Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Οι επιστήμονες λένε ότι μπορεί να ανακάλυψαν γιατί περισσότερες γυναίκες από ό, τι άνδρες παθαίνουν Αλτσχάιμερ. Ας δούμε τι ανακοίνωσαν στο διεθνές συνέδριο για τη νόσο στο Los Angeles.

Όπως εξήγησαν, πάντα πίστευαν ότι ο λόγος, που συνέβαινε αυτό, είναι επειδή οι γυναίκες ζουν περισσότερα χρόνια από τους άνδρες.

Αλλά η νέα έρευνα δείχνει ότι δεν είναι μόνο αυτό. Οι διαφορές στη συνδεσιμότητα του εγκεφάλου και στα ειδικά γονίδια ανά φύλο, που σχετίζονται με τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, θα μπορούσαν να εξηγήσουν τους αριθμούς.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, που ζουν με Αλτσχάιμερ, είναι γυναίκες.

Οι πιο πολλοί, που αναπτύσσουν την ασθένεια, είναι άνω των 65 ετών, αλλά η εμφάνισή της δεν αποτελεί φυσιολογικό μέρος της γήρανσης, ενώ μπορεί να επηρεάσει και νεότερους ανθρώπους.

Οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου Πανεπιστημίου Vanderbilt μελέτησαν τις μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου εκατοντάδων ανδρών και γυναικών, ελέγχοντας το μοτίβο της λεγόμενης πρωτεΐνης tau.

Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ασθένειας είναι η συσσώρευση πρωτεϊνών, που ονομάζονται tau και οι πλάκες αμυλοειδούς στον εγκέφαλο.

Όταν σχηματίζουν τοξικές, μπερδεμένες συστάδες, αυτό αναγκάζει τα κύτταρα του εγκεφάλου να πεθάνουν, οδηγώντας σε προβλήματα μνήμης.

Οι γυναίκες φαίνεται να έχουν καλύτερη σύνδεση μεταξύ των περιοχών, όπου δημιουργείται πρωτεΐνη tau, κι αυτό είχε επιπτώσεις στον εγκέφαλό τους, ανέφερε η μελέτη.

Με την καλύτερη σύνδεση οι εγκέφαλοι των γυναικών ενδέχεται να διατρέχουν τον κίνδυνο ταχύτερης εξάπλωσης της tau και της γνωσιακής παρακμής.

Και δεύτερη έρευνα

Μια άλλη μελέτη, από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, βρήκε στοιχεία ότι συγκεκριμένα γονίδια για τις γυναίκες και για τους άνδρες θα μπορούσαν να συνδεθούν με τον κίνδυνο για Αλτσχάιμερ.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε μοναδικά προφίλ κινδύνου για όλους.

Ο Brian Kunkle, επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε ότι η γενετική μπορεί να συμβάλει στις διαφορές στον κίνδυνο και στην εξέλιξη της νόσου μεταξύ των δύο φύλων.

«Δεν γνωρίζουμε ακόμη γιατί ορισμένα γονίδια συνδέονται με τον κίνδυνο του Αλτσχάιμερ στο ένα φύλο και όχι στο άλλο, αλλά η κατάργηση αυτού του γεγονότος θα μπορούσε να δώσει κάποιες απαντήσεις, σχετικά με το γιατί περισσότερες γυναίκες ζουν με άνοια από ό,τι άνδρες», δήλωσαν οι ερευνητές.

Και αυτή η έρευνα παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο της Ένωσης Αλτσχάιμερ στο Los Angeles.

 

Πηγη:https://healthmag.gr

Σημαντική μείωση των πιθανοτήτων εκδήλωσης άνοιας έως και κατά 33% έχουν όσοι επιλέγουν να φορέσουν έγκαιρα ακουστικό βαρηκοΐας

Καλύτερη εγκεφαλική λειτουργία διατηρούν με την πάροδο του χρόνου άνθρωποι που φορούν ακουστικό βαρηκοΐας για τα προβλήματα ακοής λόγω γήρανσης. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μελέτη του Πανεπιστημίου του Exeter και του Βασιλικού Κολεγίου του Λονδίνου που παρουσιάστηκε στο Συνέδριο της Διεθνούς Εταιρίας Νόσου Αλτσχάιμερ στο Λος Άντζελες.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ενθάρρυνση ανθρώπων να φορέσουν ένα αποτελεσματικό ακουστικό βαρηκοΐας ενδέχεται να βοηθήσει την προστασία του εγκεφάλου τους μειώνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης άνοιας.

Στην έρευνα μελετήθηκαν 25.000 άνθρωποι ηλικίας 50 ετών και άνω. Όλοι τους υποβλήθηκαν σε ετήσια γνωστικά τεστ για περισσότερα από δύο χρόνια. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, οι άνθρωποι που φορούσαν ακουστικό βαρηκοΐας απέδιδαν καλύτερα σε εξετάσεις μνήμης και προσοχής συγκριτικά με τους ανθρώπους που δεν φορούσαν. Στον τομέα της προσοχής, οι άνθρωποι που φορούσαν ακουστικά έδειχναν ταχύτερο χρόνο αντίδρασης στα καθημερινά ζητήματα, κάτι που δείχνει καλύτερη συγκέντρωση.

