Καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία εξασφαλίζουν αυτοί που ακολουθούν μια δίαιτα πλούσια σε φυτικές τροφές

Η κατανάλωση περισσότερων φυτικών και λιγότερων ζωικών τροφών συνδέεται με καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία και μειωμένο κίνδυνο θανάτου από ανακοπή, εγκεφαλικό ή άλλες καρδιαγγειακές νόσους, αποκαλύπτει νέα αμερικανική έρευνα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στο «Journal of the American Heart Association», την επιθεώρηση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Ένωσης/ Αμερικάνικης Ένωσης για τα Εγκεφαλικά, έδειξαν ότι οι άνθρωποι που έτρωγαν περισσότερα φυτικά προϊόντα είχαν 16% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών ασθενειών (έμφραγμα, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό κ.α.), 32% ελαττωμένο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακές νόσους ενώ μείωναν την πιθανότητα θανάτου από οποιαδήποτε αιτία κατά 25% συγκριτικά με εκείνους που δεν κατανάλωναν τέτοιες τροφές.

«Ενώ δε χρειάζεται να εξαλείψουμε εντελώς από τη ζωή μας τα ζωικά προϊόντα, αυτό που η έρευνά μας υποστηρίζει είναι ότι η κατανάλωση περισσότερων φυτικών και λιγότερων ζωικών προϊόντων μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφράγματος, εγκεφαλικού ή άλλους τύπους νοσημάτων της καρδιάς», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης δρ. Κέισι Μ. Ρέμπχολζ, αναπληρώτρια καθηγήτρια επιδημιολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Μπλούμπεργκ, του Πανεπιστημίου Τζόνς Χόπκινς που εδράζεται στη Βαλτιμόρη, στο Μέριλαντ.

Η μέχρι τώρα έρευνα είχε επικεντρωθεί στην κατανάλωση αυτών των προϊόντων από συγκεκριμένα τμήματα του πληθυσμού (π.χ. χορτοφάγοι). Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που ασχολείται με τις συνέπειες των φυτικών και ζωικών τροφών στον γενικό πληθυσμό.

Η Ρέμπχολζ υπογραμμίζει ότι η έρευνα αυτή αναδεικνύει τη σημασία της διατροφής στη ζωή μας και εξηγεί ότι παρά το γεγονός ότι κάθε τροφή μπορεί να φέρει ορισμένα οφέλη για τον οργανισμό, για τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών ασθενειών οι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν περισσότερα φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, όσπρια, δημητριακά και λιγότερα ζωικά προϊόντα. «Αυτές οι διατροφικές συνήθειες είναι παρόμοιες με αυτές που προτείνονται για την καταπολέμηση της υπέρτασης», προσθέτει η ίδια.

«Τα ανεπεξέργαστα προϊόντα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και αυτά που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, αλάτι και τρανς λιπαρά είναι οι καλύτερες επιλογές» τονίζει η Μαριέλ Τζεσάπ επικεφαλής έρευνας και ιατρική σύμβουλος της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη:https://www.amna.gr

Η υγιής κοινωνική ζωή μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας

Οι υγιείς κοινωνικές σχέσεις στη μέση ενήλικη ζωή, δηλαδή στα 50 και τα 60 χρόνια, μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας μακροπρόθεσμα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Plos Medicine», έδειξαν ότι αυτοί που στα 60 τους συναντούσαν φίλους καθημερινά, μείωναν κατά 12% την πιθανότητα εμφάνισης άνοιας συγκριτικά με εκείνους που έβλεπαν έναν ή δυο φίλους κάθε λίγους μήνες. Οι συναντήσεις με συγγενείς δεν είχαν την ίδια επίδραση. Η εξάσκηση του εγκεφάλου στη μνήμη και στη γλώσσα κατά τις κοινωνικές συναναστροφές δημιουργεί την επονομαζόμενη γνωστική εφεδρεία -Σ.τ.Σ: ικανότητα ανοχής νευρολογικών βλαβών λόγω γήρανσης και άλλων παραγόντων χωρίς να φαίνονται ορατά σημάδια επιβράδυνσης ή απώλειας μνήμης-. Τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα διαπιστώθηκαν και για τις ηλικίες 50 και 70 ετών.

Ο Άντριου Σόμερλαντ, επικεφαλής της μελέτης του U το Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου, τόνισε ότι τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας προτείνουν μια μέθοδο μέσω της οποίας οι άνθρωποι μπορούν να βελτιώσουν την υγεία του εγκεφάλου τους και να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο εκδήλωσης άνοιας.

