Το σύνδρομο του αιφνίδιου βρεφικού θανάτου μπορεί να έχει βιολογικά αίτια

Το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, δηλαδή ο θάνατος ενός φαινομενικά υγιούς βρέφους πριν κλείσει τον πρώτο χρόνο ζωής, παραμένει ανεξήγητο. Σε δημοσίευσή τους στο περιοδικό «Journal of Neuropathology & Experimental Neurology», επιστήμονες συνδέουν το σύνδρομο αυτό με βιολογικές αιτίες.

Ο αιφνίδιος βρεφικός θάνατος φαίνεται να συμβαίνει όταν τα βρέφη κοιμούνται. Αν και σπάνιος, είναι ο κυριότερος μεταγεννητικός βρεφικός θάνατος στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, καθώς σημειώνεται σε 103 από τις 100.000 γεννήσεις ζώντων παιδιών ετησίως. Παρά τις εθνικές εκστρατείες δημόσιας υγείας που προωθούσαν ασφαλή περιβάλλοντα ύπνου στα βρέφη τη δεκαετία του 1990 στις ΗΠΑ, τα ποσοστά των περιπτώσεων παρέμειναν τα ίδια τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόμπιν Χάινς από το Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Βοστόνης, εξέτασαν βιολογικό υλικό από βρέφη που πέθαναν την περίοδο 2004-2011. Τα πορίσματα της έρευνας τους οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μια βιολογική ανωμαλία σε ορισμένα βρέφη τα καθιστά ευάλωτα στο θάνατο υπό ορισμένες συνθήκες. Συγκεκριμένα, διαπίστωσαν ότι ο υποδοχέας σεροτονίνης 2A/C είναι τροποποιημένος σε περιπτώσεις αιφνίδιου βρεφικού θανάτου και προηγούμενες έρευνες σε τρωκτικά είχαν καταδείξει ότι η σηματοδότηση του υποδοχέα αυτού προστατεύει την κατάσταση οξυγόνου του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου εμφανίζεται όταν τρία πράγματα συμβαίνουν μαζί: το βρέφος βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο καρδιοαναπνευστικής ανάπτυξης κατά τον πρώτο χρόνο, αντιμετωπίζει έναν εξωτερικό στρεσογόνο παράγοντα, όπως η θέση ύπνου με το πρόσωπο προς τα κάτω ή η κοινή χρήση του κρεβατιού με άλλο άτομο, και έχει μια βιολογική ανωμαλία που το καθιστά ευάλωτο σε αναπνευστικές προκλήσεις κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ωστόσο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι απομένει πολλή δουλειά για τον προσδιορισμό των συνεπειών των ανωμαλιών σε αυτόν τον υποδοχέα σεροτονίνης.

 

 

 

 

Πηγή: απεμπε

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

COVID-19: Διαπιστώθηκε ότι οι λήπτες καρδιάς από δότες με τη λοίμωξη έχουν υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι οι διαφορές στα ποσοστά των ασθενών που έλαβαν καρδιές από δότες που είχαν αναρρώσει από τις λοιμώξεις τους πριν από τη δωρεά ήταν σχεδόν ίδιες με εκείνους που είχαν λάβει καρδιά από κάποιον που δεν είχε ποτέ μολυνθεί. Η ομάδα καταλήγει προτείνοντας ότι οι δότες θα πρέπει να ελέγχονται για COVID-19 πριν από τη δωρεά καρδιάς ή οποιουδήποτε άλλου οργάνου, με βάση τα ευρήματά τους.

COVID-19: Μια ομάδα ιατρικών ερευνητών από το Ιατρικό Κέντρο Montefiore και το Κολέγιο Ιατρικής Albert Einstein της Νέας Υόρκης διαπίστωσε ότι τα ποσοστά θνησιμότητας είναι υψηλότερα για τους ασθενείς που λαμβάνουν μεταμόσχευση και λαμβάνουν νέα καρδιά από άτομο που έχει μολυνθεί με τον ιό SARS-CoV-2 σε σχέση με εκείνους που δεν έχουν μολυνθεί. Στη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύθηκε στο Περιοδικό του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας, η ομάδα ανέλυσε δεδομένα στη βάση δεδομένων του Ενωμένου Δικτύου για την Κοινή Χρήση Οργάνων United Network for Organ Sharing (UNOS) σχετικά με την COVID-19. Προηγούμενες έρευνες αυτοψίας έχουν δείξει ότι ενώ οι μεταδοτικοί ιοί SARS-CoV-2 περιορίζονται γενικά σε αυτούς που κατοικούν στην αναπνευστική οδό, πρωτεΐνες που συνδέονται με τον ιό βρίσκονται σε άλλα μέρη του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς.

