Χαρτογράφηση των συναισθημάτων στο σώμα

Μοτίβα που αποκαλύφτηκαν από τη μεθοδολογία emBODY φάνηκε να είναι σταθερά στα 6 βασικά συναισθήματα που αναπαριστώνται στο σώμα.

Σε νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PNAS, ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ συναισθημάτων  και σωματικής τοπογραφίας.

Μοτίβα που αποκαλύφτηκαν από τη μεθοδολογία emBODY φάνηκε να είναι σταθερά στα 6 βασικά συναισθήματα που αναπαριστώνται στο σώμα.

Οι ερευνητές συνέδεσαν τα συναισθήματα με ομάδες διαφορετικών τόπων και φυλών και ανακάλυψαν ότι υποκειμενικά συναισθήματα συνδέονται με εντοπίσιμους χάρτες σωματικών αισθήσεων.

Η έρευνα αποκάλυψε ότι ξεχωριστές σωματικές αισθήσεις συνδέονταν με βασικές και πολύπλοκες συναισθηματικές αντιδράσεις σε ερεθίσματα.

Μοτίβα που αποκαλύφτηκαν από τη μεθοδολογία emBODY φάνηκε να είναι σταθερά στα 6 βασικά συναισθήματα που αναπαριστώνται στο σώμα.

Αυτές οι κατηγορίες ταιριάζουν με αποτελέσματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως από απεικονιστικές εξετάσεις εγκεφάλου και συμπεριφορικές έρευνες υπογραμμίζοντας ότι συναισθηματικά συστήματα και αντίστοιχοι νευρικοί μηχανισμοί έχουν καθοριστικό ρόλο στην επεξεργασία των συναισθημάτων.

Ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι τα βασικά συναισθήματα προκαλούν αυξημένες αισθητηριακές αντιδράσεις στο πάνω μέρος του θώρακα, αντιστοιχώντας σε αλλαγές στην αναπνοή και τους παλμούς.

Ερεθίσματα όπως ο θυμός και η ευτυχία οδηγούσαν σε αισθήσεις στα άνω άκρα. Η λύπη μείωνε τη δραστηριότητα των άκρων και προκαλούσε διστακτικότητα στην κίνηση.

Η αηδία προκάλεσε αισθητηριακές αντιδράσεις στο πεπτικό και στην περιοχή του φάρυγγα. Η περιοχή του κεφαλιού έδειξε αλλαγές (αυξημένη ή μειωμένη δραστηριότητα)  ως απόκριση σε όλα τα ερεθίσματα και η ευτυχία φάνηκε να αυξάνει τις αισθήσεις σε όλα τα μέρη του σώματος.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι αυτοί οι χάρτες (emBODY) αποτελούν την πιο ακριβή περιγραφή που είναι διαθέσιμη έως σήμερα, των υποκειμενικών σωματικών αισθήσεων που συνδέονται με τα συναισθήματα.

Τα ευδιάκριτα μοτίβα αισθήσεων που συνδέονται με κάθε συναίσθημα αντιστοιχούν καλά με τις κύριες αλλαγές στις σωματικές λειτουργίες που συνδέονται με διαφορετικά συναισθήματα.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανοσολογική μνήμη σε πνεύμονες, ήπαρ και νεφρούς έπειτα από εμβολιασμό κατά της CoViD [μελέτη]

Βρέθηκαν κύτταρα άμυνας του οργανισμού σε σειρά βασικών οργάνων.

Μετά από έναν εμβολιασμό, τα αντισώματα δεν περιπολούν μόνο στο αίμα, αλλά ο οργανισμός δημιουργεί επίσης μια προστατευτική ανοσολογική μνήμη σε όργανα όπως τα νεφρά ή οι πνεύμονες. Ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Charité του Βερολίνου κατάφεραν τώρα να το αποδείξουν αυτό χρησιμοποιώντας εμβόλια mRNA κατά του κορωνοϊού, όπως ανέφερε σήμερα σε ανακοίνωσή του το νοσοκομείο. Σύμφωνα με αυτό, τα κύτταρα της ανοσολογικής μνήμης στα όργανα είναι ακόμη περισσότερα από ό,τι στο αίμα και έχουν ενισχυμένες λειτουργίες αντι-ιικής άμυνας.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι παρόμοιες διαδικασίες λαμβάνουν χώρα και μετά από άλλους εμβολιασμούς. Υπήρχαν ήδη αντίστοιχες ενδείξεις από πειράματα σε ζωικά μοντέλα. Για να αποδειχθεί αυτό στους ανθρώπους, χρειάζονται ιστορικό ιστού από πολλούς ανθρώπους με γνωστό και συγκρίσιμο ιστορικό εμβολιασμού, οι οποίοι κατά προτίμηση δεν έχουν ποτέ μολυνθεί από το παθογόνο. Η πανδημία κορωνοιού το κατέστησε τώρα αυτό δυνατό.

Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν ιστούς από διάφορα όργανα, για παράδειγμα από επεμβάσεις όγκων. Τα δείγματα προέρχονταν από 61 άτομα που είχαν εμβολιαστεί κατά του κορονοϊού δύο έως τρεις φορές με εμβόλιο mRNA λίγους μήνες νωρίτερα, ανεξάρτητα από την επέμβαση, αλλά οι περισσότεροι από τους οποίους δεν είχαν ακόμη μολυνθεί.

Χρησιμοποιώντας ειδικές μεθόδους, η ερευνητική ομάδα μπόρεσε να ανιχνεύσει σε διάφορους ιστούς τα λεγόμενα CD4-θετικά Τ βοηθητικά κύτταρα, τα οποία στρέφονταν κατά του SARS-CoV-2. Αυτά τα κύτταρα ανοσολογικής μνήμης διασφαλίζουν ότι άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος θα παράγουν κατάλληλα αντισώματα κατά του παθογόνου παράγοντα μόλις αυτός ανιχνευθεί στον οργανισμό. Επίσης, πιθανώς συμβάλλουν στην άμεση καταπολέμηση του ιού.

