Κατηγορία: Ενημέρωση

Σύμφωνα με έρευνα της «διαΝέοσις», ο επιπολασμός του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας στα παιδιά κυμαίνεται στην Ελλάδα από 21% στην προσχολική ηλικία έως 41% στη σχολική και εφηβική ηλικία, με τα ποσοστά αυτά να είναι σημαντικά υψηλότερα από το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών (15% στην προσχολική ηλικία έως 25% στη σχολική και εφηβική ηλικία αντίστοιχα). Επιπρόσθετα, ο επιπολασμός του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας είναι υψηλότερος στα κορίτσια σε σύγκριση με τα αγόρια προσχολικής ηλικίας (24% έναντι 17%, αντίστοιχα). Εντούτοις, η διαφορά αντι–στρέφεται καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, με τον επιπολασμό του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας να είναι υψηλότερος στα αγόρια σε σύγκριση με τα κορίτσια σχολικής ηλικίας (44% έναντι 39%, αντίστοιχα). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η κατανομή της παιδικής παχυσαρκίας σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες και περιοχές στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, ο επιπολασμός του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας στα παιδιά είναι υψηλότερος σε αγροτικές περιοχές (53% και 54% σε αγροτικές περιοχές της Θεσσαλονίκης και της Κρήτης αντίστοιχα) σε σύγκριση με τα αστικά κέντρα (37% έως 44% σε αστικούς Δήμους της Αττικής, του Ηρακλείου Κρήτης και της Θεσσαλονίκης). Διαφοροποιήσεις όμως παρατηρούνται και εντός του αστικού ιστού, καθώς στηνπεριφέρεια Αττικής ο επιπολασμός του υπέρβαρου δε διαφέρει σημαντικά μεταξύ των Δήμων αλλά τα ποσοστά της παχυσαρκίας είναι υψηλότερα σε Δήμους χαμηλότερου κοινωνικo-οικονομικού επιπέδου σε σύγκριση με Δήμους υψηλότερου κοινωνικo-οικο–νομικού επιπέδου με τα ποσοστά να κυμαίνονται μεταξύ 2,7% – 20,3%. Εκτός από τα παιδιά ιδιαίτερα υψηλός είναι και ο επιπολασμός του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας στους ενήλικες στην Ελλάδα, καθώς ξεπερνά το 50%, με 3 από τις 4 οικογένειες να έχουν τουλάχιστον έναν υπέρβαρο ή παχύσαρκο γονέα.

