Σύμφωνα με δεδομένα από τις ΗΠΑ, από το 1992 η επίπτωση αυτού του καρκίνου μειώνεται ετησίως κατά 2.7%, ενώ από το 2006 κατά 1.1% και για τα δύο φύλα. Όμως, σύμφωνα με δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο καρκίνος των πνευμόνων παραμένει η κύρια αιτία θνητότητας από καρκίνο παγκοσμίως με περισσότερους από 1.700.000 θανάτους το 2020 που αναμένεται να αυξηθούν έως και στους 3.000.000 θανάτους το 2040. Ως εκ τούτου, επιτακτική είναι η ανάγκη εντατικοποίησης προγραμμάτων ενάντια στην κατανάλωση καπνού αλλά και η συστηματική εφαρμογή μέτρων προσυμπτωματικής διάγνωσης.

Προσφάτως ανακοινώθηκαν οι νέες οδηγίες προσυμπτωματικής διάγνωσης (screening) από την Αμερικάνικη Αντικαρκινική Εταιρεία (American Cancer Society ACS) που δημοσιεύτηκαν από τους Wolf et al στο περιοδικό CA: A Cancer Journal for Clinicians”. Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Αγγελική Ανδρικοπούλου, Μαρία Καπαρέλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Aιματολογίας), συνοψίζουν τις επικαιροποιημένες οδηγίες.

Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου των πνευμόνων λόγω χρόνιας κατανάλωσης καπνού, οφείλουν να ξεκινήσουν τον ετήσιο έλεγχο με αξονική τομογραφία θώρακος χαμηλής δόσης (low-dose CT) στην ηλικία των 50 ετών έως και την ηλικία των 80 ετών.
Σημειώνεται ότι στις προηγούμενες οδηγίες η ηλικία έναρξης του προσυμπτωματικού ελέγχου ήταν τα 55 έτη. Ασθενείς υψηλού κινδύνου θεωρούνται οι τρέχοντες καπνιστές αλλά και οι πρώην καπνιστές που διαθέτουν ιστορικό κατανάλωσης καπνού τουλάχιστον 20 ή περισσότερα πακέτα/έτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η νέα κατευθυντήρια οδηγία δεν λαμβάνει υπόψιν τα χρόνια διακοπής του καπνίσματος και μειώνει το όριο του ιστορικού καπνίσματος από τα 30 στα 20 πακέτα/έτη. Σύμφωνα με τον Robert A. Smith, PhD, Αντιπρόεδρο του Early Cancer Detection Science της Αμερικάνικης Αντικαρκινικής Εταιρίας και κύριο συγγραφέα των κατευθυντήριων οδηγιών «αυτή η ανανεωμένη οδηγία αποτελεί μία τάση διεύρυνσης των κριτηρίων καταλληλότητας για το πρόγραμμα διαλογής του καρκίνου πνεύμονα ώστε να προληφθούν πολλοί περισσότεροι θάνατοι από την έγκαιρη διάγνωση. Η επέκταση του screening στους πρώην καπνιστές, αφαιρώντας την προϋπόθεση των ετών από την διακοπή του καπνίσματος και μειώνοντας το ιστορικό καπνίσματος στα 20 πακέτα/έτη μπορεί να σώσει πραγματικά ζωές από τον καρκίνο πνεύμονα».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας απέστειλε επιστολή στους ευρωβουλευτές, εκφράζοντας αυξανόμενη ανησυχία για την κατάσταση του εμβληματικού σχεδίου της ΕΕ για την καταπολέμηση του καρκίνου, λόγω της «επιστημονικά ανακριβούς και ανησυχητικής» διατύπωσης σχετικά με τη χρήση αλκοόλ.

Ηεπιστολή του ΠΟΥ με ημερομηνία 3 Νοεμβρίου απευθυνόταν στους νομοθέτες της Επιτροπής Περιβάλλοντος (ENVI) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία ψηφίζει σήμερα, Τρίτη 7 Νοεμβρίου, επί μιας σειράς τροπολογιών σε ψήφισμα σχετικά με τις μη μεταδοτικές ασθένειες (ΜΜΚΝ).

Στην Ευρώπη, οι μη μεταδοτικές ασθένειες, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο διαβήτης, οι χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις και ο καρκίνος, ευθύνονται για το 90% όλων των θανάτων και, ειδικότερα, για το 70% όλων των πρόωρων θανάτων.

Το καλοκαίρι, οι νομοθέτες που μετέχουν στην υποεπιτροπή του Κοινοβουλίου για την υγεία (SANT) άρχισαν να προετοιμάζουν τη μη δεσμευτική έκθεση πρωτοβουλίας με συστάσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μεταξύ άλλων για τον τρόπο αντιμετώπισης όλων των κύριων παραγόντων κινδύνου που συμβάλλουν στα μη μεταδοτικά νοσήματα.

Με 560 τροπολογίες που κατατέθηκαν από τους ευρωβουλευτές τον Σεπτέμβριο, ένας μικρότερος αριθμός συμβιβαστικών τροπολογιών που συμφωνήθηκαν από τις πολιτικές ομάδες και τον εισηγητή του φακέλου, τον Δανό φιλελεύθερο Erik Paulsen, θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του ψηφίσματος και θα έχουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να εγκριθούν τελικά από την ENVI, η οποία είναι η «μητρική επιτροπή» της SANT.

«Αν και αναγνωρίζω ότι το έγγραφο αυτό έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα, προβληματίζομαι από την τάση που παρατηρείται στην οριστικοποίηση αυτής της κρίσιμης έκθεσης», έγραψε ο Hans Kluge, περιφερειακός διευθυντής Ευρώπης του ΠΟΥ, στην επιστολή προς τους νομοθέτες.

