Η πρωτοποριακή μέθοδος μπορεί κάποια μέρα να οδηγήσει σε νέες, πιο στοχευμένες αντικαρκινικές θεραπείες που δεν θα έχουν τις παρενέργειες των συμβατικών φαρμάκων.
Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com
Η πρωτοποριακή μέθοδος μπορεί κάποια μέρα να οδηγήσει σε νέες, πιο στοχευμένες αντικαρκινικές θεραπείες που δεν θα έχουν τις παρενέργειες των συμβατικών φαρμάκων.
Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com
Παρόλο που ο καρκίνος του πνεύμονα και αυτός που εντοπίζεται στους βρόγχους αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις ΗΠΑ, το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι μεγαλύτερο του 50%, σύμφωνα με πρόσφατα στατιστικά στοιχεία. Ωστόσο, η πλειοψηφία των περιστατικών καρκίνου του πνεύμονα διαγιγνώσκονται μετά τη μετάσταση του καρκίνου.
Προηγούμενες μελέτες στον τομέα αυτό περιελάμβαναν αναδρομική ανάλυση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα και ανάλυση των ατόμων υψηλού κινδύνου που υποβάλλονταν σε εξετάσεις για την ασθένεια. Μια νέα μελέτη, όμως, αποσκοπεί στην προοπτική πρόβλεψη των περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα ανάμεσα στο γενετικό πληθυσμό που παρουσιάζει πνευμονικούς όζους.
«Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι συνήθως ασυμπτωματικός στα πρώτα στάδια της νόσου, γι’αυτό και ο εντοπισμός των ατόμων υψηλού κινδύνου αποτελεί σημαντική προτεραιότητα», αναφέρει σχετικά η Barbara Nemesure, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Cancer Prevention Research και διευθύντρια του Προγράμματος Πρόληψης και Ελέγχου του Καρκίνου και του Προγράμματος Καρκίνου του Πνεύμονα στο Αντικαρκινικό Κέντρο Stony Brook της Νέας Υόρκης,.
Για τη διεξαγωγή της μελέτης, λοιπόν, η Δρ. Nemesure και η ομάδα της ανέλυσαν δεδομένα 2.924 ασθενών με πνευμονικούς όζους, από τους οποίους εξαιρέθηκαν όσοι είχαν ιστορικό καρκίνου του πνεύμονα ή είχαν σχετική διάγνωση εντός έξι μηνών από την αρχική σύσκεψη για τη μελέτη. Οι συμμετέχοντες εντάχθηκαν τυχαία στις κοόρτες εντοπισμού (1.469 ασθενείς) και επαλήθευσης (1.455 ασθενείς), με 171 από αυτούς να αναπτύσσουν καρκίνο του πνεύμονα κατά την περίοδο της μελέτης (13 χρόνια).
Οι ερευνητές συγκέντρωσαν τα κλινικά και ακτινολογικά δεδομένα με στόχο να δημιουργήσουν ένα μοντέλο πρόβλεψης κινδύνου. Χρησιμοποιώντας μια ανάλυση πολλών μεταβλητών, διαπίστωσαν ότι οι συνδυαστικές μεταβλητές της ηλικίας, του μακροχρόνιου καπνίσματος, του ιστορικού καρκίνου, της παρουσίας χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) και χαρακτηριστικών των όζων όπως το μέγεθος, η διαύγεια και η παρουσία οιδημάτων, θα μπορούσαν να προβλέψουν ποιος από τους ασθενείς στην κοορτή ανακάλυψης θα αναπτύξει καρκίνο των πνευμόνων. Οι παράγοντες αυτοί συνδυάστηκαν προκειμένου να δημιουργηθεί μια γενική βαθμολογία κινδύνου ώστε να διαχωριστούν οι ασθενείς σε κατηγορίες υψηλού και χαμηλού κινδύνου.
Όταν η βαθμολογία αυτή εφαρμόστηκε και στην κοορτή επανάληψης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το μοντέλο αυτό θα μπορούσε να διακρίνει τον κίνδυνο καρκίνου με ευαισθησία της τάξης του 73% και ακρίβεια της τάξης του 81%. Όπως αποδείχθηκε, συγκριτικά με τα άτομα στην κατηγορία χαμηλού κινδύνου, οι ασθενείς υψηλού κινδύνου είχαν 14 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.
