο Μιχαήλ Ι. Crescenz στη Φιλαδέλφεια.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στον υποδοχέα σφιγγοσίνης-1-φωσφορικού άλατος 3 (S1PR3), ένα μόριο λιπιδίου που βρίσκεται στις κυτταρικές μεμβράνες που είναι δραστικό σε πολλές κυτταρικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης φλεγμονής, κυτταρικής μετανάστευσης και πολλαπλασιασμού. Είναι ένα από ένα ευρύτερο σύνολο μορίων που ονομάζονται σφιγγολιπιδικοί υποδοχείς . Οι επιστήμονες δεν ήξεραν προηγουμένως λίγα για τη λειτουργία του S1PR3 στον εγκέφαλο. Ο Bhatnagar είπε ότι η τρέχουσα μελέτη δείχνει ότι αυτός ο υποδοχέας είναι σημαντικός στη νευρική σηματοδότηση και πρόσθεσε: «Διαπιστώσαμε ότι ο χειρισμός των επιπέδων SIRPR3 επηρέασε πόσο καλά τα ζώα αντιμετωπίζουν το άγχος».

Επειδή οι τρέχουσες ψυχιατρικές θεραπείες επιτυγχάνουν μόνο ένα υποσύνολο ασθενών με ψυχιατρικές διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος, οι νευροβιολόγοι συχνά μοντελοποιούν το στρες στα εργαστηριακά ζώα, όπως οι αρουραίοι, για να καταλάβουν τι κάνει κάποια ζώα ευάλωτα στο στρες και άλλα πιο ανθεκτικά. Οι κοινωνικές ιεραρχίες και η εδαφικότητα είναι πηγές στρες στους αρουραίους. Η ομάδα του Bhatnagar χρησιμοποίησε επικυρωμένα εργαλεία συμπεριφοράς, όπως δοκιμασία αναγκαστικής κολύμβησης ή δοκιμή κοινωνικής ήττας, για να διερευνήσει πώς οι αρουραίοι χρησιμοποιούν στρατηγικές αντιμετώπισης για την αντιμετώπιση του άγχους. Οι αρουραίοι που αντιμετωπίζουν πιο παθητικά, παρουσιάζοντας συμπεριφορές άγχους και καταθλιπτικού τύπου, χαρακτηρίζονται ως ευάλωτες. αυτά που αντιμετωπίζουν πιο ενεργά ταξινομούνται ως ανθεκτικά.

Στην τρέχουσα μελέτη, οι ερευνητές ανίχνευσαν υψηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης S1PR3 σε ανθεκτικούς αρουραίους και χαμηλότερα επίπεδα στην ευάλωτη ομάδα. Η ομάδα μελέτης στη συνέχεια ρύθμισε την έκφραση του γονιδίου S1PR3 για να αυξήσει ή να μειώσει το προϊόν του γονιδίου – την πρωτεΐνη S1PR3. Τα αποτελέσματά τους επιβεβαίωσαν ότι η αύξηση των πρωτεϊνικών επιπέδων αύξησε την ανθεκτικότητα στο στρες, ενώ “χτύπημα” ή μείωση των πρωτεϊνικών επιπέδων αύξησε τις ευάλωτες συμπεριφορές.

Οι επιστήμονες μέτρησαν επίσης τα επίπεδα S1PR3 στο αίμα των ασθενών στο νοσοκομείο των Βετεράνων, που όλοι είχαν βιώσει μάχη. Οι βετεράνοι με PTSD είχαν χαμηλότερα επίπεδα S1PR3 από αυτούς χωρίς PTSD. Επιπλέον, εκείνοι με πιο σοβαρά συμπτώματα PTSD είχαν χαμηλότερα επίπεδα S1PR3. “Τα ευρήματά μας τόσο σε εργαστηριακά μοντέλα όσο και σε ασθενείς υποδηλώνουν ότι αυτή η πρωτεΐνη είναι ένας πιθανός βιοδεικτικός δείκτης αίματος για PTSD”, δήλωσε ο Bhatnagar.