Ειδικότερα, η προσπάθεια να αμβλυνθεί ο κίνδυνος ανάπτυξη καρκίνου από το αλκοόλ στις συμβιβαστικές τροπολογίες, προειδοποιώντας μόνο για μια υποτιθέμενη «επιβλαβή χρήση», δεν ακούστηκε καλά στα μέλη της εξειδικευμένη υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών, η οποία, στις αρχές του 2023, εξέδωσε θέση στην οποία αναφέρει ότι κανένα επίπεδο κατανάλωσης αλκοόλ δεν είναι ασφαλές για την υγεία μας.

«Η ορολογία “μέτρια και υπεύθυνη πληροφόρηση για την κατανάλωση αλκοόλ” ή “επιβλαβής κατανάλωση αλκοόλ” είναι επιστημονικά ανακριβής και ανησυχητική στο πλαίσιο της πρόληψης του καρκίνου», αναφέρεται στην επιστολή του ΠΟΥ.

Στο τελικό συμβιβαστικό έγγραφο που περιήλθε στην κατοχή της ιστοσελίδας Euractiv, η αναφορά στην «κατανάλωση αλκοόλ» αφαιρέθηκε από την παράγραφο 3 του κειμένου, η οποία περιλάμβανε έναν κατάλογο παραγόντων και καθοριστικών παραγόντων που «αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης μη επιδημιογόνων νοσημάτων».

Ο κατάλογος απαριθμεί άλλους παράγοντες κινδύνου καρκίνου, όπως η χρήση καπνού, η ανθυγιεινή διατροφή και η έκθεση σε χημικές ουσίες, ενώ διατηρεί μόνο μια αναφορά στην «επιβλαβή χρήση αλκοό뻬.

Παρομοίως, μια άλλη αναφορά στην «κατανάλωση αλκοόλ», που αρχικά είχε συμπεριληφθεί στην παράγραφο 6 ως «παράγοντας κινδύνου για πολλαπλά μη επικίνδυνα νοσήματα», καταργήθηκε επίσης, υποδεικνύοντας για άλλη μια φορά μόνο τη διατύπωση σχετικά με την «επιβλαβή χρήση».

Οι ανησυχίες του ΠΟΥ

Η καταπολέμηση του καρκίνου αποτέλεσε κορυφαία προτεραιότητα για την Πρόεδρο της Επιτροπής Ursula von der Leyen κατά την πενταετή θητεία της και η εμβληματική πρωτοβουλία ενός σχεδίου της ΕΕ για την καταπολέμηση του καρκίνου παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2021.

Παρόλο που θεωρεί το σχέδιο «τόσο μια έγκαιρη όσο και επιτακτική πρωτοβουλία που αποσκοπεί στην ενίσχυση της πρόληψης και της φροντίδας για τον καρκίνο σε ολόκληρη την Ευρώπη», ο ΠΟΥ ανησυχεί για την εφαρμογή του.

«Παρακολουθώ στενά την εφαρμογή του σχεδίου της ΕΕ για την καταπολέμηση του καρκίνου με αυξανόμενη ανησυχία, παρατηρώντας πώς οι αρχικές ισχυρές δεσμεύσεις του εγγράφου έχουν σιγά-σιγά διαβρωθεί σε διάφορα έγγραφα», αναφέρει στην επιστολή του ο κ. Κλούγκε του ΠΟΥ.

Την επιστολή ακολούθησε μια άλλη πρωτοφανής κοινή δήλωση που υπογράφηκε από το περιφερειακό γραφείο του ΠΟΥ στην Ευρώπη και τον εξειδικευμένο οργανισμό του για τον καρκίνο (IARC), η οποία δημοσιοποιήθηκε την ημέρα πριν από την ψηφοφορία (6 Νοεμβρίου).

Στη δημόσια δήλωση, οι δύο οργανισμοί του ΟΗΕ επανέλαβαν ότι «η συμβολή της κατανάλωσης αλκοόλ στη συχνότητα εμφάνισης και θνησιμότητας του καρκίνου θα πρέπει να αναγνωρίζεται σαφώς χωρίς τη χρήση προσδιορισμών ή παραπλανητικών επιθέτων, όπως “επιβλαβής” ή “βαριά” κατανάλωση αλκοόλ ή “υπεύθυνη κατανάλωση αλκοόλ”».

Ο ΠΟΥ διαμαρτυρήθηκε επίσης για την εξαφάνιση από τις συμβιβαστικές τροπολογίες μιας αναφοράς στην προειδοποιητική επισήμανση για την υγεία ως σύσταση προς το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ για τη βελτίωση της ενημέρωσης των καταναλωτών.

«Η αφαίρεση της δέσμευσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εισαγωγή προειδοποιητικών ετικετών για τον καρκίνο σε αυτό το ψήφισμα εκτρέπει την ευρωπαϊκή προσπάθεια από τη φιλόδοξη πορεία της για τη μείωση του επιπολασμού και της επίπτωσης του καρκίνου στην ΕΕ», τονίζεται στην επιστολή.

Κοινοβουλευτική ίντριγκα και συμβιβασμός

Η αφαίρεση της αναφοράς στην «κατανάλωση αλκοόλ» αποτελεί κοινοβουλευτική ίντριγκα, καθώς στους προκαταρκτικούς συμβιβασμούς που είχαν αρχικά συμφωνηθεί από τις ομάδες και τον εισηγητή, υπήρχε η διατύπωση «κατανάλωση αλκοόλ, ιδίως η επιβλαβής χρήση αλκοόλ».

«Αν και δεν είναι πολύ επιστημονική», έγινε δεκτή από τους ευρωβουλευτές που εργάζονταν πάνω στον φάκελο «σε πνεύμα συμβιβασμού», δήλωσε με πηγή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κοινοβουλευτική.

Ωστόσο, το μέρος «κατανάλωση αλκοόλ κυρίως» καταργήθηκε όταν οι διαπραγματεύσεις των ομάδων είχαν ήδη τελειώσει, σύμφωνα με την πηγή, η οποία έδειξε με το δάχτυλο την πίεση προς το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) να διατηρηθεί η αναφορά μόνο στην «επιβλαβή χρήση αλκοόλ».

