Κατηγορία: Ενημέρωση

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε πρόταση, ώστε να απαγορευτούν οι ενδοκρινικοί διαταράκτες (EDC) και άλλες τοξικές ουσίες στα παιχνίδια.

Όπως εξηγούν οι Καθηγήτριες της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Λίνα Πάσχου, Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας, Ευανθία Κασσή, Καθηγήτρια Βιοχημείας-Ενδοκρινολογίας και Μελπομένη Πέππα, Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας, ως ενδοκρινικοί διαταράκτες (endocrine disruptor chemicals, EDC) ορίζονται εξωγενείς χημικές ουσίες ή μείγμα χημικών ουσιών που μπορούν να παρεμβαίνουν σε οποιαδήποτε πτυχή της δράσης των ορμονών.

Η έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες έχει συνδεθεί με την εμφάνιση πολυάριθμων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων των ενδοκρινικών καρκίνων, διαταραχών της ήβης, προβλημάτων γονιμότητας, νευροαναπτυξιακών και άλλων ασθενειών. Υπάρχουν μάλιστα EDC που αυξάνουν ειδικά την ευαισθησία για εμφάνιση παχυσαρκίας και άλλων μεταβολικών διαταραχών (metabolism disrupting chemicals, MDC), γνωστοί διεθνώς ως obesogenes.

Ο κατάλογος των τεκμηριωμένων EDC είναι μακρύς και περιλαμβάνει το διχλωροδιφαινυλοτριχλωροαιθάνιο (DDT), διοξίνες και φουράνια, υπερφθοριωμένες ενώσεις (PFC), πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB), τη βισφαινόλη και άλλα. Τα EDC υπάρχουν δυστυχώς παντού στο σύγχρονο κόσμο, όπως σε πλαστικά, παιχνίδια, οικιακά σκεύη, καλλυντικά, απορρυπαντικά, λιπάσματα, εντομοκτόνα, απόβλητα εργοστασίων ή καυσαέρια.

Καθώς οι ουσίες αυτές υπάρχουν παντού σήμερα, όλοι φέρουμε κάποιο σχετικό φορτίο στο σώμα μας. Όμως, τα επίπεδα και ο χρόνος της έκθεσης, άρα και η ηλικία είναι σημαντικές παράμετροι για την τελική τους επίδραση. Η έκθεση λοιπόν των παιδιών είναι σημαντικό να περιοριστεί στο ελάχιστο.

Διεθνείς επιστημονικές εταιρείες, όπως η Ευρωπαϊκή Ενδοκρινολογική Εταιρεία, χαιρετίζουν την πρόταση της Commission, σχολιάζουν οι Καθηγήτριες. Αναμένεται η έγκριση της πρότασης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και φυσικά η εφαρμογή της χωρίς εξαιρέσεις.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η Covid-19 προκαλεί μακροχρόνια μιτοχονδριακή δυσλειτουργία στην καρδιά και σε άλλα όργανα, όπως διαπιστώνει έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Science Translational Medicine».

Τα μιτοχόνδρια, οι παραγωγοί ενέργειας των κυττάρων μας, μπορεί να επηρεαστούν αρνητικά από τον ιό οδηγώντας σε δυσλειτουργία πολλών οργάνων. Οι ερευνητές, με επικεφαλής μία ομάδα από το Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Φιλαδέλφειας και τη Διεθνή Ερευνητική Ομάδα Covid-19, βρήκαν ότι η μιτοχονδριακή λειτουργία είχε ανακάμψει μετά την ανάρρωση στους πνεύμονες, αλλά όχι στην καρδιά, στα νεφρά και στο ήπαρ. Ιδίως στην καρδιά η μιτοχονδριακή λειτουργία παρέμεινε εξασθενημένη. Επιπλέον, κατά τον χρόνο που το ιικό φορτίο βρισκόταν στο αποκορύφωμά του στους πνεύμονες, διαπιστώθηκε κατεσταλμένη έκφραση των μιτοχονδριακών γονιδίων στην παρεγκεφαλίδα, παρ’ όλο που δεν παρατηρήθηκε ο ιός στον εγκέφαλο.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις αποτελούν μία πιθανή εξήγηση για τις συνέπειες της μακροχρόνιου (long) covid.

