Κατηγορία: Ενημέρωση

«Η σιωπή γύρω από την ψυχική υγεία πρέπει επιτέλους να σπάσει», τόνισε η Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της ΕΕ, Στέλλα Κυριακίδου.

H κυρία Κυριακίδου φιλοξένησε συνέδριο για την παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας, στο οποίο -μεταξύ άλλων προσκεκλημένων- παρούσα ήταν η βασίλισσα Ματθίλδη του Βελγίου.

Η Ευρωπαία eπίτροπος σημείωσε ότι «πρέπει να μπορούμε να πούμε ότι είναι εντάξει το να μην είσαι καλά -δεν είσαι μόνος και πρέπει να αναζητήσεις βοήθεια». Επίσης εστίασε στο ότι πρέπει να υπάρχουν απτά αποτελέσματα στον τομέα της ψυχικής υγείας.

«Έχουμε πάνω από 1,2 δισ. ευρώ σε ευκαιρίες χρηματοδότησης, που ήδη διοχετεύουμε σε συγκεκριμένες δραστηριότητες. Ήδη φέτος η Επιτροπή θα διαθέσει 11 εκατομμύρια ευρώ για να στηρίξει τα κράτη μέλη στην προώθηση της ψυχικής υγείας σε όλες τις πολιτικές», επισήμανε.

Επιπροσθέτως ανέφερε ότι θα διατεθούν 30 εκατομμύρια ευρώ για βοήθεια εκείνων «που επλήγησαν από τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας».

«Όλοι μαζί, στεκόμαστε στο πλευρό των πολιτών της ΕΕ με ανάγκες ψυχικής υγείας» σημείωσε. Η Στέλλα Κυριακίδου υπογράμμισε ότι «η ολοκληρωμένη προσέγγιση της Ευρώπης για την ψυχική υγεία βάζει τους ανθρώπους στην πρώτη θέση. Γι’ αυτό είναι πυλώνας μιας ισχυρής, ανθρωποκεντρικής Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας. Έχουμε ό,τι χρειάζεται για να κάνουμε τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μία 50χρονη γυναίκα, που έχασε το χέρι της σε αγροτικό ατύχημα πριν από δύο δεκαετίες, αποκάλυψε πως ένα πρωτοποριακό προσθετικό σκέλος άλλαξε τη ζωή της.

Η τεχνολογία βασίζεται στην ενσωμάτωση του σκέλους στον σκελετό του ασθενούς. Το προσθετικό χέρι συνδέεται επίσης με το νευρικό του σύστημα, με ηλεκτρόδια που εμφυτεύονται στα νεύρα και τους μυς. Με αυτό τον τρόπο το χέρι «υπακούει» στις εντολές του ασθενούς και μπορεί να χρησιμοποιείται για όλες τις καθημερινές εργασίες.

Η Karin έπασχε από αφόρητο πόνο μέλους «φάντασμα». Πρόκειται για μία σχετικά σπάνια διαταραχή, η οποία παρατηρείται σε ανθρώπους που υφίστανται ακρωτηριασμούς. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα οι ασθενείς νιώθουν πόνο στο άκρο που απουσιάζει.

«Ένιωθα σαν να μου τρυπούσαν συνεχώς το χέρι μου μαχαίρια. Αυτό μου προκαλούσε φοβερό στρες και αναγκαζόμουν να παίρνω μεγάλες δόσεις παυσίπονων φαρμάκων», δήλωσε η γυναίκα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, δεν μπορούσε να προσαρμοστεί στα κλασικά προσθετικά μέλη που κατά καιρούς δοκίμασε.

Οι ειδικοί λένε πως πολλοί άνθρωποι έχουν το ίδιο πρόβλημα. Η μηχανική προσαρμογή και ο αξιόπιστος έλεγχος του προσθετικού σκέλους αποτελούν τις δύο κύριες προκλήσεις στην προσθετική άκρων, τονίζουν.

Η ζωή της Karin, όμως, άλλαξε για πάντα όταν έγινε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο με ακρωτηριασμό του χεριού κάτω από τον αγκώνα, που έλαβε το μόνιμο βιονικό χέρι.