Οι επιστήμονες βρήκαν τα κύτταρα ανοσολογικής μνήμης όχι μόνο στον σπλήνα και τον μυελό των οστών, όπου τα ανοσοποιητικά κύτταρα ωριμάζουν ή παράγονται εξ ορισμού, αλλά και στο ήπαρ, τους νεφρούς και τους πνεύμονες.

Αυτό επιβεβαιώνει ότι μετά από έναν εμβολιασμό, ο οργανισμός δημιουργεί μια σταθερή ανοσολογική μνήμη επί μήνες, ακόμη και σε ιστούς που βρίσκονται μακριά από το σημείο της ενέσιμης έγχυσης.

Ο αριθμός των προστατευτικών ανοσοκυττάρων στα όργανα ήταν επίσης εξίσου υψηλός, ανεξάρτητα από την ηλικία του εμβολιαζόμενου.

Αντίθετα, στο αίμα των ηλικιωμένων κυκλοφορούσαν λιγότερα κύτταρα ανοσολογικής μνήμης απ’ ό,τι στους νεότερους ασθενείς.

Η εργασία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση “Journal of Clinical Investigation”.

Πηγές:
Journal of Clinical Investigation

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μόσιαλος: Τι θα μπορούσε να προκαλέσει την επόμενη πανδημία και τι πήγε λάθος με τον Covid19

Τα εθνικά συστήματα υγείας θα πρέπει να αξιοποιήσουν τα διδάγματα της πανδημίας προκειμένουν να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν παρόμοια φαινόμενα τα οποία είναι πιθανόν να συμβούν τα επόμενα χρόνια, ανέφερε ο καθηγητής της Πολιτικής της Υγείας της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Ηλίας Μόσιαλος.

Στην τελετή αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, που πραγματοποιήθηκε απόψε στην Αίθουσα Τελετών του Παλαιού Κτιρίου της Φιλοσοφικής Σχολής, ο Ηλίας Μόσιαλος επισήμανε πως «δε θα περιμένουμε την επόμενη κρίση, δεν έχουμε περιθώριο να κάνουμε λάθη».

Εξήγησε ότι ο συγχρωτισμός που θα υπάρχει στις μεγαλουπόλεις – με μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από αγροτικές περιοχές σε αστικές περιοχές – ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες και κυρίως Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές και χώρες της αφρικανικής ηπείρου, θα δημιουργήσει εκρηκτικές συνθήκες και σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή, μπορεί να προκαλέσει μία νέα κρίση.

«Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι, να μελετάμε τα δεδομένα», πρόσθεσε , σημειώνοντας ότι χρειάζονται μεγάλες επενδύσεις, κυρίως από τις κυβερνήσεις των χωρών των ομάδων G20, G7 και της Ευρωπαϊκής Ένωσης , έτσι ώστε αν προκύψει ένας νέος ιός, για τον οποίο δε γνωρίζουμε τα χαρακτηριστικά του, ώστε να τον αντιμετωπίσουμε, είτε με φαρμακολογικές παρεμβάσεις, είτε με νέα εμβόλια, είτε με άλλες παρεμβάσεις που μπορεί να πάρει η διεθνής κοινότητα, να είμαστε σε θέση σταματήσουμε στην αρχή το ξεκίνημα μιας νέας πανδημίας.

«Δεν πρέπει δηλαδή να εφησυχάσουμε επειδή περάσαμε αυτό που περάσαμε και να θεωρήσουμε ότι μπορεί να ξαναγίνει σε εκατό χρόνια. Μπορεί να γίνει σε 5 χρόνια, μπορεί να γίνει σε 10, μπορεί να γίνει και σε 100. Αλλά επειδή δεν ξέρουμε και υπάρχει μια αβεβαιότητα, καλό είναι να προετοιμαζόμαστε», τόνισε, προσθέτοντας ότι η προετοιμασία αυτή δεν αφορά μόνο της παρεμβάσεις δημόσιας υγείας και πρόληψης, αλλά ανθεκτικές παρεμβάσεις που συμβάλλουν στην εξισορρόπηση και με άλλες πολιτικές και οικονομικές παραμέτρους, όπως π.χ. ο τραπεζικός κίνδυνος.

Η πανδημία του κορονοϊού, οι πολιτικές και η… παραπληροφόρηση

«Η χάραξη πολιτικής για την Covid-19 έπρεπε να αντιμετωπίσει σημαντικές αβεβαιότητες σχετικά με τη φύση της νόσου, τη δυναμική της μετάδοσής της που δεν είχαμε συγκεκριμένες πληροφορίες και τις συμπεριφορικές αντιδράσεις, δηλαδή πώς θα αντιδράσουμε σε ένα φαινόμενο που δεν ξέραμε και πώς αντιδρά ο πληθυσμός όταν δε γνωρίζουμε τις πιθανότητές μας», ανέφερε ο καθηγητής κάνοντας μία αναδρομή στον τρόπο με τον οποίο χάραξαν οι κυβερνήσεις πολιτικές διαχείρισης της πανδημίας, την πολυπλοκότητα των αποφάσεων και πώς «και οι επιστήμονες πρότειναν διαφορετικά πράγματα, αλλά και οι χώρες έκαναν διαφορετικά πράγματα», τροφοδοτώντας ως εκ του αποτελέσματος και την παραπληροφόρηση.

«Υπήρχαν πάρα πολλά περιθώρια για παραπληροφόρηση, οι κυβερνήσεις έκαναν διαφορετικά πράγματα, οι επιστήμονες έλεγαν διαφορετικά πράγματα, μόνο για τη χρήση μάσκας υπήρξαν τουλάχιστον 7-8 διαφορετικού τύπου εφαρμογές του μέτρου», σημείωσε.