Μια πηγή του ΕΛΚ που εργάστηκε για τον φάκελο δεν επιβεβαίωσε ότι η ομάδα τους ήταν πίσω από την εξαφάνιση, αλλά εξέφρασε την ικανοποίησή της για τις συμβιβαστικές τροπολογίες και τη συμπερίληψη του όρου «επιβλαβής χρήση».

Η πηγή εξήγησε ότι η κύρια επιδίωξη του ΕΛΚ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για το κείμενο ήταν να ευνοηθεί μια διατύπωση που ήδη χρησιμοποιούνταν στη θέση του Κοινοβουλίου σχετικά με την καταπολέμηση του καρκίνου, η οποία θεωρήθηκε ένα ισορροπημένο σχέδιο για να βασιστεί.

Επικοινωνώντας με το Euractiv, ο εισηγητής δεν εξήγησε τους λόγους που οδήγησαν στην αφαίρεση τόσο της διατύπωσης «χρήση αλκοόλ» όσο και της διατύπωσης «προειδοποίηση για την υγεία» από το κείμενο μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος άρθρου.

Τον Οκτώβριο, οργανώσεις που εκπροσωπούν τον αμπελοοινικό τομέα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Comité Européen des Entreprises Vins (CEEV) και του λόμπι των αγροτών της ΕΕ Copa-Cogeca, έστειλαν επιστολή, την οποία είδε η Euractiv, στα μέλη της επιτροπής SANT ζητώντας να διατηρηθεί στην έκθεση «η σαφής διάκριση μεταξύ της επιβλαβούς χρήσης αλκοόλ και της μέτριας/υπεύθυνης κατανάλωσης».

Σε άλλη επιστολή προς τους ευρωβουλευτές ενόψει της ψηφοφορίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη του Ήπατος (EASL) και η Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την Πολιτική του Αλκοόλ (Eurocare) κάλεσαν τους ευρωβουλευτές να απορρίψουν τις συμβιβαστικές τροπολογίες, καθώς η διατύπωσή τους «είναι παραπλανητική, καθώς υπονομεύει το γεγονός ότι δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο κατανάλωσης αλκοόλ».

Οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, συμπεριλαμβανομένης της Eurocare, θα διανείμουν φυλλάδια έξω από την αίθουσα όπου οι ευρωβουλευτές θα ψηφίσουν τον φάκελο την Τρίτη «καταδικάζοντας την ευθυγράμμιση ορισμένων ευρωβουλευτών που είναι υπεύθυνοι για την έκθεση με επιχειρήματα που υποστηρίζονται από τη βιομηχανία αλκοόλ», δήλωσε στην ιστοσελίδα Euractiv η γενική γραμματέας της Eurocare, Florence Berteletti.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Υπερψηφίστηκε σήμερα από την επιτροπή Περιβάλλοντος, Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η έκθεση για την Ψυχική Υγεία.

Ησυγκεκριμένη έκθεση αποτελεί «βασικό συστατικό της φυσικής υγείας και ευεξίας, και όπως άλλες πτυχές της υγείας, μπορεί να επηρεαστεί από μια σειρά κοινωνικοοικονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που πρέπει να αντιμετωπιστούν με ολοκληρωμένες στρατηγικές», σύμφωνα με τη σχετική διακήρυξη της ΕΕ.

«Οι κοινωνίες εξελίσσονται διαρκώς, αντιμετωπίζουν συχνές κρίσεις και ο αντίκτυπος παραγόντων άγχους, όπως η κρίση υγείας, οι φυσικές καταστροφές, και ζητήματα, όπως ανθρωπιστικές κρίσεις, γεωπολιτικές συγκρούσεις, ψηφιοποίηση, διακρίσεις, βία, απομόνωση, δεν μπορούν να αγνοηθούν», τονίζει ο ευρωβουλευτής της ΝΔ, ψυχίατρος, Στέλιος Κυμπουρόπουλος, ο οποίος είναι και ο σκιώδης εισηγητής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για τη συγκεκριμένη έκθεση.

Η έκθεση για την Ψυχική Υγεία «επιδιώκει να δημιουργήσει θετικές αλλαγές στη ζωή εκατομμυρίων πολιτών της ΕΕ» και «αποσκοπεί σε μια προσέγγιση ψυχικής υγείας σε όλες τις πολιτικές, στη θέσπιση Ευρωπαϊκού Έτους Ψυχικής Υγείας, καθώς και στην πρόταση για μία Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ψυχικής Υγείας».

«Ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας και οι επακόλουθες κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις, μαζί με την τριπλή πλανητική κρίση της κλιματικής αλλαγής, της απώλειας βιοποικιλότητας και της ρύπανσης, έχουν περαιτέρω επηρεάσει την ψυχική υγεία των ατόμων και οι συνέπειες αυτών των κρίσεων στην ψυχική υγεία δεν έχουν γίνει ακόμη πλήρως κατανοητές», σημειώνει ο κ. Κυμπουρόπουλος. Επισημαίνει δε, ότι «σε μία κρίσιμη χρονική στιγμή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την έκθεση αυτή, παρουσιάζει συγκεκριμένες λύσεις για τις πολυαναμενόμενες ανάγκες των ευρωπαίων πολιτών» και ότι η έκθεση υπογραμμίζει «τη σχέση μεταξύ ψυχικής και σωματικής υγείας, αντιμετωπίζει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα» και τονίζει «τη συνεργασία μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων υπηρεσιών ψυχικής υγείας».

Τέλος, η έκθεση στοχεύει «στη μείωση του στίγματος, στην αύξηση της ευαισθητοποίησης και στη συμπερίληψη μιας ισορροπημένης άποψης για τις ψηφιακές τεχνολογίες στον τομέα της ψυχικής υγείας, ιδιαίτερα της τηλε-υγείας».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η σύγχρονη προσέγγιση της Γυναικολογικής Ογκολογίας, μιας εκ των εξειδικεύσεων της Μαιευτικής-Γυναικολογίας, έρχεται να δώσει απαντήσεις γύρω από ασθένειες όπως ο καρκίνος τραχήλου και ωοθηκών, απευθυνόμενη στις μέρες μας και στις υγιείς γυναίκες.

