Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Κατά 6% χαμηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης σακχαρώδους διαβήτη έχουν οι γυναίκες για κάθε χρόνο καθυστέρησης της εμμηναρχής

Με υψηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 φαίνεται πως σχετίζεται η πρόωρη εμμηναρχή σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Menopause.

Στη νέα μελέτη κατά την οποία αναλύθηκαν περισσότερες από 15.000 μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στην Κίνα φάνηκε πως για τις γυναίκες που η έμμηνος ρύση ξεκίνησε σε νεαρότερη ηλικία ο κίνδυνος εκδήλωσης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 ήταν υψηλότερος. Πιο συγκεκριμένα, κάθε χρόνος καθυστέρησης της εμμηναρχής σχετίζεται με 6% χαμηλότερο κίνδυνο σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Αν και αυτή δεν είναι η πρώτη μελέτη που υποδηλώνει τη σχέση μεταξύ εμμηναρχής και σακχαρώδους διαβήτη, παρέχει πρόσθετα στοιχεία σχετικά με τον αυξημένο κίνδυνο, καθώς και το γεγονός ότι ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) μπορεί μερικώς να μεσολαβήσει στον συσχετισμό και το ποσοστό αυτής της επίδρασης είναι 28%.

«Η μελέτη των γυναικών από την Κίνα που ζουν στην επαρχία δείχνει ότι η μέση ηλικία της εμμηναρχής είναι τα 16,1 χρόνια και σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Η πρώιμη έναρξη της έμμηνου ρύσης είχε σχετιστεί με σακχαρώδη διαβήτη κατά τη γήρανση που συνήθως προκύπτει και από τον ΔΜΣ της ενήλικης ζωής. Σε αυτή τη σχέση παίζουν επίσης ρόλο και άλλοι παράγοντες όπως η διατροφή και ο ΔΜΣ της παιδικής ηλικίας», δήλωσε η Δρ. Stephanie Faubion, ιατρική διευθύντρια της Εταιρείας για την Εμμηνόπαυση της Βορείου Αμερικής.

Πηγη:https://ygeiamou.gr/

Οι στατίνες, οι οποίες χορηγούνται σε περίπτωση υψηλής χοληστερίνης, μειώνουν αποδεδειγμένα τον κίνδυνο περαιτέρω προβλημάτων στους ασθενείς που ήδη έχουν καρδιολογικά προβλήματα ή έχουν πάθει εγκεφαλικό.
Όμως, έως σήμερα δεν είναι εξίσου σαφές κατά πόσο οι στατίνες είναι επίσης αποτελεσματικές για την πρόληψη καρδιαγγειακών περιστατικών σε υγιείς ηλικιωμένους, άνω των 75 ετών, χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com

Τα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιούν το σήμα «μην με φας», για να σταματήσουν τις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον τους, αναφέρει το Nature.

Την προσπάθεια επιβίωσης των άρρωστων κυττάρων κατέγραψαν επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Stanford, στην Καλιφόρνια.

Κανονικά τα καρκινικά κύτταρα απορροφώνται από κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, αλλά οι πρωτεΐνες στην επιφάνεια κάποιων καρκινικών κυττάρων τους λένε να μην το κάνουν αυτό.

Αυτό εμποδίζει την επίθεση στα υγιή κύτταρα, αλλά τώρα οι ερευνητές  διαπίστωσαν ότι τα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιούν τα ίδια σήματα για να κρυφτούν.

Συγκεκριμένα ανακάλυψαν ότι το νέο σήμα «μην με φας» προέρχεται από μια πρωτεΐνη, που ονομάζεται CD24. Αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιθανή θεραπεία δύσκολα αντιμετωπίσιμων καρκίνων στις ωοθήκες και στον μαστό, μορφές της νόσου που επηρεάζουν εκατομμύρια γυναίκες κάθε χρόνο.

Αυτό οδήγησε σε μείωση της ανάπτυξης των όγκων και σε αύξηση του χρόνου επιβίωσης στα ποντίκια.

