Κατηγορία: Ενημέρωση

Τι εκτιμούν ειδικοί από τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.

Ένα ακόμη καλοκαιρινό κύμα COVID-19 μπορεί να έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

“Έπειτα από περίπου έξι, επτά μήνες σταθερής υποχώρησης, τα πράγματα αρχίζουν να επανέρχονται ξανά”, δήλωσε στο NPR ο δρ Brendan Jackson, διευθυντής περιστατικών COVID-19 του CDC.

Η ποσότητα του κορωνοϊού που ανιχνεύθηκε στα λύματα, το ποσοστό των ανθρώπων που βρέθηκαν θετικοί στον ιό και ο αριθμός των ανθρώπων που αναζητούσαν φροντίδα για την COVID-19 στα επείγοντα δωμάτια άρχισαν να αυξάνονται στις αρχές Ιουλίου, λέει ο Τζάκσον.

“Έχουμε δει τους πρώιμους δείκτες να ανεβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες και μόλις αυτή την εβδομάδα, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, είδαμε και τις νοσηλείες να αυξάνονται επίσης”, σημειώνει. “Αυτή θα μπορούσε να είναι η αρχή ενός κύματος στα τέλη του καλοκαιριού”.

Οι εισαγωγές στα νοσοκομεία αυξήθηκαν κατά 10% στις 7.109 για την εβδομάδα που έληξε στις 15 Ιουλίου, από 6.444 την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του CDC.

Η αύξηση ποικίλλει σε όλη τη χώρα, με τον ιό να φαίνεται να εξαπλώνεται περισσότερο στα νοτιοανατολικά και λιγότερο στα μεσοδυτικά, τονίζει ο Τζάκσον.

Συνολικά, ωστόσο, οι αριθμοί παραμένουν πολύ χαμηλοί, πολύ χαμηλότεροι από ό,τι τα τελευταία τρία καλοκαίρια.

“Φανταστείτε τη μείωση των κρουσμάτων σαν πίστα σκι: κατεβαίνουν, κατεβαίνουν, κατεβαίνουν τους τελευταίους έξι μήνες και μόλις αρχίζουμε να βλέπουμε ένα μικρό σχεδόν άλμα με σκι στο κάτω μέρος”, επισημαίνει.

Οι περισσότερες εισαγωγές στα νοσοκομεία αφορούν ηλικιωμένους. Οι θάνατοι από COVID-19 εξακολουθούν να μειώνονται – στην πραγματικότητα, έχουν πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο από τότε που το CDC άρχισε να τούς παρακολουθεί, εξηγεί, για να προειδοποιήσει: “Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τις επόμενες εβδομάδες εάν συνεχίσουν να αυξάνονται οι νοσηλείες, αλλά αυτό δεν είναι αναπόφευκτο”.

Έτσι, το CDC δεν σχεδιάζει να αλλάξει τις συστάσεις για το τι πρέπει να κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως να ενθαρρύνουν ξανά τον εμβολιασμό σε ευρεία κλίμακα.

Πηγές:
NPR

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι πρώτες ελπιδοφόρες προσπάθειες φαρμακευτικής θεραπείας για τα ενδοκρανιακά ανευρύσματα από ιάπωνες ερευνητές.

Ερευνητές στην Ιαπωνία ανακάλυψαν διάφορες μεταλλάξεις που προάγουν τα ενδοκρανιακά ανευρύσματα. Όλες αυτές φαίνεται να δρουν σε μια οδό σηματοδότησης. Με έναν γνωστό αναστολέα κινάσης, οι επιστήμονες κατάφεραν να μπλοκάρουν αυτό το μονοπάτι σε αρχικές δοκιμές.

Το ανεύρυσμα στο κεφάλι μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο μιας απειλητικής για τη ζωή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Τα εξογκώματα των αγγείων μπορούν να κλείσουν χειρουργικά, αλλά ακόμη και αυτές οι επεμβάσεις δεν είναι χωρίς κίνδυνο, ιδίως αν το ανεύρυσμα βρίσκεται σε ευαίσθητη περιοχή.

Μια  ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον δρα Yasuyuki Shima από το Κέντρο Έρευνας Εγκεφάλου Riken στην Ιαπωνία, καταγράφει στο περιοδικό “Science Translational Medicine” τις πρώτες ελπιδοφόρες προσπάθειες φαρμακευτικής θεραπείας για τα ενδοκρανιακά ανευρύσματα.

