Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Νανοφορείς για στοχευμένη μεταφορά φαρμάκων, νανοδιαγνωστική, αναγεννητική ιατρική και αντιγήρανση από το Ινστιτούτο Νανοϊατρικής του Κέντρου Αριστείας COPE-Nano.

Ένα νανόμετρο (nm) είναι ένα δισεκατομμυριοστό του μέτρου, 60.000 φορές μικρότερο από το πάχος μιας τρίχας. Σε επίπεδο κυττάρου, οι πρωτεϊνες της κυτταρικής μεμβράνης έχουν διαστάσεις λίγων νανόμετρων. Η επιστημονική έρευνα σε νανο-διαστάσεις που αγγίζουν τη μοριακή δομή της ύλης έχει ήδη προσφέρει λύσεις πρώτης γραμμής, μεταξύ άλλων, στην διάγνωση και θεραπεία διάφορων ασθενειών, στην αναγέννηση ιστών και ανθρώπινων οργάνων, στην ανάπτυξη βιοαισθητήρων παρακολούθησης ζωτικών λειτουργιών και στην δημιουργία προϊόντων αντιγήρανσης. Η περαιτέρω έρευνα υπόσχεται πολλά περισσότερα στο μέλλον, με τη νανοϊατρική να αποτελεί κατά πολλούς το “κλειδί” για την αντιμετώπιση πολλών προκλήσεων υγείας.

Η Ομάδα Νανοϊατρικής του Εργαστηρίου Νανοτεχνολογίας του ΑΠΘ (LTFN) συμμετέχει εδώ και χρόνια στην πρωτοπορία της διεθνούς έρευνας σε αυτό το πεδίο. Η επικείμενη μετεξέλιξή της σε Ινστιτούτο, στο πλαίσιο του Κέντρου Αριστείας COPE-Nano, της δίνει προωθητική δύναμη και νέα προοπτική.

Η επικεφαλής της Ομάδας, καρδιολόγος και νανοϊατρός, Βαρβάρα Καραγκιοζάκη (φωτογραφία), μιλά στο iatronet.gr για τα μέχρι σήμερα επιτεύγματα της νανοϊατρικής και τις μελλοντικές προοπτικές της, με αφορμή την εναρκτήρια εκδήλωση του εμβληματικού έργου COPE-Nano, που έγινε πριν από λίγες ημέρες στη Θεσσαλονίκη.

Βιοαισθητήρες, νανοφορείς, αναγέννηση, αντιγήρανση

Στην περίοδο της πανδημίας, ένα σημαντικό μέρος της έρευνας των νανο-επιστημόνων επικεντρώθηκε στον κορωνοϊο, με κύριο πεδίο εφαρμογής τη νανο-διαγνωστική και την προστασία από τον ιό. Μεταξύ άλλων, αναπτύχθηκαν γρήγορο νανοτέστ υψηλής ευαισθησίας σε συνδυασμό με βιοαισθητήρες που εξασφαλίζει ακριβέστερη διάγνωση, νανο-σπρέι που αδρανοποιεί τον ιό, νανο-μάσκες υψηλής προστασίας, ενώ δοκιμάστηκαν νέα αντιικά φάρμακα.

Η στροφή αυτή καθυστέρησε σε κάποιον βαθμό την έρευνα αιχμής για την συμβολή της νανοτεχνολογίας στην αντιμετώπιση άλλων σοβαρών ασθενειών.

Σύμφωνα με την κ. Καραγκιοζάκη, η έρευνα έχει προχωρήσει ιδιαίτερα στον πεδίο της ανάπτυξης “έξυπνων” νανοφορέων, που έχουν τη δυνατότητα να μεταφέρουν στοχευμένα το φάρμακο σε “δύσβατες” περιοχές του οργανισμού, όπου εντοπίζεται πρόβλημα.

“Το drug delivery είναι σημαντικός πυλώνας της νανοϊατρικής. Μπορούμε να μεταφέρουμε μέσα σε νανοσωματίδια – νανοφορείς ό,τι θεραπευτικό παράγοντα επιθυμούμε, προκειμένου να περάσουμε τους φραγμούς του ανθρώπινου οργανισμού που είναι σε νανοκλίμακα, ανάλογα την ασθένεια που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε”, λέει και προσθέτει: “υπάρχουν ήδη προϊόντα στην αγορά που έχουν περάσει τις κλινικές μελέτες και χρησιμοποιούνται σε ασθενείς για την θεραπεία διάφορων μορφών καρκίνου”.

Επίσης, στο Ινστιτούτο Βιοηλεκτρονικής και Νανοϊατρικής, θα συνεχιστεί η έρευνα για την δημιουργία ακόμη πιο προηγμένων καινονόμων βιοαισθητήρων (lab-on-a-chip devices), που θα βοηθούν τους γιατρούς να παρακολουθούν την υγεία του ασθενή από απόσταση. “Οι βιοαισθητήρες που θα φέρει ο ασθενής, ανάλογα με την ασθένεια που θέλει να παρακολουθεί, θα μετρούν σε 24ωρη βάση τις ζωτικές λειτουργίες και θα στέλνουν σήμα για κάτι έκτακτο, όπως κάποιο σύμπτωμα που θα παραπέμπει σε πιθανό έμφραγμα”, σημειώνει.