Επιπτώσεις στην Υγεία
Οι επιπτώσεις της στην υγεία είναι πολλές καθώς, η παχυσαρκία συνοδεύεται από πολυάριθμες καρδιομεταβολικές κλινικές διαταραχές, όπως η υπέρταση, οι δυσλιπιδαιμίες, η ινσουλινοαντίσταση και η χρόνια φλεγμονή, οι οποίες με την πάροδο των ετών και ενώ η παχυσαρκία παραμένει, εξελίσσονται σε χρόνια νοσήματα, όπως τα Καρδιαγγειακά Νοσήματα (ΚΝ) και ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ2). Αν και τα ποσοστά των παιδιών και ενηλίκων στην Ελλάδα που εμφανίζουν τις συγκεκριμένες καρδιομεταβολικές κλινικές διαταραχές ποικίλουν αισθητά ανά ηλικιακή ομάδα, φύλο και κλινική διαταραχή, εντούτοις όπως λένε, είναι ιδιαίτερα αυξημένα στα άτομα με υπερβαρότητα και παχυσαρκία. Ενδεικτικά αναφέρουν ότι, ερευνητικά ευρήματα για τον ελληνικό πληθυσμό έχουν δείξει ότι περίπου το 48% των παιδιών σχολικής ηλικίας με παχυσαρκία εμφανίζουν ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Εκτός όμως από τις καρ–διομεταβολικές κλινικές διαταραχές της παχυσαρκίας και τις μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία των παιδιών, υπάρχουν και οι άμεσες συνέπειες της νόσου. Συγκεκριμένα, η χρόνια φλεγ–μονή που συνοδεύει την παχυσαρκία οδηγεί σε μειωμένη εντερική απορρόφηση του σιδήρου, μείωση των επιπέδων σιδήρου στο αίμα και επαγωγικά σε μείωση του κορεσμού τρανσφερίνης σε σίδηρο, που αποτελεί κριτήριο διάγνωσης της σιδηροπενίας. Έτσι, τα ποσοστά σιδηροπενίας και σιδηροπενικής αναιμίας είναι πολύ υψηλότερα στα παιδιά με υπέρβαρο και παχυσαρκία σε σχέση με τα παιδιά με φυσιολογικό βάρος, μια κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γνωσιακή ανάπτυξη των παιδιών, την ικανότητα συγκέντρωσης και μάθησης και εντέλει τις μαθητικές τους επιδόσεις.
Οι πρώτοι παράγοντες κινδύνου εντοπίζονται στα πρώιμα στάδια της ζωής, καθώς πολυάριθμα ερευνητικά δεδο–μένα έχουν αναδείξει ένα μεγάλο αριθμό παραγόντων που δρουν πριν και αμέσως μετά τη γέννηση ενός ατόμου και αυξάνουν τον κίνδυνο της παχυσαρκίας.
Οι παράγοντες αυτοί ονομάζονται «περιγεννητικοί» και δρουν μέσω μεταβολικών και ορμονικών προσαρμογών, οι οποίες αν και έχουν ως στόχο την επιβίωση του εμβρύου κατά την κύηση ή του βρέφους μετά τη γέννηση, οδηγούν τελικά σε αυξημένη προδιάθεση αποθήκευσης σωματικού λίπους και κατά συνέπεια σε αυξημένη πιθανότητα μελλοντικής εμφάνισης παχυσαρκίας. Ο επιπολασμός των περιγεννητικών παραγόντων κινδύνου βρέθηκε να είναι υψηλότερος στη Ελλάδα σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, υποδεικνύοντας τον σημαντικό τους ρόλο στις αυξημένες διαστάσεις του προβλήματος της παχυσαρκίας στη χώρα μας. Ενδεικτικά, το ποσοστό των βρεφών που εμφανίζουν ταχύ ρυθμό ανάπτυξης κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους βρέθηκε να είναι κατά 26 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο στην Ελλάδα σε σύγκριση με χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης (48% έναντι 22% αντίστοιχα). Προς το τέλος της βρεφικής ηλικίας και καθώς το παιδί μεγαλώνει, η αλληλεπίδραση περιγεννητικών και άλλων περιβαλλοντικών παραγόντων κινδύνου, που σταδιακά αποκτούν πιο ισχυρό ρόλο, οδηγούν τελικά στην υιοθέτηση συμπεριφορών που συμβάλλουν στη διαμόρφωση και συντήρηση ενός θετικού ισοζυγίου ενέργειας, το οποίο σταδιακά οδηγεί στην περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις συμπεριφορές του ενεργειακού ισοζυγίου, συχνά αναφέρονται ως προσδιοριστές και προέρχονται κυρίως από το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον του ατόμου. Όσον αφορά στο κοινωνικό περιβάλλον των παιδιών στην Ελλάδα, οι κυριότεροι προσδιοριστικοί παράγοντες των συμπεριφορών του ενεργειακού ισοζυγίου που έχουν καταγραφεί, αφορούν τις πρακτικές των γονέων για τη σίτιση και τη σωματική δραστηριότητα των παιδιών τους, τον ρόλο των γονέων ως πρότυπα συμπεριφοράς, τους κανόνες που θέτουν οι γονείς στα παιδιά τους αναφορικά με τη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τον καθιστικό χρόνο και τη χρήση οθόνης, καθώς και τον βαθμό υποστήριξης και ενθάρρυνσης που παρέχουν στο παιδί τους για την υιοθέτηση συγκεκριμένων συμπεριφορών διατροφής και άσκησης. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, οι επιδράσεις από το κοινωνικό περιβάλλον μεταβάλλονται και κυριαρχούν εκείνες που προέρχονται από τους συνομηλίκους, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, τις διαφημίσεις τροφίμων κτλ. Όσον αφορά το φυσικό περιβάλλον, ως σημαντικότεροι προσδιοριστικοί παράγοντες συμπεριφορών του ενεργειακού ισοζυγίου φαίνεται να είναι η διαθεσιμότητα και προσβασιμότητα υγιεινών ή μη-υγιεινών τροφίμων στο σπίτι, στο σχολείο, στη γειτονιά και στον χώρο εργασίας, καθώς και η διαθεσιμότητα, προσβασιμότητα, ασφάλεια και αισθητική της περιοχής κατοικίας αναφορικά με τις δυνατότητες που προσφέρονται για σωματική δραστηριότητα. Η επίδραση των προαναφερθέντων προσδιοριστικών παραγόντων του φυσικού περιβάλλοντος στις συμπεριφορές του ενεργειακού ισοζυγίου φαίνεται να διαφοροποιείται ανά γειτονιά, περιοχή κατοικίας, αλλά και χώρα. Οι διαφοροποιήσεις αυτές ως ένα βαθμό ερμηνεύουν τις λιγότερο ευνοϊκές συμπεριφορές ενεργειακού ισοζυγίου που έχουν καταγραφεί σε Δήμους χαμηλότερου κοινωνικo-οικονομικού επιπέδου (ΚΟΕ) σε σύγκριση με Δήμους υψηλότερου ΚΟΕ, αλλά και τις διαφορές μεταξύ της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Στο πλαίσιο αυτό, τα ποσοστά των ενηλίκων στην Ελλάδα που δήλωσαν ότι δεν ασκούνται επειδή η γειτονιά τους δεν παρέχει υποδομές κατάλληλες για άσκηση (όπως για παράδειγμα ποδηλατόδρομους, πάρκα, μεγάλα πεζοδρόμια), στερείται αισθητικής ή δεν είναι ασφαλής βρέθηκαν να κυμαίνονται από 19% έως 32%, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για τις χώρες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης κυμαίνονταν από 1,9% έως 4,5%. Τέλος, ένας ακόμα παράγοντας που επιτείνει το πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας στη χώρα μας είναι η αντίληψη των γονέων αναφορικά με το σωματικό βάρος του παιδιού τους που αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό προσδιοριστικό παράγοντα που επηρεάζει τις συμπεριφορές ενεργειακού ισοζυγίου. Ειδικότερα, σύμφωνα με ερευνητικά ευρήματα, περισσότερο από το 1/3 των μητέρων στην Ελλάδα αντιλαμβάνονται το σωματικό βάρος των παιδιών τους ως χαμηλότερο από το πραγματικό. Το ποσοστό υποεκτίμησης του πραγματικού σωματικού βάρους των παιδιών από τους γονείς τους είναι εντυπωσιακά υψηλό στη χώρα μας ιδιαίτερα για υπέρβαρα/παχύσαρκα παιδιά. Πιο συγκεκριμένα το ποσοστό υποεκτίμησης του σωματικού βάρους παχύσαρκων παιδιών στην Ελλάδα ανέρχεται στο 91% για παιδιά προσχολικής ηλικίας και στο 82% και 52% σε αγόρια και κορίτσια σχολικής ηλικίας αντίστοιχα.
Για την επίτευξη του στόχου αυτού, το «προτεινόμενο σχέδιο δράσης» περιλαμβάνει δύο βασικούς άξονες, οι οποίοι στοχεύουν:
(1) στον γενικό πληθυσμό, μέσω του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της αξιολόγησης σχολικών προγραμμάτων παρέμβασης για την προώθηση της υγιεινής διατροφής και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας για τα παιδιά και τις οικογένειες τους και (2) σε ομάδες υψηλού κινδύνου για παχυσαρκία και συνοδά καρδιομεταβολικά νοσήματα, μέσω του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της αξιολόγησης μιας διαδικασίας εντοπισμού αλλά και παρέμβασης για τις οικογένειες υψηλού κινδύνου από τις τοπικές δομές ΠΦΥ. Στο πλαίσιο του πρώτου άξονα του προτεινόμενου σχεδίου δράσης, το σχολείο και ειδικότερα η πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αποτελεί τον ιδανικό χώρο για την εφαρμογή παρεμβάσεων που στοχεύουν κυρίως στην πρόληψη και λιγότερο στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και συνοδών νοσημάτων και αφορούν στον γενικό πληθυσμό. Συνεπώς, ο πρώτος άξονας περιλαμβάνει την υλοποίηση σχολικών προγραμμάτων, αλλά και υποστηρικτικών δράσεων σε επίπεδο δήμων που θα προωθήσουν την υγιεινή διατροφή και την άσκηση για τα παιδιά και τις οικογένειές τους με τη δυνατότητα επέκτασης τους στο σύνολο της επικράτειας. Ο δεύτερος άξονας έρχεται να λειτουργήσει συμπληρωματικά ως προς τον πρώτο. Συγκεκριμένα, αν και τα σχολικά προγράμματα μπορούν επιτυχώς να στοχεύσουν στον γενικό πληθυσμό, δεν μπορούν και δεν πρέπει να εστιάζουν σε παιδιά με υπέρβαρο και παχυσαρκία και στις οικογένειές τους κυρίως για τους ακόλουθους λόγους. Αφενός γιατί οι γονείς που έχουν παιδιά με υπέρβαρο ή παχυσαρκία συχνά δεν αναγνωρίζουν το πρόβλημα και συνεπώς δεν ανα–λαμβάνουν δράση γι’ αυτό, οπότε μια καμπάνια ενημέρωσης στον χώρο του σχολείου θα θεωρούσαν ότι δεν τους αφορά. Αφετέρου, γιατί δεν μπορεί να υλοποιηθεί ξεχωριστή παρέμβαση για αυτά τα παιδιά στον χώρο του σχολείου προς αποφυγήν στιγματισμού και στοχοποίησης του παιδιού και της οικογένειας. Επομένως, τίθεται η ανάγκη οι οικογένειες αυτές να ανιχνεύονται με διακριτικό τρόπο και να παραπέμπονται εκτός σχολείου για περαιτέρω συμβουλευτική και παρέμβαση στην οικογένεια και όχι στο παιδί (για παιδιά που φοιτούν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση). Την ανάγκη αυτή έρχεται να καλύψει ο δεύτερος άξονας στο πλαίσιο του οποίου πραγματοποιείται ένας μη επεμβατικός προσυμπτωματικός έλεγχος με τη χρήση της θεσμοθετημένης και υποχρεωτικής διαδικασίας συμπλήρωσης του Ατομικού Δελτίου Υγείας του μαθητή (ΑΔΥΜ) και του εμπλουτισμού του με ένα σύντομο αυτοδηλούμενο ερωτηματολόγιο για τους γονείς.

