Την αιτία πίσω από την οποία ορισμένοι άνθρωποι δεν εκδηλώνουν συμπτώματα όταν νοσούν με κορωνοϊό, αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature με επικεφαλής μια Ελληνίδα ερευνήτρια, τη Δήμητρα Χατζηλεοντιάδου

Λύση στο «γρίφο» της ασυμπτωματικής νόσου Covid-19 δίνει νέα μελέτη που έχει, μεταξύ άλλων, ελληνική… υπογραφή. Η προστασία των ασυμπτωματικών ατόμων προέρχεται από ένα συγκεκριμένο γονίδιο το οποίο φέρει περίπου το 10% των ανθρώπων με ευρωπαϊκή καταγωγή.

Η Δήμητρα Χατζηλεοντιάδου, μοριακή Βιολόγος με διδακτορικό στη Βιοχημεία και ερευνητικό ενδιαφέρον την ανοσολογία (μελέτη του ανοσοποιητικού συστήματος όταν έρχεται αντιμέτωπο με ιούς), ερευνήτρια του Πανεπιστημίου La Trobe στη Μελβούρνη, είναι η μία εκ των τριών επικεφαλής έρευνας που εξετάζει τη γενετική και τα συμπτώματα της νόσου Covid-19 σε σχεδόν 30.000 εγγεγραμμένους δότες μυελού των οστών. Οι δότες συμμετείχαν σε ένα εθελοντικό πρόγραμμα για την παρακολούθηση της μόλυνσης και των συμπτωμάτων της ασθένειας που προκαλεί ο κορωνοϊός.

Η μελέτη αυτή αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας έρευνας που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό Nature, και πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης (επικεφαλής, επίσης, η καθηγήτρια Stephanie Gras και ο διδακτορικός φοιτητής Lawton Murdolo), σε συνεργασία με την ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου της California San Francisco (UCSF).

«Διαπιστώσαμε ότι 1.428 ανεμβολίαστοι δότες θετικοί για τον ιό SARS-CoV-2, δεν είχαν συμπτώματα. Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των ασυμπτωματικών δοτών έφεραν το γονίδιο HLA-B*15:01 (HLA-Human Leucocyte Antigen, ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα). Πιο συγκεκριμένα, κάποιος που φέρει το γονίδιο HLA-B*15:01 έχει διπλάσιες πιθανότητες να παραμείνει ασυμπτωματικός σε περίπτωση μόλυνσης από τον ιο SARS-CoV-2, ενώ κάποιος που φέρει δύο αντίγραφα του γονιδίου έχει οκτώ φορές περισσότερες πιθανότητες να μην εμφανίσει συμπτώματα. Αυτή είναι μία ανακάλυψη που αποτελεί την πρώτη απόδειξη γενετικής σύνδεσης με ασυμπτωματικό Covid-19 προφίλ», σημειώνει η κυρία Χατζηλεοντιάδου στο ygeiamou.gr.

«Αυτό συμβαίνει γιατί τα Τ κύτταρα στους ασυμπτωματικούς HLA-B*15:01+ δότες αναγνωρίζουν ένα τμήμα της πρωτεΐνης Spike του ιού SARS-CoV-2 που είναι παρόμοιο σε εποχικούς κορωνοϊούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. Συμπερασματικά, η έρευνά μας έδειξε ότι η σύνδεση μεταξύ του γονιδίου HLA-B*15:01 και της ασυμπτωματικής Covid-19 σχετίζεται με προϋπάρχουσα ανοσία λόγω έκθεσης σε εποχικούς κορωνοϊούς. Τα άτομα που φέρουν το γονίδιο HLA-B*15:01 έχουν υψηλά επίπεδα προϋπαρχόντων «Τ-κυττάρων μνήμης» που αναγνωρίζουν τον SARS-CoV-2 και πραγματοποιούν ταχύτερη και ισχυρότερη ανοσολογική απόκριση μετά τη μόλυνση και πιθανότατα εξαλείφουν γρήγορα τον ιό», επισημαίνει η κυρία Χατζηλεοντιάδου.

Σύμφωνα με την ίδια, το γονίδιο το φέρει το 3% του πληθυσμού σε όλον τον κόσμο (περίπου 240 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο) και το 10% των ατόμων που έχουν ευρωπαϊκή καταγωγή. Είναι το έβδομο πιο κοινό γονίδιο των HLA-B.

Τα ανθρώπινα λευκοκυτταρικά αντιγόνα (HLA) είναι εξειδικευμένες πρωτεΐνες που υπάρχουν στην επιφάνεια όλων των κυττάρων του σώματος, εκτός από τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα γονίδια HLA που κληρονομεί κάθε άτομο είναι υπεύθυνα για τα αντιγόνα HLA που υπάρχουν στα κύτταρά του. Η εξέταση HLA προσδιορίζει τα κύρια αντιγόνα HLA που υπάρχουν στην επιφάνεια των κυττάρων ενός ατόμου και τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων HLA καθώς και τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για τα αντιγόνα HLA, κυρίως για να ταιριάζουν με δότες και λήπτες μοσχευμάτων. Το μόνο που χρειάζεται για να γνωρίζει κανείς τα γονίδια HLA που φέρει είναι μία εξέταση ταυτοποίησης HLA για την οποία απαιτείται δείγμα αίματος.

Βελτίωση εμβολίων και θεραπείας

Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που κρύβονται πίσω από το ασυμπτωματικό προφίλ και εμπλέκονται στην έγκαιρη αντιμετώπιση του ιού μπορεί να βοηθήσουν τη βελτίωση των εμβολίων αλλά και της θεραπείας.

«Η έρευνα μας έδειξε ότι τα άτομα που φέρουν το γονίδιο HLA-B*15:01 έχουν υψηλά επίπεδα προϋπαρχόντων «Τ-κυττάρων μνήμης» που αναγνωρίζουν τον SARS-CoV-2 και θα πραγματοποιήσουν ταχύτερη και ισχυρότερη ανοσολογική απόκριση μετά τη μόλυνση και πιθανότατα θα εξαλείψουν γρήγορα τον ιό. Αν έχεις έναν στρατό που είναι σε θέση να αναγνωρίζει τον εχθρό νωρίς, αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Είναι σαν να έχεις στρατιώτες που είναι προετοιμασμένοι για τη μάχη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει πιθανώς στη χρήση αυτών των «προστατευτικών» Τ κυττάρων για μελλοντική θεραπεία, αλλά μένει να γίνει πρώτα αρκετή δουλειά προς αυτήν την κατεύθυνση», σημειώνει η ερευνήτρια.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Οι ειδικοί του ΕΚΠΑ αναλύουν τα ευρήματα νέας μελέτης, που αναδεικνύει έναν ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη για τη βαρύτητα της λοίμωξης Covid-19

Η τιμή της CRP σε ορό ασθενών με COVID-19 είναι ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης για τη βαρύτητα της λοίμωξης. Σε αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών φάνηκε μια συσχέτιση μεταξύ της τιμής της CRP του ορού και της γενετικής ποικιλομορφίας του γονιδίου της CRP. Η Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και ο ιατρός, Πάνος Μαλανδράκης ανασκοπούν τα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν στις 6 Ιανουαρίου 2024 στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Nature (The death rate of COVID-19 infection in different SARS-CoV-2 variants was related to C-reactive protein gene polymorphisms Scientific Reports (nature.com)).

Στην συγκεκριμένη έρευνα, που διενεργήθηκε σε 4.330 ασθενείς χωρίς συννοσηρότητες, πραγματοποιήθηκε γονοτυπική ανάλυση των πολυμορφισμών CRP rs1205 και rs1800947 σε 2.023 θανόντες ασθενείς και 2.307 ασθενείς που ανάρρωσαν μετά από νόσο COVID-19, χρησιμοποιώντας τεχνική αλυσιδωτής πολυμεράσης (PCR).Οι ασθενείς αυτοί νόσησαν από τα στελέχη άλφα, δέλτα και όμικρον ΒΑ.5.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ποια είναι η άποψη των ειδικών για το αν συσχετίζονται

Το έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine (NEJM, στο διαδικτυακό NEJM Journal Watch- Informing Practice), μόλις στις 3 Ιανουαρίου 2024 δημοσίευσε βραχύ άρθρο για την  επανεμφάνιση συμπτωμάτων COVID-19 μετά από λήψη αγωγής (πχ αντιιικών φαρμάκων) που έχει εγείρει την επιστημονική απορία αν η θεραπεία συσχετίζεται με την επανεμφάνιση συμπτωμάτων σε ορισμένες περιπτώσεις. Η Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και ο Ιατρός Πάνος Μαλανδράκης, αναφέρουν ότι σύμφωνα με τις αναλύσεις του CDC πάνω σε πολλές μελέτες, φαίνεται ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της λήψης αντιικών χαπιών και του φαινομένου “rebound” COVID-19. Η χρήση του nirmatrelvir/ritonavir (paxlovid) που είναι η συνιστώμενη αγωγή για ήπια-μέτριας βαρύτητας νόσο COVID-19, έχει μειώσει τα ποσοστά νοσηλείας και θανάτου. Η χρήση του molnupiravir για ασθενείς που έχουν αντένδειξη να λάβουν paxlovid, έχει επίσης δείξει θετικά αποτελέσματα. Η χρήση βέβαια των αντιικών χαπιών βρίσκεται σε μικρότερα ποσοστά από το αναμενόμενο, λόγω πιθανά της πεποίθησης ότι η λήψη τους συσχετίζεται με φαινόμενο rebound.

Το CDC δημοσίευσε δύο μελέτες με το θέμα αυτό: μία μετανάλυση από δεδομένα 7 μελετών και μία αναδρομική ανάλυση δύο κλινικών μελετών.  Συνολικά οι μελέτες δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά στην επανεμφάνιση συμπτωμάτων μετά τη λήψη της αντιικής αγωγής, ενώ συνήθως όταν αυτό συνέβαινε αφορούσε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ή ασθενείς με σοβαρές συννοσηρότητες, αλλά δεν συσχετίστηκε με αυξημένη θνητότητα ή νοσηλεία.

