Κατηγορία: Ενημέρωση

“Εάν δεν ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα προσαρμογής στις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος θα μπορούσε να επιδεινώσει την επιβάρυνση της θνησιμότητας των νοσηλευομένων ασθενών από αναπνευστικές νόσους κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου”, λέει ο Achebak.

Νοσηλεία Αναπνευστικό: Η υπερθέρμανση του πλανήτη που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να επιδεινώσει την επιβάρυνση της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας από αναπνευστικά νοσήματα κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου. Αυτό είναι το κύριο συμπέρασμα μιας μελέτης με επικεφαλής το Ινστιτούτο Παγκόσμιας Υγείας της Βαρκελώνης (ISGlobal), η οποία δημοσιεύθηκε στο The Lancet Regional Health-Europe. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις υγειονομικές εγκαταστάσεις να προσαρμοστούν στην κλιματική αλλαγή.

Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τη συσχέτιση μεταξύ της θερμοκρασίας περιβάλλοντος και της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας από αναπνευστικές νόσους στις επαρχίες της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης μεταξύ 2006 και 2019. Και στις δύο τοποθεσίες, ο αριθμός των εισαγωγών στα νοσοκομεία (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κατέληξαν σε θάνατο) ήταν υψηλότερος κατά την ψυχρή περίοδο και χαμηλότερος κατά τη θερμή περίοδο, με κορύφωση τον Ιανουάριο και ελάχιστο τον Αύγουστο. Σε αντίθεση με τις εισαγωγές στο νοσοκομείο, οι οποίες ήταν υψηλότερες κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου, η μέγιστη επίπτωση της θνησιμότητας των νοσηλευόμενων ασθενών σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και συνδέθηκε στενά με τις υψηλές θερμοκρασίες. Για τον υπολογισμό της συσχέτισης μεταξύ της θερμοκρασίας περιβάλλοντος και της νοσοκομειακής θνησιμότητας, η ομάδα χρησιμοποίησε δεδομένα σχετικά με τις ημερήσιες εισαγωγές στα νοσοκομεία, τις καιρικές συνθήκες (θερμοκρασία και σχετική υγρασία) και τους ατμοσφαιρικούς ρύπους (O3, PM2,5, PM10 και NO2). Αν και είναι γνωστό ότι η καθημερινή έκθεση στη ζέστη και το κρύο συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο εισαγωγής σε νοσοκομείο από μια σειρά αναπνευστικών ασθενειών, όπως η πνευμονία, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και το άσθμα, καμία μελέτη δεν είχε επικεντρωθεί στο ποσοστό των εισαγωγών σε νοσοκομείο που καταλήγουν σε θάνατο, και επομένως στις πιο σοβαρές περιπτώσεις.

Η σχέση μεταξύ υψηλών θερμοκρασιών και θνησιμότητας

Όσον αφορά την αποδιδόμενη επιβάρυνση, οι θερινές θερμοκρασίες ευθύνονται για το 16% και το 22,1% των συνολικών θανατηφόρων νοσηλειών από αναπνευστικές νόσους στη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη, αντίστοιχα. Η επίδραση της ζέστης ήταν άμεση, με το μεγαλύτερο μέρος της επίπτωσης να εμφανίζεται εντός των τριών πρώτων ημερών από την έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες. “Αυτό υποδηλώνει ότι η αύξηση των οξέων αναπνευστικών εκβάσεων κατά τη διάρκεια της ζέστης σχετίζεται περισσότερο με την επιδείνωση χρόνιων και λοιμωδών αναπνευστικών νοσημάτων παρά με την εξάπλωση νέων αναπνευστικών λοιμώξεων, οι οποίες συνήθως χρειάζονται αρκετές ημέρες για να προκαλέσουν συμπτώματα”, αναφέρει ο Hicham Achebak, πρώτος συγγραφέας της μελέτης και ερευνητής στο Inserm και στο ISGlobal, ο οποίος είναι κάτοχος μεταδιδακτορικής υποτροφίας Marie Skłodowska-Curie από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν επίδραση της θερμότητας στην οξεία βρογχίτιδα και βρογχιολίτιδα, την πνευμονία και την αναπνευστική ανεπάρκεια. Ούτε η σχετική υγρασία ούτε οι ατμοσφαιρικοί ρύποι έπαιξαν στατιστικά σημαντικό ρόλο στη συσχέτιση της θερμότητας με τη θνησιμότητα σε ασθενείς που εισήχθησαν για αναπνευστική νόσο. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι γυναίκες ήταν πιο ευάλωτες στη ζέστη από ό,τι οι άνδρες. “Αυτό πιθανότατα οφείλεται σε συγκεκριμένες φυσιολογικές διαφορές στη θερμορύθμιση. Οι γυναίκες έχουν υψηλότερο κατώφλι θερμοκρασίας πάνω από το οποίο ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί εφίδρωσης και χαμηλότερη παραγωγή ιδρώτα από τους άνδρες, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα μικρότερη απώλεια θερμότητας μέσω εξάτμισης και επομένως μεγαλύτερη ευαισθησία στις επιπτώσεις της θερμότητας”, εξηγεί η Joan Ballester, ερευνήτρια του ISGlobal και τελευταία συγγραφέας της μελέτης.

Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή στα νοσοκομειακά κέντρα

Η μελέτη δείχνει ότι οι υψηλές θερμοκρασίες συνέβαλαν στην αύξηση του κινδύνου θανατηφόρων εισαγωγών σε νοσοκομεία, ιδίως στη Βαρκελώνη, ενώ οι χαμηλές θερμοκρασίες δεν συσχετίστηκαν με αυτή τη μεταβλητή. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, αυτό μπορεί να έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι υπηρεσίες υγείας προετοιμάζονται όλο και περισσότερο για την αντιμετώπιση των χειμερινών αιχμών στις αναπνευστικές νόσους. Υπό αυτή την έννοια, τα ευρήματα έχουν σημαντικές συνέπειες για τις πολιτικές προσαρμογής της υγείας στην κλιματική αλλαγή, καθώς και για τις προβλέψεις των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην ανθρώπινη υγεία. “Εάν δεν ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα προσαρμογής στις νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας του κλίματος θα μπορούσε να επιδεινώσει την επιβάρυνση της θνησιμότητας των νοσηλευομένων ασθενών από αναπνευστικές νόσους κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου”, λέει ο Achebak.

Πηγη: https://www.healthweb.gr

Κατά την περίοδο 2020-2022, οι διακοπές της COVID-19 οδήγησαν σε σχεδόν μισό εκατομμύριο περισσότερους θανάτους από φυματίωση. Η φυματίωση εξακολουθεί να είναι ο κύριος δολοφόνος μεταξύ των ατόμων με HIV.