Η επικεφαλής της μελέτης Δρ. Anne Corbett, από το Πανεπιστήμιο του Exeter δήλωσε πως «προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η απώλεια ακοής σχετίζεται με μείωση της εγκεφαλικής λειτουργίας, της μνήμης και του αυξημένου κινδύνου άνοιας. Η δουλειά μας είναι μία από τις μεγαλύτερες μελέτες που εξετάζει την επίδραση των ακουστικών βαρηκοΐας και δείχνει ότι η χρήση τους θα μπορούσε να προστατεύσει τον εγκέφαλο. Τώρα πρέπει να ερευνήσουμε περισσότερο και χρειαζόμαστε μία κλινική μελέτη που θα εξετάζει αυτά τα ευρήματα έτσι ώστε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να μείνουν υγιείς κατά τη γήρανσή τους».

Από την πλευρά του ο Clive Ballard, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Exeter δήλωσε: «Γνωρίζουμε πως θα μπορούσαμε να μειώσουμε τον κίνδυνο άνοιας κατά 33% αν αναλάβουμε δράση από τη μέση ηλικία. Αυτή η έρευνα είναι μέρος ενός γενικού κορμού εργασίας για την εξεύρεση των παραγόντων που βοηθούν έτσι ώστε να διατηρηθεί υγιής ο εγκέφαλός μας. Αυτό είναι ένα πρώιμο εύρημα και χρειάζεται περισσότερη έρευνα. Το κυριότερο μήνυμα είναι πως αν σας πουν ότι χρειάζεστε ακουστικό βαρηκοΐας, βρείτε κάποιο που θα σας βοηθήσει πραγματικά, γιατί πέρα από το ότι θα βελτιώσει την ακοή σας, θα μπορούσε να διατηρήσει και την οξύνοιά σας.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Την αναγκαιότητα ή όχι λήψης αντιβιοτικών από τους πάσχοντες από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια αποκαλύπτει ένα απλό τεστ αίματος

Μία απλή εξέταση αίματος θα μπορούσε να συμβάλλει στην καταπολέμηση της αλόγιστης λήψης αντιβιοτικών σε πάσχοντες από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), σύμφωνα με νέα μελέτη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Κάρντιφ, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου.

Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα η χρήση της εν λόγω εξέτασης αίματος είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθούν κατά 20% οι πάσχοντες που  έλαβαν αντιβιοτικά σε εξάρσεις της ΧΑΠ. Παρατηρήθηκε δε ότι αυτή η μείωση στη χρήση αντιβιοτικών δεν επηρέασε αρνητικά την ανάρρωση των ασθενών τις δύο πρώτες εβδομάδες αφότου υποβλήθηκαν σε χειρουργείο.

Η μείωση της αλόγιστης λήψης αντιβιοτικών ενδέχεται να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της αντίστασης στα αντιβιοτικά.

«Οι άνθρωποι που ζουν με ΧΑΠ ανά τον κόσμο αναζητούν τρόπους που θα τους βοηθήσουν να παραμείνουν ασφαλείς χωρίς να λάβουν αντιβιοτικά και προσπαθούν να επικεντρωθούν στη θεραπεία των εξάρσεων με άλλες μεθόδους».

Η υπό μελέτη εξέταση αίματος μετράει την ποσότητα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) – ενός βιοδείκτη φλεγμονών που αυξάνεται ταχύτατα στο αίμα ως αντίδραση σε σοβαρές μολύνσεις. Οι άνθρωποι με έξαρση ΧΑΠ που έχουν χαμηλά επίπεδα CRP στο αίμα τους φαίνεται να έχουν λιγότερα οφέλη από την αντιβιοτική θεραπεία.

«Τα περισσότερα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και πολλά από αυτά δεν βοηθούν τους ασθενείς. Αυτή η μέθοδος εξέτασης προωθεί μία κομβική λύση για τη στοχευμένη συνταγογράφηση αντιβιοτικών. Η οξεία επιδείνωση της ΧΑΠ είναι ο λόγος της σημαντικής αύξησης της αλόγιστης λήψης αντιβιοτικών», εξηγεί ο Chris Butler, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Πιθανό να ανοίξει τον δρόμο για νέες θεραπείες

 

Πηγη:https://www.athensvoice.gr

Η επανεξέταση θα ερευνήσει τον κίνδυνο μηνιγγιώματος,, έναν σπάνιο, συνήθως μη-καρκινικό όγκο των μεμβρανών που καλύπτουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ξεκίνησε μία επανεξέταση των σκευασμάτων που περιέχουν κυπροτερόνη, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία εύρους παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων της υπερβολικής τριχοφυΐας, του καρκίνου του προστάτη και της ακμής, όπως επίσης στη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Η επανεξέταση θα ερευνήσει τον κίνδυνο μηνιγγιώματος,, έναν σπάνιο, συνήθως μη-καρκινικό όγκο των μεμβρανών που καλύπτουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Ο κίνδυνος μηνιγγιώματος με καθημερινές δόσεις κυπροτερόνης 10 mg ή περισσότερο είναι γνωστός από το 2008 και πληροφορίες συμπεριλαμβάνονταν στις οδηγίες συνταγογράφησης για αυτά τα φάρμακα μαζί με την προειδοποίηση ότι η κυπροτερόνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που έχουν ή είχαν έναν όγκο μηνιγγιώματος.

Ωστόσο, δεν υπήρχαν πληροφορίες τον καιρό εκείνο για το μέγεθος του κινδύνου και πως ο κίνδυνος μπορούσε να αλλάζει με διαφορετικές δόσεις. Μια πρόσφατη μελέτη στη Γαλλία προτείνει τώρα ότι ο κίνδυνος μηνιγγιώματος , αν και ακόμη πολύ χαμηλός, μπορεί να είναι υψηλότερος σε αυτούς που λαμβάνουν υψηλές δόσεις κυπροτερόνης για μακρύ χρονικό διάστημα.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι αφού οι ασθενείς είχαν σταματήσει τη θεραπεία με κυπροτερόνη για τουλάχιστον ένα χρόνο, ο κίνδυνος να αναπτύξουν αυτούς τους όγκους ήταν πολύ μειωμένος αλλά παρέμενε ελαφρά υψηλότερος από το κανονικό. Εξαιτίας της τοποθεσίας τους μέσα και γύρω από τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, τα μηνιγγιώματα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.