Η ομάδα αυτής της νέας προσπάθειας διερεύνησε τον αντίκτυπο των δωρεών καρδιάς από μολυσμένους με COVID-19 ασθενείς που πεθαίνουν από άλλες αιτίες (συχνότερα από τραύμα στο κεφάλι). Η ομάδα ανέλυσε δεδομένα στο Ενωμένο Δίκτυο για την Κοινή Χρήση Οργάνων UNOS, αναζητώντας περιστατικά δωρητών καρδιάς που βρέθηκαν να έχουν επίσης μολυνθεί από τον ιό SARS-CoV-2, για την περίοδο από τον Μάιο του 2020 έως τον Ιούνιο του 2022. Εξήγαγαν, επίσης, δεδομένα για δωρητές που είχαν υποστεί μόλυνση πριν από τη δωρεά, αλλά είχαν προλάβει να αναρρώσουν πριν από τον θάνατό τους. Συνολικά, η ερευνητική ομάδα βρήκε 150 δότες που είχαν μολυνθεί κατά τη στιγμή του θανάτου τους και 87 που είχαν πεθάνει λίγο καιρό μετά την ανάρρωση από μια λοίμωξη. Ανέσυραν, επίσης, δεδομένα για παρόμοιους τύπους ασθενών για δότες χωρίς ιστορικό λοίμωξης. Εξετάζοντας τα δεδομένα τους, διαπίστωσαν ότι για τους ασθενείς που είχαν λάβει καρδιά από μολυσμένο δότη, το ποσοστό θνησιμότητας ήταν 13,8% στους έξι μήνες, σε σύγκριση με 4,9% για εκείνους που δεν είχαν μολυνθεί. Σε ένα έτος, τα ποσοστά ήταν 23,2% και 9,2% αντίστοιχα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι οι διαφορές στα ποσοστά των ασθενών που έλαβαν καρδιές από δότες που είχαν αναρρώσει από τις λοιμώξεις τους πριν από τη δωρεά ήταν σχεδόν ίδιες με εκείνους που είχαν λάβει καρδιά από κάποιον που δεν είχε ποτέ μολυνθεί. Η ομάδα καταλήγει προτείνοντας ότι οι δότες θα πρέπει να ελέγχονται για COVID-19 πριν από τη δωρεά καρδιάς ή οποιουδήποτε άλλου οργάνου, με βάση τα ευρήματά τους.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Καναδάς υποστηρίζει την έρευνα για τη βελτίωση της υγείας του εγκεφάλου

Υπάρχουν περισσότερες από 1.000 ασθένειες και διαταραχές του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, η νόσος του Πάρκινσον, η επιληψία και ο καρκίνος του εγκεφάλου.

Υπάρχουν περισσότερες από 1.000 ασθένειες και διαταραχές του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, η νόσος του Πάρκινσον, η επιληψία και ο καρκίνος του εγκεφάλου, για να αναφέρουμε μερικές. Μαζί, οι παθήσεις του εγκεφάλου αντιπροσωπεύουν μια από τις πιο πιεστικές προκλήσεις για την υγεία στον Καναδά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Η κυβέρνηση του Καναδά αναγνωρίζει τη σημασία της υποστήριξης της κοινότητας των νευροεπιστημών και του ρόλου της στη βελτίωση της υγείας του εγκεφάλου των Καναδών.

Σήμερα, εκ μέρους του αξιότιμου Jean-Yves Duclos, ο Υπουργός Υγείας, ο Peter Fragiskatos, Βουλευτής του London North Centre, ανακοίνωσε τέσσερις επιχορηγήσεις που απονέμονται στη Δρ. Emma G. Duerden του Western University, στη Dr. Lisa Saksida του Western University , η Δρ. Sylvia Villeneuve του Ερευνητικού Κέντρου του Νοσοκομείου Douglas και η Δρ. Signe Bray του Πανεπιστημίου του Calgary. Αυτή η χρηματοδότηση κατέστη δυνατή μέσω του προγράμματος Health Canada’s Canada Brain Research Fund (CBRF), το οποίο έχει μέχρι σήμερα δεσμεύσει μια συνολική ομοσπονδιακή επένδυση 200 εκατομμυρίων δολαρίων στο Brain Canada Foundation (Brain Canada) για την υποστήριξη ανακαλύψεων για την υγεία του εγκεφάλου.

Απονεμήθηκαν μέσω του Προγράμματος Χορηγιών Υποστήριξης Πλατφόρμας του Brain Canada 2021, αυτά τα έργα υποστηρίζονται από την Health Canada και συνδυάζονται με χρηματοδότηση από χορηγούς, δωρητές και συνεργάτες της Brain Canada. Τα έργα θα βελτιώσουν τα αποτελέσματα υγείας για τους Καναδούς χρησιμοποιώντας νέες προσεγγίσεις για την ανάπτυξη θεραπειών για νευρολογικές ασθένειες και καθιερώνοντας σύνολα δεδομένων για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο διαταραχές του εγκεφάλου όπως τραυματισμοί, εκθέσεις και γενετική θέτουν τα παιδιά και τους νέους σε κίνδυνο για προκλήσεις συμπεριφοράς και ψυχικής υγείας.

«Η υποστήριξη της κοινότητας των νευροεπιστημών και της έρευνας του εγκεφάλου διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην καλύτερη κατανόηση των συνθηκών υγείας του εγκεφάλου. Επενδύοντας σε έργα όπως αυτά, υποστηρίζουμε την καινοτομία στη νευροτεχνολογία που οδηγεί σε απτές προόδους που υποστηρίζουν την υγεία του εγκεφάλου στον Καναδά για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων υγείας για τους ασθενείς». Ο αξιότιμος Jean-Yves Duclos, Υπουργός Υγείας