Η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για το 2023 για την παγκόσμια φυματίωση (ΤΒ) υπογραμμίζει μια σημαντική παγκόσμια ανάκαμψη στην κλίμακα των υπηρεσιών διάγνωσης και θεραπείας της φυματίωσης το 2022. Δείχνει μια ενθαρρυντική τάση που αρχίζει να αναστρέφει τις επιζήμιες επιπτώσεις των διαταραχών της COVID-19 στις υπηρεσίες φυματίωσης.

Με δεδομένα από 192 χώρες και περιοχές, η έκθεση δείχνει ότι 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι διαγνώστηκαν με φυματίωση το 2022, καθιστώντας το τον υψηλότερο αριθμό που έχει καταγραφεί από τότε που ο ΠΟΥ ξεκίνησε την παγκόσμια παρακολούθηση της φυματίωσης το 1995.

Η αύξηση αποδίδεται στην καλή ανάκαμψη της πρόσβασης και της παροχής υπηρεσιών υγείας σε πολλές χώρες. Η Ινδία, η Ινδονησία και οι Φιλιππίνες, οι οποίες μαζί αντιπροσώπευαν πάνω από το 60% των παγκόσμιων μειώσεων στον αριθμό των ατόμων που διαγνώστηκαν πρόσφατα με φυματίωση το 2020 και το 2021, ανέκαμψαν όλα πέρα από τα επίπεδα του 2019 το 2022.

«Για χιλιετίες, οι πρόγονοί μας υπέφεραν και πέθαναν από φυματίωση, χωρίς να γνωρίζουμε τι ήταν, τι την προκάλεσε ή πώς να τη σταματήσουμε», δήλωσε ο Δρ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. «Σήμερα, έχουμε γνώσεις και εργαλεία που θα μπορούσαν μόνο να ονειρευτούν. Έχουμε πολιτική δέσμευση και έχουμε μια ευκαιρία που καμία γενιά στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είχε: την ευκαιρία να γράψουμε το τελευταίο κεφάλαιο στην ιστορία της φυματίωσης».

Σε παγκόσμιο επίπεδο, υπολογίζεται ότι 10,6 εκατομμύρια άνθρωποι αρρώστησαν με φυματίωση το 2022, από 10,3 εκατομμύρια το 2021. Γεωγραφικά, το 2022, οι περισσότεροι άνθρωποι που ανέπτυξαν φυματίωση ήταν στις Περιφέρειες του ΠΟΥ της Νοτιοανατολικής Ασίας (46%), της Αφρικής (23% ) και του Δυτικού Ειρηνικού (18%), με μικρότερες αναλογίες στην Ανατολική Μεσόγειο (8,1%), την Αμερική (3,1%) και την Ευρώπη (2,2%).

Ο συνολικός αριθμός των θανάτων που σχετίζονται με τη φυματίωση (συμπεριλαμβανομένων εκείνων μεταξύ των ατόμων με HIV) ήταν 1,3 εκατομμύρια το 2022, από 1,4 εκατομμύρια το 2021. Ωστόσο, κατά την περίοδο 2020-2022, οι διακοπές της COVID-19 οδήγησαν σε σχεδόν μισό εκατομμύριο περισσότερους θανάτους από φυματίωση. Η φυματίωση εξακολουθεί να είναι ο κύριος δολοφόνος μεταξύ των ατόμων με HIV.

Η πολυανθεκτική φυματίωση (MDR-TB) παραμένει μια κρίση δημόσιας υγείας. Ενώ εκτιμάται ότι 410.000 άτομα ανέπτυξαν πολυανθεκτική ή ανθεκτική στη ριφαμπικίνη φυματίωση (MDR/RR-TB) το 2022, μόνο δύο στα πέντε άτομα είχαν πρόσβαση σε θεραπεία. Υπάρχει κάποια πρόοδος στην ανάπτυξη νέων διαγνωστικών, φαρμάκων και εμβολίων για τη φυματίωση. Ωστόσο, αυτό περιορίζεται από το συνολικό επίπεδο των επενδύσεων σε αυτούς τους τομείς.

Επιτάχυνση της δράσης και των επενδύσεων για την επίτευξη νέων στόχων

Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι οι παγκόσμιες προσπάθειες για την καταπολέμηση της φυματίωσης έχουν σώσει πάνω από 75 εκατομμύρια ζωές από το 2000. Ωστόσο, απαιτούνται ακόμη περισσότερες προσπάθειες καθώς η φυματίωση παρέμεινε ο δεύτερος κορυφαίος λοιμογόνος δολοφόνος στον κόσμο το 2022.

Παρά τη σημαντική ανάκαμψη το 2022, η πρόοδος ήταν ανεπαρκής για την επίτευξη των παγκόσμιων στόχων για τη φυματίωση που τέθηκαν το 2018, με τις διαταραχές που προκαλούνται από την πανδημία και τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις να είναι οι κύριοι παράγοντες που συμβάλλουν στα εξής:

• καθαρή μείωση των θανάτων που σχετίζονται με τη φυματίωση από το 2015 έως το 2022 ήταν 19%, υπολείποντας πολύ από το ορόσημο της στρατηγικής του ΠΟΥ για το τέλος της φυματίωσης, με μείωση 75% έως το 2025
• σωρευτική μείωση του ποσοστού επίπτωσης της φυματίωσης από το 2015 έως το 2022 ήταν 8,7%, πολύ μακριά από το ορόσημο της στρατηγικής για το τέλος της φυματίωσης του ΠΟΥ για μείωση 50% έως το 2025
• περίπου το 50% των ασθενών με φυματίωση και τα νοικοκυριά τους αντιμετωπίζουν συνολικό κόστος που είναι καταστροφικό (άμεσες ιατρικές δαπάνες, μη ιατρικές δαπάνες και έμμεσες δαπάνες όπως απώλειες εισοδήματος που ανέρχονται σε περισσότερο από το 20% του συνολικού εισοδήματος των νοικοκυριών), πολύ μακριά από το τέλος της φυματίωσης.

Η έκθεση τονίζει επιπλέον τη σημασία της συντονισμένης δράσης σε όλους τους τομείς της υγείας και σε άλλους τομείς για την αντιμετώπιση των κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών καθοριστικών παραγόντων και των συνεπειών της φυματίωσης

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πολλοί άνθρωποι με διαβήτη παλεύουν και με την κατάθλιψη και ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο θάνατο, αναφέρουν ερευνητές.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία 15.000 ανθρώπων, από την Health and Nutrition Examination Survey και στοιχεία για θανάτους από το Centers for Disease Control and Prevention των ΗΠΑ.