Με βάση λοιπόν τα δημοσιευμένα αυτά δεδομένα, η χρήση των εγκεκριμένων φαρμάκων για αυτούς τους ασθενείς μειώνει σημαντικά την πιθανότητα νοσηλείας και θανάτου, χωρίς να επηρεάζει το φαινόμενο “rebound” που έχει περιγραφεί, δηλαδή την επανεμφάνιση των συμπτωμάτων της νόσου ή ένα νέο θετικό διαγνωστικό τεστ SARS-COV-2 μετά την ίαση.

 

 

Πηγη: https://healthdaily.gr/

 

 

Αντιικά φάρμακα: Προκαλούν ξανά Covid-19; Έρευνες εξηγούν το φαινόμενο rebound

Οι ειδικοί της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ αναλύουν τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης που δημοσιεύεται στο NEJM αναφορικά με τη σχέση που συνδέει τα αντιικά φάρμακα και την επανεμφάνιση συμπτωμάτων κορωνοϊού σε ασθενείς που έχουν νοσήσει

 

Το έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine, μόλις στις 3 Ιανουαρίου 2024 δημοσίευσε άρθρο για την επανεμφάνιση συμπτωμάτων COVID-19, μετά από λήψη αγωγής (πχ αντιιικών φαρμάκων), που έχει εγείρει την επιστημονική απορία αν η θεραπεία συσχετίζεται με την επανεμφάνιση συμπτωμάτων σε ορισμένες περιπτώσεις.

Η Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και ο Ιατρός Πάνος Μαλανδράκης, αναφέρουν ότι, σύμφωνα με τις αναλύσεις του CDC πάνω σε πολλές μελέτες, φαίνεται ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της λήψης αντιικών χαπιών και του φαινομένου “rebound” COVID-19. Η χρήση του nirmatrelvir/ritonavir (paxlovid), που είναι η συνιστώμενη αγωγή για ήπιας – μέτριας βαρύτητας νόσου COVID-19, έχει μειώσει τα ποσοστά νοσηλείας και θανάτου. Η χρήση του molnupiravir για ασθενείς που έχουν αντένδειξη να λάβουν paxlovid, έχει επίσης δείξει θετικά αποτελέσματα. Η χρήση, βέβαια, των αντιικών χαπιών βρίσκεται σε μικρότερα ποσοστά από το αναμενόμενο, λόγω πιθανά της πεποίθησης ότι η λήψη τους συσχετίζεται με φαινόμενο rebound. Το CDC δημοσίευσε δύο μελέτες με το θέμα αυτό: Μία μετανάλυση από δεδομένα 7 μελετών και μία αναδρομική ανάλυση δύο κλινικών μελετών.

Σε ένα συμπέρασμα – έκπληξη κατέληξε μια ερευνητική ομάδα, που έφερε στο φως ένα προϊόν καθημερινής χρήσης ως σημαντικό παράγοντα πρόληψης έναντι του κορωνοϊού. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports, υποστηρίζει ότι αυτό το προϊόν, που χρειάζεται μόλις 30 δευτερόλεπτα για να δράσει, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως προληπτικό μέτρο για τη μείωση του ρυθμού μετάδοσης και εξέλιξης της λοίμωξης SARS-CoV-2.

Ειδικότερα, η μελέτη ανέδειξε την αντιική δράση του χλωριούχου κετυλοπυριδινίου ενάντια στο σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο που προκαλεί ο κορωνοϊός.

Ο ιός εισέρχεται στον οργανισμό μέσω του αναπνευστικού επιθηλίου. Τα επιστημονικά στοιχεία, ωστόσο, δείχνουν ότι κατόπιν μεταφέρεται σε άλλες περιοχές του σώματος, όπως η στοματική κοιλότητα, όπου πολλαπλασιάζεται και, στη συνέχεια, απελευθερώνεται μέσω του σάλιου. Τα επιστημονικά ευρήματα έχουν ήδη αναδείξει μια συσχέτιση μεταξύ του SARS-CoV-2 στο σάλιο και της επιδείνωσης της COVID-19.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της στοματικής υγιεινής στη λοίμωξη και τη μετάδοση του SARS-CoV-2, οι μελετητές θέλησαν να διαπιστώσουν τη δυνητική αντιική ιδιότητα των προϊόντων στοματικής υγιεινής, αλλά και τρόπο δράσης του χλωριούχου κετυλοπυριδινίου έναντι της λοίμωξης SARS-CoV-2.

Το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο είναι μια αντιμικροβιακή ένωση που απαντάται συνήθως στα στοματικά διαλύματα, με στόχο την πρόληψη βακτηριακών, μυκητιακών ή ιογενών λοιμώξεων της στοματικής κοιλότητας. Είναι ήδη γνωστό ότι η ένωση αυτή έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες, διασπώντας τη λιπιδική μεμβράνη μέσω φυσικοχημικών αλληλεπιδράσεων. Τριάντα δευτερόλεπτα πλύσης με στοματικό διάλυμα είναι αρκετά για να λειτουργήσει αποτελεσματικά, διατηρώντας υγιή τη στοματική κοιλότητα.

Προηγούμενες μελέτες είχαν εκφράσει την πεποίθηση ότι το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο είναι αποτελεσματικό έναντι του σοβαρού SARS-CoV-2 σε χαμηλές συγκεντρώσεις (10–50 μg/ml). Η εν λόγω μελέτη εξέτασε την αντιική επίδραση του χλωριούχου κετυλοπυριδίνιου σε μια σειρά στελεχών SARS-CoV-2, συμπεριλαμβανομένων του κύριου στελέχους και των μεταλλάξεων Άλφα, Βήτα και Γάμα.

Οι μελετητές ανέλυσαν την πλάκα της στοματικής κοιλότητας, με στόχο να εξεταστεί η μολυσματικότητα του ιού παρουσία και απουσία της ένωσης. Οι συγκεντρώσεις που δοκιμάστηκαν ήταν χαμηλότερες από αυτές που χρησιμοποιούνται στο στοματικό διάλυμα που διατίθεται στο εμπόριο (50 μg/ml). Οι ειδικοί προχώρησαν σε μόλυνση των επιθηλιακών κυττάρων με το κύριο στέλεχος του SARS-CoV-2 που είχε εκτεθεί σε χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο, με στόχο να εξακριβωθεί η επίδραση του στην είσοδο του ιού.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο σε χαμηλές συγκεντρώσεις (5 – 40 μg/ml) καταστέλλει σημαντικά τη μολυσματικότητα όλων των ελεγμένων στελεχών SARS-CoV-2 με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Τα συμπεράσματα υποδεικνύουν, μάλιστα, ότι μειώνει την ποσότητα του μολυσματικού ιού πριν από την είσοδο του κυττάρου ξενιστή.

Ένας παράγοντας που προκάλεσε το ενδιαφέρον των ερευνητών είναι ότι το ανθρώπινο σάλιο είναι παχύρρευστο και περιέχει πλήθος πρωτεϊνών που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αντιική αποτελεσματικότητα του χλωριούχου κετυλοπυριδίνιου. Συνέλεξαν, λοιπόν, δείγματα σάλιου από υγιείς δότες, τα οποία ανέμειξαν με τον ιό και το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο, για να προσδιοριστεί η αντιική αποτελεσματικότητα της ένωσης στο σάλιο.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο καταστέλλει σημαντικά τη μολυσματικότητα του ιού ακόμη και στο σάλιο με τρόπο δοσοεξαρτώμενο.

Σε δεύτερο στάδιο, ο SARS-CoV-2 που αναμείχθηκε με το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο υποβλήθηκε σε ανάλυση πυκνότητας σακχαρόζης και αξιολόγηση μετάδοσης, ώστε να προσδιοριστεί η επίδραση του χλωριούχου κετυλοπυριδινίου στη μορφολογία του ιού. Διαπιστώθηκε, τελικά, ότι δεν επηρεάζει τη συνολική δομή του ιού, αφού αυτή παρέμεινε αμετάβλητη. Οι ερευνητές ανακάλυψαν, επιπλέον, ότι τα άλλα συστατικά του στοματικού διαλύματος δεν παρεμβαίνουν στη δράση του χλωριούχου κετυλοπυριδινίου κατά του SARS-CoV-2.

Το συμπέρασμα των ειδικών είναι ότι πιθανότατα το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο καταπολεμά τον SARS-CoV-2 μετουσιώνοντας τις ιικές πρωτεΐνες και όχι διαταράσσοντας τη λιπιδική μεμβράνη.

Στόχος της μελέτης ήταν να υπογραμμίσει την ισχύ του χλωριούχου κετυλοπυριδινίου, ακόμη και σε χαμηλές συγκεντρώσεις, στην αναστολή του SARS-CoV-2 και των μεταλλάξεών του σε ταχύτατο χρόνο. Οι επιστήμονες συνεχίζουν την έρευνά τους, με σκοπό την εξαγωγή περισσότερων και ασφαλέστερων συμπερασμάτων.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Μια πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ και το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ που δημοσιεύτηκε στο JAMA Neurology εντόπισε κάποιους από τους παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε πρώιμη εμφάνιση άνοιας. Και μερικοί μπορεί να σας εκπλήξουν.

Τα δεδομένα ανέλυσαν τις συμπεριφορές περισσότερων από 350.000 συμμετεχόντων κάτω των 65 ετών σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο για την αξιολόγηση της άνοιας σε νεαρή ηλικία, δηλαδή αυτή που εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 65 ετών. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι υπάρχουν 15 κοινά ζητήματα που μπορούν να συμβάλουν στην πρώιμη ανάπτυξη της πάθησης. Μερικά έχουν να κάνουν με τη γενετική και άλλα στοιχεία εκτός του ελέγχου μας, αλλά πολλά άλλα μπορούν να τροποποιηθούν.

«Η μελέτη έχει νόημα για τους ειδικούς επειδή εξετάζει τους παράγοντες κινδύνου για πρώιμη εμφάνιση άνοιας με τρόπο που είχε γίνει μόνο σε άνοιες όψιμης έναρξης στο παρελθόν», αναφέρει ο Δρ. Kevin Bickart, επίκουρος καθηγητής νευρολογίας στην Ιατρική Σχολή David Geffen Health στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Η μελέτη περιλαμβάνει ένα πολύ μεγάλο δείγμα που παρακολουθήθηκε προοπτικά από την υγιή βασική γραμμή έως τη διάγνωση άνοιας με πολλές συλλογές δεδομένων.