Ερευνητές από το ίδιο Πανεπιστήμιο έχουν δείξει προηγουμένως ότι άλλες πρωτεΐνες χρησιμοποιούνται από καρκινικά κύτταρα, για να προστατευθούν από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα αντισώματα, που δεσμεύουν μια πρωτεΐνη, που ονομάζεται CD47, βρίσκονται σήμερα σε κλινικές δοκιμές.

«Αντιμετωπίζοντας τους καρκίνους με αντισώματα, που μπλοκάρουν το CD24, μπορούμε να αφαιρέσουμε αυτή την «ασπίδα» και να επιτρέψουμε στα μακροφάγα να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Amira Barkal.

«Πρέπει να διεξαχθεί συμπληρωματική έρευνα για να προσδιοριστεί ποιοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να επωφεληθούν από τις θεραπείες αποκλεισμού του CD24. Ο καρκίνος των ωοθηκών και ο καρκίνος του μαστού είναι δύο από τις πιο θανατηφόρες ασθένειες που επηρεάζουν τις γυναίκες και είναι πολύ επιθετικοί και δύσκολο να θεραπευθούν στην κλινική».

Πηγη:https://healthmag.gr/

Μελέτη αποκαλύπτει διαφορετικά αποτελέσματα.

Η εμφύτευση φίλτρου κάτω κοίλης φλέβας (ΦΚΚΦ) σε σοβαρά τραυματισμένους ενήλικες, στους οποίους καταρχάς δεν ήταν δυνατή καμία φαρμακευτική αγωγή κατά της θρόμβωσης, δεν μείωσε σε μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine, την συχνότητα εμφάνισης σοβαρής πνευμονικής εμβολής. Ωστόσο, σε ασθενείς που δεν αναμένεται να λάβουν αντιπηκτικά ακόμα και μετά από επτά ημέρες, πολλές εμβολές παρεμποδίστηκαν.

Οι ασθενείς που έχουν ακινητοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά από ένα πολυτραυματισμό λαμβάνουν συνήθως φάρμακα κατά της θρόμβωσης επειδή ο κίνδυνος σχηματισμού θρομβώσεων στις φλέβες των ποδιών και των πυελικών είναι υψηλός. Ωστόσο, ειδικά μετά από τραυματισμούς στο κεφάλι, υπάρχουν αντενδείξεις στη χρήση αντιπηκτικών επειδή μπορεί να προκαλέσουν θανατηφόρα εγκεφαλική αιμορραγία. Αυτό οδήγησε στην εμφύτευση των φίλτρων Vena – Cava σε πολλά κέντρα, η οποία είναι δυνατή μέσω πρόσβασης στη βουβωνική χώρα. Ωστόσο, η εμφύτευση δεν είναι χωρίς κινδύνους και τα οφέλη δεν αποδεικνύονται.

Ο Kwok Ho του Νοσοκομείου της Royal Perth και οι συνεργάτες του σε δύο άλλα κέντρα στην Αυστραλία υπέβαλαν τυχαιοποιημένα 240 πολυτραυματισμένους ασθενείς στην εμφύτευση ενός Vena-Cava φίλτρου φλέβας και μια ομάδα ελέγχου σε κλινική δοκιμή. Επρόκειτο για ενήλικες κατά μέσο όρο 39 ετών με βαθμολογία σοβαρότητας τραυματισμού (ISS) 27. Η ISS αξιολογεί τον βαθμό σοβαρότητας σε μια κλίμακα 0-75 βαθμών, με τις υψηλότερες βαθμολογίες να υποδηλώνουν σοβαρότερο τραυματισμό.

Το κύριο τελικό σημείο συνίστατο σε συμπτωματική πνευμονική εμβολή ή θάνατο εντός 90 ημερών. Όπως ανέφερε ο Ho, και στις δύο ομάδες συνέβησαν αυτά (17 ασθενείς η κάθε μία). Στην συνολική ομάδα των ασθενών, το φίλτρο δεν πέτυχε κανένα θετικό αποτέλεσμα και η βαθμολογία συνολικά ήταν, σύμφωνα με τον Ηο, αρνητική.