«Καλύτερη έρευνα σημαίνει καλύτερη υγεία του εγκεφάλου για όλους. Το έργο του Δρ. Duerden, του Dr. Saksida, του Dr. Villeneuve και του Dr. Bray θα παίξει σημαντικό ρόλο στην προώθηση των γνώσεών μας για τον εγκέφαλο και, τελικά, στην ενίσχυση της ικανότητας του Καναδά στην έρευνα της νευροεπιστήμης». Πέτρος Φραγκισκάτος, Μέλος του Κοινοβουλίου για το London North Center

«Τα προγράμματα χρηματοδότησης με πλατφόρμες διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη διευκόλυνση της καινοτομίας και της διεπιστημονικής συνεργασίας στον Καναδά και σε διεθνές επίπεδο. Αυτό είναι μέρος αυτού που καθιστά το Brain Canada βασικό συστατικό του οικοσυστήματος έρευνας εγκεφάλου σε αυτήν τη χώρα, ενεργοποιούμε μετασχηματιστικές πλατφόρμες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση των εξελισσόμενων αναγκών της έρευνας». Δρ Viviane Poupon, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Brain Canada

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Εμφύτευμα βοηθά ασθενή με παράλυση να περπατήσει – Έγινε σύνδεση του εγκεφάλου με τον νωτιαίο μυελό

Τι αναφέρεται σε επιστημονική δημοσίευση στο περιοδικό Nature. Πώς λειτουργεί η συσκευή.

Ένα εμφύτευμα που αποκαθιστά την επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού φαίνεται ότι βοήθησε ασθενή με παράλυση των άνω και κάτω άκρων να σταθεί και να περπατήσει.

Η συσκευή, που παρουσιάζεται στο περιοδικό Nature, βρέθηκε επίσης να βελτιώνει τη νευρολογική ανάκαμψή του και ο ασθενής μπορούσε να περπατήσει με πατερίτσες ακόμα και όταν το εμφύτευμα ήταν απενεργοποιημένο.

Ο τραυματισμός του νωτιαίου μυελού μπορεί να διακόψει την επικοινωνία μεταξύ του εγκεφάλου και της περιοχής του νωτιαίου μυελού που ελέγχει το περπάτημα οδηγώντας σε παράλυση. Ορισμένες προηγούμενες προσεγγίσεις για την αποκατάσταση της κίνησης σε άτομα με αυτό τον τύπο παράλυσης περιλάμβαναν ηλεκτρική διέγερση περιοχών του νωτιαίου μυελού, για να καταστεί δυνατό οι ασθενείς να σταθούν και να περπατήσουν.

Ωστόσο, αυτό απαιτούσε οι ασθενείς να φορούν αισθητήρες κίνησης και οι ασθενείς έδειχναν περιορισμένη ικανότητα προσαρμογής των κινήσεων των ποδιών σε μεταβαλλόμενα εδάφη και απαιτήσεις.

Η ψηφιακή σύνδεση του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού θα μπορούσε, σύμφωνα με τους ερευνητές, να βελτιώσει τον έλεγχο του συντονισμού και του εύρους της μυικής δραστηριότητας και να αποκαταστήσει πιο φυσικό και προσαρμοστικό έλεγχο της ορθοστασίας και του περπατήματος σε αυτούς τους ασθενείς.

Ο νευροεπιστήμονας Γκρεγκουάρ Κουρτίν και οι συνεργάτες του δοκίμασαν μια διεπαφή εγκεφάλου- σπονδυλικής στήλης (BSI), η οποία αποτελείται από ένα εμφυτευμένο σύστημα καταγραφής και διέγερσης που δημιουργεί μια άμεση σύνδεση μεταξύ του εγκεφάλου και των περιοχών του νωτιαίου μυελού, οι οποίες εμπλέκονται στο περπάτημα. Το BSI μπόρεσε να βαθμονομηθεί μέσα σε λίγα λεπτά και παρέμεινε αξιόπιστο και σταθερό για πάνω από ένα χρόνο, ακόμη και στο σπίτι χωρίς επίβλεψη.

Ο ασθενής ανέφερε ότι το BSI επιτρέπει ένα φυσικό έλεγχο των κινήσεων των ποδιών του για να στέκεται, να περπατά, να ανεβαίνει σκάλες και να διασχίζει ακόμα και πολύπλοκα εδάφη. Επιπλέον, με τη συσκευή αυτή βελτιώθηκε και η νευρολογική αποκατάστασή του και ο ασθενής ανέκτησε την ικανότητα να περπατά με πατερίτσες ακόμα και όταν το BSI ήταν απενεργοποιημένο.

Πηγές:
ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νόσος Πάρκινσον: «Έξυπνη» τεχνολογία την ανιχνεύει με 96% ακρίβεια 15 χρόνια νωρίτερα

Καινοτόμος τεχνολογία μπορεί να ανιχνεύσει με απόλυτη σχεδόν ακρίβεια τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου Πάρκινσον, υποστηρίζει τώρα μια ομάδα ερευνητών – Διαβάστε τα ενδιαφέροντα ευρήματα, που αναμένεται να αλλάξουν τις διαγνωστικές δυνατότητες σε μια δύσκολη πάθηση

Σταθερή είναι η προσπάθεια της επιστημονικής κοινότητας να βρει έναν αποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης της νόσου Πάρκινσον, μιας νευροεκφυλιστικής πάθησης, που προκαλεί ακούσιες κινήσεις, όπως τρέμουλο, δυσκαμψία και δυσκολία ισορροπίας. Η νόσος που ταλαιπωρεί περισσότερους από 10 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο προκαλείται από την απώλεια νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο, η οποία οδηγεί σε μείωση των επιπέδων ντοπαμίνης, μιας ορμόνης που σχετίζεται άμεσα με την κίνηση.