Οι 15 μεγαλύτεροι παράγοντες κινδύνου για πρώιμη εμφάνιση άνοιας

Η μεγάλης κλίμακας μελέτη εξέτασε 39 πιθανούς παράγοντες κινδύνου και διαπίστωσε ότι 15 από αυτούς έκαναν τη μεγαλύτερη διαφορά όσον αφορά την ανάπτυξη άνοιας πριν από την ηλικία των 65 ετών.

1. Κοινωνική απομόνωση
2. Κατώτερη τυπική εκπαίδευση
3. Χαμηλότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση
4. Ύπαρξη δύο αντιγράφων του γονιδίου APOE (δείκτης που επηρεάζει τον κίνδυνο Αλτσχάιμερ)
5. Ανεπάρκεια βιταμίνης D
6. Πρόβλημα ακοής
7. Διαταραχή χρήσης αλκοόλ
8. Αποχή από τη χρήση αλκοόλ
9. Κατάθλιψη
10. Υψηλά επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης
11. Χαμηλότερη δύναμη λαβής (σωματική αδυναμία)
12. Ορθοστατική υπόταση (μια μορφή χαμηλής αρτηριακής πίεσης)
13. Εγκεφαλικό
14. Διαβήτης
15. Καρδιακή ασθένεια

Αν και ορισμένοι αναγνωρισμένοι παράγοντες κινδύνου είναι εκτός του ελέγχου πολλών ανθρώπων -όπως το να είστε φορέας του γονιδίου APOE ή η κοινωνικοοικονομική σας κατάσταση- άλλοι μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής.

Τι μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε τον κίνδυνο για πρώιμη εμφάνιση άνοιας

Συνολικά, τα αποτελέσματα της μελέτης είναι συνεπή με αυτά που οι ειδικοί γιατροί συμβουλεύουν τους ασθενείς εδώ και χρόνια.

Ο Δρ. Arman Fesharaki-Zadeh, επίκουρος καθηγητής ψυχιατρικής και νευρολογίας στο Yale School of Medicine, συνέστησε τρία «μέτρα για τον τρόπο ζωής» που οι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να λάβουν υπόψη όταν προσπαθούν να μειώσουν τον κίνδυνο για πρώιμη εμφάνιση άνοιας -ξεκινώντας με σωματική άσκηση.

«Μια ενεργή καθημερινή πρακτική άσκησης μπορεί να έχει εκτεταμένα οφέλη, τα οποία περιλαμβάνουν ενισχυμένη νευρογνωστική λειτουργία», είπε ο Δρ. Fesharaki-Zadeh, προσθέτοντας ότι η σωματική δραστηριότητα μπορεί να ενισχύσει τη νευρογένεση (το σχηματισμό νέων νευρώνων και συνάψεων), την αγγειογένεση (τη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων ) ενώ παρέχει επίσης εγγενή οφέλη για τη διάθεση.

Στη συνέχεια, επικεντρωθείτε στην κατανάλωση θρεπτικών τροφών. Ο Δρ. Fesharaki-Zadeh υπερασπίστηκε τη μεσογειακή διατροφή, αναφέροντας τα καλά τεκμηριωμένα οφέλη της. «Αυτή η διατροφική πρακτική, η οποία περιλαμβάνει ομάδες τροφίμων όπως πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ελαιόλαδο, σολομό και βατόμουρα, είναι πλούσια σε βιταμίνες, ω-3 λιπαρά οξέα, καθώς και αντιοξειδωτικά -όλα νευροπροστατευτικοί παράγοντες», εξήγησε.

Ο Δρ. Fesharaki-Zadeh συνέστησε επίσης γνωστική διέγερση, διάθεση και κοινωνική διέγερση για να διατηρήσετε το μυαλό σας αιχμηρό. Για τη γνωστική διέγερση, αυτό θα μπορούσε να είναι η εκμάθηση μιας νέας γλώσσας ή η παρακολούθηση σεμιναρίου, ακρόαση μουσικής ή χορός. Βασικά, οτιδήποτε απασχολεί το μυαλό σας θα το βοηθήσει να παραμείνει υγιές. «Η διέγερση της διάθεσης, από την άλλη πλευρά, σχετίζεται με πρακτικές μείωσης του στρες, όπως ο διαλογισμός και η γιόγκα», είπε ο Δρ. Fesharaki-Zadeh.

Όσο για την κοινωνική διέγερση, είναι πολύ απλό: Προσπαθήστε να συνδεθείτε με άλλους ανθρώπους πρόσωπο με πρόσωπο και να μιλήσετε μαζί τους όσο το δυνατόν περισσότερο. «Στην εποχή της πανδημίας και μετά, οι ποιοτικές κοινωνικές συνδέσεις θα πρέπει να ενθαρρύνονται και να εφαρμόζονται όλο και περισσότερο», είπε ο Δρ. Fesharaki-Zadeh.

Αν και αυτές οι συνήθειες δεν καλύπτουν ολόκληρη τη λίστα των παραγόντων κινδύνου άνοιας, είναι μια αρκετά καλή αρχή.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Πέντε χρόνια μετά την εμφάνισή του ο SARS-CoV-2 εξακολουθεί να αυξάνει ταχύτητα μετάδοσης του. Δεν αποκλείεται να εμφανιστεί μια άλλη μετάλλαξη για την οποία δεν είμαστε καθόλου προετοιμασμένοι λέει στο oloygeia.gr o  Καθηγητής Γιώργος Ατσαλάκης.

Ενώ μέχρι πρόσφατα οι μεταλλάξεις του SARS-CoV-2 γεννιόντουσαν από την υπό παραλλαγή ΧΒΒ (ΧΒΒ.1.16, ΧΒΒ.2.3, κλπ) ξαφνικά από τον Σεπτέμβριο του 2023 μια παλιότερη μετάλλαξη, η ΒΑ.2.86 η οποία ήταν μετάλλαξη της «Όμικρον» άρχισε να δημιουργεί νέες υπό παραλλαγές την JN.1, JN.2 και JN.3.

Κυρίαρχη μετάλλαξη με τεράστια εξάπλωση είναι JN.1 η οποία επιταχύνθηκε τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο του 2024. Η μετάλλαξη JN.1 είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κύμα από την αρχή της πανδημίας (το πρώτο μεγάλο κύμα ήταν η «Όμικρον» Δεκέμβρη 2021 -Ιανουάριος 2022 ). Ως μετάλλαξη της «Όμικρον» έχει ακόμα μεγαλύτερη ταχύτητα μετάδοσης. Τα παραπανω αναφέρει στο oloygeia.gr o Γιώργος Ατσαλάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πολυτεχνείο Κρήτης,Εργαστήριο Ανάλυσης Δεδομένων και Πρόβλεψης.

Τι δείχνει η ανάλυση λυμάτων για την JN.1

Επί του παρόντος, λόγω έλλειψης άμεσης παρακολούθησης σε ημερήσια βάση για νέες περιπτώσεις covid-19, η ανάλυση λυμάτων είναι η κύρια αξιόπιστη μέθοδος για την εκτίμηση των ποσοστών μόλυνσης. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου, η ανάλυση δεδομένων του CDC στις ΗΠΑ έδειξε ότι υπήρχαν περίπου 1,4 εκατομμύρια νέες λοιμώξεις ημερησίως στις ΗΠΑ. Έκτοτε, υπήρξε αξιοσημείωτη αύξηση στα ποσοστά μόλυνσης. Υπολογίζεται ότι στην κορύφωση του κύματος JN.1, το οποίο πλησιάζει μέσα στον Ιανουάριο, το ποσοστό μόλυνσης μπορεί να φτάσει περίπου τα 2 εκατομμύρια περιπτώσεις την ημέρα στις ΗΠΑ, σημειώνει ο κ. Ατσαλάκης. Αυτή η προβολή υπογραμμίζει την επικείμενη προσέγγιση της κορύφωσης του κύματος, τονίζοντας την ανάγκη για εγρήγορση και ετοιμότητα.

Οι αναπνευστικοί ιοί κυκλοφορούν αλλά οι μάσκες ξεχάστηκαν

Η JN.1 είναι ένα παγκόσμιο κύμα, με πολύ γρήγορη άνοδο παγκοσμίως καθώς αυτή η παραλλαγή επικράτησε σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Εκτός από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες βρέθηκαν με έξαρση κρουσμάτων της JN.1, όπως η Σουηδία το Ηνωμένο Βασίλειο και με πολύ περισσότερα κρούσματα η Δανία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ισπανία κλ.π.

Στις περισσότερες όμως χώρες μόνο προς το τέλος Δεκεμβρίου άρχισαν τα κοινωνικά συστήματα να λαμβάνουν υπόψη την εξάπλωση του κύματος.

Με τόσους αναπνευστικούς ιούς να κυκλοφορούν ταυτόχρονα, θα έπρεπε να βλέπαμε ανθρώπους να φορούν μάσκες παντού στις συναθροίσεις πολύ πριν τις γιορτές. Υπάρχει μια κατάσταση γενικής άρνησης να ληφθούν απλά μέτρα για τη μείωση του κινδύνου μόλυνσης και αυτό μπορεί να το δει κάποιος σε όλες τις χώρες, τονίζει ο κ. Ατσαλάκης.
Προσθέτει ότι η βέλτιστη στρατηγική είναι η προστασία από τη βαριά νόσηση των ηλικιωμένων και των ευάλωτων. Αυτό είναι περισσότερο επιτακτικό, ενόψει της μη εφαρμογής περιοριστικών μέτρων που εφαρμοζόταν τα προηγούμενα έτη της πανδημίας.

Η στρατηγική των περισσότερων χωρών εφεξής είναι να μάθουμε να ζούμε με τον κορονοϊό. Η στρατηγική όμως αυτή, χωρίς προστασία με εμβολιασμούς των ευάλωτων ατόμων, θα εξακολουθεί να δίνει εισαγωγές στα νοσοκομεία και ποσοστά θανάτων.

