Σεπτέμβριος, ο μήνας των προληπτικών γυναικολογικών εξετάσεων

Γιατί είναι σημαντική για τις γυναίκες η φροντίδα της υγείας τους μετά τις καλοκαιρινές διακοπές

 

Tο καμπανάκι του κινδύνου «κρούει» ο Δρ. Νικόλαος Σκαρτάδος, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος και Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, για την αμέλεια που ενδεχόμενα δείχνει το ωραίο φύλο στις προληπτικές εξετάσεις που κάθε χρόνο πρέπει να αποτελούν κύρια μέριμνά του.

Συγχρόνως επισημαίνει τη σημασία της έγκαιρης αναγνώρισης κάθε παθολογικού ευρήματος, οπότε η γυναίκα θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την όποια πιθανότητα προβλήματος στη γονιμότητά της, ταυτόχρονα με τη διασφάλιση της υγείας και της αρμονικής σεξουαλικής της ζωής.

Όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει: «Η ανάγκη προστασίας της γυναίκας αναφορικά με την σωματική της υγεία επιβάλλει τη συστηματική φροντίδα της γυναικολογικής της υγείας, φροντίδα που παρεμπιπτόντως δεν θα την απασχολήσει ιδιαίτερα από τις υπόλοιπες δραστηριότητές της, αλλά που θα της διασφαλίσει την απρόσκοπτη καθημερινότητά της».

Είναι σημαντικό να τονιστεί πως μετά την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, με την ανέμελη χαλάρωση, το κολύμπι σε θάλασσα ή πισίνα, τα βρεγμένα μαγιό και τις ξαπλώστρες που κανείς δεν γνωρίζει κάθε πότε απολυμαίνονται, πολλές γυναίκες παραπονούνται για διάφορα ενοχλήματα όπως υπερέκκριση κολπικών υγρών, δυσκολία στην ούρηση, αλλά και πόνους που ενδεχόμενα «κρύβουν» μολύνσεις, στην πλειοψηφία τους βέβαια εύκολα αντιμετωπίσιμες, αλλά και που πιθανά να κρύβουν καταστάσεις που θα απαιτήσουν μια πολυπλοκότερη αντιμετώπιση.

«Η απαραίτητη φροντίδα που περιλαμβάνει ο ετήσιος προληπτικός έλεγχος που κάθε γυναίκα πρέπει να εντάξει στο ημερολόγιό της περιλαμβάνει γυναικολογική εξέταση με πλήρες ιστορικό, test ΠΑΠ, υπέρηχο μήτρας και ωοθηκών, καθώς και ψηλάφηση μαστών ή αν χρειάζεται μαστογραφία και υπέρηχο. Έτσι μικρά προβλήματα που πιθανώς διαγνωσθούν θα βρίσκονται σε αρχικό στάδιο, άρα θα είναι σαφώς και ευκολότερα αντιμετωπίσιμα», τονίζει ο κ. Σκαρτάδος.

 

 

πΗΓΗ: https://www.news4health.gr/

Θα εμβολιαστείτε για γρίπη; Έρευνα αποκαλύπτει από ποια σοβαρή νόσο προφυλάσσουν τα εμβόλια ενηλίκων

Με την έλευση του φθινοπώρου, επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο οι συστάσεις για εμβολιασμό, ιδιαίτερα των ευπαθών ομάδων, έναντι κοινών λοιμώξεων, οι οποίες όμως μπορούν να αποδειχθούν επικίνδυνες για τους πιο ευαίσθητους ασθενείς. Μια ομάδα ερευνητών από το Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας σας δίνει τώρα άλλον έναν λόγο να εμβολιαστείτε φέτος: Σύμφωνα με τα επιστημονικά συμπεράσματα που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Alzheimer’s Disease, τα εμβόλια κατά κοινών ασθενειών συμβάλλουν επίσης στην πρόληψη της νόσου Αλτσχάιμερ.

Πρόκειται για μια νευροεκφυλιστική νόσο, που επηρεάζει πάνω από 6 εκατομμύρια Αμερικανούς, υποβαθμίζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής τους. Δεδομένης, μάλιστα, της γήρανσης του πληθυσμού, ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί. Μόλις πέρυσι, η ίδια ερευνητική ομάδα αποκάλυψε πως όσοι είχαν κάνει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου για τη γρίπη είχαν 40% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ.

«Αναρωτιόμασταν αν το εύρημα αφορούσε συγκεκριμένα στο εμβόλιο της γρίπης. Τα νέα δεδομένα αποκακλύπτουν ότι αρκετά εμβόλια ενηλίκων συσχετίστηκαν με μείωση του κινδύνου», αποκάλυψε ο ανώτερος συντάκτης της μελέτης, δρ. Paul Schulz, καθηγητής νευροεκφυλιστικών ασθενειών και διευθυντής του Κέντρου Νευρογνωστικών Διαταραχών στην Ιατρική Σχολή McGovern.

«Υποθέτουμε ότι το ανοσοποιητικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την πρόκληση δυσλειτουργίας στα εγκεφαλικά κύτταρα, η οποία οδηγεί στη νόσο Αλτσχάιμερ. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο εμβολιασμός έχει μια γενικότερη επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα, που μειώνει τον κίνδυνο», συμπλήρωσε.

  • ένα για τέτανο, διφθερίτιδα και κοκκύτη,
  • ένα για τον έρπητα ζωστήρα και
  • ένα για πνευμονιόκοκκο.

Τα αποτελέσματα ήταν διαφωτιστικά:

  • Οι λήπτες του πρώτου εμβολίου είχαν 30% χαμηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο Αλτσχάιμερ.
  • Όσοι εμβολιάστηκαν με το δεύτερο αντιμετώπιζαν 25% μειωμένο κίνδυνο και
  • Εκείνοι που έκαναν το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο είχαν 27% μειωμένες πιθανότητες να εμφανίσουν τη νόσο.

Ο δρ. Schulz συνέκρινε αυτά τα ευρήματα με την επίδραση των νέων θεραπειών για τη νόσο Αλτσχάιμερ, οι οποίες επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου κατά περίπου 25-35%.

Οι ερευνητές υποθέτουν ότι τα εμβόλια έχουν την ικανότητα να ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμά τις τοξικές πρωτεΐνες που συνδέονται με τη νόσο ή να μειώνουν τη βλάβη σε υγιή εγκεφαλικά κύτταρα. Ο ερευνητής Avram Bukhbinder σημείωσε ότι τα εμβόλια προστατεύουν μεν από συγκεκριμένες λοιμώξεις, μπορούν όμως παράλληλα να μειώνουν τη φλεγμονή στον εγκέφαλο, η οποία αποτελεί πρόδρομο της νόσου Αλτσχάιμερ.