Ανακάλυψαν ότι πάνω από το 10% των Αμερικανών ενηλίκων πάσχουν από κατάθλιψη ή διαβήτη. Γενικά, συμμετέχοντες με διαβήτη ήταν 1,7 φορές πιο πιθανό να πεθάνουν πρόωρα έναντι αυτών χωρίς διαβήτη.

Ο κίνδυνος θανάτου ήταν τουλάχιστον τετραπλάσιος για συμμετέχοντες με τις δύο παθήσεις έναντι αυτών χωρίς διαβήτη ή κατάθλιψη.

Ο Khubchandani, του New Mexico State University, δήλωσε ότι ο διαβήτης καθαυτός είναι εξουθενωτική νόσος και η συνύπαρξη με την κατάθλιψη καθιστούν χειρότερη την κατάσταση.

Για τη συννοσηρότητα θα μπορούσαν να ευθύνονται πολλοί δημογραφικοί, ψυχολογικοί και βιολογικοί μηχανισμοί.

Ορισμένα χαρακτηριστικά είναι συνήθη σε ανθρώπους με υψηλότερο κίνδυνο συνύπαρξης διαβήτη και κατάθλιψης. Σε αυτά περιλαμβάνονται το χαμηλότερο εισόδημα και εκπαίδευση, π ανθυγιεινός τρόπο ζωής και συννοσηρότητες.

Περίπου το 75% των ανθρώπων με διαβήτη λαμβάνουν αγωγή για τον έλεγχο της πάθησης στις ανεπτυγμένες χώρες.

Όμως, πάνω από το 50% των διαβητικών με συμπεριφορικά προβλήματα υγείας δεν λαμβάνουν επαρκή περίθαλψη όσον αφορά την ψυχική τους υγεία, σημείωσαν οι ερευνητές.

Η μελέτη συνιστά, οι γιατροί να ενσωματώνουν την αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας στην περίθαλψη του διαβήτη.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Diabetes & Metabolic Syndrome: Clinical Research & Reviews.

Πηγές:
Diabetes & Metabolic Syndrome: Clinical Research & Reviews.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέα δεδομένα ταράζουν τα νερά ως προς το αν υπάρχει κληρονομούμενη προδιάθεση. Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς, ο ρόλος του γονιδιακού ελέγχου.

Μια από τις πρώτες ερωτήσεις του ασθενή που έχει διαγνωστεί με καρκίνο είναι αν αυτός κληρονομείται. Μέχρι πρόσφατα η συνήθης απάντηση του ογκολόγου στον καρκίνο πνεύμονα ήταν αρνητική. Σε αντίθεση με άλλους τύπους καρκίνου (μαστού, ωοθηκών, παχέος εντέρου, προστάτη), αυτός έχει συνδεθεί κυρίως με περιβαλλοντικούς παράγοντες και βλαπτικές συνήθειες όπως το κάπνισμα, ενώ οι κληρονομούμενες μεταλλάξεις θεωρούνταν σπάνιες.

Νέα δεδομένα των τελευταίων λίγων ετών έρχονται να επαναπροσδιορίσουν μερικώς αυτή την επιστημονική γνώση, καθώς φαίνεται πως σε ένα ποσοστό ασθενών με καρκίνο πνεύμονα εντοπίζονται μεταλλάξεις που αυξάνουν την πιθανότητα και άλλων τύπων καρκίνου, μεταξύ των οποίων καρκίνου μαστού και ωοθηκών. Τα ευρήματα αυτά απαντούν σε ένα βαθμό στο ερώτημα γιατί ασθενούν με καρκίνο πνεύμονα νέα άτομα, μη καπνιστές, πέραν από τους προφανείς λόγους της περιβαλλοντικής μόλυνσης και της επαγγελματικής έκθεσης.

Η παθολόγος – ογκολόγος, πανεπιστημιακή υπότροφος του ΑΠΘ στην Πνευμονολογική Κλινική ΑΠΘ του νοσοκομείου “Γ.Παπανικολάου”, Έλενα Φούντζηλα (φωτογραφία), ανέλυσε τα τελευταία δεδομένα στη διάρκεια διήμερης επιστημονικής εκδήλωσης της Κλινικής με θέμα τη διαχείριση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα στην κλινική πράξη.

Το κληρονομικό υπόβαθρο

“Τα τελευταία χρόνια, γνωρίζαμε ότι υπάρχουν σε ένα πολύ μικρό ποσοστό κληρονομούμενες μεταλλάξεις σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Αυτές αφορούσαν δύο κυρίως γονίδια, τον EGFR και το Ρ53”, ανέφερε η κ.Φούντζηλα, προσθέτοντας πως στον ΕGFR αυτές οι μεταλλάξεις αφορούν περίπου το 0,5% με 1% των ασθενών με καρκίνο πνεύμονα. Μια συγκεκριμένη μετάλλαξη, η EGFR T790M, εμφανίζεται σε ασθενείς που έχουν λάβει κάποιον αναστολέα EGFR πρώτης – δεύτερης γενιάς.

“Ο κίνδυνος για μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα είναι πολύ αυξημένος σε αυτούς τους ανθρώπους και γι αυτό συστήνεται να τους παρακολουθούμε εντατικά, αν τους βρούμε”, επισήμανε η ογκολόγος, συμπληρώνοντας πως πρέπει να παρακολουθούνται με αξονικές και οι υγιείς συγγενείς.

Σύμφωνα με μια δημοσίευση, τα 19 από τα 29 άτομα που είχαν αυτή τη μετάλλαξη νόσησαν από μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Σε νέα πολύ πρόσφατη μελέτη, από τους 36 υγιείς που είχαν αυτές τις μεταλλάξεις οι 15 υποβάλλονταν σε πρόγραμμα εντατικής παρακολούθησης με αξονική τομογραφία και οι 9 διαγνώστηκαν με καρκίνο, εκ των οποίων ο ένας 28 ετών με περισσότερα από 10 οζίδια. Σε ελληνική δημοσίευση αναφέρεται η νόσηση μητέρας και του γιου της μόλις 27 ετών. Αμφότεροι ήταν μη καπνιστές και είχαν μια συγκεκριμένη μετάλλαξη στον EGFR που πιθανώς να ενοχοποιείται για την ανάπτυξη του καρκίνου.

Νέα δεδομένα που ταράζουν τα νερά

Ευρήματα νέων μελετών έρχονται να ταράξουν τα νερά, με πρώτη αυτή του 2020, που έλεγξε 58 γονίδια σχετιζόμενα γενικά με καρκίνο, σε 1000 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Το 4,9% είχαν γαμετικές μεταλλάξεις σε διάφορα γονίδια, – πιο συχνά στο BRCA2, στο CHEK2 και στο ΑΤΜ -, που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνο μαστού κυρίως και κάποιων άλλων καρκίνων.