Στη χώρα μας, το πρόσφατο κύμα άρχισε στα τέλη Νοεμβρίου και κορυφώνεται εντός του Ιανουαρίου.

Μάσκα, εμβολιασμός αντιικά φάρμακα

Ο κ. Ατσαλάκης, αναφέρει ότι ενόψει της μη τήρησης πλέον μέτρων προστασίας, της αύξησης της κινητικότητας λόγω εορτών και της εμφάνισης πολλαπλών ιών ταυτόχρονα ο κίνδυνος για τα ευάλωτα άτομα πολλαπλασιάζεται. Τα άτομα αυτά θα πρέπει να προστατευτούν άμεσα διότι ο ιός δεν εξαλείφεται, εξακολουθεί να υπάρχει και αναζητεί να βρει απροστάτευτα άτομα.

Η μάσκα κρίνεται απαραίτητη για τα ευάλωτα άτομα ως μέσο αυτοπροστασίας. Επίσης οι νοσούντες θα πρέπει να φορούν μάσκα στις επαφές με άλλα άτομα ώστε να προστατεύουν τα άτομα με τα οποία έρχονται σε επαφή.

Η αύξηση των εμβολιασμένων και τα νέα αντιικά φάρμακα γι’ αυτούς που δεν έχουν φυσική ανοσία μπορούν να αποτρέψουν τη βαριά νόσηση.

Ενώ οι λοιμώξεις έχουν σαφώς αυξηθεί, η αύξηση των εισαγωγών στα νοσοκομεία ευτυχώς δεν αυξήθηκε αναλογικά. Η απουσία σημαντικής αύξησης των νοσηλειών είναι θετικό σημάδι και πιθανότατα μπορεί να αποδοθεί στην ευρεία έκθεση στον ιό τα τελευταία τέσσερα χρόνια, σημειώνει. Αυτή η έκθεση περιλαμβάνει εμβολιασμούς και αναμνηστικά εμβόλια, προηγούμενες λοιμώξεις ή συνδυασμό και των δύο, συμβάλλοντας σε έναν ορισμένο βαθμό ανοσίας σε επίπεδο πληθυσμού. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι εξακολουθεί να υπάρχει μια αξιοσημείωτη ευαισθησία μεταξύ των ηλικιωμένων ατόμων, υποδηλώνοντας συνεχή ευπάθεια σε αυτά τα άτομα. Ακόμα είναι σημαντικό να τονιστεί ότι καθώς περνούν τα χρόνια, η ανοσία εξασθενεί. Επιπλέον τα άτομα που έχουν νοσήσει με συμπτώματα μακράς διάρκειας (long covid) είναι εξασθενημένα.

Οι εμβολιασμοί όμως για κορονοϊό είναι σε απαράδεκτο χαμηλό αριθμό, περίπου 200.000 ενώ για την γρίπη είναι περίπου 2 εκατομμύρια στην χώρα μας. Βρισκόμαστε στον πέμπτο χρόνο από την εμφάνιση του κορονοϊού από το 2019 στην Κίνα και εξακολουθεί να αυξάνει ταχύτητα μετάδοσης του.

Θα υπάρξει μια άλλη μετάλλαξη στο μέλλον που θα οδηγήσει σε μεγάλο κύμα;

Είχαμε νέες, υπερ-μεταλλαγμένες παραλλαγές να εμφανίζονται μόνο δύο φορές κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Όταν η «Όμικρον» εμφανίστηκε τον Νοέμβριο του 2022, είχε περισσότερες από 30 νέες μεταλλάξεις στην πρωτεΐνη ακίδα. Ομοίως, όταν η BA.2.86 εμφανίστηκε περίπου τον Σεπτέμβριο του 2023 και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε JN.1, δημιούργησε και πάλι πάνω από 30 μεταλλάξεις.

Οι τόσες πολλές μεταλλάξεις ίσως να προοιωνίζουν ότι, θα υπάρξει μια άλλη μετάλλαξη στο μέλλον για την οποία δεν είμαστε καθόλου προετοιμασμένοι και θα οδηγήσει σε ένα ακόμη πολύ μεγάλο κύμα στον πλανήτης, αναφέρει ο κ. Ατσαλάκης. Προσθέτει ότι παρά το γεγονός ότι ο ιός εξακολουθεί να ανακαλύπτει νέους τρόπους για να διεισδύσει στον ανώτερο αναπνευστικό μας σύστημα, δεν διαθέτουμε μια συγκεκριμένη στρατηγική αντιμετώπισης για να προστατευθούμε από αυτές τις λοιμώξεις, να περιορίσουμε τη διασπορά τους και να αντιμετωπίσουμε τις μελλοντικές του παραλλαγές.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Με τα στοιχεία αυτής της δοκιμής, η ομάδα της MindEar είναι αισιόδοξη ότι υπάρχει ένα πιο προσιτό, γρήγορα διαθέσιμο και αποτελεσματικό εργαλείο διαθέσιμο για πολλούς από αυτούς που επηρεάζονται από τις εμβοές που εξακολουθούν να περιμένουν υποστήριξη.

Εμβοές: Μια διεθνής ερευνητική ομάδα έδειξε ότι ο εξουθενωτικός αντίκτυπος των εμβοών μπορεί να μειωθεί αποτελεσματικά μέσα σε μόλις εβδομάδες με ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα και ηχοθεραπεία που παρέχεται μέσω μιας εφαρμογής smartphone. Η ομάδα από πανεπιστήμια της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Γαλλίας και του Βελγίου αναφέρει αυτά τα ευρήματα στο “Σύνορα στην Ακουολογία και την Ωτολογία” (Frontiers in Audiology and Otology).

Προσφέρει κάποια ελπίδα σε εκατομμύρια που επηρεάζονται από τις εμβοές, στους οποίους έχουν πει ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για αυτό, αντιμετωπίζουν μεγάλες ουρές περιμένοντας θεραπεία ή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά το κόστος της ειδικής υποστήριξης. Η αρχική δοκιμή λειτούργησε με 30 πάσχοντες, από τους οποίους σχεδόν τα δύο τρίτα παρουσίασαν «κλινικά σημαντική βελτίωση». Η ομάδα σχεδιάζει τώρα μεγαλύτερες δοκιμές στο Ηνωμένο Βασίλειο σε συνεργασία με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Του Λονδίνου University College London Hospital. Η εφαρμογή, MindEar, είναι διαθέσιμη σε άτομα να δοκιμάσουν μόνοι τους σε smartphone. Οι εμβοές είναι συχνές και επηρεάζουν έως και ένα στα τέσσερα άτομα. Εμφανίζεται κυρίως από ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά. Για κάποιους, υποχωρεί χωρίς παρέμβαση. Για άλλους, μπορεί να αλλάξει τη ζωή εξουθενωτικά: να επηρεάσει την ακοή, τη διάθεση, τη συγκέντρωση, τον ύπνο και σε σοβαρές περιπτώσεις, να προκαλέσει άγχος ή κατάθλιψη. «Περίπου 1,5 εκατομμύρια άνθρωποι στην Αυστραλία, 4 εκατομμύρια στο Ηνωμένο Βασίλειο και 20 εκατομμύρια στις ΗΠΑ έχουν σοβαρές εμβοές», λέει ο Δρ Fabrice Bardy, ακουολόγος στο Waipapa Taumata Rau, Πανεπιστήμιο του Όκλαντ και κύριος συγγραφέας της εργασίας. Ο Δρ. Bardy είναι, επίσης, συνιδρυτής της MindEar, μιας εταιρείας που ιδρύθηκε για την εμπορευματοποίηση της τεχνολογίας MindEar. “Μία από τις πιο κοινές παρανοήσεις σχετικά με τις εμβοές είναι ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα γι ‘αυτό, ότι απλά πρέπει να ζήσετε με αυτό. Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Η επαγγελματική βοήθεια από άτομα με εμπειρία στην υποστήριξη των εμβοών μπορεί να μειώσει τον προσκολλημένο φόβο και το άγχος στον ήχο που βιώνουν οι ασθενείς», λέει. “Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι γνωστό ότι βοηθά τα άτομα με εμβοές, αλλά απαιτεί έναν εκπαιδευμένο ψυχολόγο. Είναι ακριβό και συχνά δύσκολο να προσπελαστεί”, λέει η καθηγήτρια Suzanne Purdy, Καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όκλαντ Waipapa Taumata Rau,. “Το MindEar χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό γνωσιακής συμπεριφορικής θεραπείας, ασκήσεων ενσυνειδητότητας και χαλάρωσης, καθώς και ηχοθεραπείας για να σας βοηθήσει να εκπαιδεύσετε την αντίδραση του εγκεφάλου σας ώστε να μπορέσουμε να ρυθμίσουμε τις εμβοές. Ο ήχος που αντιλαμβάνεστε εξασθενεί στο παρασκήνιο και είναι πολύ λιγότερο ενοχλητικός.” λέει. “Στη δοκιμή μας, τα δύο τρίτα των χρηστών του chatbot μας είδαν βελτίωση μετά από 16 εβδομάδες. Αυτό μειώθηκε σε μόλις 8 εβδομάδες όταν οι ασθενείς είχαν επιπλέον πρόσβαση σε έναν διαδικτυακό ψυχολόγο”, λέει η Δρ Purdy. Η εφαρμογή MindEar είναι η πρώτη στον κόσμο που δημιουργήθηκε με τη βοήθεια της AI για να βοηθήσει με τις εμβοές.