«Τα εμβόλια μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο το ανοσοποιητικό ανταποκρίνεται στη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών που συμβάλλουν στη νόσο, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα των ανοσοκυττάρων ή «αλιεύοντας» την ανοσολογική απόκριση σε αυτές τις πρωτεΐνες. Η «παράπλευρη βλάβη» σε κοντινά υγιή εγκεφαλικά κύτταρα μειώνεται», σημειώνει ο Bukbinder.

Οι ενήλικες θα πρέπει να λαμβάνουν την αναμνηστική δόση του εμβολίου που προστατεύει από τον τέτανο, τη διφθερίτιδα και τον κοκκύτη κάθε 10 χρόνια. Το εμβόλιο που προλαμβάνει τον έρπητα ζωστήρα συνιστάται για ενήλικες άνω των 50 ετών και για άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό, ενώ το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου συνιστάται κυρίως σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους άνω των 65 ετών.

«Αυτή η έρευνα υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι οι άνθρωποι να έχουν εύκολη στον τακτικό εμβολιασμό», επεσήμανε ο ερευνητής Kristofer Harrisk, διευθυντής προγράμματος στο Τμήμα Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής McGovern. Και εξηγεί: «Τα τελευταία δύο χρόνια, το πεδίο διαχείρισης της νόσου Αλτσχάιμερ έχει επεκταθεί πολύ, ειδικά με την πρόσφατη έγκριση από τον FDA των φαρμάκων κατά των αμυλοειδών αντισωμάτων. Ωστόσο, αυτά τα φάρμακα απαιτούν δαπανηρή υποδομή προκειμένου να χορηγηθούν με ασφάλεια. Αντίθετα, οι εμβολιασμοί είναι ευρέως διαθέσιμοι και ήδη χορηγούνται τακτικά ως μέρος των εθνικών προγραμμάτων εμβολιασμών. Τα ευρήματά μας αποτελούν μια νίκη τόσο για την πρόληψη της νόσου, όσο και για τη δημόσια υγεία γενικότερα».

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Οπιοειδή: Επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές μπορούν να βοηθήσουν στη διάσωση ζωής μετά από υπερβολική δόση

Ο Lavonas δήλωσε ότι στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του, οι περισσότεροι από τους ασθενείς με υπερβολική δόση που αντιμετωπίζει έχουν διασωθεί από κάποιον που ήταν εκπαιδευμένος στη ναλοξόνη και την είχε στη διάθεσή του. “Δυστυχώς, κάποιοι άνθρωποι που κάνουν χρήση οπιοειδών μόνοι τους ή κάνουν χρήση οπιοειδών όπου δεν υπάρχει κάποιος να βοηθήσει, δεν επιβιώνουν για να με δουν”. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται εκπαίδευση – επειγόντως, είπε. “Η δηλητηρίαση από οπιοειδή είναι τόσο συχνή που όλοι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι”.

Οπιοειδή: Η διάσωση ζωών μετά από υπερβολική δόση οπιοειδών δεν είναι μόνο δουλειά των εργαζομένων στα τμήματα επειγόντων περιστατικών, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο αντιμετώπισης των δηλητηριάσεων που σταματούν την καρδιά. Τα οπιοειδή είναι μία μόνον από τις ουσίες που εξετάζονται στις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Όμως, η απειλή που συνιστούν οι υπερβολικές δόσεις από τέτοιου είδους φάρμακα, ιδίως από φαιντανύλη, είναι τεράστια, δήλωσε ο Δρ Έρικ Λαβονάς, καθηγητής επείγουσας ιατρικής στο Denver Health και στο Κέντρο Δηλητηριάσεων και Φαρμάκων του Rocky Mountain. “Τα οπιοειδή σκοτώνουν περισσότερους Αμερικανούς από όλα τα άλλα δηλητήρια μαζί κατά πολύ”, δήλωσε ο Lavonas, ο οποίος ηγήθηκε της ομάδας εμπειρογνωμόνων που συνέταξε τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες δημοσιεύονται στο περιοδικό Circulation.

“Σκοτώνουν περισσότερους Αμερικανούς από ό,τι τα μηχανοκίνητα οχήματα, και το ποσοστό θανάτων συνεχίζει να ανεβαίνει. Γίνεται τρελό”. Οι κατευθυντήριες γραμμές αφορούν ουσίες που προκαλούν καρδιακή ανακοπή, όταν η καρδιά σταματά ξαφνικά να χτυπά. Αν και η επικαιροποίηση επιβεβαιώνει μεγάλο μέρος της προηγούμενης επιστήμης για το θέμα, είναι η πρώτη ολοκληρωμένη αναθεώρηση από το 2010, δήλωσε ο Lavonas. Περιλαμβάνει συστάσεις για τη θεραπεία 12 κοινών τύπων δηλητηρίασης, συμπεριλαμβανομένης της υπερδοσολογίας φαρμάκων, της έκθεσης σε χημικές ουσίες και των αλληλεπιδράσεων φαρμάκων. Προσφέρει, επίσης, καθοδήγηση σχετικά με το πότε πρέπει να χρησιμοποιείται η πιο πρόσφατη τεχνολογία διατήρησης της ζωής για να βοηθηθούν οι ασθενείς “των οποίων η καρδιά έχει επηρεαστεί τόσο πολύ από ένα δηλητήριο που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη ζωή”, είπε. Αυτή η τεχνολογία, που ονομάζεται ECMO, είναι η πιο σημαντική νέα πρόοδος στη θεραπεία των δηλητηριάσεων, δήλωσε ο Lavonas. Η τεχνολογία ECMO, που σημαίνει εξωσωματική οξυγόνωση με μεμβράνη, αντλεί αίμα όταν η καρδιά δεν είναι σε θέση να το κάνει, κερδίζοντας χρόνο για να φύγει το δηλητήριο από το σώμα. Αν και διατίθεται κυρίως σε μεγάλα ιατρικά κέντρα, είπε, σώζει ζωές. Νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι, ο Lavonas βοήθησε στη φροντίδα μιας νεαρής γυναίκας που είχε πάρει υπερβολική δόση αντικαταθλιπτικού. “Παρά κάθε αντίδοτο που είχαμε στο οπλοστάσιό μας, ήταν σε κατάσταση σοκ και πέθαινε. Καταφέραμε να κινητοποιήσουμε μια ομάδα ECMO, η οποία στήριξε την αρτηριακή της πίεση για αρκετές ημέρες, ενώ το συκώτι της μεταβόλιζε την τοξίνη. Τώρα έχει επιστρέψει στο σπίτι της από το νοσοκομείο, έχοντας αναρρώσει πλήρως”. Αλλά ένας γιατρός μπορεί να αντιμετωπίσει μια απειλητική για τη ζωή υπερδοσολογία του συγκεκριμένου φαρμάκου μία φορά κάθε λίγα χρόνια, δήλωσε ο Lavonas. Αντίθετα, ο ίδιος αντιμετωπίζει κάποιον για υπερβολική δόση οπιοειδών σχεδόν κάθε βάρδια στα επείγοντα περιστατικά. “Σε πολλές βάρδιες, είναι πολλαπλές”, είπε.

Οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι οι υπερβολικές δόσεις οπιοειδών γίνονται αρκετά συχνές ώστε να ανατρέπουν τον παραδοσιακό τρόπο σκέψης σχετικά με τους ασθενείς με καρδιακή ανακοπή, δήλωσε η συν-συγγραφέας Dr. Maryann Amirshahi, καθηγήτρια επείγουσας ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Georgetown στην Ουάσινγκτον. “Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς έχουν υγιείς καρδιές”, δήλωσε η Amirshahi, η οποία είναι επίσης γιατρός επειγόντων περιστατικών στο MedStar Washington Hospital Center και ιατρική τοξικολόγος για το National Capital Poison Center. “Μια φραγμένη αρτηρία δεν είναι η κύρια παθολογία τους. Σταμάτησαν να αναπνέουν εξαιτίας ενός οπιοειδούς και αυτό προκάλεσε τη διακοπή της καρδιάς τους”. Οι κατευθυντήριες γραμμές σημειώνουν ότι κατά τη 12μηνη περίοδο που έληξε τον Απρίλιο του 2021, περισσότεροι από 75.000 άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες πέθαναν από υπερβολική δόση οπιοειδών, γεγονός που το καθιστά την κύρια αιτία καρδιακής ανακοπής λόγω δηλητηρίασης στη Βόρεια Αμερική. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο στο JAMA Network Open, από το 2021, η τυχαία υπερβολική δόση οπιοειδών προκάλεσε έναν από κάθε 22 θανάτους στις ΗΠΑ. Οι υπερβολικές δόσεις οπιοειδών ήταν υπεύθυνες για έναν στους 10 θανάτους ατόμων ηλικίας 15 έως 19 ετών και για περισσότερους από έναν στους 5 πέντε θανάτους ατόμων ηλικίας 20 έως 39 ετών. Τα πρότυπα κατάχρησης ναρκωτικών ποικίλλουν ανά πόλη, δήλωσε η Amirshahi, το ιατρικό σύστημα της οποίας καλύπτει τη Βαλτιμόρη και την Ουάσινγκτον. Στο νοσοκομείο της στην Ουάσινγκτον, έχει δει τις υπερβολικές δόσεις οπιοειδών να αυξάνονται σε σχέση με άλλα ναρκωτικά τα τελευταία πέντε χρόνια σε σημείο που να βλέπει μια υπερβολική δόση σε κάθε βάρδια που εργάζεται. Στο Ντένβερ, το πρωταρχικό πρόβλημα είναι η φαιντανύλη, δήλωσε ο Lavonas. Οι άνθρωποι με εθισμό την αναζητούν αντί για ηρωίνη και η φαιντανύλη εμφανίζεται σε πλαστά χάπια που πωλούνται ως οξυκωδόνη ή έκσταση. Τα θύματα μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε, είπε. “Μπορείτε να πάτε στην τουαλέτα σε ένα πολυκατάστημα και ίσως το άτομο στην καμπίνα δίπλα σας να είναι λιπόθυμο. Συνάντησα κάποιον όταν πήγαινα με το αυτοκίνητο στην τράπεζα και είχε λιποθυμήσει μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Αυτές οι καταστάσεις είναι τόσο συνηθισμένες που κάθε άτομο που κινείται στην κοινωνία μας μπορεί να συναντήσει κάποιον με υπερβολική δόση οπιοειδών και να έχει την ευκαιρία να σώσει μια ζωή”. Γι’ αυτό και όλοι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι, δήλωσε ο Lavonas. “Κάθε έφηβος και ενήλικας πρέπει να γνωρίζει πώς να κάνει ΚΑΡΠΑ, να χρησιμοποιεί απινιδωτή και να χορηγεί ναλοξόνη”, δήλωσε ο Lavonas.

Αν βρείτε κάποιον λιπόθυμο και δεν ανταποκρίνεται:

  • Καλέστε το 911.
  • Εάν το άτομο δεν ανταποκρίνεται και δεν αναπνέει κανονικά, ξεκινήστε ΚΑΡΠΑ.
  • Ζητήστε από κάποιον να φέρει έναν αυτόματο εξωτερικό απινιδωτή ή AED, αν υπάρχει διαθέσιμος.
  • Εάν έχετε λόγους να πιστεύετε ότι μπορεί να εμπλέκονται οπιοειδή, προμηθευτείτε και χορηγήστε ναλοξόνη.
  • Συνεχίστε την ΚΑΡΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του AED, μέχρι να φτάσει βοήθεια.

Ο κύριος λόγος που κάποιος παθαίνει καρδιακή ανακοπή από υπερβολική δόση οπιοειδών είναι ότι σταμάτησε να αναπνέει, δήλωσε η Amirshahi. Η ναλοξόνη είναι πλέον ένα μη συνταγογραφούμενο φάρμακο που αντιστρέφει προσωρινά τις επιδράσεις των οπιοειδών. Μπορεί να αποκαταστήσει την αναπνοή και μπορεί να κάνει το θύμα πιο ξύπνιο και σε εγρήγορση. Η ναλοξόνη πωλείται χωρίς συνταγή (over-the-counter) ως αυτόματη ένεση ή ως ρινικό σπρέι και είναι εύκολο στη χορήγηση, δήλωσε ο Lavonas. “Οι δημόσιοι βιβλιοθηκάριοι του Ντένβερ σώζουν ζωές με τη ναλοξόνη σε τακτική βάση. Και τα δύο έφηβα παιδιά μου κουβαλούν ναλοξόνη στις σχολικές τους τσάντες, για παν ενδεχόμενο”. Η Amirshahi δήλωσε ότι αν και μπορεί να μην είναι πρακτικό για όλους να έχουν μαζί τους τη ναλοξόνη, θέλει να είναι ευρέως προσβάσιμη. “Νομίζω ότι θα πρέπει πραγματικά να πιέσουμε να την έχουμε περισσότερο σε δημόσιους χώρους, επειδή ποτέ δεν ξέρεις πού θα τη χρειαστείς”. Τόνισε τη σημασία της έναρξης καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης πριν από την αναζήτηση ναλοξόνης, εάν ο ασθενής πιστεύεται ότι βρίσκεται σε καρδιακή ανακοπή. “Μόλις σταματήσει η καρδιά, η ναλοξόνη δεν βοηθάει”. Οι κατευθυντήριες γραμμές σημειώνουν τη σημασία της ταχείας δράσης και της εκπαίδευσης των φίλων, των οικογενειών και των στενών επαφών των ατόμων που κινδυνεύουν από υπερβολική δόση οπιοειδών. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και τα άτομα που λαμβάνουν νόμιμα οπιοειδή για τον έλεγχο του πόνου. Αλλά, δήλωσε η Amirshahi, είναι σημαντικό οι άνθρωποι να είναι πρόθυμοι να καλέσουν το 911 ακόμη και αν πρόκειται για παράνομα ναρκωτικά.