Παρά τις ερευνητικές προσπάθειες ετών, η διαγνωστική μέθοδος που ακολουθείται σήμερα βασίζεται στη συμπτωματολογία, το ιατρικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση. Δεν υπάρχουν άλλες, πιο εξειδικευμένες εξετάσεις για τη νόσο.

Πρόσφατα, μια ομάδα ερευνητών ανέπτυξε ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης, ικανό να αναγνωρίζει την προδιάθεση νόσου Πάρκινσον έως και 15 χρόνια πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Τα νέα, ενδιαφέροντα ευρήματα δημοσιεύονται από την American Chemical Society.

Για τις ανάγκες της έρευνας, οι ειδικοί συγκέντρωσαν τα δεδομένα υγειονομικής περίθαλψης 78 ατόμων από την Ισπανία. Παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες για 15 χρόνια, συγκεντρώνοντας δείγματα αίματος. Τελικά, 39 εκ των συμμετεχόντων έλαβαν διάγνωση για τη νόσο Πάρκινσον.

Οι ερευνητές παρατήρησαν, επιπλέον, ότι το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης είχε τη δυνατότητα να προβεί σε πιο ακριβείς διαγνώσεις, συγκριτικά με τις υπάρχουσες κλινικές αξιολογήσεις. Όπως επεσήμαναν, συγκεκριμένα, το νέο εργαλείο μπορεί να διαγνώσει τη νόσο στο 84,3% των περιπτώσεων, αξιοποιώντας δείγματα σμήγματος δέρματος.

«Το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης έδειξε ικανό να ανιχνεύσει σημάδια της νόσου έως και 15 χρόνια πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων, παρέχοντας την ευκαιρία έγκαιρης παρέμβασης και θεραπείας σε πρώιμο στάδιο», σημείωσε ο Daniel Truong, νευρολόγος και ιατρικός διευθυντής του Ινστιτούτου Parkinson’s and Movement Disorder Institute στο MemorialCare Orange Coast Medical Center, επισημαίνοντας παράλληλα ότι το υψηλό επίπεδο ακρίβειας του εργαλείου θα μπορούσε να επιτρέψει δυνητικά αξιόπιστα διαγνωστικά εργαλεία για την έγκαιρη αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου, αλλά και να διαγνώσει πιθανώς άλλες παθήσεις.

«Πρόκειται για ένα εργαλείο που μπορεί να αλλάξει το «παιχνίδι» της διάγνωσης της νόσου Πάρκινσον παρέχοντας έναν αντικειμενικό, αξιόπιστο και εξαιρετικά ακριβή τρόπο πρόβλεψης σε ασθενείς που κινδυνεύουν να αναπτύξουν τη διαταραχή», δήλωσε η δρ. Schiess.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πνευμονική Εμβολή: Αγγειογραφία για τη διάγνωση ΠΕ χαμηλού κινδύνου σε επείγοντα περιστατικά

Παρατήρησαν ότι τα Επείγοντα Περιστατικά χρησιμοποιούσαν συχνότερα υπολογιστικές τομογραφικές πνευμονικές αγγειογραφίες CTPA και διέγνωναν συχνότερα Πνευμονική Εμβολή, συμπεριλαμβανομένης της Πνευμονικής Εμβολής χαμηλού κινδύνου. Οι συγγραφείς παρατήρησαν, επίσης, αύξηση της περιπατητικής διαχείρισης και μικρότερο ποσοστό εισαγωγών σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Οι συγγραφείς τονίζουν ότι τα ευρήματά τους δεν υποδηλώνουν αυξανόμενη υπερκατανάλωση της υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας CTPA, αλλά αντιθέτως υποδηλώνουν μια τάση προς τη συχνότερη διάγνωση της ήπιας Πνευμονικής Εμβολής.

Πνευμονική Εμβολή: Μια ανάλυση των ατόμων που εισήχθησαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) για υποψία πνευμονικής εμβολής (ΠΕ) και αξιολογήθηκαν με τη χρήση υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας (CTPA) διαπίστωσε ότι παρά τους πρόσφατους κανόνες για τον περιορισμό της χρήσης της, οι κλινικοί γιατροί έχουν αντ’ αυτού αυξήσει τη χρήση της υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας CPTA, καθώς και την αύξηση των διαγνώσεων Πνευμονικής Εμβολής και ιδιαίτερα των Πνευμονικών Εμβολών χαμηλού κινδύνου. Η ανάλυση δημοσιεύεται στην επιθεώρηση ‘Χρονικά της Εσωτερικής Ιατρικής’ Annals of Internal Medicine.

Η συνιστώμενη διαγνωστική στρατηγική για τους ασθενείς με υποψία Πνευμονικής Εμβολής στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ακολουθεί 3 βήματα:

*αξιολόγηση της κλινικής πιθανότητας,

*ακολουθούμενη εάν χρειάζεται από μέτρηση D-dimer,

*ακολουθούμενη εάν είναι θετική από απεικόνιση θώρακος, συμπεριλαμβανομένης της υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας CTPA.