Η Γαλλική Αρχή Φαρμάκων έχει ζητήσει λοιπόν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων να ερευνήσει αυτό τον κίνδυνο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα τελευταία δεδομένα. Η επιτροπή ασφάλειας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (PRAC) θα εξετάσει τώρα τη διαθέσιμη τεκμηρίωση και θα κάνει συστάσεις ως προς το εάν οι εγκρίσεις αδειών κυκλοφορίας για τα σκευάσματα που περιέχουν κυπροτερόνη θα πρέπει να τροποποιηθούν σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η κυπροτερόνη είναι ένα αντιανδρογόνο σκεύασμα, που σημαίνει ότι εμποδίζει τη δράση των ανδρογόνων ενός είδους φυλετικής ορμόνης η οποία βρίσκεται τόσο στους άνδρες όσο και τις γυναίκες και επίσης δρα με τον ίδιο τρόπο όπως η άλλη φυλετική ορμόνη η οποία ονομάζεται προγεστερόνη. Σκευάσματα που περιέχουν κυπροτερόνη χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως ο δασυτριχισμός (υπερβολική τριχοφυΐα) , αλωπεκία (απώλεια τριχών), πρώιμη ήβη, αμηνόρροια (έλλειψη περιόδου), ακμή και καρκίνο προστάτη. Χρησιμοποιούνται επίσης στη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.

Τα σκευάσματα κυπροτερόνης περιέχουν είτε κυπροτερόνη μόνη της είτε κυπροτερόνη σε χαμηλή δόση σε συνδυασμό με ένα οιστρογόνο (ένα τρίτο τύπο φυλετικής ορμόνης). Η κυπροτερόνη έχει λάβει άδεια έγκρισης κυκλοφορίας στην ΕΕ με εθνικές διαδικασίες από το 1970 και είναι διαθέσιμη κατόπιν συνταγογράφησης με διάφορα εμπορικά ονόματα.

 

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Επιτακτική καθίσταται η ανάγκη έγκαιρης αξιολόγησης της γνωστικής εξασθένησης στους ασθενείς με ΠΣ, υπό την προϋπόθεση της αγαστής συνεργασίας Νευρολόγων και άλλων συναφών ιατρικών ειδικοτήτων αλλά και η δυνατότητα διατήρησης ή βελτίωση της γνωστικότητας μέσω καινοτόμων θεραπειών

Στο άκουσμα ότι κάποιος πάσχει από Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) συνήθως το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό είναι ότι τίθεται σε κίνδυνο η σωματική αρτιμέλεια του. Ωστόσο, η επίπτωση της ΠΣ στις νοητικές λειτουργίες του ασθενή τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος.

Στο πρόσφατο 5ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Νευρολογίας, που διεξήχθη στο Όσλο της Νορβηγίας το θέμα της γνωστικής εξασθένησης σε άτομα με ΠΣ συζητήθηκε εκτενώς στη συνεδρία “MS Diagnostic Challenges and Cognitive Impairment in a Changing World”, την οποία παρακολούθησε ο κ. Αναστάσιος Ωρολογάς, Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας ΑΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Κέντρου Πολλαπλής Σκλήρυνσης στην Κλινική «Άγιος Λουκάς» της Θεσσαλονίκης.

Οι συμμετέχοντες στο πάνελ καθηγητές Bassem Yamout (Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού), Majda Thurnher (Πανεπιστήμιο της Βιέννης), Ralph Benedict (Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο) και Carlo Tornatore (Πανεπιστήμιο Georgetown) εστίασαν στην ανάγκη έγκαιρης αξιολόγησης της γνωστικής εξασθένησης στους ασθενείς με ΠΣ, υπό την προϋπόθεση της αγαστής συνεργασίας Νευρολόγων και άλλων συναφών ιατρικών ειδικοτήτων αλλά και τη δυνατότητα διατήρησης ή βελτίωση της γνωστικότητας μέσω των σύγχρονων θεραπευτικών στρατηγικών.

Σχολιάζοντας τα όσα ακούστηκαν από τους ομιλητές ο κ. Αναστάσιος Ωρολογάς εξήγησε μιλώντας στο ygeiamou.gr ότι, «η αύξηση της συχνότητας της Πολλαπλής Σκλήρυνσης είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, χωρίς προς το παρόν να είναι γνωστοί οι λόγοι που συμβαίνει αυτό. Σε ένα 5% η έναρξη γίνεται στην παιδική ηλικία και αρχίζει υποκλινικά με έκπτωση της γνωστικής ικανότητας». Σημειωτέον ότι στην Ελλάδα αν και δεν υπάρχει επίσημο μητρώο καταγραφής ασθενών, εκτιμάται ότι από πάσχουν περίπου 14.000 άτομα.

Προσθέτει δε ότι «η γνωστική εξασθένιση επειδή γίνεται πολύ προοδευτικά στη ΠΣ πολλές φορές δεν γίνεται αντιληπτή εγκαίρως, ακόμα και από το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον, παρά μόνο από ειδικές νευροψυχολογικές δοκιμασίες μετά τη διάγνωση της νόσου, ή από άλλα πιο θορυβώδη συμπτώματα (π.χ. οπτική νευρίτιδα, μυελοπάθεια κ.λπ.), ενώ είναι πολλές άλλες αιτίες που θα πρέπει να αποκλεισθούν διαφοροδιαγνωστικά».

