Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Όσοι εμφάνιζαν ημικρανίες είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης φλεγμονωδών νόσων του εντέρου κατά 1,3 φορές έναντι του γενικού πληθυσμού.

Πρόσφατη μελέτη εξέτασε τη σχέση μεταξύ ημικρανίας και εμφάνισης φλεγμονωδών νόσων του εντέρου.

Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία υγείας από βάση δεδομένων στη Νότιο Κορέα μεταξύ Ιανουαρίου –Δεκεμβρίου 2009. Επιλέχτηκαν 10.131.193 άνθρωποι και το 2,8% από αυτούς είχαν φλεγμονώδεις  νόσους του εντέρου.

Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ηλικιωμένοι, γυναίκες, άνθρωποι με χαμηλό εισόδημα και όσοι ζούσαν σε αγροτικές περιοχές ήταν πιο πιθανό να έχουν ημικρανία.

Επίσης, όσοι εμφάνιζαν ημικρανίες είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης φλεγμονωδών νόσων του εντέρου κατά 1,3 φορές έναντι του γενικού πληθυσμού.

Η μελέτη, σε ευθυγράμμιση με προηγούμενες έρευνες, έδειξε ότι οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου είναι ανεξάρτητος παράγοντας ημικρανιών. Όμως η παρατήρηση δεν συμφωνεί με έρευνα  της UK Biobank που έδειξε ότι δεν υπάρχει σχέση.

Υψηλότερος αριθμός συμμετεχόντων με ημικρανία συνδεόταν με νόσους όπως ΧΝΝ, υπέρταση και δυσλιπιδαιμία.

Η παρατήρηση ήταν σε ευθυγράμμιση με προηγούμενες έρευνες που έδειξαν αυξημένο κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου και καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με φλεγμονώδεις  νόσους του εντέρου.

Η ανάλυση υποομάδας έδειξε υψηλότερο κίνδυνο φλεγμονωδών  νόσων του εντέρου σε ασθενείς με ημικρανία έναντι του γενικού πληθυσμού.

Μετά τη διάγνωση ημικρανιών, ασθενείς φάνηκε να έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης νόσου του Crohn. Σημαντική άνοδος στη νόσο του Crohn παρατηρήθηκε μετά από 5 χρόνια παρακολούθησης σε αυτούς που εμφάνιζαν ημικρανία.

Ο κίνδυνος μεταξύ αυτών δεν επηρεαζόταν από φύλο, ηλικία, μεταβολικές συννοσηρότητες ή συμπεριφορές υγείας. Αντίθετα, σημαντική  σχέση παρατηρήθηκε σε άντρες ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα.

Προηγούμενες έρευνες εντόπισαν πολλούς μηχναισμους που συνδέουν την ημικρανία με την εμφάνιση φλεγμονωδών  νόσων του εντέρου.

Λόγω έλλειψης κατάλληλων στοιχείων η μελέτη έχει ορισμένους περιορισμούς όπως αδυναμία να καθορισθεί πώς η ένταση της ημικρανίας και οι φλεγμονώδεις  νόσοι του εντέρου συνδέονται.

Επίσης, δεν έλαβε υπόψη σημαντικούς παράγοντες όπως διατροφικές συνήθειες, περίθαλψη,  στρες, οικογενειακό ιστορικό φλεγμονωδών νόσων του εντέρου και άλλες γαστρεντερικές διαταραχές.

Παρά τους περιορισμούς, η νέα έρευνα έδειξε ότι οι ημικρανίες είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση φλεγμονωδών  νόσων του εντέρου.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Scientific Reports.

Πηγές:
Scientific Reports.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Γήρανση εγκεφάλου: Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications έχει εμβαθύνει στα μυστήρια του τρόπου με τον οποίο ο διατροφικός περιορισμός επηρεάζει τη γήρανση του εγκεφάλου