«Αυτή η μελέτη μάς παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε την Covid-19 ως -αυστηρά- νόσο του ανώτερου αναπνευστικού και να αρχίσουμε να τη βλέπουμε ως μία συστηματική διαταραχή που επηρεάζει πολλαπλά όργανα», αναφέρει ένας από τους συγγραφείς της μελέτης και διευθυντής του Κέντρου Μιτοχονδριακής και Επιγενετικής Ιατρικής του Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Φιλαδέλφειας, Ντάγκλας Γουάλας. Ο ίδιος προσθέτει ότι «η συνεχιζόμενη δυσλειτουργία που παρατηρήσαμε υποδηλώνει ότι η μιτοχονδριακή δυσλειτουργία θα μπορούσε να προκαλέσει μακροχρόνιες βλάβες στα εσωτερικά όργανα αυτών των ασθενών».

Πάντως, η ερευνητική ομάδα βρήκε έναν πιθανό θεραπευτικό στόχο στο μικρό μόριο RNA 2392 (miR-2392), που αποδείχθηκε ότι ρυθμίζει τη μιτοχονδριακή λειτουργία σε δείγματα ανθρώπινων ιστών που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν τη μελέτη.

Νωρίτερα φέτος, το Ίδρυμα Γκέιτς παρείχε χρηματοδότηση στον δρ. Γουάλας και το Κέντρο Μιτοχονδριακής και Επιγενετικής Ιατρικής για την έρευνα σχετικά με το πώς η διακύμανση του μιτοχονδριακού DNA μεταξύ των πληθυσμών παγκοσμίως μπορεί να επηρεάσει τη μιτοχονδριακή λειτουργία και συνεπώς την ατομική ευαισθησία στον ιό Sars-Cov-2. Σύμφωνα με τον ερευνητή, η απόδειξη ότι ο ιός επηρεάζει αισθητά τη λειτουργία των μιτοχονδρίων υποστηρίζει την υπόθεση ότι οι ατομικές διαφορές στη μιτοχονδριακή λειτουργία θα μπορούσαν να αποτελούν παράγοντα στη σοβαρότητα εκδήλωση της Covid-19 σε κάθε άνθρωπο.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση φαίνεται ότι συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, όπως διαπιστώνεται σε παγκόσμια ανάλυση που δημοσιεύεται στο περιοδικό «The Lancet Planetary Health». Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάζονται, η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά που προκύπτει από την ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται με περίπου 480.000 πρόωρους θανάτους το 2018.

Η κακή και υπερβολική χρήση των αντιβιοτικών είναι οι κύριοι παράγοντες της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση συμβάλλει και εκείνη στην εξάπλωση των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων και των γονιδίων ανθεκτικότητας.

Παρόλο που ο αέρας αναγνωρίζεται ως βασικός φορέας διάδοσης της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, υπάρχουν περιορισμένα ποσοτικά δεδομένα σχετικά με τις διαφορετικές διόδους που τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά γονίδια μεταφέρονται μέσω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Ορισμένοι πιθανοί χώροι μεταφοράς τους είναι τα νοσοκομεία, τα αγροκτήματα και οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων που εκπέμπουν και εξαπλώνουν ανθεκτικά στα αντιβιοτικά σωματίδια μέσω του αέρα και σε μεγάλες αποστάσεις.

Οι ερευνητές δημιούργησαν ένα εκτεταμένο σύνολο δεδομένων για 116 χώρες την περίοδο 2000-2018 για να διερευνήσουν κατά πόσο τα αιωρούμενα σωματίδια με μικρή διάμετρο (PM 2,5) αποτελούν βασικό παράγοντα που οδηγεί στην παγκόσμια ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά. Επίσης, χρησιμοποίησαν δεδομένα σχετικά με τη χρήση αντιβιοτικών, τις υπηρεσίες υγιεινής, την οικονομία, τις δαπάνες για την υγεία, τον πληθυσμό, την εκπαίδευση, το κλίμα και την ατμοσφαιρική ρύπανση για να διερευνηθεί η επίδραση αυτών των παραγόντων στα επίπεδα της ανθεκτικότητας αυτής.

Τα σωματίδια αυτά προέρχονται από βιομηχανικές διεργασίες, οδικές μεταφορές και οικιακή καύση άνθρακα και ξύλου και πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι 7,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται άμεσα σε μη ασφαλή ετήσια επίπεδα αυτών των σωματιδίων, με το 80% να ζει σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η αντοχή στα αντιβιοτικά αυξάνεται με την αύξηση των σωματιδίων PM 2,5. Κάθε 1% αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης συνδέεται με αύξηση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά κατά 0,5 έως 1,9% ανάλογα με το παθογόνο. Η συσχέτιση έχει ενισχυθεί με την πάροδο του χρόνου με τις αλλαγές στα επίπεδα των σωματιδίων να οδηγούν σε μεγαλύτερες αυξήσεις της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά τα πιο πρόσφατα χρόνια.

Μάλιστα, εντοπίστηκε ότι τα σωματίδια αυτά αντιπροσωπεύουν το 11% των αλλαγών στα μέσα επίπεδα ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά σε όλο τον κόσμο, την ώρα που οι δαπάνες υγείας ευθύνονται για το 10% των αλλαγών και οι υπηρεσίες πόσιμου νερού για το 3%.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά εντοπίζονται στη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, ενώ τα επίπεδα στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική είναι χαμηλά. Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των πληθυσμών τους, η Κίνα και η Ινδία πιστεύεται ότι είναι οι χώρες στις οποίες οι αλλαγές στα σωματίδια έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στον αριθμό των πρόωρων θανάτων από την ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Αν δεν υπάρξουν αλλαγές στις τρέχουσες πολιτικές για την ατμοσφαιρική ρύπανση, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μέχρι το 2050 μπορεί η αντοχή στα αντιβιοτικά να αυξηθεί παγκοσμίως κατά 17%. Τότε ο ετήσιος αριθμός πρόωρων θανάτων θα αυξανόταν σε περίπου 840.000 με τις μεγαλύτερες αυξήσεις να αναμένονται στην υποσαχάρια Αφρική.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι ο περιορισμός των επιπέδων επιβλαβούς ατμοσφαιρικής ρύπανσης θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά και άρα να μειώσει σημαντικά τους θανάτους και το οικονομικό κόστος που απορρέει από λοιμώξεις ανθεκτικές στα αντιβιοτικά.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

http://www.thelancet.com/journals/lanplh/article/PIIS2542-5196(23)00135-3/fulltext

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα ευρήματα μιας σημαντικής κλινικής μελέτης εξηγούν Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σημειώνοντας ότι ενδεχομένως να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο η παχυσαρκία αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα γενικότερα

Πρόσφατα ανακοινώθηκαν τα βασικά αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων SELECT.

Οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας) και Νικόλαος Τεντολούρης (Καθηγητής Παθολογίας) συνοψίζουν τα κύρια σημεία της ανακοίνωσης αυτής.

Πρόκειται για κλινική μελέτη που συνέκρινε την υποδόρια ενέσιμη σεμαγλουτίδη μία φορά την εβδομάδα σε δόση 2,4 mg με εικονικό φάρμακο ως συμπληρωματική αγωγή στην τυπική φροντίδα για την πρόληψη μείζονων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων για χρονική περίοδο ως και 5 έτη. Στη δοκιμή συμμετείχαν 17.604 υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενήλικες ηλικίας 45 ετών και άνω χωρίς προηγούμενο ιστορικό διαβήτη. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 41 χώρες και ξεκίνησε το 2018.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η μελέτη υπογραμμίζει την ανησυχητική αύξηση των ποσοστών καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μεταξύ των νεαρών ενηλίκων στις Η.Π.Α.

Μια πρόσφατη μελέτη έχει εγείρει ανησυχίες σχετικά με τα αυξανόμενα ποσοστά καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μεταξύ των νέων ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μελέτη, η οποία ανέλυσε δεδομένα από περισσότερους από 562.000 ασθενείς, αποκάλυψε ότι ενώ τα ποσοστά καρκίνου σε άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω μειώθηκαν, τα ποσοστά καρκίνου σε πρώιμη ηλικία, ιδίως μεταξύ των γυναικών, έχουν αυξηθεί. Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι καρκίνοι του γαστρεντερικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του παχέος εντέρου, της σκωληκοειδούς απόφυσης, των χοληφόρων στο ήπαρ και του παγκρέατος, παρουσίασαν τους ταχύτερους ρυθμούς αύξησης μεταξύ των καρκίνων πρώιμης έναρξης που μελετήθηκαν.

Αυξανόμενα ποσοστά καρκίνου

Ο Δρ Ντάνιελ Χουάνγκ, ο επικεφαλής ερευνητής, τόνισε την ανάγκη επαναξιολόγησης των στρατηγικών προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας στην οποία θα πρέπει να αρχίζει ο προσυμπτωματικός έλεγχος. Σημείωσε ότι οι προσπάθειες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον καρκίνο πρώιμης έναρξης, όπως η παχυσαρκία, η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα. Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η αύξηση των καρκίνων μεταξύ των νεαρών ενηλίκων απαιτεί προσοχή και εξέταση ως πιθανός δείκτης μελλοντικών τάσεων.

Οι λόγοι για την αύξηση αυτών των καρκίνων μεταξύ των νεαρών ενηλίκων είναι πολύπλοκοι και πιθανότατα επηρεάζονται από παράγοντες του τρόπου ζωής. Παράγοντες όπως τα αυξανόμενα ποσοστά παχυσαρκίας, οι αλλαγές στη διατροφή με υψηλότερη κατανάλωση ζάχαρης και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, η καθιστική ζωή και η περιβαλλοντική έκθεση, συμπεριλαμβανομένου του καπνού και της βενζίνης, ενδέχεται να συμβάλλουν στα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου που παρατηρούνται σε αυτόν τον πληθυσμό.

Για την αντιμετώπιση αυτών των τάσεων, η ηλικία για τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του παχέος εντέρου έχει ήδη μειωθεί από τα 50 στα 45 έτη. Ωστόσο, περαιτέρω προσαρμογές θα απαιτούσαν προσεκτική εξέταση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας σε όρους σωζόμενων ζωών. Ενώ τα ποσοστά καρκίνου μεταξύ των νέων ενηλίκων παραμένουν συνολικά χαμηλότερα σε σύγκριση με τους πληθυσμούς μεγαλύτερης ηλικίας, οι αναδυόμενες τάσεις υπογραμμίζουν τη σημασία της ευαισθητοποίησης τόσο του κοινού όσο και των επαγγελματιών του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.

Ο Dr. John Ricci, επικεφαλής της χειρουργικής του παχέος εντέρου, σημείωσε ότι οι καρκίνοι του παχέος εντέρου και του ορθού δεν είναι πλέον ασθένειες που σχετίζονται κυρίως με άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Ο αυξανόμενος αριθμός κρουσμάτων σε ασθενείς ηλικίας 30 και 40 ετών υπογραμμίζει την ανάγκη επαγρύπνησης και έγκαιρης ανίχνευσης.

Συμπερασματικά, η μελέτη υπογραμμίζει την ανησυχητική αύξηση των ποσοστών καρκίνου του μαστού, του παχέος εντέρου και του παγκρέατος μεταξύ των νεαρών ενηλίκων στις Η.Π.Α. Η αύξηση αυτών των καρκίνων πρώιμης έναρξης υποδηλώνει την ανάγκη για αναθεωρημένες στρατηγικές προσυμπτωματικού ελέγχου, εστίαση στην αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής και αυξημένη ευαισθητοποίηση για τη διασφάλιση έγκαιρης διάγνωσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Αυτή η τεχνολογία έχει πολλές δυνατότητες να σώσει και να βελτιώσει ζωές», δήλωσε ο Muyang Lin, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Ο αισθητήρας μπορεί να αξιολογήσει την καρδιαγγειακή λειτουργία εν κινήσει.

Φορετός Αισθητήρας: Η συσκευή χρησιμοποιεί ένα εργαλείο μηχανικής μάθησης για να ερμηνεύσει τα δεδομένα που συλλέγονται από ένα μικρό, εύκαμπτο κύκλωμα ελέγχου και έναν αισθητήρα υπερήχων. Ερευνητές ανέπτυξαν έναν φορετό αισθητήρα που παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο τα εσωτερικά όργανα του ατόμου καθώς αυτό εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες. Η συσκευή αυτή, που σύμφωνα με τους επιστήμονες αποτελεί ένα «γιγαντιαίο άλμα προς τα εμπρός», έχει περίπου το μέγεθος ενός μεγάλου τσιρότου και τοποθετείται στο στήθος του χρήστη.

«Αυτή η τεχνολογία έχει πολλές δυνατότητες να σώσει και να βελτιώσει ζωές», δήλωσε ο Muyang Lin, υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. «Ο αισθητήρας μπορεί να αξιολογήσει την καρδιαγγειακή λειτουργία εν κινήσει. Οι μη φυσιολογικές τιμές της αρτηριακής πίεσης και της καρδιακής παροχής, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης, είναι χαρακτηριστικά της καρδιακής ανεπάρκειας», εξήγησε. Η συσκευή USoP (ultrasonic system-on-patch), όπως ονομάζεται, χρησιμοποιεί ένα εργαλείο μηχανικής μάθησης για να ερμηνεύσει τα δεδομένα που συλλέγει ένα μικρό, εύκαμπτο κύκλωμα ελέγχου και ένας αισθητήρας υπερήχων. Σε αντίθεση με άλλα ηλεκτρονικά επιθέματα που απαιτούν καλώδια και περιορίζουν την κινητικότητα του χρήστη, αυτή η συσκευή ανήκει στο Διαδίκτυο των Ιατρικών Πραγμάτων (IoMT).

Απροσδόκητα, η ομάδα ανακάλυψε ότι η συσκευή είχε και άλλες δυνατότητες. «Όταν ξεκινήσαμε αυτό το έργο, ο στόχος μας ήταν να κατασκευάσουμε έναν ασύρματο αισθητήρα αρτηριακής πίεσης. Καθώς προχωρούσαμε, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτό το σύστημα θα μπορούσε να μετρήσει πολλές πιο κρίσιμες φυσιολογικές παραμέτρους από την αρτηριακή πίεση, όπως η καρδιακή παροχή, η αρτηριακή ακαμψία και ο εκπνεόμενος όγκος. Όλες αυτές οι παράμετροι είναι απαραίτητες για την καθημερινή υγειονομική περίθαλψη ή την παρακολούθηση εντός του νοσοκομείου», σημείωσε ο Lin. «Εφαρμόζοντας έναν προηγμένο αλγόριθμο προσαρμογής, κάναμε αυτό το μοντέλο να λειτουργεί σε διαφορετικά άτομα, ελαχιστοποιώντας τις αποκλίσεις μεταξύ των συμμετεχόντων. Ουσιαστικά, μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον αλγόριθμο σε ένα άτομο και να τον εφαρμόσουμε σε πολλά άλλα με ελάχιστη επανεκπαίδευση», δήλωσε ο επίκουρος καθηγητής Ziyang Zhang, κύριος συγγραφέας της μελέτης. Οι ερευνητές σχεδιάζουν κλινικές δοκιμές με περισσότερους συμμετέχοντες. Η ομάδα σχεδιάζει επίσης να εμπορευματοποιήσει το προϊόν μέσω της πανεπιστημιακής spin-off εταιρείας, Softsonics.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Ελπίζουμε ότι η έρευνά μας συμβάλλει στη μέτρηση του αντίκτυπου της πανδημίας COVID στην υγειονομική περίθαλψη, ιδίως στα άτομα με νέα μυοσκελετικά συμπτώματα και διαγνώσεις φλεγμονώδους αρθρίτιδας, και δείχνει πόσο σημαντικό είναι να διασφαλιστεί ότι υπηρεσίες όπως αυτές παραμένουν προσβάσιμες για τους ασθενείς σε μελλοντικές περιόδους κρίσης”.

Υγειονομική Περίθαλψη: Οι καθυστερήσεις για τους ασθενείς που περιμένουν τη διάγνωση μιας φλεγμονώδους αρθρίτιδας, οι οποίες προκλήθηκαν από τις αλλαγές στην πρακτική κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID, θα μπορούσαν να έχουν αρνητικό αντίκτυπο στα συμπτώματα και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές τους, σύμφωνα με νέα έρευνα. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Keele διαπίστωσαν ότι οι παραπομπές σε μυοσκελετικούς ειδικούς μειώθηκαν κατά τα πρώτα στάδια της πανδημίας COVID, εν μέρει λόγω της προτεραιότητας που δόθηκε σε άλλες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, οδηγώντας σε καθυστερήσεις για τους ασθενείς που περιμένουν διάγνωση αρθρίτιδας.

Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό Rheumatology Advances in Practice. Οι ερευνητές εξέτασαν έξι εκατομμύρια ανώνυμα αρχεία υγειονομικής περίθαλψης κατά τη διάρκεια τριών καθορισμένων περιόδων: πριν από την πανδημία (Απρίλιος 2017-Φεβρουάριος 2020), στις αρχές της πανδημίας (Μάρτιος 2020-Αύγουστος 2020) και στα τέλη της πανδημίας (Σεπτέμβριος 2020-Οκτώβριος 2021), για να πάρουν μια ιδέα για τον αριθμό των παραπομπών για ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ) και νεανική φλεγμονώδη αρθρίτιδα (JIA) κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Διαπίστωσαν ότι οι παραπομπές σε ειδικούς μειώθηκαν κατά την πρώιμη πανδημία και στη συνέχεια αυξήθηκαν και πάλι μετά τον Μάιο του 2020, πράγμα που σημαίνει ότι οι ασθενείς χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να διαγνωστούν με ΡΑ κατά την πρώιμη και την όψιμη περίοδο της πανδημίας σε σύγκριση με την περίοδο πριν από την πανδημία, ιδίως για τους κατοίκους των πιο υποβαθμισμένων περιοχών.

Οι καθυστερήσεις μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα

Εάν η θεραπεία για παθήσεις όπως η ΡΑ καθυστερήσει, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα συμπτώματα για τους ασθενείς και σε μακροχρόνια αναπηρία, γι’ αυτό η ερευνητική ομάδα ζήτησε να γίνουν περισσότερα για να διασφαλιστεί ότι οι εξειδικευμένες υπηρεσίες για τη διάγνωση και την υποστήριξη ασθενών με πιθανή νέα φλεγμονώδη αρθρίτιδα παραμένουν εύκολα προσβάσιμες κατά τη διάρκεια μελλοντικών κρίσεων υγειονομικής περίθαλψης.

Η επικεφαλής συγγραφέας Dr. Claire Burton δήλωσε: “Η πανδημία COVID προκάλεσε κατανοητά μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης είχαν προτεραιότητα, αλλά μόλις τώρα αρχίζουμε να κατανοούμε τον αντίκτυπο που είχε αυτό στους ασθενείς με πιο μακροπρόθεσμες παθήσεις όπως η φλεγμονώδης αρθρίτιδα. “Ελπίζουμε ότι η έρευνά μας συμβάλλει στη μέτρηση του αντίκτυπου της πανδημίας COVID στην υγειονομική περίθαλψη, ιδίως στα άτομα με νέα μυοσκελετικά συμπτώματα και διαγνώσεις φλεγμονώδους αρθρίτιδας, και δείχνει πόσο σημαντικό είναι να διασφαλιστεί ότι υπηρεσίες όπως αυτές παραμένουν προσβάσιμες για τους ασθενείς σε μελλοντικές περιόδους κρίσης”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Tα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες είχαν αρχίσει να υποψιάζονται ότι ο θύμος αδένας παίζει μεγάλο ρόλο στην υγεία μας καθώς γερνάμε, συνεχίζοντας να παράγουν Τ-κύτταρα που συμβάλλουν στην ποικιλομορφία του συνολικού πληθυσμού των Τ-κυττάρων του σώματος.

Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να πουν πού βρίσκεται ο θύμος αδένας τους, ή τι κάνει, και ακόμη και οι γιατροί το θεωρούσαν από καιρό αναλώσιμο σε ενήλικες.

Όμως, νέα έρευνα του Χάρβαρντ δείχνει ότι το όργανο στο μέγεθος του καρυδιού στο στήθος παίζει ουσιαστικό ρόλο στην υγεία του ανοσοποιητικού καθώς μεγαλώνουμε, ιδιαίτερα στην πρόληψη του καρκίνου.

Η μελέτη συνέκρινε δεδομένα από ασθενείς στους οποίους αφαιρέθηκε ο θύμος αδένας με αυτούς που δεν είχαν βρει ότι οι ασθενείς με θυμεκτομή είχαν σχεδόν τριπλάσιο κίνδυνο θανάτου από διάφορες αιτίες, συμπεριλαμβανομένου διπλάσιου κινδύνου καρκίνου και πιο μέτριας αύξησης στα αυτοάνοσα νοσήματα.

«Το μέγεθος του κινδύνου ήταν κάτι που δεν θα περιμέναμε ποτέ», δήλωσε ο David Scadden, ο Gerald and Darlene Jordan, καθηγητής Ιατρικής και καθηγητής στο Τμήμα Βλαστοκυττάρων και Αναγεννητικής Βιολογίας, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο The New England Journal of Medicine. σε συνεργασία με ερευνητές στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.

«Ο πρωταρχικός λόγος για τον οποίο ο θύμος αδένας έχει αντίκτυπο στη συνολική υγεία φαίνεται να είναι ένας τρόπος προστασίας από την ανάπτυξη καρκίνου».

Ο θύμος είναι το όργανο που γηράσκει ταχύτερα, σύμφωνα με τον Scadden. Πιο δραστικό στην ανάδευση των Τ-κυττάρων κατά την πρώιμη παιδική ηλικία, αρχίζει να ατροφεί στον λιπώδη ιστό κατά την εφηβεία. Γι’ αυτό, για πολλές δεκαετίες, οι επιστήμονες υπέθεταν ότι εξυπηρετούσε περιορισμένο σκοπό στην ενήλικη ζωή. Συνήθως αφαιρείται λόγω προβλημάτων με το ίδιο το όργανο, όπως ο καρκίνος του θύμου αδένα, ή κατά τη διάρκεια άλλων καρδιοθωρακικών επεμβάσεων, επειδή βρίσκεται μπροστά από την καρδιά και συχνά βρίσκεται στο δρόμο του χειρουργού.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες είχαν αρχίσει να υποψιάζονται ότι ο θύμος αδένας παίζει μεγάλο ρόλο στην υγεία μας καθώς γερνάμε, συνεχίζοντας να παράγουν Τ-κύτταρα που συμβάλλουν στην ποικιλομορφία του συνολικού πληθυσμού των Τ-κυττάρων του σώματος.