Σε ότι αφορά τς προκλήσεις και τις ευκαιρίες για τα συστήματα υγείας σήμερα ο κ. Μόσιαλος μίλησε για την ανάγκη βελτίωσης της υγειονομικής ασφάλειας και ενίσχυσης της ηγετικής θέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρατηρώντας ότι «ο τρόπος που συμπεριφέρθηκαν χώρες απέναντι σε άλλες ανέδειξε δραματικά χαρακτηριστικά ανεπάρκειας γι’ αυτό χρειάζεται μία πιο συνεκτική ευρωπαϊκή πολιτική στα θέματα υγείας». Αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη βελτίωσης της αγοράς εργασίας για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και της φροντίδας.

«Ηρωοποιήσαμε το νοσηλευτικό προσωπικό, μα τώρα έχουμε ξεχάσει τι έχει υποστεί, κανείς δε μιλάει. Είναι αναγκαία μία ευρωπαϊκή πολιτική για το ανθρώπινο δυναμικό και ένας σχεδιασμός που θα ενισχύσει και τις χώρες που υποφέρουν από το brain drain», σημείωσε.

 

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Κίνα: Τι είναι το μυκόπλασμα της μυστηριώδους πνευμονίας και πως εκδηλώνεται

Ανησυχητικές εικόνες από το Πεκίνο με πλήθος ανθρώπων να βρίσκεται στο νοσοκομείο με μάσκες εν μέσω φόβου για το ξέσπασμα της μυστηριώδης πνευμονίας σε παιδιά στην Κίνα.

Τα κρούσματα πνευμονίας σε παιδιά αυξάνονται στην Ευρώπη, καθώς η Κίνα αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου έξαρση αναπνευστικών ασθενειών. Η Ολλανδία και η Δανία έχουν αναφέρει έξαρση των κρουσμάτων, ενώ η Ινδία, η Ταϊβάν και το Βιετνάμ έχουν αρχίσει να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα, για να προετοιμάσουν τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.

Το κινεζικό υπουργείο Υγείας δήλωσε ότι η αύξηση των κρουσμάτων συνδέεται με την επικάλυψη γνωστών παθογόνων και όχι με νέους ιούς, καθώς η χώρα προετοιμάζεται για τον πρώτο χειμώνα της μετά την άρση των περιορισμών του Covid-19. Υπήρξε αύξηση των κρουσμάτων, που συνδέονται με ιούς όπως η γρίπη, οι ρινοϊοί, ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός ή RSV, ο αδενοϊός, καθώς και βακτήρια όπως το μυκόπλασμα της πνευμονίας, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου.

Όπως σημείωσαν οι κινεζικές υγειονομικές αρχές, η επιδημία θα μπορούσε να συνδεθεί με το μυκόπλασμα pneumoniae, γνωστή ως «περιπατητική πνευμονία» (walking pneumonia) μια κοινή βακτηριακή λοίμωξη που προσβάλλει συνήθως τα παιδιά και κυκλοφορεί από τον Μάιο, σημειώνει ο βρετανικός Independent.

«Οι κινέζικες αρχές αναφέρουν ότι η έξαρση της πνευμονίας γίνεται λόγω της έξαρσης των αναπνευστικών λοιμώξεων, που συμβαίνουν αυτή την περίοδο στην Κίνα, εξαιτίας του ότι είναι η πρώτη χρονιά που δεν έχουν μέτρα» δήλωσε ο καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Γκίκας Μαγιορκίνης.

Υπάρχει μια αύξηση κρουσμάτων που έχουν περίεργα συμπτώματα, δηλαδή σιωπηλά συμπτώματα στην αρχή και μετά εμφανίζουν κάτι οζίδια στον πνεύμονα, τα οποία χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης» συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με ανάρτηση του ίδιου στο Facebook, τα συμπτώματα-κλινικά σημεία είναι: «1) πυρετός, 2) πνευμονικά οζίδια. Δεν αναφέρεται βήχας ή κάποια βαριά κλινική εικόνα αρχικά και για αυτό αναφέρεται ως «περιπατητική πνευμονία» (walking pneumonia)».

Τι είναι το μυκόπλασμα;

Η πνευμονία από μυκόπλασμα προκαλείται από ένα βακτήριο που μπορεί να εξαπλωθεί μέσω σταγονιδίων, όταν ένα μολυσμένο άτομο βήχει ή φτερνίζεται. Το βακτήριο μπορεί να παραμείνει στη μύτη και το λαιμό χωρίς να αρρωστήσει το άτομο, αλλά οι άνθρωποι μπορεί να αναπτύξουν πνευμονία, εάν εξαπλωθεί στους πνεύμονες.

Αν και προκαλεί ήπιες λοιμώξεις, μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές που απαιτούν νοσηλεία.

Σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, οι λοιμώξεις από μυκόπλασμα μοιάζουν συνήθως με κρυολόγημα και μπορεί να περιλαμβάνουν πονόλαιμο, πυρετό, πονοκέφαλο ή βήχα, που διαρκεί για εβδομάδες έως μήνες, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Τα παιδιά κάτω των 5 ετών συχνά εμφανίζουν συμπτώματα που μοιάζουν με το κρυολόγημα, όπως φτέρνισμα, βουλωμένη μύτη, πονόλαιμο, διάρροια ή εμετό.

Το μυκόπλασμα, όπως και άλλες μορφές πνευμονίας, αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Ωστόσο, μόνο ορισμένα, όπως η αζιθρομυκίνη, είναι αποτελεσματικά.

 

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

 

Η πρώτη κλινική δοκιμή ιατρικής ακριβείας για τον καρκίνο του πνεύμονα, με μοναδική συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα

Η μοναδική συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα που για σχεδόν μια δεκαετία έχει υποστηρίξει την πρώτη κλινική δοκιμή ιατρικής ακριβείας στον καρκίνο του πνεύμονα που χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου (NCI) μπορεί να χρησιμεύσει ως μοντέλο για μελλοντική κλινική έρευνα που είναι πιο γρήγορη, καινοτόμος και περιεκτική.