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications έχει εμβαθύνει στα μυστήρια του τρόπου με τον οποίο ο διατροφικός περιορισμός επηρεάζει τη γήρανση του εγκεφάλου, αποκαλύπτοντας έναν κρίσιμο ρόλο που παίζει το γονίδιο OXR1. Η μελέτη αποκαλύπτει ότι ο περιορισμός των θερμίδων, μια γνωστή μέθοδος για την ενίσχυση της υγείας και της μακροζωίας, επηρεάζει σημαντικά την υγεία του εγκεφάλου. Η ομάδα, που εργαζόταν με μύγες φρούτων και ανθρώπινα κύτταρα, διευκρίνισε μια ειδική απόκριση νευρώνων που συνδέεται με τη νευροπροστασία του διατροφικού περιορισμού. Προσδιορίζει επίσης πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για νευροεκφυλιστικές ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία, τονίζοντας τη σημασία της υγιεινής διατροφής στον επηρεασμό των κυτταρικών μηχανισμών που σχετίζονται με τη γήρανση του εγκεφάλου.

Διερευνήθηκε η γενετική μεταβλητότητα στη διατροφική απόκριση

Ξεκινώντας τη μελέτη για να κατανοήσουν γιατί τα άτομα ανταποκρίνονται διαφορετικά στις διατροφικές αλλαγές, οι ερευνητές εξέτασαν περίπου 200 στελέχη μυγών με διαφορετικό γενετικό υπόβαθρο. Οι μύγες υποβλήθηκαν σε κανονικές ή περιορισμένες δίαιτες, με διαιτητικό περιορισμό στο 10% της τυπικής διατροφής. Η μελέτη εντόπισε πέντε γονίδια, συμπεριλαμβανομένου του OXR1, που επηρέασαν σημαντικά τη μακροζωία υπό διατροφικούς περιορισμούς. Το OXR1, που βρίσκεται στους ανθρώπους, είναι υπεύθυνο για την προστασία των κυττάρων από την οξειδωτική βλάβη. Οι περίπλοκοι κυτταρικοί μηχανισμοί πίσω από τη λειτουργία του γονιδίου ήταν ασαφείς, παρακινώντας την ομάδα να εμβαθύνει.

OXR1, Retromer και Γήρανση του Εγκεφάλου

Η επίδραση του OXR1 σε ένα κυτταρικό σύμπλεγμα γνωστό ως ρετρομερές, ζωτικής σημασίας για την ανακύκλωση κυτταρικών πρωτεϊνών και λιπιδίων, διερευνήθηκε για να κατανοηθεί ο ρόλος του στη συνολική διάρκεια ζωής. Το ρετρομερές είναι ζωτικής σημασίας στους νευρώνες, καθορίζοντας τη μοίρα των κυτταρικών πρωτεϊνών. Η δυσλειτουργία του ρετρομερούς έχει συνδεθεί με νευροεκφυλιστικές ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία όπως το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον, καταστάσεις που μετριάζονται από τον διατροφικό περιορισμό. Η μελέτη περιέγραψε πώς το OXR1 επηρεάζει την οδό του ρετρομερούς, ζωτικής σημασίας για την προστασία των νευρώνων όταν τα θρεπτικά συστατικά είναι σπάνια. Ο διατροφικός περιορισμός ενισχύει την έκφραση του OXR1, υπογραμμίζοντας τη σχέση μεταξύ διατροφής, έκφρασης γονιδίων και γήρανσης του εγκεφάλου.

Θεραπευτικές επιπτώσεις και μελλοντικές προσπάθειες

Τα ευρήματα υποδεικνύουν πιθανές θεραπευτικές οδούς για νευροεκφυλιστικές ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία, στοχεύοντας το OXR1. Η ενίσχυση του OXR1 στις μύγες είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της διάρκειας ζωής, προκαλώντας εικασίες για παρόμοια αποτελέσματα στους ανθρώπους. Τα επόμενα βήματα περιλαμβάνουν τον εντοπισμό ενώσεων που αυξάνουν τα επίπεδα OXR1 κατά τη διάρκεια της γήρανσης για να καθυστερήσουν τη γήρανση του εγκεφάλου. Η έρευνα υπογραμμίζει τις περίπλοκες συνδέσεις μεταξύ της διατροφής, των κυτταρικών μηχανισμών και της υγείας του εγκεφάλου, δίνοντας έμφαση στις ευρύτερες επιπτώσεις των διατροφικών επιλογών στη συνολική ευημερία. Η ομάδα παραμένει επικεντρωμένη στην αποκάλυψη περισσότερων διαδικασιών εκφυλισμού του εγκεφάλου και στην υποστήριξη των προσπαθειών για την προώθηση μιας υγιεινής διατροφής για ολοκληρωμένα οφέλη για την υγεία .