Άλλη, δημοσίευση, που πραγματικά εντυπωσίασε, εντόπισε 1.161 ασθενείς με μεταλλάξεις σε κάποιο από τα γονίδια που γνωρίζουμε ότι σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, ανάμεσα σε περίπου 7.788 ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα.

“Το ποσοστό 15% είναι μεγάλο, αντίστοιχο με αυτό στον καρκίνο ωοθηκών και στον καρκίνο προστάτη, που είναι και οι πιο συχνά κληρονομούμενοι καρκίνοι”, παρατήρησε η κ. Φούντζηλα, διευκρινίζοντας ωστόσο, πως οι συμμετέχοντες στη μελέτη ασθενείς παραπέμφθηκαν κυρίως λόγω του οικογενειακού ιστορικού, οπότε το δείγμα μπορεί να είναι εμπλουτισμένο από μεταλλάξεις λόγω του ιστορικού άλλων καρκίνων.

Πότε χτυπάει “καμπανάκι”

“Υπάρχουν περιβαλλοντικοί παράγοντες, ατομικές συνήθειες κοινές σε κάποιες οικογένειες που μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου πνεύμονα, αλλά φαίνεται πως υπάρχουν και γενετικοί παράγοντες, οι οποίοι είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονα”, ανέφερε συνοψίζοντας η παθολόγος – ογκολόγος, για να προσθέσει πως το οικογενειακό ιστορικό είναι πάντα ένα καμπανάκι: “Βλέπουμε ότι αν κάποιος έχει έναν συγγενή με καρκίνο πνεύμονα έχει μιάμιση φορά μεγαλύτερη πιθανότητα απ΄αυτή του γενικού πληθυσμού να νοσήσει, και αυτή η πιθανότητα είναι τριπλάσια αν πρόκειται για καπνιστή”.

“Καμπανάκι” που συστήνεται να οδηγήσει σε γενετική συμβουλευτική, χτυπάει, επίσης, όταν έχουμε:

• δύο διαφορετικούς τύπους καρκίνου στο ίδιο άτομο,
• καρκίνος σε πολύ μικρή ηλικία.
• καρκίνος πνεύμονα σε μη καπνιστή.
• πολλαπλά περιστατικά στην οικογένεια,
• συγκεκριμένους τύπους καρκίνου, όπως ο τριπλά αρνητικός καρκίνος μαστού και ο επιθηλιακός καρκίνος ωοθηκών, που έχουν απόλυτη ένδειξη γονιδιακού ελέγχου.

Γονιδιακός έλεγχος

Σε συνεδρίες γενετικής συμβουλευτής, ομάδες επαγγελματικών υγείας, αποτελούμενες από ογκολόγους και κλινικούς γενετιστές, αξιολογεί ένα άτομο για την πιθανότητα να έχει μια κληρονομούμενη μετάλλαξη. Το ενημερώνει για τη δυνατότητα γονιδιακού ελέγχου, αλλά και για τι προεκτάσεις έχει ένα θετικό και ένα αρνητικό αποτέλεσμα.

“Λαμβάνουμε με λεπτομέρεια το οικογενειακό ιστορικό γιατί μπορεί να αποκαλύψει συγκεκριμένα σύνδρομα και να υποψιαστούμε συγκεκριμένα γονίδια, βλέπουμε κλινικά τον ασθενή γιατί μπορεί να έχει ένα σημείο που μπορεί να χτυπήσει καμπανάκι για κάποιο συγκεκριμένο σύνδρομο και ενημερώνουμε στη συνέχεια για τα βήματα που μπορεί να κάνει, προκειμένου να μειώσει την πιθανότητα να νοσήσει, ή να διαγνώσει έστω το καρκίνωμα σε αρχικά στάδια, με σκοπό βέβαια να βελτιώσουμε την πρόγνωσή του”, σημείωσε η κ. Φούντζηλα.

Η ίδια διευκρίνισε πως δεν υπάρχει σήμερα φαρμακευτική αγωγή που να μειώνει τον κίνδυνο σε αυτή την περίπτωση. “Αυτό όμως που μπορούμε να συμβουλέψουμε – και το κάνουμε σε όλους τους ανθρώπους με παθογόνες μεταλλάξεις – είναι ότι η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους και κυρίως η άσκηση μειώνει την πιθανότητα να νοσήσει ένας άνθρωπος από διάφορους τύπους καρκίνου κατά 30%”, κατέληξε.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε επικαιροποιημένη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

Σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα προκαλούν η ηπατίτιδα Β και C, το AIDS και η φυματίωση στους χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών.

Η ενέσιμη χρήση παραμένει σημαντικός παράγοντας κινδύνου και μπορεί να οδηγήσει σε άμεσο και έμμεσο κοινωνικό κόστος, που περιλαμβάνει απώλεια παραγωγικότητας, υψηλό κόστος θεραπείας και φροντίδας των πασχόντων και αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης σε άτομα που δεν κάνουν ενέσιμη χρήση.

Τα παραπάνω επισημαίνονται, μεταξύ άλλων, σε σημερινή επικαιροποιημένη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), με τίτλο “Πρόληψη και έλεγχος μεταδοτικών νοσημάτων σε άτομα που κάνουν ενέσιμη χρήση ναρκωτικών”. Η έκθεση εκδόθηκε από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (EMCDDA).

Στοχεύει να υποστηρίξει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους σχεδιαστές προγραμμάτων Δημόσιας Υγείας, παρέχοντας μία βάση στοιχείων για την ανάπτυξη εθνικών στρατηγικών. Παρέχει, επίσης, θέματα πρακτικής και στοχεύει στην ενημέρωση για την παρακολούθηση και αξιολόγηση στρατηγικών, πολιτικών και προγραμμάτων πρόληψης και ελέγχου.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, οι ειδικοί του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) συνιστούν οι παρεμβάσεις διευκόλυνσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν την άρση τιμωρητικών νόμων, πολιτικών και πρακτικών, όπως η ποινικοποίηση της κατοχής βελόνων και συρίγγων που επηρεάζει την ικανότητα των προγραμμάτων μείωσης της βλάβης να λειτουργούν προγράμματα βελόνων και σύριγγας.

Προτείνουν μείωση του στίγματος και των διακρίσεων, προώθηση της ενδυνάμωσης της κοινότητας και αντιμετώπιση της βίας κατά των ατόμων που κάνουν χρήση.