Η χρήση της υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας CTPA και η επακόλουθη διάγνωση της Πνευμονικής Εμβολής έχουν αυξηθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1990, εγείροντας ανησυχίες σχετικά με τον κίνδυνο υπερβολικής χρήσης της υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας CTPA και υπερδιάγνωσης της Πνευμονικής Εμβολής. Η υπερδιάγνωση σχετίζεται με επιπλοκές όπως νεφρική βλάβη, αναφυλακτική αντίδραση, μακροχρόνια επιπλοκή από την έκθεση στην ακτινοβολία και περιττή αντιπηκτική αγωγή. Από το 2010, έχουν αναπτυχθεί διάφοροι κανόνες απόφασης για τη μείωση της ανάγκης απεικόνισης του θώρακα είτε με την ανακούφιση της ανάγκης για εξέταση D-dimer για τον αποκλεισμό της Πνευμονικής Εμβολής είτε με την αύξηση του ορίου D-dimer για απεικόνιση του θώρακα. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, τη Δημόσια Νοσοκομειακή Βοήθεια του Παρισιού και το Βασιλικό Νοσοκομείο του Λονδίνου διεξήγαγαν ανάλυση των ατόμων με υπολογιστική τομογραφική πνευμονική αγγειογραφία CTPA που διενεργήθηκε για υποψία Πνευμονικής Εμβολής στα Επείγοντα Περιστατικά σε διαστήματα μεταξύ Ιανουαρίου 2015 και Δεκεμβρίου 2019. Οι συγγραφείς συμπεριέλαβαν 8.970 υπολογιστικές τομογραφικές πνευμονικές αγγειογραφίες CTPA στην ανάλυσή τους.

Παρατήρησαν ότι τα Επείγοντα Περιστατικά χρησιμοποιούσαν συχνότερα υπολογιστικές τομογραφικές πνευμονικές αγγειογραφίες CTPA και διέγνωναν συχνότερα Πνευμονική Εμβολή, συμπεριλαμβανομένης της Πνευμονικής Εμβολής χαμηλού κινδύνου. Οι συγγραφείς παρατήρησαν, επίσης, αύξηση της περιπατητικής διαχείρισης και μικρότερο ποσοστό εισαγωγών σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Οι συγγραφείς τονίζουν ότι τα ευρήματά τους δεν υποδηλώνουν αυξανόμενη υπερκατανάλωση της υπολογιστικής τομογραφικής πνευμονικής αγγειογραφίας CTPA, αλλά αντιθέτως υποδηλώνουν μια τάση προς τη συχνότερη διάγνωση της ήπιας Πνευμονικής Εμβολής.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Το αυξημένο ουρικό οξύ μπορεί να βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλο, δείχνει νέα έρευνα

Απρόσμενα ευρήματα νέας μελέτης. Πως σχετίζεται με την άνοια και άλλες σοβαρές νευρολογικές παθήσεις.

Το αυξημένο ουρικό οξύ στο αίμα μπορεί να γερνάει πρόωρα τον εγκέφαλο και να του προκαλεί αλλοιώσεις που ευνοούν την ανάπτυξη σοβαρών νευροεκφυλιστικών παθήσεων, αναφέρουν επιστήμονες από τη Βρετανία.

Οι επιστήμονες κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα εξετάζοντας τις μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου εκατοντάδων ασθενών με ουρική αρθρίτιδα. Η ουρική αρθρίτιδα (ή ποδάγρα) προκαλείται από τα αυξημένα επίπεδα ουρικό οξέος.

Η νέα μελέτη είναι η πρώτη που συσχετίζει τα ευρήματα σε απεικονιστικές εξετάσεις με το παθολογικό ουρικό οξύ, λένε οι ερευνητές.

Τη νέα μελέτη πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Καίημπριτζ και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Όπως αναφέρουν στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Communications, η ουρική αρθρίτιδα προσβάλλει το 1-4% του πληθυσμού.

Χαρακτηρίζεται από εξάρσεις οξέος πόνου και φλεγμονής σε αρθρώσεις του σώματος (συχνά προσβάλλεται πρώτο το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού). Τα συμπτώματα αυτά οφείλονται στη εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού νατρίου στις αρθρώσεις και τους περιβάλλοντες ιστούς.

Έως πρότινος, το αυξημένο ουρικό οξύ δεν εθεωρείτο ότι επηρεάζει τον εγκέφαλο. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουν δημοσιευθεί μελέτες που είχαν αντικρουόμενα ευρήματα για την πιθανή συσχέτισή του με τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις. Στις παθήσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:

  • Η άνοια
  • Η νόσος Πάρκινσον
  • Ο ιδιοπαθής τρόμος

Η νέα μελέτη

Στην παρούσα μελέτη οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία από μία μεγάλη βάση δεδομένων (λέγεται UK Biobank), στην οποία εντάσσονται από την περίοδο 2006-2010 δεδομένα υγείας για χιλιάδες Βρετανούς. Εκείνη την εποχή οι εθελοντές είχαν ηλικία 40-69 ετών.

Οι επιστήμονες εξέτασαν στοιχεία από 11.735 πάσχοντες από ουρική αρθρίτιδαΟι 1.165 από αυτούς είχαν επίσης υποβληθεί σε μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου. Εξέτασαν επίσης στοιχεία από χιλιάδες εθελοντές χωρίς αυξημένο ουρικό οξύ.