Τρία μέλη της ομάδας που συνέλαβε αυτή τη δοκιμή – το Master Protocol για τον Καρκίνο του Πνεύμονα ή Lung-MAP – συζητούν τα διδάγματα που αντλήθηκαν από αυτή τη συνεργασία σε μια ειδική έκθεση που μόλις δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  Clinical Cancer Research .

Ο κύριος συγγραφέας είναι ο Roy S. Herbst, MD, PhD, αναπληρωτής διευθυντής του Yale Cancer Center, επικεφαλής ιατρικής ογκολογίας στο Yale Cancer Center και Smilow Cancer Hospital, και Σημαιοφόρος Καθηγητής Ιατρικής και βοηθός κοσμήτορας για μεταφραστική έρευνα στο Yale School of Medicine.

Δέκα χρόνια μετά, η επιτυχία του Lung-MAP καταδεικνύει τις δυνατότητες των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στην κλινική έρευνα

«Η Lung-MAP είναι μια μοναδική συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα που έχει αυξήσει την πρόσβαση σε νέες θεραπευτικές επιλογές για ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα σε ολόκληρη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων ασθενών σε αγροτικές κοινότητες και από διαφορετικούς πληθυσμούς. Είναι σημαντικό να αναπαράγουμε τώρα την επιτυχία του Lung-MAP σε άλλους τύπους καρκίνου, ώστε να μπορέσουμε γρήγορα να μεταφέρουμε την καινοτόμο επιστήμη σε κλινικές δοκιμές και να ωφελήσουμε τους ασθενείς μας», είπε ο Herbst, ο οποίος ήταν ένας από τους αρχικούς κύριους ερευνητές του Lung-MAP και έχει υπηρετήσει ως πρόεδρος της διευθύνουσας επιτροπής την τελευταία δεκαετία.

Το Lung-MAP και η συνεργασία που το γέννησε, προέκυψαν από την ανάγκη για νέα μοντέλα για κλινικές δοκιμές που θα δοκίμαζαν γρήγορα και αποτελεσματικά θεραπείες που στόχευαν τα συγκεκριμένα μοριακά και γονιδιωματικά χαρακτηριστικά του όγκου κάθε ασθενούς.

Ξεκινώντας το 2012, μια ευρεία συνεργασία ειδικών και ενδιαφερομένων από τον ακαδημαϊκό χώρο, την κυβέρνηση, τη βιομηχανία και την υπεράσπιση ασθενών ενώθηκαν για να αναπτύξουν το πρωτόκολλο ως βιώσιμη υποδομή για τη δοκιμή των προόδων της ιατρικής ακριβείας στη θεραπεία του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα.

Αυτή η συνεργασία περιλαμβάνει πλέον το NCI – μέρος των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (NIH) – SWOG Cancer Research Network, Friends of Cancer Research, το Ίδρυμα για τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, το Foundation Medicine, φαρμακευτικές εταιρείες που παρέχουν τα φάρμακά τους για τη μελέτη, αρκετοί οργανισμοί υπεράσπισης του καρκίνου του πνεύμονα και οι άλλες ομάδες του NCI National Clinical Trials Network που μελετούν τους καρκίνους σε ενήλικες.

Οι συγγραφείς εντοπίζουν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά που έχουν κάνει τη συνεργασία του κύριου πρωτοκόλλου Lung-MAP επιτυχημένη:

  • η διασφάλιση της εξέλιξης της δοκιμής καθώς εξελίσσεται το τοπίο της θεραπείας και της ανάπτυξης φαρμάκων απαιτεί στενή συνεργασία όχι μόνο μεταξύ ερευνητών και φαρμακευτικών εταιρειών αλλά και μεταξύ πολλών φαρμακευτικών εταιρειών
  • Οι δυνητικά αντικρουόμενες οργανωσιακές κουλτούρες πρέπει να ευθυγραμμιστούν για να μεγιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητα και να μοιραστούν την ηγεσία του έργου
  • Η διατήρηση μιας σειράς νέων υποψηφίων φαρμάκων με βάση μια αυστηρή, συνεχή διαδικασία ελέγχου είναι απαραίτητη
  • Τα δεδομένα γονιδιωματικής αλληλουχίας και τα βιοδοκίμια υπομελέτης αποτελούν μια πολύτιμη πηγή για τον εντοπισμό νέων στόχων φαρμάκων και τη διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν την απόκριση της νόσου και την αντίσταση στη θεραπεία
  • τα δυνατά σημεία της συνεργασίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση περαιτέρω καινοτομίας στην κλινική έρευνα – για παράδειγμα, μια θετική υπομελέτη Lung-MAP οδήγησε σε μια μελέτη επιβεβαίωσης φάσης ΙΙΙ που είναι τώρα το πρώτο πιλοτικό στο πλαίσιο του Project Pragmatica του FDA
  • ένα κύριο πρωτόκολλο ιατρικής ακριβείας μπορεί να φέρει προόδους αιχμής σε μια μεγαλύτερη ομάδα κέντρων θεραπείας που βασίζονται στην κοινότητα, πράγμα που σημαίνει ευρύτερη πρόσβαση ασθενών και μια κλινική δοκιμή που είναι πιο περιεκτική από τις τυπικές δοκιμές που διεξάγονται στη βιομηχανία

Αυτή η επιτυχία της συνεργασίας Lung-MAP στην εγγραφή μιας πιο αντιπροσωπευτικής ομάδας ασθενών από τις παραδοσιακές δοκιμές περιγράφεται λεπτομερώς σε μια πρόσφατη δημοσίευση στο  JCO Precision Oncology  (“ Representativeness of Patients Enrolled in the Lung Cancer Master Protocol ”). Ένα συνοδευτικό άρθρο (« Ποικιλομορφία κλινικών δοκιμών: Μια κάμψη στο τόξο προς τη δικαιοσύνη ») υπογραμμίζει τη μοναδική συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα της δοκιμής ως κλειδί για αυτήν την επιτυχία και ως τρόπο προόδου για τη διαφοροποίηση μελλοντικών δοκιμών του κλάδου.