Σε ατομικό επίπεδο, οι δραστηριότητες προαγωγής της υγείας θα πρέπει να επικεντρωθούν στη μετάβαση προς την ασφαλέστερη συμπεριφορά κατά τη χρήση,  στη μειωμένη συχνότητα ενέσεων, στη μετάβαση στη μη ενέσιμη χρήση ναρκωτικών, στη διακοπή της χρήσης ναρκωτικών, στην ασφαλέστερη σεξουαλική συμπεριφορά, στη διενέργεια τακτικών τεστ και στη γνώση της θεραπείας.

Γίνεται, επίσης, λόγος για χορήγηση προφυλακτικών, μαζί με πληροφορίες για την προαγωγή της υγείας και παραπομπές σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας περίθαλψης ή σεξουαλικής υγείας, σε δωμάτια κατανάλωσης ναρκωτικών, μέσω της προσέγγισης της κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπου χρησιμοποιούνται ναρκωτικά.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

”Σε ένα περιβάλλον επί μακρόν εχθρικό και ‘τιμωρητικό’ προς την καινοτομία, η συνέχιση ενός τέτοιου προγράμματος καθίσταται πλέον ασύμβατη και -επί του παρόντος- αδύνατη”.

Η Gilead Sciences Ελλάδας ‘’με ιδιαίτερη λύπη ανακοινώνει την αναστολή του ετήσιου προγράμματος πρόσκλησης ενδιαφέροντος για την παροχή χρηματικών δωρεών «ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ».

Στην Gilead, έχουμε δεσμευθεί να δημιουργήσουμε έναν πιο υγιή κόσμο για όλους – ανεξάρτητα από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Υπό αυτό το πρίσμα και στο πλαίσιο του κοινωνικού της ρόλου, η Gilead Sciences Ελλάδας θεσμοθέτησε το 2013, το πρωτοπόρο πρόγραμμα «ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ». Αποκλειστικός σκοπός του προγράμματος υπήρξε, από την πρώτη στιγμή, η υποστήριξη της ανεξάρτητης έρευνας και της εκπαίδευσης, καθώς και η εν γένει παροχή καλύτερων υπηρεσιών υγείας, επιτυγχάνοντας να παράξει ουσιαστικά και μετρήσιμα αποτελέσματα που αποτυπώθηκαν σε πληθώρα ανακοινώσεων, τόσο σε ελληνικά όσο και διεθνή συνέδρια και σε άρθρα που δημοσιεύτηκαν σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά (peer reviewed journals). Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέσω του προγράμματος,  υποστηρίχθηκαν περισσότερες από 140 προτάσεις βασικής έρευνας αλλά και δράσεις κοινότητας, με συνολικό ποσό που υπερβαίνει τα 1.800.000 ευρώ.

Όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας του «ΑΣΚΛΗΠΙΟY», τηρήθηκαν απαρεγκλίτως οι διαδικασίες διασφάλισης διαφάνειας που είχαν καταρτιστεί, με βασική δικλείδα ασφαλείας την ανάθεση της αξιολόγησης και βαθμολόγησης των υποβαλλόμενων προτάσεων σε ανεξάρτητα -τρίτα- προς την εταιρεία πρόσωπα αναγνωρισμένου κύρους στη χώρα μας και διεθνώς (Ακαδημαϊκούς Συμβούλους).

Σε ένα περιβάλλον επί μακρόν εχθρικό και ‘τιμωρητικό’ προς την καινοτομία, η συνέχιση ενός τέτοιου προγράμματος καθίσταται πλέον ασύμβατη και -επί του παρόντος- αδύνατη. Με το ύψος των ζητούμενων υποχρεωτικών επιστροφών (clawback) να αγγίζει το 70%, είναι σαφές ότι το θεσμικό πλαίσιο και οι εφαρμοζόμενες πολιτικές επηρεάζουν καταλυτικά τον ευρύτερο σχεδιασμό, αλλά ενδεχομένως και τη βιωσιμότητα σε βάθος χρόνου, της Gilead Sciences Ελλάδας. Κατ’ επέκταση, υπονομεύουν κάθε αναπτυξιακή πρωτοβουλία και θα μπορούσαν μακροπρόθεσμα να στερήσουν πιθανώς από τους ασθενείς τη δυνατότητα πρόσβασης σε νέα, καινοτόμα θεραπευτικά σχήματα. Η Gilead Sciences Ελλάδας ευελπιστεί να διαμορφωθούν σύντομα οι κατάλληλες συνθήκες που θα επιτρέψουν την επανεκκίνηση του «ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ», προς όφελος της επιστημονικής προόδου’’.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ελπιδοφόρο μήνυμα για την διάδοση της χρήσης απινιδωτών και την εκπαίδευση πολιτών σε τεχνικές βασικής υποστήριξης ζωής στέλνουν οι τρεις διασώσεις ανθρώπων μέσα σε πέντε μέρες στην Ελλάδα.

Ένας 42χρονος καθηγητής στην Αριδαία Πέλλας ήταν το τρίτο θύμα καρδιακής ανακοπής που επέστρεψε στη ζωή με ΚΑΡΠΑ και χρήση απινιδωτή από την Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου, ως την Τρίτη, 7 του μηνός. Ο εκπαιδευτικός κατέρρευσε έξω από το φροντιστήριο όπου διδάσκει, στο κέντρο της κωμόπολης. Ο ναυαγοσώστης Γ.Μ. τον είδε, προσέγγισε, αναγνώρισε ότι δεν αναπνέει φυσιολογικά και ειδοποίησε το 166.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η KIDS SAVE LIVES, αυτό που έσωσε την ζωή του 42χρονου είναι πως ξεκίνησε άμεσα Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ), καλώντας παράλληλα την ομάδα πιστοποιημένων ανανηπτών που εκπαίδευσε η οργάνωση, ζητώντας να του φέρουν ΑΜΕΣΑ τον δημόσιο απινιδωτή.

«Η κινητοποίηση ήταν άμεση, αρκετά άτομα των εθελοντών Αριδαίας (Αλεξάνδρος Καρατζάς και οικογένεια Κανονίδη) κατέφθασαν με την λύση στα χέρια τους και μετά από μία ΑΠΙΝΙΔΩΣΗ, η καρδιά του καθηγητή ξεκίνησε να χτυπάει και πάλι!», αναφέρει η οργάνωση, μεταφέροντας τη συγκίνηση που επικράτησε στον τόπο της διάσωσης.

Το θύμα διακομίστηκε επειγόντως στο πλησιέστερο Νοσοκομείο με το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και στη συνέχεια στο εφημερεύων νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.