«Μέσα από το μοντέλο που δημιουργήσαμε, μπορούμε να εντοπίσουμε τους ανθρώπους με πνευμονικούς όζους, οι οποίοι θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, έτσι ώστε να προλάβουμε την ασθένεια σε πρώιμο στάδιο και τελικά να μειώσουμε τα περιστατικά θανάτου από καρκίνο του πνεύμονα. Παρόλο που η πλειονότητα των πνευμονικών όζων δεν εξελίσσονται σε καρκίνο, είναι ζωτικής σημασίας η αναζήτηση μεταγενέστερης φροντίδας από την πλευρά των ασθενών», σημειώνει σε σχόλιό της η Δρ. Nemesure.
Πηγη:https://ygeiamou.gr/
Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες κατάφεραν να εξαλείψουν τον ιό HIV του AIDS σε ολόκληρο το γονιδίωμα ποντικιών. Η ανακάλυψη ανοίγει το δρόμο για θεραπεία και στον άνθρωπο με τις κλινικές δοκιμές να ξεκινούν τον επόμενο χρόνο.
Μέχρι σήμερα, μόνο 2 άνθρωποι έχουν θεραπευτεί από τον ιό HIV. Και οι δύο είχαν καρκίνο του αίματος τελικού σταδίου και υπέστησαν μια επικίνδυνη μεταμόσχευση μυελού των οστών που κατέστρεψε και τις δύο ασθένειες. Όμως, η τεχνική της μεταμόσχευσης δεν έχει δουλέψει σε κανέναν άλλον, προκαλώντας το θάνατο άλλων ασθενών και απαιτεί ο ασθενής να έχει HIV και καρκίνο.
Γενικά, ο ιός HIV είναι τόσο δύσκολο να καταπολεμηθεί επειδή είναι ένας ιός που μολύνει το γονιδίωμα. Κρύβεται καλά μέσα σε δυσπρόσιτες δεξαμενές μέσα στον οργανισμό και είναι έτοιμος να αναζωπυρωθεί σε οποιοδήποτε σημείο. Η νέα έρευνα έδειξε ότι μπορεί να τον εξαλείψει από όλες τις δεξαμενές μέσα στο γονιδίωμα.
Οι ερευνητές στη Νεμπράσκα και τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ χρησιμοποίησαν μια διττή προσέγγιση για να περιορίσουν τον ιό HIV: αρχικά χορήγησαν ένα φάρμακο για να περιορίσουν τον ιό και στη συνέχεια χρησιμοποίησαν μία τεχνική επεξεργασίας των γονιδίων για να του επιτεθούν και να τον εξαλείψουν τελείως στα ποντίκια.
Η ερευνητική ομάδα ξεκινά τώρα να δοκιμάζει την ίδια τεχνική σε πιθήκους μακάκουςκαι ελπίζει να ξεκινήσει κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους το καλοκαίρι του 2020. Η έρευνά τους δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού Nature.
Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ένα αντιρετροϊκό φάρμακο με την ονομασία LASER ART, που στριμώχνει τον ιό και μία τεχνική επεξεργασίας του DNA (CRISPR Cas9) για να επιφέρουν το τελειωτικό χτύπημα στη νόσο.
Αρχικά, οι ερευνητές δεν το πίστεψαν. Επανέλαβαν πολλές φορές την ανάλυση των δεδομένων και αφού επιβεβαίωσαν την ανακάλυψη τους, την υπέβαλαν προς δημοσίευση σε επιστημονικά περιοδικά. Όμως, και εκεί δεν τους πίστεψαν και αρχικά αρνήθηκαν να τη δημοσιεύσουν. Χρειάστηκε να αποστείλουν πάνω από 20 συμπληρωματικά γραφήματα και πίνακες για να γίνει αποδεκτή η δημοσίευσή τους!
Πάντως, οι ερευνητές τονίζουν ότι η ανακάλυψή τους δεν αποτελεί ακόμη θεραπεία της νόσου. Θεωρούν ότι η έρευνά τους αποτελεί απόδειξη της θεωρίας τους ότι μπορεί να εξελιχθεί σε θεραπεία και ανυπομονούν να προχωρήσουν στα επόμενα βήματα: αρχικά στους πιθήκους και στη συνέχεια στον άνθρωπο.
Πηγη:https://virus.com.gr/
Τα τελευταία 20 χρόνια, η χρήση νανοσωματιδίων στην ιατρική αυξάνεται σταθερά, ωστόσο, η ανησυχία σχετικά με την ασφάλεια και τις επιδράσεις τους στο ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου παραμένει έντονη.