Γιατί λειτουργεί; Ακόμη και πριν γεννηθούμε, ο εγκέφαλός μας μαθαίνει να φιλτράρει ήχους που θεωρούμε ότι είναι άσχετοι, όπως ο εκπληκτικά δυνατός ήχος αίματος που περνάει από τα αυτιά μας. Καθώς μεγαλώνουμε, ο εγκέφαλός μας μαθαίνει να φιλτράρει τους περιβαλλοντικούς θορύβους, όπως ένας πολυσύχναστος δρόμος, ένα κλιματιστικό ή οι σύντροφοι που κοιμούνται. Οι περισσότεροι συναγερμοί, όπως αυτοί στους ανιχνευτές καπνού, παρακάμπτουν αυτό το φίλτρο και προκαλούν μια αίσθηση εγρήγορσης στους ανθρώπους, ακόμη κι αν κοιμούνται. Αυτό ενεργοποιεί την απόκριση μάχης ή φυγής και είναι ιδιαίτερα ισχυρή για ήχους που συνδέουμε με κακές προηγούμενες εμπειρίες. Σε αντίθεση με έναν συναγερμό, οι εμβοές εμφανίζονται όταν ένα άτομο ακούει έναν ήχο στο κεφάλι ή στα αυτιά, όταν δεν υπάρχει εξωτερική πηγή ήχου ή κίνδυνος στο περιβάλλον, και παρόλα αυτά το μυαλό ανταποκρίνεται με παρόμοια απόκριση εγρήγορσης. Ο ήχος γίνεται αντιληπτός ως ένας δυσάρεστος, ερεθιστικός ή ενοχλητικός θόρυβος που δεν μπορεί να απενεργοποιηθεί. Ο εγκέφαλος εστιάζει σε αυτό επίμονα, εκπαιδεύοντας περαιτέρω το μυαλό μας να δίνει ακόμη περισσότερη προσοχή παρόλο που δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Αυτό προσφέρει το μονοπάτι στους ασθενείς. Εκπαιδεύοντας και δίνοντας ενεργά λιγότερη προσοχή στις εμβοές, τόσο πιο εύκολο γίνεται να συντονιστείτε. Το MindEar στοχεύει να βοηθήσει τους ανθρώπους να εξασκηθούν στην εστίαση μέσω ενός προπονητικού προγράμματος, εξοπλίζοντας το μυαλό και το σώμα να καταστέλλουν τις ορμόνες και τις αντιδράσεις του στρες και έτσι μειώνει την εστίαση του εγκεφάλου στις εμβοές. Οι εμβοές δεν είναι μια ασθένεια από μόνη της, αλλά είναι συνήθως ένα σύμπτωμα μιας άλλης υποκείμενης κατάστασης υγείας, όπως βλάβη στο ακουστικό σύστημα ή εντάσεις που εμφανίζονται στο κεφάλι και το λαιμό. Αν και δεν υπάρχει γνωστή θεραπεία για τις εμβοές, υπάρχουν στρατηγικές και τεχνικές διαχείρισης που βοηθούν πολλούς πάσχοντες να βρουν ανακούφιση. Με τα στοιχεία αυτής της δοκιμής, η ομάδα της MindEar είναι αισιόδοξη ότι υπάρχει ένα πιο προσιτό, γρήγορα διαθέσιμο και αποτελεσματικό εργαλείο διαθέσιμο για πολλούς από αυτούς που επηρεάζονται από τις εμβοές που εξακολουθούν να περιμένουν υποστήριξη. Το MindEar βασίζεται στο ερευνητικό έργο μιας διεθνούς διεπιστημονικής ομάδας αποτελούμενη από ακουολόγους (Dr. Laure Jacquemin, Dr. Michael Maslin), ψυχολόγους (καθηγήτρια Suzanne Purdy και Dr. Cara Wong) και ΩΡΛ (καθηγητή Hung Thai Van) με επικεφαλής τον Ο Δρ Fabrice Bardy, με έδρα το Πανεπιστήμιο του Auckland.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Το εμφιαλωμένο νερό είναι πιθανό περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες θραύσματα πλαστικού, τα οποία έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, κατά μέσο όρο ένα λίτρο εμφιαλωμένου νερού περιείχε περίπου 240.000 ανιχνεύσιμα πλαστικά θραύσματα, δηλαδή από δέκα έως 100 φορές περισσότερα από προηγούμενες εκτιμήσεις. Πρόκειται για νανοπλαστικά, τόσο μικροσκοπικά που μπορούν να περάσουν από τα έντερα και τους πνεύμονες απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος και στη συνέχεια σε όργανα, όπως η καρδιά και ο εγκέφαλος. Μπορούν να περάσουν μέσω του πλακούντα ακόμα και στα σώματα των εμβρύων. Οι επιστήμονες στοχεύουν στο να μελετήσουν τις πιθανές επιπτώσεις σε μια μεγάλη ποικιλία βιολογικών συστημάτων.

Η παγκόσμια παραγωγή πλαστικού πλησιάζει τα 400 εκατομμύρια τόνους ετησίως. Περισσότεροι από 30 εκατομμύρια τόνοι απορρίπτονται κάθε χρόνο στα ύδατα ή στην ξηρά και πολλά προϊόντα που κατασκευάζονται με πλαστικά, μεταξύ των οποίων και συνθετικά υφάσματα, αποβάλλουν σωματίδια ενώ εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται. Τα περισσότερα πλαστικά δεν διασπώνται, απλώς διαιρούνται ξανά και ξανά σε όλο μικρότερα σωματίδια της ίδιας χημικής σύνθεσης.

Τα πλαστικά στο εμφιαλωμένο νερό εντοπίστηκαν πρώτη φορά σε μελέτη του 2018 που μέτρησε κατά μέσο όρο 325 σωματίδια ανά λίτρο, ενώ μεταγενέστερες μελέτες πολλαπλασίασαν αυτό τον αριθμό, αν και οι εκτιμήσεις σταματούσαν σε μεγέθη κάτω του ενός μικρομέτρου, δηλαδή στο όριο των νανοπλαστικών.

Η νέα μελέτη χρησιμοποιεί μια τεχνική που ονομάζεται μικροσκοπία διεγερμένης σκέδασης Ραμάν και εφευρέθηκε από ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, τον βιοφυσικό του Πανεπιστημίου του Κολούμπια, Γουέι Μιν. Επίσης, οι ερευνητές δημιούργησαν έναν αλγόριθμο με βάση τα δεδομένα για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Στη συνέχεια δοκίμασαν τρεις μάρκες εμφιαλωμένου νερού που πωλούνται στις ΗΠΑ και ανέλυσαν πλαστικά σωματίδια μεγέθους μόλις 100 νανομέτρων. Εντόπισαν 110.000 έως 370.000 σωματίδια σε κάθε λίτρο, το 90% των οποίων ήταν νανοπλαστικά και τα υπόλοιπα μικροπλαστικά.

Ένα από τα πλαστικά που εντόπισαν ήταν το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο ή PET. Αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη, δεδομένου ότι από αυτό είναι κατασκευασμένα πολλά μπουκάλια νερού και πιθανόν να εισέρχεται στο νερό καθώς αποκολλώνται κομμάτια, όταν το μπουκάλι πιέζεται ή εκτίθεται στη θερμότητα. Πολύ εκτεταμένος ήταν και ο εντοπισμός πολυαμιδίου, ενός τύπου νάιλον, που πιθανώς προέρχεται από τα πλαστικά φίλτρα που χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό του νερού πριν από την εμφιάλωσή του. Άλλα κοινά που βρήκαν οι ερευνητές χρησιμοποιούνται σε διάφορες βιομηχανικές διεργασίες, όπως πολυστυρένιο, χλωριούχο πολυβινύλιο και μεθακρυλινό πολυμεθύλιο.

Ανησυχητικό ήταν ότι οι επτά τύποι πλαστικών που αναζήτησαν οι ερευνητές αντιπροσώπευαν μόνο το 10% του συνόλου των νανοσωματιδίων που βρήκαν στα δείγματα, ενώ τα υπόλοιπα δεν γνωρίζουν τι είναι. Αν είναι όλα νανοπλαστικά, αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός τους θα μπορούσε να είναι δεκάδες εκατομμύρια ανά λίτρο.

Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να εξετάσει και το νερό της βρύσης, το οποίο επίσης έχει αποδειχθεί ότι περιέχει μικροπλαστικά, αν και πολύ λιγότερα από το εμφιαλωμένο νερό.

Ο Μπεϊζάν Γιαν, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, χημικός περιβάλλοντος στο Παρατηρητήριο Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια, εργάζεται, επίσης, σε ένα πρόγραμμα για τη μελέτη των μικροπλαστικών και νανοπλαστικών που καταλήγουν στα λύματα όταν οι άνθρωποι πλένουν τα ρούχα τους και σύμφωνα με τους μέχρι τώρα υπολογισμούς του πρόκειται για εκατομμύρια ανά φορτίο δέκα κιλών. Σχεδιάζει μάλιστα με την ομάδα του φίλτρα για τη μείωση της ρύπανσης από τα οικιακά και εμπορικά πλυντήρια ρούχων. Η ομάδα συνεργάζεται επιπλέον με ειδικούς σε θέματα περιβαλλοντικής υγείας για να μετρήσουν τα νανοπλαστικά σε ανθρώπινους ιστούς και να εξετάσουν τις αναπτυξιακές και νευρολογικές επιπτώσεις τους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.news4health.gr/

 

 

Εμφιαλωμένο Νερό: Επιστήμονες βρίσκουν περίπου 1/4 του εκατομμυρίου αόρατα νανοπλαστικά σωματίδια σε ένα λίτρο

Προηγούμενες μελέτες που αναζητούσαν μικροπλαστικά και μερικές πρώιμες δοκιμές δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει λιγότερο νανοπλαστικό στο νερό της βρύσης από το εμφιαλωμένο. Ακόμη και με άγνωστα στοιχεία για την ανθρώπινη υγεία, ο Yan είπε ότι έχει μια σύσταση για τους ανθρώπους που ανησυχούν: Χρησιμοποιήστε επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια αντί για πλαστικά μιας χρήσης.

Εμφιαλωμένο Νερό: Το μέσο λίτρο εμφιαλωμένου νερού έχει σχεδόν ένα τέταρτο του εκατομμυρίου αόρατα κομμάτια από τόσο μικροσκοπικά νανοπλαστικά, τα οποία ανιχνεύθηκαν και κατηγοριοποιήθηκαν για πρώτη φορά με μικροσκόπιο χρησιμοποιώντας διπλά λέιζερ. Οι επιστήμονες υπολόγιζαν από καιρό ότι υπήρχαν πολλά από αυτά τα μικροσκοπικά πλαστικά κομμάτια, αλλά μέχρι που οι ερευνητές στα πανεπιστήμια της Κολούμπια και του Ράτγκερς έκαναν τους υπολογισμούς τους, δεν ήξεραν ποτέ πόσα ή τι είδους.