Τί θα λέγατε αν, υιοθετώντας ένα νέο μοντέλο πρόληψης καρκίνου του τραχήλου, οι θάνατοι από τη νόσο μειώνονταν διεθνώς κατά 300.000 μέχρι το 2030;

Ή, αν βασιζόμενοι στο οικογενειακό ιστορικό και ειδικές εξετάσεις, μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε τις γυναίκες που φέρουν 40% πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου ωοθηκών και να τον αποτρέψουμε;

Τί έχει αλλάξει στον καρκίνο του τραχήλου

Για πολλές δεκαετίες, η πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου βασίστηκε στο PAP test. Στις μέρες μας, ο εμβολιασμός έναντι του ιού των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων (HPV) και η ενσωμάτωση του HPV test στον έλεγχο των γυναικών αλλάζουν τα δεδομένα προς όφελος των γυναικών. Είναι χαρακτηριστικό πως η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO) έθεσε το 2018  τρεις προτεραιότητες, στοχεύοντας στην εξάλειψη της νόσου ως πρόβλημα δημόσιας υγείας (Cervical Cancer Elimination Initiative):

• Τον πλήρη εμβολιασμό του 90% των κοριτσιών μέχρι την ηλικία των 15 ετών.
• Τον έλεγχο των γυναικών με HPV test τουλάχιστον 2 φορές μέχρι την ηλικία των 35 και 45 ετών, αντίστοιχα.
• Την επιτυχή διαχείριση του 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των περιστατικών με καρκίνο του τραχήλου.

Με δεδομένο πως η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας χαράσσει στρατηγική και για τις αναπτυσσόμενες χώρες, το παράδειγμα της Αυστραλίας ίσως είναι ακόμα πιο σημαντικό. Εφαρμόζοντας καθολικό εμβολιασμό έναντι του HPV σε αγόρια και κορίτσια, ιδανικά στην ηλικία των 12-13 ετών, και προτείνοντας HPV test κάθε 5 χρόνια στις ηλικίες 25-69 ετών, με μια τελική εξέταση μεταξύ 70-74 ετών, υπολογίζεται πως θα έχουν λιγότερα από 4 νέα περιστατικά καρκίνου του τραχήλου ανά 100.000 γυναίκες μέχρι το 2028 (Lancet Public Health 2019).

Σε αρμονία με άλλες αναπτυγμένες χώρες (π.χ ΗΠΑ), οι αρμόδιοι φορείς και της χώρας μας προτείνουν πλέον τη λήψη HPV test ανά περιοδικά χρονικά διαστήματα σε γυναίκες μεγαλύτερες των 30 ετών. Τονίζεται πως το HPV test είναι μια μοριακή εξέταση που ανιχνεύει το γενετικό υλικό αποκλειστικά των επιθετικών τύπων του ιού HPV, ενώ λαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο και συνήθως ταυτόχρονα με το PAP test.

Τί έχει αλλάξει στον καρκίνο των ωοθηκών

Πρόσφατα αποτελέσματα από μια μελέτη με τη συμμετοχή περισσοτέρων από 200.000 υγιών γυναικών στο Ηνωμένο Βασίλειο  επιβεβαίωσε πως το προληπτικό γυναικολογικό υπερηχογράφημα δεν μειώνει τη θνητότητα από καρκίνο των ωοθηκών (Lancet 2021;397:2182-93). Για μια νόσο που σε ποσοστό 75-80% διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο, η Γυναικολογική Ογκολογία ενισχύει την δυνατότητες πρόληψης και πρώιμης διάγνωσης δίνοντας έμφαση:

• Στη διεξοδική μελέτη του οικογενειακού ιστορικού των γυναικών και αναγνώριση εκείνων που θα ωφελούνταν από γονιδιακό έλεγχο (ειδική εξέταση αίματος). Σε περίπτωση διάγνωσης κληρονομικών συνδρόμων που αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου (π.χ. BRCA1, BRCA2, σύνδρομο Lynch), επιβάλλεται η προφυλακτική αφαίρεση των σαλπίγγων-ωοθηκών και ενίοτε της μήτρας έγκαιρα και, συνήθως, αμέσως μετά τη γέννηση των παιδιών (π.χ. Angelina Jolie).
• Στην προφυλακτική αφαίρεση των σαλπίγγων μετά την ολοκλήρωση του οικογενειακού προγραμματισμού σε γυναίκες που έχουν προγραμματίσει, ούτως ή άλλως, να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση στην πύελο (π.χ. αφαίρεση ινομυώματος, υστερεκτομή, καισαρική τομή κλπ). Η σύσταση αυτή αφορά γυναίκες που έχουν το μέσο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών και εγγυάται ελάττωσή του κατά 65% περίπου. Με τη διατήρηση των ωοθηκών, σε αυτά τα πλαίσια, αποφεύγεται η εμμηνόπαυση και, επομένως, τα συμπτώματα που τη συνοδεύουν.
• Στην εκπαίδευση των γυναικών να αναγνωρίζουν άμεσα τα «ύπουλα» συμπτώματα του καρκίνου των ωοθηκών και να αναζητούν ιατρική φροντίδα πριν η νόσος προχωρήσει.

Εδώ και καιρό, η διεθνής επιστημονική κοινότητα έχει ευρύτατα αποδεχθεί πως οι Γυναικολόγοι με εξειδίκευση στην Ογκολογία εξασφαλίζουν καλύτερα αποτελέσματα, όταν οι ασθενείς με διεγνωσμένο γυναικολογικό καρκίνο τους εμπιστεύονται για τη χειρουργική τους αντιμετώπιση.