Η Τάρα Σπιρς – Τζόουνς, καθηγήτρια ειδικευμένη στον νευροεκφυλισμό στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, εξηγεί πως το να μαθαίνει κανείς καινούργια πράγματα πολλαπλασιάζει τις συνάψεις μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων του και η κοινωνική συναναστροφή δρα με τον ίδιο τρόπο. Επομένως, κατά την ίδια, αν το δίκτυο του εγκεφάλου είναι ‘καλύτερα συνδεδεμένο’ μπορεί να αντισταθεί για μεγαλύτερο διάστημα στην παθολογία.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέα ελπιδοφόρος θεραπεία για τον καρκίνο του παγκρέατος

Η αγωγή με μια τροποποιημένη εκδοχή ενός αντιφλεγμονώδους φαρμάκου μπορεί να βάλει φρένο στην εξάπλωση μια ιδιαίτερα επιθετικής μορφής καρκίνου του παγκρέατος σύμφωνα με πειραματική μελέτη

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Curtin ανακάλυψαν μια νέα θεραπεία για μια επιθετική μορφή καρκίνου του παγκρέατος, που ενδέχεται να αυξήσει την επιβίωση των ασθενών οι οποίοι ανθίστανται στα τρέχοντα χημειοθεραπευτικά φάρμακα.

Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στο  Journal of Experimental and Clinical Cancer Research βρήκε μια εξειδικευμένη πρωτεΐνη στα κακοήθη κύτταρα του παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος (PDAC) που είναι κομβικής σημασίας για την εξάπλωση του όγκου. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η αγωγή με μια τροποποιημένη εκδοχή ενός αντιφλεγμονώδους φαρμάκου, της σουλινδάκης, μπορούσε να παρεμποδίσει την εξάπλωση του καρκίνου σε ζωικά μοντέλα (ποντίκια) με τη νόσο.

Ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Marco Falasca από το Ινστιτούτο Έρευνας για την Υγείας Curtin και τη Σχολή Φαρμακολογίας και Βιοιατρικών Ερευνών στο Πανεπιστήμιο Curtin επισημαίνει ότι σήμερα είναι περιορισμένες οι διαθέσιμες θεραπείες για τους ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με αυτή την επιθετική μορφή καρκίνου του παγκρέατος.

«Το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα είναι πολύ επιθετική μορφή νόσου και οι άνθρωποι που έχουν διαγνωστεί, έχουν μόλις πενταετές ποσοστό επιβίωσης, καθιστώντας το την τέταρτη πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο στο δυτικό κόσμο» εξηγεί ο καθηγητής Falasca και συνεχίζει: «Χρησιμοποιώντας μοντέλα ποντικιών με τη νόσο, μπορέσαμε να δείξουμε ότι παρεμποδίζοντας τα μονοπάτια εξέλιξης του καρκίνου με τροποποιημένη σουλινδάκη μειώσαμε σημαντικά την εξάπλωση της νόσου και καθυστερήσαμε την ανάπτυξη του όγκου στο σώμα».

Ο καθηγητής Falasca εξήγησε ωστόσο ότι τα νέα ευρήματα έχουν πιθανές επιπτώσεις για μελλοντικές κλινικές μελέτες, καθώς η πρωτεΐνη που μελετήθηκε σε αυτή την έρευνα είναι γνωστό ότι προκαλεί αντίσταση στα διαθέσιμα χημειοθεραπευτικά φάρμακα.

«Η υπερέκφραση των πρωτεϊνών που προάγουν την ογκογένεση σε καρκίνους όπως το PDAC είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα είναι αναποτελεσματικά για τη θεραπεία του καρκίνου του παγκρέατος. Η στόχευση αυτής της πρωτεΐνης μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική για τη θεραπεία ασθενών που δεν έχουν ανταποκριθεί στη κλασική χημειοθεραπεία για τη νόσο» είπε ο καθηγητής Falasca.

«Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για να καθοριστεί εάν ένας πιθανός συνδυασμός φαρμάκων, ο οποίος περιλαμβάνει την τροποποιημένη σουλινδάκη, μπορεί επίσης να φανεί υποσχόμενος σε κλινικές δοκιμές. Εάν αποδειχθεί επιτυχής, τότε αυτή η νέα θεραπεία θα έχει την δυνατότητα να αυξήσει την επιβίωση των ασθενών με καρκίνο του παγκρέατος» δήλωσε καταληκτικά ο καθηγητής Falasca.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Νέες συστάσεις εμπειρογνωμόνων για τον καρκίνο του παγκρέατος

Δεν υπάρχει τίποτα που θα αποκτηθεί από την εξέταση για καρκίνο του παγκρέατος σε άτομα χωρίς σημάδια ή συμπτώματα του θανατηφόρου όγκου, σύμφωνα με μια επιρροή ομάδα εμπειρογνωμόνων των ΗΠΑ.