Δεδομένου ότι οι συμμετέχοντες καθηγητές στο πάνελ “MS Diagnostic Challenges and Cognitive Impairment in a Changing World” τόνισαν την ανάγκη έγκαιρης αξιολόγησης της γνωστικής εξασθένησης ευθύς εξ αρχής, τίθεται το ερώτημα αν στην Ελλάδα οι Νευρολόγοι διερευνούν από την αρχή αυτή την παράμετρο.

«Οι γνωστικές λειτουργίες θα πρέπει να αξιολογούνται μετά τη διάγνωση της ΠΣ και να παρακολουθούνται περιοδικά με ειδικές νευροψυχολογικές δοκιμασίες (π.χ. CogEval TM). Η έλλειψη χρόνου είναι η αιτία που πολλοί συνάδελφοι στην Ελλάδα δεν έχουν την πολυτέλεια για τέτοιες εκτιμήσεις. Όμως, θα πρέπει οπωσδήποτε να συνταγογραφούν μία φορά το χρόνο MRI εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού, στο ίδιο μηχάνημα κάθε φορά, γιατί αποδείχτηκε ότι είναι 10 φορές πιο ευαίσθητη από ότι περιγράφει ο ασθενής ως σύμπτωμα και 10 φορές πιο ευαίσθητη από ότι ο Νευρολόγος καταγράφει με την κλινική εξέταση. Η ατροφία του εγκεφάλου και ειδικότερα της υποφλοιώδους φαιάς ουσίας, του θαλάμου και του κελύφους της φαιάς ουσίας, προλαμβάνονται με την έγκαιρη κλιμάκωση σε δεύτερης γραμμής τροποποιητικές θεραπείες, που αποδείχθηκαν αποτελεσματικότερες», απαντά ο κ. Ωρολογάς.

Μάλιστα, ο Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας υπενθυμίζει ότι «τα τελευταία 25 χρόνια έχουμε 15 τροποποιητικές θεραπείες για την επιβράδυνση της εξέλιξης όλων των μορφών της νόσου παγκοσμίως. Φαίνεται ότι οι ιντερφερόνες λιγότερο σαν πρώτης γραμμής θεραπείες και η φιγκολιμόδη, η ναταλιζουμάμπη και η αλεμτουζουμάμπη από τις θεραπείες δεύτερης γραμμής, έδειξαν να ασκούν μεγαλύτερη προστατευτική δράση ενάντια στη γνωστική εξασθένιση».

Και προσθέτει ότι επειδή «η έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών σε άτομα με ΠΣ είναι δείκτης της επιδείνωσης της πάθησης, θα μπορούσε πρακτικά μία επιδείνωση της τάξεως του 10% στην νευροψυχολογική δοκιμασία SDMT να οδηγούσε σε κλιμάκωση της τροποποιητικής αγωγής (π.χ. από πρώτης γραμμής αγωγή σε δεύτερη ή από φιγκολιμόδη σε ναταλιζουμάμπη ή αλεμτουζουμάμπη), όπως συζητήσαμε σε πρόσφατο συνέδριο στη Μαδρίτη φέτος την Άνοιξη με θέμα τις “γκρίζες ζώνες” της Νευρολογίας».

Αλλά υπογραμμίζει πως, «πρώτα θα πρέπει να είμαστε σίγουροι για την σωστή διάγνωση της ΠΣ, που παρά τα 150 χρόνια από την περιγραφή της από τον Charcot και τα 35 χρόνια της Μαγνητικής Τομογραφίας, γίνεται ένα μεγάλο ποσοστό λάθους στη διάγνωση παγκοσμίως. Και φυσικά η έγκαιρη και σωστή αξιολόγηση της γνωστικής έκπτωσης που οφείλεται στη ΠΣ, αλλά και η παρακολούθηση της εξέλιξής της απαιτεί, πέρα από τις εξελιγμένες διαγνωστικές τεχνικές, την καλύτερη δυνατή συνεργασία ειδικών για τη νόσο Νευρολόγων, Νευροακτινολόγων και καλά εκπαιδευμένων κλινικών Νευροψυχολόγων».

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Ένας 60χρονος πατέρας δύο παιδιών έχει ζήσει ολόκληρη τη ζωή του «μόνο με μισό εγκέφαλο», υποστηρίζουν οι γιατροί. Ο Ρώσος συνταξιούχος δεν γνώριζε ότι υπήρχε μια «μαύρη τρύπα» στο κρανίο του, όπου θα έπρεπε να βρίσκεται το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου του. Ο συνταξιούχος μηχανικός έχει υπηρετήσει στον Κόκκινο Στρατό, κατέχει πτυχίο πανεπιστημίου και έχει μεγαλώσει μια οικογένεια χωρίς προβλήματα υγείας.

Οι ιατροί στη Μόσχα πραγματοποίησαν τη συγκλονιστική ανακάλυψη ενώ εκτελούσαν CT σάρωση όταν ο άντρας εισήχθη στο νοσοκομείο μετά από ένα «μίνι εγκεφαλικό επεισόδιο». Υπάρχουν μερικές εξαιρετικά σπάνιες καταστάσεις στις οποίες τα ελλείποντα τμήματα του εγκεφάλου προκαλούν σοβαρή αναπηρία και θάνατο σε νεαρή ηλικία – αλλά η περίπτωση αυτού του ανθρώπου χωρίς συμπτώματα είναι «πολύ μοναδική», ανέφεραν οι γιατροί.