Πλέον, οι Γυναικολόγοι Ογκολόγοι αλλάζουν και την πρόληψη των αντίστοιχων νοσημάτων. Γνωρίζοντας σε βάθος το πως δημιουργείται ο καρκίνος, έχοντας στη φαρέτρα τους προηγμένες εξετάσεις και επενδύοντας  στην εκπαίδευση των ασθενών για να «ακούν» έγκαιρα το σώμα τους, η εξάλειψη των γυναικολογικών καρκίνων στο μέλλον φαίνεται να είναι ένας ρεαλιστικός στόχος!

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Χορήγηση Αιγίδας του Υπουργείου Υγείας στην Ημερίδα για την Αποστείρωση που διοργανώνεται από το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών ΛΑΪΚΟ

184a-23 ΦΕΚ

183a-23 φεκ

58435-23

Αποτελέσματα από την μεγαλύτερη έως σήμερα σχετική μελέτη

Υψηλά επίπεδα σωματιδιακής ρύπανσης του αέρα μπορεί να σχετίζονται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) συνοψίζουν τα ευρήματα της πρόσφατης μελέτης των White και συνεργατών στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of the National Cancer Institute. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες μελέτες σε αυτό τον τομέα μέχρι σήμερα, όπου εξετάζεται η σχέση μεταξύ της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, και ειδικότερα των αιωρούμενων σωματιδίων, και της συχνότητας εμφάνισης του καρκίνου του μαστού.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μεγαλύτερη αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού ήταν μεταξύ των γυναικών που κατά μέσο όρο είχαν υψηλότερα επίπεδα μικροσωματιδίων (PM2.5) κοντά στο σπίτι τους, σε σύγκριση με εκείνες που ζούσαν σε περιοχές με χαμηλότερα επίπεδα PM2.5. Η σωματιδιακή ύλη είναι ένα μίγμα στερεών σωματιδίων και υγρών σταγονιδίων που βρίσκονται στον αέρα. Προέρχεται από πολλές πηγές, όπως η εξάτμιση των μηχανοκίνητων οχημάτων, οι διεργασίες καύσης (π.χ., πετρέλαιο, άνθρακας), η καύση ξύλου/βλάστησης και οι βιομηχανικές εκπομπές. Η ρύπανση από τα σωματίδια που μετρήθηκε σε αυτήν τη μελέτη ήταν 2.5 microns σε διάμετρο ή μικρότερη (PM2.5), που σημαίνει ότι τα σωματίδια είναι αρκετά μικρά και μπορούν να εισπνευστούν βαθιά στους πνεύμονες.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της συγγραφικής ομάδας, Alexandra White, παρατηρήθηκε μια αύξηση της τάξης του 8% στην επίπτωση του καρκίνου του μαστού στις περιοχές με υψηλότερη έκθεση σε PM2.5. Αν και πρόκειται για μια σχετικά μέτρια αύξηση του κινδύνου, τα ευρήματα αυτά είναι σημαντικά, δεδομένου ότι η ρύπανση του αέρα είναι πανταχού παρούσα και μας επηρεάζει όλους.

Η συγκεκριμένη μελέτη διεξήχθη χρησιμοποιώντας πληροφορίες από τη Μελέτη Διατροφής και Υγείας NIH-AARP, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 500.000 άνδρες και γυναίκες μεταξύ 1995-1996 σε έξι πολιτείες (Καλιφόρνια, Φλόριντα, Πενσυλβάνια, Νιου Τζέρσεϊ, Βόρεια Καρολίνα και Λουιζιάνα) και σε δύο μητροπολιτικές περιοχές (Ατλάντα και Ντιτρόιτ) των ΗΠΑ. Οι γυναίκες ήταν κατά μέσο όρο περίπου 62 ετών και παρακολουθήθηκαν για περίπου 20 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων εντοπίστηκαν 15.870 περιπτώσεις καρκίνου του μαστού.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, μπορεί να χρειαστούν πολλά χρόνια για να αναπτυχθεί ο καρκίνος του μαστού και, στο παρελθόν, τα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης έτειναν να είναι υψηλότερα. Αυτό το γεγονός που μπορεί να καταστήσει τα προηγούμενα επίπεδα έκθεσης ιδιαίτερα σημαντικά σχετικά με την ανάπτυξη του καρκίνου. Σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες στη βιβλιογραφία, η συγκεκριμένη μελέτη αξιολόγησε αναδρομικά και τα επίπεδα έκθεσης σε ατμοσφαιρική ρύπανση κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 10-15 ετών πριν από την ένταξη των συμμετεχόντων στη μελέτη και την έναρξη της παρακολούθησής τους.

Επιπλέον, οι ερευνητές προχώρησαν σε υπο-αναλύσεις των δεδομένων και βρήκαν ότι τα μικροσωματίδια PM2.5 σχετίζονταν με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού με θετικούς οιστρογονικούς υποδοχείς (ER+), και όχι με όγκους με αρνητικούς οιστρογονικούς υποδοχείς. Αυτό υποδεικνύει ότι τα μικροσωματίδια μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη του καρκίνου του μαστού μέσω μιας υποκείμενης βιολογικής οδού ενδοκρινικής διαταραχής.

Πηγη: https://hellenicmedicalreview.gr/

Η ιστορία μου με τον καρκίνο του μαστού ξεκινάει το 1993. Κάνοντας τυχαία μαστογραφία, ανακαλύπτω ότι, έχω ογκίδιο στο δεξιό μαστό. Εγώ δεν το ψηλάφισα, ποτέ δεν φαινόταν. Έγινε αφαίρεση του όγκου και των λεμφαδένων. Έκανα 35 ακτινοβολίες και 8 σχήματα χημειοθεραπείες. Ήμουν 39 χρονών με τρία μικρά παιδιά. Η διάγνωση έβαλε σε μεγάλη κρίση και δοκιμασία, όχι μόνο εμένα, αλλά και ολόκληρη τη δομή της οικογένειάς μου.