Εξετάζοντας τα συσσωρευμένα δεδομένα σχετικά με το θέμα, η Αμερικανική Ομάδα Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ (USPSTF) επανέλαβε την προηγούμενη σύστασή της κατά της συστηματικής εξέτασης για τον καρκίνο του παγκρέατος . Το USPSTF είναι μια ανεξάρτητη, εθελοντική ομάδα εθνικών εμπειρογνωμόνων για την πρόληψη και την τεκμηριωμένη ιατρική.

«Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι μια ασυνήθιστη, αλλά καταστροφική ασθένεια με χαμηλά ποσοστά επιβίωσης, ακόμη και σε εκείνα που ανιχνεύονται σε πρώιμο στάδιο» επισήμανε η ομάδα εργασίας. Ωστόσο, “σήμερα, ο έλεγχος για καρκίνο του παγκρέατος σε άτομα χωρίς συμπτώματα θα προκαλούσε περισσότερη βλάβη από το καλό και επομένως δεν πρέπει να γίνει”, πρόσθεσε.

Σύμφωνα με το USPSTF, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο έλεγχος για τον καρκίνο του παγκρέατος βελτιώνει τα αποτελέσματα των ασθενών. Επιπλέον, κάποιες δοκιμασίες διαλογής είναι επεμβατικές και μπορεί να είναι οδυνηρές και ενδεχομένως ανακριβείς. Μπορούν επίσης να βλάψουν το πάγκρεας.

Εάν ο καρκίνος έχει βρεθεί, η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του οργάνου μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική αιμορραγία και ενδεχομένως να οδηγήσει σε θάνατο σημείωσε επίσης η ομάδα εργασίας.

Το πρόβλημα είναι ότι οι όγκοι του παγκρέατος συχνά ανακαλύπτονται αργά, καθιστώντας τον καρκίνο «σιωπηλό δολοφόνο». Σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου, περίπου 57.000 Αμερικανοί θα διαγνωσθούν με τη νόσο το 2019 και σχεδόν 46.000 άνθρωποι θα πεθάνουν από την ασθένεια. Απαιτούνται καλύτερες οθόνες για έγκαιρη ανίχνευση.

Σύμφωνα με τον Δρ. Sanjay Reddy, ειδικός στον καρκίνο, «Ο ρόλος των« βιοδεικτών »ή κάποιος χημικός έλεγχος αίματος δίνει μεγαλύτερη υπόσχεση από την άποψη της έγκαιρης ανίχνευσης. Ο Reddy είναι επίκουρος καθηγητής χειρουργικής ογκολογίας στο Κέντρο Καρκίνου Fox Chase στη Φιλαδέλφεια. “Ωστόσο, μέχρι σήμερα, δεν έχουμε ακόμα καλό τρόπο να το δοκιμάσουμε – το μέλλον της έγκαιρης ανίχνευσης παραμένει η καλύτερη επιλογή μας για τον έλεγχο όχι μόνο των ασθενών υψηλού κινδύνου αλλά όλων των ασθενών”.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Έρευνα αδυνάτισμα: Ένεση καταργεί το χειρουργείο, διώχνοντας τα κιλά

Η παχυσαρκία θεωρείται, πια, νόσος και οι επιπτώσεις της είναι πολλές και σοβαρές. Βρετανοί επιστήμονες, σε μια προσπάθεια να «φρενάρουν» την παγκόσμια επιδημία, δημιούργησαν μια ένεση, που μιμείται τη λειτουργία της γαστρικής παράκαμψης.

Οι ερευνητές από το Imperial College του Λονδίνου έφτιαξαν ένα κοκτέιλ ορμονών, το οποίο, όταν εγχύεται κάτω από το δέρμα, δημιουργεί στο σώμα χημικές αλλαγές, ανάλογες με εκείνες που έχουν οι γαστρικές επεμβάσεις στο στομάχι για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Μετά από ένα τέτοιο χειρουργείο το στομάχι γίνεται μικρότερο και το σώμα αρχίζει να παράγει ένα πεπτίδιο, που καταστέλλει την όρεξη, προκαλεί απώλεια βάρους και βοηθά στην απορρόφηση της ζάχαρης από τα τρόφιμα.

Όταν 15 παχύσαρκοι έκαναν αυτές τις ενέσεις υποδόρροια για 12 ώρες την ημέρα, έχασαν κατά μέσο όρο 4,4 κιλά σε τέσσερις εβδομάδες και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα επέστρεψαν σε σχεδόν κανονικά επίπεδα για ορισμένους.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι θεραπείες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να χάσουν έως και το 15% του σωματικού τους βάρους και να αναστρέψουν τον διαβήτη τύπου 2.