Η κατάσταση όμως ήταν διαφορετική για τους ασθενείς που επιβίωσαν μέχρι την έβδομη ημέρα και δεν τους επετράπη αργότερα να λάβουν αντιπηκτικά. Δεν υπήρξε συμπτωματική πνευμονική εμβολή σε κανέναν από τους 46 ασθενείς (0 με φίλτρα Vena – Cava σε σύγκριση με πέντε από τους 34 ασθενείς (14,7 τοις εκατό) στην ομάδα ελέγχου (μέχρι την 90η ημέρα). Αυτή η υποομάδα ασθενών επομένως επωφελήθηκε από την εμφύτευση του φίλτρου κάτω κοίλης φλέβας. Ωστόσο, δεν μπορεί να προβλεφθεί ποιοι ασθενείς ακριβώς εμπίπτουν σε αυτήν την ομάδα.

Πηγές: New England Journal of Medicine

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Επιστήμονες προσπαθούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί αντιμετωπίζουν τους καρκινικούς όγκους, προσβλέποντας στη διάγνωση του κινδύνου υποτροπής

Ίσως μια μέρα στο άμεσο μέλλον να υπάρξει μια ειδική εξέταση αίματος που θα προβλέπει αν μια ασθενής που έχει διαγνωσθεί με καρκίνο διατρέχει κίνδυνο επανεμφάνισης της ασθένειας τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με μελέτη που διεξήγαγε η επιστημονική κοινότητα City of Hope και δημοσιεύθηκε στο Nature Immunology

«Πρόκειται για την πρώτη επιτυχή συσχέτιση ενός όγκου με βιοδείκτες αίματος, για μια ένδειξη ότι ο καρκίνος έχει πράγματι υποχωρήσει. Όταν οι ασθενείς αρχικά διαγιγνώσκονται με καρκίνο, είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε εκείνους που βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο για υποτροπή, ώστε να τους παρακολουθούμε και να τους παράσχουμε πιο επιθετικές θεραπείες. Τα στάδια και τα νέα τεστ που βασίζονται στη γενομική ανάλυση του όγκου είναι αυτή τη στιγμή διαθέσιμα για τη διαβάθμιση του κινδύνου, ωστόσο μια εξέταση αίματος που θα μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη θα είναι ακόμα πιο ελκυστική. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε τώρα να κάνουμε», σημειώνει ο Peter P. Lee, επικεφαλής του Τμήματος Ανοσο-Ογκολογίας στο City of Hope και ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Nature Immunology.

Η αποτελεσματικότητα της ανοσολογικής απόκρισης ενός ατόμου στον καρκίνο καθορίζεται από την ισορροπία ανάμεσα στα προ-φλεγμονώδη και αντι-φλεγμονώδη μονοπάτια σηματοδότησης των κυτοκινών. Ο Δρ. Lee και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν 40 γυναίκες που έπασχαν από καρκίνο του μαστού, οι οποίες παρακολουθήθηκαν κατά μέσο όρο για τέσσερα χρόνια. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν σε μια ξεχωριστή κοόρτη 38 άλλων ασθενών, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ορόσημο, το οποίο θα μπορεί να προβλέψει αν ο καρκίνος του μαστού είναι πιθανό να επανεμφανιστεί μέσα σε μερικά χρόνια.

Η ισορροπία των αποκρίσεων της σηματοδότησης κυτοκινών στα ανοσοκύτταρα του περιφερικού αίματος, τη μηχανή πίσω από ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα, είναι ενδεικτική της γενικότερης κατάστασης του ανοσοποιητικού συστήματος ενός ατόμου.

«Επομένως τα ευρήματα αυτά μπορεί να επεκταθούν και πέρα από τον καρκίνο και να στοχεύσουν και άλλες ασθένειες που πρέπει να αντιμετωπίσει το ανοσοποιητικό σύστημα. Η γενική αυτή προσέγγιση μπορεί ενδεχομένως να αποδειχθεί χρήσιμη και για την πρόβλεψη των αποτελεσμάτων των ασθενών με αυτοάνοσες και μολυσματικές ασθένειες», σημειώνουν οι συγγραφείς.

Τα ανοσοκύτταρα του περιφερικού αίματος ενός ασθενή τείνουν να μειώνουν την απόκριση της σηματοδότησης της προ-φλεγμονώδους κυτοκίνης και να αυξάνουν την απόκριση της σηματοδότησης της ανοσοκαταστολής, πράγμα που σημαίνει ότι δημιουργείται ένα συστημικό ανοσολογικό περιβάλλον που καταλήγει στην εξάπλωση του καρκίνου.