Ως πρώτο βήμα, η ομάδα Riken έβαλε σε αλληλουχία ολόκληρο το εξώσωμα, δηλαδή όλα τα κομμάτια DNA που κωδικοποιούν πρωτεΐνες, σε κύτταρα που σχημάτιζαν 65 ανευρυσματικές αρτηρίες και 24 φυσιολογικές αρτηρίες. Διαπίστωσαν ότι έξι ενεργά γονίδια ήταν κοινά στα ενδοκρανιακά ανευρύσματα και δεν εμφανίζονταν ποτέ σε μη ανευρυσματικές αρτηρίες.

Περαιτέρω δοκιμές έδειξαν ότι οι μεταλλάξεις και στα έξι γονίδια ενεργοποιούσαν το ίδιο βιολογικό μονοπάτι σηματοδότησης, το λεγόμενο μονοπάτι σηματοδότησης NF-κΒ.

Ένα από τα έξι γονίδια είναι το γονίδιο PDGFRB. Σε πείραμα σε ζώα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν αδενοϊό για να εισάγουν μεταλλαγμένο PDGFRB στη βασική αρτηρία ποντικών, δημιουργώντας ένα ενδοκρανιακό ανεύρυσμα. Μετά από ένα μήνα, η διάμετρος της αρτηρίας είχε διπλασιαστεί.

Όπως και στα προηγούμενα πειράματα με κύτταρα, η επίδραση του μεταλλαγμένου γονιδίου μπόρεσε να εμποδιστεί όταν στα ζώα χορηγήθηκε ο αναστολέας της κινάσης sunitinib, ο οποίος έχει εγκριθεί για τον καρκίνο εδώ και χρόνια. Το σκεπτικό πίσω από αυτό: Η σουνιτινίμπη είναι ένας γνωστός αναστολέας των υποδοχέων α και β του PDGF.

Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται τώρα για να διαπιστωθεί αν η θεραπεία ενός ανευρύσματος στο κεφάλι με sunitinib είναι αποτελεσματική και στους ανθρώπους.

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Οι άνθρωποι που είναι μόνοι ή κοινωνικά απομονωμένοι διατρεχουν υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με μια νέα μετα-ανάλυση στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι.

Προηγούμενες μελέτες έχουν αποκαλύψει ισχυρές συσχετίσεις μεταξύ της κοινωνικής απομόνωσης, της μοναξιάς και της αυξημένης θνησιμότητας, αλλά ορισμένα αποτελέσματα ήταν αμφιλεγόμενα, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Human Behaviour».

Αυτά τα αντικρουόμενα αποτελέσματα θα μπορούσαν να οφείλονται στο γεγονός ότι οι έρευνες επικεντρώνονται μόνο σε μια συγκεκριμένη ομάδα ή περιοχή, δήλωσε ο Τούρχαν Κάνλι, Καθηγητής Νευροεπιστήμης στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Η νέα δημοσίευση, ωστόσο, είναι μια μετα-ανάλυση 90 μελετών που είχαν εξετάσει τη σχέση μεταξύ της μοναξιάς, της κοινωνικής απομόνωσης και του πρόωρου θανάτου σε περισσότερους από 2 εκατομμύρια ενήλικες. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη παρακολουθήθηκαν για διάστημα από έξι μήνες έως 25 χρόνια.

Οι άνθρωποι που βίωναν κοινωνική απομόνωση είχαν 32% υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με εκείνους που δεν ήταν κοινωνικά απομονωμένοι. Οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι ένιωθαν μοναξιά είχαν 14% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πρόωρα από εκείνους που δεν αισθάνονταν μοναξιά.

Η κοινωνική απομόνωση, όπως ορίζεται από τη νέα μετα-ανάλυση, συμβαίνει όταν κάποιος έχει αντικειμενική έλλειψη επαφής με άλλους ανθρώπους είτε επειδή ο κοινωνικός του κύκλος είναι μικρός είτε επειδή ζει μόνος του.

Η μοναξιά, από την άλλη πλευρά, αναφέρεται στην υποκειμενική δυσφορία που νιώθουν οι άνθρωποι όταν δεν είναι ικανοποιημένοι από τις κοινωνικές του σχέσεις επειδή δεν καλύπτουν την ανάγκη του για σύνδεση ή οικειότητα, σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση.

Η κοινωνική απομόνωση ή η μοναξιά μπορεί να θεωρηθεί μια μορφή στρες, εκτιμά ο Κάνλι.