Ο Lavonas προσωπικά θα ήθελε να δει τη θεραπεία με ναλοξόνη να ενσωματώνεται σε όλες τις εκπαιδεύσεις ΚΑΡΠΑ. Εν τω μεταξύ, είπε, η εκπαίδευση στη ναλοξόνη προσφέρεται από κοινοτικές ομάδες σε ολόκληρη τη χώρα. Πληροφορίες μπορούν να βρεθούν στο διαδίκτυο μέσω των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, των κρατικών υπηρεσιών υγείας και αλλού. Ως τοξικολόγος, η Amirshahi δήλωσε ότι οι γιατροί θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να ζητήσουν επίσης καθοδήγηση – είτε από ένα περιφερειακό κέντρο είτε από έναν συνάδελφο εμπειρογνώμονα. “Παρακαλώ καλέστε μας”, είπε. “Έχουμε τεράστια εμπειρία σε αυτό το θέμα. Δεν χρειάζεται να διαχειρίζεστε τους ασθενείς με αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές στο κενό”. Ο Lavonas δήλωσε ότι στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του, οι περισσότεροι από τους ασθενείς με υπερβολική δόση που αντιμετωπίζει έχουν διασωθεί από κάποιον που ήταν εκπαιδευμένος στη ναλοξόνη και την είχε στη διάθεσή του. “Δυστυχώς, κάποιοι άνθρωποι που κάνουν χρήση οπιοειδών μόνοι τους ή κάνουν χρήση οπιοειδών όπου δεν υπάρχει κάποιος να βοηθήσει, δεν επιβιώνουν για να με δουν”. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται εκπαίδευση – επειγόντως, είπε. “Η δηλητηρίαση από οπιοειδή είναι τόσο συχνή που όλοι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Γιατί οι νυχτερίδες δεν νοσούν από καρκίνο

Οι νυχτερίδες έχουν μια ασυνήθιστη ικανότητα να αποφεύγουν τον καρκίνο και να αντιμετωπίζουν τις λοιμώξεις και οι ερευνητές τώρα έχουν μια πιθανή εξήγηση.

Συγκεκριμένες γενετικές προσαρμογές που προκλήθηκαν από την ταχεία εξέλιξη έκανε τις νυχτερίδες εξαιρετικά ανθεκτικές στον καρκίνο, αναφέρουν ερευνητές στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Genome Biology and Evolution.

Ο Armin Scheben, του Cold Spring Harbor Laboratory in Woodbury, στη Νέα Υόρκη, δήλωσε ότι δημιουργώντας αυτά τα νέα γονιδιώματα νυχτερίδων και συγκρίνοντάς τα με άλλα θηλαστικά συνεχίζουμε να ανακαλύπτουμε ασυνήθιστες νέες προσαρμογές σε γονίδια κατά των ιών και του καρκίνου.

Αυτές οι έρευνες είναι το πρώτο βήμα προς τη μετάφραση της έρευνας στη μοναδική βιολογία των νυχτερίδων σε πληροφορίες σχετικές με την κατανόηση και αντιμετώπιση της γήρανσης και νόσων όπως ο καρκίνος, στους ανθρώπους.

Οι νυχτερίδες ξεχωρίζουν μεταξύ των θηλαστικών. Μπορούν να πετούν και ζουν πολλά χρόνια, έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα και χαμηλά ποσοστά καρκίνου.

Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ένας λόγος που οι νυχτερίδες τείνουν να χρησιμεύουν ως ξενιστής ιών για νόσους όπως η COVID, δήλωσαν ερευνητές. Επειδή μπορούν να ανέχονται λοιμώξεις χρησιμεύουν ως τέλειοι ξενιστές για την εξάπλωση ιών.

Οι ερευνητές αλληλούχησαν το γονιδίωμα δυο ειδών νυχτερίδων-της νυχτερίδας της Τζαμάικα και της Μεσοαμερικανικής. Στη συνέχεια πραγματοποίησαν συγκριτική γονιδιακή ανάλυση με άλλες νυχτερίδες και θηλαστικά. Η γενετική τους ανάλυση αποκάλυψε συγκεκριμένες προσαρμογές σε 6 πρωτεΐνες που συνδέονται με την επιδιόρθωση του DNA και 46 πρωτεΐνες που καταστέλλουν τον καρκίνο.

Επιπλέον, οι νυχτερίδες έχουν διπλάσια από αυτά τα γονίδια που συνδέονται με τον καρκίνο έναντι άλλων θηλαστικών.

Αυτά τα χαρακτηριστικά καθιστούν τις νυχτερίδες ενδιαφέρον ζώο για εξέταση, επειδή ενδεχομένως μπορεί να έχουν εφαρμογή στην υγεία των ανθρώπων.

Ερευνητές θα μπορούσαν ενδεχομένως να εμποδίσουν τη μεταπήδηση νόσων από ανθρώπους σε ζώα, αν κατανοήσουν καλύτερα τους μηχανισμούς του ανοσοποιητικού συστήματος των νυχτερίδων.

Συγκριτικές γενετικές αναλύσεις με άλλα θηλαστικά, πιο ευάλωτα στον καρκίνο, θα μπορούσαν τελικά να δώσουν νέες πληροφορίες για τα αίτια καρκίνου και τις σχέσεις μεταξύ καρκίνου και ανοσίας.

Πηγές:
Genome Biology and Evolution.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παγκόσμια ημέρα Αλτσχάιμερ: Η πιο συχνή αιτία άνοιας με νοητικές και ψυχικές διαταραχές

Η νόσος Alzheimer είναι η συχνότερη από τις νευροεκφυλιστικές νόσους που προκαλούν άνοια. Η 21η Σεπτεμβρίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τη νόσο, αλλά και την αφύπνιση και ενεργοποίηση της Πολιτείας.