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Ερευνητές του  University of Texas at El Paso εντόπισαν νέα φαρμακευτική ουσία που σκοτώνει με επιτυχία καρκινικά κύτταρα στη λευχαιμία και στο λέμφωμα, πιθανώς ανοίγοντας δρόμο για νέες μορφές θεραπείας.

Ο ερευνητής Renato Aguilera, εντόπισε την υποσχόμενη ουσία, thiophene F-8.

Το εργαστήριο του Aguilera εξέτασε ουσίες για να διαπιστώσει τη δράση  τους σε διάφορα είδη καρκινικών κυττάρων.

Η ερευνητική ομάδα δοκίμασε 1.300 ουσίες σε καλλιέργειες ανθρώπινων καρκινικών  κυττάρων. Το Thiophene F-8 ήταν πολύ επιτυχές στην πρόκληση προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου σε κύτταρα λευχαιμίας και λεμφώματος, στέλνοντας μήνυμα στα κύτταρα οδηγώντας τα να αυτοκαταστραφούν και καταστέλλοντας την ανάπτυξη νέων καρκινικών κυττάρων.

Η Mia Swain, δήλωσε ότι η δυνατότητα της ουσίας να δρα μαζί με υπάρχουσες θεραπείες θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή σε ασθενείς με τις 2 νόσους.

Η ομάδα του UTEP θα συνεχίσει να μελετά την αποτελεσματικότητα της thiophene F-8.

Αν το φάρμακο αποδειχτεί επιτυχές σε περαιτέρω δοκιμή, ο Aguilera δήλωσε ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορεί μελλοντικά να πραγματοποιήσουν κλινικές μελέτες για να διαπιστώσουν τη δράση της ουσίας στους ασθενείς.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο PLOS One.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ένωση που σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα στη λευχαιμία και το λέμφωμα

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, εντόπισαν μια νέα φαρμακευτική ένωση που σκοτώνει με επιτυχία τα καρκινικά κύτταρα της λευχαιμίας και του λεμφώματος, ανοίγοντας ενδεχομένως το δρόμο για νέες μορφές θεραπείας.

Ο Renato Aguilera, καθηγητής στο Τμήμα Βιολογικών Επιστημών και κύριος ερευνητής του προγράμματος, εντόπισε την πολλά υποσχόμενη ένωση, η οποία ονομάζεται θειοφαίνιο F-8.

«Ο κύριος στόχος της έρευνάς μου είναι να ανακαλύψω νέα αντικαρκινικά φάρμακα που θα μπορούν τελικά να θεραπεύσουν διαφορετικούς τύπους καρκίνου», εξήγησε ο Aguilera.

Η λευχαιμία είναι καρκίνος των κυττάρων του αίματος, ενώ το λέμφωμα είναι καρκίνος του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στο πλαίσιο της έρευνάς τους για την πιθανή θεραπεία αυτών των καρκίνων, οι επιστήμονες εξέτασαν φαρμακευτικές ενώσεις για να καθορίσουν την επίδρασή τους σε διάφορους τύπους καρκινικών κυττάρων.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες παράγουν εκατομμύρια ενώσεις και το πλήρες φάσμα των χρήσεών τους είναι συχνά ασαφές ή άγνωστο, δήλωσε ο Aguilera. Ορισμένες από αυτές τις εταιρείες πωλούν τις παραγόμενες ενώσεις ως χημικές βιβλιοθήκες, τις οποίες ερευνητές όπως ο Aguilera μπορούν στη συνέχεια να μελετήσουν για να προσδιορίσουν την ακριβή επίδραση των ενώσεων στα ανθρώπινα κύτταρα.

«Το δυσκολότερο μέρος αυτού του είδους έρευνας είναι να καταλάβουμε τι ακριβώς κάνει ένα φάρμακο», δήλωσε ο Aguilera.

Στο πλαίσιο της έρευνας, δοκιμάστηκαν 1.300 διαφορετικές ενώσεις σε καλλιέργειες ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων. Το θειοφαίνιο F-8 ήταν πολύ επιτυχημένο στην πρόκληση προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου στα κύτταρα λευχαιμίας και λεμφώματος, στέλνοντας ουσιαστικά ένα μήνυμα στα κύτταρα που τα αναγκάζει να αυτοκτονήσουν και να αναστείλουν την ανάπτυξη νέων καρκινικών κυττάρων.

