FDA: Εγκρίνει το πρώτο διαγνωστικό εργαλείο για τον καρκίνο του δέρματος με τεχνητή νοημοσύνη

Ένα ακόμη εργαλείο για την καταπολέμηση του καρκίνου.

Ο FDA ενέκρινε τον DermaSensor, το πρώτο εργαλείο με τεχνητή νοημοσύνη για τη διάγνωση του καρκίνου του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του μελανώματος, του βασικοκυτταρικού καρκινώματος και του καρκινώματος των πλακωδών κυττάρων, στο σημείο της εξέτασης και μη επεμβατικά.

Ο DermaSensor είναι μια ασύρματη, φορητή συσκευή που χρησιμοποιεί τεχνολογία φασματοσκοπίας για την εξέταση των βλαβών σε κυτταρικό και υποκυτταρικό επίπεδο και στη συνέχεια αναλύει αυτά τα χαρακτηριστικά χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο εγκεκριμένο από τον FDA.

Σύμφωνα με το targetedonc η συσκευή αξιολογήθηκε στη μελέτη DERM-SUCCESS, της οποίας ηγήθηκε η Mayo Clinic σε 22 κέντρα μελέτης και στην οποία συμμετείχαν πάνω από 1000 ασθενείς. Η συσκευή DermaSensor επέδειξε ευαισθησία 96% και στους 224 τύπους καρκίνου του δέρματος. Επιπλέον, τα αρνητικά αποτελέσματα από τον DermaSensor είχαν 97% πιθανότητα να είναι καλοήθη σε όλους τους καρκίνους του δέρματος.

Μια συνοδευτική μελέτη κλινικής χρησιμότητας διερεύνησε επίσης τη χρήση του DermaSensor σε 108 ιατρούς. Η μελέτη αυτή διαπίστωσε ότι η συσκευή μείωσε τον αριθμό των καρκίνων του δέρματος που διαφεύγουν κατά το ήμισυ (18% έναντι 9%).1 Περαιτέρω μελέτες παρατήρησαν ότι η χρήση του DermaSensor οδήγησε τους κλινικούς ιατρούς να παραπέμπουν περισσότερους ασθενείς για καρκίνο του δέρματος (81% έναντι 94%).

«Η επίτευξη αυτού του ιατρικού ορόσημου αποτελεί απόδειξη των 12 ετών και των δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων που έχει επενδύσει η εταιρεία μας στην έρευνα και την ανάπτυξη για να φέρει αυτή την ισχυρή τεχνολογία στην αγορά», δήλωσε ο Maurice Ferre, MD, συνιδρυτής, ιδρυτής και πρόεδρος της DermaSensor, σε δελτίο Τύπου.

«Είμαστε απίστευτα ευγνώμονες στον FDA για τη συνεργασία και την αφοσίωσή του σε αυτόν τον τομέα, ξεκινώντας από την πρώτη συνάντηση προ-υποβολής του FDA το 2016. Έχοντας ξεκινήσει την εγγραφή ασθενών στη βασική μελέτη του FDA στα μέσα του 2020, είμαστε τώρα εκστασιασμένοι που έχουμε την έγκριση της καθορισμένης de novo υποβολής μας από τον FDA για την επανάσταση».

Ο FDA χορήγησε τον χαρακτηρισμό breakthrough device στην DermaSensor το 2021.3

«Μπαίνουμε στη χρυσή εποχή της προγνωστικής και γενετικής τεχνητής νοημοσύνης στην υγειονομική περίθαλψη και αυτές οι δυνατότητες συνδυάζονται με νέους τύπους τεχνολογίας, όπως η φασματοσκοπία και η γενετική αλληλουχία, για τη βελτιστοποίηση της ανίχνευσης και της περίθαλψης ασθενειών», δήλωσε ο Cody Simmons, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της DermaSensor, σε δελτίο Τύπου.

«Ο εξοπλισμός [των ιατρών πρωτοβάθμιας περίθαλψης (PCPs)], των πιο άφθονων κλινικών ιατρών στη χώρα, για την καλύτερη αξιολόγηση του πιο κοινού καρκίνου στη χώρα αποτελεί μια σημαντική, μακροχρόνια ανεκπλήρωτη ανάγκη στην ιατρική. Ενώ δεκάδες εταιρείες έχουν προσπαθήσει να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα τις τελευταίες δεκαετίες, είναι τιμή μας που είμαστε η πρώτη συσκευή που εγκρίθηκε από τον FDA και παρέχει στους PCPs ένα αυτοματοποιημένο εργαλείο για την αξιολόγηση ύποπτων αλλοιώσεων».

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr

Bristol Myers Squibb: Πράσινο φως από τον ΕΜΑ για το repotrectinib για προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC)

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων επικύρωσε την αίτηση της Bristol Myers Squibb για το Repotrectinib για τη θεραπεία τοπικά προχωρημένου ή μεταστατικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα θετικού ROS1 και συμπαγών όγκων θετικών NTRK.

Η Bristol Myers Squibb ανακοίνωσε ότι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) επικύρωσε την αίτησή της για άδεια κυκλοφορίας του repotrectinib ως επιλογή θεραπείας για το ROS1 TKI σε ενήλικες ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε προθεραπευτική αγωγή με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) με θετικό ROS1 καθώς και σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς 12 ετών και άνω που δεν έχουν λάβει προηγουμένως TKI και έχουν υποβληθεί σε προθεραπεία με τοπικά προχωρημένους ή μεταστατικούς συμπαγείς όγκους θετικούς σε NTRK. Η αίτηση βασίστηκε σε αποτελέσματα από τη δοκιμή εγγραφής Φάσης 1/2 TRIDENT-1 (ενήλικες ασθενείς με ROS1-θετικούς NSCLCor NTRK-θετικούς όγκους) και τη μελέτη CARE (παιδιατρικοί ασθενείς με NTRK-θετικούς στερεούς όγκους). Η επικύρωση της αίτησης επιβεβαιώνει ότι η υποβολή έχει ολοκληρωθεί και ξεκινά η κεντρική διαδικασία αναθεώρησης του EMA.