Οι άνοιες είναι παθήσεις που προκαλούν προοδευτική έκπτωση των ανωτέρων νοητικών λειτουργιών σε βαθμό που καθιστούν προβληματική την ανεξάρτητη διαβίωση των ασθενών.

Εκτός της νοητικής έκπτωσης συνυπάρχουν συχνά και συμπεριφορικές και ψυχικές διαταραχές. Η συχνότητα της είναι μεγάλη καθώς υπολογίζεται ότι στα άτομα ηλικίας άνω των 80 ετών περίπου ένας στους τρεις νοσεί από αυτήν. Στη χώρα μας οι ασθενείς με άνοια υπολογίζονται στους 150.000.

«Η νόσος Alzheimer εξελίσσεται προοδευτικά επί πολλά χρόνια. Οφείλεται στην εναπόθεση β-αμυλοειδούς και νευροινιδιακών σωρών (πρωτεΐνη Tau) σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου που οδηγούν σε ατροφία. Οι βλάβες ξεκινούν από τους κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου και εξαπλώνονται σιγά σιγά και σε άλλες γειτονικές περιοχές» εξηγεί ο κ. Στυλιανός Δωρής, Νευρολόγος Διευθυντής Α’ Νευρολογικής Κλινικής του Metropolitan General μιλώντας στο ΑΠΕ – ΜΠΕ και συνεχίζει:

«Η αιτιολογία της νόσου είναι πολυπαραγοντική. Αυτό σημαίνει ότι το DNA αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν ώστε να εκδηλωθεί τελικά η πάθηση. Στους περιβαλλοντικούς παράγοντες περιλαμβάνονται οι κρανιο-εγκεφαλικές κακώσεις, η αρτηριακή υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία, ο σακχαρώδης διαβήτης, η καθιστική ζωή, το κάπνισμα, η κατάχρηση αλκοόλ κλπ.».

Κατά την αρχική φάση της νόσου έχουμε αλλοιώσεις στον εγκέφαλο χωρίς σαφείς κλινικές εκδηλώσεις. Αυτό μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια. Αργότερα εμφανίζονται προοδευτικά τα κλινικά συμπτώματα και επιδεινώνονται σταθερά.

«Το συχνότερο σύμπτωμα είναι η διαταραχή της πρόσφατης μνήμης. Επίσης συνυπάρχουν διαταραχές του λόγου, του προσανατολισμού στον χώρο και τον χρόνο, δυσκολία στον προγραμματισμό και εκτέλεση συνθέτων δραστηριοτήτων αλλά και ψυχικές διαταραχές (κατάθλιψη, άγχος, επιθετικότητα, ανάρμοστη συμπεριφορά, παραληρηματικές ιδέες διώξεως, ψευδαισθήσεις).

Η σειρά με την οποία εμφανίζονται οι κλινικές εκδηλώσεις ποικίλουν από ασθενή σε ασθενή. Αυτό σημαίνει ότι στα αρχικά στάδια υπάρχει μία μεγάλη κλινική ετερογένεια. Όμως, στα τελικά στάδια, οι πάσχοντες καθηλώνονται στο κρεββάτι με βαρύτατες κινητικές και νοητικές διαταραχές και πλήρως εξαρτημένοι ακόμη και για τις βασικές λειτουργίες τους» επισημαίνει ο ειδικός.

«Η διάγνωση της νόσου βασίζεται κυρίως στο λεπτομερές ιστορικό, την κλινική εξέταση του ασθενούς, σε διάφορα νευροψυχολογικά test καθώς και στον αποκλεισμό παθήσεων που μπορούν να «μιμηθούν» τη νόσο Alzheimer. Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη εξέταση που να αρκεί για να τεκμηριώσει την διάγνωση.

Χρήσιμες ωστόσο είναι οι αιματολογικές εξετάσεις, η αξονική ή μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, το σπινθηρογράφημα αιματικής ροής και τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (SPECT), η οσφυονωτιαία παρακέντηση και ενδεχομένως ο γενετικός έλεγχος», προσθέτει.

Η νόσος Alzheimer δεν αφορά μόνον στον πάσχοντα αλλά και σε όλη την οικογένειά του και ιδιαίτερα στα άτομα που τον φροντίζουν. Αυτά τα άτομα δέχονται πολύ μεγάλη συναισθηματική φόρτιση από τους ασθενείς.

«Η θεραπεία περιλαμβάνει την χορήγηση φαρμάκων που καθυστερούν την εξέλιξη της νόσου. Τα φάρμακα αυτά έχουν πολύ μικρή επίδραση στην εξέλιξη της πάθησης. Επίσης, χορηγούνται και άλλα φάρμακα για να αντιμετωπισθούν οι συμπεριφορικές και ψυχικές διαταραχές των ασθενών που πολλές φορές είναι και το σοβαρότερο πρόβλημα», τονίζει και συμπληρώνει:

«Όσον αφορά τις καινούργιες φαρμακευτικές θεραπείες, πρόσφατα έλαβε έγκριση κυκλοφορίας από την Αμερικανική Υπηρεσία Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) ένα μονοκλωνικό αντίσωμα με το όνομα Lecanemab, ενώ σύντομα αναμένεται να λάβει έγκριση και άλλο ένα φάρμακο, το Donanemab.

Για την ώρα κανένα από τα δύο δεν έχει λάβει έγκριση κυκλοφορίας στην Ευρώπη. Και οι δύο αυτές ουσίες φαίνεται να ελαττώνουν την συγκέντρωση και εναπόθεση β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο και να καθυστερούν την εξέλιξη της νόσου. Η ένδειξη χορήγησης τους είναι η ήπια μορφή Alzheimer.

Υπάρχει πάντως πολύ μεγάλη συζήτηση αλλά και διχογνωμία τόσον όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα όσο και στην ασφάλεια των φαρμάκων αυτών. Μεταξύ των παρενεργειών περιλαμβάνονται το εγκεφαλικό οίδημα και εγκεφαλικές αιμορραγίες. Ωστόσο πρόκειται για δύο επαναστατικές θεραπείες που ανοίγουν τον δρόμο για άλλες καλύτερες και ασφαλέστερες στο μέλλον», καταλήγει ο κ. Δωρής.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Έρευνα «καμπανάκι»: Η τραυματική εγκεφαλική βλάβη παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις

Η τραυματική εγκεφαλική βλάβη συσχετίζεται με την καρδιαγγεική νόσο, όπως διαπιστώνεται σε έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «The Lancet Neurology».

Η τραυματική εγκεφαλική βλάβη αποτελεί κύρια αιτία μακροχρόνιας αναπηρίας και πρόωρου θανάτου, ιδίως μεταξύ του στρατιωτικού προσωπικού και ατόμων που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής.