PEDOBESITY: ΚΑΙΝΟΤΟΜΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ
Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα δημόσιας υγείας του 21ου αιώνα. Στην Ελλάδα το ποσοστό των υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών και εφήβων υπερβαίνει το 30-35%. Καθώς τα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά ενηλικι–ώνονται, αντιμετωπίζουν πλήθος ιατρικών προβλημάτων που οφείλονται στην παχυσαρκία, και ευθύνονται για σημαντική αύξηση των δαπανών υγείας. Κατά συνέπεια, είναι απολύτως απαραίτητο να δοθεί έμφαση τόσο στην πρόληψη, όσο και στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, ώστε να βοηθήσουμε αποτελεσματικά στη βελτίωση της υγείας των πολιτών της χώρας μας κατά την ενήλικη ζωή, καθώς και στην ελάττωση του κόστους νοσηλείας τους λόγω των επιπλοκών της παχυσαρκίας. Η Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, το Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ) και η Εταιρεία Datamed, ανέλαβαν την υλοποίηση ενός καινοτόμου Προγράμματος κατά της παχυσαρκίας με τίτλο ‘PEDOBESITY: Ανάπτυξη Ευφυών Πολυεπίπεδων Πλη–ροφοριακών Συστημάτων και Εξειδικευμένων Αλγορίθμων Τεχνητής Νοημοσύνης για την Εξατομικευμένη Αντιμετώπιση της Παιδικής και Εφηβικής Παχυσαρκίας’ (Κωδικός Έργου: Τ1ΕΔΚ-01386), το οποίο υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Δράσης ΕΡΕΥΝΩ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ-ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ, συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εθνικούς πόρους μέσω του Ε.Π. Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα & Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ), και αποτελεί συνέχεια του Προγράμματος με τίτλο ‘Ανάπτυξη Εθνικού Συστήματος Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Υπερ–βαρότητας και Παχυσαρκίας κατά την Παιδική και Εφηβική Ηλικία» και σύνθημα «Χάνω Βάρος-Κερδίζω Ζωή’, στα πλαίσια του οποίου αναπτύχθηκε το ‘Εθνικό Μητρώο Πρόληψης και Αντιμετώπισης της Παχυσαρκίας κατά την Παιδική και Εφηβική Ηλικία’. Όπως επεσήμανε η Επιστημονική Υπεύθυνη του έργου κ. Ευαγγελία Χαρμανδάρη, Καθηγήτρια Παιδιατρικής – Παιδι–ατρικής Ενδοκρινολογίας, βασικά καινοτόμα αντικείμενα του έργου είναι η συλλογή και ανάλυση κλινικών, αιματολογικών, βιοχημικών, ενδοκρινολογικών και γενετικών δεδομένων ασθε–νών με παχυσαρκία με σκοπό την ανάπτυξη ειδικών αλγορίθμων για την εξατομικευμένη αντιμετώπιση της παχυσαρκίας σε παιδιά και εφήβους, η δημιουργία πλήρως διασυνδεδεμένων εφαρμογών διαδικτύου και mobile για την ολοκλήρωση του οικοσυστήματος εφαρμογών για την παιδική παχυσαρκία, και η ανάπτυξη πλατφόρμας ευφυούς διαχείρισης δεδομένων με χρήση καινοτόμου μεθοδολογίας ασαφών γνωστικών δικτύων και τεχνικών μοντελοποίησης από ανάλυση ιατρικών δεδομέ–νων, για την παροχή συμβουλών εξατομικευμένης θεραπείας. Τα παραπάνω αντικείμενα αποτελούν ένα καινοτόμο ενιαίο οικοσύστημα εφαρμογών e-Health για την εξατομικευμένη αντιμετώπιση της παχυσαρκίας σε παιδιά και εφήβους μέσα στα πλαίσια της ιατρικής ακριβείας (precision medicine) και της εξατομικευμένης ιατρικής αντιμετώπισης (personalized medical management).