Σχεδόν ο ένας στους τρεις ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα (το 30,8%) έπαιρναν φάρμακα για να μειώσουν το ουρικό οξύ τους. Οι ασθενείς με την ουρική αρθρίτιδα ήταν κατά μέσον όρο μεγαλύτερης ηλικίας απ’ ό,τι οι υγιείς συνομήλικοί τους. Επιπλέον, οι περισσότεροι ήσαν άνδρες.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τις εκβάσεις των ασθενών έως τον Ιανουάριο του 2022. Στο μεσοδιάστημα:

  • 3.126 από τους εθελοντές (με ή χωρίς ουρική αρθρίτιδα) εκδήλωσαν άνοια
  • 16.422 εθελοντές έχασαν τη ζωή τους

Τα ευρήματα

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, οι ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα που έχασαν τη ζωή τους ήταν πολύ περισσότεροι. Ειδικότερα στη διάρκεια της περιόδου παρακολουθήσεως πέθανε:

  • Το 11% των πασχόντων από ουρική αρθρίτιδα
  • Το 5% των εθελοντών χωρίς πρόβλημα ουρικού οξέος

Επιπλέον, οι μαγνητικές τομογραφίες έδειξαν πως το ουρικό οξύ συσχετιζόταν άμεσα με τον όγκο:

  • Του εγκεφάλου γενικώς
  • Της φαιάς ουσίας
  • Της λευκής ουσίας
  • Του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (είναι το υγρό που κυκλοφορεί στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό)

Στην πραγματικότητα, όσο πιο υψηλό ήταν το ουρικό οξύ, τόσο μειωνόταν ο όγκος του εγκεφάλου. Η μέγιστη διαφορά αφορούσε τον όγκο της φαιάς ουσίας και ήταν εφάμιλλη με την πρόωρη γήρανση του εγκεφάλου κατά 2 χρόνια!

Αγγειακή άνοια και Πάρκινσον

Η μελέτη έδειξε ακόμα πως οι ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα είχαν κατά μέσον όρο 60% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν άνοια. Ο κίνδυνος όμως ήταν χρονοεξαρτώμενος: ήταν μεγαλύτερος τα πρώτα χρόνια από τη διάγνωση της ουρικής αρθρίτιδας και ύστερα σταδιακά μειωνόταν.

Έτσι, την πρώτη τριετία από τη διάγνωση της ουρικής αρθρίτιδας ο κίνδυνος ήταν 7,4 φορές μεγαλύτερος απ’ όσος στους εθελοντές με φυσιολογικό ουρικό οξύ!

Η συσχέτιση αυτή αφορούσε κυρίως την αγγειακή άνοια και όχι την άνοια από νόσο Αλτσχάιμερ. Οι ασθενείς είχαν επίσης αυξημένες πιθανότητες να εκδηλώσουν νόσο Πάρκινσον και ιδιοπαθή τρόμο.

Αιτιολογική συσχέτιση

Οι ερευνητές σημειώνουν στο άρθρο τους ότι τα ευρήματά τους υποδηλώνουν πως υπάρχει αιτιολογική συσχέτιση μεταξύ της ουρικής αρθρίτιδας και των νευροεκφυλιστικών παθήσεων.

Αυτή πιθανώς οφείλεται στη μείωση του νοητικού αποθέματος (ή νοητικής εφεδρείας) λόγω της παρατηρούμενης μείωσης του όγκου του εγκεφάλου. Με τον όρο νοητικό απόθεμα περιγράφεται η ανάπτυξη πρόσθετων νευρώνων (εγκεφαλικών κυττάρων) και νοητικών δεξιοτήτων.

Οι επιστήμονες εκτιμούν επίσης ότι η εντατική αντιμετώπιση της ουρικής αρθρίτιδας θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο νευροεκφυλιστικών διαταραχών. Όλ’ αυτά όμως πρέπει να επαληθευτούν σε περαιτέρω μελέτες.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Βιονικό πάγκρεας για τον διαβήτη τύπου 1 εγκρίθηκε από τον FDA

Εγκρίθηκε για ανθρώπους με διαβήτη τύπου 1, ηλικίας 6 ετών και άνω.

Βιονικό πάγκρεας- φορετή συσκευή αυτοματοποιημένης χορήγησης ινσουλίνης, μεγέθους τσέπης- που αναπτύχθηκε πρώτα στο εργαστήριο του Boston University εγκρίθηκε από τον FDA. Το iLet Bionic Pancreas είναι εμπορικά διαθέσιμο και φέρνει νέα ελπίδα στα 2 εκατομμύρια Αμερικανούς με διαβήτη τύπου 1.
Η έγκριση είναι σημαντική εξέλιξη σε ένα ταξίδι 20 ετών. Ο Καθηγητής εμπνεύστηκε το Σύστημα από τον γιο του, που διαγνώστηκε με διαβήτη σε ηλικία 11 μηνών.

Εφευρέθηκε πριν 20 χρόνια στο εργαστήριο του καθηγητή Ed Damiano. Το βιονικό πάγκρεας συνδυάζει αντλία έγχυσης ινσουλίνης με λειτουργικό επιλογής δόσης που ελέγχεται από αλγόριθμο.  Σε συνδυασμό με οθόνη γλυκόζης με δυνατότητα Bluetooth, το βιονικό πάγκρεας μπορεί να χορηγεί εξατομικευμένες δόσεις ινσουλίνης κάθε 5 λεπτά, με βάση υπολογισμούς των τρεχόντων και προηγούμωνων επιπέδων γλυκόζης και της αντίδρασης του οργανισμού σε παλαιότερες χορηγήσεις ινσουλίνης.