Προσθέτει ότι οι μελέτες παρακολούθησης σε μεγαλύτερα δείγματα ασθενών θα είναι απαραίτητες για την επικύρωση αυτών των αρχικών ευρημάτων. «Εάν διαπιστώσουμε ότι οι SIPR3 ή οι σχετικοί υποδοχείς σφιγγολιπιδίων είναι έγκυροι βιοδείκτες για PTSD και άλλες διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος, μπορεί να έχουμε ένα νέο εργαλείο για να προβλέψουμε τον κίνδυνο ενός ατόμου για PTSD ή για να προβλέψουμε τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων ενός ασθενούς. Να αξιολογήσουμε καλύτερα τις πιθανές θεραπείες και ίσως να σχεδιάσουμε καλύτερες θεραπείες », πρόσθεσε.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Οι επιστήμονες του St. Jude έχουν χρησιμοποιήσει ένα 3D γονιδίωμα για να βελτιώσουν την κατανόηση της γονιδιακής ρύθμισης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και της ασθένειας. Δημιούργησαν τον πρώτο 3-D χάρτη ενός γονιδιώματος ποντικού και το χρησιμοποίησαν για να ανακαλύψουν το επιστημονικό οδηγό, ο οποίος περιλαμβάνει τηνεκμάθηση μηχανών στη γονιδιωματική οργάνωση και λειτουργία κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Η έρευνα εμφανίζεται σήμερα στο περιοδικό Neuron .

«Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα κύτταρα οργανώνουν τα γονιδιώματα τους κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την ικανότητά τους να ανταποκρίνονται στο άγχος, τους τραυματισμούς και τις ασθένειες», δήλωσε ο Michael Dyer, Ph.D., πρόεδρος του τμήματος Developmental Neurobiology του St. Jude και Howard Hughes Medical Ερευνητής του Ινστιτούτου.

Η έρευνα επικεντρώθηκε στα κύτταρα ράβδου ανίχνευσης φωτός στον αμφιβληστροειδή ποντικού. Περισσότερα από 8.000 γονίδια ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται κατά την ανάπτυξη του αμφιβληστροειδούς. Χιλιάδες ρυθμιστικών περιοχών σε ολόκληρο το γονιδίωμα διαδραματίζουν επίσης κάποιο ρόλο. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την τεχνολογία που ονομάζεται υπερ-βαθιά σύλληψη διαμόρφωσης χρωμοσώματος ή ανάλυση Hi-C για να χαρτογραφήσει αυτές τις αλληλεπιδράσεις σε κύτταρα ράβδου ποντικιού.

Προηγουμένως, η γονιδιωματική 3-D έχει επικεντρωθεί κυρίως στην κατανόηση της ρύθμισης συγκεκριμένων γονιδίων και έχει εργαστεί με κύτταρα που αναπτύσσονται στο εργαστήριο. Χρησιμοποιώντας ολοκληρωμένη ανάλυση δεδομένων από διάφορες πηγές και μηχανική μάθηση, οι ερευνητές έδειξαν ότι η γονιδιωματική οργάνωση άλλαξε με εκπληκτικούς τρόπους σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. “Αυτές οι αλλαγές δεν είναι τυχαίες αλλά αποτελούν μέρος του αναπτυξιακού προγράμματος των κυττάρων”, δήλωσε ο Dyer.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Παρά την αυξημένη συνταγογράφηση σε κάνναβη για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες, δε φαίνεται να υπάρχει η αντίστοιχη ερευνητική υποστήριξη για την αποτελεσματικότητά της, όπως αποκαλύπτει νέα μελέτη που διεξήγε το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου UCL, την οποία επικαλείται η ScienceDaily.

Σε συστηματική ανασκόπηση μελετών που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Dual Diagnosis», φάνηκε ότι, αν και τα δραστικά συστατικά της κάνναβης, που ονομάζονται κανναβινοειδή, υπόσχονται θεραπευτικά αποτελέσματα στους ασθενείς με PTSD, κυρίως σε ό,τι αφορά τους εφιάλτες και τις διαταραχές ύπνου, είναι ανάγκη να γίνουν περαιτέρω έρευνες. Πρέπει να διαπιστωθεί εάν μπορεί να θεωρηθούν ασφαλή φάρμακα – ρουτίνας στο πλαίσιο της κλινικής πρακτικής.