«Το Lung-MAP συγκέντρωσε τον ακαδημαϊκό κόσμο, την υπεράσπιση, τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες και τη βιομηχανία, με κοινό στόχο να φέρει νέες προόδους στη θεραπεία του καρκίνου σε όλους τους ασθενείς όσο το δυνατόν γρηγορότερα και με ασφάλεια. Είμαι περήφανος για τα επιτεύγματα που πετύχαμε μαζί την τελευταία δεκαετία και ανυπομονώ να βοηθήσω άλλους να δημιουργήσουν προγράμματα βασισμένα στην επιτυχία του Lung-MAP», είπε ο Herbst.

Η δοκιμή Lung-MAP χρηματοδοτείται από το NCI/NIH μέσω επιχορηγήσεων CA180888, CA180819, CA180820, CA180821 και CA180868 και εν μέρει από τις AbbVie, Amgen, AstraZeneca, Bristol Myers Squibb Company και το National Institute, Genertech. Υγείας, σε συνεργασία με το Friends of Cancer Research.

Εκτός από τον Herbst, συν-συγγραφείς στην έκθεση είναι ο Charles D. Blanke, MD, SWOG Cancer Research Network και Oregon Health and Science University, και η Ellen V. Sigal, PhD, Friends of Cancer Research.

 

 

Σχετικά με το Lung-MAP
Το Lung-MAP είναι μια μοναδική, συλλογική κλινική δοκιμή καρκίνου που χρησιμοποιεί γενετικό έλεγχο για να ταιριάξει τους ασθενείς με ερευνητικές νέες θεραπείες για μη μικροκυτταρικούς καρκίνους του πνεύμονα. Είναι χτισμένο σε μια πρωτοποριακή συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα που περιλαμβάνει το NCI και το Εθνικό του Δίκτυο Κλινικών Δοκιμών (NCTN), συμπεριλαμβανομένων των SWOG Cancer Research Network, Friends of Cancer Research, the Foundation for the National Institutes of Health (FNIH), Foundation Medicine, φαρμακευτικής εταιρείες που παρέχουν τα φάρμακά τους για μελέτες και αρκετοί οργανισμοί υπεράσπισης του καρκίνου του πνεύμονα.

Με τη δοκιμή που προσφέρεται σε περισσότερα από 800 ιατρικά κέντρα και κοινοτικά νοσοκομεία των ΗΠΑ στο πλαίσιο του NCTN και του NCI Community Oncology Research Program (NCORP), το Lung-MAP διευκολύνει τους ασθενείς να λαμβάνουν ερευνητικές θεραπείες για την καταπολέμηση του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. Το Lung-MAP είναι πιο ευέλικτο, αποτελεσματικό και οικονομικό από τα παραδοσιακά μοντέλα κλινικών δοκιμών, χρησιμοποιώντας ένα ενιαίο «κύριο πρωτόκολλο» που τροποποιείται καθώς τα φάρμακα εισέρχονται και εξέρχονται από τη δοκιμή, το οποίο διατηρεί την υποδομή και τις προσπάθειες προσέγγισης ασθενών, επιτρέποντας στους ερευνητές να απαντούν γρήγορα το κρίσιμο ερώτημα: Λειτουργεί αυτό το νέο φάρμακο ή συνδυασμός φαρμάκων;

Από την κυκλοφορία του, το Lung-MAP έχει καταγράψει περισσότερους από 5.000 ασθενείς. Οι επικεφαλής των δοκιμών συνεργάστηκαν με 13 φαρμακευτικούς εταίρους, σε συντονισμό με το FNIH, για την έναρξη 17 μελετών, 15 από τις οποίες έχουν ολοκληρωθεί. Η δοκιμή εξετάζει ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των συνδυασμών ανοσοθεραπειών και ανοσοθεραπειών και την εγκυρότητα νέων βιοδεικτών. Η δοκιμή παρήγαγε επίσης κρίσιμες γνώσεις σχετικά με τη διεξαγωγή δοκιμών ιατρικής ακριβείας μεγάλης κλίμακας, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που σχετίζονται με τη δειγματοληψία ιστών και την τραπεζική, τον γενετικό έλεγχο, την επικοινωνία ασθενών και την πρόσβαση σε δοκιμές για μέλη υποεκπροσωπούμενων ομάδων.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ευρωπαϊκή Ένωση και Υγεία: Η καινοτομία έχει σημασία μόνο εάν φτάνει στους ασθενείς

Τα συναισθήματα χαράς και ελπίδας που είχαν συνοδεύσει την έγκριση του Zynteglo το 2019, ενός εφάπαξ θεραπευτικού προϊόντος για άτομα με β-θαλασσαιμία στην Ευρώπη ματαιώθηκαν μεμιάς.

Ο λόγος που η παρασκευάστρια εταιρεία οδηγήθηκε στην ανάκληση της αδειοδοτημένης θεραπείας από την ευρωπαϊκή αγορά ήταν, πρωτίστως, η αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τις εθνικές αρχές για τον καθορισμό της αποζημίωσης του Zynteglo μετά από περίπου δύο χρόνια συζητήσεων.

Τα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας και η εταιρεία, εν ολίγοις, δεν τα βρήκαν στην τιμή, με την εταιρεία να διακηρύττει, όχι εντελώς άδικα, πως οι υγειονομικές αρχές ήταν απρόθυμες, και κυρίως ανέτοιμες, να αναγνωρίσουν την αξία του εν λόγω επαναστατικού φαρμάκου.