Το ελάττωμα πρέπει να προυπήρχε στο έμβρυο, είπαν, και αν η τεχνολογία ήταν σε θέση να το εντοπίσει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στη δεκαετία του 1950, είναι πιθανό ότι η μητέρα του θα είχε τερματίσει την κύηση.

Ένας γιατρός στο Burnasyan Federal Medical Biophysical Center εξήγησε ότι οι ακτινολόγοι ήταν μπερδεμένοι όταν βρήκαν ότι υπάρχει μια «τρύπα» στις εικόνες του εγκεφάλου. Η νευρολόγος Δρ Μαρίνα Ανίκινα, που διερεύνησε την υπόθεση, δήλωσε: «Ο άνδρας εισήχθη σε μια περιφερειακή κλινική στο νότιο τμήμα της Μόσχας λόγω ισχαιμικού επεισοδίου. «Αυτή είναι μια ανεπάρκεια κυκλοφορίας αίματος στον εγκέφαλο. Είναι διαφορετικό από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο όταν ένα μέρος του εγκεφάλου είναι ανεπανόρθωτα κατεστραμμένο”.

«Οι ακτινολόγοι πραγματοποίησαν μια μαγνητική εγκεφάλου  και ήταν μπερδεμένοι, καθώς το μέρος του εγκεφάλου του συνταξιούχου ανθρώπου, στο οποίο υποτίθεται ότι συνέβη η ισχαιμική επίθεση, δεν υπήρχε καθόλου. Οι ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλη η ζωή του το υπόλοιπο δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου είχε εκτελέσει όλες τις λειτουργίες του εγκεφάλου.

Η δεξιά πλευρά συντονίζει το αριστερό μέρος του σώματος και είναι υπεύθυνη για δημιουργικά καθήκοντα. Και κανονικά, η αριστερή πλευρά του εγκεφάλου ελέγχει τη δεξιά πλευρά του σώματος και εκτελεί καθήκοντα σχετικά με τη λογική, για παράδειγμα, την επιστήμη και τα μαθηματικά.

Άτομα με άλλες καταστάσεις έχουν αποδείξει ότι είναι δυνατόν να ζήσουν χωρίς μία πλευρά του εγκεφάλου, η οποία είναι συνήθως αποτέλεσμα χειρουργικής που ονομάζεται ημισφαιριοεκτομή για τη θεραπεία ασθενειών. Το ήμισυ του εγκεφάλου αφαιρείται ή αποσυνδέεται για να σταματήσει τις σοβαρές κρίσεις σε διάφορες διαταραχές συμπεριλαμβανομένης της επιληψίας, με υψηλό ποσοστό επιτυχίας.

Η έκταση του βαθμού στον οποίο ο εγκέφαλος μπορεί να προσαρμοστεί οφείλεται συχνά στην ηλικία του ασθενούς καθώς και στην πλαστικότητα του εγκεφάλου, που θα του επέτρεπε να ανακάμψει και να αποκατασταθεί μετά από ένα τραύμα.

Ο άνθρωπος είπε στους γιατρούς: «Έχω ζήσει μια φυσιολογική ζωή, τίποτα δεν με ανησυχεί». Τους είπε ότι είχε συνηθισμένη παιδική ηλικία κατά τη σοβιετική εποχή και δεν είχαν ποτέ καταγραφεί προβλήματα με τη σωματική του ανάπτυξη, την όραση ή την ψυχική του κατάσταση. Συνέχισε με επιτυχία το σχολείο και πήγε στο πανεπιστήμιο όπου έλαβε πτυχίο μηχανικής. Υπηρέτησε στον σοβιετικό στρατό ως στρατιώτης, στη συνέχεια ως μηχανικός σε ένα εργοστάσιο πριν αποσυρθεί.

Η Δρ. Anikina, από το Burnasyan Federal Medical Biophysical Centre, δήλωσε: «Οι επιστήμονες γνωρίζουν ορισμένες περιπτώσεις όταν τμήματα του εγκεφάλου λείπουν. «Σε αυτή την πρόσφατη περίπτωση αντιμετωπίζουμε μια διαφορετική κατάσταση όταν η αποτυχία στην ανάπτυξη του εγκεφάλου έλαβε χώρα σε ένα προγενέστερο στάδιο της εγκυμοσύνης, ενδεχομένως στο έμβρυο. «Ίσως ήταν αιμοληψία ή κάποιο άλλο δραματικό γεγονός. Συνήθως οδηγεί σε αποβολή, αλλά σε αυτή την πολύ μοναδική περίπτωση τελείωσε με επιτυχία”.

 

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Αποτελεσματική είναι η θεραπεία με βλαστοκύτταρα για την αντιμετώπιση των πολύπλοκων περιεδρικών συριγγίων που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με συμβατικές χειρουργικές μεθόδους. Η έγχυση βλαστοκυττάρων μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε τέτοια περίπτωση, ανεξάρτητα από το αν τα συρίγγια προκαλούνται από τη νόσο του Crohn, μια πάθηση σχετίζεται στενά με τη δημιουργία τους. Καλύτερα αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν με την χρήση αυτόλογων βλαστοκυττάρων, με τον αριθμό αυτών να είναι ανάλογος του μεγέθους του συριγγίου.