Ο Δρ. Lee και οι συνεργάτες του ανέλυσαν την απόκριση της σηματοδότησης σε πολλές προ-φλεγμονώδεις και αντιφλεγμονώδεις κυτοκίνες σε διάφορους τύπους ανοσοκυττάρων που βρίσκονταν στο περιφερικό αίμα γυναικών με καρκίνο, οι οποίες είχαν μόλις διαγνωσθεί με την ασθένεια. Βρήκαν, λοιπόν, ότι υπήρχαν αλλαγές στη σηματοδότηση τεσσάρων διαφορετικών κυτοκινών (δύο προ-φλεγμονώδεις και δύο αντι-φλεγμονώδεις) στα ρυθμιστικά Τ κύτταρα κάποιων ασθενών. Αυτά τα μοτίβα σηματοδότησης κυτοκινών στο περιφερικό αίμα, στη διαδικασία της διάγνωσης αντανακλά μια κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος και προβλέπει μελλοντική υποτροπή σε τρία έως πέντε χρόνια,

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τα δεδομένα τους προκειμένου να δημιουργήσουν έναν οδηγό σηματοδότησης των κυτοκινών, ένα ορόσημο, η ιδέα του οποίου βασίζεται στη θεωρία ότι η ασθενής θα μπορούσε να εξετάζεται μέσω ενός αιματολογικού τεστ, τα δεδομένα του οποίου στη συνέχεια θα αναλύει ένας αλγόριθμος που θα καταλήγει σε έναν αριθμό. Ο αριθμός αυτός θα ενημερώνει τους γιατρούς για τον κίνδυνο που διατρέχει η ασθενής για επανεμφάνιση του καρκίνου μέσα στην επόμενη πενταετία.

«Αν οι γιατροί γνωρίζουν την πιθανότητα επανεμφάνισης του καρκίνου, θα μπορούν να ξέρουν πόσο επιθετική θα πρέπει να είναι και η αντικαρκινική θεραπεία», καταλήγει ο Δρ. Lee.

Πηγη:https://ygeiamou.gr/

Καλύτερη όραση και ποιοτικός ύπνος

Οι άνθρωποι που υποβάλλονται σε επέμβαση καταρράκτη και στους οποίους τοποθετούνται ενδοφακοί τελευταίας γενιάς όχι μόνο αποκτούν καλύτερη όραση αλλά βιώνουν καλύτερο ύπνο. Αυτό είναι το αποτέλεσμα αμερικανικής επιστημονικής μελέτης η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Ophthalmology, στις 23 Μαΐου. Επιπλέον, πάντα σύμφωνα με τα στοιχεία της επιστημονικής μελέτης, «τα άτομα αυτά αυξάνουν τις γνωσιακές τους ικανότητες από ό, τι τα αντίστοιχα υγιή ηλικιωμένα άτομα που δεν είχαν υποβληθεί στην επέμβαση καταρράκτη».

«Πράγματι τα αποτελέσματα της μελέτης των αμερικανών συναδέλφων είναι άκρως ενδιαφέροντα και σημαντικά» αναφέρει κληθείς να σχολιάσει την αμερικανική μελέτη ο διαπρεπής χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών κ. Βασίλειος Κοζομπόλης.

Η ερμηνεία που δίδεται στα αποτελέσματα της μικρής αλλά σημαντικής και ενδεικτικής εργαστηριακής μελέτης, σύμφωνα με την επεξεργασία των δεδομένων που έγιναν από την Dr. Sarah Chellappa, της Ιατρικής Σχολής του Harvard στη Βοστόνη, είναι ότι «η βελτίωση αυτής καθαυτής της όρασης αλλά και η ποσότητα και ο τρόπος που εισέρχεται το φως εντός του οφθαλμού ρυθμίζει καλύτερα το εσωτερικό ρολόι και τον κιρκαδιανό (κιρκάδιος) ρυθμό του ατόμου».