«Η δυνατότητα της ένωσης να λειτουργεί σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες θεραπείες, θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή των ασθενών με λευχαιμία και λέμφωμα» επισημαίνουν οι ερευνητές.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One.

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Σύμφωνα με το Johns Hopkins University και ερευνητές άλλων ιδρυμάτων, υψηλότερη πρόσληψη ισοφλαβνονών σόγιας συνδεόταν με καλύτερες πιθανότητες να μην υποτροπιάσει ο καρκίνος μαστού.

Γυναίκες που επέζησαν από καρκίνο μαστού ενδεχομένως μπορεί να θελήσουν να αυξήσουν τη διατροφική πρόσληψη σόγιας, ξηρών καρπών, φασολιών και προϊόντων ολικής άλεσης, έδειξε νέα έρευνα.

Σύμφωνα με το Johns Hopkins University και ερευνητές άλλων ιδρυμάτων, υψηλότερη πρόσληψη ισοφλαβνονών σόγιας συνδεόταν με καλύτερες πιθανότητες να μην υποτροπιάσει ο καρκίνος μαστού.

Tα ευρήματα δεν καθόρισαν ακόμα την ιδανική δοσολογία ισοφλαβονών ή άλλων ουσιών που φαίνεται πως προλαμβάνουν την υποτροπή και χρειάζεται περισσότερη έρευνα.

Η έρευνα επίσης δεν μπόρεσε να διαπιστώσει αν η έναρξη κατανάλωσης μετά τη διάγνωση έχει την ίδια επίδραση με τη δια βίου διατροφική συνήθεια πριν τη διάγνωση.

Η επισκόπηση πραγματοποιήθηκε  από την ομάδα του Dr. Channing Paller στο  Johns Hopkins Kimmel Cancer Center, σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες παγκοσμίως

Οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία 22 μεγάλων ερευνών που εστίασαν στη σόγια, τα σταυρανθή λαχανικά, τις λιγνάνες και το πράσινο τσάι.

Εστίασαν επίσης στην επίδραση των φυτοθρεπτικών που περιέχονται σε αυτές τις τροφές.

Ο Paller ανακάλυψε ότι υψηλή πρόσληψη ισοφλαβονών σόγιας συνδεόταν με μείωση της υποτροπής του καρκίνου κατά 26%

Tο μεγαλύτερο όφελος προήλθε από καθημερινή πρόσληψη 60 mg.

Tο όφελος των ισοφλαβονών της σόγιας στην πρόληψη θανάτου από καρκίνο μαστού ήταν μικρότερο –μείωση  12%.

Το όφελος ήταν υψηλότερο όταν οι γυναίκες έτρωγαν 1-2 μερίδες προϊόντων σόγιας την ημέρα.

Οι ερευνητές επίσης εστίασαν σε λιγνάνες που περιέχονται σε πολλά φυτικά τρόφιμα όπως στους ξηρούς καρπούς, στα όσπρια, στην ολική άλεση, στα φρούτα και τα λαχανικά. Ο λιναρόσπορος, τα κάσιους, το μπρόκολο και τα λαχανάκια Βρυξελλών περιέχουν υψηλές ποσότητες.

Υψηλά επίπεδα εντερολακτόνης φάνηκε να μειώνουν τις πιθανότητες θανάτου από τη νόσο κατά 28%, και να περιορίζουν τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο κατά 31%.

Tα ευρήματα για τη σόγια και τις λιγνάνες ήταν αρκετά ισχυρά ώστε να συνιστούν οι ερευνητές στις γυναίκες που επιβίωσαν από καρκίνο μαστού να τα χρησιμοποιούν σε οποιεσδήποτε διατροφικές οδηγίες.

Αλλα ευρήματα δεν είχαν αρκετά στοιχεία πίσω τους για αυτό αλλά το υπαινίσσονταν.

Για παράδειγμα, διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πολύ πράσινου τσαγιού συνδεόταν με 44% μείωση της υποτροπής σε γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν για καρκίνο μαστού σταδίου 1 ή 2.