Εξετάζοντας μια ποικιλία νανοσωματιδίων από χρυσό, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης (UNIGE) σε συνεργασία με Βρετανούς επιστήμονες, παρέχουν πλέον τις πρώτες ενδείξεις της επίδρασής τους στα β-λεμφοκύτταρα, τα ανοσοκύτταρα που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή αντισωμάτων στον άνθρωπο. Η χρήση αυτών των νανοσωματιδίων αναμένεται να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των φαρμακευτικών προϊόντων και παράλληλα να περιορίσει πιθανές παρενέργειές τους.
Τα ευρήματα αυτά, που δημοσιεύθηκαν στο ACS Nano, θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη πιο στοχευμένων και ανεκτών θεραπειών, ειδικά στον τομέα της ογκολογίας, ενώ η μεθοδολογία με την οποία αναπτύχθηκαν καθιστά πιθανό τον έλεγχο της βιοσυμβατότητας οποιουδήποτε νανοσωματιδίου στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης ενός νέο νανοφαρμάκου.
Τα β-λεμφοκύτταρα
Υπεύθυνα για την παραγωγή αντισωμάτων, τα β-λεμφοκύτταρα αποτελούν σημαντικό μέρος του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος και άρα έναν ενδιαφέροντα στόχο για την ανάπτυξη προληπτικών και θεραπευτικών εμβολίων. Ωστόσο, για να πετύχουν το στόχο τους, τα εμβόλια αυτά θα πρέπει να φτάσουν άμεσα στα β-λεμφοκύτταρα χωρίς να καταστραφούν. Η διαδικασία αυτή είναι που κάνει τη χρήση νανοσωματιδίων ιδιαίτερα ελκυστική.
«Τα νανοσωματίδια μπορούν να αποτελέσουν ένα προστατευτικό μέσο για τα εμβόλια ή άλλα φάρμακα, ώστε να παραδοθούν συγκεκριμένα εκεί που θα είναι περισσότερο αποδοτικά. Η στόχευση αυτή θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα της ανοσολογικής απόκρισης και, παράλληλα, θα μειώσει τις παρενέργειες, δεδομένου ότι τα νανοσωματίδια είναι αβλαβή για όλα τα ανοσοκύτταρα», εξηγεί η Carole Bourquin, μία εκ των επικεφαλής της μελέτης και καθηγήτρια στο UNIGE.
Χρυσός, το ιδανικό υλικό
Ο χρυσός είναι το νούμερο ένα υποψήφιο υλικό για τη νανοϊατρική, λόγω κάποιων φυσικο-χημικών ιδιοτήτων του. Μία από αυτές είναι η ιδιαιτερότητα να απορροφά φως και να απελευθερώνει θερμότητα, μια ιδιότητα που μπορεί να εκμεταλλευθεί ο κλάδος της ογκολογίας.
«Όταν εκτίθενται σε μια πηγή φωτός, τα νανοσωματίδια απελευθερώνουν θερμότητα και καταστρέφουν τα γειτονικά καρκινικά κύτταρα. Θα μπορούσαμε, επίσης, να εφαρμόσουμε ένα φάρμακο στην επιφάνεια των νανοσωματιδίων για να το μεταφέρουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο σώμα», εξηγεί η ερευνήτρια του UNIGE, Sandra Hočevar και συμπληρώνει:
«Για να εξετάσουμε την ασφάλεια και να βρούμε την καλύτερη δυνατή φόρμουλα για ιατρική χρήση, δημιουργήσαμε χρυσά σφαιρίδια και ράβδους, με ή χωρίς κάλυψη από πολυμερές, προκειμένου να εξερευνήσουμε τις επιδράσεις τόσο της κάλυψης όσο και του σχήματος. Έπειτα εκθέσαμε ανθρώπινα β-λεμφοκύτταρα στα σωματίδια για 24 ώρες, για να παρακολουθήσουμε την ενεργοποίηση της ανοσολογικής απόκρισης».
Ακολουθώντας τους δείκτες ενεργοποίησης στην επιφάνεια των β-λεμφοκυττάρων, οι επιστήμονες μπόρεσαν να δουν κατά πόσο τα νανοσωματίδια ενεργοποιούσαν ή ανέστειλαν την ανοσοαπόκριση. Παρατηρήθηκε, λοιπόν, ότι παρόλο που κανένα από τα νανοσωματίδια που εξετάστηκαν δεν παρουσίασε παρενέργειες, η επίδρασή τους στην ανοσοαπόκριση διέφερε ανάλογα με το σχήμα και την παρουσία ή μη του πολυμερούς στην επιφάνειά τους.