Η Sarah Chellappa δήλωσε ακόμη ότι «αυτή είναι μία από τις πρώτες εργαστηριακές μελέτες σε ασθενείς με προηγούμενη επέμβαση καταρράκτη, που δείχνουν ότι η αντικατάσταση του καταρρακτικού φακού έχει ευεργετικές επιδράσεις σε βασικές πτυχές της φυσιολογίας και της συμπεριφοράς».

Πηγη:HealthDaily

Άκρως ανθεκτικά στα αντιβιοτικά στελέχη μικροβίων, όπως του βακτηρίου της κλεμπσιέλας της πνευμονίας, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αναπνευστικές και αιματολογικές λοιμώξεις, εξαπλώνονται μέσω των νοσοκομείων στην Ευρώπη, προειδοποιεί μια νέα επιστημονική έρευνα (EuSCAPE), η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα.

Ορισμένα στελέχη του παθογόνου μικροοργανισμού Klebsiella pneumoniae είναι πλέον ανθεκτικά ακόμη και στα ισχυρά αντιβιοτικά Carbapenem, την τελευταία γραμμή άμυνας για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων των πνευμόνων κ.α.

Τα νοσοκομεία στην Ιταλία, στην Τουρκία, στην Ισπανία, στη Ρουμανία και στην Ελλάδα φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο πρόβλημα ανάπτυξης ανθεκτικών βακτηρίων. Η μελέτη εκτιμά ότι η εισαγωγή των ανθεκτικών βακτηρίων έγινε στην Ελλάδα κυρίως από τις ΗΠΑ και στη συνέχεια υπήρξε εξάπλωση τους στα ελληνικά νοσοκομεία. Από την άλλη, εκτιμάται ότι αργότερα η Ελλάδα έκανε «εξαγωγή» -πιθανότατα μέσω ταξιδιωτών- των ανθεκτικών βακτηρίων σε άλλες χώρες όπως η Βρετανία και η Γερμανία.

Οι ερευνητές από πολλές χώρες (και από την Ελλάδα), με επικεφαλής τη δρα Σοφία Ντέιβιντ του βρετανικού Ινστιτούτου Wellcome Trust Sanger, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό μικροβιολογίας “Nature Microbiology”, ανέλυσαν γενετικά στοιχεία από σχεδόν 2.000 δείγματα του εν λόγω μικροβίου, που ελήφθησαν από ασθενείς σε 244 νοσοκομεία 32 ευρωπαϊκών χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Εκτιμάται ότι οι θάνατοι κάθε χρόνο στην Ευρώπη από βακτήρια Klebsiella pneumonia, που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά Carbapenem, έχουν πια ξεπεράσει τους 2.100, με συνέπεια η διαφαινόμενη απειλή για τη δημόσια υγεία να είναι σοβαρή. Από τη στιγμή που ακόμη και τα εν λόγω αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά, απομένουν ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις. Σε ιδιαίτερο κίνδυνο βρίσκονται τα βρέφη, οι ηλικιωμένοι και οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς.

Η γενετική ανάλυση των δειγμάτων του βακτηρίου, τα οποία ελήφθησαν από τους εισηγμένους στα ευρωπαϊκά νοσοκομεία ασθενείς, αποκάλυψε ένα μικρό αριθμό γονιδίων που, όταν ενεργοποιούνται, μπορούν να προκαλέσουν αντίσταση στα αντιβιοτικά Carbapenem. Τα συγκεκριμένα γονίδια παράγουν ένζυμα (καρμπαπενεμάσες) που «τρώνε» τα ισχυρά αντιβιοτικά, καθιστώντας τα άχρηστα.

Η συχνή χρήση των αντιβιοτικών στα νοσοκομεία, σύμφωνα με τους ερευνητές, ευνοεί την εξάπλωση των ανθεκτικών μικροβίων, τα οποία σταδιακά «εξοβελίζουν» τα άλλα λιγότερο ανθεκτικά στα φάρμακα αντιβιοτικά.

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι στην περίπτωση των βακτηρίων της κλεμπσιέλας της πνευμονίας, που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά Carbapenem, τα νοσοκομεία αποτελούν τον παράγοντα-κλειδί για την εξάπλωση αυτών των βακτηρίων. Τα ανθεκτικά βακτήρια εξαπλώνονται από τον ένα ασθενή στον άλλο πρωταρχικά μέσα στα νοσοκομεία», δήλωσε η δρ Ντέιβιντ.

