Κατηγορία: Ενημέρωση

Μεταξύ των ατόμων που παραπέμφθηκαν σε υπηρεσίες υποστήριξης ατόμων με BPSD που παρέχονται από την Dementia Support Australia μεταξύ Ιουλίου 2021 και Ιουνίου 2022, η ταραχή ήταν η πιο καταγεγραμμένη κύρια συμπεριφορά, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 35% των παραπομπών. Ακολουθούσαν η σωματική επιθετικότητα (25%), η λεκτική επιθετικότητα (11%) και το άγχος (6,4%).

Ασθένειες Αυστραλία: Η άνοια έχει ξεπεράσει τη στεφανιαία νόσο ως η κύρια αιτία επιβάρυνσης από ασθένειες μεταξύ των Αυστραλών ηλικίας 65 ετών και άνω. Η τελευταία επικαιροποίηση της συγκεντρωτικής έκθεσης του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Υγείας και Πρόνοιας (AIHW) για την άνοια στην Αυστραλία δείχνει ότι η άνοια ήταν υπεύθυνη για σχεδόν 230.000 χρόνια υγιούς ζωής που χάθηκαν μεταξύ των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω το 2022, μια αύξηση 61% από το 2011. “Η άνοια είναι ένας όρος-ομπρέλα για μια ομάδα παθήσεων που σταδιακά μειώνουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει τη μνήμη, την ομιλία, τη νόηση (σκέψη), την προσωπικότητα, τη συμπεριφορά. Αποτελεί αυξανόμενη αιτία επιβάρυνσης από ασθένειες στην Αυστραλία, κυρίως λόγω της γήρανσης του πληθυσμού μας, αλλά και από τη μείωση της επιβάρυνσης από άλλες κύριες αιτίες, όπως η στεφανιαία νόσος”, δήλωσε η εκπρόσωπος του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Υγείας και Πρόνοιας AIHW Melanie Dunford.

“Η άνοια ήταν υπεύθυνη για το 4,4% της επιβάρυνσης της Αυστραλίας από ασθένειες το 2022, η οποία περιλαμβάνει τόσο τις επιπτώσεις της διαβίωσης με την πάθηση (η μη θανατηφόρα επιβάρυνση της νόσου) όσο και τον πρόωρο θάνατο (θανατηφόρα επιβάρυνση), και ήταν η 2η κύρια αιτία θανάτου στην Αυστραλία το 2020, αντιπροσωπεύοντας το 9,6% όλων των θανάτων”. Το 2022 εκτιμάται ότι 401.300 Αυστραλοί θα ζουν με άνοια. Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε κατά 4% σε σχέση με το προηγούμενο έτος και αναμένεται να υπερδιπλασιαστεί σε 849.300 το 2058. Η σημερινή έκθεση περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τις συμπεριφορές και τα ψυχολογικά συμπτώματα της άνοιας (“Συμπεριφορές και ψυχολογικά συμπτώματα της άνοιας”). Τα ψυχολογικά συμπτώματα BPSD αναφέρονται σε μια σειρά μη γνωστικών συμπτωμάτων που είναι κοινά μεταξύ των ατόμων που ζουν με άνοια, συμπεριλαμβανομένης της διέγερσης, της επιθετικότητας, της αϋπνίας και του άγχους. “Ενώ η επιδείνωση της μνήμης, της γλώσσας και της νόησης είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της άνοιας, η πλειονότητα των ατόμων με άνοια θα εμφανίσει επίσης τουλάχιστον έναν τύπο του BPSD καθώς η άνοιά τους εξελίσσεται”, δήλωσε η κα. Dunford. “Η διαταραχή BPSD μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στα άτομα με άνοια, τους φροντιστές και την οικογένεια, και έχει συσχετιστεί με πρόωρη εισαγωγή σε ίδρυμα φροντίδας, αυξημένη νοσηλεία, άγχος για τους φροντιστές και μειωμένη λειτουργική ικανότητα για το άτομο με άνοια”.