«Όλοι νιώθουμε μοναξιά κάποες φορές, αλλά όταν αυτό το συναίσθημα είναι μόνιμο, μπορεί να λειτουργήσει ως μια μορφή χρόνιου στρες, το οποίο είναι επιβλαβές», εξήγησε. «Ένας τρόπος με τον οποίο μπορεί να συμβεί αυτό είναι μέσω των ορμονών του στρες που επηρεάζουν αρνητικά το σώμα».

Οι συγγραφείς της μελέτης εξέτασαν επίσης τους δεσμούς μεταξύ της μοναξιάς, της κοινωνικής απομόνωσης και του πρόωρου θανάτου σε άτομα με καρδιαγγειακή νόσο και καρκίνο του μαστού ή του παχέος εντέρου.

Οι συμμετέχοντες που ήταν κοινωνικά απομονωμένοι και είχαν διαγνωστεί με καρδιαγγειακή νόσο είχαν περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πρόωρα σε σχέση με εκείνους που δεν έπασχαν από την ασθένεια. Τα κοινωνικά απομονωμένα άτομα με καρκίνο του μαστού είχαν υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από τη νόσο σε σχέση με εκείνα που δεν ήταν κοινωνικά απομονωμένα.

Ο πρόωρος θάνατος από οποιαδήποτε αιτία ή από καρδιαγγειακά νοσήματα μπορεί επίσης να σχετίζεται και με τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Οι άνθρωποι που αισθάνονται κοινωνικά απομονωμένοι τείνουν να έχουν ανθυγιεινές συνήθειες. Για παράδειγμα, μπορεί να καπνίζουν, να καταναλώνουν αλκοόλ, να έχουν κακές διατροφικές συνήθειες και να μην ασκούνται αρκετά.

«Οι άνθρωποι που είναι μοναχικοί αλλά όχι κοινωνικά απομονωμένοι έχουν ψυχικό στρες αλλά μπορεί να είναι ανθεκτικοί σε αυτό λόγω των κοινωνικών τους δικτύων ακόμη και αν αυτά τα δίκτυα δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλουν», δήλωσε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Φαν Γουάνγκ, Καθηγητής Επιδημιολογίας στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Harbin της Κίνας.

Οι άνθρωποι που βιώνουν κοινωνική απομόνωση και μοναξιά θα πρέπει να αναζητήσουν ενεργά κοινωνική υποστήριξη, λένε οι ειδικοί. Ο κοινωνικός κύκλος είναι εξίσου σημαντικός για την υγεία όπως η σωστή διατροφή και η άσκηση.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με την κοινωνική απομόνωση και τη μοναξιά και να τους λαμβάνουν υπόψη σε συνήθεις ελέγχους υγείας.

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Η γονιδιακή θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διόρθωση ελαττωματικών γονιδίων στα βλαστοκύτταρα.

Τα βλαστoκύτταρα του αιμοποιητικού συστήματος βρίσκονται πάντα στο επίκεντρο σύνθετων θεραπευτικών επιλογών. Στην περίπτωση που περιέχουν απειλητικά για τη ζωή κύτταρα, αντικαθίστανται από κύτταρα δότη στο πλαίσιο των μεταμοσχεύσεων μυελού των οστών.

Οι προσεγγίσεις γονιδιακής θεραπείας μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη διόρθωση ελαττωματικών γονιδίων στα βλαστοκύτταρα. Τώρα, η μεταφορά mRNA δείχνει να είναι μια άλλη επιλογή για τη διόρθωση προβλημάτων στα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα.

Τα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα (HSC) στο μυελό των οστών έχουν δύο θεμελιώδεις ιδιότητες. Κατά πρώτον, είναι σε θέση να ανανεώνονται και έτσι να διατηρούν σε μεγάλο βαθμό σταθερή τη δεξαμενή αυτών των κυττάρων.

Κατά δεύτερον, διαφοροποιούνται σε πολλά διαφορετικά κύτταρα που κυκλοφορούν στο αίμα και εξασφαλίζουν την παροχή οξυγόνου στον οργανισμό, τον έλεγχο της πήξης του αίματος και τις ποικίλες λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος.

Λόγω αυτού του εκτεταμένου φάσματος λειτουργιών που εξαρτώνται από αυτά τα κύτταρα, μπορεί να προκύψουν σημαντικά προβλήματα εάν κάτι δεν πάει καλά με αυτά.

Οι αναγκαίες διορθώσεις αφενός είναι καθιερωμένες. Από την άλλη, είναι πολύπλοκες και ενίοτε συνδέονται με μεγάλο άγχος για τους ενδιαφερόμενους ασθενείς. Κατά κανόνα, η υπάρχουσα, ελαττωματική δεξαμενή βλαστοκυττάρων πρέπει να καταστραφεί και να αντικατασταθεί από ένα μη τροποποιημένο ή ένα τροποποιημένο με γονιδιακή θεραπεία μόσχευμα από δότη.

Ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια, Laura Breda, του Τμήματος Αιματολογίας του Νοσοκομείου Παίδων της Φιλαδέλφειας, παρουσιάζουν σε μια εργασία που μόλις δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Science” έναν κομψό τρόπο για να διορθώσουν αφενός τη λειτουργία ενός ελαττωματικού γονιδίου και αφετέρου να καταστρέψουν μια δεξαμενή βλαστΟκυττάρων, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν τα δραστικά μέτρα της ραδιο/χημειοθεραπείας υψηλών δόσεων.

Κατάφεραν λοιπόν να εισάγουν μόρια mRNA συσκευασμένα σε νανοσωματίδια λιπιδίων απευθείας στα βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών. Προκειμένου να στοχεύσουν τα κύτταρα της δεξαμενής αιμοποιητικών βλαστoκυττάρων όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές τροποποίησαν τα λιπιδικά νανοσωματίδια με ένα αντίσωμα κατά του CD117.

Nα σημειωθεί ότι το CD117 είναι πανομοιότυπο με την κινάση τυροσίνης KIT, γνωστή και ως υποδοχέας του παράγοντα των βλαστοκυττάρων. Αυτή εκφράζεται στην επιφάνεια των αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων και από ορισμένα αιμοποιητικά προγονικά κύτταρα.

πΗΓΗ:https://www.iatronet.gr/

ΕΟΜ — ΑΠΟΦΑΣΗ

Η νέα έρευνα ανατρέπει τη θεωρία ότι κάποιοι συγκεκριμένοι νευρώνες ρυθμίζουν το πόσο θα φάμε και ανοίγει το δρόμο για νέες θεραπείες για την παχυσαρκία και τις διατροφικές διαταραχές.

Από ότι φαίνεται έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε για την επίδραση του εγκεφάλου στη διατροφική μας συμπεριφορά. Μέχρι τώρα οι ειδικοί πίστευαν ότι κάποια εγκεφαλικά κύτταρα, ευαίσθητα στα σήματα πείνας, οι AgRP νευρώνες (Agouti-Related-Peptide), έκαναν το τσιμπολόγημα ακατάσχετο. Μάλιστα, σε ένα περιβάλλον αφθονίας τροφών, το να αγνοηθεί το σήμα των AgRP νευρώνων μοιάζει με εμπόδιο. Αν αναλογιστούμε ότι είμαστε προγραμματισμένοι να ανιχνεύουμε και να κυνηγάμε την τροφή μας σ’ ένα αφιλόξενο περιβάλλον, το εν λόγω σήμα λειτουργεί ως ενθάρρυνση για να καλύψουμε τις ανάγκες μας.

Όμως από ότι φαίνεται τα πράγματα αλλάζουν. Η ομάδα ανακάλυψε απροσδόκητα ότι η κατάλυση των νευρώνων AgRP δεν προκάλεσε διαταραχές στη σίτιση ή στο σωματικό βάρος σε ενήλικα ποντίκια, κάτι που αντιτίθεται στον ρόλο των νευρώνων AgRP. Η παρούσα μελέτη αμφισβητεί το μακροχρόνιο δόγμα ότι οι νευρώνες AgRP είναι αυτοί που ρυθμίζουν το σωματικό μας βάρος.

Η παχυσαρκία έχει συνδεθεί με πολλές παθήσεις υγείας, όπως η υπέρταση, η υψηλή χοληστερόλη, ο διαβήτης τύπου 2, οι καρδιακές παθήσεις και τα εγκεφαλικά. Ο εντοπισμός των νευρικών διεργασιών που στηρίζουν την υπερβολική κατανάλωση φαγητού και προάγουν την παχυσαρκία θα μπορούσε να έχει αξιοσημείωτα οφέλη για την παγκόσμια υγεία, καθώς θα αποτελούσε το εφαλτήριο για την εύρεση στοχευμένων θεραπειών που προωθούν την υγιεινή πρόσληψη τροφής.

Ερευνητές στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Χιούστον και στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας (USTC) διεξήγαγαν πρόσφατα μελέτη που διερεύνησε τον ρόλο των νευρώνων AgRP, που βρίσκονται στον υποθάλαμο. Ο υποθάλαμος είναι μία από τις αρχέγονες περιοχές του εγκεφάλου, που ελέγχει λειτουργίες όπως η πείνα και η θερμοκρασία του σώματος. Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο Cell Reports, υποδηλώνουν ότι αυτοί οι νευρώνες μπορεί να μην είναι τόσο απαραίτητοι για τη διατήρηση του σωματικού βάρους όσο είχαν υποδείξει προηγούμενες έρευνες.

«Η σίτιση για τα ζώα και τους ανθρώπους είναι ο τρόπος να αποκτήσουν ενέργεια και θρεπτικά συστατικά», είπε ο Δρ Cheng Zhan, ένας από τους ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη, στο Medical Xpress. «Η ποσότητα της τροφής που καταναλώνεται έχει σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική υγεία, όπως το σωματικό βάρος, τον μεταβολισμό, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, ακόμη και της διάρκειας ζωής».

Τι έδειξαν προηγούμενες μελέτες

Προηγούμενες έρευνες υπογράμμισαν επανειλημμένα τον βασικό ρόλο που έχει ο εγκέφαλος στη ρύθμιση της διατροφής και του μεταβολισμού, τόσο στον άνθρωπο όσο και σε άλλα ζώα. Πολλές μελέτες επικεντρώθηκαν ειδικά στους νευρώνες AgRP στον υποθάλαμο καθώς διαπιστώθηκε σε ενήλικα ποντίκια ότι αυτοί οι νευρώνες τα ενθαρρύνουν να τρώνε περισσότερο.

Το 2011, ερευνητές στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ χρησιμοποίησαν τεχνικές οπτογενετικής και χημειογενετικής για να ενεργοποιήσουν τους νευρώνες AgRP στον εγκέφαλο των ποντικών, παρατηρώντας στη συνέχεια τη συμπεριφορά τους. Διαπίστωσαν ότι η ενεργοποίηση αυτών των νευρώνων οδήγησε σε συμπεριφορές υπερφαγίας. Ομοίως, μελέτη του 2020 που δημοσιεύτηκε στο Nature Metabolism έδειξε ότι μια παρατεταμένη ενισχυμένη δραστηριότητα των νευρώνων AgRP είχε ως αποτέλεσμα τα ποντίκια να γίνουν εξαιρετικά παχύσαρκα.

«Το 2005, οι ερευνητές πέτυχαν επιλεκτική έκφραση του ανθρώπινου υποδοχέα για την τοξίνη διφθερίτιδας (DTR) σε νευρώνες AgRP σε ενήλικα ποντίκια κάνοντας ένεση τοξίνης διφθερίτιδας», εξήγησε ο Δρ Zhan. «Αυτό οδήγησε στο θάνατο των νευρώνων AgRP μέσα σε λίγες μέρες, με αποτέλεσμα τα ποντίκια να σταματήσουν να τρέφονται, να χάσουν γρήγορα βάρος και ακόμη και να πεθάνουν από την πείνα.»

Πώς πραγματοποιήθηκε η μελέτη

Αυτή η πρόσφατη μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δύο διαφορετικά εργαστήρια, το ένα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το άλλο στην Κίνα. Η πρώτη σειρά πειραμάτων διεξήχθη από το εργαστήριο του Δρ. Tong στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Χιούστον.

Σε αυτά τα πειράματα, οι ερευνητές εξέφρασαν επιλεκτικά τον υποδοχέα ανθρώπινης τοξίνης διφθερίτιδας σε νευρώνες AgRP στον εγκέφαλο ενηλίκων ποντικών και χορηγήθηκαν χαμηλές δόσεις διφθερίτιδας στις κοιλίες του εγκεφάλου τους. Η διφθερίτιδα είναι μια τοξική ουσία που εκκρίνεται από ορισμένα βακτήρια και αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών και μπορεί να σκοτώσει κύτταρα.

«Η έγχυση διφθερίτιδας ήταν επαρκής για να σκοτώσει τους νευρώνες AgRP, αλλά δεν επηρέασε το βάρος και τα βασικά επίπεδα διατροφής των ποντικών», είπε ο Δρ Zhan. «Ωστόσο, η έγχυση υψηλών δόσεων τοξίνης διφθερίτιδας όχι μόνο προκάλεσε μείωση βάρους και σίτισης σε ποντίκια, αλλά και σε ποντίκια άγριου τύπου, και θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η σίτιση και η μείωση βάρους που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες μελέτες ότι σκότωσε τους νευρώνες AgRP μπορεί να αποδοθεί στην τοξικότητα της διφθερίτιδας».