«Η νόσος του Crohn είναι μια μακροχρόνια κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει άτομα όλων των ηλικιών, με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης στον νεαρό πληθυσμό. Προκαλεί φλεγμονή του πεπτικού συστήματος ή του εντέρου. Εκτός από το ότι επηρεάζει τον βλεννογόνο του εντέρου, η φλεγμονή μπορεί επίσης να επεκταθεί βαθύτερα. Τα περιεδρικά συρίγγια είναι μια από τις συνηθισμένες επιπλοκές της νόσου και εμφανίζονται όταν αναπτύσσεται μία μη φυσιολογική δίοδος, σαν ένα κανάλι, μεταξύ του ορθού και κάποιου σημείου στο δέρμα», μας εξηγεί ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος – Διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών – Ιατρικού Περιστερίου και Πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής (www.axiarchos.gr). «Ο σχηματισμός τους οφείλεται σε έλλειψη θεραπείας αποστήματος που μπορεί να δημιουργήθηκε με την απόφραξη ενός πρωκτικού αδένα. Στατιστικά, περίπου το 80% των αποστημάτων εξελίσσεται σε συρίγγιο. Μπορεί να οδηγήσουν σε ακράτεια κοπράνων και σήψη. Ενώ η συχνότητα εμφάνισής τους στον γενικό πληθυσμό είναι 10 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού, στους ασθενείς με νόσο Crohn η συχνότητα εμφάνισης περιεδρικών συριγγίων αγγίζει το 30-40% αυτών».
Σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο του Crohn, οπότε ο σκοπός της θεραπείας είναι η ύφεση της φλεγμονής, η ανακούφιση του ασθενή από τα συμπτώματα και η αποφυγή της χειρουργικής επέμβασης. Τα πολύπλοκα συρίγγια είναι πιο ανθεκτικά στη θεραπεία από τα απλά. Η υποτροπή είναι συχνή και η θεραπεία δύσκολη όταν χρησιμοποιούνται συμβατικές μέθοδοι. Ορισμένες φορές τα πολύπλοκα περιεδρικά συρίγγια εμφανίζονται σε άτομα με Crohn χωρίς, όμως, να οφείλονται στη συγκεκριμένη νόσο ή λόγω επιπλοκών που σχετίζονται με ακτινοθεραπείες. Δεδομένου ότι ο επιπολασμός της νόσου του Crohn αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια το ίδιο αναμένεται να συμβεί και με τα ποσοστά εμφάνισης των πολύπλοκων περιεδρικών συριγγίων. Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη εύρεσης νέων αποτελεσματικότερων θεραπειών.

Για τα απλά περιεδρικά συρίγγια, η χειρουργική επέμβαση είναι η καλύτερη επιλογή θεραπείας. Οι δύο σημαντικές αρχές θεραπείας είναι η πρόληψη της υποτροπής με αφαίρεση της βλάβης και η ελαχιστοποίηση της υποβάθμισης της λειτουργίας του πρωκτικού σφιγκτήρα για την αποφυγή επιπλοκών, όπως η ακράτεια κοπράνων. Τα απλά περιεδρικά συρίγγια μπορούν να αντιμετωπιστούν με συριγγοτομή (fistulotomy) χωρίς σοβαρές επιπλοκές ή επανεμφάνιση.

«Τα τελευταία χρόνια είναι διαθέσιμη μια επαναστατική μέθοδος για την αντιμετώπιση αυτών των συριγγίων. Ο λόγος για την ενδοσκοπική θεραπεία (VAAFT), που πλεονεκτεί της κλασικής ανοιχτής επέμβασης, επειδή δίνει οριστική λύση, εξαλείφει τον κίνδυνο μετεγχειρητικής ακράτειας, είναι ανώδυνη για τον ασθενή και αναίμακτη. Επίσης, δεν απαιτεί απεικονιστική εξέταση, ούτε νοσηλεία», επισημαίνει ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος.
Ωστόσο, η θεραπεία πολύπλοκων περιεδρικών συριγγίων δεν είναι εύκολη και για το σκοπό αυτό έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Παρόλα αυτά, αναφέρονται υψηλά ποσοστά επανεμφάνισης και υψηλός σχετικά βαθμός ακράτειας κοπράνων.
Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα των βλαστοκυττάρων μελετάται εκτενώς τα τελευταία χρόνια, για την ίαση διαφόρων νόσων. Δεδομένου ότι τα βλαστοκύτταρα που προέρχονται από το λιπώδη ιστό (adiposederived stem cells-ADSCs) είναι εύκολο να συλλεχθούν και μπορούν να διαφοροποιηθούν σε διάφορους τύπους κυττάρων, υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για μελέτες που τα εφαρμόζουν για τη θεραπεία δύσκολα αντιμετωπίσιμων με συμβατικές θεραπείες ασθενειών.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση των πολύπλοκων περιεδρικών συριγγίων έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες που έδειξαν ότι με την έγχυση βλαστοκυττάρων επιτυγχάνονται ευνοϊκά αποτελέσματα. Ερευνητές από τη Νότια Κορέα επιδίωξαν την επαλήθευση της ακρίβειας των υπαρχουσών μελετών για το θεραπευτικό αποτέλεσμα και την κλινική αποτελεσματικότητα της θεραπείας αυτής. Χρησιμοποίησαν στοιχεία από δημοσιευμένες (μεταξύ Ιανουαρίου 1946 και Αυγούστου 2017) μελέτες, οι οποίες χρησιμοποίησαν βλαστικά κύτταρα για τη θεραπεία ασθενών με πολύπλοκα περιεδρικά συρίγγια. Από τις 171 μελέτες στην μετα-ανάλυσή τους περιλήφθηκαν οι δεκαέξι.
Από τα αποτελέσματα διαπιστώθηκε ότι ο συνολικός ρυθμός επούλωσης μετά από έγχυση βλαστοκυττάρων σε ασθενείς με πολύπλοκα περιεδρικά συρίγγια ήταν 62,8%, ενώ για τους ασθενείς με περιεδρικά συρίγγια εξαιτίας της νόσου του Crohn και πολύπλοκα περιεδρικά συρίγγια που δεν σχετίζονται με τη νόσο ήταν 64,1% και 61,5% αντιστοίχως. Τα ποσοστά ίασης κατόπιν θεραπείας με αυτόλογα και αλλογενή βλαστοκύτταρα ήταν 69,4% και 50,7% αντιστοίχως. Παρατηρήθηκε δηλαδή ότι η θεραπεία με βλαστοκύτταρα αυξάνει τον ρυθμό ίασης, σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου.
Όπως σημειώνει ο Δρ. Αναστάσιος Ξιάρχος, πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε θεραπεία με βλαστοκύτταρα, για την αντιμετώπιση των πολύπλοκων περιεδρικών συριγγίων σε ενήλικες με μη ενεργή/ ελαφρώς ενεργή νόσο του Crohn – όταν τα συρίγγια έχουν ανεπαρκή απόκριση σε τουλάχιστον μια συμβατική ή βιολογική θεραπεία. Πρόκειται για το πρώτο προϊόν αλλογενών βλαστικών κυττάρων που φτάνει σε κυκλοφορία σε δυτικές αγορές.