Μεταξύ των ατόμων που παραπέμφθηκαν σε υπηρεσίες υποστήριξης ατόμων με BPSD που παρέχονται από την Dementia Support Australia μεταξύ Ιουλίου 2021 και Ιουνίου 2022, η ταραχή ήταν η πιο καταγεγραμμένη κύρια συμπεριφορά, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 35% των παραπομπών. Ακολουθούσαν η σωματική επιθετικότητα (25%), η λεκτική επιθετικότητα (11%) και το άγχος (6,4%). Ενώ δεν υπάρχουν τρέχουσες εκτιμήσεις επιπολασμού για το φαινόμενο BPSD στην Αυστραλία, η παρούσα έκθεση παρουσιάζει πληροφορίες σχετικά με τον επιπολασμό επιλεγμένων συμπτωμάτων χρησιμοποιώντας τα διαθέσιμα δεδομένα. Απαιτείται περαιτέρω εργασία για την κατανόηση του πλήρους αντίκτυπου και των αιτιών της διαταραχής BPSD. Τι είναι το “βάρος της νόσου”; Κάθε χρόνο στην Αυστραλία χάνονται εκατομμύρια χρόνια υγιούς ζωής λόγω τραυματισμών, ασθενειών ή πρόωρων θανάτων. Αυτή η απώλεια υγιούς ζωής ονομάζεται “βάρος της νόσου”. Το φορτίο της νόσου είναι η χρυσή προσέγγιση για τη μέτρηση των επιπτώσεων της ασθένειας, του τραυματισμού και του θανάτου, διευκολύνοντας τη λήψη συνεπών μέτρων για την παρακολούθηση της υγείας του πληθυσμού και τη δημιουργία στοιχείων για την ενημέρωση της πολιτικής υγείας και του σχεδιασμού των υπηρεσιών.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η ακριβής σχέση μεταξύ της άσκησης και της γνωστικής λειτουργίας είναι ασαφής. Το μορφωτικό επίπεδο, η παιδική νοημοσύνη και το οικονομικό υπόβαθρο μπορούν να εξηγήσουν μέρος της σχέσης, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Οι συμμετέχοντες που ήταν πιο σωματικά δραστήριοι είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να έχουν φοιτήσει σε πανεπιστήμιο, να έχουν γονείς από πιο προνομιούχο περιβάλλον και να έχουν υψηλότερες βαθμολογίες σε τεστ στην ηλικία των 8 ετών.

Γνωστική Υγεία: Η τακτική άσκηση σε κάποια στιγμή της ζωής αποτελεί κλειδί για την καλύτερη γνωστική υγεία στα γηρατειά, λένε οι ερευνητές. Η έναρξη νωρίτερα είναι καλύτερη και η διατήρησή της για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα είναι, επίσης. Νέα βρετανική μελέτη διαπίστωσε ότι η άσκηση τουλάχιστον μία φορά τον μήνα σε οποιαδήποτε στιγμή της ενήλικης ζωής συνδέεται με καλύτερη λειτουργία της σκέψης και της μνήμης στη μετέπειτα ζωή. Τα άτομα που ανέφεραν ότι ήταν σωματικά δραστήρια τουλάχιστον μία έως τέσσερις φορές τον μήνα σε ξεχωριστές έρευνες στις ηλικίες 36, 43, 53, 60 έως 64 και 69 ετών είχαν το μεγαλύτερο όφελος. Το αποτέλεσμα ήταν μεγαλύτερο από ό,τι για όσους δήλωσαν ότι ασκούνταν συχνά (περισσότερες από πέντε φορές τον μήνα) κατά τη διάρκεια τουλάχιστον μιας από τις περιόδους της μελέτης, αλλά δεν το συνέχισαν απαραίτητα σε διάφορες έρευνες.

“Η μελέτη μας υποδηλώνει ότι η ενασχόληση με οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο, σε οποιοδήποτε σημείο της ενήλικης ζωής, έχει θετική επίδραση στη νόηση. Αυτό φαίνεται να ισχύει ακόμη και σε ελαφρά επίπεδα δραστηριότητας, από μία έως τέσσερις φορές τον μήνα”, δήλωσε η Sarah-Naomi James της Μονάδας MRC για τη Δια Βίου Υγεία και τη Γήρανση στο University College του Λονδίνου. “Επιπλέον, οι άνθρωποι που δεν ήταν ποτέ πριν δραστήριοι και στη συνέχεια αρχίζουν να είναι δραστήριοι στα 60 τους, φαίνεται επίσης να έχουν καλύτερη γνωστική λειτουργία από εκείνους που δεν ήταν ποτέ δραστήριοι”. Το μεγαλύτερο όφελος για τη λειτουργία της σκέψης και της μνήμης παρατηρήθηκε για τους ανθρώπους που ήταν σωματικά δραστήριοι καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. “Το αποτέλεσμα είναι συσσωρευτικό, οπότε όσο περισσότερο καιρό ένα άτομο είναι ενεργό, τόσο πιο πιθανό είναι να έχει υψηλότερη γνωστική λειτουργία στη μετέπειτα ζωή του”, δήλωσε ο James σε δελτίο τύπου του πανεπιστημίου. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από μια βρετανική βάση δεδομένων 1.417 ατόμων που γεννήθηκαν την ίδια εβδομάδα το 1946 και των οποίων η υγεία παρακολουθήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν έρευνες σχετικά με τη σωματική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο, όπως το τζόκινγκ, ο χορός, η κηπουρική, η πεζοπορία και τα σπορ, σε διάστημα τριών δεκαετιών.