Πως έγινε η επέμβαση

Οι γιατροί της δημοσίευσαν την έκβαση της επέμβασης στην ιατρική επιθεώρηση Science Robotics. Όπως αναφέρουν, το νέο προσθετικό χέρι τοποθετήθηκε στην Karin πριν από περισσότερα από 3 χρόνια και έκτοτε το χρησιμοποιεί συνεχώς.

Ειδικότερα, η τοποθέτησή του έγινε με μία τεχνική που λέγεται οστεοενσωμάτωση. Κατ’ αυτήν εισάγονται δύο ράβδοι από τιτάνιο στο οστό πάνω από τον ακρωτηριασμό, για να χρησιμεύσουν ως στηρίγματα του προσθετικού σκέλους. Ύστερα εμφυτεύονται στους ακρωτηριασμένους μυς και τα νεύρα ηλεκτρόδια, που ενώνονται με το νέο σκέλος.

Πηγή: Science Robotics, 2023

Με αυτό τον τρόπο λαμβάνουν τα σήματα που εκπέμπει ο εγκέφαλος και τα οποία μας επιτρέπουν να κινούμαστε.

Η Karin, που γεννήθηκε το 1973, δήλωσε το 2018 συμμετοχή στην όλη έρευνα. Μετά τις απαιτούμενες δοκιμές, προσαρμογές και πειράματα, χειρουργήθηκε τελικά τον Απρίλιο του 2021. Έκτοτε, μπορεί να εκτελεί απλές και σύνθετες κινήσεις – από το να πιάνει ένα ποτήρι έως το να βιδώνει κάτι με κατσαβίδι.

«Η έρευνα αυτή σήμαινε πολλά για εμένα, καθώς μου πρόσφερε μια καλύτερη ζωή», είπε. «Τώρα πια έχω πολύ καλύτερο έλεγχο του προσθετικού χεριού μου. Πάνω απ’ όλα όμως, ο πόνος μου υποχώρησε σημαντικά και χρειάζομαι πολύ λιγότερα φάρμακα».

Καθημερινή χρήση

«Η Karin ήταν ο πρώτος άνθρωπος με ακρωτηριασμό κάτω από τον αγκώνα που έλαβε το ενσωματωμένο βιονικό χέρι, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιείται ανεξάρτητα και με αξιοπιστία στην καθημερινή ζωή», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Max Ortiz Catalan, από το Ινστιτούτο Βιονικής της Αυστραλίας και ιδρυτής του Κέντρου Βιονικής & Έρευνας Πόνου (CBPR) στη Σουηδία.

Όπως εξήγησε, το πιο σημαντικό εύρημα είναι η πολυετής, καθημερινή χρήση του χεριού από την Karin. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η νέα τεχνολογία έχει την ικανότητα να αλλάξει τη ζωή των ασθενών με ακρωτηριασμό.

Επιβλέπων του όλου εγχειρήματος ήταν ο Dr. Rickard Brånemark,  αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο του Gothenburg. Ο Dr. Brånemark ηγήθηκε της χειρουργικής ομάδας που τοποθέτησε το χέρι στην Karin. Όπως είπε τα αποτελέσματά της «αποτελούν σημαντικό ορόσημο στον τομέα της προηγμένης αποκατάστασης άκρων, στο σύνολό της».

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Όταν πριν από χρόνια εξετάστηκε ο Δούναβης για βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά, βρέθηκαν περισσότερα από 600 διαφορετικά στελέχη ψευδομονάδας. Ανάμεσά τους εντοπίστηκε τώρα ένα είδος που δεν είχε καταγραφεί ποτέ στο παρελθόν.

Οι ανακαλύπτες του Ιατρικού Πανεπιστημίου του Graz πρότειναν γι’ αυτό την ονομασία Pseudomonas danubii – σύμφωνα με τον τόπο όπου βρέθηκε, όπως ανακοίνωσε σήμερα η ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Graz.

Η Pseudomonas είναι ένα γένος αρνητικών gram βακτηρίων που είναι ευρέως διαδεδομένο παγκοσμίως και έχει τον μεγαλύτερο αριθμό ειδών με συνολικά περισσότερα από 280. Ήδη πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια, μια μελέτη της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Δούναβη (ICPDR) εξέτασε για ανθεκτική στα αντιβιοτικά περιβαλλοντική ψευδομονάδα κατά μήκος του Δούναβη. Δεν ήταν λιγότερα από 611 τα διαφορετικά στελέχη Pseudomonas που απομονώθηκαν από τα δείγματα νερού.