Η κύρια συγγραφέας της μελέτης Tricia Tan δήλωσε: «Η παχυσαρκία και ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να οδηγήσουν σε πολύ σοβαρές και δυνητικά απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, όπως ο καρκίνος, το εγκεφαλικό επεισόδιο και οι καρδιακές παθήσεις. Υπάρχει μια πραγματική ανάγκη να βρεθούν νέα φάρμακα, για να βελτιώσουμε και να σώσουμε τη ζωή πολλών ασθενών.

Παρόλο που πρόκειται για μια μικρή μελέτη, η νέα θεραπεία με τις συνδυασμένες ορμόνες είναι πολλά υποσχόμενη και έχει δείξει σημαντικές βελτιώσεις στην υγεία των ασθενών μόνο μέσα σε τέσσερις εβδομάδες. Σε σύγκριση με άλλες μεθόδους, η θεραπεία είναι μη επεμβατική και μείωσε τα επίπεδα της γλυκόζης σε σχεδόν φυσιολογικά επίπεδα στους ασθενείς μας».

Εκτιμάται ότι ένας στους τέσσερις ενήλικες είναι πλέον παχύσαρκος και το πρόβλημα προβλέπεται να επιδεινωθεί τις επόμενες δεκαετίες.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Diabetes Care και παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για τον Διαβήτη στο San Francisco.

 

Πηγη:https://healthmag.gr

Αισιοδοξία και ελπίδα: Ανοσοθεραπεία εξαφάνισε για πρώτη φορά τελείως καρκίνο μαστού τελικού σταδίου

Πρόκειται για μια πειραματική θεραπεία, αλλά μπορεί μελλοντικά να φέρει επανάσταση στη θεραπεία όλων των καρκίνων, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Μια νέα ανοσοθεραπεία κατάφερε να εξαφανίσει τελείως τον καρκίνο του μαστού σε μια γυναίκα που βρισκόταν στο τελικό στάδιο της ασθένειας και προετοιμαζόταν για το θάνατό της, καθώς της είχαν δοθεί μόνο τρεις μήνες ζωής. Δύο χρόνια αργότερα, όπως έγινε γνωστό, δεν υπάρχει πλέον κανένα ίχνος καρκίνου στο σώμα της.

Είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει κάτι τέτοιο, γι’ αυτό χαιρετίστηκε ως αξιοθαύμαστο επίτευγμα, αν και προς το παρόν η θεραπεία έχει δοκιμασθεί με απόλυτη επιτυχία σε μία μόνο ασθενή.

Πρόκειται για μια πειραματική θεραπεία, αλλά μπορεί μελλοντικά να φέρει επανάσταση στη θεραπεία όλων των καρκίνων, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Η θεραπεία συνίσταται στην εισαγωγή εκατομμυρίων ανοσοκυττάρων στο σώμα του ασθενούς, που βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει τους όγκους.

Οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Στίβεν Ρόζενμπεργκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Guardian». Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχε και ο ελληνικής καταγωγής, Νικόλαος Ζαχαράκης.

Η 49χρονη ασθενής, Τζούντι Πέρκινς, που ζει στη Φλόριντα, είχε μεταστατικό καρκίνο του μαστού που δεν ήταν δυνατό να αντιμετωπισθεί με τις συνήθειες θεραπείες. Είχε φθάσει στο σημείο να έχει στο ήπαρ της όγκους σε μέγεθος μπάλας τένις, καθώς και άλλους όγκους σε άλλα σημεία του σώματός της. Δύο περίπου εβδομάδες μετά την πειραματική θεραπεία, οι όγκοι εξαφανίσθηκαν τελείως και δεν έχουν έκτοτε εμφανιστεί ξανά.

Η θεραπεία βασίζεται σε ένα «ζωντανό φάρμακο» που φτιάχνεται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς. Όπως είπε ο Ρόζενμπεργκ, «μιλάμε για την πιο προχωρημένη εξατομικευμένη θεραπεία που υπάρχει».

Μετά τη γενετική ανάλυση των όγκων της ασθενούς για να εντοπισθούν οι συγκεκριμένες καρκινικές μεταλλάξεις, ελήφθησαν επιλεγμένα λεμφοκύτταρα (TIL) από το αίμα της, καλλιεργήθηκαν σε μεγάλες ποσότητες στο εργαστήριο (περίπου 90 δισεκατομμύρια) και μετά εισήχθησαν ξανά στο σώμα της, μαζί με ένα φάρμακο (pembrolizumab) που βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα.

Όμως χρειάζονται περισσότερες δοκιμές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα της νέας θεραπείας, προτού χρησιμοποιηθεί ευρύτερα στην κλινική πρακτική.