Έκαναν γνωστικά τεστ στην ηλικία των 69 ετών μαζί με ένα τεστ που τους προκαλούσε να ανακαλέσουν όσο το δυνατόν περισσότερες λέξεις από έναν κατάλογο 15 λέξεων. Σε ένα τεστ ταχύτητας οπτικής επεξεργασίας, τους ζητήθηκε να διαγράψουν όλες τις περιπτώσεις ενός συγκεκριμένου γράμματος σε μια σελίδα κειμένου. Οι ερευνητές περίμεναν να μάθουν αν η σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου ήταν πιο σημαντική. Αντ’ αυτού, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η έναρξη κάποιας μορφής άσκησης και η διατήρησή της για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να είναι πιο σημαντική από τη χρονική στιγμή της δραστηριότητας. Η ακριβής σχέση μεταξύ της άσκησης και της γνωστικής λειτουργίας είναι ασαφής. Το μορφωτικό επίπεδο, η παιδική νοημοσύνη και το οικονομικό υπόβαθρο μπορούν να εξηγήσουν μέρος της σχέσης, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Οι συμμετέχοντες που ήταν πιο σωματικά δραστήριοι είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να έχουν φοιτήσει σε πανεπιστήμιο, να έχουν γονείς από πιο προνομιούχο περιβάλλον και να έχουν υψηλότερες βαθμολογίες σε τεστ στην ηλικία των 8 ετών. Ένας περιορισμός της μελέτης είναι ότι όλοι οι συμμετέχοντες είναι λευκοί. Όσοι ήταν κοινωνικά μειονεκτούντες και λιγότερο υγιείς ήταν πιο πιθανό να εγκαταλείψουν τη μελέτη. Η μακρά παρακολούθηση θεωρείται πλεονέκτημα.

Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στις 21 Φεβρουαρίου στο Περιοδικό Νευρολογίας, Νευροχειρουργικής και Ψυχιατρικής. (Journal of Neurology, Neurosurgery, and Psychiatry).

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ωστόσο, δείχνει επίσης ότι η θεραπευτική αγωγή θα πρέπει να χρησιμοποιείται με τρόπο που να ανταποκρίνεται στο φύλο. “Πρόκειται για μια απροσδόκητη συνέπεια της μειωμένης σηματοδότησης της ινσουλίνης στον εγκέφαλο και υπογραμμίζει ότι οι διαδρομές προς την υγιή γήρανση διαφέρουν μεταξύ ανδρών και γυναικών”, προσθέτει η Linda Partridge, διευθύντρια στο Ινστιτούτο Max Planck για τη Βιολογία της Γήρανσης, η οποία ήταν επικεφαλής της μελέτης

Ινσουλίνη: Η ινσουλίνη δεν είναι μόνο ρυθμιστής του σακχάρου στο αίμα, αλλά επηρεάζει και το προσδόκιμο ζωής. Εάν η οδός σηματοδότησης της ινσουλίνης ανασταλεί, τα ζώα ζουν περισσότερο. Ποιος ιστός όμως είναι κρίσιμος για αυτό; Και αντιδρούν τα αρσενικά και τα θηλυκά με τον ίδιο τρόπο; Ερευνητές από το Ινστιτούτο Max Planck για τη Βιολογία της Γήρανσης στην Κολωνία μείωσαν συγκεκριμένα τα επίπεδα του μονοπατιού της ινσουλίνης σε διαφορετικούς ιστούς α ισρσενικών και θηλυκών ποντικών. Η μελέτη τους δείχνει ότι το προσδόκιμο ζωής των ποντικών αυξάνεται μόνο όταν το μονοπάτι σηματοδότησης της ινσουλίνης αναστέλλεται σε όλο το σώμα. Στα αρσενικά ποντίκια, ωστόσο, η αναστολή στον εγκέφαλο ήταν αρκετή για να βελτιωθεί η υγεία των ζώων σε μεγάλη ηλικία. Το μονοπάτι σηματοδότησης της ινσουλίνης είναι ένα από τα κεντρικά μεταβολικά μονοπάτια που έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει τη διάρκεια ζωής σε πολλά ζωικά μοντέλα και είναι πιθανότατα επίσης σημαντικό για την υγιή γήρανση στον άνθρωπο. “Θέλαμε να μάθουμε ποιο όργανο είναι υπεύθυνο για την παρατηρούμενη επίδραση στη διάρκεια ζωής στα ποντίκια και αν αυτή είναι συγκεκριμένη για το φύλο”, εξηγεί ο Maarouf Baghdadi, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, στόχευσε κάθε μεταβολικό όργανο (ήπαρ, μυ, λίπος και εγκέφαλο) απενεργοποιώντας το γονίδιο IRS1 στο μονοπάτι σηματοδότησης ειδικά στο συγκεκριμένο όργανο των ποντικών, αναστέλλοντας έτσι το μονοπάτι. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι καμία διακοπή ειδικά για τους ιστούς δεν αρκεί για να παρατείνει τη διάρκεια ζωής στα αρσενικά ή ακόμη και στα θηλυκά. “Το αποτέλεσμα αυτό μας εξέπληξε, καθώς είχε αποδειχθεί προηγουμένως ότι η αναστολή του μονοπατιού σηματοδότησης της ινσουλίνης ειδικά για τον ιστό ήταν επαρκής σε σκουλήκια και μύγες”, λέει ο Baghdadi. Οι ερευνητές εικάζουν ότι ο λόγος αυτής της παρατήρησης θα μπορούσε να είναι ότι άλλες παραλλαγές του γονιδίου που υπάρχουν στα θηλαστικά μπορεί να αναλάβουν τη δουλειά του IRS1 και έτσι να αντισταθμίσουν την απώλειά του. Το ειδικό για τον εγκέφαλο νοκ-άουτ βελτιώνει την υγεία σε ηλικιωμένα αρσενικά ποντίκια Ωστόσο, όταν οι ερευνητές εξέτασαν την υγεία των ζώων καθώς αυτά γερνούσαν, διαπίστωσαν μια σημαντική διαφορά. Στα αρσενικά ποντίκια, παρατήρησαν αύξηση της δραστηριότητας και της κατανάλωσης ενέργειας στα ηλικιωμένα ζώα μετά από ένα ειδικό knock-out στον εγκέφαλο. Αναζητώντας την αιτία, ανακάλυψαν ένα αυξημένο σήμα στρες στον εγκέφαλο των ποντικών. “Μια ελαφρά αύξηση του στρες μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένη λειτουργία των κυττάρων. Είναι ακριβώς όπως η προπόνηση των μυών. Η συνεχής αλλά μέτρια προπόνηση διατηρεί τα κύτταρα σε φόρμα. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει την καλύτερη υγεία”, λέει ο Baghdadi. Η μελέτη ανοίγει νέες δυνατότητες για τη βελτίωση της υγείας στην τρίτη ηλικία. Ωστόσο, δείχνει επίσης ότι η θεραπευτική αγωγή θα πρέπει να χρησιμοποιείται με τρόπο που να ανταποκρίνεται στο φύλο. “Πρόκειται για μια απροσδόκητη συνέπεια της μειωμένης σηματοδότησης της ινσουλίνης στον εγκέφαλο και υπογραμμίζει ότι οι διαδρομές προς την υγιή γήρανση διαφέρουν μεταξύ ανδρών και γυναικών”, προσθέτει η Linda Partridge, διευθύντρια στο Ινστιτούτο Max Planck για τη Βιολογία της Γήρανσης, η οποία ήταν επικεφαλής της μελέτης

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Με την κατανόηση του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο από τη σκοπιά του δικτύου, προσεγγίζουμε τώρα την ανάπτυξη φαρμάκων με διαφορετικό τρόπο. Αυτό θα βοηθήσει να γίνει η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων πολύ πιο αποτελεσματική”.

Οθόνες Aφής και Mιλκσέικ: Χρησιμοποιώντας μιλκσέικ φράουλας, μοντέλα ασθενειών σε ποντίκια, τεχνολογία οπτικών ινών αιχμής και οθόνες αφής, ερευνητές της Ιατρικής και Οδοντιατρικής Σχολής Schulich απέκτησαν καλύτερη κατανόηση των δικτύων ανταμοιβής του εγκεφάλου μας. Και με αυτόν τον τρόπο, ανοίγουν τον δρόμο για νέες θεραπείες για τον εθισμό και τις νευροψυχιατρικές ασθένειες, όπως η σχιζοφρένεια, η κατάθλιψη και η νόσος του Πάρκινσον. “Ο εγκέφαλός μας διαθέτει συστήματα ανταμοιβής: διασυνδεδεμένα δίκτυα εγκεφαλικών κυττάρων που μας παρακινούν να αναζητήσουμε τις ανταμοιβές που είναι βασικές για την επιβίωσή μας, όπως το σεξ, το φαγητό, το ποτό και οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις”, δήλωσε ο Miguel Skirzewski, επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Nature Communications.

Μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς μας μπορεί να αποδοθεί σε δραστηριότητες σε αυτά τα δίκτυα, δήλωσε ο Skirzewski, επιστημονικός συνεργάτης στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Robarts. “Αυτά τα δίκτυα μας επιτρέπουν να προβλέψουμε πότε θα συμβούν οι ανταμοιβές, ώστε να μπορούμε να σχεδιάζουμε στρατηγικές και να λαμβάνουμε αποφάσεις”, δήλωσε ο Skirzewski. “Η κατανόηση αυτών των δικτύων είναι απαραίτητη για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούμε στον κόσμο”. Σε μια σειρά από διαταραχές, αυτά τα δίκτυα ανταμοιβής καπηλεύονται από τον εθισμό στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ ή διακυβεύονται, όπως συμβαίνει στη σχιζοφρένεια, την κατάθλιψη και τη νόσο του Πάρκινσον.

Μιλκσέικ φράουλα

Ο Skirzewski και οι συνεργάτες του από την Πλατφόρμα Επιταχυντή Μεταφραστικής Έρευνας για Ποντίκια (MouseTRAP) της Western χρησιμοποίησαν για τη συλλογή των δεδομένων ένα σύστημα δοκιμών ποντικιών με οθόνη αφής που αναπτύχθηκε από τους επιστήμονες του Robarts Tim Bussey και Lisa Saksida. Τα ποντίκια εκπαιδεύτηκαν να χρησιμοποιούν εικόνες που παρουσιάστηκαν σε μια οθόνη αφής για να προβλέπουν πότε θα παρασχεθεί μια ανταμοιβή γαλακτομπούρεκο φράουλα. Κατά τη διάρκεια της άσκησης, οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας μεθοδολογίες οπτικών ινών, κατέγραψαν ταχείες μεταβολές σε συγκεκριμένες νευροχημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την επικοινωνία μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων. Ορισμένα από τα μοντέλα ποντικών είχαν ελλείμματα στην έκκριση ακετυλοχολίνης -ενός τύπου χημικού αγγελιοφόρου που παίζει σημαντικό ρόλο στη μάθηση και τη μνήμη- και απέτυχαν να αποδώσουν σε αυτή την άσκηση. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι νευροχημικές ουσίες ντοπαμίνη και ακετυλοχολίνη -και οι δύο εμπλέκονται σε νευροψυχιατρικές ασθένειες- επηρεάζουν ταχύτατα η μία την άλλη για να υποστηρίξουν την πρόβλεψη μιας ανταμοιβής. “Στη μελέτη μας, τα ποντίκια έμαθαν αν ορισμένα στοιχεία, όπως μια εικόνα στην οθόνη, τα βοηθούσαν να προβλέψουν τις ανταμοιβές”, δήλωσε ο Skirzewski. “Αυτό είναι ένα βασικό φαινόμενο γνωστό ως παβλοφική προετοιμασία, το οποίο διαταράσσεται σε πολλές ψυχιατρικές διαταραχές, στις οποίες τα κυκλώματα που διέπουν την πρόβλεψη της ανταμοιβής θεωρείται ότι είναι σε κίνδυνο”.

Ο Skirzewski δήλωσε ότι αυτές οι δοκιμές μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν στους ανθρώπους και να παρέχουν τις γνώσεις που απαιτούνται για να βοηθήσουν στην κατανόηση πολλών νευροψυχιατρικών καταστάσεων. “Ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες μέσω αυτών των δικτύων”, δήλωσε. “Υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των διαφορετικών δικτύων, τα οποία συνομιλούν συνεχώς μεταξύ τους και επηρεάζουν τις συμπεριφορές. Ένα δίκτυο του εγκεφάλου δεν ελέγχει μόνο έναν τύπο συμπεριφοράς. Με αυτή τη μεθοδολογία, μπορούμε να ανιχνεύσουμε πώς αλληλεπιδρούν τα διαφορετικά δίκτυα του εγκεφάλου”. Η έρευνα έχει επιπτώσεις στον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται φάρμακα για τις νευροψυχιατρικές νόσους, ένα εγχείρημα που έχει συναντήσει περιορισμένη επιτυχία. Ο Skirzewski αναφέρει θεραπείες για πολλαπλές εγκεφαλικές ασθένειες. “Στο παρελθόν, οι επιστήμονες δοκίμαζαν θεραπείες σε ζώα και είχαν θετικό αποτέλεσμα, αλλά όχι απαραίτητα επειδή κατανοούσαν πώς λειτουργούν αυτές οι θεραπείες. Τα περισσότερα φάρμακα που χρησιμοποιούνται δημιουργήθηκαν με δοκιμές και λάθη. Με αυτή την προσέγγιση, μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς των ασθενειών σε μοριακό επίπεδο και σε επίπεδο κυκλωμάτων”, δήλωσε. “Με την κατανόηση του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο από τη σκοπιά του δικτύου, προσεγγίζουμε τώρα την ανάπτυξη φαρμάκων με διαφορετικό τρόπο. Αυτό θα βοηθήσει να γίνει η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων πολύ πιο αποτελεσματική”.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων για την εγγραφή των υποψηφίων στους ηλεκτρονικούς καταλόγους του λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού, ενεργοποιείται από αύριο Παρασκευή 24-02-2023 και ώρα 11:00 π.μ. μέχρι και την Πέμπτη 02-03-2023 και ώρα 15:00, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας.

«Για τους υποψήφιους που είχαν υποβάλει και κατά το παρελθόν αίτηση συμμετοχής σε παλιότερες ενεργοποιήσεις της πλατφόρμας, παρακαλούνται για την προσεκτική ανάγνωση της κωδικοποιημένης ΚΥΑ και των οδηγιών. Παρακαλούνται να ελέγξουν τα αποθηκευμένα δικαιολογητικά τους ως προς την ισχύ τους. Όλες οι υπεύθυνες δηλώσεις πρέπει να υποβληθούν εκ νέου με καινούρια ημερομηνία.»

«Οι υποψήφιοι να ανατρέχουν στο αναρτημένο αρχείο excel «ΣΥΝΟΛΟ ΔΟΜΩΝ και ΕΝΤΟΠΙΟΤΗΤΑΣ» προκειμένου να λάβουν γνώση των διαθέσιμων φορέων και ειδικοτήτων.»

«Δεν έχουν δικαίωμα υποβολής αίτησης συμμετοχής στην παρούσα διαδικασία υποψήφιοι οι οποίοι έχουν αποποιηθεί πρόσληψη από 1-01-22 ή έχουν παραιτηθεί από 1-01-21.»

«H υπεύθυνη δήλωση iv) έχει αλλάξει οπότε θα πρέπει να λάβετε την νέα υπεύθυνη δήλωση απο την ιστοσελίδα παρακάτω (μενού “Οδηγίες Συμπλήρωσης αίτησης”).

Η ιστοσελίδα για αιτήσεις και περισσότερες πληροφορίες: εδώ

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Το υπουργείο Υγείας και η Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης διοργανώνουν την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου στο Athens Marriott Hotel ημερίδα με θέμα «Τεχνητή Νοημοσύνη και Αυτισμός». Η εκδήλωση προσεγγίζει μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα τον ρόλο των αναδυόμενων τεχνολογιών στην καθημερινότητα των πιο αδύναμων συμπολιτών μας και τελεί υπό την αιγίδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Η ημερίδα στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού, ειδικών κοινωνικών ομάδων και της επιστημονικής κοινότητας, αναδεικνύοντας τον κομβικό ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης στον ψηφιακό μετασχηματισμό της κοινωνίας, με χρήση πρωτοποριακών μεθόδων σε διαφορετικούς τομείς εφαρμογής, όπως αυτός του διάχυτου αναπτυξιακού φάσματος – αυτισμού.

Εργασίες Ημερίδας 

Οι εργασίες της ημερίδας ξεκινούν στις 10:00 π.μ., με τη συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β’, του υπουργού Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκου Πιερρακάκη, του υπουργού Υγείας Θάνου Πλεύρη, της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας, Μίνα Γκάγκα, της υφυπουργού Υγείας, Ζωής Ράπτη, της υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Δόμνας Μιχαηλίδου, ύστερα από χαιρετισμό που θα απευθύνει ο Γενικός Γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Θανάσης Στάβερης.

Θα ακολουθήσουν οι κεντρικές ομιλίες από τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη, Καθηγητή Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Επιστήμης Υπολογιστών, ΜΙΤ και τον Αρχιμανδρίτη Δρ. Απόστολο Καβαλιώτη, Post doc on autism, PhD, med, ΔΠΘ, Διευθυντή γραφείου της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλλες.

Η ημερίδα είναι ελεύθερη. Επίσης οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δουν το αναλυτικό πρόγραμμα και να δηλώσουν ότι επιθυμούν να συμμετάσχουν δια ζώσης ή να την παρακολουθήσουν online μέσω της φόρμας στην επίσημη ιστοσελίδα της ημερίδας aiforautism.gr.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Αναστολέας τυροσινικής κινάσης (ΤΚΙ) μειώνει στο μισό την πιθανότητα υποτροπής. Σε ποιο είδος καρκίνου στοχεύει. Πανελλήνιο συνέδριο στη Θεσσαλονίκη.

Νέο φάρμακο, που χορηγείται ήδη κλινικά, αυξάνει σημαντικά της πιθανότητες πλήρους ίασης σε ασθενείς που πάσχουν από συγκεκριμένη μορφή καρκίνου του πνεύμονα, καθώς μειώνει κατά 50% την πιθανότητα επανεμφάνισής του. Η δράση του συγκεκριμένου αναστολέα τυροσινικής κινάσης (ΤΚΙ) θα απασχολήσει, μεταξύ άλλων, τις εργασίες του 2^ου Πανελλήνιου Συνεδρίου “Ταξίδι στον κόσμο των ΤΚΙ – Αναστολείς Τυροσινικών Κινασών στην Ογκολογία”, που διεξάγεται την Παρασκευή και το Σάββατο στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ) του ΑΠΘ, στη Θεσσαλονίκη.

Ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, ογκολόγος παθολόγος, πρώην αναπληρωτής καθηγητής στο UCLA, δρ Χρήστος Εμμανουηλίδης (φωτογραφία), μιλά στο iatronet.gr για το συγκεκριμένο φάρμακο, και γενικότερα για τους 50 και πλέον χορηγούμενους σήμερα αναστολείς ΤΚΙ, τα “έξυπνα” φάρμακα που έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής και το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών σε πολλά είδη καρκίνου.

Μείωση στο μισό του κινδύνου υποτροπής

Στη διάρκεια του συνεδρίου θα συζητηθούν οι τελευταίες εξελίξεις σχετικά με τον μηχανισμό δράσης των αναστολέων τυροσινικής κινάσης και τα νέα φάρμακα που προστίθενται συνεχώς στη “φαρέτρα” των γιατρών. Σε αντίθεση με τα περισσότερα, που χρησιμοποιούνται σε μεταστατικούς καρκίνους, ένα από τα νέα φάρμακα στοχεύει σε μια μορφή πρώιμου καρκίνου του πνεύμονα, με συγκεκριμένη μετάλλαξη και τα αποτελέσματά του είναι πολύ ενθαρρυντικά. “Η χορήγηση του αναστολέα μειώνει στο μισό το ενδεχόμενο υποτροπής, δηλαδή επανεμφάνισης”, λέει o κ. Εμμανουηλίδης και προσθέτει πως η συγκεκριμένη μετάλλαξη υπάρχει περίπου στο 10% των ασθενών. “Αν κάποιος είναι σε αυτό το 10% έχει πολύ αυξημένες πιθανότητες να έχει μια πολύ ευνοϊκή νόσο. Είναι μια μειοψηφία, αλλά με τις μειοψηφίες ξεκινάμε πάντα. Είμαστε αισιόδοξοι ότι η συνεχιζόμενη έρευνα θα φέρει στο μέλλον νέα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα για περισσότερα είδη δύσκολων καρκίνων”.