Έρευνες έχουν εξετάσει τις οξείες και χρόνιες νευρολογικές συνέπειες της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης, όμως οι μη νευρολογικές καταστάσεις δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς.

Όπως επισημαίνεται στην έρευνα, η δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος, η νευροφλεγμονή, οι αλλαγές στη σύνδεση εγκεφάλου- εντέρου και οι συννοσηρότητες μετά τον τραυματισμό μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο τόσο καρδιαγγειακών όσο και γνωστικών δυσλειτουργιών στους επιζώντες από τραυματική εγκεφαλική βλάβη σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

«Παρά τις δεκαετίες εκτεταμένης έρευνας με επίκεντρο την τραυματική εγκεφαλική βλάβη, έχει σημειωθεί ελάχιστη πρόοδος στον μετριασμό των μακροπρόθεσμων συνεπειών και της θνησιμότητας έπειτα από τραυματισμούς.

Οι καρδιαγγειακές επιδράσεις της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης μπορεί να είναι ένας κρίκος που λείπει στην εντατικοποίηση των προσπαθειών μας για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης ποιότητας ζωής και τη μείωση των ποσοστών θνησιμότητας στους ασθενείς», εξηγεί ο Σαέφ Ίζι, γιατρός στο Κέντρο Stroke and Cerebrovascular Center στο νοσοκομείο Brigham and Women’s Hospital, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.

Υπάρχουν πολλές πιθανές συνδέσεις μεταξύ της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης και της καρδιαγγειακής και γνωστικής δυσλειτουργίας. Οι νευροφλεγμονώδεις οδοί που προκαλούνται από την εγκεφαλική βλάβη θα μπορούσαν να προδιαθέτουν τα άτομα σε αθηροσκλήρωση.

Η αύξηση του βάρους και οι διαταραχές του ύπνου έπειτα από έναν τραυματισμό θα μπορούσαν να αποτελέσουν ανεξάρτητους ή πρόσθετους κινδύνους. Επιπλέον, οι διαταραχές στις συνδέσεις μεταξύ του νευρικού και του γαστρεντερικού συστήματος θα μπορούσαν να διαταράξουν την ισορροπία των μικροβίων στο έντερο συμβάλλοντας σε γνωστικές και καρδιαγγειακές επιπτώσεις.

Παραμένει ασαφής ο τρόπος με τον οποίοι οι μεμονωμένοι τραυματισμοί έναντι των επαναλαμβανόμενων, η ηλικία κατά τον τραυματισμό, η σοβαρότητα της βλάβης και άλλες συννοσηρότητες επηρεάζουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Προοπτικές μελέτες μπορούν να αποσαφηνίσουν ποιοι παράγοντες κινδύνου και βιοδείκτες μπορεί να είναι πιο σημαντικοί για την καρδιαγγειακή δυσλειτουργία μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη.

Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για μελλοντική καρδιαγγειακή έρευνα, παρακολούθηση και παρέμβαση σε άτομα που έχουν υποστεί τραυματική εγκεφαλική βλάβη.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Στην Αθήνα το 20ο ετήσιο συνέδριο της Παγκόσμιας Εταιρείας του Πολλαπλού Μυελώματος

Το 20ο ετήσιο συνέδριο της Παγκόσμιας Εταιρείας του Πολλαπλού Μυελώματος (International Myeloma Society) θα διεξαχθεί στην χώρα μας και συγκεκριμένα στην Αθήνα από την προσεχή Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2023 έως και το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2023.  Πρόκειται για κορυφαία επιστημονική εκδήλωση για το πολλαπλούν μυέλωμα παγκοσμίως.

Άξιο λόγου είναι πως έχουν δηλώσει συμμετοχή άνω των 3.000 συνέδρων (ιατροί, βιολόγοι, ερευνητές στις βασικές επιστήμες, νοσηλευτές) που ασχολούνται με το πολλαπλούν μυέλωμα διεθνώς. Ο εν λόγω αριθμός είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί για το συγκεκριμένο συνέδριο.

Ο φορέας διοργάνωσης, η Παγκόσμια Εταιρεία του Πολλαπλού Μυελώματος (IMS) αποτελεί τον κύριο παγκόσμιο οργανισμό για την έρευνα και αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος  και την ενημέρωση ασθενών και συγγενών τους. Στην λειτουργία της εταιρείας συμβάλει ενεργά η Ελλάδα, μέσω της Μονάδας Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα), υπό τη Διεύθυνση του καθηγητή Θάνου Δημόπουλου. Σημειώνεται πως η χώρα μας κατέχει ιδιαίτερα σημαντική θέση μεταξύ των χωρών που ασχολούνται με την έρευνα και τη θεραπεία στο πολλαπλούν μυέλωμα. Χαρακτηριστικό είναι πως πολλές νέες θεραπευτικές αγωγές για την αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος πήραν το «πράσινο φως» για την χορήγησή τους σε ασθενείς από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων, τον Ευρωπαϊκό και τον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων μετά από κλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν και με τη συμμετοχή της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα).

Αναγνωρίζοντας την συμβολή της Ελλάδας, στο συνέδριο που αρχίζει την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα, στο οποίο θα τοποθετηθούν  οι καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής Θάνος Δημόπουλος, Ευάγγελος Τέρπος και Ευστάθιος Καστρίτης είναι μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής, μαζί με την Ειρήνη Κατωδρύτου, Διευθύντρια ΕΣΥ στην Αιματολογική Κλινική του Θεαγένειου Αντικαρκινικού Νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης. Ως προς τη θεματολογία το συνέδριο θα περιλμαβάνει ανάλυση ζητημάτων όπως είναι του πολλαπλού μυελώματος, από τη διάγνωση μέχρι τη θεραπεία και τις επιπλοκές της νόσου, καθώς και η νεότερη κλινική έρευνα. Επίσης, οι συμμετέχοντες θα επικεντρωθούν στην ανοσοθεραπεία με τροποποιημένα λεμφοκύτταρα (CAR-T cells) και με διΐδικά αντισώματα (BiTEs) που, σε συνδυασμό με πολλά καινοτόμα φάρμακα, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μακρά επιβίωση και πιθανά για ίαση των ασθενών.

Το πρόγραμμα του συνεδρίου βρίσκεται στον  σύνδεσμο εδώ

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ομάδα εργασίας του ΚΕΣΥ για την κατ’ οίκον Νοσηλεία

Με απόφαση του υπουργού Υγείας ορίζονται τα  μέλη  στην Ομάδα Εργασίας για την κατ’ οίκον Νοσηλεία του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.)».Πρόεδρος θα είναι ο ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής Ιωάννης Τσανάκας.