«Ενώ υπάρχουν ήδη TKIs για τη θεραπεία του ROS1-θετικού μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα και των θετικών NTRK-θετικών συμπαγών όγκων, εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη ανάγκη για νέες επιλογές που μπορεί να προσφέρουν στους ασθενείς πιο ανθεκτικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με μεταστατική νόσο εγκεφάλου και να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της αντίστασης στη θεραπεία για ασθενείς με αυτούς τους επιθετικούς και σπάνιους όγκους», δήλωσε ο Joseph Fiore, εκτελεστικός διευθυντής, επικεφαλής παγκόσμιου προγράμματος, repotrectinib, Bristol Myers Squibb.

«Τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών με το repotrectinib υπογραμμίζουν τη δυνατότητα αυτή η θεραπεία επόμενης γενιάς να γίνει η καλύτερη επιλογή στην κατηγορία για ασθενείς με όγκους που φιλοξενούν συγχωνεύσεις ROS1 και μια νέα επιλογή για εκείνους με θετικούς στη σύντηξη όγκους NTRK, δύο ομάδες που η καθεμία συνεχίζει να αντιμετωπίζει μια υψηλή ανεκπλήρωτη ιατρική ανάγκη. Η σημερινή επικύρωση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων μας φέρνει ένα ακόμη βήμα πιο κοντά στον στόχο μας να κάνουμε αυτή τη νέα στοχευμένη θεραπεία διαθέσιμη στους ασθενείς στην Ευρώπη» πρόσθεσε.

Στις δοκιμές TRIDENT-1 και CARE, η ρεποτρεκτινίμπη έδειξε κλινικά σημαντικά ποσοστά ανταπόκρισης σε ασθενείς σε κοόρτες συμπαγούς όγκου θετικού για ROS1 και συμπαγούς όγκου θετικού σε NTRK. Η διάρκεια της απόκρισης ήταν ισχυρή και παρατηρήθηκαν ενδοκρανιακές αποκρίσεις και στις δύο ρυθμίσεις, καθώς και σε ασθενείς των οποίων οι όγκοι φιλοξενούν κοινές μεταλλάξεις αντίστασης. Το προφίλ ασφάλειας του repotrectinib ήταν καλά χαρακτηρισμένο και γενικά διαχειρίσιμο με συνήθεις θεραπείες τυπικής φροντίδας. Η μελέτη παραμένει σε εξέλιξη για την αξιολόγηση μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων και πρόσθετων καταληκτικών σημείων σε πληθυσμούς ασθενών με τοπικά προχωρημένους ή μεταστατικούς NSCLC θετικούς για ROS1 και τοπικά προχωρημένους ή μεταστατικούς συμπαγείς όγκους θετικούς σε NTRK.

Επιπλέον, τον Νοέμβριο του 2023 η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε το Augtyro™ (ρεποτρεκτινίμπη) για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ΜΜΚΠ θετικό στο ROS1.

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Ηχοκαρδιογραφία: Εκδόθηκαν επικαιροποιημένες οδηγίες για την αξιολόγηση των προσθετικών καρδιακών βαλβίδων

«Αυτή η νέα κατευθυντήρια γραμμή για τις προσθετικές βαλβίδες ήταν πολύ απαραίτητη, καθώς το πεδίο έχει αλλάξει τόσο πολύ από το 2009, με την εισαγωγή των διαδερμικών βαλβίδων και τις βελτιώσεις στην τρισδιάστατη ηχοκαρδιογραφία και την πολυτροπική απεικόνιση» είπε ο Zoghbi σε δήλωση.

Ηχοκαρδιογραφία: Στις οδηγίες που εκδόθηκαν από την Αμερικανική Εταιρεία Ηχοκαρδιογραφίας (American Society of Echocardiography) και δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο στο τεύχος Ιανουαρίου του Περιοδικού της Αμερικανικής Εταιρείας Ηχοκαρδιογραφίας (Journal of the American Society of Echocardiography) παρουσιάζονται ενημερωμένες συστάσεις για την αξιολόγηση της λειτουργίας της προσθετικής βαλβίδας σε ασθενείς με προσθετικές καρδιακές βαλβίδες (PHVs).

Ο William A. Zoghbi, M.D., από το Houston Methodist Hospital, και οι συνεργάτες του σημείωσαν ότι για την αρχική αξιολόγηση και διαχείριση των προσθετικών καρδιακών βαλβίδων PHV, η ηχοκαρδιογραφία είναι η μέθοδος επιλογής. Για την αξιολόγηση της δομής και της λειτουργίας της βαλβίδας, απαιτείται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση. Για την αξιολόγηση της λειτουργίας της προσθετικής βαλβίδας και των σχετικών επιπλοκών, κεντρικό ρόλο παίζει το έγχρωμο και φασματικό Doppler. Η αξιολόγηση της λειτουργίας της προσθετικής βαλβίδας είναι πιο δύσκολη από τις εγγενείς βαλβίδες λόγω της υποβέλτιστης απεικόνισης της δομής της προσθετικής βαλβίδας και των συσκευών απόφραξης με διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογράφημα και της εγγενούς μεταβλητότητας της αιμοδυναμικής της βαλβίδας και των περιοχών στομίου που παρατηρούνται με το ευρύ φάσμα τύπων και μεγεθών προσθετικών βαλβίδων. Συχνά απαιτείται προηγμένη απεικόνιση σε ασθενείς με υποψία δυσλειτουργίας της προσθετικής βαλβίδας για τον εντοπισμό του μηχανισμού της δυσλειτουργίας ή της σοβαρότητας της παλινδρόμησης. Η αξονική τομογραφία (CT) και ο καρδιαγγειακός μαγνητικός συντονισμός (CMR) έχουν αναδειχθεί ως ισχυρές απεικονιστικές μέθοδοι που συμπληρώνουν το υπερηχοκαρδιογράφημα εκτός από τον παραδοσιακό ρόλο της δισδιάστατης και τρισδιάστατης διοισοφαγικής ηχοκαρδιογραφίας για την αξιολόγηση της δυσλειτουργίας της βαλβίδας.

Η αξονική τομογραφία προσφέρει απεικόνιση υψηλής ανάλυσης με συγκεκριμένο πλεονέκτημα στις μηχανικές βαλβίδες. η κύρια δύναμη του καρδιαγγειακού μαγνητικού συντονισμού CMR είναι η ποσοτικοποίηση της σοβαρότητας της παλινδρόμησης. «Αυτή η νέα κατευθυντήρια γραμμή για τις προσθετικές βαλβίδες ήταν πολύ απαραίτητη, καθώς το πεδίο έχει αλλάξει τόσο πολύ από το 2009, με την εισαγωγή των διαδερμικών βαλβίδων και τις βελτιώσεις στην τρισδιάστατη ηχοκαρδιογραφία και την πολυτροπική απεικόνιση», είπε ο Zoghbi σε δήλωση.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τα σοβαρά εγκαύματα είναι περισσότερο θανατηφόρα όταν προϋπάρχουν ασθένειες των νεφρών και της καρδιάς[μελέτη]

Γενικά πάντως, το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών με σοβαρά εγκαύματα βελτιώνεται χρόνο με το χρόνο.