Η επικεφαλής της μελέτης, Χάντι Χιντόχα, από τον τομέα κλινικής φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου UCL, εξηγεί ότι τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον για τα κανναβινοειδή εκτοξεύτηκε. Κυρίως ανάμεσα στους βετεράνους. Πολλοί από αυτούς προσπαθούσαν να αυτοθεραπευτούν χρησιμοποιώντας την ουσία.

Τραύμα μέσω ενοχλητικών αναμνήσεων

Η διαταραχή αυτή πλήττει το 1% του πληθυσμού στη Βρετανία. Τα άτομα που πάσχουν επαναβιώνουν το τραύμα μέσω ενοχλητικών αναμνήσεων, φλας μπακ και εφιαλτών και συχνά βρίσκονται σε υπερδραστηριότητα ή υποφέρουν από αϋπνία.

Οι ψυχοθεραπείες συμπεριλαμβανομένης και της επικεντρωμένης στο τραύμα γνωστικής – συμπεριφορικής θεραπείας έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για ένα μεγάλο μέρος των πασχόντων. Ωστόσο δεν έχουν όλοι πρόσβαση σε τέτοιου είδους θεραπείες. Και αυτές δεν είναι αποτελεσματικές για όλους. Με αποτέλεσμα πολλοί να στρέφονται στη φαρμακοθεραπεία.

Τα υπάρχοντα φάρμακα που έχουν εγκριθεί δεν είναι πολύ αποτελεσματικά και συχνά έχουν πολλές παρενέργειες με αποτέλεσμα η ανάγκη εύρεσης νέων θεραπειών να καθίσταται επιτακτική.

Στις περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ τα κανναβινοειδή έχουν εγκριθεί ως φάρμακα για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες.

Αντιμετώπιση της διαταραχής

Τα δραστικά συστατικά των κανναβινοειδών (ΤΗC, CBD) είναι σημαντικά για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες καθώς επηρεάζουν τον τρόπο επεξεργασίας των αναμνήσεων.

Η παρούσα μελέτη επισκόπησε όλες τις μέχρι τώρα έρευνες στις οποίες κάποιος που υπέφερε από διαταραχή μετατραυματικού στρες χρησιμοποιούσε κάνναβη ως μέσο θεραπείας.

Οι μελετητές βρήκαν 10 έρευνες που πληρούσαν τα κριτήριά τους. Και οι οποίες χορηγούσαν κάνναβη ως θεραπεία. Είτε σε μορφή που καπνίζεται είτε σε υγρή μορφή είτε σε μορφή χαπιού.

Βρέθηκαν πολλοί περιορισμοί στις έρευνες αυτές που θα μπορούσαν να καταστήσουν τα αποτελέσματά τους αμφισβητήσιμα, ανάμεσα σε αυτές ήταν: μικρό δείγμα, έλλειψη ομάδας ελέγχου, αναδρομικός σχεδιασμός έρευνας, μικρές περίοδοι παρατήρησης του δείγματος και μη αναφορά άλλων φαρμάκων ή εξάρτηση.

Αναπάντητα ερωτήματα

Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχουν ακόμα πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Ερωτήματα σε σχέση με τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις εξάρτησης από αυτή τη θεραπεία. Ή σχετικά με τον κίνδυνο εμφάνισης ψύχωσης. Προς το παρόν αποδεικνύεται αποτελεσματική μόνο για τις διαταραχές ύπνου που προκύπτουν ως σύμπτωμα της PTSD. Επίσης είναι ανάγκη να γίνουν έρευνες και σε άλλες ομάδες πληθυσμού πέρα από τους βετεράνους.

Η ανασκόπηση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω έρευνας. Η Χιντόχα αποδίδει αυτή την ανεπάρκεια των ερευνών σχετικά με τις επιδράσεις της κάνναβης εν μέρει στις αυστηρές νομοθεσίες που ισχύουν σήμερα.

 

Πηγη:https://www.healthpharma.gr