«Αυτή η μελέτη καταδεικνύει πόσο ζωτικής σημασίας είναι ο θύμος αδένας για τη διατήρηση της υγείας των ενηλίκων», είπε ο Scadden.

Χρησιμοποιώντας λοιπόν δεδομένα ασθενών από το σύστημα υγείας των ΗΠΑ, ερευνητές στη Βοστώνη σύγκριναν την εξέλιξη ασθενών που είχαν υποστεί καρδιοθωρακικό χειρουργείο. Περίπου 6.000 ασθενείς δεν είχαν αφαιρέσει το θύμα αδένα και αυτοί αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου.

Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν έπειτα με 1.146 ασθενείς οι οποίοι είχαν αφαιρέσει το θύμο αδένα. Αυτοί που είχαν υποστεί θυμεκτομή είχαν διπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν σε 5 χρόνια σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, ενώ λήφθηκαν μάλιστα υπόψη δεδομένα όπως το φύλο, η ηλικία και η φυλή. Είχαν μάλιστα διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο μέσα σε 5 χρόνια μετά το χειρουργείο, ενώ ο καρκίνος σε αυτούς ήταν γενικότερα πιο επιθετικός.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Καθησυχαστικός για την πορεία της Covid-19 εμφανίστηκε ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ), Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, ο οποίος ανέφερε πως η εν λόγω νόσος θα είναι μαζί μας όπως η γρίπη και οι άλλες ασθένειες, χωρίς να εγκυμονεί τους κινδύνους που υπήρχαν κατά τα πρώτα χρόνια της εξάπλωσής της.

«Η Covid δεν έφυγε ποτέ, απλώς άλλαξε κατηγορία. Δεν είναι πλέον το πρόβλημα το οποίο είχαμε πριν από δύο χρόνια ή πριν από τρία χρόνια. Την τελευταία εβδομάδα ο μέσος όρος ηλικίας των 14 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη χώρα μας από Covid ήταν 87,5 χρόνια και οι περισσότεροι έπασχαν και από πολλές άλλες παθήσεις εκτός από την Covid. Κατά συνέπεια παρακολουθείται. Δεν είναι αυτό που ήταν. Πιστεύουμε ότι δεν θα ξαναείναι ποτέ αυτό που ήταν. Θα είναι μαζί μας όπως είναι η γρίπη και άλλες ασθένειες. Η καινούργια μετάλλαξη Eris που συζητείται στην Αγγλία δεν φαίνεται να είναι κάτι πιο επικίνδυνο ή πιο διαφορετική. Είναι κι αυτή μια παραλλαγή της Όμικρον με τα κοινά χαρακτηριστικά της Όμικρον, με την οποία συμβιώνουμε θαυμάσια εδώ και πάρα πολλούς μήνες ως κοινωνία» τόνισε ο κ. Εξαδάκτυλος μιλώντας στην ΕΡΤ.

Σε ερώτηση για το ενδεχόμενο μιας νέας δόσης εμβολίου από τον Σεπτέμβριο απάντησε:

«Περιμένουμε οδηγίες σε αυτό και περιμένουμε να δούμε και τι επικαιροποιημένα εμβόλια θα έχουμε εφόσον υπάρξει αυτή η οδηγία και αυτή η σύσταση. Να γνωρίζει η κοινωνία ότι θα είναι σύσταση. Δεν θα ξανάρθουμε δηλαδή στην περίπτωση των πιστοποιητικών εμβουλιασμού. Θα τεθεί στη διάθεση των πολιτών με τη μορφή της σύστασης, όπως είναι το αντιγριπικό εμβόλιο και τα υπόλοιπα».

«Δεν έχουμε το πρόβλημα το οποίο είχαμε. Δεν έχουμε πρόβλημα δημόσιας υγείας αυτή τη στιγμή από την Covid, δεν υπάρχει αυτό και δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Τα επιστημονικά δεδομένα τα οποία αναλύονται, γιατί αυτό οφείλουμε να πράττουμε καθημερινώς, δείχνουν μια καινούργια μετάλλαξη. Αυτό γίνεται θέμα στη δημοσιότητα. Όποιος έχει καεί στο χυλό, ξέρετε, φυσάει και το γιαούρτι. Άρα οι κοινωνίες με το που ακούνε κάτι επ’ αυτού τείνουν ένα αυτί περισσότερο να ακούσουν τι θέλουμε να τους πούμε. Θέλω να τους πούμε ότι: ψυχραιμία, ηρεμία» πρόσθεσε.