Εξετάζοντας πέντε δείγματα το καθένα από τις τρεις κοινές μάρκες εμφιαλωμένου νερού, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα επίπεδα σωματιδίων κυμαίνονταν από 110.000 έως 400.000 ανά λίτρο, κατά μέσο όρο σε περίπου 240.000, σύμφωνα με μια μελέτη της Δευτέρας στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. (Proceedings of the National Academy of Sciences). Πρόκειται για σωματίδια που έχουν μέγεθος μικρότερο από ένα μικρό. Υπάρχουν 25.400 μικρόμετρα—ονομάζονται επίσης μικρόμετρα επειδή είναι ένα εκατομμυριοστό του μέτρου—σε μια ίντσα. Μια ανθρώπινη τρίχα έχει πλάτος περίπου 83 μικρά. Προηγούμενες μελέτες εξέτασαν ελαφρώς μεγαλύτερα μικροπλαστικά που κυμαίνονται από τα ορατά 5 χιλιοστά, λιγότερο από ένα τέταρτο της ίντσας, έως ένα μικρό. Περίπου 10 έως 100 φορές περισσότερα νανοπλαστικά από τα μικροπλαστικά ανακαλύφθηκαν στο εμφιαλωμένο νερό, σύμφωνα με τη μελέτη. Μεγάλο μέρος του πλαστικού φαίνεται να προέρχεται από το ίδιο το μπουκάλι και το φίλτρο μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης που χρησιμοποιείται για να κρατήσει μακριά άλλους ρύπους, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Naixin Qian, φυσικοχημικός από την Κολούμπια. Δεν θα αποκάλυπτε τις τρεις μάρκες επειδή οι ερευνητές θέλουν περισσότερα δείγματα προτού ξεχωρίσουν μια μάρκα και θέλουν να μελετήσουν περισσότερες μάρκες. Ωστόσο, είπε ότι ήταν κοινά και αγόρασαν σε μια WalMart. Οι ερευνητές ακόμη δεν μπορούν να απαντήσουν στο μεγάλο ερώτημα: Είναι αυτά τα νανοπλαστικά κομμάτια επιβλαβή για την υγεία; “Αυτό είναι υπό εξέταση. Δεν ξέρουμε αν είναι επικίνδυνο ή πόσο επικίνδυνο”, δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Phoebe Stapleton, τοξικολόγος στο Rutgers. «Γνωρίζουμε ότι εισέρχονται στους ιστούς (θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων)… και η τρέχουσα έρευνα εξετάζει τι κάνουν στα κύτταρα». Η Διεθνής Ένωση Εμφιαλωμένου Νερού ανέφερε σε δήλωση: «Αυτή τη στιγμή υπάρχει έλλειψη τυποποιημένων μεθόδων (μέτρησης) και καμία επιστημονική συναίνεση σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία των νανο- και μικροπλαστικών σωματιδίων. τίποτα περισσότερο από τον άσκοπο φόβο των καταναλωτών». Το Αμερικανικό Συμβούλιο Χημείας, το οποίο εκπροσωπεί τους κατασκευαστές πλαστικών, αρνήθηκε να σχολιάσει αμέσως. Ο κόσμος «πνίγεται κάτω από το βάρος της πλαστικής ρύπανσης, με περισσότερους από 430 εκατομμύρια τόνους πλαστικού να παράγονται ετησίως» και μικροπλαστικά που βρίσκονται στους ωκεανούς, τα τρόφιμα και το πόσιμο νερό του κόσμου, με μερικά από αυτά να προέρχονται από ρούχα και φίλτρα τσιγάρων, σύμφωνα με τις Ηνωμένες Πολιτείες Πρόγραμμα Εθνών για το Περιβάλλον. Οι προσπάθειες για μια παγκόσμια συνθήκη για τα πλαστικά συνεχίζονται μετά το τέλμα των συνομιλιών τον Νοέμβριο. Και οι τέσσερις συν-συγγραφείς που ρωτήθηκαν είπαν ότι περιόρισαν τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού μετά τη διεξαγωγή της μελέτης. Ο Γουέι Μιν, ο φυσικοχημικός της Κολούμπια που πρωτοστάτησε στην τεχνολογία διπλού μικροσκοπίου λέιζερ, είπε ότι μείωσε τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού στο μισό. Η Stapleton είπε ότι τώρα βασίζεται περισσότερο στο φιλτραρισμένο νερό στο σπίτι στο New Jersey. Αλλά ο συν-συγγραφέας της μελέτης Beizhan Yan, ένας περιβαλλοντικός χημικός από την Κολούμπια που αύξησε τη χρήση του νερού βρύσης, επεσήμανε ότι τα ίδια τα φίλτρα μπορεί να είναι πρόβλημα με την εισαγωγή πλαστικών. «Απλώς δεν υπάρχει νίκη», είπε ο Στέιπλτον. Εξωτερικοί εμπειρογνώμονες, οι οποίοι επαίνεσαν τη μελέτη, συμφώνησαν ότι υπάρχει μια γενική ανησυχία για τους κινδύνους των λεπτών πλαστικών σωματιδίων, αλλά είναι πολύ νωρίς για να πούμε με βεβαιότητα. “Ο κίνδυνος των ίδιων των πλαστικών είναι ακόμη ένα αναπάντητο ερώτημα. Για μένα, τα πρόσθετα είναι τα πιο ανησυχητικά”, δήλωσε ο καθηγητής ιατρικής του Πανεπιστημίου Duke και ο διευθυντής της ομάδας συγκριτικής ογκολογίας Jason Somarelli, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα. “Εμείς και άλλοι δείξαμε ότι αυτά τα νανοπλαστικά μπορούν να εσωτερικευτούν σε κύτταρα και γνωρίζουμε ότι τα νανοπλαστικά φέρουν όλα τα είδη χημικών πρόσθετων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν στρες στα κύτταρα, βλάβη του DNA και να αλλάξουν το μεταβολισμό ή τη λειτουργία των κυττάρων.” Ο Somarelli είπε ότι η δική του μη δημοσιευμένη δουλειά έχει βρει περισσότερες από 100 «γνωστές χημικές ουσίες που προκαλούν καρκίνο σε αυτά τα πλαστικά». Αυτό που είναι ανησυχητικό, είπε η εξελικτική βιολόγος του Πανεπιστημίου του Τορόντο, Zoie Diana, είναι ότι «μικρά σωματίδια μπορεί να εμφανιστούν σε διαφορετικά όργανα και μπορεί να διασχίζουν μεμβράνες που δεν προορίζονται να διασχίσουν, όπως ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός». Η Νταϊάνα, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, είπε ότι το νέο εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές το καθιστά μια συναρπαστική εξέλιξη στη μελέτη των πλαστικών στο περιβάλλον και στο σώμα. Πριν από περίπου 15 χρόνια, ο Min εφηύρε την τεχνολογία διπλού μικροσκοπίου λέιζερ που προσδιορίζει συγκεκριμένες ενώσεις από τις χημικές τους ιδιότητες και τον τρόπο που αντηχούν όταν εκτίθενται στα λέιζερ.

Ο Yan και ο Qian του μίλησαν για τη χρήση αυτής της τεχνικής για να βρουν και να αναγνωρίσουν πλαστικά που ήταν πολύ μικρά για ερευνητές που χρησιμοποιούσαν καθιερωμένες μεθόδους. Η Kara Lavender Law, ωκεανογράφος στον Σύλλογο Θαλάσσιας Εκπαίδευσης (Sea Education Association) είπε ότι «το έργο μπορεί να είναι μια σημαντική πρόοδος στην ανίχνευση νανοπλαστικών», αλλά είπε ότι θα ήθελε να δει άλλους αναλυτικούς χημικούς να αναπαράγουν την τεχνική και τα αποτελέσματα. Η Denise Hardesty, ωκεανογράφος της αυστραλιανής κυβέρνησης που μελετά τα πλαστικά απόβλητα, είπε ότι χρειάζεται πλαίσιο. Το συνολικό βάρος του νανοπλαστικού που βρέθηκε είναι «περίπου ισοδύναμο με το βάρος μιας δεκάρας στον όγκο δύο πισινών ολυμπιακών διαστάσεων». Ο Hardesty ανησυχεί λιγότερο από άλλους για τα νανοπλαστικά σε εμφιαλωμένο νερό, σημειώνοντας ότι «έχω το προνόμιο να ζω σε ένα μέρος όπου έχω πρόσβαση σε «καθαρό» νερό βρύσης και δεν χρειάζεται να αγοράζω πόσιμο νερό σε δοχεία μιας χρήσης». Ο Yan είπε ότι αρχίζει να μελετά άλλα δημοτικά αποθέματα νερού στη Βοστώνη, στο Σεντ Λούις, στο Λος Άντζελες και αλλού για να δει πόσα πλαστικά υπάρχουν στο νερό της βρύσης τους. Προηγούμενες μελέτες που αναζητούσαν μικροπλαστικά και μερικές πρώιμες δοκιμές δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει λιγότερο νανοπλαστικό στο νερό της βρύσης από το εμφιαλωμένο. Ακόμη και με άγνωστα στοιχεία για την ανθρώπινη υγεία, ο Yan είπε ότι έχει μια σύσταση για τους ανθρώπους που ανησυχούν: Χρησιμοποιήστε επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια αντί για πλαστικά μιας χρήσης.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Το βακτήριο προσβάλλει ευκολότερα έναν ευάλωτο οργανισμό, εξηγεί στο iatronet.gr η καθηγήτρια βιοπαθολογίας. Πότε γίνεται επικίνδυνο, τι πρέπει να προσέξουν οι γονείς.

Η αύξηση των κρουσμάτων λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της Ομάδας Α (πυογόνο στρεπτόκκοκκο), που άρχισε να παρατηρείται από το 2022, έχει μπει στο επίκεντρο επιστημονικών μελετών σε παγκόσμιο επίπεδο. Βρετανοί επιστήμονες, σε μια καταγραφή και μελέτη μεγάλου αριθμού περιστατικών, τα συμπεράσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν πριν από ένα χρόνο στο Eurosurveillance, κατέδειξαν μεταξύ άλλων, πως σε πολλές περιπτώσεις αυτά συνδέονταν με συλλοιμώξεις.

“Ο στρεπτόκοκκος βρήκε ένα έδαφος που είχε δημιουργήσει η λοίμωξη από έναν αναπνευστικό ιό. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πιο εύκολο σε αυτό το έδαφος να έχουμε μια βακτηριακή επιλοίμωξη”, επισημαίνει η καθηγήτρια ιατρικής Βιοπαθολογίας – Μικροβιολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ και διευθύντρια του Εργαστηρίου Μικροβιολογίας του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, Λεμονιά Σκούρα .

Μιλώντας στο iatronet.gr περιγράφει το προφίλ και τις ιδιότητες του βακτηρίου, εξηγεί πως μόνο ορισμένα “ιδιαίτερα” στελέχη του μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, ενώ δίνει συμβουλές στους γονείς για τα συμπτώματα που πρέπει να τους κινητοποιήσουν, ώστε να ζητήσουν ιατρική συνδρομή.

Προσέχουμε στην αποδρομή μιας λοίμωξης

Το άτυχο αγοράκι 4,5 ετών, από τη Θάσο, που έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ήταν θετικό στον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV) και στον πυογόνο στρεπτόκοκκο.

Ξεκαθαρίζοντας πως δεν μπορεί να αναφερθεί στο συγκεκριμένο περιστατικό γιατί κάθε άτομο είναι διαφορετικό και δεν γνωρίζει τα ακριβή δεδομένα, η κ. Σκούρα εξηγεί πως η είσοδος του βακτηρίου είναι ευκολότερη όταν βρίσκει τον οργανισμό πιο ευάλωτο, έπειτα από μια αναπνευστική λοίμωξη. Η εξέλιξη, όμως, μετά την είσοδό του στον οργανισμό, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες.

“Δεν σημαίνει ότι πρέπει να χτυπήσει συναγερμός όταν έχουμε π.χ. τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό. Εφόσον έχει γίνει διάγνωση, η κατάσταση αντιμετωπίζεται, απλώς και μόνο είμαστε προσεκτικοί στην αποδρομή των λοιμώξεων”, σημειώνει για να συμπληρώσει: “Είναι καλό κανείς να είναι προσεκτικός πριν επιστρέψει σε ένα πολυσύχναστο περιβάλλον και στην κανονική του καθημερινή δραστηριότητα, ακριβώς γιατί είναι πιο εύκολο στο έδαφος μιας ιογενούς λοίμωξης να έχουμε άλλη λοίμωξη από άλλο αίτιο”.

Το κοινό βακτήριο και τα “ιδιαίτερα” στελέχη του

Ο στρεπτόκοκκος είναι κοινό βακτήριο που βρίσκεται στο δέρμα και στον στοματοφάρυγγα ενός ποσοστού ανθρώπων. Προκαλεί φαρυγγοαμυγδαλίτιδα και λιγότερο συχνά οστρακιά, με τη συνοδεία ενός εξανθήματος. Αυτές οι λοιμώξεις αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και σπάνια είναι σοβαρές.

Ορισμένα σπάνια στελέχη του βακτηρίου, ωστόσο, μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή λοίμωξη. “Αυτά παράγουν μια τοξίνη που μπορεί να προκαλέσει τοξική καταπληξία: Το βακτήριο έχει πάει στο αίμα και στους ιστούς και λόγω αυτής της τοξίνης οδηγεί σε βλάβη των οργάνων – των νεφρών, του ήπατος – πέφτει η πίεση του αίματος, εκδηλώνεται ταχυκαρδία, ταχύπνοια και άλλα σοβαρά συμπτώματα από τα οποία τελικά καταλήγει το άτομο που έχει προσβληθεί από αυτά τα στελέχη”, αναφέρει η καθηγήτρια, διευκρινίζοντας πως δεν πρόκειται για νέα, αλλά για “ιδιαίτερα” στελέχη.

Και σε αυτές τις περιπτώσεις, προσθέτει, τα συμπτώματα είναι στην αρχή λιγότερο σοβαρά – πονόλαιμος, πυρετός, ρίγη, μυϊκοί πόνοι, ναυτία, έμετοι – και τις επόμενες 24 με 48 ώρες αρχίζουν τα βαρύτερα που συνιστούν το σύνδρομο της τοξικής καταπληξίας.

Ζητάμε ιατρική συνδρομή

Η συνδρομή γιατρού και η λήψη κατάλληλου αντιβιοτικού αποτρέπει – συνήθως – αυτά τα συμπτώματα και τη δυσάρεστη εξέλιξη, αν δεν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες.

“Πρέπει να ζητάμε τη συνδρομή γιατρού με τα πρώτα συμπτώματα. Αν υπάρχει πονόλαιμος, πυρετός, ναυτία, πονοκέφαλος, τάση για έμετο και υπάρχει και εξάνθημα, πρέπει οπωσδήποτε να ζητηθεί η συνδρομή του γιατρού και αυτός θα εκτιμήσει τι πρέπει να κάνει”, υπογραμμίζει.

Ο καθένας μπορεί να προμηθευτεί από το φαρμακείο ένα strep test και να το κάνει με παρόμοιο τρόπο με αυτό του rapid test για την COVID, όμως δεν πρέπει να επαναπαυθεί στο αρνητικό αποτέλεσμα. “Σε περίπτωση συμπτωμάτων χρειάζεται σίγουρα και η συνδρομή γιατρού, δεν πρέπει να μας παρασύρει ένα αρνητικό τεστ”, επισημαίνει η κ. Σκούρα και προσθέτει: “Δεν θέλουμε πανικό, θέλουμε εγρήγορση εκεί που πρέπει. Πότε πρέπει: όταν έχω αυτά τα συμπτώματα ζητάω τη συνδρομή γιατρού, ο οποίος θα εκτιμήσει την κατάσταση, θα κάνει το τεστ και θα δώσει τα κατάλληλα αντιβιοτικά”.

Η πρόληψη που ξεχνάμε

Η καθηγήτρια παρατηρεί πως τα χρόνια της πανδημίας δεν έχουν διδάξει σε όλους και στο βαθμό που θα έπρεπε τα βασικά μέτρα προφύλαξης από όλα τα λοιμώδη αίτια.

“Και ο στρεπτόκοκκος είναι ένα βακτήριο που κι αυτό μεταδίδεται με τα σταγονίδια. Δεν έχουμε μάθει να φταρνιζόμαστε στον αγκώνα, δεν έχουμε μάθει να μην πιάνουμε μετά με το χέρι στο οποίο έχουμε σταγονίδια, δεν έχουμε μάθει το καλό πλύσιμο, τη μάσκα στο συνωστισμό, την απομόνωση και την αποφυγή χειραψίας και εναγκαλισμού όταν είμαστε άρρωστοι”, σημειώνει και καταλήγει: “Το μήνυμα πρέπει να είναι πως συνεχίζουμε να έχουμε κοινή στάση για όλα, αναφορικά με την προφύλαξη: σε πρώτο επίπεδο να προσέχω να μην το πάθω και σε δεύτερη φάση, αν το πάθω, πάω στο γιατρό για να μην εξελιχθεί δυσάρεστα”».

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Έφτασε η ώρα η ανάπτυξη να αποτυπωθεί και στην Υγεία.

Η ώρα των αλλαγών είναι τώρα. Τώρα, που όπως λένε και καταγράφουν αναλύσεις ελληνικών οίκων αλλά και οίκων του εξωτερικού, η χώρα έχει πια τη δύναμη να σταθεί ισάξια μεταξύ των μεγαλύτερων αγορών της Ευρώπης, καθώς κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να πραγματοποιήσει άλματα ανάπτυξης. Αυτή η ανάπτυξη -όπως επιβεβαιώνει και η πρόσφατη κατάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας- έφτασε η ώρα να αποτυπωθεί και σε όλο τον κοινωνικό ιστό της χώρας, αρχής γενομένης από την Υγεία.

Εναν τομέα που πρέπει πια χειρουργικά να απελευθερωθεί από τις παθογένειες και τα αποστήματα του παρελθόντος κάνοντας  σίγουρα “πετάγματα” προς τα εμπρός προς όφελος του Έλληνα ασθενή, του Ελληνα πολίτη, του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, της Επιστημονικής Κοινότητας, της Εθνικής Οικονομίας.

Στο πλαίσιο αυτό, καταγράψαμε τα προβλήματα των ογκολογικών ασθενών και τις προκλήσεις που πρέπει ο νέος Υπουργός Υγείας να απαντήσει με εκείνες τις λύσεις που αφενός θα καλύψουν το χαμένο έδαφος του παρελθόντος, αφετέρου θα διαμορφώσουν τις προοπτικές για ένα καλύτερο υγειονομικό περιβάλλον στη χώρα.

Νο 1: Εθνικό σχέδιο δράσης κατά του καρκίνου

Η ΕΕ από το 2021 έχει θέσει σε εφαρμογή το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης κατά του καρκίνου, ενώ μέχρι σήμερα 20 Ευρωπαϊκές χώρες έχουν θέσει σε εφαρμογή το Εθνικό τους σχέδιο κατά του καρκίνου. Η χώρα εδώ είναι απούσα. Θα υπάρξει λοιπόν συνέχεια στην υλοποίηση και εφαρμογή του Εθνικού Σχεδίου Δράσης κατά του καρκίνου, σε συνέχεια των ανακοινώσεων ή θα επιλέξει διαφορετική προσέγγιση η νέα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας; Θα  επιταχυνθούν οι εξελίξεις που θα οδηγήσουν τη χώρα μας να αποκτήσει ένα πραγματικά αποτελεσματικό σύστημα ογκολογικής περίθαλψης και φροντίδας και να συγκλίνει με το ευρωπαϊκό οικοσύστημα;

No 2: Εθνικό μητρώο νεοπλασιών 

Επιτακτική ανάγκη αποτελεί η άμεση σύσταση και εύρυθμη λειτουργία του Εθνικού Μητρώου Νεοπλασιών το οποίο είναι απαραίτητο για την επίτευξη μιας  ολοκληρωμένης χαρτογράφησης του αριθμού των ογκολογικών ασθενών ανά την Ελλάδα, του τύπου των νεοπλασιών που νοσούν οι ασθενείς αυτοί, της θεραπείας που λαμβάνουν, της αποτελεσματικότητας των θεραπειών, της πορεία της θνησιμότητας κ.ά.

Το Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών θα επιτρέπει τη συνεχή επιδημιολογική επιτήρηση της επίπτωσης και του επιπολασμού της νόσου, θα δίνει στην πολιτεία τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης  μέσα από την αξιολόγηση πραγματικών δεδομένων, θα συνεισφέρει ουσιαστικά στον συντονισμό δράσεων σχετικά με την πρόληψη και τη βέλτιστη αντιμετώπιση και θα συντελεί στην παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας.

Ωστόσο, για να υπάρχει ακριβής και πλήρης αποτύπωση της πραγματικότητας πρέπει η καταγραφή των ασθενών και ένταξή τους στο μητρώο να είναι υποχρεωτική και όχι προαιρετική.

Νο 3: Πρόσβαση στην καινοτομία 

Απαιτούνται λύσεις όσον αφορά τις δυσκολίες  πρόσβασης που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς σε καινοτόμα φάρμακα ή ιατροτεχνολογικά προϊόντα. Το υψηλό clawback που φτάνει και το 70% στα νοσοκομειακά φάρμακα λειτουργεί αποτρεπτικά στην είσοδο νέων καινοτόμων σκευασμάτων στην ελληνική αγορά. Το ίδιο ισχύει και για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, όπου λόγω των μεγάλων επιστροφών που επωμίζονται οι εταιρείες, σωτήρια υλικά τελευταίας τεχνολογίας που κυκλοφορούν στην Ευρώπη δεν εισάγονται στην Ελλάδα.

Ένας ακόμη λόγος που δυσχεραίνει την πρόσβαση των ασθενών στην Καινοτομία είναι ότι υπάρχει μεγάλη δυστοκία στο θέμα της έγκρισης και αποζημίωσης βιοδεικτών, των εξειδικευμένων δηλαδή εξετάσεων, οι οποίες αποτελούν προϋπόθεση για την πρόσβαση των ασθενών στην εξατομικευμένη ιατρική. Η καθιέρωση μιας σαφούς διαδικασίας για την έγκριση και αποζημίωση των βιοδεικτών, γεγονός στο οποίο εδώ και καιρό συμφωνούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς του δημοσίου και η επιστημονική ογκολογική κοινότητα, αποτελεί μία ικανή και αναγκαία συνθήκη, που θα συμβάλλει σημαντικά στην πρόσβαση των ασθενών με καρκίνο στις πλέον κατάλληλες για αυτούς σύγχρονες θεραπείες.

Νο 4: Νοσοκομειακή περίθαλψη και φροντίδα 

Οι ασθενείς με καρκίνο συχνά παραπονιούνται για τους χρόνους αναμονής και την ταλαιπωρία που υφίστανται κατά την επαφή τους με τις δομές του συστήματος και τις υπηρεσίες υγείας. Οι χρόνοι αναμονής μεταξύ της ανίχνευσης και διάγνωσης της νόσου, σήμερα είναι πέραν των αποδεκτών, ενώ το ταξίδι του ασθενούς στο σύστημα υγείας, συχνά γίνεται με ασυνέχειες και δυσκολίες, λόγω σημαντικών ελλείψεων στη στελέχωση και του συντονισμού μεταξύ των διαφορετικών νοσοκομείων που πρέπει να μετακινούνται.

Ογκολογικοί ασθενείς των οποίων καθυστερούν τα αποτελέσματα των βιοψιών ή οι θεραπείες (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή χειρουργείο), αντιμετωπίζουν και αυξημένο κίνδυνο για την πορεία της νόσου, ενώ επιβαρύνεται υπέρμετρα η ήδη άσχημη ψυχολογία τους. Η ογκολογική περίθαλψη απαιτεί διεπιστημονική αντιμετώπιση, συντονισμό, λειτουργία των ογκολογικών συμβουλίων, ενώ η έννοια “του επείγοντος” έχει πολύ μεγαλύτερη διάσταση στον καρκίνο. Σημαντικό είναι και το κενό για τη συνέχιση της φροντίδας των μικρών ασθενών με καρκίνο, όταν αυτοί περνούν στην ενήλικη ζωή τους, καθώς δεν υπάρχει σύνδεση των παιδιατρικών με συγκεκριμένα εξειδικευμένα κέντρα που θα συνεχίσουν την παρακολούθηση που είχαν όταν ήταν παιδιά.  Ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα αποτελεί η διαχείριση των ασθενών τελικού σταδίου. Παρά το γεγονός ότι εδώ και ένα χρόνο έχει ψηφιστεί ο νόμος που ορίζει το πλαίσιο για τη λειτουργία δομών ανακουφιστικής φροντίδας, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κάποια εξέλιξη.

Νο 5: Υποστήριξη στην επιβίωση

Το κλειδί της επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο είναι να ξανακερδίσουν πίσω τη ζωή τους, βρίσκοντας νέους δρόμους για μια επιτυχημένη και παραγωγική διαβίωση.

Η ολοκλήρωση της θεραπείας του καρκίνου δεν σηματοδοτεί και το τέλος της φροντίδας του. Σε αυτή τη φάση, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι πτυχές και οι συνθήκες για την ευημερία του ατόμου: Συχνά η θεραπεία έχει επίδραση όχι μόνο βιολογική, αλλά και ψυχολογική, κοινωνική και οικονομική. Η μακροπρόθεσμη επίδραση του καρκίνου θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, μέσω της παροχής ολοκληρωμένων σχεδίων φροντίδας για την επιβίωση των ασθενών και των οικογενειών τους.

Για να συμβεί αυτό πρέπει πρωτίστως να εκλείψουν οι ανισότητες που υφίστανται τα άτομα που έχουν νοσήσει από καρκίνο. Η θέσπιση κινήτρων από την πολιτεία για την ταχεία και ομαλή επανένταξη των ασθενών στην εργασία και το κοινωνικό σύνολο, είναι εξαιρετικά υψηλής σημασίας.  Σήμερα αυτό είναι πολύ δύσκολο για έναν αγρότη ή για έναν ελεύθερο επαγγελματία, ο οποίος συγκριτικά με έναν δημόσιο υπάλληλο που νοσεί με καρκίνο έχει μικρότερη υποστήριξη, περισσότερες ανάγκες και πλήρη απώλεια εισοδήματος.

Όμως, διακρίσεις υφίστανται και όσοι έχουν πλήρως αποθεραπευθεί από τον καρκίνο, αφού δεν έχουν δικαίωμα να συνάψουν ασφαλιστήρια ζωής, δεν μπορούν να λάβουν δάνεια από το τραπεζικό σύστημα. Στο Ευρωπαϊκού Σχεδίου για την Καταπολέμηση του Καρκίνου, προβλέπεται Το δικαίωμα στη λήθη για τα άτομα που έχουν αποθεραπευτεί από τον καρκίνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Μέχρι σήμερα αυτό αναγνωρίζεται σε έξι χώρες της Ε.Ε. (Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία), οι οποίες έχουν λάβει σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, ενώ τους προηγούμενους δύο μήνες αναγνωρίστηκε από την Ιταλία και την Κύπρο. Στις χώρες αυτές, για τη λήψη δανείων μέχρι ένα ποσό και για τη σύναψη συμβολαίων ασφαλειών ζωής, δεν λαμβάνεται υπόψη το ιατρικό ιστορικό καρκίνου  εφόσον έχει παρέλθει συγκεκριμένος αριθμός ετών από τη νόσηση (5 ή 10 έτη κατά περίπτωση), κατά τη διάρκεια των οποίων δεν υπήρξε κάποια υποτροπή ή θεραπευτική αντιμετώπιση. Αυτό το δικαίωμα, το οποίο έχει μεγάλη σημασία για τα νέα άτομα κυρίως, οι Έλληνες που έχουν νοσήσει από καρκίνο στο παρελθόν και είναι πλέον υγιείς δεν το έχουν σήμερα.

Νο 6: Οικονομική τοξικότητα

Εκτός από το βάρος της ασθένειας, οι ογκολογικοί ασθενείς, έχουν να αντιμετωπίσουν και την οικονομική τοξικότητα λόγω των δαπανών που αναγκάζονται να υποστούν όταν το δημόσιο σύστημα υγείας δεν δίνει λύσεις για την έγκαιρη και αποτελεσματική  αντιμετώπιση της νόσου, με αποτέλεσμα οι ήδη ταλαιπωρημένοι ασθενείς να τις αναζητούν σε ιδιωτικούς φορείς υγείας, συχνά με δυσβάσταχτο για την οικονομική τους επιφάνεια κόστος. Επιπλέον τόσο από τα στοιχεία του συνηγόρου του καταναλωτή, όσο και από συχνές καταγγελίες ασθενών, φαίνεται ότι από μερίδα του ιδιωτικού τομέα επιβάλλονται επιπλέον χρεώσεις για εξετάσεις ή θεραπείες, που δεν προβλέπονται από τις συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερη πίεση στους ασθενείς.

Ο όρος «Οικονομική τοξικότητα» πρωτοεμφανίστηκε στις ΗΠΑ το 2016 και σχετίζεται με το πόσο τοξικός μπορεί να αποβεί ο οικονομικός στραγγαλισμός των ασθενών με καρκίνο για να αντιμετωπίσουν το συνεχώς ανερχόμενο κόστος της ογκολογικής περίθαλψης.

Συμπερασματικά: Όλες οι παραπάνω προκλήσεις σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή πρακτική και προσέγγιση, μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά μόνο στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Καρκίνο, το οποίο μόλις τρεις μήνες πριν, ανακοινώθηκε επίσημα ως δέσμευση της πολιτείας, από τον προκάτοχο του νέου Υπουργού Υγείας. 

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/