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/

Ο Δρ. Θεόδωρος Ζάνος ανακάλυψε πως το πνευμονογαστρικό νεύρο μεταδίδει σήματα από την περιφέρεια προς τον εγκέφαλο ώστε να ρυθμιστεί η γλυκόζη

Ο Θεόδωρος Ζάνος, καθηγητής στο Ινστιτούτο Βιο-Ηλεκτρονικής Ιατρικής των Ινστιτούτων Ιατρικής Έρευνας ‘Feinstein’, που πέρσι αποκωδικοποίησε πρώτος συγκεκριμένα σήματα του νευρικού συστήματος που ενημερώνουν τον εγκέφαλο για την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος και την ύπαρξη φλεγμονής στο σώμα, τώρα πρωτοπορεί και πάλι, αυτή τη φορά στον τομέα του Διαβήτη.

Ο Δρ. Ζάνος και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν πως το πνευμονογαστρικό νεύρο μεταδίδει σήματα από την περιφέρεια προς τον εγκέφαλο ώστε να ρυθμιστεί η γλυκόζη. Αυτή η σημαντική παρατήρηση ενδεχομένως να αποκαλύπτει έναν νέο τρόπο μέτρησης των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.

Σύμφωνα με σχετικό άρθρο που δημοσιεύεται στο Bioelectronic Medicine, η ανακάλυψη του Δρ. Ζάνου ανοίγει τον δρόμο για μελλοντικές έρευνες των βιο-ηλεκτρονικών θεραπειών στο μεταβολικό σύνδρομο και τον διαβήτη.

Ως γνωστό, η γλυκόζη είναι η κύρια πηγή ενέργεια για τα κύτταρα του εγκεφάλου, των μυών και των περιφερικών νεύρων. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από το φυσιολογικό όριο της γλυκόζης στο αίμα για μακρό χρονικό διάστημα μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη ή και θανατηφόρος. Συνεπώς η σωστή ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα είναι το ζητούμενο.

Παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι το πνευμονογαστρικό νεύρο, που συνδέει πολλά βασικά όργανα του σώματος και ενημερώνει τον εγκέφαλο για τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα, παίζει ρόλο στην ρύθμιση του μεταβολισμού.

«Ο στόχος μας ήταν να κατανοήσουμε το νευρικό κώδικα του πνευμονογαστρικού νεύρου και πως αυτό συνδέεται με διαφορετικές παθήσεις, επειδή πιστεύουμε ότι αφουγκραζόμενοι και διεγείροντας το μπορούμε να ανοίξουμε νέους δρόμους διάγνωσης και θεραπείας διαφόρων παθήσεων», εξηγεί ο Δρ. Ζάνος.

Και προσθέτει ότι, «το πνευμονογαστρικό νεύρο είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές πληροφόρησης που έχουμε για το ανθρώπινο σώμα καθώς έχει κατά μέσο όρο 100.000 νευρικές ίνες, καθιστώντας τον κώδικα του δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί. Είμαστε ενθουσιασμένοι που αποδεικνύουμε σε αυτή τη μελέτη ότι το πνευμονογαστρικό νεύρο ενός ποντικού μεταφέρει σημαντικά μηνύματα από την περιφέρεια στο κεντρικό νευρικό σύστημα που σχετίζεται με την ομοιόσταση γλυκόζης, καθώς αυτή η ανακάλυψη μας φέρνει πιο κοντά στις νέες τεχνολογίες που θα έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν πολλούς ασθενείς που ζουν με διάφορες μεταβολικές ασθένειες».

Η Βιο-Ηλεκτρονική Ιατρική στην οποία εξειδικεύεται ο Δρ. Θεόδωρος Ζάνος είναι ένα καινοτόμο πεδίο της ιατρικής έρευνας με πολυποίκιλες δυνατότητες στη θεραπεία και διάγνωση πολλών παθήσεων. Αντιπροσωπεύει τη σύγκλιση Μοριακής Ιατρικής, Νευροεπιστήμης και Βιοτεχνολογίας. Η Βιο-Ηλεκτρονική Ιατρική χρησιμοποιεί μικροσυσκευές για να διαβάζει και να ρυθμίζει την ηλεκτρική δραστηριότητα στο νευρικό σύστημα του σώματος, ανοίγοντας νέες οδούς σε πραγματικό χρόνο για τις διαγνωστικές και θεραπευτικές επιλογές των ασθενών.