Το iLet σημαίνει ότι ασθενείς δεν θα πρέπει να μετρούν τη γλυκόζη συνεχώς και να υπολογίζουν- με τη βοήθεια του γιατρού- τη σωστή δόση ινσουλίνης. Εγκρίθηκε για ανθρώπους με διαβήτη τύπου 1, ηλικίας 6 ετών και άνω.

Συνεργάτης του Damiano είναι ο Firas El-Khatib,προηγουμένως ερευνητής στο  BU και τώρα αντιπρόεδρος της Beta Bionics.

Το φθινόπωρο του 2023, οι δυο ερευνητές δημοσίευσαν μελέτη που έδειξε ότι το iLet βοήθησε ενηλίκους και παιδιά να διατηρούν υγιέστερα επίπεδα γλυκόζης ξεπερνώντας τις υπάρχουσες συνήθεις μεθόδους ελέγχου.

Σύμφωνα με την εταιρεία Beta Bionics, οι χρήστες του iLet πρέπει μόνο να βάλουν το βάρος τους για να ξεκινήσει το βιονικό πάγκρεας-στη συνέχεια το σύστημα αναλαμβάνει τα υπόλοιπα και ρυθμίζει τα επίπεδα γλυκόζης.

Η απόφαση θα δώσει στους ασθενείς επιπλέον επιλογές για τον έλεγχο του διαβήτη, δήλωσε ο Jeff Shuren, του FDA.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στο επίκεντρο οι ασθενείς με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Τον Οκτώβριο ολοκληρώνεται η μελέτη

Την παράταση της χρονικής διάρκειας υλοποίησης της Πράξης ” Μελέτη των συσχετίσεων νευροαπεικονιστικών, νευροφυσιολογικών και εμβιομηχανικών βιοδεικτών στην αποκατάσταση του Αγγειακού ΕγκεφαλικούΕπεισοδίου” μέχρι 31.10.2023 αποφάσισε το Υπουργείο Ανάπτυξης & Επενδύσεων.

Η πράξη συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), ενώ η δημόσια δαπάνη της πράξης που προτείνεται για εγγραφή στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ανέρχεται σε 2.995.480,00 ευρώ. 

Τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (ΑΕΕ) αποτελούν μία από τις συχνότερες παθήσεις, καθώς αφορούν τον/την 1στους 6 στον γενικό πληθυσμό. Στην Ελλάδα τα πιο πρόσφατα σταθμισμένα και δημοσιευμένα επιδημιολογικά δεδομένα, τα οποία προέρχονται μάλιστα από την περιοχή του Έβρου (Εvros Regisrty), δείχνουν εξαιρετικά υψηλή επίπτωση. 

Συγκεκριμένα, υπολογίζονται 587 νέα Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια ανά 100.000 κατοίκους/έτος, επίπτωση που συγκαταλέγεται στις 3 μεγαλύτερες της Ευρώπης. Κατά τον τρόπο αυτό προβλέπονται 64.570 νέα ΑΕΕ/έτος στην Ελλάδα. 

Το ποσοστό υποτροπής των ΑΕΕ ανέρχεται στο 9,4% ανά έτος. Τα ΑΕΕ παρουσιάζουν διαφορετικά συμπτώματα και επιπτώσεις στον κάθε ασθενή και θεωρούνται παγκόσμια ως η δεύτερη αιτία αναπηρίας. Ακόμη και με τις νέες θεραπείες που εφαρμόζονται σήμερα, η ανάκαμψη είναι ατελής σε μεγάλο αριθμό ασθενών ή απαιτεί αρκετό χρόνο.

Ο μεγάλος αριθμός των ατόμων που επιβιώνουν μετά ΑΕΕ σε συνδυασμό με την ετερογένεια που αφορά τον τύπο (ισχαιμία-αιμορραγία), την έκταση και την περιοχή της βλάβης, την αιτία, την ύπαρξη πολλαπλών παραγόντων κινδύνου καθιστά τον σχεδιασμό ειδικών παρεμβάσεων στην αποκατάσταση εξαιρετικά σύνθετο. Η αποκατάσταση του ελέγχου των κινήσεων αποτελεί ένα δύσκολο εγχείρημα λόγω της συνθετότητας και πολυπλοκότητας των εμπλεκόμενων μηχανισμών σε συνδυασμό και με την αυτόματη διαδικασία αποκατάστασης (νευροπλαστικότητα) που στην περίπτωση των ΑΕΕ είναι εξαιρετικά σύνθετη και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες (ανάπτυξη παράπλευρης κυκλοφορίας, υποκείμενη κατάσταση των αγγείων, υποκείμενη αθηρωμάτωση, προηγούμενα έμφρακτα, επηρεασμός άλλων λειτουργικών, κατάσταση αιματοεγκεφαλικούφραγμού κ.α.).

Ως εκ τούτου, απαιτείται η γνώση παραμέτρων ανατομίας/βλάβης όσο και παραμέτρων λειτουργίας σε όλα τα επίπεδα του μηχανισμού παραγωγής και εκτέλεσης μιας κίνησης. Η πολυπαραγοντικότητα αυτή σημαίνει δυσκολία στην πρόγνωση και ταυτόχρονα στην επιλογή της βέλτιστης παρέμβασης και στην αξιολόγηση των τελικών προσαρμογών (adaptations).