Κατά τη γενετική εξέταση των μικροσκοπικά μικρών οργανισμών βρέθηκαν επίσης βακτήρια Pseudomonas που δεν μπορούσαν να αποδοθούν σε κανένα άλλο είδος.

Οι ομάδες εργασίας με επικεφαλής τους Clemens Kittinger και Gernot Zarfel στο Ινστιτούτο Διαγνωστικής και Έρευνας για την Υγιεινή, Μικροβιολογία και Περιβαλλοντική Ιατρική της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Graz, μαζί με συναδέλφους τους από την Ισπανία, ταυτοποίησαν τελικά ένα από αυτά τα βακτήρια ως ένα νεοανακαλυφθέν είδος.

Βακτηριολογικά, το Pseudomonas danubii χαρακτηρίζεται από υψηλή φυσική αντοχή στα αντιβιοτικά, καθώς και την ικανότητά του να αναπτύσσεται σε θερμοκρασία 37 βαθμών Κελσίου – μια ασυνήθιστα υψηλή τιμή για ένα περιβαλλοντικό βακτήριο, σημείωσαν οι ειδικοί.

Στο μεταξύ, ο μονοκύτταρος οργανισμός έχει βρεθεί και εκτός του Δούναβη. Εκτός από το γλυκό νερό, το βακτήριο βρέθηκε επίσης σε εδάφη και σε ενδιαιτήματα που γειτνιάζουν άμεσα με ζωντανές ρίζες κατά τη διάρκεια της μελέτης.

“Συνολικά, ήταν έκπληξη το γεγονός ότι μπορέσαμε να βρούμε τόσες πολλές ψευδομονάδες κατά τη διάρκεια της μελέτης πεδίου που δεν είχαν καταγραφεί ακόμη ως είδη. Ιδιαίτερα από τη στιγμή που είχαμε επιλέξει συνθήκες για την απομόνωση που θα έπρεπε να ευνοούν ιδιαίτερα τα είδη που σχετίζονται με την ανθρώπινη ιατρική και συνεπώς μελετώνται καλύτερα”, σχολίασε ο Gernot Zarfel σχετικά με την ανακάλυψη.

Ο Zarfel είναι επικεφαλής μιας ομάδας εργασίας για την ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά στο Κέντρο Διάγνωσης και Έρευνας για τη Μοριακή Βιοϊατρική.

Η τρέχουσα έρευνα επικεντρώνεται στην εξάπλωση της ανθεκτικότητας των βακτηρίων στα αντιβιοτικά στο περιβάλλον και στις πιθανές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Καταπιάνεται επίσης με την μηχανιστική βάση των επιμέρους σημαντικών μηχανισμών ανθεκτικότητας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ακραίες μορφές ζωής στη Γη, που ζουν σε εκπληκτικά αφιλόξενες συνθήκες, επεκτείνουν την δυνητικά Κατοικήσιμη Ζώνη. Μια γοητευτική περιήγηση από τον βιοπαθολόγο Γ. Μελέτη.

Η “νεροαρκούδα”  αντέχει σε θερμοκρασίες από -185 ως +150 βαθμούς Κελσίου. Ο Σκώληκας της Πομπηίας ζει σε υδροθερμικές αναβλύσεις στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού. Το βακτηρίδιο “Κόναν” μπορεί να επιβιώσει ακόμα και μέσα σε πυρηνικό αντιδραστήρα, ενώ άλλοι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί ακμάζουν και αναπαράγονται χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της γης, μέσα σε ορυχεία βαρέων τοξικών μετάλλων, ή και σε υπόγειες λίμνες, κάτω από στρώμα πάγου 3,5 χιλιομέτρων.

Είναι τα λεγόμενα ακραιόφιλα, μικροοργανισμοί που ενδεχομένως προϋπήρχαν κάθε μορφής ζωής στον πλανήτη γη. Η δυνατότητά τους να επιβιώνουν σε ασύλληπτα ακραία περιβάλλοντα ενισχύει τις εκτιμήσεις των επιστημόνων για πιθανή εύρεση μικροβιακών μορφών ζωής σε άλλους πλανήτες και ουράνια σώματα, ακόμα και στην διαστημική μας “γειτονιά”.