Δεν ήμουν πια η δυνατή μάνα, σύζυγος, κόρη, που μπορούσα να προστατεύω τους άλλους! Μετά από το θυμό και το φόβο δέχτηκα τον καρκίνο σαν ένα γεγονός δύσκολο, που ήρθε στη ζωή μου και έπρεπε να παλέψω. Ήθελα να ζήσω, να μεγαλώσω και να χαρώ τα παιδιά μου και τους ανθρώπους που αγαπώ. Μέσα από την περιπέτεια του καρκίνου, αναθεώρησα στάσεις, απόψεις, ρόλους κι ανακάλυψα ότι η ΖΩΗ είναι κυρίως δική μου ευθύνη και απόφαση. Αυτό που με βοήθησε πολύ ήταν η στήριξη του άντρα μου και των γιατρών μου.

Ο χειρουργός μου με ενημέρωσε από την πρώτη στιγμή και αυτό ήταν λυτρωτικό για μένα, ήξερα ότι είχα να παλέψω με ένα θηρίο, που έπρεπε όμως να το νικήσω. Γνώριζα την απειλή της αρρώστιας, γνώριζα την πιθανότητα της μετάστασης, είχα άγχος και φόβο για το θάνατο. Κουβάλησα στις πλάτες μου όλο το βάρος του κοινωνικού στίγματος, που λειτουργούσε σαν σφραγίδα μελλοθανάτου. Με το πέρασμα του χρόνου εξοικειώθηκα με την αρρώστια, έμαθα να ζω με αυτή και συχνά να κάνω χιούμορ στον οίκτο των άλλων και τα αρνητικά συναισθήματα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν πήγα στο ΙΚΑ να κάνω αίτηση για να πάρω άδεια. Η κοπέλα με ρώτησε «τι έχετε;» και εγώ είπα «καρκίνο του μαστού» μόνο που δεν έπεσε από τη καρέκλα. Τότε είπα: «Μη φοβάσαι, δεν κολλάει!» Η εμπειρία μου, 23 χρόνια μετά το χειρουργείο και τις θεραπείες, έχοντας την ευκαιρία μιας συστηματικής ψυχολογικής υποστήριξης, ανακάλυψα μετά από πολύ πόνο, εσωτερικές δυνάμεις, έμαθα την μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ του ΥΠΑΡΧΩ και του ΖΩ.

Στις γυναίκες, ο καρκίνος του μαστού είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου, και αποτελεί το 31% όλων των μορφών καρκίνου σε συχνότητα. Κάθε χρόνο υπάρχουν στην Ελλάδα 4500 νέα κρούσματα καρκίνου. Συνιστά την κυριότερη αιτία θανάτου του γυναικείου πληθυσμού, αν και σύμφωνα με τα πορίσματα του τελευταίου συνεδρίου, τείνει να γίνει πρώτος ο καρκίνος του πνεύμονα. Το κόστος όμως αυτής της μορφής καρκίνου μετριέται, εκτός των άλλων, και σε χρόνια «υγείας» που χάνονται κάθε χρόνο. Το έμμεσο κόστος από τον χρόνο άδειας που θα πάρει η γυναίκα με καρκίνο από τη δουλειά της για τις θεραπείες της, από τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και τη μείωση του ενεργού πληθυσμού λόγω της θνησιμότητας, είναι περισσότερο από το διπλάσιο του άμεσου κόστους για τη διάγνωση, τη θεραπεία και την ανακουφιστική φροντίδα. Πράγματι, ξοδεύονται εκατομμύρια για τις υπηρεσίες καρκίνου. Ωστόσο, είναι αποτελεσματικά τα όσα γίνονται;

Στην πραγματικότητα, η γυναίκα με καρκίνο αντιμετωπίζει σειρά προβλημάτων σε επίπεδο διάγνωσης, σε επίπεδο θεραπείας εξαιτίας των λιστών αναμονής για ακτινοθεραπεία, αλλά και σε επίπεδο στήριξης, αφού δεν υπάρχουν υπηρεσίες ψυχολογικής στήριξης ή κοινοτικής στήριξης εκτός από αυτές που προσφέρονται από τους Συλλόγους, ενώ ανακουφιστική κρατική φροντίδα δεν υπάρχει παρά μόνο πάλι μέσα από τις Οργανώσεις.

Τώρα πια αυτό που θέλω να μοιραστώ με όλες τις γυναίκες είναι ότι αξίζει να κάνουμε οτιδήποτε μπορεί να μας προφυλάξει από τον καρκίνο, ακόμα και αν μπορεί να πονέσουμε για λίγο. Και το δεκάλεπτο της μαστογραφίας μία φορά τον χρόνο είναι πολύ σημαντικό γιατί μπορεί να μας σώσει για την υπόλοιπη ζωή μας. Με τον ετήσιο έλεγχο, δίνουμε την ευκαιρία να ανιχνευθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα σε πρώιμο στάδιο και να προσφέρουμε στον εαυτό μας δυνατότητα πλήρους ίασης. Η καλύτερη πρόληψη για τον καρκίνο του μαστού είναι η έγκαιρη διάγνωση. Και πρέπει όλες οι γυναίκες που ταλαιπωρούνται αυτήν τη στιγμή να έχουν στο μυαλό τους το εξής: ο καρκίνος του μαστού δεν είναι πάντα θάνατος, είναι και ζωή.

Επί πλέον έχουν γίνει τεράστια βήματα τα τελευταία χρόνια τόσο από τον Σύλλογό μας, όσο βεβαίως και από άλλους φορείς για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση . Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στα πρώτα ενημερωτικά περίπτερα, οι γυναίκες δεν μας άφηναν ούτε να τις πλησιάσουμε, αρνούνταν ακόμα και να πάρουν τα ενημερωτικά φυλλάδια. Η γυναίκα σήμερα είναι ευαισθητοποιημένη, έρχεται μόνη της στα γραφεία μας και ζητά ενημέρωση. Έχουμε προχωρήσει πολύ. Χρειάζεται όμως ακόμα πολλή δουλειά. Από την άλλη πλευρά όμως δυστυχώς η πρόληψη για την οποία τόσο πασχίζουμε δεν αποτελεί, όπως φαίνεται, προτεραιότητα της Πολιτείας και των φορέων παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις τους, προτροπές και βαρύγδουπες δηλώσεις. Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει όταν η γυναίκα πεισμένη πια για την αξία της πρόληψης , παίρνει τηλέφωνο στα Νοσοκομεία για μαστογραφία και της δίνουν ραντεβού μετά από 4- 5 ή και 6 μήνες; Θα σας πω και αυτό. Μας παίρνουν τηλέφωνο οι γυναίκες και ζητούν να μεσολαβήσουμε για να μπορέσουν να κάνουν σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα τις εξετάσεις τους.