«Οι ιδιότητες της επιφάνειας, όπως και η μορφολογία των νανοσωματιδίων είναι σίγουρα σημαντικές όταν μιλάμε για την αλληλεπίδραση νανοσωματιδίου-κυττάρου. Το ενδιαφέρον είναι ότι τα χρυσά νανοσωματίδια ανέστειλαν την ανοσολογική απόκριση αντί να την ενεργοποιήσουν, πιθανώς λόγω κάποιας παρεμβολής στη μεμβράνη των κυττάρων ή λόγω του αυξημένου βάρους τους», σημειώνει ο Martin Clift, αναπληρωτής καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Swansea και επικεφαλής της μελέτης.
Πολλές κλινικές εφαρμογές
Τα β-λεμφοκύτταρα είναι η καρδιά του κλάδου του εμβολιασμού, αλλά εξίσου σημαντική και σε τομείς όπως η ογκολογία και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Τα χρυσά νανοσωματίδια που ανέπτυξε η ομάδα ερευνητών της εν λόγω μελέτης θα μπορούσαν να καταστήσουν δυνατή τη μεταφορά των φαρμάκων απευθείας στα β-λεμφοκύτταρα για τη μείωση της απαραίτητης δοσολογίας και των πιθανών παρενεργειών.
Δια του λόγου το αληθές, ήδη πραγματοποιούνται μελέτες σε ασθενείς για τη θεραπεία όγκων στον εγκέφαλο. Τα νανοσωματίδια από χρυσό μπορούν να είναι αρκετά μικρά για να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να επιτρέψουν στα αντικαρκινικά φάρμακα να φτάσουν κατευθείαν στα καρκινικά κύτταρα.
Πηγη:https://ygeiamou.gr
Στέλεχος του ιού του κοινού κρυολογήματος θα μπορούσε να μολύνει και να θανατώσει κύτταρα καρκίνου της ουροδόχου κύστης, σύμφωνα με μια νέα, μικρή μελέτη.
Όλα τα σημάδια της νόσου εξαφανίστηκαν σε έναν ασθενή και σε άλλους 14 υπήρξαν ενδείξεις ότι τα καρκινικά κύτταρα είχαν πεθάνει.
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Surrey δήλωσαν ότι ο ιός του κοινού κρυολογήματος θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη μιας επαναστατικής θεραπείας για τον συγκεκριμένο καρκίνο και να μειώσει τον κίνδυνο επανεμφάνισής του.
Ο μη επεμβατικός καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι ο 10ος πιο κοινός καρκίνος στο Ηνωμένο Βασίλειο, με περίπου 10.000 νέες περιπτώσεις κάθε χρόνο.
Οι τρέχουσες θεραπείες για αυτόν τον τύπο καρκίνου της ουροδόχου κύστης είναι επεμβατικές ή μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές, τοξικές παρενέργειες.
Και η συνεχής, δαπανηρή παρακολούθηση είναι απαραίτητη, για να ελέγχει ο ασθενής ότι ο καρκίνος δεν έχει επιστρέψει μετά τη θεραπεία.
Στο πλαίσιο της μελέτης 15 ασθενείς με τη νόσο έλαβαν τον θανάσιμο ιό coxsackie (CVA21) μέσω ενός καθετήρα μία εβδομάδα πριν από τη χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των όγκων τους.
Όταν αναλύθηκαν δείγματα ιστών μετά από το χειρουργείο, υπήρξαν ενδείξεις ότι ο ιός είχε στοχεύσει και σκοτώσει καρκινικά κύτταρα στην ουροδόχο κύστη.
Αυτό που κάνει ο ιός είναι εξαιρετικό, τόνισε ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Hardev Pandha, από το Πανεπιστήμιο του Surrey.
«Ο ιός εισέρχεται μέσα στα καρκινικά κύτταρα και τα σκοτώνει, ενεργοποιώντας μια πρωτεΐνη του ανοσοποιητικού κι αυτό δίνει σήμα σε άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να έρθουν στο πάρτι», είπε χαρακτηριστικά.
Συν΄ήθως οι όγκοι στην ουροδόχο κύστη είναι «κρύοι», επειδή δεν έχουν κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος για να καταπολεμήσουν τον καρκίνο.
Αλλά η δράση του ιού τους μετατρέπει σε «ζεστούς», προκαλώντας την αντίδραση του ανοσοποιητικού.