Πόσο αποτιμάται μια ανθρώπινη ζωή, θα αναρωτηθεί κάποιος. Δεν αποτελεί η πρόσβαση σε νέες θεραπείες και φάρμακα αναφαίρετο δικαίωμα των ασθενών για τη συνεχή βελτίωση της υγείας, της ποιότητας ζωής και της κοινωνικής τους ένταξης, ιδιαίτερα δε για εκείνους που είτε δε διέθεταν έως σήμερα φάρμακα για τη διαχείριση της ασθένειάς τους ή δεν ανταποκρίνονταν σε υπάρχουσες θεραπείες και φάρμακα;

Ποια είναι η αξία της εξάλειψης του χρόνιου πόνου και των συνεχιζόμενων, χρονοβόρων θεραπειών που θα επιτρέψει σε έναν ασθενή να ζήσει ποιοτικότερα και αξιοπρεπέστερα;

Και ποια είναι εν τέλει η αξία της καινοτομίας εάν οι ασθενείς, ως οι τελικοί αποδέκτες, δε μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτή;

Οι γονιδιακές και κυτταρικές θεραπείες είναι καινοτόμες θεραπείες που δύνανται να αντιμετωπίσουν τη γενετική αιτία μιας νόσου με την αντικατάσταση του δυσλειτουργικού γονιδίου, την αδρανοποίησή του ή την εισαγωγή ενός νέου ή τροποποιημένου γονιδίου στον οργανισμό για να βοηθήσει στην καταπολέμηση της πάθησης.

Μολονότι οι πρωτοποριακές αυτές θεραπείες μπορούν να μεταμορφώσουν την προσέγγιση πολλών κληρονομικών, εξουθενωτικών ασθενειών, ανάμεσα στις οποίες η θαλασσαιμία και η δρεπανοκυτταρική αναιμία (ΔΑ), και να βελτιώσουν δραματικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων, αρκετοί εμπλεκόμενοι φορείς και οι ασθενείς διαμαρτύρονται ότι το κόστος ανάπτυξης και η τιμή διάθεσής τους στην αγορά είναι ιδιαζόντως υψηλά, τόσο που καθίστανται τελικά απρόσιτες στους ασθενείς, κυρίως αυτών που ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες με χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα και ελλιπείς υποδομές υγείας, καθώς και σε χώρες με καθολική υγειονομική κάλυψη για τον πληθυσμό, όπως εκείνες της ΕΕ, για λόγους που θα αναφέρω πιο κάτω.

Τα πρακτικά προβλήματα που παρουσιάζει το, περίπλοκο είναι η αλήθεια, ζήτημα της αναγνώρισης, αρχικά, και της αποτίμησης, εν συνεχεία, της αξίας των γονιδιακών και κυτταρικών θεραπειών και της εξασφάλισης της πρόσβασης, εν τέλει, σε αυτές και ο «πονοκέφαλος» που προκαλεί στα εθνικά συστήματα υγείας, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικών, τους φορείς ασφάλισης υγείας, τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους ασθενείς, δεν έχουν καταφέρει να αναχαιτίσουν τα άλματα που εξακολουθεί να σημειώνει η επιστημονική έρευνα του τομέα.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, τα επόμενα πέντε έως οκτώ χρόνια ενδέχεται να εγκριθούν στις ΗΠΑ έως και 70 κυτταρικά και γονιδιακά προϊόντα. Επίσης, οι σχετικές επενδύσεις στην Κίνα αυξάνονται και η χώρα σήμερα κατέχει το 56% των παγκόσμιων καταχωρίσεων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες.

Και ενώ η Ευρώπη ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική από νωρίς και ενέκρινε ταχύτερα τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες από τις ΗΠΑ, το ζήτημα του ποιος θα καλύψει το κόστος τέτοιων μετασχηματιστικών θεραπειών έχει φέρει πλέον την ΕΕ σε μειονεκτική θέση.

Η ευρωπαϊκή υγειονομική περίθαλψη είναι δημόσια και πρέπει να αξιολογεί προσεκτικά το όφελος που παρέχει κάθε φάρμακο σε σχέση με το κόστος του, σε μια εξίσωση στην οποία υπεισέρχεται και η βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντίθετα, όπου το σύστημα είναι ιδιωτικό δε συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Οι εταιρείες ορίζουν μια τιμή και είναι οι ασθενείς, ή η ιδιωτική τους ασφάλιση, που πρέπει να δουν αν μπορούν να την «αντέξουν» οικονομικά. Αυτή η διαφορά γίνεται πολύ εμφανής με αυτού του είδους τις θεραπείες που παρέχουν μεν μεγάλη αξία, αλλά συνοδεύονται από πολύ υψηλές τιμές.

Μια κοινή ευρωπαϊκή πορεία θα βοηθούσε να επιλύσουμε τo βασανιστικό δίλημμα που έχουμε ενώπιον μας, ότι δηλαδή διαθέτουμε περισσότερη επιστημονική καινοτομία, αλλά λιγότερη πρόσβαση των ασθενών σε αυτή. Ένα από τα εργαλεία που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η ΕΕ για την εναρμόνιση του περιβάλλοντος των γονιδιακών θεραπειών στα κράτη μέλη είναι το νέο κανονιστικό πλαίσιο για τις αξιολογήσεις τεχνολογιών υγείας (ΑΤΥ), το οποίο και πρέπει να υποστηριχθεί απόλυτα από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τα κράτη-μέλη της ΕΕ.

Η νομοθεσία (ΗΤΑ Regulation), που εγκρίθηκε το 2021, θα τεθεί σε ισχύ το 2025, όταν όλες οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες, μεταξύ άλλων, θα υποβάλλονται σε ενιαία αξιολόγηση στην ΕΕ αντί των 27 που ισχύουν σήμερα για κάθε χώρα. Ο κανονισμός HTA θα βοηθήσει τις χώρες της ΕΕ να προσδιορίσουν την αποτελεσματικότητα και την αξία των νέων τεχνολογιών και να αποφασίσουν για την τιμολόγηση και την επιστροφή χρημάτων από τους ασφαλιστές υγείας ή τα συστήματα υγείας.