Πηγη: HealthDaily

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) αποτελεί ένα χρονίως εξελισσόμενο μεταβολικό νόσημα με πολυπαραγοντικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από υψηλό σάκχαρο στο αίμα, αντίσταση στην ινσουλίνη και έλλειψη ινσουλίνης. Όπως εξηγεί η Ομάδα Εργασίας της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας,

(Γεράσιμος Σιάσος, καθηγητής Καρδιολογίας

-Ιγνάτιος Οικονομίδης, καθηγητής Καρδιολογίας

– Ευάγγελος Οικονόμου, επικ. καθηγητής Καρδιολογίας

– Νικόλαος Τεντολούρης, καθηγητής Παθολογίας & Σακχαρώδη Διαβήτη

– Γιούλη Λαμπαδιάρη, καθηγήτρια Παθολογίας – Ενδοκρινολογίας)

ταξινομείται αιτιολογικά σε 4 κατηγορίες αλλά δυο είναι οι συχνότερες μορφές του. Ο ΣΔ τύπου 1 όπου δεν παράγεται ινσουλίνη λόγω αυτοάνοσης καταστροφής των β-κυττάρων του παγκρέατος. Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά και νέους ενήλικες. Ο ΣΔ τύπου 2 αφορά την πλειοψηφία των πασχόντων και εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικες. Στον τύπου 2 ΣΔ υπάρχει αντίσταση στην ινσουλίνη και η έλλειψη της ινσουλίνης είναι σχετική. Κύρια αιτία του τύπου αυτού ΣΔ αποτελεί η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή.
Η μη ικανοποιητική ρύθμιση του ΣΔ οδηγεί σε μακροχρόνιες επιπλοκές, με σοβαρότερες αυτές από το καρδιαγγειακό, οι οποίες είναι:

• Καρδιαγγειακά συμβάματα όπως οξύ έμφραγμα του μυοκαρ–δίου, καρδιακή ανεπάρκεια και ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια.

• Διαβητική νεφροπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση.

• Περιφερική αγγειοπάθεια και νευροπάθεια που δύναται να οδηγήσουν σε έλκη – λοιμώξεις στα κάτω άκρα (διαβητικό πόδι) και σε ακρωτηριασμό.

• Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια που δύναται να οδηγήσει σε τύφλωση.

Με απλούς αριθμούς:
• 537 εκατομμύρια ασθενείς σε όλο τον κόσμο πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη και 1 στους 11 διαγιγνώσκεται με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.

• Στη χώρα μας νοσούν περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άτομα.

• Το 50% των ασθενών δεν γνωρίζουν ότι πάσχουν από Διαβήτη.

• Τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου.

• Το 84% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω με ΣΔπεθαίνουν από καρδιαγγειακά αίτια (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμικό αγγειακό επεισόδιο).

• Όσοι ζουν με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακή νόσο ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς διαβήτη.

• Περίπου 212.400.000συνάνθρωποί μαςή το½ από το σύνολο των ατόμων ηλικίας 20-79 ετών με διαβήτη δεν γνωρίζουν την ασθένειά τους και όλοι αυτοί οι άνθρωποι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

Η Ομάδα Εργασίας για την Καρδιά και Διαβήτη της Ελληνικής Καρδιολογικής εταιρείας, έχει οργανώσει ειδικά Ιατρεία, με τη στενή συνεργασία καρδιολόγων, ενδοκρινολόγων και παθολόγων με εξειδίκευση στο διαβήτη ανά την ελληνική επικράτεια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή προ-διαβήτη. Επίσης, μέσα από διάφορες δράσεις και σε συνεργασία με δημοτικούς και κρατικούς φορείς, προσπαθεί να ενημερώσει το κοινό για την πρόληψη του διαβήτη αλλά και της καρδιαγγειακής νόσου σε ασθενείς που ήδη νοσούν από σακχαρώδη διαβήτη ή εμφανίζουν προ-διάθεση για την εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη. Τα Ιατρεία Καρδιάς και Διαβήτη, εκτός από τη βέλτιστη ρύθμιση της γλυκαιμίας και των μεταβολικών διαταραχών έχουν ως στόχο τη διάγνωση και αντιμετώπιση των συνοσηροτήτων που προδιαθέτουν σε εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου αλλά και την καλύτερη διαχείριση μετά την εκδήλωσή της. Επίσης συμβάλλουν ουσιαστικά στον έλεγχο των ατόμων για την ύπαρξη σακχαρώδη διαβήτη και παρέχουν τη δυνατότητα εύκολης πρόσβασης σε διεπιστημονικές ομάδες ιατρών παρέχοντας την ευκολία της αντιμετώπισης συνολικά των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη

Πηγη:HealthDaily

Σημαντικές οι εξετάσεις οστικής πυκνότητας
Έχει αποδειχθεί ότι οι διαβητικοί έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδή αρθρίτιδα και οστεοπόρωση, παθήσεις που οδηγούν σε εκφύλιση των αρθρώσεων και επομένως είναι ενδεχόμενο να υποβληθούν σε αρθροπλαστική. Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση που επηρεάζει τις αρθρώσεις και μπορεί να προκαλέσει πόνο, δυσκαμψία και απώλεια λειτουργίας. Η σχέση μεταξύ οστεοπόρωσης και διαβήτη έχει αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος για την επιστημονική κοινότητα, καθώς επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει τη σύνδεση μεταξύ των δύο αυτών καταστάσεων. Η οστεοπόρωση, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από τη μείωση της οστικής πυκνότητας και την αύξηση του κινδύνου καταγμάτων, φαίνεται να εμφανίζεται συχνότερα σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2. Και οι δύο αυτές καταστάσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά επώδυνες και να περιορίζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής. Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει πολλούς λόγους για αυτό το φαινόμενο. Καταρχάς, η υψηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα, που χαρακτηρίζει τον διαβητικό οργανισμό, φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά την υγεία των οστών. Η υπερβολική γλυκόζη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονές στα αγγεία και τους ιστούς, που επηρεάζουν αρνητικά την οστική υγεία. Επιπλέον, ο διαβήτης δρα αρνητικά στην παραγωγή ορμονών που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της υγείας των οστών. Επίσης, οι διαβητικοί είναι συχνά υποχρεωμένοι να τηρούν διατροφικούς περιορισμούς που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία των οστών. Αυτή η αλλοίωση της ισορροπίας των ορμονών μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη οστική πυκνότητα και αύξηση του κινδύνου οστεοπόρωσης. Επίσης, οι διαβητικοί είναι συχνά υποχρεωμένοι να τηρούν διατροφικούς περιορισμούς που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία των οστών.

Πηγη:HealthDaily

Τι αναφέρουν οι ειδικοί του ΕΚΠΑ για τις καινούργιες θεραπείες
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Παγκρέατος, οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Αγγελική Ανδρικοπούλου, Μαρία Καπαρέλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας) συνοψίζουν τις σημαντικότερες θεραπευτικές εξελίξεις στην συστηματική θεραπεία της νόσου. Πιο πρόσφατα ένα πλήθος, νέων στοχευμένων θεραπειών έχουν συμπεριληφθεί στην θεραπευτική φαρέτρα και έχουν συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση του προσδόκιμου επιβίωσης στον καρκίνο παγκρέατος. Οι αναστολείς των PARP πρωτεϊνών (PARP inhibitors) είναι νέα φάρμακα που χρησιμοποιούνται ευρέως ήδη στην θεραπεία του καρκίνου ωοθηκών, του μαστού και του προστάτη. Πλέον, η θεραπεία με ολαπαρίμπη έχει εγκριθεί από τον FDA ήδη από τον Δεκέμβριο του 2019 ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία συντήρησης ασθενών με μεταλλάξεις των BRCA1/2 γονιδίων που δεν παρουσιάζουν πρόοδο νόσου στην χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής με πλατίνα. Οι ασθενείς αυτοί αποτελούν το 4-8% των ασθενών με καρκίνο παγκρέατος. Η έγκριση βασίστηκε στην μελέτη POLO που έδειξε όφελος ως προς το διάστημα ελεύθερο υποτροπής νόσου από την λήψη ολαπαρίμπης σε ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA1/2. Ωστόσο, από νεότερα δεδομένα φάνηκε πως η θεραπεία αυτή δεν έδειξε όφελος ως προς τη συνολική επιβίωση. Μία μελέτη φάσης 2 έδειξε ενθαρρυντικά αποτελέσματα και από την θεραπεία συντήρησης με ρουκαπαρίμπη, έναν άλλον αναστολέα PARP πρωτεϊνών, σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνωμα παγκρέατος και μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1, BRCA2 και PALB2 του ομόλογου ανασυνδυασμού. Το μέσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 13.1 μήνες και η μέση συνολική επιβίωση 23.5 μήνες, ενώ άνω του 40% των ασθενών ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Αναμένεται σύντομα η έγκριση αυτής της θεραπείας. Με βάση αυτά τα θετικά αποτελέσματα στην υποκατηγορία των ασθενών με μεταλλάξεις BRCA1, BRCA2 και PALB2 στο μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος, έχει σχεδιαστεί η μελέτη ECOG/ACRIN APOLLO trial που εξετάζει την επικουρική θεραπεία με ολαπαρίμπη στον πρώιμο, χειρουργηθέν καρκίνο παγκρέατος.Μία πληθώρα νέων στοχευμένων θεραπειών χρησιμοποιούνται πλέον έναντι συγκεκριμένων μεταλλάξεων που μπορούν να ανιχνευθούν με ειδικά μοριακά τεστ στο υλικό της βιοψίας/χειρουργείου. Το 90% των καρκινωμάτων παγκρέατος φέρουν KRAS μεταλλάξεις, αλλά μόνο το 1 με 2% των ασθενών φέρει την μετάλλαξη KRAS G12C. Ακόμη νεότερα δεδομένα δείχνουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα και από την θεραπεία με το νέο αναστολέα της μετάλλαξης KRAS G12C ανταγκρασίμπη με βάση την μελέτη KRYSTAL-1 που φτάνουν το ποσοστό ανταπόκρισης του 33% σε ασθενείς με KRAS G12C-μεταλλαγμένο καρκίνο παγκρέατος. Οι θεραπευτικές αυτές εξελίξεις καθιστούν απαραίτητη την ανάγκη μοριακού ελέγχου σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος ειδικά για τα γονίδια BRCA1/2, αλλά και για τα γονίδια KRAS και KRAS G12C. Τέλος, αν και τα ποσοστά επιτυχίας της ανοσοθεραπείας είναι υψηλά σε αρκετές συμπαγείς κακοήθειες, στον καρκίνο του παγκρέατος οι περισσότερες μελέτες με ανοσοθεραπεία απέτυχαν να βελτιώσουν την επιβίωση.

Πηγη: HealthDaily

Ελπιδοφόρα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής
Η πρώτη εξέταση αίματος για τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (ΡΑ) διαφαίνεται στον ορίζοντα, αφού ερευνητές ανέφεραν ελπιδοφόρα αποτελέσματα κλινικής δοκιμής σε ιατρικό συνέδριο την τρέχουσα εβδομάδα. Η διάγνωση της νόσου είναι σχετικά δύσκολη στα αρχικά στάδια, επειδή τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα άλλων ασθενειών και μέχρι σήμερα καμία εξέταση αίματος ή σωματικό εύρημα δεν μπορούν να τη διαφοροποιήσουν. Το νέο τεστ, που αναπτύσσεται από την Aqtual Inc., αναλύει γονίδια στο υγρό μέσα στον αρθρικό υμένα, την κάψουλα που περιέχει τις αρθρώσεις στις άκρες των οστών. Σε μια μελέτη στην οποία συμμετείχαν 89 ασθενείς με ΡΑ, 61 με άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις, 12 με οστεοαρθρίτιδα και 29 υγιείς εθελοντές, το τεστ Aqtual ήταν 90,8% ακριβές στον εντοπισμό αυτών με ΡΑ και 96,1% ακριβές στον προσδιορισμό του ποιος δεν είχε τη νόσο, σύμφωνα με τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν την Τετάρτη στην ετήσια συνάντηση του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας στο Σαν Ντιέγκο. Τα γονίδια στο αρθρικό υγρό των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα μπορούν επίσης να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για την εξέλιξη της νόσου, την προσαρμογή των θεραπειών και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των θεραπειών.