 

Πηγη:https://www.newsone.gr

Έρευνα συσχετίζει την αναιμία με την άνοια

Μια πρόσφατη μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα άτομα με υψηλότερα και με χαμηλότερα από τα φυσιολογικά επίπεδα αιμοσφαιρίνης έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας καθώς μεγαλώνουν. Ένα νέο άρθρο εξετάζει τη σχέση μεταξύ της αιμοσφαιρίνης και του κινδύνου άνοιας. Η αιμοσφαιρίνη είναι μια πρωτεΐνη που υπάρχει στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Είναι υπεύθυνη για τη ζωή που δίνει οξυγόνο από τους πνεύμονες στο υπόλοιπο σώμα. Τα χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης συνήθως υποδηλώνουν αναιμία.

Η αναιμία είναι μια από τις πιο συχνές διαταραχές του αίματος. σε παγκόσμιο επίπεδο, επηρεάζει περίπου 1,62 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Τα χαμηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης συνδέονται με διάφορα αρνητικά αποτελέσματα για την υγεία, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλικού επεισοδίου και της στεφανιαίας νόσου . Ωστόσο, υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με το πώς τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης μπορεί να σχετίζονται με τον κίνδυνο άνοιας .

Αναιμία και άνοια

Πρόσφατα, οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου Erasmus στο Ρότερνταμ των Κάτω Χωρών αποφάσισαν να αναζητήσουν δεσμούς μεταξύ των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, αναιμίας και άνοιας. Δημοσίευσαν τα ευρήματά τους αυτήν την εβδομάδα στο περιοδικό Neurology. Παλαιότερα πειράματα είχαν βρει μια συσχέτιση μεταξύ της αναιμίας και της άνοιας, αλλά οι περισσότερες μελέτες παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες μόνο κατά μέσο όρο 3 χρόνια.

Λόγω της σχετικά σύντομης διάρκειας αυτών των ερευνών, οι λεπτές αλλαγές στη συμπεριφορά, τη διατροφή ή το μεταβολισμό κατά τις πρώτες φάσεις της άνοιας (κακοήθης διάγνωση) μπορεί να εξηγήσουν τη σχέση που βρήκαν. Οι ερευνητές αποφάσισαν να επεκτείνουν αυτό το χρονικό πλαίσιο για να αναπτύξουν μια σαφέστερη εικόνα.

Συνολικά, πήραν δεδομένα από 12.305 άτομα με μέσο όρο ηλικίας 65 ετών. Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν είχε άνοια κατά την έναρξη της μελέτης. Οι επιστήμονες έλεγξαν τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης τους στην αρχή της δοκιμής και το 6,1% των συμμετεχόντων (745 άτομα) είχαν αναιμία. Στα αρσενικά, τα ποσοστά αναιμίας αυξάνονταν με την ηλικία, αλλά στα θηλυκά, η αναιμία ήταν συχνότερη πριν από την εμμηνόπαυση. Κατά τη διάρκεια της δωδεκαετούς περιόδου παρακολούθησης, 1.520 από αυτά τα άτομα ανέπτυξαν άνοια.

Οι ερευνητές είχαν επίσης πρόσβαση σε εγκεφαλικές εξετάσεις 5.319 των συμμετεχόντων. Αυτό τους επέτρεψε να εκτιμήσουν τη ροή του αίματος σε όλο τον εγκέφαλο, σημάδια αγγειακών ασθενειών και συνδεσιμότητα μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Πως τα 3D τυπωμένα χάπια βοηθούν σε θεραπείες

Για να διερευνήσουν τις εσωτερικές περιπλοκές του μικροβίου του ανθρώπινου εντέρου, οι ερευνητές έχουν αναπτύξει ένα 3D τυπωμένο χάπι το οποίο μπορεί να εξετάσει δειγματοληπτικά βακτηρίδια που βρίσκονται στο έντερο. Αυτό έχει σχεδιαστεί για να βελτιώσει τη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενειών που σχετίζονται με ένα μικρόβιο.

Η κατανόηση του μικροβίου του ανθρώπινου εντέρου (η συλλογή οργανισμών και το γενετικό τους υλικό ) είναι απαραίτητη για την κατανόηση περισσότερων μεταβολικών νοσημάτων. Διάφορες μελέτες δείχνουν ότι οι αλλαγές στο μικροβιακό έντερο συμβαίνουν κατά τη διάρκεια καταστάσεων όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης και οι ασθένειες του ήπατος. Επιπλέον, μπορεί να υπάρχουν συνδέσεις με καρκίνο και πιθανώς νευροεκφυλιστικές νόσους.

Η λήψη δειγμάτων σε «πραγματικό χρόνο» δεν είναι εύκολη. Το κύριο μέσο αξιολόγησης του μικροβιώματος είναι μέσω δειγμάτων κοπράνων, αλλά αυτά δεν δίνουν πάντα στους ερευνητές τις απαιτούμενες πληροφορίες με αρκετή λεπτομέρεια. Αυτός ο τύπος ανάλυσης δεν μπορεί να παράσχει δείγμα των οργανισμών στο παχύ έντερο, για παράδειγμα.