Μια ερευνητική ομάδα του της Πανεπιστημιακού νοσοκομείου της Βιέννης έδειξε για πρώτη φορά ότι οι χρόνιες νεφρικές και καρδιαγγειακές παθήσεις επηρεάζουν αρνητικά το ποσοστό επιβίωσης των εγκαυματιών.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο εξειδικευμένο περιοδικό “Surgery”. Παρά τις τεράστιες ιατρικές προόδους, τα σοβαρά εγκαύματα εξακολουθούν να αποτελούν δυνητικά απειλητικά για τη ζωή τραύματα, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά.

Η μελέτη περιελάμβανε στοιχεία από 1.193 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στη μονάδα εντατικής θεραπείας για σοβαρά εγκαύματα στο Τμήμα Πλαστικής, Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής το χρονικό διάστημα μεταξύ 2000 και 2019.

Οι έρευνες έδειξαν ότι το 48,6% των εγκαυματιών με μειωμένη νεφρική λειτουργία δεν επέζησαν από τα σοβαρά εγκαύματά τους. Από τους ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο, περίπου το ένα τρίτο δεν μπόρεσε να σωθεί.

“Ευτυχώς, μπορέσαμε επίσης να δείξουμε στη μελέτη μας ότι η πρόγνωση των ασθενών με σοβαρά εγκαύματα βελτιώνεται από χρόνο σε χρόνο χάρη στη συνεχή ανάπτυξη των θεραπευτικών επιλογών”, εξήγησε η επικεφαλής της μελέτης Annika Resch.

Τα ατυχήματα με εγκαύματα συγκαταλέγονται στα πιο συχνά ατυχήματα παγκοσμίως και εκτιμάται ότι ευθύνονται για περίπου 180.000 θανάτους ετησίως. Τα εκτεταμένα εγκαύματα είναι σοβαροί τραυματισμοί που απαιτούν αρκετές εβδομάδες θεραπείας σε εξειδικευμένα κέντρα και θεωρούνται επίσης η κύρια αιτία χρόνιων σωματικών περιορισμών.

Οι κλινικές βαθμολογίες, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη τις σχετικές παραμέτρους, είναι διαθέσιμες στους γιατρούς ως βοήθημα για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τα μέτρα θεραπείας και για την εκτίμηση της πιθανότητας επιβίωσης των παθόντων. Τα προϋπάρχοντα νοσήματα δεν έχουν ακόμη συμπεριληφθεί σε αυτά τα μοντέλα.

“Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να δείξουν αν τα ευρήματά μας μπορούν να ενσωματωθούν σε αυτές και άλλες βαθμολογίες”, δήλωσε η Resch.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καρκίνος της ουροδόχου κύστης: Νανορομπότ μειώνουν τους όγκους κατά 90%

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης στον κόσμο και κατατάσσεται ως ο τέταρτος πιο συχνός όγκος στους άνδρες.

Παρά το σχετικά χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας, σχεδόν οι μισοί όγκοι της ουροδόχου κύστης επανεμφανίζονται μέσα σε 5 χρόνια, απαιτώντας συνεχή παρακολούθηση του ασθενούς. Οι συχνές επισκέψεις στο νοσοκομείο και η ανάγκη για επαναλαμβανόμενες θεραπείες συμβάλλουν στο να γίνει αυτός ο τύπος καρκίνου ένας από τους πιο ακριβούς στη θεραπεία.

Ενώ οι τρέχουσες θεραπείες που περιλαμβάνουν άμεση χορήγηση φαρμάκου στην ουροδόχο κύστη δείχνουν καλά ποσοστά επιβίωσης, η θεραπευτική τους αποτελεσματικότητα παραμένει χαμηλή. Μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική λύση περιλαμβάνει τη χρήση νανοσωματιδίων ικανών να μεταφέρουν θεραπευτικούς παράγοντες απευθείας στον όγκο. Συγκεκριμένα, τα νανορομπότ -νανοσωματίδια προικισμένα με την ικανότητα να αυτοπροωθούνται μέσα στο σώμα- είναι αξιοσημείωτα.

Ανακάλυψη στη νανορομποτική για τη θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Τώρα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Nanotechnology αποκαλύπτει πώς μια ερευνητική ομάδα μείωσε με επιτυχία το μέγεθος των όγκων της ουροδόχου κύστης σε ποντίκια κατά 90% μέσω νανορομπότ που κινούνται μέσω της ουρίας.

Αυτές οι μικροσκοπικές νανομηχανές αποτελούνται από μια πορώδη σφαίρα από πυρίτιο. Οι επιφάνειές τους φέρουν διάφορα εξαρτήματα με συγκεκριμένες λειτουργίες. Μεταξύ αυτών είναι το ένζυμο ουρεάση, μια πρωτεΐνη που αντιδρά με την ουρία που βρίσκεται στα ούρα, επιτρέποντας στο νανοσωματίδιο να προωθηθεί. Ένα άλλο κρίσιμο συστατικό είναι το ραδιενεργό ιώδιο, ένα ραδιοϊσότοπο που χρησιμοποιείται συνήθως για την εντοπισμένη θεραπεία όγκων.

Η έρευνα, με επικεφαλής το Ινστιτούτο Βιομηχανικής της Καταλονίας (IBEC) και το CIC biomaGUNE σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Έρευνας στη Βιοϊατρική (IRB Barcelona) και το Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης (UAB), ανοίγει το δρόμο για καινοτόμες θεραπείες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Αυτές οι εξελίξεις στοχεύουν στη μείωση της διάρκειας νοσηλείας, συνεπάγοντας έτσι χαμηλότερο κόστος και βελτιωμένη άνεση για τους ασθενείς.

«Με μία μόνο δόση, παρατηρήσαμε μείωση 90% στο μέγεθος του όγκου. Αυτό είναι σημαντικά πιο αποτελεσματικό δεδομένου ότι οι ασθενείς με αυτόν τον τύπο όγκου έχουν συνήθως 6 έως 14 ραντεβού στο νοσοκομείο με τις τρέχουσες θεραπείες. Μια τέτοια θεραπευτική προσέγγιση θα ενίσχυε την αποτελεσματικότητα, μειώνοντας τη διάρκεια της νοσηλείας και το κόστος θεραπείας», εξηγεί ο Samuel Sánchez, καθηγητής έρευνας στο IBEC και επικεφαλής της μελέτης.

Το επόμενο βήμα, το οποίο βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, είναι να καθοριστεί εάν αυτοί οι όγκοι επανεμφανίζονται μετά τη θεραπεία.

Ένα φανταστικό ταξίδι στην ουροδόχο κύστη

Σε προηγούμενη έρευνα, οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι η ικανότητα αυτοπροώθησης των νανορομπότ τους επέτρεψε να φτάσουν σε όλα τα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι πλεονεκτικό σε σύγκριση με την τρέχουσα διαδικασία όπου, μετά τη χορήγηση της θεραπείας απευθείας στην ουροδόχο κύστη, ο ασθενής πρέπει να αλλάζει θέση κάθε μισή ώρα για να διασφαλίζει ότι το φάρμακο φτάνει σε όλα τα τοιχώματα.

Αυτή η νέα μελέτη προχωρά περαιτέρω αποδεικνύοντας όχι μόνο την κινητικότητα των νανοσωματιδίων στην ουροδόχο κύστη αλλά και τη συγκεκριμένη συσσώρευσή τους στον όγκο. Αυτό το επίτευγμα κατέστη δυνατό με διάφορες τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (PET) των ποντικών, καθώς και μικροσκοπικών εικόνων των ιστών που αφαιρέθηκαν μετά την ολοκλήρωση της μελέτης.

Τα τελευταία καταγράφηκαν χρησιμοποιώντας ένα σύστημα μικροσκοπίας φθορισμού που αναπτύχθηκε ειδικά για αυτή την εργασία στο IRB Barcelona. Το σύστημα σαρώνει τα διάφορα στρώματα της κύστης και παρέχει μια τρισδιάστατη ανακατασκευή, επιτρέποντας έτσι την παρατήρηση ολόκληρου του οργάνου.

«Το καινοτόμο οπτικό σύστημα που έχουμε αναπτύξει μας επέτρεψε να εξαλείψουμε το φως που ανακλάται από τον ίδιο τον όγκο, επιτρέποντάς μας να εντοπίσουμε νανοσωματίδια σε όλο το όργανο χωρίς προηγούμενη σήμανση, σε πρωτοφανή ανάλυση. Παρατηρήσαμε ότι τα νανορομπότ όχι μόνο έφτασαν στον όγκο αλλά εισήλθαν και σε αυτόν, ενισχύοντας έτσι τη δράση του ραδιοφαρμάκου», εξηγεί ο Julien Colombelli, επικεφαλής της πλατφόρμας Advanced Digital Microscopy στο IRB Barcelona.

Η αποκρυπτογράφηση του γιατί τα νανορομπότ μπορούν να εισέλθουν στον όγκο ήταν μια πρόκληση. Τα νανορομπότ δεν διαθέτουν ειδικά αντισώματα για να αναγνωρίσουν τον όγκο και ο ιστός του όγκου είναι συνήθως πιο άκαμπτος από τον υγιή.

«Ωστόσο, παρατηρήσαμε ότι αυτά τα νανορομπότ μπορούν να διασπάσουν την εξωκυτταρική μήτρα του όγκου αυξάνοντας τοπικά το pH μέσω μιας αυτοπροωθητικής χημικής αντίδρασης. Αυτό το φαινόμενο ευνόησε τη μεγαλύτερη διείσδυση του όγκου και ήταν ευεργετικό για την επίτευξη προτιμησιακής συσσώρευσης στον όγκο», εξηγεί η Meritxell Serra Casablancas, συγγραφέας της μελέτης και ερευνήτρια του IBEC.

Έτσι, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα νανορομπότ συγκρούονται με το ουροθήλιο σαν να ήταν τοίχος, αλλά στον όγκο, που είναι πιο σπογγώδης, διεισδύουν και συσσωρεύονται εντός του. Ένας βασικός παράγοντας είναι η κινητικότητα των νανορομπότ, η οποία αυξάνει την πιθανότητα να φτάσει στον όγκο.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

 

 

Νανορομπότ πέτυχαν 90% συρρίκνωση όγκου στον καρκίνο ουροδόχου κύστης

Χρειάστηκε μια δόση μόνο για να συρρικνωθεί ο όγκος σε πειραματόζωα.

Ερευνητές από διάφορα ινστιτούτα, όπως IBEC και CIC biomaGUNE, συνεργάστηκαν στην ανάπτυξη μικρών ρομπότ που κινούνται ανεξάρτητα και τα χρησιμοποιούν για να συρρικνώσουν όγκους της ουροδόχου κύστης σε ποντικούς κατά 90%. Αυτό θα μπορούσε να είναι βοηθητική λύση για αυτό το είδος καρκίνου.

Το Advanced Digital Microscopy Facility του IRB Barcelona, δημιούργησε μοναδικό σύστημα καμερών για να βλέπουν οι ερευνητές τα νανορομπότ μέσα στην κύστη χωρίς τη χρήση δεικτών.

Αυτή η ένδειξη βοηθά στην καλύτερη κατανόηση των νόσων.

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι ένας από τους πιο συχνούς παγκοσμίως- ιδιαίτερα στους άντρες. Αν και δεν εχει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, σχεδόν οι μισοί όγκοι επανέρχονται εντός 5 ετών.

Υποσχόμενη λύση είναι η χρήση μικροσκοπικών σωματιδίων- νανορομπότ. Αυτά μπορούν και κινούνται εντός του οργανισμού χορηγώντας φάρμακα απευθείας στον όγκο.

Οι ερευνητές δημιούργησαν μικροσκοπικές νανομηχανές που ωθούνταν από την ουρία των ούρων για την αντιμετώπιση του καρκίνου στην ουροδόχο κύστη.

Αυτές στοχεύουν τον όγκο και του επιτίθενται με ένα ραδιοϊσότοπο.

Οι νανομηχανές έχουν συγκεκριμένα συστατικά στην επιφάνειά τους. Η ουρεάση, ένα ένζυμο που αντιδρά με την ουρία στα ούρα επιτρέπει στη νανομηχανή να κινείται και ραδιενεργό ιώδιο χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των όγκων.

Η εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε βραχύτερη νοσηλεία, χαμηλότερο κόστος και μεγαλύτερη άνεση για τους ασθενείς.

Ο Samuel Sánchez δήλωσε ότι με μια δόση παρατηρήθηκε 90% μείωση του μεγέθους του όγκου. Αυτό είναι σημαντικά πιο αποτελεσματικό από τις τρέχουσες θεραπείες.

Η μέθοδος θα μπορούσε να αυξήσει την αποτελεσματικότητα μειώνοντας τη διάρκεια νοσηλειών και το κόστος της αγωγής.

Η επιτυχία της έρευνας στη συρρίκνωση όγκων της κύστης κατά 90% με χρήση νανορομπότ αποτελεί σημαντική εξέλιξη στην έρευνα του καρκίνου.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η γυναικομαστία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου

Οι άνδρες με διογκωμένο ιστό του μαστού, που δεν οφείλεται σε υπερβολικό βάρος, μία κατάσταση επίσημα γνωστή ως γυναικομαστία, μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου πριν από την ηλικία των 75 ετών, σύμφωνα με μελέτη .

Ο διογκωμένος ιστός του μαστού στους άνδρες προκαλείται συνήθως από ορμονική ανισορροπία και επηρεάζει περίπου το ένα τρίτο των ανδρών, ανάλογα με την ηλικία.ου δημοσιεύεται στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης «BMJ Open».

Διαφέρει από τη διόγκωση που σχετίζεται με υπερβολικό βάρος και ονομάζεται ψευδογυναικομαστία.

Η γυναικομαστία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά έχει τρεις διαφορετικές κορυφώσεις κατά τη διάρκεια της ζωής των ανδρών, που προκαλούνται από έντονες αλλαγές στα επίπεδα ορμονών του φύλου: Κατά τη νεογνική περίοδο, κατά την εφηβεία και σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Ωστόσο, είναι πιο συχνή στις μεγαλύτερες ηλικίες, καθώς τα επίπεδα τεστοστερόνης μειώνονται και συχνά σημειώνεται αύξηση του σωματικού βάρους, που με τη σειρά της μπορεί να την επιδεινώσει.

Στην παρούσα έρευνα η επιστημονική ομάδα βασίστηκε σε δεδομένα από τα εθνικά μητρώα υγείας και πληθυσμού της Δανίας.

Μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1995 και 30ής Ιουνίου 2021, 23.429 άνδρες διαγνώστηκαν με γυναικομαστία. Λίγο πάνω από το 44% ήταν ηλικίας 19-40 ετών κατά τη διάγνωση.

Ο κάθε ένας από αυτούς τους άνδρες αντιστοιχίστηκε με βάση την ηλικία και την ημερομηνία διάγνωσης με πέντε τυχαία επιλεγμένους άνδρες χωρίς την πάθηση με αποτέλεσμα να συμπληρωθεί ένα σύνολο 140.574 ατόμων.

Οι άνδρες με γυναικομαστία χωρίστηκαν περαιτέρω σε δύο ομάδες, εκείνους με άγνωστης αιτίας (ιδιοπαθή) γυναικομαστία και εκείνους με γνωστή προϋπάρχουσα πάθηση ή λήψη φαρμάκων που σχετίζονται με τη γυναικομαστία.

Όλοι οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν από την ημερομηνία εισόδου στη μελέτη έως τον θάνατό τους ή ως το τέλος Ιουνίου 2021.

Συνολικά το 9% των ανδρών πέθαναν κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης.

Οι ερευνητές εντόπισαν ότι οι άνδρες με γυναικομαστία εμφάνισαν 37% υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με τους άνδρες χωρίς την πάθηση. Όταν έγινε διαστρωμάτωση ανά ομάδα, εντοπίστηκε ότι ο κίνδυνος θανάτου ήταν υψηλότερος σε εκείνους με γνωστή προϋπάρχουσα πάθηση:

Οι πιθανότητες ήταν 75% περισσότερες σε σχέση με όσους είχαν γυναικομαστία άγνωστης αιτίας.

Οι προϋπάρχοντες καρκίνοι, οι παθήσεις του κυκλοφορικού, των πνευμόνων και του εντέρου σχετίζονταν με τους μεγαλύτερους κινδύνους. Επίσης, μεταξύ των επιμέρους καρκίνων, οι καρκίνοι του πεπτικού συστήματος, των γεννητικών οργάνων και του λεμφικού συστήματος σχετίζονταν με μεγαλύτερο κίνδυνο.

Αντίθετα, οι άνδρες με ιδιοπαθή γυναικομαστία δεν διέτρεχαν μεγαλύτερη κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε σχέση με τους άνδρες της ομάδας αναφοράς, εκτός από έναν ειδικά αυξημένο κατά δύο φορές κίνδυνο θανάτου από ηπατική νόσο.

Οι ερευνητές σημειώνουν, ωστόσο, ότι πρόκειται για μία μελέτη παρατήρησης που δεν μπορεί να καθορίσει αιτιώδεις παράγοντες, ενώ αναγνωρίζουν ότι δεν ήταν σε θέση να λάβουν υπόψη τους παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάσουν, όπως η παχυσαρκία, η έκθεση σε χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα, και η χρήση στεροειδών.

Πάντως, ως εξήγηση για τα ευρήματά τους προτείνουν ότι η γυναικομαστία είναι στενά συνυφασμένη με μεταγενέστερους κινδύνους για την υγεία και πολύ πιθανόν με τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία τους.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Στρες στην εφηβεία και μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας

Οι αγχωμένοι έφηβοι είναι πιθανότερο να αντιμετωπίσουν καρδιαγγειακά προβλήματα στην ενήλικη ζωή, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι έφηβοι με αυξημένα επίπεδα στρες έτειναν να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, να είναι παχύσαρκοι και να συγκεντρώνουν και άλλους παράγοντες κινδύνου για την καρδιά καθώς μεγάλωναν, σε σύγκριση με τους εφήβους με λιγότερο στρες, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι το στρες έχει με την πάροδο του χρόνου σοβαρή επίδραση σε διάφορους καρδιομεταβολικούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής του λίπους, της αγγειακής υγείας και της παχυσαρκίας», δήλωσε η ερευνητήτρια Fangqi Guo, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στην Ιατρική Σχολή Keck του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας.