Εξήγησε τέλος ότι οι όποιες συστάσεις για εμβολιασμό εναντίον των εποχιακών λοιμώξεων θα αφορά τις μεγαλύτερες ηλικίες και τους ευάλωτους πληθυσμούς, εκτός αν έχουμε κάποια ειδική περίπτωση σαν αυτή που ζήσαμε πριν από τρία χρόνια.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Σπρώχνοντας σε ένα νέο κεφάλαιο τεχνολογικά προηγμένων βιολογικών αισθητήρων, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της California του San Diego και οι συνάδελφοί τους στην Αυστραλία έχουν κατασκευάσει βακτήρια που μπορούν να ανιχνεύσουν την παρουσία όγκου στο DNA.

Η καινοτομία τους, η οποία ανίχνευσε καρκίνο στο έντερο των ποντικών, θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο σε νέους βιοαισθητήρες ικανούς να εντοπίζουν διάφορες λοιμώξεις, καρκίνους και άλλες ασθένειες.

Η έρευνα περιγράφεται στο περιοδικό Science.

Τα βακτήρια είχαν σχεδιαστεί στο παρελθόν για να εκτελούν διάφορες διαγνωστικές και θεραπευτικές λειτουργίες, αλλά δεν είχαν την ικανότητα να αναγνωρίζουν συγκεκριμένες αλληλουχίες DNA και μεταλλάξεις έξω από τα κύτταρα.

Η νέα «Κυτταρική δοκιμασία για στοχευμένη οριζόντια μεταφορά γονιδίων με διάκριση CRISPR» ή «CATCH», σχεδιάστηκε για να κάνει ακριβώς αυτό.

«Καθώς ξεκινήσαμε αυτό το έργο πριν από τέσσερα χρόνια, δεν ήμασταν καν σίγουροι αν ήταν δυνατή η χρήση βακτηρίων ως αισθητήρα για το DNA θηλαστικών», δήλωσε ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας Jeff Hasty, καθηγητής στο UC San Diego School of Biological Sciences και Jacobs School of Engineering. «Η ανίχνευση γαστρεντερικών καρκίνων και προκαρκινικών βλαβών είναι μια ελκυστική κλινική ευκαιρία για την εφαρμογή αυτής της εφεύρεσης.»

Οι όγκοι είναι γνωστό ότι διασπείρουν ή αποβάλλουν το DNA τους στα περιβάλλοντα που τους περιβάλλουν.

Πολλές τεχνολογίες μπορούν να αναλύσουν το καθαρισμένο DNA στο εργαστήριο, αλλά αυτές δεν μπορούν να ανιχνεύσουν το DNA όπου απελευθερώνεται.

Σύμφωνα με τη στρατηγική CATCH, οι ερευνητές κατασκεύασαν βακτήρια χρησιμοποιώντας την τεχνολογία CRISPR για να δοκιμάσουν ελεύθερα επιπλέουσες αλληλουχίες DNA σε γονιδιωματικό επίπεδο και να συγκρίνουν αυτά τα δείγματα με προκαθορισμένες αλληλουχίες καρκίνου.

«Πολλά βακτήρια μπορούν να πάρουν DNA από το περιβάλλον τους, μια ικανότητα γνωστή ως φυσική ικανότητα», δήλωσε ο Rob Cooper, ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης και επιστήμονας στο Ινστιτούτο Συνθετικής Βιολογίας του UC San Diego. Ο Hasty, ο Cooper και ο Αυστραλός γιατρός Dan Worthley συνεργάστηκαν στην ιδέα της φυσικής ικανότητας σε σχέση με τα βακτήρια και τον καρκίνο του παχέος εντέρου, την τρίτη κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Άρχισαν να διαμορφώνουν τη δυνατότητα μηχανικής βακτηρίων, τα οποία είναι ήδη διαδεδομένα στο παχύ έντερο, ως νέους βιοαισθητήρες που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν μέσα στο έντερο για να ανιχνεύσουν το DNA που απελευθερώνεται από όγκους του παχέος εντέρου.

Επικεντρώθηκαν στο Acinetobacter baylyi, ένα βακτήριο στο οποίο ο Cooper εντόπισε τα στοιχεία που ήταν απαραίτητα τόσο για την πρόσληψη του DNA όσο και για τη χρήση του CRISPR για την ανάλυσή του.

Πηγη: https://healthpharma.gr/