«Είναι συγκινητικό, η Ελλάδα μας καθημερινά βελτιώνεται, εκπαιδεύεται στην ΚΑΡΠΑ, οργανώνεται σε επίπεδο κοινότητας, τοποθετεί απινιδωτές και σώζει ζωές ΞΑΝΑ, ΞΑΝΑ και ΞΑΝΑ μέσα σε 5 ημέρες», αναφέρει και προσθέτει πως μόνο η κοινότητα της Αριδαίας διαθέτει 200 πιστοποιημένους first responders, 1.000 εκπαιδευμένους μαθητές και 6 απινιδωτές.

Τα προηγούμενα δύο περιστατικά

Είχαν προηγηθεί η διάσωση του προπονητή τερματοφυλάκων της ομάδας της ΑΕΛ στο γήπεδο της Κοζάνης και μιας 12χρονης μαθήτριας από τον δάσκαλό της σε σχολείο της Κω.

Ο προπονητής, Παναγιώτης Νάσης, κατέρρευσε το μεσημέρι της Κυριακής, λίγο πριν ξεκινήσει το παιχνίδι της ομάδας του με την Κοζάνη για την Superleague 2. Άμεση ήταν η έναρξη ΚΑΡΠΑ και η χρήση ΑΠΙΝΙΔΩΤΗ από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, με αποτέλεσμα την επαναφορά του στη ζωή.

«Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια περιττεύουν!! Ένα τεράστιο ευχαριστώ στους γιατρούς του ΕΚΑΒ και σε όλους όσοι συνέβαλαν με την άμεση επέμβαση τους στην επαναφορά μου! Θα σας ευγνωμονώ για πάντα!!! Ευχαριστώ όλους εσάς για τις ευχές σας, είμαι πολύ καλά χάριν στην φροντίδα του νοσοκομείου Κοζάνης. Να είστε όλοι καλά», έγραψε ο ίδιος αργότερα, στο προφίλ του στα social media.

Δύο μέρες νωρίτερα, σε Γυμνάσιο της Κω, το 12χρονο κορίτσι επανήλθε στη ζωή από τον δάσκαλο της μουσικής, με ΚΑΡΠΑ και χρήση του απινιδωτή του σχολείου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, ο καθηγητής μουσικής που έσωσε το παιδί είναι εκπαιδευτής της βασικής υποστήριξης της ζωής από το Ευρωπαϊκό συμβούλιο αναζωογόνησης (ERC) και μέλος της Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Κω.

Με τον έλεγχο ανταπόκρισης διαπιστώθηκε ότι η μαθήτρια δεν αναπνέει και ζητήθηκε άμεσα να φέρουν απινιδωτή τον οποίο διάθετε το σχολείο (είχε τοποθετηθεί πρόσφατα έπειτα από δωρεά του Ιδρύματος Μίτση). Παράλληλα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ.

Άμεσα ξεκίνησαν τα πρωτόκολλα της Καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης από τους εκπαιδευτικούς. Ο απινιδωτής έδωσε απινίδωση με αποτέλεσμα η μαθήτρια να επανέλθει και να αναπνέει μόνης της.

Η 12χρονη διακομίσθηκε με το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο ήρθε άμεσα, στο νοσοκομείο Κω. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις διασωληνώθηκε πραγματοποιήθηκε αεροδιακομιδή σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ιατρική απεικόνιση έχει διανύσει πολύ δρόμο από την τυχαία ανακάλυψη των ακτίνων Χ από τον Wilhelm Conrad Roentgen το 1895.

Η ιατρική απεικόνιση έχει φέρει επανάσταση στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, επιτρέποντας στους επαγγελματίες υγείας να κοιτάζουν μέσα στο ανθρώπινο σώμα χωρίς επεμβατικές διαδικασίες. Αυτή η ισχυρή τεχνολογία παρέχει κρίσιμες γνώσεις για τη δομή και τη λειτουργία των οργάνων, των ιστών και των συστημάτων, βοηθώντας στη διάγνωση, τον προγραμματισμό θεραπείας και την παρακολούθηση διαφόρων ιατρικών καταστάσεων. Σε αυτό το άρθρο, θα εξερευνήσουμε τον κόσμο της ιατρικής απεικόνισης, από τις ιστορικές της ρίζες έως τις τελευταίες εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένων των ακτίνων Χ, αξονικών τομογραφιών, υπερήχων και μαγνητικής τομογραφίας (MRI).

Η γέννηση των ακτίνων Χ

Η ιστορία της ιατρικής απεικόνισης ξεκινά με τον Wilhelm Conrad Roentgen, έναν Γερμανό φυσικό που ανακάλυψε τις ακτίνες Χ το 1895. Οι ακτίνες Χ είναι μια μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με μικρότερο μήκος κύματος από το ορατό φως, καθιστώντας τις ιδανικές για την απεικόνιση πυκνών ιστών όπως τα οστά. Η ‘’τρελή’’ ανακάλυψη του Ρέντγκεν συνέβη ενώ πειραματιζόταν με τις καθοδικές ακτίνες σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και παρατήρησε μια φθορίζουσα οθόνη να ανάβει ακόμα και όταν η πηγή καθοδικής ακτίνας ήταν θωρακισμένη. Αυτή η μυστηριώδης ακτινοβολία θα μπορούσε να διαπεράσει διάφορα υλικά και να παράγει εικόνες σαν σκιές σε φωτογραφικές πλάκες.

Οι άμεσες ιατρικές εφαρμογές των ακτινογραφιών ήταν εμφανείς. Οι γιατροί μπορούσαν τελικά να οραματιστούν το σκελετικό σύστημα, τα κατάγματα και τα ξένα αντικείμενα μέσα στο σώμα χωρίς να καταφύγουν σε χειρουργική επέμβαση. Η ανακάλυψη του Ρέντγκεν του χάρισε το πρώτο βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1901 και πυροδότησε μια νέα εποχή στην ιατρική διάγνωση.

Οι ακτίνες Χ στη σύγχρονη ιατρική

Πάνω από έναν αιώνα αργότερα, η τεχνολογία ακτίνων Χ έχει προχωρήσει πολύ. Τα σύγχρονα μηχανήματα ακτίνων Χ χρησιμοποιούν ψηφιακούς αισθητήρες, επιτρέποντας άμεσες και υψηλής ποιότητας εικόνες με μειωμένη έκθεση στην ακτινοβολία. Αυτά τα μηχανήματα ήταν απαραίτητα για τη διάγνωση καταγμάτων, παθήσεων των πνευμόνων, οδοντικών προβλημάτων και την ανίχνευση ορισμένων όγκων. Συχνά χρησιμοποιούνται σε τμήματα επειγόντων περιστατικών για τη γρήγορη αξιολόγηση των τραυματισμών και τον προγραμματισμό της κατάλληλης θεραπείας.

Αξονική τομογραφία (CT)

Η ανάπτυξη της αξονικής τομογραφίας (CT) στη δεκαετία του 1970 αντιπροσώπευε μια σημαντική πρόοδο στην ιατρική απεικόνιση. Οι αξονικές τομογραφίες είναι ουσιαστικά μια σειρά εικόνων ακτίνων Χ που λαμβάνονται από πολλές γωνίες και ανακατασκευάζονται σε εικόνες διατομής του σώματος. Αυτή η τρισδιάστατη άποψη είναι ανεκτίμητη για τη διάγνωση καταστάσεων όπως οι όγκοι του εγκεφάλου, οι πνευμονικές εμβολές και τα κοιλιακά προβλήματα.

Οι αξονικοί τομογράφοι έχουν γίνει πιο γρήγοροι και ακριβείς, μειώνοντας τον χρόνο που περνούν οι ασθενείς στο μηχάνημα και ελαχιστοποιώντας την έκθεσή τους στην ακτινοβολία. Τα προηγμένα εργαλεία λογισμικού ενισχύουν περαιτέρω τις διαγνωστικές δυνατότητες των αξονικών τομογραφιών, επιτρέποντας τη λεπτομερή απεικόνιση των μαλακών ιστών και των αιμοφόρων αγγείων. Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως περιπτώσεις τραύματος, οι αξονικές τομογραφίες μπορούν να παρέχουν κρίσιμες πληροφορίες για την καθοδήγηση των χειρουργικών επεμβάσεων.

Υπέρηχος: Ηχητικά Κύματα στην Ιατρική Απεικόνιση

Ο υπέρηχος, γνωστός και ως υπερηχογράφημα, είναι μια μη επεμβατική τεχνική απεικόνισης που χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα υψηλής συχνότητας για τη δημιουργία εικόνων του εσωτερικού του σώματος. Σε αντίθεση με τις ακτινογραφίες και τις αξονικές τομογραφίες, ο υπέρηχος δεν περιλαμβάνει ιονίζουσα ακτινοβολία, καθιστώντας τον ασφαλή για χρήση ρουτίνας, ιδιαίτερα στην προγεννητική φροντίδα.

Η τεχνολογία υπερήχων λειτουργεί με βάση την αρχή των ηχητικών κυμάτων που αναπηδούν από τους ιστούς και επιστρέφουν ως ηχώ. Ένας μετατροπέας στέλνει και λαμβάνει αυτά τα ηχητικά κύματα, δημιουργώντας εικόνες σε πραγματικό χρόνο σε μια οθόνη. Οι μαιευτήρες χρησιμοποιούν υπερήχους για να παρακολουθούν την ανάπτυξη του εμβρύου και να ανιχνεύουν ανωμαλίες, ενώ οι καρδιολόγοι το χρησιμοποιούν για να αξιολογήσουν τη λειτουργία της καρδιάς και τη ροή του αίματος. Επιπλέον, ο υπέρηχος χρησιμοποιείται για την εξέταση των κοιλιακών οργάνων, την ανίχνευση χολόλιθων και την καθοδήγηση επεμβατικών διαδικασιών όπως οι βιοψίες.

Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI)

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι μια αξιοσημείωτη τεχνική απεικόνισης που παρέχει λεπτομερείς εικόνες υψηλής αντίθεσης μαλακών ιστών και οργάνων. Αντί για ακτίνες Χ ή ηχητικά κύματα, η μαγνητική τομογραφία βασίζεται στην αλληλεπίδραση μεταξύ μαγνητικών πεδίων και ραδιοκυμάτων για τη δημιουργία εικόνων. Αυτή η τεχνολογία έχει μεταμορφώσει τη διάγνωση και τον σχεδιασμό θεραπείας για διάφορες ιατρικές καταστάσεις.

Τα μηχανήματα μαγνητικής τομογραφίας αποτελούνται από έναν ισχυρό μαγνήτη, πηνία ραδιοσυχνοτήτων και εξελιγμένα συστήματα υπολογιστών. Οι ασθενείς τοποθετούνται μέσα στο μηχάνημα, όπου τα άτομα υδρογόνου στο σώμα τους ευθυγραμμίζονται με το μαγνητικό πεδίο. Όταν εφαρμόζονται ραδιοκύματα, αυτά τα άτομα μετατοπίζονται προσωρινά εκτός ευθυγράμμισης. Καθώς επιστρέφουν στην αρχική τους θέση, εκπέμπουν σήματα ραδιοσυχνοτήτων που ανιχνεύονται και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή λεπτομερών εικόνων.

Η μαγνητική τομογραφία είναι ιδιαίτερα πολύτιμη στην απεικόνιση του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού, των αρθρώσεων και των μαλακών ιστών όπως οι μύες και οι τένοντες. Μπορεί να ανιχνεύσει ανωμαλίες όπως όγκους, βλάβες πολλαπλής σκλήρυνσης και κήλη δίσκων με εξαιρετική ευκρίνεια. Η λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) επιτρέπει ακόμη και στους ερευνητές να μελετούν την εγκεφαλική δραστηριότητα και τη συνδεσιμότητα, συμβάλλοντας στην κατανόησή μας για τις νευρολογικές διαταραχές και τις γνωστικές διαδικασίες.

Οι εξελίξεις στην τεχνολογία της μαγνητικής τομογραφίας οδήγησαν στην ανάπτυξη πιο εξειδικευμένων τεχνικών, όπως η σταθμισμένη με διάχυση απεικόνιση (DWI), η μαγνητική αγγειογραφία (MRA) και η φασματοσκοπία, καθεμία προσαρμοσμένη για συγκεκριμένους διαγνωστικούς σκοπούς.

Αναδυόμενες Τάσεις και Προκλήσεις

Η ιατρική απεικόνιση συνεχίζει να εξελίσσεται, με εξελίξεις αιχμής στον ορίζοντα. Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) και η μηχανική μάθηση ενσωματώνονται σε συστήματα απεικόνισης για να βοηθήσουν στην ανάλυση εικόνας, να βελτιώσουν την ακρίβεια και να εξορθολογίσουν τις διαγνωστικές διαδικασίες. Οι αλγόριθμοι τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να αναγνωρίσουν μοτίβα, να βοηθήσουν στην έγκαιρη ανίχνευση ασθενειών και ακόμη και να προβλέψουν την εξέλιξη της νόσου.