“Τα ακραιόφιλα επεκτείνουν τα χαρακτηριστικά της ζωής που γνωρίζουμε και επομένως επεκτείνουν και τα όρια της Κατοικήσιμης Ζώνης”, ανέφερε ο βιοπαθολόγος στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης και επιστημονικός συνεργάτης του ΑΠΘ, Γεώργιος Μελέτης (φωτογραφία), μιλώντας στο πλαίσιο του 12^ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Ιατρικής Βιοπαθολογίας. Σε μια γοητευτική περιήγηση σε πεδία που ερευνά η Αστροβιολογία, σημείωσε πως οι ακραίοι αυτοί μικροοργανισμοί αναθερμαίνουν το ενδιαφέρον για πιο κοντινούς στόχους στα διαστημικά ταξίδια. Πιθανοί υποψήφιοι για φιλοξενία ζωής στη “γειτονιά” μας είναι ο πλανήτης Άρης, αλλά και οι Τιτάνας και Ευρώπη, δορυφόροι του Κρόνου και του Δία, αντίστοιχα.

Ακραιόφιλα

Πρόκειται για μικροοργανισμούς που ακμάζουν σε φυσικά ή γεωχημικά ακραίες συνθήκες (θερμοκρασίας, ξηρασίας, πίεσης, ακτινοβολίας κ.ά.), που είναι επιβλαβείς για τις περισσότερες μορφές ζωής στον πλανήτη.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα, όπως τα παρέθεσε ο κ. Μελέτης, είναι:

Deinococcus radiodurans: Σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες είναι το πιο ακραιόφιλο βακτήριο που γνωρίζουμε. Μπορεί να ανεχθεί ακτινοβολία χιλιάδες φορές πιο έντονη από τη δόση που θα σκότωνε άνθρωπο. Χαρακτηρίζεται από ορισμένους ερευνητές ως Κόναν το βακτηρίδιο. Έχει απομονωθεί από κονσέρβες κρέατος που χάλασε, παρότι είχαν αποστειρωθεί με ακτινοβολία, ακόμα και από το εσωτερικό πυρηνικών αντιδραστήρων.

Bacillus infernus: Βρέθηκε αρχικά σε βαθιά γεώτρηση στη Βιρτζίνια. Ζει σε βάθος πολλών χιλιομέτρων μέσα στο έδαφος, όπου η πίεση είναι εκατοντάδες φορές μεγαλύτερη από την επιφάνεια της Γης, ξεκομμένος εντελώς από τη συμβατική βιόσφαιρα, Δεν εξαρτάται από τις ακτίνες του Ηλίου, δεν χρησιμοποιεί φωτοσύνθεση και δεν καταναλώνει οργανικό υλικό από πρώην ζωντανούς οργανισμούς.

Geogemma barossii, ή στέλεχος 121: Βρέθηκε αρχικά στο Εθνικό Πάρκο Γέλοουστοουν στις ΗΠΑ όπου η θερμοκρασία των νερών αποτελεί πρόκληση για τις περισσότερες μορφές ζωής. Μπορεί να αναπτυχθεί μέχρι και σε θερμοκρασία 121 βαθμών Κελσίου.

Ferroplasma acidarmanus: Ανακαλύφθηκε στο ορυχείο iron mountain στην Καλιφόρνια, που θεωρείται μια από τις πιο τοξικές περιοχές των ΗΠΑ. Εκεί υπάρχει εκτεθειμένος πυρίτης, θειικό οξύ και βαρέα μέταλλα όπως αρσενικό, κάδμιο και ψευδάργυρος. Αντέχει ακόμα και σε pH 0 (όσο το οξύ των μπαταριών).

Δεν ανήκουν όμως μόνο μονοκύτταροι οργανισμοί στα ακραιόφιλα:

Το Alvinella pompejana, ο Σκώληκας της Πομπηίας, ζει σε υδροθερμικές αναβλύσεις στο μέσο του Ειρηνικού Ωκεανού, όπου η γεωθερμική ενέργεια διαπερνά το φλοιό και θειούχα ορυκτά εξέρχονται με μεγάλες θερμοκρασίες, ψύχονται από το νερό και κρυσταλλώνονται.