Τα “έξυπνα” φάρμακα που φρενάρουν την καρκινογένεση

Όπως εξηγεί, οι τυροσινικές κινάσες είναι πολύ σημαντικές πρωτεϊνες των κυττάρων που δημιουργούν ή συμμετέχουν στη διαδικασία της καρκινογέννεσης. “Σε αρκετές καρκινικές καταστάσεις είναι διαταραγμένες και υπερλειτουργούν. με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζεται ένα κύτταρο περισσότερο από όσο χρειάζεται. Είναι ένα είδος πατημένου γκαζιού στο αυτοκίνητο”, αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει: “όταν απορρυθμίζονται είναι συνέχεια ο ‘θερμοστάτης’ ψηλά, συνέχεια το ‘γκάζι’ πατημένο. Η αλλοιωμένη, μεταλλαγμένη τυροσινική κινάση δίνει ένα μήνυμα στο κύτταρο να πολλαπλασιάζεται συνέχεια, να επεκτείνεται και να δημιουργεί όγκους”.

Οι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης είναι το αντίδοτο αυτού του μηχανισμού. “Κολλάνε πάνω στην κινάση που είναι διαταραγμένη και της αναστέλλουν τη λειτουργία, την απενεργοποιούν κατά κάποιο τρόπο”, σημειώνει και προσθέτει: “Πρόκειται για έξυπνα φάρμακα που στοχεύουν την αλλοίωση που προκαλεί καρκινογέννεση ή συμμετέχει σε αυτή”.

Η πρώτη αλλοιωμένη τυροσινική κινάση που βρέθηκε σε ανθρώπινη νεοπλασία ή κακοήθεια αφορούσε τη χρόνια μυελογενή λευχαιμία, πριν από περίπου 20 χρόνια. Γρήγορα βρέθηκε το φάρμακο που την αναστέλλει. “Με τη βοήθεια αυτού του χαπιού έχουμε σχεδόν εξαφανίσει την χρόνια μυελογενή λευχαιμία ως αιτία θανάτου στους ανθρώπους”, τονίζει ο κ. Εμμανουηλίδης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, σημαντική πρόοδος έχει επιτευχθεί κυρίως τα τελευταία δέκα χρόνια, με την ανάπτυξη δεκάδων φαρμάκων – αναστολέων αλλοιωμένων τυροσινικών κινασών σε μια πλειάδα όγκων. Σήμερα χρησιμοποιούνται στην ογκολογία περισσότερα από 50 φάρμακα – αναστολείς τυροσινικών κινασών, τόσο σε αιματολογικούς καρκίνους όσο και συμπαγείς όγκους.

Επιμικύνουν τη διάρκεια ελέγχου του καρκίνου

Στο “οπλοστάσιο” των γιατρών βρίσκονται σήμερα αναστολείς που στοχεύουν σε ένα ευρύ φάσμα μορφών, καλύπτοντας σχεδόν όλη την Ογκολογία και Αιματολογία. Μεταξύ άλλων, στην χρόνια μυελογενή λευχαιμία, σε κάποια είδη καρκίνου του πνεύμονα, σε πολλές περιπτώσεις μελανώματος, σε κάποιες περιπτώσεις δύσκολων καρκίνων όπως τα χολαγγειοκαρκινώματα, στον καρκίνο του ήπατος, του νεφρού, της χοληδόχου κύστεως, του θυρεοειδούς και του μαστού.

Τα περισσότερα χορηγούνται κυρίως στο μεταστατικό καρκίνο, ενώ τα τελευταία χρόνια η δράση τους επεκτείνεται και σε πρώιμους καρκίνους.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, δυστυχώς δεν είναι το τελικό φάρμακο που θα εξαλείψει τον καρκίνο για πάντα. “Λειτουργεί για μήνες ή και χρόνια, καταστέλλοντας κάποιες μορφές καρκίνου, όμως σχεδόν πάντα το καρκινικό κύτταρο βρίσκει τρόπο να παρακάμψει αυτή την αναστολή και επανέρχεται”, παρατηρεί ο κ. Εμμανουηλίδης και συμπληρώνει: “όταν συμβαίνει αυτό, πρέπει να ξαναγίνεται μοριακός έλεγχος για να βρούμε αν υπάρχει μια άλλη τυροσινική κινάση που αλλοιώνεται, ή να βρούμε κάποιον άλλο μηχανισμό, ή να κάνουμε χημειοθεραπεία. Δηλαδή αυτά τα φάρμακα έχουν επιμικύνει σημαντικά το διάστημα ελέγχου του καρκίνου, αν τυχόν έχει αυτές τις αλλοιώσεις. Μπορεί αυτή η επιμήκυνση να είναι και για χρόνια, αλλά δυστυχώς όχι για πάντα”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/