Ο Δρ. Ζάνος που θεωρείται ειδήμων στον τομέα της Βιο-Ηλεκτρονικής Ιατρικής πέρσι ήταν ο πρώτος που αποκωδικοποίησε συγκεκριμένα σήματα που χρησιμοποιεί το νευρικό σύστημα για να ενημερώσει τον εγκέφαλο για την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος και την ύπαρξης φλεγμονής στο σώμα. Ο εντοπισμός αυτών των νευρικών σημάτων και τι κοινοποιούν για την υγεία του σώματος ήταν ένα πραγματικό βήμα προόδου για την Βιο-Ηλεκτρονική Ιατρική καθώς αποκάλυψε νέες πληροφορίες για διαγνωστικούς και θεραπευτικούς στόχους και την ανάπτυξη ιατρικών συσκευών.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Ένα γονίδιο που υπάρχει στο DNA των αιωνόβιων ανθρώπων πιθανώς να ανοίγει νέους θεραπευτικούς ορίζοντες για την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών παθήσεων

Κάποιοι άνθρωποι ζουν πολύ περισσότερο από το μέσο όρο, εν μέρει λόγω του DNA τους. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο European Heart Journal, λοιπόν, δείχνει ότι ίσως να είναι δυνατή η μεταφορά αυτού του «γενετικού δώρου» και σε εκείνους που δεν το διαθέτουν. Ο δρόμος είναι πλέον ανοιχτός για ένα καινοτόμο θεραπευτικό μοντέλο, ικανό να προλαμβάνει και να καταπολεμά τις καρδιαγγειακές παθήσεις μέσα από την αναζωογόνηση των αιμοφόρων αγγείων.

Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από τη συνεργασία των τμημάτων του Μεσογειακού Νευρολογικού Ινστιτούτου και του Τμήματος Ιατρικής, Χειρουργικής και Ορθοδοντικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σαλέρνο με την υποστήριξη του Ιδρύματος Cariplo και του ιταλικού Υπουργείου Υγείας, επικεντρώνεται στο γονίδιο που κωδικοποιεί την πρωτεΐνη PIIFB4.

Στο παρελθόν η ίδια ερευνητική ομάδα είχε αναγνωρίσει μια μετάλλαξη αυτού του γονιδίου, την επονομαζόμενη LAV, δηλαδή τη μετάλλαξη που σχετίζεται με τη μακροζωία (longevity associated variant), η οποία υπάρχει στους ανθρώπους που ξεπερνούν τα 100 χρόνια ζωής. Τώρα μέσω ενός ιού-φορέα, οι ερευνητές εισήγαγαν το γονίδιο LAV-BPIFB4 στο DNA ζωικών μοντέλων ιδιαιτέρως ευάλωτων στην αθηροσκλήρυνση κατά συνέπεια και στις καρδιαγγειακές παθήσεις.

«Τα αποτελέσματα είναι άκρως ενθαρρυντικά, καθώς παρατηρήσαμε μια βελτίωση στη λειτουργικότητα του ενδοθηλίου (της εσωτερικής επιφάνειας των αιμοφόρων αγγείων), μείωση στις αθηρωματικές πλάκες στις αρτηρίες, αλλά και στην κατάσταση της φλεγμονής», σημειώνει ο Annibale Puca, συντονιστής της ερευνητικής ομάδας στο Πανεπιστήμιο του Σαλέρνο και στο I.R.C.C.S. Multimedica.

Με άλλα λόγια, η ενσωμάτωση του «γονιδίου της εκατονταετίας» στα ζωικά μοντέλα προκάλεσε ουσιαστική ανανέωση του καρδιαγγειακού συστήματος. Οι ίδιες θετικές επιδράσεις επιτεύχθησαν και στο εργαστήριο, αυτή τη φορά όμως χωρίς την ενσωμάτωση του γονιδίου, αλλά μέσω της μεταφοράς της πρωτεΐνης LAV- BPIFB4 σε ανθρώπινα αιμοφόρα αγγεία.

Σε αυτά τα πειραματικά δεδομένα, οι ερευνητές προσέθεσαν κι άλλες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ομάδες ασθενών, παρατηρώντας αρχικά ότι τα αυξημένα επίπεδα της πρωτεΐνης BPIFB4 στο αίμα συνδέονταν με πιο υγιή αιμοφόρα αγγεία και εν συνεχεία ότι οι φορείς της γενετική μετάλλαξης LAV είχαν υψηλότερα επίπεδα της πρωτεΐνης.

Η μελέτη αυτή, λοιπόν, ανοίγει το δρόμο για πιθανές θεραπευτικές λύσεις βασισμένες στην πρωτεΐνη LAV- BPIFB4. «Σίγουρα απαιτούνται ακόμα περισσότερες έρευνες, αλλά πιστεύουμε ότι με τη χορήγηση των πρωτεϊνών στους ασθενείς είναι πιθανό να μπορέσουμε να επιβραδύνουμε την καρδιαγγειακή φθορά που οφείλεται στην ηλικία. Με απλά λόγια, ακόμα κι αν ένα άτομο δεν κατέχει αυτά τα συγκεκριμένα γενετικά χαρακτηριστικά, θα μπορούσαμε να του προσφέρουμε το ίδιο επίπεδο προστασίας», καταλήγουν οι ερευνητές.

 

Πηγη:https://ygeiamou.gr/