Η νέα σύνθεση  διαμορφώνεται ως εξής:
1. ΤΣΑΝΑΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Ομότιμος Καθηγητής Παιδιατρικής Α.Π.Θ.
2. ΝΑΝΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Ομότιμος Καθηγητής Μ.Ε.Θ. Ε.Κ.Π.Α.
3. ΧΑΤΖΗΑΓΟΡΟΥ ΕΛΠΙΔΑ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής Πνευμονολογίας Α.Π.Θ.
4. ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Διευθύντρια Ε.Σ.Υ. Μ.Ε.Θ. ΠΑ.Γ.Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.
5. ΤΣΑΡΑ ΒΕΝΕΤΙΑ, Πνευμονολόγος, Διευθύντρια Ε.Σ.Υ. Γ.Ν.Θ. «Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ».
6. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, Παθολόγος – Ογκολόγος, Επιμελητής Α΄, Γενικό Αντικαρκινικό –
Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ».
7. ΚΑΜΠΙΣΙΟΥΛΗ ΕΥΣΤΑΘΙΑ, PhD, Νοσηλεύτρια, Προϊσταμένη Τομέα Μ.Ε.Θ., Γ.Ν.Α. «Ο
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ».
8. ΤΖΩΡΤΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Οργάνωσης και Λειτουργίας
Νοσηλευτικών Μονάδων και Εποπτευόμενων Φορέων του Υπουργείου Υγείας.
9. ΤΣΕΡΚΕΖΟΓΛΟΥ ΑΛΙΚΗ, Ιατρός Γυναικολόγος – Ογκολόγος, Επιστημονικά Υπεύθυνη του
Κέντρου αποκατάστασης Γαλιλαίας.
10. ΘΗΡΑΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, Γενικός/Οικογενειακός Ιατρός, Διευθυντής ΕΣΥ Κέντρου Υγείας
Βάρης, Προϊστάμενος Γενικής Διεύθυνσης του Οργανισμού Διασφάλισης της Ποιότητας
στην Υγεία Α.Ε. (Ο.ΔΙ.ΠΥ. Α.Ε.)

Πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας ορίζεται ο ΤΣΑΝΑΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Η θητεία της Ομάδας Εργασίας παρατείνεται έως 30 Απριλίου 2024.

Πηγη: https://virus.com.gr/

ΠΟΥ: Καταστροφικός ο αντίκτυπος της υπέρτασης- Τρόποι περιορισμού

Σήμα κινδύνου εκπέμπει ο ΠΟΥ στην πρώτη του έκθεση του σχετικά με τις καταστροφικές παγκόσμιες επιπτώσεις της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Η έκθεση δείχνει ότι περίπου τέσσερις στους πέντε ανθρώπους με υπέρταση δεν λαμβάνουν επαρκή θεραπεία, αλλά εφόσον οι χώρες  λάβουν μέτρα, 76 εκατομμύρια θάνατοι θα μπορούσαν να αποφευχθούν μεταξύ 2023 και 2050.

Η υπέρταση επηρεάζει ένας στους τρεις ενήλικες παγκοσμίως. Πρόκειται για κοινή, θανατηφόρα πάθηση οδηγεί σε εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή προσβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική βλάβη και πολλά άλλα προβλήματα υγείας. Εκτιμάται ότι είναι πλέον διπλάσιος ο αριθμός των ατόμων από 1990 και 2019, καθώς ανέρχεται σε περισσότερους από 650 εκατομμύρια σε 1,3 δισεκατομμύρια. Σχεδόν  το 50% αγνοεί την πάθησή του.

Παράγοντες κινδύνου:

  • μεγαλύτερη ηλικία
  • γονίδια
  • , η διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι,
  • έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και
  • υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Μέτρα

  • Υγιεινή διατροφή,
  • διακοπή του καπνού
  • μεγαλύτερη δραστηριότητα
  • Πρόληψη

Στρατηγική αντιμετώπισης

Η  έγκαιρη ανίχνευση και η αποτελεσματική αντιμετώπιση της υπέρτασης είναι από τις πιο αποδοτικές από άποψη κόστους παρεμβάσεις στην υγειονομική περίθαλψη και θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για τις χώρες ως μέρος του εθνικού πακέτου παροχών υγείας που προσφέρουν σε επίπεδο πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Τα οικονομικά οφέλη των βελτιωμένων προγραμμάτων αντιμετώπισης της υπέρτασης υπερτερούν του κόστους κατά περίπου 18 προς 1.

«Η υπέρταση μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά με απλές, χαμηλού κόστους φαρμακευτικές αγωγές και παρόλα αυτά μόνο περίπου ένα στα πέντε άτομα με υπέρταση την έχουν ελέγξει» επισημαίνει ο Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. «Τα προγράμματα ελέγχου της υπέρτασης παραμένουν παραμελημένα, υποβαθμισμένα σε προτεραιότητες και με τεράστια υποχρηματοδότηση. Η ενίσχυση του ελέγχου της υπέρτασης πρέπει να αποτελεί μέρος της πορείας κάθε χώρας προς την καθολική υγειονομική κάλυψη, η οποία βασίζεται σε καλά λειτουργικά, δίκαια και ανθεκτικά συστήματα υγείας, που βασίζονται σε θεμέλια πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης» εξηγεί ο Dr. Tedros Adhanom.

Εκτιμάται πως η αύξηση του αριθμού των ασθενών που αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά για την υπέρταση θα μπορούσε να αποτρέψει:

  • 76 εκατομμύρια θανάτους,
  • 120 εκατομμύρια εγκεφαλικά επεισόδια,
  • 79 εκατομμύρια καρδιακές προσβολές και
  • 17 εκατομμύρια περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας από τώρα έως το 2050.

«Οι περισσότερες καρδιακές προσβολές και τα εγκεφαλικά επεισόδια στον κόσμο σήμερα μπορούν να προληφθούν με οικονομικά, ασφαλή και προσιτά φάρμακα και άλλες παρεμβάσεις, όπως η μείωση του νατρίου», τόνισε ο Michael R. Bloomberg, Παγκόσμιος Πρεσβευτής του ΠΟΥ για τις μη μεταδοτικές ασθένειες και τους τραυματισμούς.

Πρόγραμμα  HEARTS

Η υπέρταση μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί με ασφαλή, ευρέως διαθέσιμα, χαμηλού κόστους γενόσημα. Το τεχνικό πακέτο HEARTS του ΠΟΥ και η κατευθυντήρια γραμμή για τη φαρμακολογική θεραπεία της υπέρτασης σε ενήλικες παρέχουν αποδεδειγμένα και πρακτικά βήματα για την παροχή αποτελεσματικής φροντίδας για την υπέρταση σε περιβάλλοντα πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης.