«Αυτό θα μπορούσε να αναδείξει τη σημασία της διαχείρισης του στρες ήδη από την εφηβεία ως μέτρο προστασίας της υγείας, πρόσθεσε η Guo.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 276 συμμετέχοντες στη μελέτη υγείας των παιδιών της Νότιας Καλιφόρνιας, ένα συνεχιζόμενο ερευνητικό πρόγραμμα που περιελάμβανε αξιολογήσεις παρακολούθησης της υγείας των συμμετεχόντων κατά μέσο όρο στις ηλικίες 13 και 24 ετών.

Τα επίπεδα άγχους των συμμετεχόντων μετρήθηκαν χρησιμοποιώντας μια κλίμακα αντιλαμβανόμενου άγχους και τοποθετήθηκαν σε μία από τις εξής τέσσερις κατηγορίες: σταθερά υψηλό άγχος, μείωση του άγχους με την πάροδο του χρόνου, αύξηση του άγχους με την πάροδο του χρόνου ή σταθερά χαμηλό άγχος.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι έφηβοι που είχαν υψηλότερα επίπεδα άγχους στην ενήλικη ζωή τους, είχαν περισσότερες πιθανότητες να έχουν υψηλότερο συνολικό σωματικό λίπος, περισσότερο λίπος γύρω από την κοιλιά και υψηλότερο συνολικό κίνδυνο παχυσαρκίας ως ενήλικες, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Έτειναν επίσης να έχουν χειρότερη υγεία των αιμοφόρων αγγείων και υψηλότερη αρτηριακή πίεση στην ενήλικη ζωή.

«Παρόλο που υποθέσαμε ότι τα αντιληπτά μοτίβα στρες θα έπρεπε να έχουν κάποια συσχέτιση με τους καρδιομεταβολικούς δείκτες, δεν περιμέναμε τόσο συνεπή μοτίβα σε διάφορους παράγοντες κινδύνου», δήλωσε η Guo.

Η Guo σημειώνει ότι οι γιατροί και οι παιδίατροι θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο ελέγχου για το άγχος κατά τη διάρκεια των εξετάσεων.

«Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να εντοπιστούν και να λάβουν θεραπεία νωρίτερα όσοι έχουν υψηλότερα επίπεδα στρες», δήλωσε η Guo.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of the American Heart Association.

 

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr

Παχυσαρκία: Έρευνα αποκαλύπτει νέες ελπίδες για καρδιακές παθήσεις που προκαλούνται από τη νόσο

“Πολλές από αυτές τις θεραπείες ήταν πολύ αποτελεσματικές στο μπλοκάρισμα των επιδράσεων του αμυλοειδούς βήτα και ήταν ασφαλείς στους ανθρώπους, αλλά οι περισσότερες απέτυχαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τη νόσο του Αλτσχάιμερ για διάφορους λόγους. Έτσι, αντιμετωπίσαμε τα παχύσαρκα ποντίκια με ένα από αυτά τα αναπτυξιακά φάρμακα για τη νόσο του Αλτσχάιμερ και επιβεβαιώσαμε ότι πράγματι απέτρεψε την εξέλιξη της καρδιακής νόσου.

Παχυσαρκία: Η επαγόμενη από την παχυσαρκία καρδιακή νόσος, η οποία επηρεάζει έως και το 10% του πληθυσμού σε ορισμένες ηλικιακές ομάδες, θεωρείται μη θεραπεύσιμη κατάσταση και το 75% των ανθρώπων δεν επιβιώνει περισσότερο από πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση. Ωστόσο, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Deakin βρήκαν μια σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και του αμυλοειδούς βήτα, μιας πρωτεΐνης που είχε προηγουμένως εμπλακεί στην ανάπτυξη της νόσου του Αλτσχάιμερ. Τα αποτελέσματα της μελέτης έχουν δημοσιευτεί στο Nature Communications.

Ο καθηγητής Sean McGee, καθηγητής Ιατρικής Βιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Deakin και στο Ινστιτούτο Ψυχικής και Σωματικής Υγείας και Κλινικής Μετάφρασης (IMPACT), είπε ότι μια πρωτεΐνη που ονομάζεται αμυλοειδές βήτα συσσωρεύεται στον εγκέφαλο, προκαλώντας την εναπόθεση εγκεφαλικών πλακών που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου του Αλτσχάιμερ. «Ως μέρος αυτής της πρώτης παγκοσμίως μελέτης, εργαστηριακές δοκιμές αποκάλυψαν ότι το βήτα αμυλοειδές εκκρίνεται από τον λιπώδη ιστό στην κυκλοφορία του αίματος», είπε ο McGee. «Εξετάσαμε τόσο άπαχα ποντίκια όσο και ποντίκια που τρέφονταν με δίαιτα πλούσια σε λιπαρά που οδηγεί σε παχυσαρκία και ήταν σαφές ότι τα παχύσαρκα ποντίκια είχαν πολύ υψηλότερα επίπεδα αμυλοειδούς βήτα στο αίμα τους. «Αυτό μας οδήγησε να ρωτήσουμε εάν το αμυλοειδές βήτα ήταν ένας αιτιολογικός παράγοντας στην καρδιακή νόσο, έτσι θεραπεύσαμε κανονικά άπαχα ποντίκια με αμυλοειδές βήτα και στη συνέχεια παρακολουθήσαμε τον μεταβολισμό και τη λειτουργία της καρδιάς τους και διαπιστώσαμε ότι προκαλούσε καρδιακές παθήσεις – ακριβώς όπως η παχυσαρκία. Παρατηρήσαμε ότι Το αμυλοειδές βήτα συσσωρεύτηκε στα μιτοχόνδρια της καρδιάς—τα κέντρα παραγωγής ενέργειας του κυττάρου που παράγουν ενέργεια—και εμπόδισε την παραγωγή ενέργειας στα καρδιακά κύτταρα. Επειδή η καρδιά χρησιμοποιεί τόση ενέργεια για να αντλεί αίμα, αυτή είναι επαρκής για να προκαλέσει καρδιακή νόσο. “Από τις γνώσεις μας, αυτή είναι η πρώτη φορά που το αμυλοειδές βήτα εμπλέκεται σε μια ασθένεια που δεν είναι Αλτσχάιμερ. Σε αυτό το σημείο, θεωρήθηκε ότι οι αρνητικές επιπτώσεις του αμυλοειδούς βήτα περιορίζονταν στον εγκέφαλο.” Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης είναι τα πρώτα που περιγράφουν την παραγωγή και απελευθέρωση αμυλοειδούς βήτα από τον λιπώδη ιστό ως αιτία καρδιακών παθήσεων.

Η ανακάλυψη υπερβαίνει την εξήγηση των αιτιών και έχει εντοπίσει μια πιθανή προσέγγιση για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας που σχετίζεται με την παχυσαρκία. «Καθώς το αμυλοειδές βήτα συνδέεται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ, υπάρχουν πολυάριθμες θεραπείες και φάρμακα που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια», είπε ο McGee. “Πολλές από αυτές τις θεραπείες ήταν πολύ αποτελεσματικές στο μπλοκάρισμα των επιδράσεων του αμυλοειδούς βήτα και ήταν ασφαλείς στους ανθρώπους, αλλά οι περισσότερες απέτυχαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τη νόσο του Αλτσχάιμερ για διάφορους λόγους. Έτσι, αντιμετωπίσαμε τα παχύσαρκα ποντίκια με ένα από αυτά τα αναπτυξιακά φάρμακα για τη νόσο του Αλτσχάιμερ και επιβεβαιώσαμε ότι πράγματι απέτρεψε την εξέλιξη της καρδιακής νόσου. «Αυτό μας λέει ότι αυτά τα φάρμακα αποκλεισμού του αμυλοειδούς βήτα που έχουν αναπτυχθεί για τη νόσο του Αλτσχάιμερ θα μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν αμέσως για καρδιακές παθήσεις που προκαλούνται από την παχυσαρκία. “Δεδομένου ότι αυτές οι θεραπείες υπάρχουν ήδη και έχουν δοκιμαστεί για την ασφάλεια σε ανθρώπους, θα ήταν εφικτό να προχωρήσουμε απευθείας σε κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με καρδιακή νόσο. Αυτό θα μειώσει τη διαδικασία ανάπτυξης φαρμάκων κατά περίπου 10 χρόνια.” Η McGee αναζητά τώρα χρηματοδότηση με επιχορηγήσεις και/ή εμπορική υποστήριξη για να προωθήσει αυτό το έργο. «Η καρδιακή νόσος που προκαλείται από την παχυσαρκία θεωρείται πλέον μη θεραπεύσιμη πάθηση, ωστόσο αυτή η μελέτη ρίχνει φως στον τρόπο ανάπτυξής της, παρέχει μια βιώσιμη οδό για τη θεραπεία της και εργαζόμαστε για να προσφέρουμε νέα ελπίδα σε ασθενείς με αυτή την πολύ δύσκολη κατάσταση».

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ψηφιακά αντίγραφα ασθενών στην υπηρεσία της υγείας για δύσκολες χειρουργικές επεμβάσεις

Μια εξέλιξη που θα μπορούσε να οδηγήσει την Ιατρική στην επόμενη πίστα: στην εξατομικευμένη υγειονομική περίθαλψη

Σε ένα εργαστήριο στη Ρώμη, ο Marco Evangelos Biancolini και η ομάδα του αναζητούν ασθενείς για να μετρήσουν την αποτελεσματικότητα διαφόρων χειρουργικών επεμβάσεων.

Δεν θα είναι, όμως, πραγματικοί άνθρωποι που μπαίνουν κάτω από το νυστέρι, αλλά το ψηφιακό αντίγραφό τους που θα προβάλλεται σε μια οθόνη υπολογιστή. Εξέλιξη που θα μπορούσε να οδηγήσει την Ιατρική στην επόμενη πίστα: στην εξατομικευμένη υγειονομική περίθαλψη.

Ο ασθενής αποκτά ψηφιακό αντίγραφο

Με τη δοκιμή μεθόδων και φαρμάκων σε «ψηφιακά δίδυμα», το ιατρικό προσωπικό μπορεί να καθορίσει τους καλύτερους τρόπους θεραπείας για τους ίδιους τους ασθενείς. Στην περίπτωση του Biancolini, η ομάδα του ερευνά τα ανευρύσματα, τα οποία είναι μη φυσιολογικά εξογκώματα ή πρηξίματα στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων.

«Σίγουρα δεν θέλουμε να κάνουμε δοκιμές και λάθη στον ασθενή, αλλά με ένα ψηφιακό δίδυμο μπορούμε να δοκιμάσουμε τη χειρουργική επέμβαση πολλές φορές», δήλωσε ο Biancolini, αναπληρωτής καθηγητής Μηχανολογικού Σχεδίου στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης.

Ο Biancolini διευθύνει ένα ερευνητικό πρόγραμμα που έλαβε χρηματοδότηση από την ΕΕ για την εκπαίδευση ερευνητών στο δυνητικά ευρύ φάσμα χρήσεων των ψηφιακών διδύμων για τη θεραπεία και την πρόληψη των ανευρυσμάτων.

Με την ονομασία MeDiTATEe, το έργο διάρκειας τεσσάμιση ετών θα διαρκέσει έως τον Ιούνιο του 2024. Συγκεντρώνει 25 ακαδημαϊκούς και βιομηχανικούς εταίρους από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Νορβηγία και την Ελβετία.

Τα ανευρύσματα εμφανίζονται στο 3% περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού, με πολλούς ανθρώπους να αγνοούν ότι έχουν πρόβλημα μέχρι να είναι πολύ αργά.

Όταν ένα ανεύρυσμα σπάσει, οι συνέπειες είναι σοβαρές. Το 35% των ανθρώπων που υποφέρουν από ρήξη ανευρύσματος πεθαίνουν και μόνο το 1/3 μπορεί να επιστρέψει σε μια φυσιολογική ζωή μετά.

Με μια τέτοια δυνητικά εξουθενωτική κατάσταση, η οποία μπορεί να χτυπήσει οποτεδήποτε και οπουδήποτε στο κυκλοφορικό σύστημα, αναζητούνται τρόποι για να σωθούν περισσότερες ζωές.

Τα ψηφιακά δίδυμα μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη ανίχνευση πρώιμων προειδοποιητικών σημείων στους πραγματικούς ασθενείς, επιτρέποντας ταχύτερα προληπτικά βήματα.

Οι ερευνητές του MeDiTATEe ελπίζουν να αυξήσουν τα ποσοστά επιβίωσης των ατόμων που εμφανίζουν ανευρύσματα, καθώς και να βελτιώσουν την έγκαιρη ανίχνευση και πρόληψή τους.

Εάν ένας ασθενής έχει διαγνωστεί ή υπάρχει υποψία ότι έχει ανεύρυσμα, μπορεί να δημιουργηθεί ένα ψηφιακό δίδυμο με βάση τη φυσιολογία του ίδιου του ατόμου. Οι ιατροί ειδικοί μπορούν στη συνέχεια να πραγματοποιήσουν εξετάσεις για να καταλήξουν σε μια εξατομικευμένη θεραπεία.

Επειδή η συλλογή δεδομένων από το σώμα ενός ατόμου είναι δύσκολη χωρίς επεμβατικές διαδικασίες, οι ερευνητές εκτυπώνουν επίσης 3D αντίγραφα ασθενών για να συλλέξουν πληροφορίες που απαιτούνται ώστε τα ψηφιακά δίδυμα να είναι όσο το δυνατόν πληρέστερα.

Η ομάδα συνεργάζεται με νοσοκομεία και συλλέγει απόψεις από εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Στόχος είναι να κατανοήσουν τι χρειάζονται σε ένα ψηφιακό δίδυμο για να μπορέσουν να βγάλουν ένα συμπέρασμα σχετικά με το ανεύρυσμα ενός ασθενούς.

Σκοπεύει μάλιστα να καταστήσει εμπορικά βιώσιμα τα ψηφιακά δίδυμα για τη θεραπεία ανευρυσμάτων και τα μέλη της κοινοπραξίας MeDiTATe έχουν ήδη καταθέσει μια σειρά από αιτήσεις για διπλώματα ευρεσιτεχνίας.

Ο Biancolini πιστεύει ότι τα ψηφιακά δίδυμα θα είναι το μέλλον της υγειονομικής περίθαλψης, καθώς γίνονται πιο αξιόπιστα και ακριβή, καθιστώντας τα παραδοσιακά αντίγραφα τμημάτων του ανθρώπινου σώματος λιγότερο απαραίτητα.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Νέα ελπίδα για την καρδιοπάθεια λόγω παχυσαρκίας – Στο επίκεντρο η βήτα αμυλοειδής πρωτεΐνη

Εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν ότι η βήτα αμυλοειδής εκκρίνεται από τον λιπώδη ιστό στο κυκλοφορικό.

Η καρδιοπάθεια λόγω παχυσαρκίας θεωρείται μη αντιμετωπίσιμη κατάσταση και το 75% των ανθρώπων δεν επιζούν πέρα από 5 χρόνια μετά τη διάγνωση.

Όμως, ερευνητές του Deakin University, ανακάλυψαν σχέση μεταξύ παχυσαρκίας και βήτα αμυλοειδούς πρωτεΐνης (αμυλοειδές βήτα), η οποία έχει εμπλακεί στην ανάπτυξη της νόσου Alzheimer.

Ο καθηγητής Sean McGee, δήλωσε ότι ως μέρος αυτής της πρώτης παγκοσμίως έρευνας, εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν ότι η βήτα αμυλοειδής εκκρίνεται από τον λιπώδη ιστό στο κυκλοφορικό.

Η ερευνητική ομάδα εστίασε σε αδύνατα ποντίκια και σε ποντίκια που σιτίστηκαν με διατροφή υψηλή σε λιπαρά, η οποία οδηγεί σε παχυσαρκία. Ήταν σαφές ότι τα παχύσαρκα είχαν πολύ υψηλότερα επίπεδα βήτα αμυλοειδούς στο αίμα.

Αυτό τους οδήγησε να αναρωτηθούν αν η βήτα αμυλοειδής ήταν αιτιατός παράγοντας στην καρδιακή νόσο.

Αντιμετώπισαν τα αδύνατα ποντίκια με βήτα αμυλοειδή και στη συνέχεια παρακολούθησαν την καρδιακή λειτουργία και μεταβολισμό.

Φάνηκε ότι αυτό προκάλεσε καρδιακή νόσο-όπως η παχυσαρκία.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η βήτα αμυλοειδής συσσωρευόταν στα μιτοχόνδρια της καρδιάς και ότι εμπόδιζε τη δημιουργία ενέργειας στα καρδιακά κύτταρα.

Επειδή η καρδιά χρησιμοποιεί πολλή ενέργεια για την άντληση αίματος αυτό είναι αρκετό για την πρόκληση καρδιακής νόσου.

Από όσο γνωρίζει ο ερευνητής, είναι η πρώτη φορά που η βήτα αμυλοειδής εμπλέκεται σε νόσο που δεν είναι το Alzheimer.

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι τα πρώτα που περιγράφουν την παραγωγή και έκκριση της αμυλοειδούς βήτα από τον λιπώδη ιστό ως αίτιο καρδιοπάθειας.

Η ανακάλυψη εντόπισε πιθανή προσέγγιση για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας που συνδέεται με την παχυσαρκία.

Ο καθηγητής είπε ότι πολλές από τις θεραπείες που έχουν αναπτυχθεί  είναι πολύ αποτελεσματικές στο μπλοκάρισμα της επίδρασης της βήτα αμυλοειδούς και ήταν ασφαλείς, αλλά απέτυχαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά  το Alzheimer για διάφορους λόγους.

Ετσι, οι ερευνητές  χορήγησαν σε παχύσαρκους ποντικούς ένα από αυτά τα φάρμακα για το Alzheimer και επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι εμπόδιζε την εξέλιξη της καρδιακής νόσου.

Αυτό μας λέει ότι αυτά τα φάρμακα που μπλοκάρουν τη βήτα αμυλοειδή θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην καρδιοπάθεια λόγω παχυσαρκίας, σημείωσε ο καθηγητής.

Ο καθηγητής πρόσθεσε ότι δεδομένου ότι αυτές οι θεραπείες ήδη υπάρχουν και έχουν δοκιμαστεί με ασφάλεια σε ανθρώπους, θα ήταν εφικτό να προχωρήσουμε άμεσα σε κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με καρδιοπάθεια. Αυτό θα μείωνε τη διαδικασία ανάπτυξης φαρμάκου κατά περίπου 10 χρόνια, κατέληξε.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Nature Communications.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/