Για να γίνει καλύτερη η συλλογή των βακτηρίων του εντέρου, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Tufts έχουν σχεδιάσει ένα 3D τυπωμένο χάπι συλλογής. Το 3D τυπωμένο χάπι περιγράφεται ως μη επεμβατικό διαγνωστικό εργαλείο και μπορεί να αξιολογήσει τους μικροβιακούς πληθυσμούς σε ολόκληρη τη γαστρεντερική οδό.

Ο σχεδιασμός του χαπιού είναι τέτοιος ώστε να περιέχει κανάλια μικρορευστού που μπορούν να αντλούν δείγματα από διαφορετικά στάδια της γαστρεντερικής οδού. Η εξωτερική επιφάνεια του χαπιού επικαλύπτεται με ένα ευαίσθητο στο pH υλικό, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα αρχίσει να απορροφά οποιαδήποτε μικροβιακά δείγματα μέχρι να εισέλθει στο λεπτό έντερο.

Το χάπι αποτελείται από μια μεμβράνη που χωρίζει δύο θαλάμους. Ο πρώτος θάλαμος περιέχει ελικοειδή κανάλια τα οποία καταλαμβάνουν τα βακτήρια και το δεύτερο περιέχει θάλαμο γεμάτο άλας ασβεστίου. Ο θαλάμος αλατιού λειτουργεί για να τραβήξει τα βακτηρίδια στα ελικοειδή κανάλια. Μια φθορίζουσα βαφή που περιέχεται μέσα στο θάλαμο αλατιού βοηθά τους τεχνολόγους να εντοπίσουν το χάπι αφού βγει από την γαστρεντερική οδό.

Το χάπι, από δοκιμές, έχει αποδειχθεί ότι παρέχει ακριβή ταυτοποίηση των βακτηριακών πληθυσμών όσον αφορά τον τύπο του οργανισμού και δίνει επίσης μια ένδειξη για τους αριθμούς των κυττάρων. Αυτό βασίζεται σε δοκιμές σε χοίρους και πρωτεύοντα. Η επόμενη φάση είναι η διεξαγωγή κλινικών δοκιμών σε ανθρώπους.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Το κάπνισμα προκαλεί επίμονες βλάβες στις αρτηρίες στα πόδια

Οι άνθρωποι που καπνίζουν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να υποστούν σοβαρές βλάβες στις αρτηρίες στα πόδια τους. Και ακόμα κι αν κόψουν το κάπνισμα, χρειάζονται 30 χρόνια για να εξαλειφθεί αυτός ο κίνδυνος.
Οι άνθρωποι που καπνίζουν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να υποστούν σοβαρές βλάβες στις αρτηρίες στα πόδια τους. Ακόμα, δε, κι αν κόψουν το κάπνισμα, ο κίνδυνος αυτός επιμένει επί δεκαετίες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Οι βλάβες που εκδηλώνουν οι καπνιστές στις αρτηρίες στα πόδια είναι γνωστές ως περιφερική αρτηριακή αποφρακτική νόσος (ή περιφερική αρτηριοπάθεια). Το κάπνισμα βλάπτει τις αρτηρίες στα πόδια με τον ίδιο μηχανισμό που βλάπτει τις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς: προκαλεί στένωση, η οποία έχει ως επακόλουθο μειωμένη ροή αίματος.

Η στένωση στις αρτηρίες στα πόδια στα αρχικά στάδια μπορεί να μην προκαλεί συμπτώματα. Καθώς εξελίσσεται, όμως, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει διαλείπουσα χωλότητα.

Η διαλείπουσα χωλότητα είναι πόνος σε κάποιο σημείο των ποδιών (π.χ. γάμπες, μηροί, γλουτοί, πέλματα) ο οποίος εμφανίζεται κατά τη βάδιση. Όταν όμως ο ασθενής σταματήσει και ξεκουραστεί, ο πόνος υποχωρεί μέσα σε λίγα λεπτά.

Μερικοί ασθενείς δεν εκδηλώνουν πόνο, αλλά «σφίξιμο», αίσθημα βάρους ή αδυναμία στο πόδι τους. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εκδηλώνονται μέσα σε λίγα λεπτά από την έναρξη της βάδισης.

Στα προχωρημένα στάδια της περιφερικής αρτηριοπάθειας ο ασθενής μπορεί να νιώθει συνεχώς έντονο πόνο στον άκρο πόδα και τα δάκτυλα. «Συνεχώς» σημαίνει ακόμα και όταν είναι ακίνητος, ιδίως τη νύχτα. Μπορεί επίσης να παρουσιάσει πληγές στην κνήμη, τα δάκτυλα ή τον άκρο πόδα που δεν επουλώνονται. Αυτά είναι τα άτονα έλκη κάτω άκρων. Αν δεν βελτιωθεί η κυκλοφορία του αίματος, υπάρχει κίνδυνος τα άτονα έλκη να εξελιχθούν σε γάγγραινα και να κοστίσουν το πόδι.