Ο καθηγητής Pandha είπε ότι ο ίδιος ιός δοκιμάστηκε, επίσης, στον καρκίνο του δέρματος, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που μελετήθηκε σε κλινική δοκιμή για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης.
«Η μείωση στο φορτίο του όγκου και οι αυξημένοι κυτταρικοί θάνατοι παρατηρήθηκαν σε όλους τους ασθενείς και απομάκρυναν κάθε ίχνος της νόσου σε έναν ασθενή, μετά από μόλις μία εβδομάδα θεραπείας, δείχνοντας την πιθανή αποτελεσματικότητα της μεθόδου. Να σημειωθεί ότι δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές παρενέργειες σε κανέναν ασθενή».
Το σχέδιο είναι τώρα να χρησιμοποιηθεί ο ιός του κοινού κρυολογήματος σε συνδυασμό με μια στοχευμένη ανοσοθεραπεία, που ονομάζεται αναστολέας σημείων ελέγχου, σε μια μελλοντική μελέτη με περισσότερους ασθενείς.
Πηγη:https://healthmag.gr/
Άνθρωποι, που είχαν μείνει παράλυτοι μετά από τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη, ανέκτησαν τη χρήση των χεριών τους, χάρη σε μια πρωτοποριακή τεχνική μεταφοράς νεύρων.
Οι ασθενείς, στους οποίους εφαρμόστηκε η μέθοδος, έχουν κερδίσει μέρος της παλιάς τους ανεξαρτησίας, δυο χρόνια μετά από εντατικές φυσικοθεραπείες, αφού μπορούν να πληκτρολογούν, να χρησιμοποιούν τα κλειδιά τους, να γράφουν, να διαχειρίζονται τα χρήματά τους, να τρώνε μόνοι τους, να βάζουν μέικ απ, να χτενίζονται, να βουρτσίζουν τα δόντια τους, μετά την επανασύνδεση των νεύρων, που κάνει τα χέρια τους να κινούνται ξανά.
Οι Αυστραλοί χειρουργοί πίσω από το επίτευγμα λένε, βέβαια, ότι δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως η φυσιολογική λειτουργία των άνω άκρων, αλλά ότι, παρόλα αυτά, η πρόοδος έχει αλλάξει ριζικά την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων.
Όπως αναφέρει το Lancet, πραγματοποιήθηκαν 59 μεταφορές νεύρων σε 16 νέους ασθενείς, μέσης ηλικίας 27 ετών.
Υπήρξε αποτυχία σε τέσσερις περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων δύο ασθενών που είχαν υποστεί μόνιμες βλάβες και είχαν μόνιμη μείωση της αίσθησης των χεριών.
Η χειρουργική επέμβαση είναι πιο επιτυχημένη, όταν εκτελείται έξι μήνες έως έναν χρόνο μετά τον αρχικό τραυματισμό.
Προηγουμένως οι χειρουργοί έκαναν μεταμοσχεύσεις τενόντων, για να αποκαταστήσουν την κίνηση, αλλά η μεταφορά των νεύρων επιτρέπει πιο φυσική κίνηση και, για πρώτη φορά, έλεγχο των χεριών.
Όταν κάποιος τραυματίζεται στη σπονδυλική στήλη – συνήθως σε κάποιο τροχαίο ή σε κάποια αθλητική δραστηριότητα – ο νωτιαίος μυελός σταματά να δίνει στον εγκέφαλο μηνύματα κίνησης του σώματος και επέρχεται παράλυση.
Οι ασθενείς στη μελέτη είχαν τετραπληγία, η οποία επηρέαζε την κίνηση σε όλα τα άκρα τους.
Αλλά ήταν πολύ σημαντικό ότι μπορούσαν να κινήσουν κάποιους μυς στο πάνω μέρος των χεριών τους.
Τα λειτουργικά νεύρα, που οδηγούσαν από το νωτιαίο μυελό στους μυς αυτούς, «καλωδιώθηκαν» ξανά στη συνέχεια.
Τα νεύρα κόπηκαν και στη συνέχεια προσαρτήθηκαν στα νεύρα, που ελέγχουν άλλους μυς, όπως για την επέκταση του βραχίονα ή για το άνοιγμα ή το κλείσιμο του χεριού.