Τα βραδύπορα ή “νεροαρκούδες” είναι πολυκύτταροι οργανισμοί μήκους 200 μm που ζουν σε όλες τις κλιματικές ζώνες της Γης. Έχουν τέσσερα ζεύγη ποδιών, εγκέφαλο με πολλαπλούς λοβούς, πεπτικό και νευρικό σύστημα, καθώς και χωριστά φύλα. Αντέχουν σε θερμοκρασίες από -185 βαθμούς Κελσίου έως 150 βαθμούς Κελσίου και σε πιέσεις από το κενό ως 1000 ατμόσφαιρες, καθώς και σε υψηλές ακτινοβολίες.

Πιθανοί κατοικήσιμοι κόσμοι στη “γειτονιά” μας

Οι πλανήτες που πληρούν τα κριτήρια για να χαρακτηριστούν ως δυνητικά κατοικήσιμοι (ατμοσφαιρική πίεση ικανή για να συγκρατεί νερό σε υγρή μορφή, μέγεθος και ακτινοβολία του αστέρα, πιθανή σύσταση του πλανήτη, τροχιά, παρουσία άλλων σωμάτων κ.ά.) είναι σχετικά σπάνιοι, όμως αυτό αντισταθμίζεται από το τεράστιο μέγεθος και την αφθονία του σύμπαντος, σημείωσε ο βιοπαθολόγος. Έτσι, σύμφωνα με τους πλέον συντηρητικούς υπολογισμούς, οι κόσμοι με πιθανότητα ζωής είναι περισσότεροι από 25 εκατομμύρια (!), μόνο στον δικό μας γαλαξία.

“Η επιμονή της μικροβιακής ζωής στη Γη σε συνδυασμό με τους αριθμούς αυτούς δείχνει πως υπάρχουν πολύ μεγάλες πιθανότητες για ύπαρξη μικροβιακής ζωής και αλλού”, τόνισε και αναφέρθηκε σε πιθανή ύπαρξη ζωής σε ουράνια σώματα, ακόμα και στην διαστημική μας «γειτονιά», δηλαδή στο ηλιακό σύστημα.

Υπάρχουν γεωλογικές ενδείξεις πως στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν ο Άρης φαίνεται να είχε άφθονο νερό. Σήμερα φαίνονται λίγα σημεία με πάγο στους πόλους, αλλά και ενδείξεις για σημεία από τα οποία μπορεί να αναβλύζει νερό, που παγώνει μόλις βγει στην επιφάνεια. Για το λόγο αυτό οι επιστήμονες πιστεύουν πως αν ο Άρης έχει πράγματι υπόγεια νερά, τότε υφίσταται και προοπτική για βιολογία.

Ο Τιτάνας, δορυφόρος του Κρόνου, έχει μέγεθος λιγότερο από το μισό της Γης, αλλά ατμόσφαιρα με μάζα 10 φορές μεγαλύτερη. Η τοπογραφία μοιάζει εκπληκτικά με αυτή της Γης, όμως φαίνεται πως κυριαρχεί το υγρό μεθάνιο αντί για νερό. Αντί για λάβα τα ηφαίστεια βγάζουν πάγο και αμμωνία. Ένα πέρασμα από τη βόρεια πολική περιοχή ανακάλυψε και μια δωδεκάδα λιμνών. “Είναι 200 βαθμούς πιο ψυχρός από τη Γη και το όποιο νερό στην επιφάνειά του πρέπει να είναι βαθιά παγωμένο. Πιστεύεται όμως πως το νερό μπορεί να θερμανθεί αρκετά ώστε να παραμείνει υγρό κάτω από την επιφάνεια, λόγω της πίεσης ή λόγω της γεωλογικής δραστηριότητας στο εσωτερικό”, ανέφερε.

Η Ευρώπη, δορυφόρος του Δία, “φαίνεται να είναι ο πιο εκπληκτικός κόσμος μέσα στο ηλιακό μας σύστημα”, καθώς η αποστολή Galileo έδειξε πως έχει περισσότερο νερό από όλους τους ωκεανούς της Γης. Κάτω από τον πάγο, πάχους δεκάδων μέτρων ως και 15 χλμ, βρίσκονται ωκεανοί και έχει προταθεί η αποστολή τεχνητού δορυφόρου και υδρορομπότ που θα τρυπήσει τον πάγο και θα καταδυθεί στους υποκείμενους ωκεανούς. “Η αποστολή μπορεί να δοκιμαστεί στη Γη στο ανάλογο περιβάλλον της υπόγειας λίμνης Βοστόκ στην Ανταρκτική, που βρίσκεται εγκλωβισμένη κάτω από πάχους 3,5 χιλιομέτρων και αποτελεί ένα οικοσύστημα γεμάτο ακραιόφιλα που είναι απομονωμένο από τον υπόλοιπο πλανήτη εδώ και ένα εκατομμύριο χρόνια”, επεσήμανε.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ιστοτριψία είναι μια συναρπαστική νέα τεχνολογία που αν και βρίσκεται στα αρχικά της στάδια όσον αφορά την κλινική χρήση της, μπορεί ενδεχομένως να αποτελέσει μη επεμβατική επιλογή αγωγής για ασθενείς με καρκίνο στο ήπαρ.