Η νέα μελέτη

Η νέα μελέτη έδειξε ότι οι καπνιστές κινδυνεύουν περισσότερο να εκδηλώσουν περιφερική αρτηριοπάθεια, απ’ ό,τι να εκδηλώσουν καρδιοπάθεια ή εγκεφαλικό.

Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότεροι από 3.300 νυν καπνιστές και σχεδόν 4.200 πρώην καπνιστές. Έλαβαν επίσης μέρος και μερικές χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι ποτέ δεν είχαν καπνίσει. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν την πορεία της υγείας τους επί 26 χρόνια κατά μέσον όρο.

Σε σύγκριση με τους μη καπνιστές, όσοι κάπνιζαν 2 πακέτα τσιγάρα την ημέρα επί 20 χρόνια είχαν τετραπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν βλάβες στις αρτηρίες στα πόδια.

Τον ίδιο κίνδυνο διέτρεχαν και όσοι κάπνιζαν 1 πακέτο την ημέρα επί 40 χρόνια.

Οι καπνιστές αυτοί είχαν επίσης σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσουν καρδιοπάθεια και εγκεφαλικό.

Ο κίνδυνος περιφερικής αρτηριοπάθειας παρέμενε αυξημένος και όταν οι καπνιστές έκοβαν το κάπνισμα. Χρειάζονταν σχεδόν 30 χρόνια για να εξισωθεί με εκείνον των μη καπνιστών, ενώ για την εξίσωση του κινδύνου καρδιοπάθειας χρειάζονταν 20 χρόνια.

«Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι οι καπνιστές πρέπει να προειδοποιούνται όχι μόνο για τους κινδύνους για την καρδιά και τον εγκέφαλο, αλλά και για τα πόδια τους», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Kunihiro Matsushita, αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Τζωνς Χόπκινς.

Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Journal of the American College of Cardiology.

 

Πηγη:https://www.iatropedia.gr/

Μπορούμε να μάθουμε πόσο γερή θα είναι η καρδιά μας τη στιγμή της γέννησής μας

Το σωματικό βάρος και ύψος γέννησης δίνουν πολύτιμα στοιχεία για την εμβρυϊκή ανάπτυξη αλλά και πως αναμένεται να εξελιχθεί υγεία του παιδιού, υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές

Αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν δύο παράμετροι που δείχνουν από την στιγμή της γέννησης του ατόμου πόσο αυξημένο δια βίου κίνδυνο διατρέχει να εκδηλώσει καρδιακά προβλήματα.

Σε άρθρο που δημοσιεύεται στο Early Human Development, επιστημονική ομάδα του Ιατρικού Κολεγίου της Τζόρτζια και του Νοσοκομείου Παίδων της ίδιας πόλης, με επικεφαλής τον Δρ. Brian Stansfield από το Πανεπιστήμιο Augusta, εξηγούν ότι το σωματικό βάρος γέννησης καθώς και το ύψος δίνουν πολύτιμα στοιχεία για την εμβρυϊκή ανάπτυξη αλλά και πως αναμένεται να εξελιχθεί το παιδί.

Στην παρούσα μελέτη, οι ειδικοί με βάση τον δείκτη Rohrer (που περιγράφει τη σχέση σωματικού βάρους και ύψους) αλλά και τον ευρύτερα χρησιμοποιούμενο Δείκτη Μάζας Σώματος, μπόρεσαν να προβλέψουν με ακρίβεια την εμβρυϊκή ανάπτυξη αλλά και δείκτες υγείας, όπως τα επίπεδα της χοληστερόλης και της αρτηριακής πίεσης σε όλα τα στάδια ανάπτυξης του παιδιού.

Συγκεκριμένα, ο χαμηλός δείκτης Rohrer ή ο χαμηλός ΔΜΣ κατά την γέννηση συσχετίστηκε με υψηλή χοληστερόλη ή υψηλή αρτηριακή πίεση μετέπειτα στη ζωή του ατόμου.

«Ιστορικό του σωματικού βάρους γέννησης έχει βρεθεί στο επίκεντρο των κλινικών μελετών συνδέοντας τα πρώιμα στάδια της ζωής του ανθρώπου με μετέπειτα προβλήματα υγείας. Αλλά όταν εστιάζουμε μόνο στο σωματικό βάρος γέννησης, μελετάμε το βάρος σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, γεγονός προβληματικό όταν πρόκειται να κάνουμε μια πρόβλεψη για το μέλλον», εξηγεί ο Δρ. Stansfield.