Περισσότερες από 40 χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπως το Μπαγκλαντές, η Κούβα,  κ.ά.έχουν ενισχύσει τη φροντίδα της υπέρτασης με το πακέτο HEARTS, εγγράφοντας περισσότερα από 17 εκατομμύρια άτομα σε προγράμματα θεραπείας. Χώρες όπως ο Καναδάς και η Νότια Κορέα υλοποίησαν ολοκληρωμένα εθνικά προγράμματα θεραπείας της υπέρτασης και οι δύο χώρες ξεπέρασαν το όριο του 50% για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης σε ενήλικες που ζουν με υπέρταση.

Για την αποτελεσματική φροντίδα  χρειάζονται:

  • Πρακτικά πρωτόκολλα θεραπείας με συγκεκριμένη δόση και φάρμακο με συγκεκριμένα βήματα δράσης για τη διαχείριση της μη ελεγχόμενης αρτηριακής πίεσης μπορούν να εξορθολογήσουν τη φροντίδα και να βελτιώσουν τη συμμόρφωση.
  • Προμήθεια φαρμάκων και εξοπλισμού: η τακτική, αδιάλειπτη πρόσβαση σε οικονομικά προσιτά φάρμακα είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική θεραπεία της υπέρτασης- επί του παρόντος, οι τιμές των

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Νέο αντιβιοτικό μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής

To νέο αντιβιοτικό, κλοβιμπακτίνη, φαίνεται να είναι ικανό να καταπολεμήσει τα πολυανθεκτικά «υπερβακτήρια» και ενδέχεται να συμβάλει στη μείωση της μικροβιακής αντοχής. Το  όνομά της κλοβιμπακτίνης προέρχεται από την ελληνική λέξη κλουβί.

Το φάρμακο ανακαλύφθηκε και μελετήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης στην Ολλανδία, του Πανεπιστημίου της Βόννης στη Γερμανία, του Γερμανικού Κέντρου Έρευνας Λοιμώξεων, του Πανεπιστημίου Northeastern στη Βοστώνη και της NovoBiotic Pharmaceuticals στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης, σύμφωνα με το medspace. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Cell. Η  κλοβιμπακτίνη απομονώθηκε από βακτήρια που δεν μπορούσαν να καλλιεργηθούν προηγουμένως, τα παθογόνα βακτήρια δεν έχουν δει ένα τέτοιο αντιβιοτικό πριν και δεν είχαν χρόνο να αναπτύξουν ανθεκτικότητα, σύμφωνα με  τον Markus Weingarth, MD, PhD, ερευνητής στο τμήμα χημείας του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι ερευνητές απομόνωσαν την κλοβιμπακτίνη από αμμώδες έδαφος της Βόρειας Καρολίνας και τη μελέτησαν χρησιμοποιώντας τη συσκευή iCHip,  καλλιεργώντας «βακτηριακή σκοτεινή ύλη», τα λεγόμενα μη καλλιεργήσιμα βακτήρια, τα οποία συνθέτουν μια ομάδα στην οποία ανήκει το 99% των βακτηρίων. Ενδεικτικό είναι πως η συσκευή αυτή άνοιξε το δρόμο για την ανακάλυψη του αντιβιοτικού teixobactin, που είναι αποτελεσματική κατά των θετικών κατά Gram βακτηρίων και αποτελεί ένα από τα πρώτα πραγματικά νέα αντιβιοτικά εδώ και δεκαετίες. Ο μηχανισμός δράσης του είναι παρόμοιος με αυτόν της κλοβιμπακτίνης.

Ευρήματα

Η κλοβιμπακτίνη δρα μέσω διαφόρων μηχανισμών και αντιμετώπισε με επιτυχία ποντίκια που είχαν μολυνθεί από τον υπερβακτηρίδιο Staphylococcus aureus.  Ειδικότερα, η κλοβιμπακτίνη παρουσίασε αντιβακτηριακή δράση έναντι ενός ευρέος φάσματος θετικών κατά Gram παθογόνων μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη S aureus, των ανθεκτικών στη δαπτομυκίνη και στη βανκομυκίνη στελεχών του S aureus και των δύσκολα θεραπεύσιμων στη βανκομυκίνη ανθεκτικών Enterococcus faecalis και E faecium (ανθεκτικοί στη βανκομυκίνη εντερόκοκκοι).

Μηχανισμός δράσης

Η κλοβιμπακτίνη δρα όχι σε ένα αλλά σε τρία μόρια, τα οποία είναι όλα απαραίτητα για την κατασκευή των βακτηριακών τοιχωμάτων: Το C55PP, το λιπίδιο II και το λιπίδιο IIIWTA, τα οποία προέρχονται από διαφορετικές βιοσυνθετικές οδούς κυτταρικού τοιχώματος. Η κλοβιμπακτίνη συνδέεται με το πυροφωσφορικό τμήμα αυτών των πρόδρομων ουσιών, καθώς τυλίγεται γύρω από το πυροφωσφορικό σαν [ένα] σφιχτό γάντι, σαν ένα κλουβί που περικλείει τον στόχο της.

Η αξιοσημείωτη πτυχή του μηχανισμού της κλοβιμπακτίνης είναι ότι δεσμεύεται μόνο στο αμετάβλητο πυροφωσφορικό που είναι κοινό στις πρόδρομες ουσίες του κυτταρικού τοιχώματος, αλλά αγνοεί επίσης το μεταβλητό τμήμα των στόχων που αποτελείται από σάκχαρα-πεπτίδια. Συνεπώς, τα βακτήρια δυσκολεύονται πολύ περισσότερο να αναπτύξουν αντίσταση εναντίον της.Μετά τη δέσμευση των μορίων-στόχων, αυτοσυναρμολογείται σε μεγάλα ινίδια στην επιφάνεια των βακτηριακών μεμβρανών. Αυτά τα ινίδια είναι σταθερά για μεγάλο χρονικό διάστημα και έτσι εξασφαλίζουν ότι τα μόρια-στόχοι παραμένουν δεσμευμένα για όσο χρονικό διάστημα είναι απαραίτητο για τη θανάτωση των βακτηρίων.

Λόγω του μηχανισμού δράσης του αντιβιοτικού, προβλέπονται λίγες παρενέργειες. Πράγματι, η κλοβιμπακτίνη στοχεύει τα βακτηριακά κύτταρα αλλά όχι τα ανθρώπινα κύτταρα. Εκτιμάται ότι χρειάζονται και άλλες μελέτες και σε ανθρώπους – προτού το αντιβιοτικό θεωρηθεί πιθανή θεραπεία.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/