Ο FDA ενέκρινε τη χρήση ηχητικών κυμάτων για τη διάσπαση όγκων –τεχνική που ονομάζεται ιστοτριψία- σε ανθρώπους για θεραπεία ήπατος.

Με πρωτοπόρο το University of Michigan, η ιστοτριψία προσφέρει υποσχόμενη επιλογή για αγωγή κατά του καρκίνου.

Ο FDA έδωσε στις 9 Οκτωβρίου το πράσινο φως στην HistoSonics, εταιρεία που ιδρύθηκε το 2009 από μηχανικούς του U-M και γιατρούς, για τη χρήση της μεθόδου στην καταστροφή στοχευμένου ηπατικού ιστού.

Ανθρώπινη δοκιμή που ξεκίνησε το 2021 στο U-M Rogel Cancer Center και αλλού αντιμετώπισε ασθενείς με πρωτογενή και μεταστατικό όγκο στο ήπαρ, με ιστοτριψία, δείχνοντας την ικανότητά της να ανταποκρίνεται στον πρωταρχικό στόχο αποτελεσματικότητας και ασφάλειας.

Η ιστοτριψία είναι μια συναρπαστική νέα τεχνολογία που αν και βρίσκεται στα αρχικά της στάδια όσον αφορά την κλινική χρήση της, μπορεί ενδεχομένως να αποτελέσει μη επεμβατική επιλογή αγωγής για ασθενείς με καρκίνο στο ήπαρ. Ελπίζεται ότι θα μπορεί να συνδυαστεί με συστημικές θεραπείες για συνεργιστικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Τα παραπάνω δήλωσε ο καθηγητής Mishal Mendiratta-Lala.

Η HistoSonics μπορεί τώρα να πουλά την πλατφόρμα χορήγησης ιστοτριψίας σε νοσοκομεία και επαγγελματικές υγείας, για χρήση στη θεραπευτική αγωγή του ήπατος.

Η ιστοτριψία δουλεύει με χρήση στοχευμένων κυμάτων υπερήχων για τη δημιουργία μικροφουσκών εντός του όγκου. Οι δυνάμεις που αναπτύσσονται καθώς οι φούσκες δημιουργούνται και καταρρέουν οδηγούν στη διάσπαση της μάζας, σκοτώνοντας καρκινικά κύτταρα και αφήνοντας τα συντρίμμια να καθαριστούν από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Αυτό θα σημαίνει για τους ασθενείς αγωγή χωρίς τις συνέπειες της ακτινοθεραπείας ή της χημειοθεραπείας, λιγότερες ανησυχίες για τη συμβατότητα των φαρμάκων, πολύ μικρότερο χρόνο ανάρρωσης έναντι της εγχείρησης και λιγότερη δυσφορία με την αγωγή.

Αυτό είναι εφικτό επειδή είναι πιο εύκολο να διασφαλιστεί ότι αυτή η αγωγή χτυπά τον όγκο και όχι τον υγιή ιστό. Η ιστοτριψία βασίζεται στην εστίαση ηχητικών κυμάτων, υψηλής έντασης υπερήχων ώστε να συγκεντρώσουν αρκετή ενέργεια που δημιουργεί φούσκες  και το μηχάνημα Edison διασφαλίζει ότι η περιοχή περιορίζεται στον όγκο.

Επιπλέον, το σύστημα ιστοτριψίας έχει και διαγνωστική απεικόνιση υπερήχων. Οι γιατροί έχουν ζωντανή εικόνα από το σύννεφο φουσκών και του πώς οι ιστοί ανταποκρίνονται στη θεραπεία.