Σχετικά με τα σταυρανθή λαχανικά δεν εντοπίστηκαν ενδείξεις για πιθανό όφελος.

Ο Paller, τόνισε ότι είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι οι έρευνες πραγματοποιήθηκαν σε γυναίκες που λάμβαναν ιατρική αγωγή για τον καρκίνο και αυτές οι τροφές δεν θα πρέπει να θεωρηθούν εναλλακτικές της θεραπείας.

Tα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο JNCI Cancer Spectrum.

Πηγές:
JNCI Cancer Spectrum.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πάνω από το 10% των ασθενών που συμμετείχαν σε μελέτη και λάμβαναν αντιψυχωσικά φάρμακα εμφάνισαν διαταραχές του καρδιακού ρυθμού και οι ερευνητές συστήνουν διαρκή παρακολούθησή τους για τη διαχείριση των καρδιακών κινδύνων.

Oπως αναφέρεται σε μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Heart Rhythm», η χρήση των αντιψυχωσικών φαρμάκων κουετιαπίνη και αλοπεριδόλη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κοιλιακών αρρυθμιών και διπλάσιο κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.

Οι κίνδυνοι καρδιακών παθήσεων που σχετίζονται με τη χρήση αντιψυχωσικών φαρμάκων προκαλούν ανησυχία τα τελευταία 30 χρόνια. Τα φάρμακα έχουν προηγουμένως είτε αποσυρθεί από την αγορά είτε έχει περιοριστεί η χρήση τους, λόγω πολύ υψηλού κινδύνου θανατηφόρων κοιλιακών αρρυθμιών. Υπάρχουν φάρμακα που αυξάνουν τον κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου, αλλά παραμένουν στην αγορά επειδή εξυπηρετούν μια σημαντική κλινική ανάγκη και δεν υπάρχουν ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις.

Η συγκεκριμένη έρευνα περιλάμβανε αναδρομική ανάλυση των ηλεκτρονικών ιατρικών αρχείων μιας μεγάλης ομάδας ασθενών στην Ταϊβάν, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με κουετιαπίνη ή αλοπεριδόλη. Όπως διαπίστωσαν, πάνω από το 10% των ασθενών εμφάνισαν σοβαρή παράταση του διαστήματος QT κατά τη διάρκεια παρακολούθησής τους, ενώ εντόπισαν και αυξημένο κίνδυνο κοιλιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.

«Θα ήταν φρόνιμο να διενεργείται ηλεκτροκαρδιογράφημα πριν και μετά την έναρξη χορήγησης ενός αντιψυχωσικού φαρμάκου. Εάν υπάρχει η δυνατότητα, θα μπορούσε κάποιος να διακόψει ένα φάρμακο που προκαλεί παράταση του QT και να δοκιμάσει ένα διαφορετικό αντιψυχωσικό. Αλλά αν αυτό δεν είναι πρακτικό, θα πρέπει να δώσει κανείς ιδιαίτερη προσοχή στη μείωση άλλων παραγόντων κινδύνου», επισημαίνει ο καθηγητής, Τζέιμι Βάντενμπεργκ, από το ερευνητικό ινστιτούτο της Αυστραλίας «Victor Chang Cardiac Research Institute».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