Σε ένα ξεχωριστό σύνολο πειραμάτων που διεξήχθη από το εργαστήριο του Δρ. Zhan στο USTC στην Κίνα, οι ερευνητές προσπάθησαν να σκοτώσουν τους νευρώνες AgRP χρησιμοποιώντας μια διαφορετική μέθοδο, για να αξιολογήσουν τον αντίκτυπο αυτού στη διατροφική συμπεριφορά των ποντικών. Συγκεκριμένα, εξέφρασαν επιλεκτικά το γονίδιο Caspase-3, προκαλώντας την απόπτωση (δηλαδή προγραμματισμένο θάνατο) του AgRP.

«Διαπιστώσαμε ότι η θανάτωση των νευρώνων AgRP χρησιμοποιώντας αυτήν τη μέθοδο δεν μείωσε το βάρος και τη διατροφή των ενήλικων ποντικών», είπε ο Δρ Zhan. «Είναι ενδιαφέρον, αν και η θανάτωση των νευρώνων AgRP δεν επηρέασε τη βασική σίτιση και το βάρος, είχε κάποιο αντίκτυπο στην επανασίτιση μετά τη νηστεία, υποδεικνύοντας ότι οι νευρώνες AgRP παίζουν ρόλο στο περιβαλλοντικό στρες. Χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικές μεθόδους για τη θανάτωση των νευρώνων AgRP, η μελέτη μας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι νευρώνες AgRP δεν είναι απαραίτητοι για τη διατροφή και τη διαχείριση του βάρους υπό εργαστηριακές συνθήκες, αλλά μπορεί να είναι πιο σημαντικοί για τη σίτιση και τη ρύθμιση του βάρους υπό συνθήκες έλλειψης τροφής».

Στο μέλλον, αυτή η μελέτη θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για περαιτέρω έρευνα που διερευνά τον ρόλο των νευρώνων AgRP και άλλων νευρώνων στη ρύθμιση της διατροφικής συμπεριφοράς. Αυτό περιλαμβάνει τη διερεύνηση των διασυνδέσεων μεταξύ διαφορετικών ορεξιγονικών νευρώνων και την εξερεύνηση νέων στόχων για τη ρύθμιση της σίτισης.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Το σχέδιο Χρυσοχοΐδη για τις ΥΠΕ αλλά και τα αγκάθια στο νέο σχεδιάγραμμα

Αλλαγές στις Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) δρομολογεί ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Όπως αναφέρουν υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές του HealthReport.gr, ο υπουργός Υγείας έχει ήδη έτοιμο το σχέδιο για τις ΥΠΕ, τις τροποποιήσεις, τη διεύρυνση τους αλλά και τις συγχωνεύσεις που θα προωθήσει.

Ειδικότερα ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έχει ετοιμάσει ένα πλάνο αλλαγών για τις Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) οι οποίες συντονίζουν τα νοσοκομεία ανά περιφέρεια, το οποίο περιλαμβάνει επαναχάραξη των σημερινών δομών.

Περισσότερες ΥΠΕ διαφορετική κατανομή και συγχωνεύσεις

Με βάση τις πληροφορίες του HealthReport.gr, ο υπουργός Υγείας προτίθεται να αυξήσει τον αριθμό των ΥΠΕ προκειμένου να τις προσαρμόσει στις 13 Υγειονομικές Περιφέρειες που έχει η χώρα αλλά και για να γίνουν πιο αποδοτικές στο συντονιστικό έργο που εκτελούν ανά περιοχή.

Να σημειωθεί ότι σήμερα υπάρχουν 7 Υγειονομικές Περιφέρειες ενώ στο παρελθόν ήταν 17, στη συνέχεια μειώθηκαν σε 14 για να γίνουν έπειτα επτά.

Οι 13 Υγειονομικές Περιφέρειες εάν επιλεγεί τελικώς αυτό το μοντέλο διότι φαίνεται ότι υπάρχουν εισηγήσεις για διαφορετική σύνθεση, τότε θα κατανέμονται γεωγραφικά ως εξής:

Ανατολική Μακεδονία και Θράκη
Κεντρική Μακεδονία
Δυτική Μακεδονία
Ήπειρος
Θεσσαλία
Ιόνιες Νήσοι
Δυτική Ελλάδα
Στερεά Ελλάδα
Αττική
Πελοπόννησος
Βόρειο Αιγαίο
Νότιο Αιγαίο Κρήτη

Συγχώνευση της 1ης και 2ης

Με βάση τις ίδιες υψηλόβαθμες πηγές του HealthReport.gr ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης σκοπεύει να ενοποιήσει τα νοσοκομεία της 1ης και της 2ης ΥΠΕ ώστε να γίνει ΥΠΕ Αττικής.

Αλλαγές στις ΥΠΕ

Βασικό πρόβλημα όμως παραμένει η σύνδεση της 2ης ΥΠΕ με τα νησιά του Αιγαίου καθώς σήμερα καλύπτει τον Πειραιά και τη νησιωτική Ελλάδα.
Εάν περάσουν όλα τα νοσοκομεία της 2ης ΥΠΕ στην 1η ΥΠΕ της Αττικής, θα είναι αδύνατο να γίνονται μετακινήσεις υγειονομικών όπως πραγματοποιούνται σήμερα, από τον Πειραιά προς τα νησιά για να καλυφθούν τα κενά.

Γι αυτό και υπάρχουν εισηγήσεις – λένε πληροφορίες – να παραμείνουν συνδεδεμένα τα νησιά με τον Πειραιά αλλά να υπάρχει διαχωρισμός του Βόρειου με του Νότιου Αιγαίου.

Στο πλαίσιο πάντως των αλλαγών στις Υγειονομικές Περιφέρειες αναμένεται να αλλάξουν και οι Διοικήσεις αλλά και να προστεθούν νέα πρόσωπα, ενώ ήδη φαίνεται ότι δημιουργείται ο πρώτος… κατάλογος για τους αποχωρήσαντες αλλά και τους νεοεισερχόμενους από την κυβέρνηση.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Ένα από τα μεγάλα «αγκάθια» διαχρονικά στη λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων είναι τα ράντζα (επικουρικές κλίνες). Οι εικόνες ντροπής στους διαδρόμους, έξω από τους θαλάμους, με γιατρούς και νοσηλευτές να προσπαθούν να βοηθήσουν τους πάσχοντες στις εφημερίες, στοιχειώνει χρόνια τώρα τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Υγείας και δίνει τροφή στην αντιπολίτευση.

Το πλάνο, που είχε εφαρμόσει ο τέως Υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης ήδη από τον περασμένο Ιανουάριο, εξελίσσει ο νυν Υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, καθώς η ισότιμη πρόσβαση των πολιτών στις υπηρεσίες του ΕΣΥ, η μείωση του χρόνου αναμονής για εξυπηρέτηση και η εξαφάνιση των ράντζων αποτελεί για εκείνον και για την κυβέρνηση υψηλή προτεραιότητα.

Για τούτο και έχουν συσταθεί ομάδες εργασίας από την 1^η και τη 2^η ΥΠΕ (Υγειονομική Περιφέρεια), που το τελευταίο διάστημα κάνουν αυτοψία στα νοσοκομεία (δημόσια αλλά και ιδιωτικά) και ενημερώνουν λεπτομερώς τον Υπουργό για τον τρόπο λειτουργίας τους και για το πώς διαχειρίζονται τα περιστατικά σε μέρες μεγάλης πίεσης στα ΤΕΠ (Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών).

Ράντζα και αλλαγές στις εφημερίες

Κάθε χρόνο τα ΤΕΠ υποδέχονται πάνω από τρία εκατομμύρια πολίτες. Το 25% – 45% από αυτά θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί από τις υπηρεσίες υγείας της Πρωτοβάθμιας, όπως εκτιμούν οι αρμόδιοι.

Η παράλληλη εφημερία (συνεφημέρευση) δύο νοσοκομείων, του Ευαγγελισμού και του ΝΙΜΙΤΣ, που εφαρμόζεται από τα τέλη Ιανουαρίου, είναι η βάση, πάνω στην οποία θα πατήσει το νέο σχέδιο για τις πιο λειτουργικές εφημερίες, καθώς εξαφάνισε τα ράντζα.

Στην ίδια κατεύθυνση είναι και η ισχύουσα συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και αφορά στη διάθεση κλινών για την αποσυμφόρηση των μεγάλων νοσοκομείων της Αττικής. Μιλάμε για το Metropolitan General, το Ερρίκος Ντυνάν, το Therapis, το Ιατρικό Περιστερίου και άλλα.

Οι πληροφορίες λένε ότι οι ομάδες εργασίας θα καταθέσουν τις προτάσεις τους μέσα στις επόμενες μέρες, ώστε μετά το καλοκαίρι να προχωρήσουν οι αλλαγές.

Το πλάνο είναι, μεταξύ άλλων, να μεταφέρονται απευθείας σε ιδιωτικές κλινικές ορισμένα περιστατικά, χωρίς πρώτα να διακομίζονται σε κάποιο μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο και να γίνεται εκεί η διαλογή, όπως συμβαίνει τώρα. Εξυπακούεται ότι θα δίνονται οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια θα αναλαμβάνει το ΕΚΑΒ.

Με αυτόν τον τρόπο δεν θα χάνεται πολύτιμος χρόνος και οι ασθενείς θα κατανέμονται απευθείας στις διαθέσιμες κλίνες χωρίς περαιτέρω ταλαιπωρία.

Να σημειωθεί ότι σε κάθε εφημερία κάθε νοσοκομείο δέχεται μέχρι 1.500 ασθενείς.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Τι έγινε στην πραγματικότητα

Εξασφάλιση αποτελεσματικής πρόσβασης σε αποζημίωση με την εξασφάλιση αποζημίωσης στα θύματα αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης. Τα θύματα θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να τους επιδικάζεται αποζημίωση από τον δράστη στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας (χωρίς να χρειάζεται να προσφύγουν σε άλλη διαδικασία) και το κράτος θα πρέπει να καταβάλει την αποζημίωση απευθείας στο θύμα, ζητώντας αποζημίωση από τον δράστη στη συνέχεια.

Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Επικαιροποίηση της υφιστάμενης Οδηγίας του 2012 για την ενίσχυση των δικαιωμάτων των θυμάτων εγκληματικότητας προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έτσι ώστε να λαμβάνουν υποστήριξη, να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες, να ζητούν έννομη προστασία και να λαμβάνουν αποζημίωση.

Η μεταρρύθμιση περιλαμβάνει:

* Διασφάλιση ότι τα θύματα είναι καλά ενημερωμένα για τα δικαιώματά τους και διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους για την καταγγελία αξιόποινων πράξεων. Για παράδειγμα, με τη δημιουργία ενιαίας τηλεφωνικής γραμμής βοήθειας για τα θύματα με κοινό αριθμό τηλεφώνου σε επίπεδο ΕΕ: «116 006», και δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ιστοτόπου, ο οποίος θα πρέπει να επιτρέπει επίσης συνομιλίες και μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

* Ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας προσαρμοσμένων στις ειδικές ανάγκες των ευάλωτων θυμάτων, όπως τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα με αναπηρία, τα θύματα εγκλημάτων μίσους ή τα θύματα υπό κράτηση. Στο πλαίσιο αυτό η κομισιόν προτείνει τη βελτίωση της ατομικής αξιολόγησης των αναγκών προστασίας των θυμάτων -με την πρόβλεψη ότι θα πρέπει να ξεκινά από την πρώτη επαφή με τις αρχές- και την επέκταση του καταλόγου των διαθέσιμων μέτρων προστασίας.

* Παροχή πρόσβασης σε εξειδικευμένες υπηρεσίες υποστήριξης για ευάλωτα θύματα, όπως δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη για όσο διάστημα είναι αναγκαίο ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες των θυμάτων.

* Διευκόλυνση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη, με τη διασφάλιση ότι τα θύματα λαμβάνουν επαρκή βοήθεια στο δικαστήριο και έχουν την εξουσία να προσβάλλουν τις ποινικές αποφάσεις που επηρεάζουν τα δικαιώματά τους, ανεξάρτητα από τον ρόλο τους κατά τη διάρκεια των εν λόγω ποινικών διαδικασιών.

* Εξασφάλιση αποτελεσματικής πρόσβασης σε αποζημίωση με την εξασφάλιση αποζημίωσης στα θύματα αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης. Τα θύματα θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να τους επιδικάζεται αποζημίωση από τον δράστη στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας (χωρίς να χρειάζεται να προσφύγουν σε άλλη διαδικασία) και το κράτος θα πρέπει να καταβάλει την αποζημίωση απευθείας στο θύμα, ζητώντας αποζημίωση από τον δράστη στη συνέχεια.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/