Ένα άλλο σημαντικό βήμα θα ήταν να υπάρξει μεγαλύτερη ευθυγράμμιση μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών, των φορέων αξιολόγησης της τεχνολογίας υγείας (HTA) και των πληρωτών πριν από τη λήψη των ρυθμιστικών αποφάσεων, όπως και διευκόλυνση της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης (cross-border healthcare) την οποία προβλέπει και η εξέχουσας σημασίας και βαρύτητας επικείμενη αναθεώρηση της φαρμακευτικής νομοθεσίας του ευρωπαϊκού μπλοκ, καθώς και η αναβάθμιση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ).

Είναι προφανές συνεπώς πως η ΕΕ, όπου η καλύτερη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων έχει καταστεί προτεραιότητα στις πολιτικές υγείας πολλών κρατών-μελών, πρέπει να προχωρήσει σε ακόμη πιο εντατικές δράσεις που αφορούν τον τομέα της καινοτομίας για την απελευθέρωση του δυναμικού των γονιδιακών θεραπειών έτσι ώστε να γίνουν διαθέσιμες σε αυτούς για τους οποίους έχουν αναπτυχθεί. Διαφορετικά, ο πραγματικός αντίκτυπός τους μπορεί να μην φτάσει ποτέ στους ίδιους τους ασθενείς. Και, σε μια τέτοια απευκταία περίπτωση, η καινοτομία δε θα έχει καμία απολύτως σημασία.

Ως Διεθνής Ομοσπονδία Θαλασσαιμία, χαιρετίζουμε την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να εγκρίνει πριν από λίγες μόλις μέρες το Casgevy, την πρώτη θεραπεία γονιδιακής επεξεργασίας για τη θαλασσαιμία και τη δρεπανοκυτταρική αναιμία, η τεχνολογία της οποίας βραβεύτηκε με Νόμπελ το 2020, αλλά και αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών να υιοθετήσουν το Zynteglo, το πρώτο σκεύασμα γονιδιακής θεραπείας που ενέκρινε ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θαλασσαιμία, του οποίου η χρήση απέτυχε στην Ευρώπη, και να ξεκινήσουν τις απαιτούμενες προετοιμασίες και διαδικασίες χορήγησής του σε επιλέξιμους ασθενείς.

Δρ. Ανδρούλλα Ελευθερίου Ιολόγος BSC, MSc, PhD
Εκτελεστική Διευθύντρια Διεθνούς Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ)

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων: Νέες συστάσεις για φάρμακα που λαμβάνονται για το κρυολόγημα και τη γρίπη

Η επιτροπή ασφάλειας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων , η PRAC, συνέστησε νέα μέτρα για φάρμακα που περιέχουν ψευδοεφεδρίνη για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι για σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας εγκεφαλοπάθειας (PRES) και για σύνδρομο αναστρέψιμης εγκεφαλικής αγγειοσυστολής (RCVS).

Τα σύνδρομα PRES και RCVS είναι σπάνιες παθήσεις που μπορεί να περιλαμβάνουν μειωμένη παροχή αίματος στον εγκέφαλο με πρόκληση ενδεχομένως σοβαρών, απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών. Με την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, τα συμπτώματα των PRES και RCVS συνήθως υφίονται.

Η PRAC συνέστησε τα φάρμακα που περιέχουν ψευδοεφεδρίνη να μη χρησιμοποιούνται από ασθενείς με υψηλή πίεση αίματος που είναι σοβαρή ή αρρύθμιστη (χωρίς θεραπεία ή με αντίσταση στη θεραπεία) ή με σοβαρή οξεία (αιφνίδια) ή χρόνια (μακρόχρονη) νεφρική νόσο ή ανεπάρκεια.

Η PRAC συνέστησε επίσης στους επαγγελματίες υγείας να συμβουλεύουν τους ασθενείς να σταματούν τη χρήση αυτών των φαρμάκων αμέσως και να αναζητούν θεραπεία, εάν αναπτύσσουν συμπτώματα PRES ή RCVS, όπως ο σοβαρός πονοκέφαλος με αιφνίδια έναρξη, το αίσθημα ασθένειας, ο εμετός, η σύγχυση, οι επιληπτικές κρίσεις και οι οπτικές διαταραχές.

Οι συστάσεις έπονται μίας ανασκόπησης όλης της διαθέσιμης τεκμηρίωσης, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων για την ασφάλεια μετά την κυκλοφορία, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ψευδοεφεδρίνη σχετίζεται με κινδύνους για PRES και RCVS. Κατά τη διάρκεια της ανασκόπησης, η PRAC συμβουλεύτηκε μία ομάδα εμπειρογνωμόνων από γενικούς ιατρούς, ωτορινολαρυγγολόγους (ειδικούς σε παθήσεις των αυτιών, της μύτης, του λαιμού, του κεφαλιού και του τραχήλου), αλλεργιολόγους (ειδικούς στη θεραπεία αλλεργιών) και ένα εκπρόσωπο των ασθενών.

Η PRAC έλαβε υπόψη της επίσης πληροφορίες που υποβλήθηκαν από μία τρίτη ομάδα που εκπροσωπεί επαγγελματίες υγείας.

Οι πληροφορίες προϊόντος για όλα τα φάρμακα που περιέχουν ψευδοεφεδρίνη θα επικαιροποιηθούν ώστε να περιλαμβάνουν τους κινδύνους που αφορούν τα σύνδρομα PRES and RCVS και τα νέα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν. Οι περιορισμοί και οι προειδοποιήσεις συμπεριλαμβάνονται ήδη στις πληροφορίες προϊόντος αυτών των φαρμάκων για να μειωθούν οι κίνδυνοι ισχαιμίας του καρδιαγγειακού και του αγγειακού εγκεφαλικού συστήματος (που περιλαμβάνει μειωμένη παροχή αίματος στην καρδιά και τον εγκέφαλο).