Η επικεφαλής ερευνήτρια Dr Natasha van Zyl, η οποία συνεργάζεται με δυο Νοσοκομεία και με ένα Κέντρο Αποκατάστασης στη Μελβούρνη, δήλωσε: «Για τους ανθρώπους με τετραπληγία, η βελτίωση στη λειτουργία των χεριών είναι από μόνη της ένας σημαντικός στόχος.
Πιστεύουμε ότι η χειρουργική επέμβαση μεταφοράς νεύρων προσφέρει μια συναρπαστική νέα επιλογή, δίνοντας στα άτομα με παράλυση τη δυνατότητα να ανακτήσουν τις λειτουργίες του βραχίονα και του χεριού τους, για να εκτελούν καθημερινές κινήσεις, χαρίζοντάς τους μεγαλύτερη ανεξαρτησία και την ικανότητα να συμμετέχουν πιο εύκολα στην οικογενειακή και στην επαγγελματική ζωή».
Πηγη:https://healthmag.gr
Ερευνητές που εξάλειψαν τον ιό HIV από ποντικούς, δήλωσαν ότι τα αποτελέσματα αποτελούν σημαντική εξέλιξη στις προσπάθειες ανάπτυξης θεραπείας για τη λοίμωξη από τον ιό σε ανθρώπους.
Είναι η πρώτη φορά που ο ιός εξαλείφεται από το γονιδίωμα ζώων, ανέφεραν οι ερευνητές.
Ο Kamel Khalili, καθηγητής στο Temple University, δήλωσε ότι η νέα έρευνα δείχνει ότι αγωγή για την καταστολή της αναπαραγωγής του ιού και θεραπεία γονιδιακής επεξεργασίας, όταν δοθούν συνδυαστικά, μπορούν να εξουδετερώσουν τον ιό από κύτταρα και όργανα ζώων.
Σε αυτή την έρευνα χρησιμοποιήθηκε το σύστημα CRISPR-Cas9 για την απομάκρυνση μεγάλων κομματιών DNA του ιού από κύτταρα που είχαν μολυνθεί, σε συνδυασμό με νέα συνταγή φαρμάκου που ονομάζεται (LASER) ART.
Στη συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή αντιρετροϊκά φάρμακα τοποθετούνται σε νανοκρυστάλλους που ταξιδεύουν σε ιστούς όπου ο ιός βρίσκεται πιθανόν εν υπνώσει.
Οι νανοκρύσταλλοι αποθηκεύονται εντός των κυττάρων για εβδομάδες και απελευθερώνουν αργά τα φάρμακα.
Ποντικοί με τον ιό HIV αντιμετωπίστηκαν πρώτα με LASER ART και στη συνέχεια με γονιδιακή επεξεργασία.
Η μέθοδος εξολόθρευσε DNA του HIV στο ένα τρίτο των ποντικών.
Η νέα έρευνα έδειξε ότι χρειάζεται και η CRISPR-Cas9 και η καταστολή του ιού μέσω μεθόδου όπως η LASER ART, συγχορηγούμενων, ώστε να οδηγηθούμε σε ίαση.
Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Nature Communications.
Πηγές: Nature Communications. https://www.iatronet.gr
Περιλαμβάνει κύτταρα και αιμοφόρα αγγεία
Επιστήμονες από το Ισραήλ παρουσίασαν μία τρισδιάστατη εκτύπωση καρδιάς από ανθρώπινο ιστό με αιμοφόρα αγγεία, αναφέροντάς το ως ένα σπουδαίο ιατρικό επίτευγμα που ανοίγει τους δρόμους για νέες εφαρμογές στον τομέα μεταμοσχεύσεων. Παρόλο που είχε επιτευχθεί και στο παρελθόν η τρισδιάστατη εκτύπωση της δομής μίας καρδιάς, ποτέ πρωτύτερα δεν είχε γίνει έτσι ώστε να περιλαμβάνει κύτταρα και αιμοφόρα αγγεία. Είναι η πρώτη φορά στην επιστημονική κοινότητα που κατασκευάστηκε και εκτυπώθηκε με επιτυχία μία ολόκληρη καρδιά με κύτταρα, αιμοφόρα αγγεία, θαλάμους και κοιλίες. Παρ’ ότι η καρδιά που κατασκευάστηκε έχει μέγεθος καρδιάς κουνελιού, οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα είναι σε θέση να παράγουν στο μέλλον καρδιές κατάλληλες για μεταμοσχεύσεις καθώς και τμήματα του οργάνου για την αναγέννηση ελαττωματικών καρδιών, μιας και απαιτείται γι’ αυτό η ίδια τεχνική με αυτή που χρησιμοποίησαν. Ωστόσο, δήλωσαν ότι πολλές δυσκολίες πρέπει να ξεπεραστούν προτού να είναι διαθέσιμες για μεταμοσχεύσεις πλήρως λειτουργικές τρισδιάστατα εκτυπωμένες καρδιές. Οι ερευνητές πρέπει τώρα να «διδάξουν» την εκτυπωμένη καρδιά να «συμπεριφέρεται» σαν πραγματική. Τα κύτταρα, σε αυτή τη φάση, είναι ικανά να συστέλλονται, αλλά δεν έχει το όργανο ακόμα την ικανότητα να αντλεί αίμα.