Ωστόσο, η διευρυνόμενη χρήση της ιατρικής απεικόνισης παρουσιάζει επίσης προκλήσεις. Οι ανησυχίες σχετικά με την έκθεση στην ακτινοβολία από ακτίνες Χ και αξονικές τομογραφίες εξακολουθούν να υφίστανται, τονίζοντας τη σημασία της ελαχιστοποίησης των περιττών δοκιμών και της βελτιστοποίησης των πρωτοκόλλων για ασφάλεια. Επιπλέον, η διαθεσιμότητα και το κόστος των προηγμένων τεχνολογιών απεικόνισης μπορεί να ποικίλλει ευρέως, δημιουργώντας ανισότητες στην πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Συμπέρασμα

Η ιατρική απεικόνιση έχει διανύσει πολύ δρόμο από την τυχαία ανακάλυψη των ακτίνων Χ από τον Wilhelm Conrad Roentgen το 1895. Από τις πρωτοποριακές ημέρες των ακτίνων Χ έως τη σύγχρονη εποχή της μαγνητικής τομογραφίας, αυτές οι τεχνολογίες έχουν φέρει επανάσταση στην υγειονομική περίθαλψη, επιτρέποντας τη μη επεμβατική και ακριβή διάγνωση και θεραπεία σχεδίαση. Καθώς ο τομέας της ιατρικής απεικόνισης συνεχίζει να προοδεύει, υπόσχεται ακόμη πιο ακριβή και εξατομικευμένη υγειονομική περίθαλψη, ενώ παράλληλα προσπαθεί να αντιμετωπίσει προκλήσεις που σχετίζονται με την ασφάλεια, την πρόσβαση και την οικονομική προσιτότητα. Αυτές οι καινοτομίες θα διαδραματίσουν αναμφίβολα καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του μέλλοντος της ιατρικής και στη βελτίωση της φροντίδας των ασθενών.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανακτά περίπου το 10% της ενέργειας που απαιτείται για να προκαλέσει έναν νέο καρδιακό παλμό.

Ένας πειραματικός βηματοδότης είναι σε θέση να επαναφορτίσει μερικώς τη δική του μπαταρία χρησιμοποιώντας τους καρδιακούς παλμούς για να παράγει φρέσκια ηλεκτρική ενέργεια, αναφέρουν ερευνητές.

Η συσκευή μπορεί να ανακτήσει περίπου το 10% της ενέργειας που απαιτείται για την τόνωση ενός άλλου καρδιακού παλμού, κάτι που επεκτείνει τη διάρκεια ζωής μιας τυπικής μπαταρίας βηματοδότη (6 έως 15 χρόνια) όπως δείχνουν τα αποτελέσματα.

Αυτά τα ευρήματα θα παρουσιαστούν στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 13 Νοεμβρίου στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

“Η μηχανική και η ηλεκτρική ενέργεια συνδέονται και μπορούν να ανταλλάσσονται εμπρός και πίσω”, εξήγησε ο επικεφαλής ερευνητής, δρ. Babak Nazer, αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ.

“Ακριβώς όπως ο υπέρηχος μετατρέπει την ηλεκτρική τάση σε πίεση ή ήχο, μπορούμε να δημιουργήσουμε παρόμοια υλικά σε εμφυτεύσιμες ιατρικές συσκευές για να μετατρέψουμε τις φυσικές πιέσεις ταλάντωσης της καρδιάς σε επιστρεφόμενη τάση για παράταση της διάρκειας ζωής της μπαταρίας”, εξήγησε ο ίδιος.

Πώς εφευρέθηκε ο ανατροφοδοτούμενης ενέργειας βηματοδότης

Γι’ αυτήν την μελέτη, οι ερευνητές κατασκεύασαν τρεις πρωτότυπους βηματοδότες που σχεδιάστηκαν για να ανακτούν μέρος της ηλεκτρικής τους ενέργειας μέσω κάθε χτύπου της καρδιάς.

Οι βηματοδότες χωρίς μόλυβδο είναι συσκευές που τοποθετούνται μέσα στη δεξιά κοιλία της καρδιάς.

Η μπαταρία δεν μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα επειδή η συσκευή δεν μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα από το εσωτερικό της καρδιάς. Μερικές φορές είναι απαραίτητο να εμφυτευθούν νέοι βηματοδότες μαζί με προηγούμενους που έχουν χάσει τη φόρτιση της μπαταρίας τους.

Η ομάδα τοποθέτησε τα πρωτότυπα σε έναν ειδικό προσομοιωτή καρδιακής πίεσης, ο οποίος σχεδιάστηκε για να αναπαράγει τις φυσικές πιέσεις της καρδιάς με ρυθμό 60 παλμών ανά λεπτό.

Το καλύτερο από τα τρία πρωτότυπα ανέκτησε περίπου το 10% της ενέργειας που απαιτείται για να επιταχύνει τον επόμενο χτύπο.

Λιγότερες επεμβάσεις για όσους βάζουν βηματοδότη

“Το επόμενο βήμα μας είναι να βελτιστοποιήσουμε τα υλικά και την κατασκευή για να βελτιώσουμε την αποδοτικότητα της ανάκτησης ενέργειας και στη συνέχεια να δείξουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε με συνέπεια σε μακροπρόθεσμες μελέτες. Όταν μπορούμε να βελτιώσουμε την αποδοτικότητά μας συγκομιδής 10%, ελπίζουμε να συνεργαστούμε με μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες βηματοδοτών, για να ενσωματώσουμε τον σχεδιασμό και το περίβλημά μας σε έναν υπάρχοντα βηματοδότη χωρίς μόλυβδο.

Ελπίζουμε να παρατείνουμε περαιτέρω τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας και να επεκτείνουμε την πρόσβαση αυτού του προϊόντος σε νεότερους ασθενείς, οι οποίοι ελπίζουμε ότι θα χρειάζονται πλέον λιγότερα εμφυτεύματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους”, πρόσθεσε ο δρ. Nazer.

Αυτό το πείραμα “παρέχει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την ανάκτηση ενέργειας από την καρδιά για την επαναφόρτιση των μπαταριών βηματοδότη”, δήλωσε ο δρ. Kenneth Ellenbogen, καθηγητής καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια.

“Αυτές οι νέες συσκευές θα μπορούσαν επίσης να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών απαιτώντας λιγότερες επεμβάσεις καθώς είναι μικρότερες και διαρκούν περισσότερο”, δήλωσε ο δρ. Ellenbogen, ο οποίος δεν συμμετείχε στην μελέτη.

Τα αποτελέσματα της έρευνας θεωρούνται προκαταρκτικά μέχρι να δημοσιευτούν σε περιοδικό επιστημονικής επιθεώρησης.

Πηγη: https://www.onmed.gr/