Τα πιθανά οφέλη δεν είναι μόνο η καταστροφή του όγκου. Πέρσι, 2 προκλινικές έρευνες σε τρωκτικά υπέδειξαν ότι στη διαδικασία καθαρίσματος το ανοσοποιητικό μαθαίνει πώς να εντοπίζει ως απειλή τα καρκινικά κύτταρα.

Αυτό μπορεί να καθιστά το σώμα ικανό να συνεχίζει να μάχεται έναντι του αρχικού όγκου και να βοηθά να ενεργοποιείται φυσιολογική ανοσιακή απόκριση στον καρκίνο.

Πηγές:
University of Michigan

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μια απώλεια βάρους κατά 5% μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη στους προδιαβητικούς (όσους έχουν προδιάθεση στον διαβήτη) έως και 73%. Όλα εξαρτώνται από το λιγότερο λίπος στην κοιλιά, όπως έδειξαν τώρα Γερμανοί επιστήμονες.

Στην περίπτωση του προδιαβήτη, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να αποτραπεί με κάποιο τρόπο η πλήρης εμφάνιση της νόσου από την αρχή. Ο Andreas Birkenfeld (Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Tübingen) και οι συν-συγγραφείς του από το Γερμανικό Κέντρο Έρευνας για τον Διαβήτη (DZD) δημοσίευσαν πρόσφατα μια νέα ανάλυση της “Μελέτης παρέμβασης στον τρόπο ζωής για τον προδιαβήτη” στο περιοδικό “Lancet Diabetes & Endocrinology”.

“Ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να εξαφανιστεί ως αποτέλεσμα της απώλειας βάρους. Σε αυτή την ανάλυση, επιδιώξαμε να διευκρινίσουμε αυτόν τον μηχανισμό ως αποτέλεσμα της μείωσης του βάρους σε άτομα με προδιαβήτη”, έγραψαν οι επιστήμονες.

Περίπου 1.105 άτομα με προδιαβήτη (γλυκόζη αίματος νηστείας εκατό έως 125 χιλιοστόγραμμα ανά δεκάγραμμο, τιμή HbA1c ως μέτρο της μακροχρόνιας φόρτισης των ερυθρών αιμοσφαιρίων με σάκχαρο μεταξύ 5,7 και 6,4 και αυξημένες τιμές γλυκόζης αίματος στη δοκιμασία άσκησης) παρακινήθηκαν να κάνουν σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής τους με διατροφικές αλλαγές και περισσότερη σωματική δραστηριότητα. Αυτό συνεχίστηκε επί ένα έτος.

Όταν οι επιστήμονες ανέλυσαν τα στοιχεία εκείνων των 298 συμμετεχόντων στη μελέτη που είχαν χάσει τουλάχιστον το 5% του σωματικού τους βάρους, διαπίστωσαν ότι τα σημάδια του προδιαβήτη είχαν εξαφανιστεί στο 43% αυτών. Είχε επέλθει η λεγόμενη ύφεση του προδιαβήτη.

Ακόμη και δύο χρόνια μετά το τέλος της επιστημονικής μελέτης, είχαν 73% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν βιώσει αυτή τη θετική επίδραση.

“Παρουσίασαν επίσης βελτιωμένη νεφρική λειτουργία και καλύτερη κατάσταση των αιμοφόρων αγγείων τους”, έγραψαν οι επιστήμονες.

Η σύγκριση των συμμετεχόντων στη μελέτη που είχαν μειώσει το σωματικό τους βάρος κατά 5% και δεν είχαν πλέον προδιαβήτη και εκείνων που συνέχισαν να εμφανίζουν σημάδια προδιαβήτη παρά την απώλεια βάρους, οδήγησε στην πιθανή αιτία του αποτελέσματος.

Το Γερμανικό Κέντρο Έρευνας για τον Διαβήτη σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι: “Σύμφωνα με τα νέα αποτελέσματα, η πιθανότητα ύφεσης αυξάνεται όταν το σωματικό βάρος μειώνεται κατά 5% και η περιφέρεια της κοιλιάς κατά περίπου 4 εκατοστά στις γυναίκες και 7 εκατοστά στους άνδρες”.