Πηγη:HealthDaily
Νέα έρευνα δείχνει ότι μια δοκιμή αίματος για τη νόσο του Αλτσχάιμερ ανίχνευσε με ακρίβεια τα επίπεδα της πρωτεΐνης β-αμυλοειδούς σε όλα τα στάδια της κατάστασης, πλησιάζοντας “ένα επίπεδο ακρίβειας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη συνήθη κλινική περίθαλψη σε όλο τον κόσμο”. Οι γιατροί θα μπορούσαν σύντομα να χρησιμοποιήσουν μια απλή εξέταση αίματος για να διαγνώσουν το Αλτσχάιμερ. Οι αλλαγές του εγκεφάλου που οδηγούν στα συμπτώματα της νόσου του Αλτσχάιμερ μπορεί να συμβούν δεκαετίες πριν εμφανιστούν οποιεσδήποτε άλλες ενδείξεις της κατάστασης.
Στην πραγματικότητα, μερικές πρόσφατες μελέτες έχουν υποστηρίξει ότι ορισμένες βιοχημικές αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να εμφανιστούν έως και 34 χρόνια πριν από την εμφάνιση συμπτωμάτων. Η ανίχνευση της νόσου του Αλτσχάιμερ αρκετά μακριά εκ των προτέρων θα μπορούσε να διευκολύνει τους ασθενείς να προγραμματίσουν αναλόγως και να αρχίσουν τη θεραπεία όσο το δυνατόν νωρίτερα .
Η έναρξη της θεραπείας για τη νόσο του Alzheimer το συντομότερο δυνατόν μπορεί να μεγιστοποιήσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Έτσι, για να είναι σε θέση να διαγνώσουν την κατάσταση όσο το δυνατόν νωρίτερα, οι ερευνητές προσπαθούν να βρουν εξετάσεις αίματος για τη νόσο του Alzheimer.
Για παράδειγμα, πέρυσι , μια ομάδα επιστημόνων ανέπτυξε μια δοκιμή που ανίχνευσε το πρωτεϊνικό βήτα-αμυλοειδές από δείγματα αίματος χρησιμοποιώντας τεχνολογία αισθητήρων υπέρυθρων ακτίνων. Έχοντας πολλά από αυτή την πρωτεΐνη στον εγκέφαλο είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Αλτσχάιμερ. Εκείνη την εποχή, οι επιστήμονες εξέτασαν την αποτελεσματικότητα του τεστ χρησιμοποιώντας ένα σύνολο δεδομένων από την έρευνα του Dr. Oskar Hansson, επιστήμονα στο Πανεπιστήμιο Lund της Σουηδίας και συν-συγγραφέα του εγγράφου που περιγράφει λεπτομερώς τα ευρήματα.
Ένα χρόνο αργότερα, η έρευνα του Dr. Niklas Mattsson – ιατρού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Skåne στη Σουηδία – διαπίστωσε ότι η εξέταση αλλαγών σε μια άλλη πρωτεΐνη που ονομάζεται νευροεμφυτευτικό φως χρησιμοποιώντας μια εξέταση αίματος θα μπορούσε να παρακολουθήσει την πρόοδο του Alzheimer και να δείξει εάν η φαρμακευτική αγωγή λειτουργεί.
Τώρα, Δρ. Οι Mattsson και Hansson συμμετείχαν σε νέα έρευνα που αποσκοπούσε στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας μιας “πλήρως αυτοματοποιημένης ανοσοδοκιμασίας” για την ανίχνευση των επιπέδων β-αμυλοειδούς σε ένα πληθυσμιακό δείγμα που περιλάμβανε άτομα με Αλτσχάιμερ, άτομα με ήπια γνωστική δυσλειτουργία και υγιή άτομα. Ο Δρ Sebastian Palmqvist – αναπληρωτής καθηγητής στην κλινική έρευνα μνήμης στο Πανεπιστήμιο Lund και ιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Skåne – είναι ο κύριος συγγραφέας του νέου εγγράφου μελέτης, το οποίο εμφανίζεται τώρα στο περιοδικό JAMA Neurology .
Πηγη:https://www.healthweb.gr
Τα νανοσωματίδια χρυσού θα μπορούσαν να είναι ένα ασφαλές εργαλείο για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των εμβολίων και άλλων φαρμάκων που πρέπει να στοχεύσουν τα Β κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, σύμφωνα με νέα έρευνα. Η έρευνα αιχμής στα νανοσωματίδια χρυσού μπορεί να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των υπαρχόντων εμβολίων. Ο αριθμός των ιατρικών χρήσεων νανοσωματιδίων έχει αυξηθεί σταθερά τα τελευταία 20 χρόνια. Ωστόσο, οι γιατροί και οι επιστήμονες εξακολουθούν να ανησυχούν για την ασφάλειά τους και για το πώς θα μπορούσαν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Το ανθρώπινο σώμα ανέχεται χρυσό καλά, και το μέταλλο είναι εύκολο να χειριστεί. Με τη μορφή νανοσωματιδίων, ο χρυσός προσφέρει τη δυνατότητα να στοχεύει κύτταρα με συγκεκριμένους τρόπους. Η παράδοση φαρμάκων στην ιατρική ακριβείας θα μπορούσε να είναι μια πολλά υποσχόμενη περιοχή.
Προηγούμενες μελέτες έχουν ήδη διαπιστώσει ότι τα νανοσωματίδια χρυσού μπορούν να λειτουργούν με μεγαλύτερα ανοσοκύτταρα, όπως μακροφάγα, με ασφαλή, βιοσυμβατό τρόπο. Τώρα, για πρώτη φορά, οι επιστήμονες έχουν διερευνήσει πώς τα νανοσωματίδια χρυσού αλληλεπιδρούν με τα Β λεμφοκύτταρα ή τα λευκά αιμοσφαίρια, τα οποία είναι μικρότερα και λιγότερο εύκολα διαχειρίσιμα. Η νέα μελέτη είναι έργο ερευνητών από την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο και παρουσιάζεται σε πρόσφατη δημοσίευση της ACS Nano.
Τα Β κύτταρα είναι ευρέως υπεύθυνα για την παραγωγή αντισωμάτων στο ανοσοποιητικό σύστημα. «Τα νανοσωματίδια», λέει ο συν-ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, Carole Bourquin, καθηγητής στις σχολές ιατρικής και επιστήμης του Πανεπιστημίου της Γενεύης στην Ελβετία, «μπορεί να αποτελέσει ένα προστατευτικό όχημα για εμβόλια ή άλλα φάρμακα για να τα παραδώσει ειδικά εκεί όπου μπορούν να είναι πιο αποτελεσματική, ενώ παράλληλα εξοικονομούν άλλα κύτταρα”.
Επίδραση των νανοσωματιδίων χρυσού στα Β κύτταρα
Η Bourquin και οι συνεργάτες της διερεύνησαν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διαφόρων μορφών νανοσωματιδίων χρυσού και των “πρόσφατα απομονωμένων ανθρώπινων λεμφοκυττάρων Β”. Διεξήγαγαν πειράματα στα οποία εξέθεσαν τα Β κύτταρα σε επικαλυμμένα και μη επικαλυμμένα σε σχήμα ράβδου και σφαιρικά νανοσωματίδια χρυσού.
Μια μελέτη της επίδρασης στα βακτηρίδια εντέρου των συνθετικών και φυσικών νανοσωματιδίων στα τρόφιμα προσφέρει φρέσκες ιδέες για την ιατρική και τη βιομηχανία τροφίμων. Παρατηρώντας δείκτες ενεργοποίησης στις επιφάνειες των κυττάρων Β, η ομάδα μπορούσε να δει την έκταση στην οποία οι διαφορετικοί τύποι νανοσωματιδίων ενεργοποίησαν ή ανέστειλαν τις ανοσολογικές αντιδράσεις. Κανένας από τους τύπους νανοσωματιδίων χρυσού που η δοκιμασμένη ομάδα προκάλεσε δυσμενείς παρενέργειες. Ωστόσο, τα νανοσωματίδια διέφεραν από την άποψη της ικανότητάς τους να παράγουν ανοσοαπόκριση.
Πηγη:https://www.healthweb.gr/