Πηγη:HealthDaily

Τρίτη 21/11/23, 19.00-20.30

Η Ιατρική Εταιρεία Αθηνών συνεχίζει τον κύκλο εκπαιδευτικών διαδικτυακών μαθημάτων και διοργανώνει το επόμενο WEBINAR με τίτλο «Εμβόλια ενηλίκων 2023: Χρηστικές πληροφορίες», την Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2023 και ώρα 19.00-20.30.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

ΕΓΓΡΑΦΗ

Το CDC και ο ΠΟΥ προτρέπουν τις χώρες να βρουν και να εμβολιάσουν όλα τα παιδιά κατά της ιλαράς και άλλων ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλια.

Μετά από χρόνια μείωσης της εμβολιαστικής κάλυψης κατά της ιλαράς, τα κρούσματα ιλαράς το 2022 αυξήθηκαν κατά 18% και οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 43% παγκοσμίως (σε σύγκριση με το 2021). Αυτό ανεβάζει τον εκτιμώμενο αριθμό των κρουσμάτων ιλαράς σε 9 εκατομμύρια και τους θανάτους σε 136.000 –κυρίως μεταξύ παιδιών– σύμφωνα με μια νέα έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC).

Η ιλαρά εξακολουθεί να αποτελεί μια αδυσώπητα αυξανόμενη απειλή για τα παιδιά. Το 2022, 37 χώρες παρουσίασαν μεγάλες ή ενοχλητικές επιδημίες ιλαράς σε σύγκριση με 22 χώρες το 2021. Από τις χώρες που εμφάνισαν κρούσματα, 28 ήταν στην περιοχή του ΠΟΥ για την Αφρική, έξι στην Ανατολική Μεσόγειο, δύο στη Νοτιοανατολική Ασία και μία στην της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας.

«Η αύξηση των κρουσμάτων ιλαράς και των θανάτων είναι συγκλονιστική, αλλά δυστυχώς, όχι απροσδόκητη, δεδομένης της μείωσης των ποσοστών εμβολιασμού που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια», δήλωσε ο John Vertefeuille, διευθυντής του Τμήματος Παγκόσμιας Ανοσοποίησης του CDC. “Τα κρούσματα ιλαράς οπουδήποτε αποτελούν κίνδυνο για όλες τις χώρες και τις κοινότητες όπου οι άνθρωποι είναι υποεμβολιασμένοι. Οι επείγουσες, στοχευμένες προσπάθειες είναι κρίσιμες για την πρόληψη της νόσου της ιλαράς και των θανάτων.”

Η ιλαρά μπορεί να προληφθεί με δύο δόσεις εμβολίου ιλαράς. Ενώ μια μέτρια αύξηση στην παγκόσμια κάλυψη εμβολιασμού σημειώθηκε το 2022 από το 2021, εξακολουθούσαν να υπάρχουν 33 εκατομμύρια παιδιά που έχασαν τη δόση του εμβολίου ιλαράς: σχεδόν 22 εκατομμύρια έχασαν την πρώτη τους δόση και άλλα 11 εκατομμύρια έχασαν τη δεύτερη δόση. Το παγκόσμιο ποσοστό κάλυψης εμβολίου της πρώτης δόσης, στο 83% και της δεύτερης δόσης, στο 74%, εξακολουθούσε να είναι πολύ κάτω από την κάλυψη του 95% με δύο δόσεις που είναι απαραίτητες για την προστασία των κοινοτήτων από επιδημίες.

Οι χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου ο κίνδυνος θανάτου από ιλαρά είναι υψηλότερος, συνεχίζουν να έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά εμβολιασμού με μόλις 66%. ένα ποσοστό που δεν δείχνει καθόλου ανάκαμψη από την υποχώρηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Από τα 22 εκατομμύρια παιδιά που έχασαν την πρώτη τους δόση εμβολίου ιλαράς το 2022, πάνω από τα μισά ζουν σε μόλις 10 χώρες: Αγκόλα, Βραζιλία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Αιθιοπία, Ινδία, Ινδονησία, Μαδαγασκάρη, Νιγηρία, Πακιστάν και Φιλιππίνες.

“Η έλλειψη ανάκαμψης στην κάλυψη του εμβολίου κατά της ιλαράς σε χώρες χαμηλού εισοδήματος μετά την πανδημία είναι ένα καμπανάκι συναγερμού για δράση. Η ιλαρά ονομάζεται ιός της ανισότητας για καλό λόγο. Είναι η ασθένεια που θα βρει και θα επιτεθεί σε όσους δεν προστατεύονται. ” δήλωσε η Kate O’Brien, Διευθύντρια του ΠΟΥ για Ανοσοποίηση, Εμβόλια και Βιολογικά. «Τα παιδιά παντού έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από το σωτήριο εμβόλιο της ιλαράς, ανεξάρτητα από το πού ζουν».