Στον τομέα της αναγεννητικής Ιατρικής, χρησιμοποιούνται αρχέγονα κύτταρα με πολυμερικά ικριώματα ώστε να παραχθούν όχι μόνο κύτταρα, αλλά και ιστοί, τμήματα οστών και ανθρώπινα όργανα, ενώ στην Δερματολογία – Κοσμετολογία, έχουν ήδη αναπτυχθεί νανοκαλλυντικά (nanocosmetics) που χρησιμοποιούν την τεχνολογία των νανοφορέων. “Αυτοί μεταφέρουν σε βαθύτερη διείσδυση στο δέρμα αντιοξειδωτικά και άλλες ουσίες, ώστε να παράγουν κολλαγόνο και ελαστίνη για την αναγέννηση των κυττάρων και του δέρματος, παρέχοντας το μέγιστο αποτέλεσμα στην αντιγήρανση”, σημειώνει η νανοϊατρός.

COPE – Nano

Το Κέντρο Αριστείας COPE-Nano που δημιουργείται στη Θεσσαλονίκη, είναι ένα εμβληματικό έργο που στοχεύει στην εξέλιξη του διεθνώς αναγνωρισμένου Εργαστηρίου Νανοτεχνολογίας LTFN του ΑΠΘ σε ένα Αυτόνομο, Ανεξάρτητο και Βιώσιμο Κέντρο Αριστείας. Στόχος είναι να αποτελέσει έναν σύγχρονο φορέα Αριστείας, Εκπαίδευσης, Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας, και να έχει ηγετικό ρόλο σε διεθνές επίπεδο στους ταχέως αναπτυσσόμενους τομείς των Οργανικών Ηλεκτρονικών, της Νανοϊατρικής, της Βιοηλεκτρονικής και της Νανοτεχνολογίας.

Την περασμένη Τρίτη έγινε στη Θεσσαλονίκη η εναρκτήρια εκδήλωση για την ίδρυση του Κέντρου Αριστείας, η δημιουργία του οποίου υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από την ελληνική κυβέρνηση με συνολικό προϋπολογισμό 30 εκατ. ευρώ.

“Η εξέλιξη αποτελεί μια επιβράβευση όλων των προσπαθειών πολλών ετών από το Εργαστήριο Νανοτεχνολογίας του ΑΠΘ, που εδώ και δεκαετίες βρίσκεται στην πρωτοπορία και έχει δημιουργήσει ένα οικοσύστημα καινοτομίας στη Θεσσαλονίκη”, σημείωσε η κ. Καραγκιοζάκη.

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής του Εργαστηρίου και συντονιστής του έργου, καθηγητής Στέργιος Λογοθετίδης, τόνισε πως το έργο θα βοηθήσει στην ανάπτυξη υποδομών, στην απόκτηση υπερσύγχρονου εξοπλισμού, αλλά και στην δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής ειδίκευσης, συμβάλλοντας στον επαναπατρισμό Ελλήνων επιστημόνων που έχουν καταφύγει στο εξωτερικό (brain gain).

Στο έργο συμμετέχουν φορείς διεθνούς αριστείας, όπως τα Πανεπιστήμια του Κέιμπτιτζ και του Μπορντό, ενώ περισσότεροι από 30 διεθνείς ακαδημαϊκοί, ερευνητικοί και βιομηχανικοί φορείς από την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή έχουν ήδη δηλώσει ισχυρό ενδιαφέρον για συνεργασία και αξιοποίηση των υποδομών και των αποτελεσμάτων του Κέντρου COPE-Nano.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η νέα μέθοδος θα μπορούσε να επιταχύνει δραματικά την ανακάλυψη φαρμάκων
Σε μια νέα μέθοδο «σχεδόν μαγική», αναφέρεται δημοσίευμα του Nature, που αφορά τον τρόπο με τον οποίο χημικοί μπορούν πλέον να μετακινούν τα άτομα μέσα και έξω από τον πυρήνα ενός μορίου. Αυτή η νέα μέθοδος που επιτρέπει την εισαγωγή, διαγραφή ή εναλλαγή μεμονωμένων ατόμων σε μοριακούς κορμούς θα μπορούσε να επιταχύνει την ανακάλυψη φαρμάκων.Πριν από περίπου 5 χρόνια, ο χημικός Mark Levin που έκανε το μεταδιδακτορικό του αναζητούσε ένα οραματικό project που θα άλλαζε τα δεδομένα στον τομέα του. Εμπνεύστηκε από δημοσιευμένες λίστες επιθυμιών επιστημόνων της φαρμακευτικής βιομηχανίας που αναζητούσαν τρόπους να μεταμορφώσουν τη φαρμακευτική χημεία. Ανάμεσα στα όνειρά τους, μια ιδέα ξεχώριζε: η ικανότητα να επεξεργάζονται με ακρίβεια ένα μόριο διαγράφοντας, προσθέτοντας ή ανταλλάσσοντας μεμονωμένα άτομα στον πυρήνα του. Αυτό το είδος μοριακής «χειρουργικής» θα μπορούσε να επιταχύνει δραματικά την ανακάλυψη φαρμάκων – και θα μπορούσε συνολικά να φέρει επανάσταση στον τρόπο με τον οποίο οι οργανικοί χημικοί σχεδιάζουν μόρια. Σήμερα, ο Mark Levin είναι επικεφαλής μιας ομάδας χημικών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο στο Ιλινόις, που πρωτοστατούν σε αυτές τις τεχνικές, με στόχο την πιο αποτελεσματική επεξεργασία νέων φαρμάκων, πολυμερών και βιολογικών μορίων όπως τα πεπτίδια. Τα τελευταία δύο χρόνια, περισσότερες από 100 εργασίες σχετικά με την τεχνική (γνωστή ως skeletal editing) έχουν δημοσιευτεί, καταδεικνύοντας τις δυνατότητές της. «Υπάρχει τεράστια συζήτηση αυτή τη στιγμή γύρω από αυτό το θέμα», λέει η Danielle Schultz, διευθύντρια στη διαδικασία ανακάλυψης φαρμάκων στη Merck στο Kenilworth του Νιου Τζέρσεϊ. Για να κατανοήσει ο αναγνώστης την πρόκληση, το δημοσίευμα αναφέρει ότι αρκεί να σκεφθεί ότι τα μικρά μόρια με βάση τον άνθρακα από τα οποία αποτελούνται τα περισσότερα φάρμακα αυτή τη στιγμή στον κόσμο, περιέχουν συνήθως λιγότερα από 100 άτομα και συναρμολογούνται κομμάτι-κομμάτι με μια σειρά χημικών αντιδράσεων. Μερικά συνδέουν μεγάλα τμήματα του σκελετού του μορίου. Άλλα διακοσμούν αυτόν τον σκελετό με συστάδες ατόμων για να δημιουργήσουν το τελικό προϊόν. Αλλά λίγες μέθοδοι μπορούν να τροποποιήσουν αξιόπιστα τον σκελετό του πυρήνα ενός μορίου μόλις συναρμολογηθεί. Για τους οργανικούς χημικούς, η ιδέα της δυνατότητας ανταλλαγής ενός ατόμου στον σκελετό ενός μορίου έχει μια εγγενή γοητεία. «Είναι σχεδόν μαγικό το γεγονός ότι αυτές οι αλλαγές είναι πλέον δυνατές», λέει ο Richmond Sarpong από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ. Υπάρχει όμως και ένας πολύ πρακτικός σκοπός. Η ανακάλυψη φαρμάκων περιλαμβάνει πρώτα την εύρεση ενός πολλά υποσχόμενου μορίου και, στη συνέχεια, τη δημιουργία εκατοντάδων ελαφρώς διαφορετικών εκδόσεων έτσι ώστε να βελτιωθεί η ισχύς ή να μειωθεί η τοξικότητα.Οι χημικοί κορυφαίων εταιρειών που κατασκευάζουν φάρμακα όπως η Pfizer και η Merck δοκιμάζουν ήδη διάφορες τέτοιες μεθόδους. «Αυτή η μέθοδος θα μπορούσε να αλλάξει όλο το τοπίο», δήλωσε ο David Blakemore, κορυφαίο στέλεχος της Pfizer. «Βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή της, αλλά δεν νομίζω ότι θα αργήσουμε πολύ να τη χρησιμοποιήσουμε».

 

 

Πηγη:HealthDaily

Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών

«Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων»

“Advanced Ultrasonic Functional Imaging and Research for Prevention and Diagnosis of Vascular Diseases”

 

Το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ανακοινώνει την έναρξη υποβολής αιτήσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2023-2024 του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) με τίτλο: «Υπερηχογραφική λειτουργική απεικόνιση για την πρόληψη και διάγνωση των αγγειακών παθήσεων», το οποίο οδηγεί στην απονομή αντίστοιχου Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) και διέπεται από τον Κανονισμό Μεταπτυχιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΜΣ: Καθηγητής Α. Γιαννούκας   Προθεσμία Υποβολής Αιτήσεων: 25 Αυγούστου 2023 (ηλεκτρονικά) Ανακοίνωση αποτελεσμάτων: 31 Αυγούστου 2023 Έναρξη Μαθημάτων: Οκτώβριος 2023 Διάρκεια: 1,5 έτη (3 εξάμηνα) Αποστολή των δικαιολογητικών στην ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected]

Δείτε την προκήρυξη ΕΔΩ

Σήματα από τον εγκέφαλο φθάνουν στα νευρικά κύτταρα του εντέρου, οδηγώντας στην απελευθέρωση φλεγμονωδών χημικών ουσιών
Είναι γνωστό ότι το ψυχολογικό στρες επιδεινώνει τη φλεγμονή του εντέρου που οδηγεί σε ορισμένες ασθένειες . Ωστόσο μέχρι τώρα δεν ήταν γνωστός ο μηχανισμός. Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Cell σκιαγραφεί περιγράφει με λεπτομέρεια το πως χημικές αντιδράσεις που παράγονται στον εγκέφαλο καταλήγουν με κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος στο έντερο – μια αλληλουχία που προκαλεί προβλήματα στα άτομα με τέτοια προβλήματα.Η μελέτη, εξηγεί πώς το χρόνιο στρες μπορεί να προκαλέσει σωματική δυσφορία. Και υπονοεί ότι η διαχείριση των επιπέδων στρες μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στην αποτελεσματικότητα των θεραπειών για τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου (ΙΦΝΕ). Αυτή η άποψη έρχεται σε αντίθεση με τη συμβατική ιατρική θεραπεία, η οποία έχει αγνοήσει εντελώς το ρόλο που μπορεί να παίξει στη θεραπεία ενός ασθενούς η ψυχολογική του κατάσταση, όπως αναφέρει ο συν-συγγραφέας της μελέτης Christoph Thaiss, μικροβιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια. Κοιλιακό άλγος, διάρροια και κόπωση είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα με ΙΦΝΕ. Οι δύο κύριοι τύποι ΙΦΝΕ, η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn, είναι ήπιοι σε μερικούς ανθρώπους, αλλά, σε άλλους, μπορεί να είναι εξουθενωτικοί ή ακόμη και απειλητικοί για τη ζωή. Μετά από ένα έντονο στρες, ο εγκέφαλος στέλνει σήματα στα επινεφρίδια, τα οποία απελευθερώνουν χημικές ουσίες που ονομάζονται γλυκοκορτικοειδή στο υπόλοιπο σώμα. Αρχικά, οι ερευνητές εξέτασαν την ιδέα ότι τα γλυκοκορτικοειδή δρουν απευθείας στα κύτταρα του ανοσοποιητικού, τα οποία ανταποκρίνονται απελευθερώνοντας μόρια που προκαλούν φλεγμονή. «Αλλά αποδεικνύεται ότι υπάρχει και ένα ενδιάμεσο στάδιο», λέει ο Thaiss. Δουλεύοντας σε ποντίκια, διαπίστωσαν ότι τα γλυκοκορτικοειδή δρουν στους νευρώνες του εντέρου και στα κύτταρα που ονομάζονται γλοία που συνδέουν τους νευρώνες του εντέρου μεταξύ τους. Αφού ενεργοποιηθούν από γλυκοκορτικοειδή, ορισμένα νευρογλοιακά κύτταρα απελευθερώνουν μόρια που ενεργοποιούν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Με τη σειρά τους, αυτά τα κύτταρα του ανοσοποιητικού απελευθερώνουν μόρια που κανονικά θα χρησιμοποιούνταν για την καταπολέμηση των παθογόνων, αλλά στην περίπτωση αυτή καταλήγουν να προκαλούν επώδυνη φλεγμονή του εντέρου. Ταυτόχρονα, τα γλυκοκορτικοειδή εμποδίζουν τους ανώριμους νευρώνες του εντέρου να αναπτυχθούν πλήρως, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Κατά συνέπεια, αυτοί οι νευρώνες παράγουν μόνο χαμηλά επίπεδα μορίων σηματοδότησης που προκαλούν συστολή των μυών του εντέρου. Οι ερευνητές έμειναν έκπληκτοι όταν συνειδοποίησαν ότι τα γλυκοκορτικοειδή προκαλούν φλεγμονή του εντέρου, επειδή αυτές οι ενώσεις μερικές φορές χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των ΙΦΝΕ. Αυτό το προφανές παράδοξο μπορεί να εξηγηθεί από το σύντομο χρόνο που διαρκούν τέτοιες θεραπείες. Αν και οι γρήγορες εκρήξεις γλυκοκορτικοειδών φαίνεται να είναι αντιφλεγμονώδεις, όταν το στρες γίνεται χρόνιο, «το σύστημα αλλάζει εντελώς» και τα γλυκοκορτικοειδή παίρνουν έναν προφλεγμονώδη ρόλο, λέει ο Thaiss.

 

Πηγη:HealthDaily

Με βάση τα ευρήματα αυτής της μελέτης, είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν τυποποιημένες αντικειμενικές μέθοδοι για τη χορήγηση προηγμένων θεραπειών καρδιακής ανεπάρκειας. Επιπλέον, η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη να μετατοπιστεί η εστίαση από τη θεραπεία στην πρόληψη της εξέλιξης σε καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου με τη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής θεραπείας της καρδιακής ανεπάρκειας”.

Καρδιακή Ανεπάρκεια: Οι γυναίκες λήπτες συσκευής υποβοήθησης της αριστερής κοιλίας (LVAD) τείνουν να έχουν χειρότερα κλινικά αποτελέσματα σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους, σύμφωνα με μελέτη στο περιοδικό ‘Κυκλοφοριακό: Καρδιακή Ανεπάρκεια’ (Circulation: Heart Failure) από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ Marnix E. Heersink School of Medicine. “Οι ασθενείς που αναπτύσσουν καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου έχουν στη διάθεσή τους δύο προηγμένες θεραπείες καρδιακής ανεπάρκειας: μεταμόσχευση καρδιάς ή εμφύτευση LVAD”, δήλωσε ο Naman Shetty, M.D., πρώτος συγγραφέας αυτού του χειρογράφου και ερευνητής στον Τομέα Καρδιαγγειακών Παθήσεων.

“Τα LVAD είναι εξειδικευμένες συσκευές που βοηθούν στην άντληση αίματος από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Μπορούν να εμφυτευθούν ως μόνιμη θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου ή ως θεραπεία γέφυρας μέχρι να είναι διαθέσιμη μια μεταμόσχευση καρδιάς. Με την περιορισμένη διαθεσιμότητα καρδιών για μεταμόσχευση, ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου βασίζεται στη θεραπεία με LVADs”. Στην παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς διεξήγαγαν μια ολοκληρωμένη ανάλυση για να αξιολογήσουν τις διαφορές φύλου στις κλινικές εκβάσεις των ληπτών LVAD εντός των γνωστών κλινικών (φυλή και εθνικότητα) και κοινωνικών (στρατηγική της συσκευής και όγκος του κέντρου εμφύτευσης) υποομάδων. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα αποτελέσματα με βάση τρεις υποομάδες: τη φυλή και την εθνικότητα (μη ισπανόφωνοι λευκοί, μη ισπανόφωνοι μαύροι, μη ισπανόφωνοι Ασιάτες και ισπανόφωνοι), τη στρατηγική της συσκευής (μόνιμη χρήση της συσκευής, γέφυρα προς μεταμόσχευση ή γέφυρα προς υποψηφιότητα για μεταμόσχευση) και τον όγκο των κέντρων εμφύτευσης ή τον αριθμό των εμφυτευμάτων που πραγματοποιούνται σε κάθε συγκεκριμένο κέντρο κάθε χρόνο. Ο Shetty και η ομάδα του χρησιμοποίησαν το ‘Διοργανικό μητρώο για τη μηχανικά υποβοηθούμενη υποστήριξη της κυκλοφορίας’ (Interagency Registry for Mechanically Assisted Circulatory Support), ένα εθνικό μητρώο ληπτών LVAD που στεγάζεται στο UAB. Το INTERMACS επέτρεψε στους ερευνητές να μελετήσουν τα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου που έλαβαν LVAD. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα κλινικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου, της μεταμόσχευσης καρδιάς και των ανεπιθύμητων συμβάντων, π.χ. αιμορραγία, λοίμωξη, επανανοσηλεία, μετά την εμφύτευση LVAD σε περίπου 20.000 λήπτες LVAD. Αν και οι θάνατοι από καρδιακή ανεπάρκεια είναι ίσοι σε όλα τα φύλα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, μεταξύ των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου, στους οποίους εμφυτεύθηκε LVAD, οι γυναίκες είχαν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας, μικρότερη πιθανότητα μεταμόσχευσης καρδιάς και υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητων συμβάντων στις υποομάδες της φυλής, του όγκου του κέντρου εμφύτευσης και της στρατηγικής της συσκευής σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. “Αυτές οι διαφορές που σχετίζονται με το φύλο στις κλινικές εκβάσεις επιμένουν στη διαστρωμάτωση κατά φυλή, στρατηγική της συσκευής ή κέντρο εμφύτευσης”, δήλωσε ο Pankaj Arora, M.D., κύριος συγγραφέας της δημοσίευσης και αναπληρωτής καθηγητής στον Τομέα Καρδιαγγειακών Παθήσεων. Ο Arora σημειώνει ότι άλλοι παράγοντες, όπως, η κοινωνική υποστήριξη, συμβάλλουν σε αυτές τις διαφορές στα κλινικά αποτελέσματα. “Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια ασθένεια όπου ο ασθενής βασίζεται στους φροντιστές για τη διατήρηση της αυτοφροντίδας, την ψυχολογική υποστήριξη και την πλοήγηση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης”, δήλωσε ο Arora. “Ωστόσο, περίπου το 75 τοις εκατό των φροντιστών είναι γυναίκες. Με τις γυναίκες να αναλαμβάνουν τον ρόλο της φροντίδας, είναι λιγότερο πιθανό να λάβουν φροντίδα όταν τη χρειάζονται”.

Εκτός από την κοινωνική υποστήριξη, ο Arora λέει ότι άλλες πιθανές εξηγήσεις για την υψηλότερη θνησιμότητα στις γυναίκες θα μπορούσαν να είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα ευπάθειας και το υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητων συμβάντων που παρατηρήθηκε στη μελέτη. Η χαμηλότερη πιθανότητα μεταμόσχευσης καρδιάς στις γυναίκες θα μπορούσε να αποδοθεί στον υψηλότερο επιπολασμό αντισωμάτων που αυξάνουν τον κίνδυνο απόρριψης του μοσχεύματος. “Αυτή η ολοκληρωμένη πανεθνική μελέτη εφιστά την προσοχή στις ανισότητες που σχετίζονται με το φύλο στις κλινικές εκβάσεις των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου στους οποίους έχει εμφυτευτεί LVAD”, δήλωσε ο Arora. “Με βάση τα ευρήματα αυτής της μελέτης, είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν τυποποιημένες αντικειμενικές μέθοδοι για τη χορήγηση προηγμένων θεραπειών καρδιακής ανεπάρκειας. Επιπλέον, η μελέτη αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη να μετατοπιστεί η εστίαση από τη θεραπεία στην πρόληψη της εξέλιξης σε καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου με τη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής θεραπείας της καρδιακής ανεπάρκειας”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μπροστά σε μια νέα και αμφιλεγόμενη τεχνολογία βρίσκονται οι Ιάπωνες ερευνητές, χάρη στην οποία θα μπορούν να δημιουργήσουν ανθρώπινα ωάρια και σπέρμα που θα μπορούν να αναπτυχθούν σε μια τεχνητή μήτρα.

Η παραγωγή ανθρώπινου σπέρματος και ωαρίων στο εργαστήριο είναι γνωστή ως τεχνητή γαμετογένεση. Η δημιουργία ανθρώπινων μωρών από το μηδέν στο εργαστήριο θα μπορούσε να είναι δυνατή σε μόλις πέντε χρόνια χάρη σε μια νέα ανακάλυψη.

Ο καθηγητής Κατσουχίκο Χαγιάσι, Ιάπωνας επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Κιούσου, ο οποίος έχει ήδη υπολογίσει τη διαδικασία σε ποντίκια, πιστεύει ότι απέχει μόλις πέντε χρόνια από την αναπαραγωγή των αποτελεσμάτων στον άνθρωπο.

Οι ανησυχίες

Υπάρχουν όμως ηθικές ανησυχίες, καθώς αυτό σημαίνει ότι γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας θα μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά. Οι γονείς μπορεί επίσης να θέλουν να σχεδιάσουν τους απογόνους τους ώστε να έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά με τη χρήση εργαλείων γονιδιακής επεξεργασίας, δίνοντας τη θέση τους στην έννοια του υποτιθέμενου τέλειου παιδιού.

Ο Δρ Χαγιάσι και η ομάδα του δημιούργησαν πρόσφατα επτά ποντίκια με δύο αρσενικούς βιολογικούς γονείς, χρησιμοποιώντας δερματικά κύτταρα από ένα αρσενικό ποντίκι για να σχηματίσουν ένα βιώσιμο ωάριο και στη συνέχεια να το γονιμοποιήσουν.

Λειτουργεί με τη λήψη κυττάρων από το αίμα ή το δέρμα ενός ατόμου και τον επαναπρογραμματισμό τους ώστε να γίνουν επαγόμενα πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (κύτταρα iPS).

Θεωρητικά, τα κύτταρα αυτά μπορούν να γίνουν οποιοδήποτε κύτταρο στο σώμα, συμπεριλαμβανομένων των ωαρίων και των σπερματοζωαρίων.

Θα μπορούσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή εμβρύων και να εμφυτευθούν στη μήτρα των γυναικών.

Οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να φτιάξουν με αυτόν τον τρόπο πολύ βασικά ανθρώπινα ωάρια και σπερματοζωάρια, αλλά δεν έχουν καταφέρει ακόμη να φτιάξουν έμβρυα.

Χρειάζονται αρκετές δοκιμές για να είναι ασφαλές το εγχείρημα

Ο Δρ Χαγιάσι εκτίμησε ότι θα χρειαστούν πέντε χρόνια για να παραχθούν κύτταρα που είναι παρόμοια με ωάρια από ανθρώπους, ενώ θα χρειαστούν άλλα 10-20 χρόνια δοκιμών προτού οι γιατροί θεωρήσουν ότι η διαδικασία είναι ασφαλής για χρήση σε κλινικές.

Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ Χένρι Γκρίλι δήλωσε στο Freethink ότι εκτιμά πως οι ερευνητές θα χρειαστούν άλλα πέντε έως δέκα χρόνια για να φτάσουν σε μια αξιόπιστη απόδειξη της διαδικασίας, συν μια ή δύο δεκαετίες για δοκιμές ασφαλείας.

Η Τζιν Λόρινγκ, ερευνήτρια στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Scripps, δήλωσε στους New York Times το 2017 ότι η IVG στην ανθρώπινη αναπαραγωγή: «Δεν θα με εξέπληττε αν ήταν πέντε χρόνια, και δεν θα με εξέπληττε αν ήταν 25 χρόνια».

Αυτό θα σήμαινε ότι οι επιστήμονες θα μπορούσαν να παράγουν σπέρμα και ωάρια για ανθρώπους με υπογονιμότητα από ένα από τα κύτταρα του αίματός τους, για παράδειγμα.

Περίπου ένα στα 10 ζευγάρια στις ΗΠΑ αγωνίζεται να συλλάβει και μερικά από αυτά είναι ζευγάρια του ίδιου φύλου ή ελπιδοφόροι μονογονείς που πρέπει να βασίζονται σε δωρεά σπέρματος ή ωαρίων, εξωσωματική γονιμοποίηση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παρένθετες μητέρες.

Πολλά ηθικά, νομικά ζητήματα και ζητήματα ασφάλειας

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά ηθικά, νομικά ζητήματα και ζητήματα ασφάλειας γύρω από την εξωσωματική γονιμοποίηση.

Ορισμένοι ηθικολόγοι ανησυχούν ότι το κλείσιμο της πόρτας στην υπογονιμότητα θα μπορούσε γρήγορα να ανοίξει τις πύλες για μωρά κατά παραγγελία, ευγονική και νομικές αγκυλώσεις που η κοινωνία μας μπορεί να είναι απροετοίμαστη να διευθετήσει.

Θα μπορούσε να επιτρέψει στους ανθρώπους να κλέψουν το DNA άλλων χρησιμοποιώντας μια τρίχα και να κάνουν μωρά χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Το 2016, Ιάπωνες ερευνητές δημιούργησαν βλαστικά κύτταρα χρησιμοποιώντας ποντίκια ηλικίας οκτώ εβδομάδων, επιλέγοντας εκείνα που για κάποιο λόγο είχαν χάσει ένα χρωμόσωμα Υ.

Στη συνέχεια οι επιστήμονες χειρίστηκαν τα κύτταρα με τρόπο ώστε να αντιγράψουν το εναπομείναν χρωμόσωμα Χ και να δημιουργήσουν ένα κύτταρο με δύο γονίδια Χ – αυτό που συνήθως θα θεωρούνταν θηλυκό κύτταρο. «Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ο διπλασιασμός του χρωμοσώματος Χ», δήλωσε ο Δρ Χαγιάσι.

Μετέτρεψαν αυτά τα κύτταρα σε ωάρια και χρησιμοποίησαν σπέρμα από αρσενικά ποντίκια για να τα γονιμοποιήσουν στο εργαστήριο. Η διαδικασία οδήγησε στη γέννηση περισσότερων από μισή ντουζίνας υγιών νεογνών ποντικών.

Ο Δρ Χαγιάσι δήλωσε στο New Scientist ότι πιστεύει ότι η πόρτα είναι πλέον ανοιχτή για τη γέννηση παιδιών από δύο πατέρες. Στόχος είναι να αναπαραχθεί η ίδια διαδικασία με ανθρώπινα κύτταρα.

«Από καθαρά τεχνολογικής άποψης, θα είναι εφικτό στους ανθρώπους ακόμη και σε 10 χρόνια», δήλωσε στον Guardian. Δεν ξέρω αν θα είναι διαθέσιμα για αναπαραγωγή. «Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα μόνο για το επιστημονικό πρόγραμμα, αλλά και για την κοινωνία».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη (AI) για να βρουν ένα νέο αντιβιοτικό για την εξάλειψη ενός επικίνδυνου είδους υπερμικροβίων.