πΗΓΗ: https://www.news4health.gr/

Με νέο πειραματικό τεστ
Τις πιθανότητες επιτυχούς εγκυμοσύνης και γεννήσεων μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) βοηθά ένα νέο πειραματικό τεστ, όπως δηλώνουν οι ερευνητές σε έκθεση που δημοσιεύτηκε στο Cell Genomics την Τετάρτη. Για την εξωσωματική γονιμοποίηση, τα ωάρια γονιμοποιούνται σε δοκιμαστικούς σωλήνες και αργότερα μεταφέρονται στη μήτρα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μόνο το 20% έως 40% των διαδικασιών εξωσωματικής γονιμοποίησης καταλήγουν σε γεννήσεις ζωντανών, εν μέρει επειδή είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε ποια έμβρυα που έχουν αναπτυχθεί στο εργαστήριο είναι πιο πιθανό να οδηγήσουν σε επιτυχή εγκυμοσύνη, είπαν οι ερευνητές. Μια ξεχωριστή μελέτη για το κόστος της εξωσωματικής γονιμοποίησης που δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο διαπίστωσε ότι η μέση τιμή ενός κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης στις Ηνωμένες Πολιτείες κυμαίνεται από 12.000 δολάρια έως 17.000 δολάρια, που μπορεί να φθάσει και τα 25.000 δολάρια εάν χρειάζονται φάρμακα. Μόνο 14 πολιτείες περιλαμβάνουν την εξωσωματική γονιμοποίηση στα ασφαλιστικά προγράμματα. Το νέο τεστ εντοπίζει έμβρυα υψηλότερης ποιότητας ανιχνεύοντας μικρά σωματίδια γενετικού υλικού στο υγρό του δοκιμαστικού σωλήνα στο οποίο αναπτύσσονται, σύμφωνα με έκθεση. Επί του παρόντος, οι γιατροί επιλέγουν έμβρυα για εξωσωματική γονιμοποίηση με βάση την εμφάνισή τους ή παίρνουν ορισμένα κύτταρα από το έμβρυο για να εξετάσουν τη γενετική σύνθεση, δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Δρ. Irene Su στο UC San Diego School of Medicine. Αντί να βασίζεται σε οπτικά χαρακτηριστικά ή βιοψίες εμβρύων, η νέα προσέγγιση αναλύει μόρια RNA από τα έμβρυα στο μέσο που χρησιμοποιείται για την ανάπτυξή τους. Ενώ το μεγαλύτερο μέρος του RNA παραμένει μέσα στα κύτταρα των εμβρύων, ορισμένα μόρια, που ονομάζονται exRNAs, απελευθερώνονται στο υγρό στο οποίο αναπτύσσονται τα έμβρυα, εξήγησαν οι ερευνητές. Αναλύοντας τα μέσα καλλιέργειας των εμβρύων σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, οι ερευνητές εντόπισαν exRNAs που αντιστοιχούν στη γενετική δραστηριότητα σε κάθε στάδιο. Ανέπτυξαν μοντέλα υπολογιστών που θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν έμβρυα που αναπτύσσονται κανονικά, χωρίς γενετικά ελαττώματα, τα οποία είναι πιθανό να είναι υψηλότερης ποιότητας. Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε με τη μελέτη τονίζεται ότι το νέο τεστ προσφέρει «έναν πλούτο…πληροφοριών που σχετίζονται με τον εμβρυϊκό κύκλο ανάπτυξης».

Πηγη:HealthdAILY

Πηγη: https://www.healthstat.gr

Το συμπέρασμα, σύμφωνα με την ομάδα του CDC: «οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να είναι συνετοί στη συνταγογράφηση τοπικών αντιμυκητιασικών» για ύποπτες μυκητιασικές δερματικές λοιμώξεις και να υπερβαίνουν την οπτική διάγνωση όταν είναι δυνατόν.

Αντιμυκητιασικά: Οι γιατροί των ΗΠΑ συνταγογραφούν αντιμυκητιασικές κρέμες σε ασθενείς με δερματικά προβλήματα σε τόσο υψηλά ποσοστά που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αύξηση των ανθεκτικών στα φάρμακα λοιμώξεων, δείχνει νέα έρευνα. Πρόκειται για «σοβαρές επιφανειακές μυκητιασικές λοιμώξεις ανθεκτικές στα αντιμικροβιακά, οι οποίες έχουν εντοπιστεί πρόσφατα στις Ηνωμένες Πολιτείες», σημείωσε μια ομάδα με επικεφαλής τον Jeremy Gold, ερευνητή στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ.