Οδηγεί επίσης σε σημαντικές δυσκολίες σε ερευνητικό επίπεδο (μεγάλος αριθμός απειλών στους ερευνητικούς σχεδιασμούς, μειωμένη στατιστική ισχύς των ευρημάτων). Εγείρονται έτσι σημαντικά ερευνητικά και κλινικά ερωτήματα για τον χρόνο, το είδος, την ένταση και τον τύπο των παρεμβάσεων καθώς για τις προσαρμογές των μηχανισμών της αποκατάστασης και της πλαστικότητας, σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο.

Καθώς οι μεταβολές των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών κατά την αποκατάσταση είναι δύσκολο να μελετηθούν και να ποσοτικοποιηθούν στον άνθρωπο, η ανάπτυξη υποκείμενων δεικτών από εργαστηριακά δεδομένα και η συσχέτισή τους με κλινικά και παρακλινικά δεδομένα μπορεί να αποτελέσει έμμεσο μέτρο παρακολούθησης.

Ιδιαίτερα σήμερα με την ανάπτυξη νέων απεικονιστικών εφαρμογών και εργαστηριακών μεθόδων, αποτελεί πρόκληση η ανάπτυξη νέων βιοδεικτών ώστε να δώσουν χρήσιμες πληροφορίες για την κατανόηση των προσαρμογών των βιολογικών μηχανισμών κατά την αποκατάσταση, την πρόβλεψη του βαθμού ανάκτησης των λειτουργιών και τον προσδιορισμό της ανταπόκρισης του πάσχοντος στην εκάστοτε παρέμβαση στο πλαίσιο της αποκατάστασης.

Προσδοκίες της Μελέτης

Σκοπός της πρότασης είναι η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης (integrated) μεθοδολογίας για τη μελέτη της δομής και λειτουργίας του νευρικού (κεντρικά και περιφερικά) και μυϊκού συστήματος κατά την αποκατάσταση ατόμων με ΑΕΕ. Ειδικότερα, στο πλαίσιο του έργου θα γίνουν συσχετίσεις μεταξύ των νευροαπεικονιστικών,νευροφυσιολογικών και εμβιομηχανικών βιοδεικτών που αφορούν την αποκατάσταση με εστίαση στην αποκατάσταση της κινητικότητας, με στόχο την ανάπτυξη αλγορίθμων για την πρόβλεψη του είδους και του μεγέθους των αποτελεσμάτων της αποκατάστασης εξατομικευμένα για κάθε ασθενή με ΑΕΕ, που θα αξιοποιούν ταυτόχρονα πληροφορίες από εργαστηριακές εξετάσεις που αφορούν το κεντρικό νευρικό σύστημα και την περιοχή της βλάβης με δεδομένα από την αξιολόγηση του κινητικού ελλείμματος.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ΠΜΣ “Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των καταστροφών” Ιατρική σχολή, ΕΚΠΑ

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 

  Νέου Κύκλου Σπουδών  

  ΠΜΣ “Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των Καταστροφών» 

Το ΠΜΣ «Παγκόσμια Υγεία – Ιατρική των Καταστροφών» (τροποποίηση του τίτλου του ΠΜΣ «Διεθνής Ιατρική – Διαχείριση Κρίσεων Υγείας») της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών προκηρύσσει το νέο κύκλο σπουδών για τα ακαδημαϊκά έτη 2023-2025.

Το πρόγραμμα είναι διάρκειας δύο ετών (2023-2025), αντιστοιχεί σε 120 Ects, οδηγεί στην απονομή Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών (Μaster’s degree) και έχει δύο κατευθύνσεις:

  Α)Διεθνής Ιατρική – Διαχείριση Κρίσεων Υγείας 

Β)Ιατρική των Καταστροφών – Διαχείριση Κρίσεων Υγείας 

Σκοπός του ΠΜΣ είναι να προσφέρει υψηλού επιπέδου εκπαίδευση σε υγειονομικούς (γιατρούς και νοσηλευτές), αλλά και σε επιστήμονες άλλων γνωστικών πεδίων (π.χ, ανθρωπιστικές, οικονομικές, πολιτικές επιστήμες, νομική, δημοσιογραφία, θετικές επιστήμες κλπ), που ενδιαφέρονται για ειδικές σπουδές στα αντικείμενα της Διαχείρισης Υγειονομικών Κρίσεων, Ανθρωπιστικής Ιατρικής, Ιατρικής Καταστροφών και Επείγουσας Ιατρικής, της Τροπικής και Ταξιδιωτικής  Ιατρικής, της Επιδημιολογικής Επαγρύπνησης και Υγειονομικής Επιτήρησης και  Προστασίας Ευπαθών και Μετακινούμενων Πληθυσμών.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ  

ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ  

ΜΕΣΩ ΑΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 

 

Αίτηση:     https://forms.gle/25LZS26BWTLNNi4k8

Πληροφορίες: στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ (http://crisis.med.uoa.gr/)

τηλ: 210- 7461451 & 5

Ε-mail: [email protected]

 

Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών

“Διεθνής Ιατρική – Διαχείριση Κρίσεων Υγείας” 

Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών.

τηλ 210 74 61 451 & 5

 

ΝΕΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 2023-2025