Το Abaucin, το ισχυρό πειραματικό αντιβιοτικό, ήταν το τελικό αντιβιοτικό που χρησιμοποιήθηκε μετά την αξιολόγηση χιλιάδων πιθανών ουσιών και θα υποβληθεί σε περισσότερες δοκιμές προτού μπορέσει να χρησιμοποιηθεί. Όπως υποστηρίζουν ερευνητές στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιταχύνει σημαντικά την ανάπτυξη νέων φαρμάκων.

Οι ερευνητές δοκίμασαν   χιλιάδες φάρμακα με γνωστές χημικές δομές στο Acinetobacter baumannii για να ανακαλύψουν ποια θα μπορούσαν να το επιβραδύνουν ή να το σκοτώσουν. Το AI χρησιμοποίησε αυτά τα δεδομένα για να διδάξει τον εαυτό του τις χημικές ιδιότητες των φαρμάκων που θα μπορούσαν να στοχεύσουν το δύσκολο βακτήριο.  Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν τα βακτήρια και λόγω της έλλειψης νέων φαρμάκων, οι μικροοργανισμοί γίνονται όλο και πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν καθώς αναπτύσσουν αντοχή σε αυτά που έχουμε. Οι ασθένειες ανθεκτικές στα αντιβιοτικά πιστεύεται ότι προκαλούν περισσότερους από ένα εκατομμύριο θανάτους ετησίως.

Στη συνέχεια, μια λίστα με 6.680 χημικές ουσίες των οποίων η αποτελεσματικότητα ήταν άγνωστη υποβλήθηκε στο AI. Τα ευρήματα, που αναφέρθηκαν στο Nature Chemical Biology  αποκάλυψαν ότι η τεχνητή νοημοσύνη χρειαζόταν μιάμιση ώρα για να δημιουργήσει μια σύντομη λίστα. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης εννέα πολλά υποσχόμενα αντιβιοτικά σε 240 δείγματα που αξιολογήθηκαν στο εργαστήριο.

Τα πρώτα αντιβιοτικά τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να μην είναι διαθέσιμα για ιατρική συνταγή μέχρι το 2030 

Πολλά αντιβιοτικά σκοτώνουν τυφλά τους μικροοργανισμούς. Η ακρίβεια του abaucin, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα καταστήσει πιο δύσκολη την ανάπτυξη ανθεκτικότητας στα φάρμακα και μπορεί να οδηγήσει σε λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.  Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ελέγξει εκατομμύρια πιθανά μόρια, κάτι που είναι πιο εφικτό από το να το κάνεις με το χέρι. Σύμφωνα με τον Stokes, οι τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης μας δίνουν την ευκαιρία να επιταχύνουμε σημαντικά τον ρυθμό με τον οποίο οι επιστήμονες βρίσκουν νέα αντιβιοτικά, κάτι που μπορούν να κάνουν σε χαμηλότερη τιμή.

Ο συν-συγγραφέας James J. Collins αναφέρει: “Αυτό το εύρημα υποστηρίζει περαιτέρω την υπόθεση ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιταχύνει και να επεκτείνει σημαντικά την αναζήτησή μας για νέα αντιβιοτικά. Είμαι ενθουσιασμένος που αυτή η εργασία δείχνει ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη για να καταπολεμήσουμε προβληματικά παθογόνα όπως το Α . baumannii .”

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Οι αιτήσεις αρχίζουν για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών «Αλγολογία και Ανακουφιστική / Παρηγορική Φροντίδα» στο Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Η φοίτηση είναι τριών ακαδημαϊκών εξαμήνων.

Αίτηση μπορούν να καταθέσουν πτυχιούχοι των Σχολών Επιστημών Υγείας, των Σχολών Ψυχοκοινωνικής Κατεύθυνσης καθώς και πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος τμημάτων πανεπιστημίων και πρώην ΑΤΕΙ, της ημεδαπής ή των ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής. Οι υποψήφιοι καταθέτουν φάκελο με τα προσόντα καθώς και την πρόταση της αρμόδιας Επιτροπής Επιλογής.

Τα τέλη φοίτησης ορίζονται σε 2.500 ευρώ για όλη τη διάρκεια σπουδών και καταβάλλονται σε τρεις δόσεις (Α’ Εξάμηνο: 1000 ευρώ, Β’ Εξάμηνο: 1000 ευρώ, Γ’ Εξάμηνο: 500 ευρώ). Για την απόκτηση του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών οι φοιτητές και οι φοιτήτριες οφείλουν να συγκεντρώσουν 90 Πιστωτικές Μονάδες (ECTS) συνολικά, από την παρακολούθηση και εξέταση καθώς και από την εκπόνηση μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες οφείλουν να παρακολουθήσουν εννέα υποχρεωτικά μαθήματα. Τα μαθήματα του Π.Μ.Σ. πραγματοποιούνται μία φορά το μήνα Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο. Η γλώσσα διδασκαλίας του Π.Μ.Σ. είναι η Ελληνική ή και η Αγγλική. Η γλώσσα εκπόνησης διπλωματικής εργασίας μπορεί να είναι τόσο η Ελληνική όσο και η Αγγλική (κατόπιν σχετική αίτησης). Υπάρχει η δυνατότητα της διδασκαλίας των θεωρητικών μαθημάτων με μέσα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σύμφωνα με τις νόμιμες διατάξεις. Το Πρόγραμμα του ΠΜΣ είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ .

Η αίτηση και τα συνοδευτικά έγγραφα θα αποστέλλονται ηλεκτρονικά στο [email protected] ή εναλλακτικά, ταχυδρομικά στη διεύθυνση: Γραμματεία Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Αλγολογία και Ανακουφιστική/Παρηγορική Φροντίδα” Τμήματος Ιατρικής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Δ/νση: Ισόγειο, Γραφείο Α.102γ Πανεπιστημίου 3, Βιόπολις, 415 00, Λάρισα T. 2410685724.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η νόσος Alzheimer συνδεόταν με 5,3% αυξημένο κίνδυνο γενικευμένης επιληψίας, αναφέρουν οι ερευνητές στο Neurology.

Άνθρωποι με γενετική προδιάθεση για νόσο Alzheimer ενδεχομένως έχουν αυξημένο κίνδυνο για επιληψία, αναφέρει νέα έρευνα. Αυτοί με συγκεκριμένο τύπο επιληψίας ενδεχομένως έχουν υψηλότερες πιθανότητες για νόσο Alzheimer.

Η νόσος Alzheimer συνδεόταν με 5,3% αυξημένο κίνδυνο γενικευμένης επιληψίας, αναφέρουν οι ερευνητές στο Neurology.

Οι ερευνητές επίσης ανακάλυψαν 1,3% αυξημένο κίνδυνο για  ιπποκάμπια σκλήρυνση.

Ο Jiali Pu, του Zhejiang University School of Medicine, δήλωσε ότι η νέα έρευνα ανακάλυψε ότι οι άνθρωποι με Alzheimer είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν επιληψία αλλά και όσοι έχουν  ιπποκάμπια σκλήρυνση -είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν νόσο Alzheimer.

Οι ερευνητές εξέτασαν το γονιδίωμα 111.300 ανθρώπων με νόσο Alzheimer και 677.600 χωρίς.

Η ομάδα θέλησε να διαπιστώσει αν υπήρχε σχέση μεταξύ των γενετικών ποικιλομορφιών και του κινδύνου επιληψίας.

Μελετώντας τα γονίδια 15.000 pανθρώπων με επιληψία και 29,.000 χωρίς, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι άνθρωποι με  ιπποκάμπια σκλήρυνση είχαν σχεδόν τετραπλάσιες φορές τον κίνδυνο εμφάνισης νόσου Alzheimer σε σύγκριση με ανθρώπους χωρίς επιληψία.

Ανέλυσαν επίσης τα γονίδια 13.000 ανθρώπων που είχαν στοιχεία για τα επίπεδα αμυλοειδών στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Γονίδια που προέβλεπαν χαμηλότερη ποσότητα του βιοδείκτη συνδέονταν με αυξημένο κίνδυνο γενικευμένης επιληψίας, αναφέρει  η έρευνα.

Η έρευνα δεν απέδειξε αιτιατή σχέση.

Πηγές:
Neurology.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, δηλαδή ο θάνατος ενός φαινομενικά υγιούς βρέφους πριν κλείσει τον πρώτο χρόνο ζωής, παραμένει ανεξήγητο. Σε δημοσίευσή τους στο περιοδικό «Journal of Neuropathology & Experimental Neurology», επιστήμονες συνδέουν το σύνδρομο αυτό με βιολογικές αιτίες.

Ο αιφνίδιος βρεφικός θάνατος φαίνεται να συμβαίνει όταν τα βρέφη κοιμούνται. Αν και σπάνιος, είναι ο κυριότερος μεταγεννητικός βρεφικός θάνατος στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, καθώς σημειώνεται σε 103 από τις 100.000 γεννήσεις ζώντων παιδιών ετησίως. Παρά τις εθνικές εκστρατείες δημόσιας υγείας που προωθούσαν ασφαλή περιβάλλοντα ύπνου στα βρέφη τη δεκαετία του 1990 στις ΗΠΑ, τα ποσοστά των περιπτώσεων παρέμειναν τα ίδια τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόμπιν Χάινς από το Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Βοστόνης, εξέτασαν βιολογικό υλικό από βρέφη που πέθαναν την περίοδο 2004-2011. Τα πορίσματα της έρευνας τους οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μια βιολογική ανωμαλία σε ορισμένα βρέφη τα καθιστά ευάλωτα στο θάνατο υπό ορισμένες συνθήκες. Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι ο υποδοχέας σεροτονίνης 2A/C είναι τροποποιημένος σε περιπτώσεις αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και προηγούμενες έρευνες σε τρωκτικά είχαν καταδείξει ότι η σηματοδότηση του υποδοχέα αυτού προστατεύει την κατάσταση οξυγόνου του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου εμφανίζεται όταν τρία πράγματα συμβαίνουν μαζί: το βρέφος βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο καρδιοαναπνευστικής ανάπτυξης κατά τον πρώτο χρόνο, αντιμετωπίζει έναν εξωτερικό στρεσογόνο παράγοντα, όπως η θέση ύπνου με το πρόσωπο προς τα κάτω ή η κοινή χρήση του κρεβατιού με άλλο άτομο, και έχει μια βιολογική ανωμαλία που το καθιστά ευάλωτο σε αναπνευστικές προκλήσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ωστόσο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι απομένει πολλή δουλειά για τον προσδιορισμό των συνεπειών των ανωμαλιών σε αυτόν τον υποδοχέα σεροτονίνης.

 

 

 

 

Πηγή: απεμπε

 

Πηγη: https://healthmag.gr/