Ωστόσο είναι γνωστό ότι, η περιγεννητική ανάπτυξη, η οποία επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, από τα γονίδια έως το περιβάλλον, όπως η υγεία και οι συνήθειες της μητέρας (όπως το κάπνισμα, η διατροφή και ο διαβήτης κύησης) έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη της καρδιάς και μελέτες σε πειραματόζωα αλλά και ανθρώπους έχουν συσχετίσει το χαμηλό σωματικό βάρος με καρδιακά προβλήματα και θάνατο.

Στη νέα μελέτη, οι ειδικοί υπέθεσαν ότι ο δείκτης Rohrer ή ο ΔΜΣ κατά την γέννηση μπορεί να αποτελέσουν καλύτερους προγνωστικούς δείκτες της ανάπτυξης της καρδιάς και της μελλοντικής καρδιακής λειτουργίας συγκριτικά με μόνο το σωματικό βάρος γέννησης.

Σε δείγμα 379 υγιών εφήβων 14-18 ετών, που οι γονείς τους είχαν δώσει πληροφορίες για το σωματικό βάρος και ύψος γέννησης, υπολογίστηκαν ο ΔΜΣ και ο δείκτης Rohrer. Με υπερηχοκαρδιογράφημα αξιολογήθηκε η κατάσταση της αριστερής καρδιακής κοιλίας για τυχόν ευρήματα υπερτροφίας, όπως πάχυνση των τοιχωμάτων και μικρότερη αντλούμενη ποσότητα αίματος. Εν συνεχεία οι ερευνητές μελέτησαν τη σχέση σωματικού βάρους γέννησης και ΔΜΣ γέννησης και δομής και λειτουργίας της αριστερής καρδιακής κοιλίας των παιδιών. Ακόμα συνεκτιμήθηκαν παράγοντες όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και η σωματική δραστηριότητα, καθώς τα παιδιά είχαν φορέσει συσκευές μέτρησης της κίνησης για επτά ημέρες.

Την περίοδο που έγινε η έρευνα το 25% των εφήβων είχαν παχυσαρκία ή ήταν υπέρβαροι, ενώ οι περισσότεροι είχαν ΔΜΣ με ανοδικές τάσεις, γεγονός όχι καλό για την υγεία τους.

Τα παιδιά αυτά είχαν 30% πιθανότητες να εξελιχθούν σε παχύσαρκους ενήλικες έναντι αυτών με φθίνοντα ΔΜΣ. Επίσης είχαν 40% αύξηση του κοιλιακού και σπλαγχνικού λίπους, καθώς και περισσότερες πιθανότητες να έχουν υψηλότερη συστολική πίεση.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαίωσαν ότι όσοι είχαν χαμηλό δείκτη Rohrer (δηλαδή ύψος και βάρος που δεν συγχρονίζονται κατά την ανάπτυξη του εμβρύου) είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν αυξημένος μέγεθος της αριστερής καρδιακής κοιλίας, παράγοντας κινδύνου για μελλοντική εκδήλωση καρδιαγγειακής νόσου.

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου μπορούν επίσης να επηρεάζουν την ανάπτυξη της καρδιάς, με αλλαγές που είναι μόνιμες και έχουν επιπτώσεις στην λειτουργία και την καρδιαγγειακή υγεία των ενηλίκων», αναφέρει ο Δρ. Brian Stansfield.

Επίσης, η αρχή της αναλογικότητας μπορεί να διαχωρίσει τα βρέφη που γεννιούνται μικρά λόγω γονιδίων (μικρόσωμοι γονείς τείνουν να αποκτούν μικρόσωμα παιδιά) και αυτά που αποτυγχάνουν να πετύχουν τα ενδομήτρια αναπτυξιακά ορόσημα για διάφορους λόγους.

«Προσπαθούμε να μάθουμε πως να κατηγοριοποιούμε σωστά τα παιδιά τη στιγμή της γέννησης ώστε να ξέρουμε στη συνέχεια ποια πρέπει να έχουμε υπό στενή ιατρική παρακολούθηση για τυχόν μετέπειτα προβλήματα υγείας», συμπληρώνει ο ερευνητής.

Και καταλήγει λέγοντας ότι ακόμα και οι επαγγελματίες υγείας που φροντίζουν ενήλικες ασθενείς θα πρέπει να έχουν επίγνωση των πολύτιμων πληροφοριών που κρύβουν το σωματικό βάρος γέννησης και το ύψος ως προς τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακών και άλλων προβλημάτων. Γι’ αυτό και έχει αξία η καλή τήρηση ιατρικών ψηφιακών αρχείων ώστε τα στατιστικά αυτά δεδομένα είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμα.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr