Κατηγορία: Ενημέρωση

Ο εμβολιασμός του ιού Ζίκα σε όγκους νευροβλαστώματος σε μοντέλο ποντικού μειώνει ή εξαλείφει τη βλάβη, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Cancer Research Communications της Αμερικανικής Ένωσης για την Έρευνα του Καρκίνου, η οποία, σύμφωνα με τους συγγραφείς, «υποδηλώνει ότι ο ιός αυτός μπορεί μια μέρα να χρησιμεύσει ως αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου».

Το νευροβλάστωμα είναι ένας σπάνιος παιδικός καρκίνος που συνήθως αναπτύσσεται στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα ή στα επινεφρίδια. Κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται 700 με 800 περιπτώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιπροσωπεύοντας το 6% των διαγνώσεων καρκίνου στα παιδιά. Ωστόσο, το νευροβλάστωμα υψηλού κινδύνου έχει μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα: προκαλεί το 15% των θανάτων από παιδικό καρκίνο.

Η Tamarah Westmoreland, αναπληρώτρια καθηγήτρια Χειρουργικής στο Nemours Children’s, στο Ορλάντο των ΗΠΑ, και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, «περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς με νευροβλάστωμα υψηλού κινδύνου είτε δεν ανταποκρίνονται στη χημειοθεραπεία ή την ακτινοθεραπεία, είτε ανταποκρίνονται αρχικά, αλλά εμφανίζουν υποτροπή αργότερα», γεγονός που, κατά τη γνώμη της, αναδεικνύει ότι οι ασθενείς αυτοί «χρειάζονται επειγόντως νέες θεραπευτικές επιλογές».

Ποια είναι ο πιθανός μηχανισμός που καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα

Τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο ιός Ζίκα, ένας φορέας που μεταφέρεται από κουνούπια, μπορεί ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Σε έγκυες γυναίκες, οι λοιμώξεις από τον ιό Ζίκα σε έγκυες γυναίκες μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές γενετικές ανωμαλίες, καθώς ο ιός επιτίθεται στο CD24, μια αναπτυξιακή πρωτεΐνη.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι ορισμένοι όγκοι που εκφράζουν την πρωτεΐνη CD24 μπορεί επίσης να είναι ευάλωτοι στη δράση του ιού Ζίκα, ανοίγοντας την πόρτα για τη χρήση του ως θεραπεία, όπως για το νευροβλάστωμα, σύμφωνα με τον Joseph Mazar, πρώτο συγγραφέα της μελέτης και ερευνητή στο Nemours Children’s. Ο ιός αυτός έχει επίσης μελετηθεί ως πιθανή θεραπεία για το γλοιοβλάστωμα.

Μελετήθηκαν ποντίκια με όγκους νευροβλαστώματος που εξέφραζαν υψηλά επίπεδα CD24. Στα μισά ποντίκια έγινε ένεση με φυσιολογικό ορό και στα άλλα μισά με τον ιό Ζίκα. Στη συνέχεια, τα μεγέθη των όγκων παρακολουθούνταν τρεις φορές την εβδομάδα.

Η μελέτη έδειξε ότι όλα τα ποντίκια στα οποία χορηγήθηκε ο ιός Ζίκα παρουσίασαν σχεδόν πλήρη απώλεια του μεγέθους του όγκου. Η υψηλότερη δόση που δοκιμάστηκε είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη εξάλειψη του όγκου, γεγονός που επιβεβαιώθηκε από ανεξάρτητο παθολόγο στο νοσοκομείο Nemours Children’s. Κατά την παρακολούθηση τεσσάρων εβδομάδων, δεν υπήρξε υποτροπή του όγκου. Επιπλέον, τα ποντίκια δεν εμφάνισαν κανένα σύμπτωμα μόλυνσης από τον ιό Ζίκα ή οποιεσδήποτε παρενέργειες.

Είκοσι οκτώ ημέρες μετά τη θεραπεία, όλοι οι όγκοι που έλαβαν φυσιολογικό ορό είχαν αυξηθεί έως και 800%, σύμφωνα με τα δεδομένα της μελέτης, ενώ τα μοντέλα όγκων που είχαν λάβει Zika είχαν συρρικνωθεί σε περίπου 12% της αρχικής μάζας, η οποία επιβεβαιώθηκε ότι αντιπροσώπευε ουλώδη ιστό και όχι καρκινικά κύτταρα.

Μετά από επιπλέον τέσσερις εβδομάδες, δεν ανιχνεύθηκε περαιτέρω ανάπτυξη όγκου, «γεγονός που υποδηλώνει ότι οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τον ιό Ζίκα θα είχαν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν», σημειώνουν οι συγγραφείς.

Ωστόσο, οι ερευνητές έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι η χρήση του ιού Ζίκα ως θεραπεία του καρκίνου θα απαιτήσει περαιτέρω εκτεταμένες μελέτες για να διασφαλιστεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα.

Προς το παρόν δοκιμάζουν τη θεραπεία σε επινεφρίδια ποντικιών που αναπτύσσουν νευροβλαστώματα, μιμούμενοι την πιο τυπική θέση του νευροβλαστώματος στους ανθρώπους. Η χρήση ρουτίνας στις ΗΠΑ θα απαιτήσει δοκιμές κλινικών δοκιμών και, τελικά, έγκριση από τον αμερικανικό FDA.

Σύμφωνα με τον Matthew Davis, επιστημονικό υπεύθυνο του Nemours, με περαιτέρω επικύρωση, «ο ιός Zika θα μπορούσε να αποτελέσει μια εξαιρετικά αποτελεσματική “θεραπεία-γέφυρα” για ασθενείς με νευροβλάστωμα υψηλού κινδύνου». «Προτείνουμε επίσης τη δυνατότητα χρήσης του ιού Ζίκα στη θεραπεία παιδιών και ενηλίκων με άλλους καρκίνους που εκφράζουν υψηλά επίπεδα CD24 με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης επιβίωσης», λέει ο Westmoreland.

Η παιδική θνησιμότητα έχει μειωθεί σημαντικά στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη τις τελευταίες δεκαετίες, όμως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) σε σχετική του αναφορά τονίζει πως «η πρόοδος των δεικτών της υγείας και της ευεξίας των παιδιών αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε κατάσταση στασιμότητας».

«Σήμερα, τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με νέες απειλές, οι οποίες συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, την ρύπανση, τον ανθυγιεινό τρόπο ζωής και την κακή διατροφή, τους τραυματισμούς, την βία, τις επιβλαβείς διαφημίσεις, την μετανάστευση και την ανισότητα. Το μέλλον τους είναι αβέβαιο και απαιτείται άμεση δράση για να καταπολεμηθούν αυτές οι απειλές», τονίζει στην αναφορά του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Δείτε παρακάτω, τις δύο μεγαλύτερες απειλές για την ζωή των παιδιών, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Παχυσαρκία

Σύμφωνα με αναφορά που εξέδωσε το 2023 ο ΠΟΥ, η παιδική παχυσαρκία αποτελεί πλέον επιδημία στην Ελλάδα, η οποία ξεπέρασε κράτη όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, καθώς κατέκτησε την 6η θέση στη μαύρη αυτή λίστα, με το 14,6% των μικρών παιδιών να είναι υπέρβαρα.

Τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν τεράστιες ανάγκες για σωματική άσκηση και σίγουρα μεγαλύτερες από εκείνες των ενηλίκων. Ειδικότερα, το CDC προτείνει τουλάχιστον 60 λεπτά σωματικής άσκησης την ημέρα (ένας συνδυασμός αεροβικής και ασκήσεων ενδυνάμωσης). Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, η σωματική δραστηριότητα στα παιδιά και στους εφήβους έχει μειωθεί δραματικά. Αυτό μπορεί να έχει επιπτώσεις τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των παιδιών, ενώ έρευνες δείχνουν ότι η έλλειψη σωματικής άσκησης σε νεαρή ηλικία συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης διάφορων χρόνιων νοσημάτων.

Παράλληλα, μια διατροφή πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά και απλούς υδατάνθρακες, επίσης αυξάνει το ρίσκο εμφάνισης προβλημάτων υγείας. Αξίζει στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι οι συνέπειες ενός κακού lifestyle στα παιδιά συχνά δε γίνονται ορατές άμεσα, αλλά λειτουργούν αθροιστικά και ως εκ τούτου αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο νοσημάτων στο μέλος.

«Το λίπος ξεκινά να συσσωρεύεται στις αρτηρίες ήδη από την εφηβική ηλικία, ή και νωρίτερα. Μάλιστα, έρευνες έχουν δείξει ότι η βλάβη που προκαλείται στις αρτηρίες σε μικρή ηλικία μπορεί να μην είναι αναστρέψιμες και συσσωρεύονται με το χρόνο», αναφέρει η δρ. Sarah Brewer, συγγραφέας του βιβλίου «Cut Your Cholesterol»

Υπογραμμίζουμε εδώ ότι κατά τα σχολικά τους χρόνια, τα παιδιά χτίζουν συνήθειες, οι οποίες συχνά τα ακολουθούν στην ενήλικη ζωή τους και δύσκολα αλλάζουν.

Δείτε παρακάτω τα πιο συχνά προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η παχυσαρκία σε παιδιά και ενήλικες, σύμφωνα με το CDC:

• Υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση).
• Υψηλά επίπεδα LDL χοληστερόλης, χαμηλά επίπεδα HDL χοληστερόλης ή υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων (δυσλιπιδαιμία).
• Διαβήτης τύπου 2.
• Νόσοι του καρδιαγγειακού συστήματος.
• Οστεοαρθρίτιδα (διάσπαση χόνδρου και οστού σε αρθρική άρθρωση).
• Άπνοια κατά τον ύπνο και άλλα προβλήματα αναπνοής.
• Διάφορα είδη καρκίνου.
• Ψυχικές νόσοι όπως: κλινική κατάθλιψη, αγχώδης διαταραχή κ.ά.
• Σωματικός πόνος και δυσκολία στην κίνηση.

Σύμφωνα με τη «Mayo Clinic», οι βασικοί παράγοντες που οδηγούν στην παιδική παχυσαρκία είναι οι παρακάτω:

• Κακή διατροφή
• Έλλειψη σωματικής άσκησης
• Ψυχολογικοί παράγοντες (κατάθλιψη, στρες κ.ά.)
• Έλλειψη διατροφικής παιδείας
• Εξαντλητικές δίαιτες και πίεση για απώλεια βάρους

Σε περίπτωση που ανησυχείτε για το βάρος του παιδιού σας, είναι σημαντικό να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο, για γενικές οδηγίες. Ο γιατρός θα κρίνει εάν το παιδί σας είναι πράγματι παχύσαρκο και θα σας ενημερώσει για τυχόν εξετάσεις που πρέπει να γίνουν, ενώ θα σας συστήσει και την επικοινωνία με ειδικό παιδοδιατροφολόγο, εάν κάτι τέτοιο κριθεί απαραίτητο.

Περιβαλλοντική ρύπανση

Μπορεί να ακούγεται απίστευτο, ωστόσο περισσότεροι από 8.500 θάνατοι θα μπορούσαν να προληφθούν ετησίως στην χώρα μας, εάν μειώνονταν οι συγκεντρώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και οι γενικότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως αποκαλύπτει η νέα έκδοση «Περιβάλλον και Υγεία» του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ).

Συγκριτικά, με βάση τα επίσημα στοιχεία, από την αρχή της πανδημίας μέχρι και σήμερα έχουν σημειωθεί λιγότεροι από 5.000 θάνατοι στην Ελλάδα. Φυσικά η πανδημία παραμένει επείγον ζήτημα, ωστόσο δεν θα έπρεπε να είναι το μόνο που μας απασχολεί.

«Η προστασία της δημόσιας υγείας συντελείται και μέσω της προστασίας του περιβάλλοντος. Όπως φαίνεται από την έρευνα, η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί πολύ περισσότερους θανάτους ακόμα και από πανδημίες όπως αυτή του Covid-19», τόνισαν οι επικεφαλής της έρευνας, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Συγκεκριμένα, η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται με κακή υγεία του αναπνευστικού συστήματος στα παιδιά, προκαλώντας βλάβες στους πνεύμονες και τον εγκέφαλο, ενώ αυξάνει το ρίσκο των καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η μόλυνση του περιβάλλοντος συνδέεται με περισσότερους από 9 εκατ. πρόωρους θανάτους ετησίως -νούμερα που ξεπερνούν αυτά του AIDS, της ελονοσίας, αλλά και πολλών πολέμων. Το κόστος φαρμακοϊατρικής περίθαλψης που συνδέεται με την περιβαλλοντική ρύπανση ξεπερνά τα 4,7 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να προσθέσουμε περισσότερα γράμματα σε αυτό το αλφάβητο και να δημιουργήσουμε νέα είδη DNA;

Αυτό έκανε μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, το Ίδρυμα Εφαρμοσμένης Μοριακής Εξέλιξης και το Ινστιτούτο Βιολογικών Μελετών Salk. Κατάφεραν, δηλαδή, να αναπτύξουν μία νέα έκδοση DNA με έξι γράμματα αντί για τέσσερα, δείχνοντας ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή πρωτεϊνών.

Αυτό το επίτευγμα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, ανοίγει πόρτες σε ένα μέλλον όπου οι ειδικά σχεδιασμένες πρωτεΐνες και οι νέες βιολογικές εφαρμογές θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα.

Τέσσερα νουκλεοτίδια

Το DNA κωδικοποιεί τις οδηγίες του χρησιμοποιώντας μόνο τέσσερα νουκλεοτίδια – αδενίνη (Α), θυμίνη (Τ), γουανίνη (G) και κυτοσίνη (C). Αυτά τα νουκλεοτίδια ζευγαρώνουν σε συγκεκριμένες διαμορφώσεις, σχηματίζοντας το σπιράλ που βλέπουμε στις απεικονίσεις. Τι θα γινόταν όμως αν αυτό το αλφάβητο μπορούσε να επεκταθεί; Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να φέρει επανάσταση με εφαρμογές από την εξατομικευμένη ιατρική έως τα επαναστατικά υλικά.

«Η ζωή στη Γη είναι εκπληκτικά ποικιλόμορφη με μόλις τέσσερα νουκλεοτίδια, οπότε φανταστείτε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με περισσότερα», είπε ο Dong Wang, Ph.D., καθηγητής στη Σχολή Φαρμακευτικής και Φαρμακευτικών Επιστημών Skaggs στο UC San Diego και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης.

«Με την επέκταση του γενετικού κώδικα, θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε νέα μόρια που δεν έχουμε δει ποτέ πριν και να εξερευνήσουμε νέους τρόπους παραγωγής πρωτεϊνών ως θεραπευτικά μέσα» πρόσθεσε.

Ο Wang και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ένα συνθετικό σύστημα DNA που ονομάζεται AEGIS, το οποίο σημαίνει Τεχνητά Διευρυμένο Σύστημα Γενετικών Πληροφοριών. Το AEGIS δημιουργήθηκε από τον Steven A. Benner, PhD, στο Ίδρυμα Εφαρμοσμένης Μοριακής Εξέλιξης, ως μέρος ενός project που χρηματοδοτείται από τη NASA και διερευνά πώς θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί η ζωή σε άλλους πλανήτες.

Ο Δρ Dong Wang περιγράφει εύστοχα ότι η προσθήκη νέων «γραμμάτων» στον γενετικό κώδικα διευρύνει το λεξιλόγιο της ζωής, επιτρέποντάς μας να γράφουμε πιο σύνθετες αφηγήσεις. Η ανακάλυψη της ομάδας του δείχνει ότι τα κύτταρα μπορούν εύκολα να ενσωματώσουν συνθετικά νουκλεοτίδια στη «συνταγή» του DNA.

Χρησιμοποιώντας το AEGIS

Το AEGIS προσθέτει δύο νέα γράμματα στο τυπικό αλφάβητο του DNA, το οποίο αποτελείται από αδενίνη (Α), θυμίνη (Τ), γουανίνη (G) και κυτοσίνη (C). Αυτά τα γράμματα συνδυάζονται με συγκεκριμένο τρόπο για να σχηματίσουν τη δομή διπλής έλικας του DNA, η οποία ανακαλύφθηκε από τους James Watson και Francis Crick το 1953.

Τα νέα γράμματα, Z και P, έχουν το ίδιο σχήμα και μέγεθος με τα φυσικά, ώστε να μπορούν να χωρέσουν στο σπιράλ του DNA χωρίς να διαταράξουν τη γεωμετρία του. Αυτό σημαίνει ότι τα ένζυμα που διαβάζουν και αντιγράφουν το DNA, όπως η RNA πολυμεράση, μπορούν να αναγνωρίσουν και να επεξεργαστούν το AEGIS DNA ακριβώς όπως το φυσικό DNA.

RNA πολυμεράση

Το κλειδί βρίσκεται στη μίμηση των μηχανών της φύσης. Οι ερευνητές αναγνώρισαν την RNA πολυμεράση, ένα βασικό ένζυμο που μετατρέπει το DNA σε RNA, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιείται για την παραγωγή πρωτεϊνών. Σχεδίασαν δύο τεχνητά νουκλεοτίδια που μιμούνται άψογα τη γεωμετρία των φυσικών νουκλεοτιδίων. Η RNA πολυμεράση αποδέχτηκε εύκολα αυτές τις νέες προσθήκες.

Οι ερευνητές εξέτασαν εάν η RNA πολυμεράση από βακτήρια θα μπορούσε να μεταγράψει το DNA του AEGIS σε RNA και διαπίστωσαν ότι θα μπορούσε να το κάνει με υψηλή ακρίβεια και αποτελεσματικότητα. «Αυτή είναι μια αξιοσημείωτη απόδειξη του πόσο εύρωστος και προσαρμόσιμος είναι ο βιολογικός μηχανισμός», είπε ο Wang. «Μιμούμενοι το φυσικό σχήμα του DNA, τα συνθετικά μας γράμματα μπορούν να εισχωρήσουν κρυφά και να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή νέων πρωτεϊνών», πρόσθεσε.

Οι μεταλλάξεις, οι οποίες συμβαίνουν συνεχώς σε κάθε κύτταρο του σώματός μας, συμβάλλουν καθοριστικά στον καρκίνο, τη γήρανση και τον νευροεκφυλισμό. Ενώ η έκθεση σε μεταλλαξιογόνες χημικές ουσίες ή τα σφάλματα στις κυτταρικές διαδικασίες κατά την αντιγραφή του DNA συμβάλλουν σε αυτές τις μεταλλάξεις, η ακριβής κατανομή και τα μοτίβα κατά μήκος των ανθρώπινων χρωμοσωμάτων αποτελούσαν μυστήριο μέχρι σήμερα.

Ο δρ Fran Supek, ερευνητής του ICREA και επικεφαλής του εργαστηρίου Genome Data Science στο IRB Barcelona, και η Marina Salvadores, διδακτορική φοιτήτρια στην ίδια ομάδα, έχουν εμβαθύνει στον τομέα των μεταλλάξεων του DNA, αποκαλύπτοντας απροσδόκητα μοτίβα που διαφοροποιούν τα άτομα όσον αφορά τον κίνδυνο μεταλλάξεων.

Προηγούμενες εργασίες στο εργαστήριο εντόπισαν ένα είδος «γονιδιωματικού ορθογράφου»: έναν μηχανισμό επιδιόρθωσης του DNA που κατευθύνει την προσοχή σε βασικά τμήματα των ανθρώπινων χρωμοσωμάτων, μειώνοντας τους κινδύνους μετάλλαξης. Σε αυτή τη βάση, η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο να διαλευκάνει αν τα άτομα έχουν διαφορετικούς κινδύνους μετάλλαξης και, αν ναι, ποιοι μηχανισμοί οδηγούν σε αυτές τις διαφορές.

«Η έρευνα αυτή όχι μόνο διευρύνει την κατανόησή μας για τους παράγοντες που επηρεάζουν την κατανομή του ρυθμού μετάλλαξης, αλλά έχει επίσης σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόηση της εξέλιξης του καρκίνου, στις θεραπευτικές στρατηγικές και στην πρόοδο της αναγεννητικής ιατρικής», εξηγεί ο Δρ Supek.

Μια ανάλυση γονιδιωματικών μεγάλων δεδομένων

Για να απαντήσουν σε αυτά τα ερωτήματα, οι ερευνητές διεξήγαγαν μια ολοκληρωμένη ανάλυση των γονιδιωματικών αλληλουχιών περισσότερων από 4.000 όγκων από διάφορα όργανα. Σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες, οι οποίες επικεντρώθηκαν στους κινδύνους μεταλλάξεων ανά ιστό, η παρούσα έρευνα επικεντρώθηκε ειδικά στις διαφορές μεταξύ των ατόμων ως προς την ευαισθησία στις μεταλλάξεις.

Όπως αναφέρει η El Mundo χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση γονιδιωματικών μεγάλων δεδομένων, η ομάδα χρησιμοποίησε αλγορίθμους μηχανικής μάθησης για τον εντοπισμό επαναλαμβανόμενων μοτίβων σε χρωμοσωμικά τμήματα.

Ανακάλυψαν 13 διαφορετικά μοτίβα, 10 από τα οποία αντιστοιχούν σε διαφορετικούς τύπους ιστών. Τα υπόλοιπα τρία μοτίβα, απροσδόκητα, παρατηρήθηκαν σχεδόν σε όλους τους ανθρώπινους ιστούς, αποκαλύπτοντας ότι η πυκνότητα των μεταλλάξεων σε συγκεκριμένα γονίδια ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ατόμων.

Συνδέοντας τις τελείες

Για να κατανοήσουν τα απροσδόκητα μοτίβα, οι ερευνητές εξέτασαν πρόσθετα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένης της γονιδιακής έκφρασης και των γενετικών εκτροπών στα καρκινικά κύτταρα.

Η ανάλυση αποκάλυψε μια εντυπωσιακή συσχέτιση μεταξύ του αυξημένου κυτταρικού πολλαπλασιασμού και των μεταβολών στους κινδύνους μεταλλάξεων. Διαταραχές σε δύο βασικά ογκοκατασταλτικά γονίδια, το TP53 και το RB1 (που είναι γνωστό ότι ρυθμίζουν τον κύκλο της κυτταρικής διαίρεσης), εντοπίστηκαν ως βασικοί οδηγοί των διακυμάνσεων στους κινδύνους μετάλλαξης χρωμοσωμάτων.

Αυτά τα χρωμοσωμικά τμήματα δεν παρουσίασαν μόνο μεταλλακτικούς κινδύνους αλλά και «αναδιαμόρφωση» μεγάλων χρωμοσωμικών περιοχών που κανονικά είναι ανενεργές. «Αυτή η αναδιαμόρφωση, που συσχετίστηκε με αυξημένο κυτταρικό πολλαπλασιασμό, αντανακλούσε τις αλλαγές στους μεταλλακτικούς κινδύνους, παρέχοντας μοναδική εικόνα της αλληλεπίδρασης μεταξύ μεταλλάξεων και επιγενετικών μεταβολών», λέει η Marina Salvadores, πρώτη συγγραφέας της μελέτης.

Αποκωδικοποίηση της εξέλιξης του καρκίνου

Οι επιπτώσεις αυτής της μελέτης εκτείνονται πέρα από τη βασική έρευνα. Εντοπίζοντας ποια γονίδια που προκαλούν καρκίνο επηρεάζονται περισσότερο από τις αλλαγές στον κίνδυνο μετάλλαξης μεταξύ των ατόμων, οι ερευνητές παρείχαν έναν οδικό χάρτη για την πρόβλεψη της πορείας εξέλιξης του καρκίνου.

Η γνώση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την πρόβλεψη της ανταπόκρισης στις θεραπείες του καρκίνου, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη της ανάπτυξης μεταλλάξεων ανθεκτικότητας στα φάρμακα.

Η μελέτη παρέχει επίσης πολύτιμες πληροφορίες για την επιγενετική των ανθρώπινων κυττάρων, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι το επιγονιδίωμα υφίσταται δραστικές αλλαγές ως απόκριση στον αυξημένο ή μεταβαλλόμενο κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Η γνώση αυτή έχει πιθανές επιπτώσεις στον επαναπρογραμματισμό των κυττάρων και την αναγεννητική ιατρική, ανοίγοντας νέους δρόμους για μελλοντική έρευνα και θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Αυτό το ερευνητικό έργο έχει λάβει χρηματοδότηση από το ERC (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας) και το ισπανικό Υπουργείο Επιστήμης και Καινοτομίας.