Οι επιστήμονες επεσήμαναν τη μεγάλη σημασία που έχει η λήψη αποτελεσματικών μέτρων στα νοσοκομεία για να επιβραδυνθεί η εξάπλωση των ανθεκτικών μικροβίων, γι’ αυτό η κατάσταση στα ευρωπαϊκά νοσοκομεία θα συνεχίσει να παρακολουθείται.

Πηγη:https://www.amna.gr/

Τα τελευταία χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, από τη Μαδρίτη ίσαμε το Ρέικιαβικ, έχουν αναδυθεί πρωτοβουλίες πολιτών, που συγκεντρώνουν, επεξεργάζονται και προωθούν προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινής ζωής. Στόχος είναι να συναποφασίζεται πού θα διατεθούν και πού χρειάζεται να δωθούν τα κρατικά κονδύλια για τα δημόσια έργα. Το κίνημα για τη λήψη κοινών αποφάσεων έχει αρχίσει να διογκώνεται, όμως το πρόβλημα είναι να συμφωνήσουν όλοι σε κάτι.

Με γνώμονα το ζήτημα της ομόνοιας, οι ερευνητές του Ισπανικού Κέντρου Κοινωνικών Μελετών (SCIC) επεξεργάσθηκε ένα πρόγραμμα τύπου “μηχανικής μάθησης” (machine learning), που αναλύει τις διαφορετικές απόψεις και αναζητεί σε αυτές κοινά σημεία, πάνω στα οποία θα στηριχθεί η όποια συμφωνία. Έως σήμερα, διάφορα άλλα προγράμματα επιτρέπουν στους πολίτες να καταθέσουν τη γνώμη τους, όμως δεν δίνει τη δυνατότητα μίας συνεξέτασης αυτής τους της άποψης με τους αιρετούς, ή τους βουλευτές και τους νομοθέτες. Αλλά εδώ ακριβώς βρίσκεται το κλειδί της υπόθεσης: εκεί όπου δίνεται η ευκαιρία να συμμετέχει κανείς σε διευρυμένα βήματα διαλόγου με δομημένη μορφή, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παρέμβει και να αναλύσει, μέσω της machine learning, μεγάλες ποσότητες δεδομένων, να τα συσχετίσει μεταξύ τους και να βρει κοινά σχέδια, με τρόπο πολύ πιο αποτελεσματικό απ’ όσο θα το έκανε ένας συντονιστής. Επίσης, δύναται να εντοπίσει και άλλους κοινούς συσχετισμούς, που ο ανθρώπινος παράγοντας δεν έχει αντιληφθεί.

Πηγη:https://www.amna.gr

Επιστήμονες στη Γερμανία -μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας- χρησιμοποίησαν παλμούς φωτός λέιζερ για να κινηματογραφήσουν για πρώτη φορά την ταχύτατη περιστροφή ενός μορίου. Η «μοριακή ταινία» κατέγραψε σε μόλις 125 τρισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μιάμιση περιστροφή του μορίου του σουλφιδίου του καρβονυλίου.

Οι ερευνητές του ερευνητικού κέντρου DESY, του Ινστιτούτου Μαξ Μπορν του Βερολίνου και του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιόχεν Κίπερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Communications”. Πρώτος συγγραφέας της μελέτης ήταν ο ελληνικής καταγωγής διδακτορικός ερευνητής Ευάγγελος Καραμάτσκος. «Η μοριακή φυσική ονειρευόταν εδώ και πολύ καιρό να συλλάβει σε φιλμ την αστραπιαία κίνηση των ατόμων στη διάρκεια δυναμικών διαδικασιών, κάτι καθόλου απλό», δήλωσε ο Κίπερ.

Πηγη:https://www.amna.gr

Η πρώτη μελέτη παγκοσμίως που εστιάζει σε προ-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες διαπιστώνει ότι ο κίνδυνος καρκίνου μαστού αυξάνει κατά 40% όταν είναι φορείς ενός συγκεκριμένου γενετικού δείκτη

Πηγη:https://ygeiamou.gr/