Μία από τις μεγαλύτερες αναδυόμενες απειλές: Μορφές δακτυλίτιδας ανθεκτικές στα φάρμακα (μια μορφή δερματοφυτίασης). Στη Νοτιοανατολική Ασία, έχουν εμφανιστεί μεγάλα κρούσματα αυτού του κνησμώδους κυκλικού εξανθήματος που δεν ανταποκρίνονται ούτε σε τοπικές αντιμυκητιακές κρέμες ούτε σε χάπια. Περιπτώσεις δακτυλίτιδας ανθεκτικών στα φάρμακα έχουν επίσης εντοπιστεί τώρα σε 11 πολιτείες των ΗΠΑ, σημείωσε η ομάδα του Gold. Αυτό οδηγεί σε «ασθενείς που παρουσιάζουν εκτεταμένες βλάβες και καθυστερήσεις στη διάγνωση», είπε η ομάδα. Όπως φαίνεται με την υπερβολική χρήση αντιβιοτικών, οι μύκητες αναπτύσσουν φυσικά αντίσταση στα αντιμυκητιακά φάρμακα όσο περισσότερο εκτίθενται σε αυτά. Η ομάδα του CDC πιστεύει ότι οι αντιμυκητιακές τοπικές κρέμες υπερσυνταγογραφούνται. Εξετάζοντας τα δεδομένα του Μέρους Δ του Medicare του 2021, διαπίστωσαν ότι εκείνο το έτος συνταγογραφήθηκαν 6,5 εκατομμύρια συνταγές για κρέμες που περιέχουν αντιμυκητιακά. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο τεύχος 11 Ιανουαρίου του περιοδικού CDC Εβδομαδιαία Έκθεση για τη Νοσηρότητα και τη Θνησιμότητα (Morbidity and Mortality Weekly Report). Σε τεράστιους αριθμούς, οι γιατροί πρωτοβάθμιας περίθαλψης έγραψαν το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των συνταγών, αλλά οι δερματολόγοι και οι ποδίατροι είχαν πολύ υψηλότερα ποσοστά σε συνταγές ανά γιατρό. Ένα από τα μεγάλα ζητήματα, σύμφωνα με την ομάδα του Gold, είναι ότι οι περισσότεροι γιατροί διαγιγνώσκουν μια δερματική πάθηση απλά κοιτάζοντάς την, μια μέθοδος που είναι «συχνά λανθασμένη», ακόμη και μεταξύ των πιστοποιημένων δερματολόγων. «Επιβεβαιωτική διαγνωστική εξέταση μιας δερματικής βλάβης, πέρα από την απλή εξέταση, σπάνια γίνεται» πρόσθεσαν. Ένα μικρό ποσοστό γιατρών συνταγογραφεί αντιμυκητιακά φάρμακα σε εξαιρετικά υψηλά ποσοστά. Το 2021, «το 10% των αντιμυκητιασικών συνταγογράφων συνταγογράφησαν σχεδόν τα μισά από αυτά τα φάρμακα», διαπίστωσε η ομάδα Gold.

Η νέα μελέτη πιθανώς καταγράφει μόνο ένα κλάσμα της υπερβολικής χρήσης αντιμυκητιασικών, καθώς «τα περισσότερα τοπικά αντιμυκητιασικά μπορούν να αγοραστούν χωρίς ιατρική συνταγή», σημείωσαν οι ερευνητές. Η υψηλή χρήση αντιμυκητιασικών πιστεύεται ότι είναι ένας μεγάλος παράγοντας για την εμφάνιση ανθεκτικής στα φάρμακα δακτυλίτιδας. Το φάρμακο μπορεί επίσης να «προκαλέσει βλάβη στο δέρμα εάν εφαρμοστεί σε ενδοτριβικές περιοχές», δηλαδή περιοχές όπου το δέρμα διπλώνει πάνω του, όπως συμβαίνει γύρω από τη βουβωνική χώρα, τους γλουτούς και τις μασχάλες. Η μακροχρόνια, εκτεταμένη χρήση τους μπορεί επίσης να προκαλέσει ορμονικά προβλήματα, είπε η ομάδα του Gold. Το συμπέρασμα, σύμφωνα με την ομάδα του CDC: «οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να είναι συνετοί στη συνταγογράφηση τοπικών αντιμυκητιασικών» για ύποπτες μυκητιασικές δερματικές λοιμώξεις και να υπερβαίνουν την οπτική διάγνωση όταν είναι δυνατόν. Οι γιατροί θα πρέπει επίσης να προσπαθήσουν να «εκπαιδεύσουν τους ασθενείς σχετικά με τη σωστή χρήση τοπικών αντιμυκητιασικών και συνδυασμού αντιμυκητιασικών-κορτικοστεροειδών» για να συμβάλουν στη μείωση της υπερσυνταγογράφησης και του κινδύνου ανθεκτικής στα φάρμακα μυκητιασικής νόσου, πρόσθεσαν.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/