Καταλαβαίνετε, βέβαια, ότι δεν μπορούν όλες να αντέξουν το κόστος των εξετάσεων σε ιδιωτικό κέντρο, ιδιαίτερα μάλιστα το τελευταίο διάστημα με όλο αυτό το αλλαλούμ στο χώρο της υγείας , τα πράγματα είναι όλο και χειρότερα για την πρόληψη ενώ βέβαια θα έπρεπε να είναι το αντίθετο. Για το μήνα Οκτώβριο που έρχεται θα ήθελα να πω: Γυναίκες ας αγαπήσουμε το σώμα μας – Ας του δώσουμε την προσοχή , την φροντίδα, την εκτίμηση που χρειάζεται και αξίζει. Ας το προστατέψουμε από τον καρκίνο του μαστού. Όσο είναι και όσο περνά από το χέρι μας. Είναι αδικία και έγκλημα στην εποχή μας με τα σύγχρονα μέσα έγκαιρης διάγνωσης, που μας προσφέρει σήμερα η ιατρική, να πέφτουμε θύματα του καρκίνου του μαστού, εξαιτίας της ίδιας μας της αμέλειας. Γυναίκα, πάρε την ζωή σου στα χέρια σου, όσο τουλάχιστον εξαρτάται από σένα. Μην αμελείς τις εξετάσεις σου. Στην καλύτερη περίπτωση θα σου επιβεβαιώσουν την υγεία σου. Στην χειρότερη και πιο σπάνια θα εντοπίσουν κάτι, που βέβαια δεν είναι πάντα καρκίνος του μαστού, αλλά και αν είναι, εσύ θα το έχεις προλάβει. Θα το πω απλά , πάρε την ζωή σου στα χέρια σου και όλα θα είναι με το μέρος σου. Και έχεις κάθε λόγο να με πιστέψεις!!!

Έχουμε διαμορφώσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής στήριξης των ασθενών, που στόχο έχει, όχι μόνο την αντιμετώπιση της κρίσης που προκαλεί η διάγνωση του ΚΑΡΚΙΝΟΥ, αλλά και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Προσπαθούμε να βγάλουμε τους ασθενείς από τα σπίτια, να τους σηκώσουμε από τους καναπέδες και να τους πείσουμε, ότι η καταβολή του σώματος, λόγω των θεραπειών, δεν είναι ικανή να καταβάλει και την ψυχή του ανθρώπου. Αυτό το αποδεικνύει ο καθημερινός αγώνας όλων εμάς, που περάσαμε από αυτή την ταλαιπωρία και οργανωθήκαμε στο Σύλλογο, προσφέροντας ψυχολογική στήριξη σε κάθε νέο ασθενή και την οικογένειά του.

Ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα του Συλλόγου είναι το εθελοντικό. Οι εθελοντές αποτελούν την σπονδυλική στήλη και ταυτόχρονα την κινητήρια δύναμη. Ο εθελοντής δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση τον ειδικό ή το συγγενικό περιβάλλον. Είναι περισσότερο μια προβολή καθρέφτης των αναγκών και των δυσκολιών, που μπορεί να συναντήσει ο καθένας μας κάτω από ειδικές συνθήκες και ζητά την ανθρώπινη βοήθεια με το ρόλο που μπορεί να του προσφέρει ένας καλά εκπαιδευμένος εθελοντής…

Η εμπειρία μας από το Σύλλογό μας δείχνει ότι η ανάγκη αυτής της ανθρώπινης προσφοράς γίνεται όλο και μεγαλύτερη μέσα στην κοινωνική μοναξιά που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Εμείς προσπαθούμε να απελευθερώσουμε τον ελεύθερο χρόνο των μελών μας. Ο εθελοντισμός προϊόν ελεύθερης βούλησης και προσφοράς αγάπης καταπραΰνει τον πόνο, ξαλαφρώνει το βάρος, γίνεται ο ίδιος δημιουργός ζωής. Ο ασθενής θα αισθανθεί καλύτερα ακούγοντας: «Μπορώ να σε νιώσω, γιατί και εγώ πέρασα τα ίδια με σένα»….»

Δυστυχώς, η θλιβερή πραγματικότητα για τον τόπο μας, είναι ότι δεν έχουμε ένα σωστό Εθνικό Αρχείο Καρκίνου που να επιτρέπει σωστή αξιολόγηση των δράσεων. Τα βασικά στοιχεία για την ολοκληρωμένη παρακολούθηση του προβλήματος του καρκίνου σε μια χώρα, απαραίτητα για την αξιολόγηση της παροχής υπηρεσιών και της αποτελεσματικότητας αυτής, είναι οι δείκτες συχνότητας της ασθένειας συγκριτικά με τους δείκτες θνησιμότητας, αλλά και τα μετρήσιμα χρόνια υγιούς ζωής. Αυτό που γνωρίζω ως κράτος είναι ότι στη χώρα έχουμε π.χ. 500 περίπου νέα περιστατικά καρκίνου τον χρόνο, 70 περίπου θανάτους γυναικών. Είναι δυνατό μόνο με τα στοιχεία αυτά να εκτιμηθεί πού οδηγούν αυτοί οι αριθμοί; Ωστόσο παραμένει άγνωστο πόσοι ασθενείς επιβιώνουν στα 5 χρόνια, στα 10 ή στα 15, πόσοι παρουσιάζουν υποτροπές, ποια πορεία έχει η κάθε μορφή καρκίνου. Είναι επίσης άγνωστο αν αυτά που γίνονται από πλευράς χειρουργικών επεμβάσεων και θεραπείας έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Το ζήτημα είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση – παρακολούθηση υπηρεσιών χωρίς στατιστικά δεδομένα. Αυτό ακριβώς που ονομάζεται ποιοτική αξιολόγηση υπηρεσιών. Πώς όμως θα εφαρμοστεί μια Εθνική Στρατηγική για τον Καρκίνο η οποία θα καλύπτει όλο το φάσμα από την πρόληψη μέχρι την ανακουφιστική φροντίδα, όταν αγνοούμε ποιο είναι το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος;

Χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι η γυναίκα με καρκίνο του μαστού έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την ίδια την ασθένεια αλλά παράλληλα και τις επιπτώσεις της νόσου στην εργασία, στην οικονομική ζωή, στην προσωπική της ανάπτυξη, στην εκπαίδευση, στην κοινωνική ζωή. Σε όλα αυτά η κοινωνική ασφάλιση πρέπει να είναι σύμμαχος με τρεις βασικούς πυλώνες: Να στηριχθεί η γυναίκα με καρκίνο μαστού , να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή της και να θωρακίσει τον εαυτό της προστατεύοντας τη μελλοντική της υγεία. Σε καμία περίπτωση, η υγεία και η ζωή των ασθενών δεν μπορεί να είναι δύο ταχυτήτων, ανάλογα με το εισόδημα ή την ασφαλιστική ικανότητα, ειδικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης, κατά την οποία επαυξάνεται η ανασφάλεια και ο φόβος των ασθενών με καρκίνο.

Είναι γεγονός ότι οι διεθνείς ιατρικές οδηγίες σχετικά με την πρόσβαση των ασθενών στη θεραπεία, δεν εφαρμόζονται στα δημόσια νοσοκομεία λόγω της συνεχούς μείωσης του προσωπικού. Καταστρατηγείται κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα βασικό δικαίωμα των ασθενών και επηρεάζεται άμεσα η θεραπευτική πορεία τους και η εξέλιξη της νόσου. Σύμφωνα με τις διεθνείς ιατρικές οδηγίες «η θεραπευτική επέμβαση αρχίζει με χειρουργείο, το οποίο θα πρέπει να προσφέρεται το αργότερο σε 30 ημέρες στο 100% των ασθενών από τη στιγμή που αποφασίστηκε η χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς που ξεκίνησαν καθυστερημένα την χημειοθεραπεία –σε διάστημα πάνω από τρεις μήνες μετά το χειρουργείο– έχουν 1,8 φορές πιθανότητα να πεθάνουν από καρκίνο μαστού, σε σχέση με αυτούς που άρχισαν χημειοθεραπεία σε διάστημα λιγότερο από ένα μήνα μετά το χειρουργείο, Επιπλέον, η καθυστέρηση της ακτινοθεραπείας πάνω από 8-12 εβδομάδες μετά το χειρουργείο, αυξάνει την πιθανότητα της τοπικής υποτροπής σε ασθενείς που δεν υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία. Πρέπει να εφοδιαστούν όλες οι ακτινοθεραπευτικές κλινικές με γραμμικούς επιταχυντές και οι κατευθυντήριες οδηγίες σωστής πρακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου του μαστού ορίζουν ότι πρέπει να γίνεται απαραίτητα τρισδιάστατη συμμορφική ακτινοθεραπεία.» Πέραν αυτών των αδυναμιών, οι ελλείψεις σε φάρμακα και άλλα υλικά, οι εργασιακές εντάσεις, το κλίμα της αποδιοργάνωσης και απορρύθμισης που επικρατεί πολλές φορές στο δημόσιο νοσοκομείο, επιβαρύνουν πολλαπλά τις ασθενείς και μειώνουν κατακόρυφα την ποιότητα των υπηρεσιών που τους παρέχονται.

Από τα στοιχεία που έχουμε παρατηρήσει στις ομάδες στήριξης έχουμε καταλήξει στα εξής
Το μορφωτικό επίπεδο μπορεί να βοηθά στο να αντιλαμβάνονται οι γυναίκες καλύτερα όσα τους εξηγούνται, αλλά ως προς τις επιπτώσεις πχ αλλαγή εικόνας σώματος καθοριστικό ρόλο παίζει η δομή της προσωπικότητας και η ποιότητα ζωής, πριν και μετά την αρρώστια.

Οι συζυγικές σχέσεις, πολλές φορές περνούν μια κρίση, πλην όμως δεν θα κλονισθούν οι σχέσεις που είχαν ποιότητα, παρά η σχέση εκείνη που αντιμετώπιζε προβλήματα συνήθως πριν το καρκίνο.

Γενικά βλέπουμε πως όσο λιγότερο μια γυναίκα έχει αποδεχτεί την αρρώστια της τόσα περισσότερο αντιλαμβάνεται τα μηνύματα οίκτου και ενοχλείται από τους γύρω της. Μέσα από τη στήριξη της ομάδας στο Σύλλογο και της οικογένειας, εξοικειώνονται με την αρρώστια, μαθαίνουν να ζουν με αυτή και φθάνουν στο σημείο να χειρίζονται με άνεση και συχνά με χιούμορ τον οίκτο των άλλων και τα αρνητικά συναισθήματα.

Ως γυναίκα που έχει νοσήσει από καρκίνο μαστού, μητέρα και εθελόντρια, θέλω να μεταφέρω ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας. Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται, αρκεί να υπάρχει σωστή ενημέρωση, πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση. Όλες οι γυναίκες, αν τους χτυπήσει την πόρτα η ασθένεια, έχουν τη δύναμη να την αντιμετωπίσουν και να συνεχίσουν μια ευτυχισμένη και ποιοτικά καλή ζωή. Ο καρκίνος νικιέται! Αυτό το μήνυμα πρέπει να ακουστεί παντού. Είναι το μήνυμα της ζωής μας.

Πηγη: https://hellenicmedicalreview.gr/