Το CDC και ο ΠΟΥ προτρέπουν τις χώρες να βρουν και να εμβολιάσουν όλα τα παιδιά κατά της ιλαράς και άλλων ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλια και ενθαρρύνουν τους παγκόσμιους ενδιαφερόμενους φορείς να βοηθήσουν τις χώρες να εμβολιάσουν τις πιο ευάλωτες κοινότητές τους. Επιπλέον, για να βοηθήσουν στην πρόληψη των εστιών, όλοι οι παγκόσμιοι εταίροι υγείας σε παγκόσμιο, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο πρέπει να επενδύσουν σε ισχυρά συστήματα επιτήρησης και ικανότητα ανταπόκρισης σε κρούσματα για την ταχεία ανίχνευση και αντίδραση σε εστίες.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Άμεση ενίσχυση του προϋπολογισμού του 2023 και 2024 κατά 100.000.000 τουλάχιστον κατά έτος, θεσμοθέτηση πλαφόν στο clawback κάτω του 5% με στόχο την κατάργησή του μέσω εφαρμογής μέτρων, συστηματική εφαρμογή και επέκταση των κανόνων συνταγογράφησης και κούρεμα του τεχνητού χρέους των παρελθόντων ετών του clawback, ζητούν οι ιδιωτικοί φορείς ΠΦΥ, όπως ανέφερε, ο Φώτης Πατσουράκος σε πρόσφατη ημερίδα του Συντονιστικού Οργάνου Φορέων ΠΦΥ και του ΙΣΑ.

Τι ανέφερε στην ομιλία του ο κ. Φώτης Πατσουράκος

Το clawback που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει υφαρπαγή, εμφανίστηκε το 2013, χωρίς προηγούμενη συμφωνία με τους ιατρούς και τα εργαστήρια που είχαν συμβληθεί με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το 2012. Με αποτέλεσμα μέσα σε μία νύχτα να οφείλουν το 60% των εσόδων τους, δηλαδή, 450.000.000 ευρώ.

Υπήρχαν έκτοτε διαβεβαιώσεις από τον Οργανισμό ότι θα ελέγχει το clawback, θα υπάρξει ενίσχυση του προϋπολογισμού και θα μπουν όρια συνταγογράφησης. Όμως καμία σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη δεν πραγματοποιήθηκε, ούτε τότε, αλλά ούτε και τώρα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία συγκράτηση των δαπανών και καμία ουσιαστική ενίσχυση του προϋπολογισμού ανάλογη με τις ανάγκες.

Έκτοτε και έως σήμερα ο προϋπολογισμός δίνει διαχρονικές εξετάσεις και έφτασε τα 482.000.000 ευρώ, υπολειπόμενος κατά πολύ των αναγκών αφού μελέτες και μέσω του Ο.Ο.Σ.Α. έχουν δείξει ότι για τις ανάγκες του 2010 χρειάζονταν 550 εκατομμύρια, χωρίς φυσικά έκτοτε να γίνει άλλη μελέτη για να τις προσαρμόσει στις σημερινές ανάγκες.

Το 2012 ο προϋπολογισμός ήταν 600.000.000 και εξυπηρετούσε μόνο τέσσερα Ταμεία – ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΤΕΒΕ και ΟΙΚΟ ΝΑΥΤΟΥ – περίπου το 70% των ασφαλισμένων. Εν συνεχεία εντάχτηκε και το υπόλοιπο 30% και αντί να αυξηθεί ο προϋπολογισμός στα 700 εκατομμύρια, μειώθηκε στα 273.

Την περίοδο της πανδημίας το σύνολο του πληθυσμού τόσο λόγω της εύλογης αδυναμίας των δημόσιων δομών να παρέχουν υπηρεσίες Π.Φ.Υ., όσο και του φόβου των πολιτών να προσέλθουν σε αυτές, εξυπηρετούταν στο σύνολό τους από τον ιδιωτικό τομέα. Οι δαπάνες αυξάνονταν χωρίς παράλληλη άσκηση του προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα το clawback να αυξάνει.

Οι ιατροί με τη συμμετοχή των εκπροσώπων τους στα διαγνωστικά πρωτόκολλα έχουν εισηγηθεί και διεκδικούν μία σειρά μέτρα και κανόνες συνταγογράφησης. Πρόσφατα εισήχθησαν κάποιοι κανόνες προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια και πλήρη εφαρμογή των διαγνωστικών πρωτοκόλλων, όπως αυτά υπάρχουν στο Υπουργείο και αριθμούν 59.

Ένας νέος εργαστηριακός ή κλινικοεργαστηριακός ιατρός που τελειώνει αυτές τις ειδικότητες έχει δυο επιλογές και το απαντώ αυτό γιατί πολλοί με ρωτούν γιατί κάνουμε σύμβαση, ή να φύγει στο εξωτερικό, να δουλέψει στην Ελλάδα, να ανοίξει δηλαδή, ένα εργαστήριο μιας και είναι ελάχιστες προσλήψεις στο Ε.Σ.Υ..

Η ανάγκη της επιβίωσης οδηγεί στο άνοιγμα του ιδιωτικού εργαστηρίου αλλά θα καταλήξει στο δρόμο του χρέους λόγω του clawback και του rebate. Χιλιάδες ιατροί βουλιάζουν στα χρέη τους και καταστρέφονται οικονομικά. Εκατοντάδες ιατροί δεν μπορούν να βγουν στη σύνταξη λόγω των συγκεκριμένων χρεών και δεν τους επιτρέπετε ούτε καν να πεθάνουν γιατί θα πληρώσουν τα χρέη τα παιδιά τους.

Απαξιώνονται οι ειδικότητες εργαστηριακών και κλινικοεργαστηριακών ιατρών όπως π.χ. οι βιοπαθολόγοι με αποτέλεσμα να υπάρχει τρομερή έλλειψη αυτών των ειδικοτήτων και αν τις επιλέξουν οι νέοι ιατροί τελικά φεύγουν στο εξωτερικό.

Μία επιχείρηση, ένα εργαστήριο για να είναι βιώσιμο πρέπει να έχει κερδοφόρα χρήση και ταμειακή ρευστότητα. Οι ισχύουσες αμοιβές είναι ίδιες από το 1991 με υποτιμολόγηση έως και 70% που δέχτηκαν το 2013 και το 2015-2016.