Όλα έχουν να κάνουν με το “λίπος της κοιλιάς”, λοιπόν. Τα άτομα που είχαν εισέλθει σε ύφεση του προδιαβήτη θα είχαν “χάσει περισσότερο σπλαχνικό κοιλιακό λίπος. Το σπλαχνικό κοιλιακό λίπος βρίσκεται απευθείας στην κοιλιακή κοιλότητα και περιβάλλει τα έντερα. Μπορεί να επηρεάσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, εν μέρει μέσω μιας φλεγμονώδους αντίδρασης στον λιπώδη ιστό”, ανέφεραν οι επιστήμονες.

Η μείωση αυτού του κοιλιακού λίπους είναι “προφανώς καθοριστικής σημασίας στον προδιαβήτη”.

Μόλις τον περασμένο Ιούλιο, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων δημοσίευσε μια μετα-ανάλυση επιστημονικών μελετών με δεδομένα από περισσότερους από 40.000 ασθενείς με προδιαβήτη. Έδειξε ότι οι πάσχοντες όχι μόνο έχουν υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου οι ίδιοι, αλλά και κατά ένα τρίτο υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας μετά από οξείες παρεμβάσεις λόγω εμφράγματος (επεμβάσεις με καρδιακό καθετήρα, stents

Σύμφωνα με στοιχεία της ελληνικής διαβητολογικής Εταιρείας, το ποσοστό των προδιαβητικών στην χώρα μας ανέρχεται σε 12,4%, που μεταφράζεται σε 1,3 εκ. Έλληνες.

Πηγές:
Lancet Diabetes & Endocrinology

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι ερευνητές εντόπισαν συγκεκριμένες ομάδες που έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για τη νόσο, όπως όσους εργάζονται σε εξωτερικούς χώρους, λήπτες μεταμοσχευμένων οργάνων και όσους πάσχουν από μελαγχρωματική ξηροδερμία.

Ο καρκίνος του δέρματος προκαλεί μεγαλύτερο αριθμό παγκόσμιων θανάτων από μελάνωμα, έδειξε νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στο συνέδριο European Academy of Dermatology and Venerology (EADV) Congress 2023.

Ερευνητές επίσης πιστεύουν ότι ο καρκίνος του δέρματος δεν καταγράφεται επαρκώς και ότι η πραγματική επίδραση της νόσου ενδεχομένως είναι ακόμα μεγαλύτερη από την υπολογισθείσα.

Ο καθηγητής Thierry Passeron, δήλωσε ότι αν και ο καρκίνος του δέρματος είναι λιγότερο πιθανό να είναι μοιραίος σε σύγκριση με το μελάνωμα, η εμφάνιση του είναι υψηλότερη. Το 2020, ευθυνόταν για το 78% όλων των περιστατικών καρκίνου στο δέρμα οδηγώντας σε πάνω από

63.700 θανάτους. Το μελάνωμα υπολογίζεται ότι προκάλεσε 57.000 θανάτους το ίδιο έτος. Η σημαντικά υψηλότερη εμφάνιση του καρκίνου στο δέρμα έχει επομένως οδηγήσει σε πιο σημαντική, γενικά, επίπτωση.

Οι ερευνητές εντόπισαν και συγκεκριμένες ομάδες που έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για τη νόσο, όπως όσους εργάζονται σε εξωτερικούς χώρους, λήπτες μεταμοσχευμένων οργάνων και όσους πάσχουν από μελαγχρωματική ξηροδερμία.

Η έρευνα, που χρησιμοποίησε στοιχεία από το World Health Organization International Agency for Research on Cancer, ανακάλυψε υψηλή εμφάνιση καρκίνου στο δέρμα σε ανθρώπους ανοιχτόχρωμης επιδερμίδας και ηλικιωμένους στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Αυστραλία και την Ιταλία.

Όμως, ακόμα και χώρες με μεγάλο ποσοστό σκούρου φαινότυπου δεν ήταν άτρωτες στον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του δέρματος, όπως έδειξαν οι 11.281 καταγεγραμμένοι θάνατοι στην Αφρική.

Ο καθηγητής Passeron σημείωσε ότι πρέπει να λάβουμε το μήνυμα ότι δεν είναι μόνο το μελάνωμα που μπορεί να είναι μοιραίο αλλά και ο καρκίνος του δέρματος.

Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί, επομένως πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να διασφαλίσουμε ότι σταματούμε την εξέλιξη της νόσου το νωρίτερο δυνατό, για να σωθούν ζωές, κατέληξε ο καθηγητής.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/