Περισσότερα για το φάρμακο

Η ψευδοεφεδρίνη λειτουργεί ενεργοποιώντας νευρικές απολήξεις για να απελευθερωθεί η χημική ουσία νορεπινεφρίνη, η οποία προκαλεί σύσπαση των αιμοφόρων αγγείων (γίνονται πιο στενά). Αυτό μειώνει το ποσό του υγρού που απελευθερώνεται από τα αγγεία, με αποτέλεσμα λιγότερο πρήξιμο και λιγότερη παραγωγή βλέννας στη μύτη.

Τα φάρμακα που περιέχουν ψευδοεφεδρίνη έχουν εγκριθεί σε διάφορα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χρησιμοποιούνται μόνα τους ή σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα για τη θεραπεία συμπτωμάτων κρυολογήματος και γρίπης, όπως ο πονοκέφαλος, ο πυρετός και ο πόνος, η αλλεργική

ρινίτιδα (φλεγμονή των ρινικών κοιλοτήτων από αλλεργίες) ή αγγειοκινητική ρινίτιδα (φλεγμονή των ρινικών κοιλοτήτων από μη-αλλεργικές ή μη-λοιμώδεις αιτίες), σε ασθενείς με ρινική συμφόρηση. Η ψευδοεφεδρίνη έχει εγκριθεί σε μερικά Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη θεραπεία της αερωτίτιδας (βαροτραύματος – φλεγμονή του μέσου ωτός εξαιτίας αιφνίδιων αλλαγών στην πίεση του αέρα) σε συνδυασμό σταθερής δόσης με τριπρολιδίνη.

 

 

Πηγη: https://www.healthview.gr/

Ανοικτό συνέδριο φορέων πρόληψης και απεξάρτησης

Επιστήμονες και συλλογικότητες από όλο το φάσμα του πεδίου πρόληψης και θεραπευτικής αντιμετώπισης των εξαρτήσεων στη χώρα μας, θα πραγματοποιήσουν το ανοικτό συνέδριο με θέμα «H αντιμετώπιση της εξάρτησης στην Ελλάδα: Χθες, σήμερα, αύριο». Προσδοκία είναι να διανοίξει ο  επιστημονικός, πολιτικός και κοινωνικός διάλογος για το θέμα των εξαρτήσεων στην Ελλάδα.

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2023, από τις 9.00 το πρωί έως τις  6.00 το απόγευμα, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στη αίθουσα Μελίνα Μερκούρη. Πρόκειται για μια σημαντική συγκυρία κατόπιν της εξαγγελίας του Υπουργείου Υγείας για σαρωτικές αλλαγές, με κατάργηση όλων των εγκεκριμένων (ν. 4139/2013) φορέων και προγραμμάτων πρόληψης και θεραπείας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις των επιστημόνων πρώτης γραμμής, των ληπτών υπηρεσιών και της κοινωνίας. Οι διοργανωτές επιδιώκουν να καταγράψουν τη σημερινή και πραγματική εικόνα του πεδίου των εξαρτήσεων -με τα επιτεύγματα, τις αδυναμίες και τις νέες προκλήσεις της- και να συνθέσουν τις προτάσεις τους για μια μακρόπνοη πολιτική ολιστικής αντιμετώπισης των εξαρτήσεων στο πλαίσιο ενός δημόσιου συστήματος υγείας.

Το συνέδριο θα καλύψει τις ακόλουθες θεματικές

  • Η πρόληψη και η θεραπευτική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στο κατώφλι της απορρύθμισης: Κείμενο-κάλεσμα για συσπείρωση
  • Μείωση της βλάβης: Ανάπτυξη υπηρεσιών και νέες προκλήσεις
  • Η θεραπεία των εξαρτήσεων από ψυχοδραστικές ουσίες: Μπροστά στην πολυπλοκότητα
  • Ο κοινός στόχος της ένταξης: Θεμελιώδεις αρχές, νέες τάσεις και ανάγκες
  • Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση σε διαρκή αναζήτηση και η αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στο στόχαστρο
  • Εξάρτηση από το αλκοόλ και άλλοι εθισμοί της συμπεριφοράς
  • Πρόληψη και παρέμβαση στην εφηβεία
  • Τέχνη, αθλητισμός, κοινωνικές δράσεις, δικτύωση και συνέργειες: Καλές πρακτικές και προοπτικές
  • Συμπεράσματα – διακήρυξη του Συνεδρίου

Η συμμετοχή στο συνέδριο είναι ελεύθερη και οι διοργανωτές απευθύνουν ανοικτή πρόκληση συμμετοχής σε επιστήμονες, ερευνητές, εργαζόμενους και λήπτες υπηρεσιών από τον χώρο αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής φροντίδας, σε επιστημονικές ενώσεις, σε χαράσσοντες πολιτική και σε κάθε ενδιαφερόμενο/η.

Το ανοικτό συνέδριο διοργανώνουν από κοινού το επιστημονικό προσωπικό των φορέων πρόληψης και απεξάρτησης, την Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ (ΟΣΟΚΕΘΕΑ), τον Σύλλογο Γονέων και Φίλων ΔΙΑΠΛΟΥΣ, τον Σύλλογο Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ και το Σωματείο Εργαζομένων Κέντρων Πρόληψης. Συμμετέχουν, επίσης, ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής και το Σωματείο Εργαζομένων Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Δελτίο τύπου ΠΙΣ 4-12-2023 / Ικανοποίηση Π.Ι.Σ. για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Ο Π.Ι.Σ. εκφράζει την ικανοποίησή του για την ευόδωση της συνεργασίας που είχε με τις ηγεσίες των Υπουργείων Υγείας και Δικαιοσύνης για την αυστηροποίηση των ποινών για όσους βιαιοπραγούν κατά ιατρών και λοιπών υγειονομικών.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΙΣ 4-12-2023 ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΠΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΑΤΡΩΝ

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

www.pis.gr