Πως είναι δυνατόν μία εξέταση που το 1991 αμειβόταν με 100 ευρώ σε αντίστοιχες δραχμές, σήμερα να αμείβεται με 30 ευρώ και να είναι βιώσιμο το ιατρείο; Μπορεί ένας οργανισμός να έχει βιώσιμη ρευστότητα όταν του παρακρατείται πλέον του 50% των εσόδων του από αυτά που υποβάλει στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.;

Γι’ αυτό το λόγω ζητάμε:

Άμεση ενίσχυση του προϋπολογισμού του 2023 και 2024 κατά 100.000.000 τουλάχιστον κατά έτος.

Θεσμοθέτηση πλαφόν στο clawback κάτω του 5% με στόχο την κατάργησή του μέσω εφαρμογής μέτρων.

Συστηματική εφαρμογή και επέκταση των κανόνων συνταγογράφησης.

Κούρεμα του τεχνητού χρέους των παρελθόντων ετών του clawback που μας φορτώθηκε τουλάχιστον κατά 50%.

Στις ημέρες μας υπάρχει έλλειψη ζήτησης από τους νέους ιατρούς εργαστηριακών και κλινικοεργαστηριακών ειδικοτήτων. Η Γερμανία έλυσε την έλλειψη ιατρών με την εισαγωγή ιατρών από άλλες χώρες και κυρίως από την Ελλάδα. Εμείς δυστυχώς δεν θα το λύσουμε λόγω των χαμηλών αμοιβών, αφού σε γειτονικές χώρες όπως και στην αδελφή Κύπρο οι αμοιβές είναι τουλάχιστον τετραπλάσιες.

Η χώρα μας θα βιώσει ένα μεσαίωνα στο χώρο της υγείας και καλούμε όλους να ενσκήψουν στο πρόβλημα αυτό και να βρουν λύσεις.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Την αντίθεση του στον νέο θεσμό του προσωπικού γιατρού στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας εκφράζει, με ανακοίνωση του, ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά (ΙΣΠ), Νικόλαος Πλατανησιώτης.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΙΣΠ αναφέρει, μεταξύ άλλων, στη σχετική γραπτή δήλωσή του:

Η υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου -η οποία από όσο γνωρίζουμε- είναι μια αναχρονιστική πρακτική, θα έπρεπε ήδη να έχει καταργηθεί. Αντιθέτως, η σημερινή μετονομασία της υποχρέωσης για την εξυπηρέτηση του θεσμού του Προσωπικού Ιατρού είναι άτοπη και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Πώς είναι δυνατόν οι Αγροτικοί Ιατροί στη χώρα μας -που δεν έχουν ξεκινήσει την ειδίκευση τους- να λειτουργήσουν ως Προσωπικοί Ιατροί, πόσο μάλλον εκτός των καθηκόντων τους στο αγροτικό ιατρείο, να εφημερεύουν και στα Κέντρα Υγείας ή στα Νοσοκομεία της περιοχής τους.

Στην καλύτερη περίπτωση με ρυθμό 20 ασθενείς την ημέρα και με την προϋπόθεση ότι λειτουργούν τα τακτικά ιατρεία στα Κέντρα Υγείας και τα Περιφερειακά Ιατρεία, ο πληθυσμός ευθύνης του Αγροτικού /Προσωπικού Ιατρού θα εξεταστεί με ιδανικές συνθήκες σε 5 μήνες και σε φυσιολογικές συνθήκες σε 8 με 12 μήνες. Όπως αντιλαμβάνεστε, ο Αγροτικός/Προσωπικός Ιατρός θα ολοκληρώσει τη θητεία του χωρίς να έχει εξετάσει όλο τον πληθυσμό ευθύνης του.

Η ανωτέρω εξέλιξη φοβόμαστε ότι θα φέρει μεγαλύτερη υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας στις περιοχές που τυχόν θα εφαρμοστεί, άλλωστε είναι γνωστό ότι οι Αγροτικοί Ιατροί μετακινούνται συχνά από Κέντρα Υγείας/ Περιφερειακά Ιατρεία σε Νοσοκομεία για να εφημερεύσουν.

Κάκιστες αντιγραφές συστημάτων ΠΦΥ

Ο Θεσμός του Προσωπικού Ιατρού -με τον τρόπο τουλάχιστον που προσπαθεί να υλοποιηθεί μέχρι σήμερα- έχει αποτύχει. Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ότι, ο αριθμός των Ιατρών που εντάσσονται στον Προσωπικό Ιατρό είναι κατά πολύ μικρότερος από αυτόν που απαιτούν οι ανάγκες της χώρας για να καλυφθεί και να λειτουργήσει ο θεσμός.

Θα πρέπει κάποια στιγμή η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας -ανεξαρτήτως Κυβερνήσεως- να καταλάβει ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν κάκιστες αντιγραφές συστημάτων ΠΦΥ άλλων χωρών, οι οποίες ήδη έχουν αποτύχει στις χώρες τους π.χ. (Αγγλικό Σύστημα), αλλά να δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό σύστημα, προσαρμοσμένο στις γεωγραφικές και πληθυσμιακές ανάγκες της δικής μας χώρας και με βάσει το υπάρχον Ιατρικό και Νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο θα προσφέρει πραγματική Δημόσια Υγεία στον Ελληνικό Λαό.

Το Ιατρικό δυναμικό υπάρχει, από τα μνημόνια έχουμε βγει, άνθρωποι επιστήμονες με γνώση υπάρχουν, αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι μία νέα σχεδίαση της ΠΦΥ, σύμφωνα με αυτά που αναφέραμε πολύ σύντομα παραπάνω. Ειδικά σε συνδυασμό με αύξηση αποδοχών και επαναφορά τους στα προ μνημονίων επίπεδα και κάλυψη των οργανικών θέσεων με νέες προσλήψεις, θεωρούμε ότι θα έχουμε ένα καινούργιο σύστημα ΠΦΥ, πολύ πιο πετυχημένο από ότι έχουμε δει μέχρι σήμερα.

Λύσεις υπάρχουν, ευελπιστούμε σε ευήκοα ώτα Κυβερνούντων.

Δηλώνουμε ότι είμαστε στην διάθεση της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας για ανταλλαγή απόψεων και υποβολή στοχευμένων προτάσεων.

ΠΛΑΤΑΝΗΣΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ – ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΣΠ

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/