Κατηγορία: Ενημέρωση

«Το εκπληκτικό είναι ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στα επίπεδα της Ευρώπης και όλα τα νοσοκομεία μπορούν να κάνουν εξαιρετικά ποιοτική ακτινοθεραπεία».

«Υστερούμε ακόμη ποσοτικά σε μηχανήματα βάσει πληθυσμού, το ’26 όμως, εκτιμώ ότι θα είναι πολύ σημαντικό για την ακτινοθεραπεία στη χώρα μας», δηλώνει στο Πρακτορείο FM και στην εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου «104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ» ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος Συντονιστής Διευθυντής του Τμήματος Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας στο ΓΝΑ «Αλεξάνδρα», πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας Δρ Γιώργος Πισσάκας.

Τι αναφέρει ο ακτινοθεραπευτής ογκολόγος του «Αλεξάνδρα»

Οι αγώνες του για να βρίσκει και ο πιο αδύναμος οικονομικά πολίτης εύκολη και γρήγορη πρόσβαση στη θεραπεία του, είναι γνωστοί σε όλη την ιατρική και ογκολογική κοινότητα. Αυτή τη στιγμή διαθέτουμε σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα συνολικά 56 μηχανήματα, όταν οι ανάγκες βάσει πληθυσμού ανέρχονται στα 75, λέει ο κ. Πισσάκας για να επισημάνει όμως, ότι το 2026 θα τοποθετηθούν ακόμη 11 μηχανήματα, μέσω Ταμείου Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ και Περιφερειών.

Όπως εξηγεί, η δωρεά του ΙΣΝ το 2017 με 12 νέα μηχανήματα σε 8 δημόσια νοσοκομεία ήρθε σε μία οριακή στιγμή για τη ακτινοθεραπεία στην Ελλάδα, όπου ακόμα χάνονταν ζωές στην ουρά για ακτινοθεραπεία, γιατί δεν έβρισκαν ραντεβού. «Όμως, τα τελευταία δύο χρόνια η αναμονή είναι γύρω στους δυόμιση μήνες, όταν το 2016 σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνούσαν τους πέντε. Και ο βασικός λόγος της μεγάλης μείωσης είναι ότι τα 17 νοσοκομεία που έχουν ακτινοθεραπεία έχουν μπει από το 2020 σε ολοήμερη λειτουργία, οπότε τα επείγοντα περιστατικά, τα κάνουμε συντομότερα απ’ ό,τι παλαιότερα κι έτσι κάποιοι ασθενείς κυριολεκτικά σώζονται».

Με τη δωρεά του ΙΣΝ από το 2017 έκαναν στο δημόσιο τη θεραπεία τους 50.000 ασθενείς με περίπου 1 εκατ. συνεδρίες

Ερ: Θα αρχίσω με το να σας διαβάσω τι μου είχατε δηλώσει για το θέμα σε τούτο εδώ το μικρόφωνο, τον Μάιο του 2016, 9 χρόνια πίσω. «Αρκετά λιγότεροι καρκινοπαθείς, από τους διεθνείς μέσους όρους, κάνουν ακτινοθεραπεία στην Ελλάδα, πολύς κόσμος πεθαίνει, γιατί δεν βρίσκει ραντεβού και η κατάστασή του επιδεινώνεται. Περίπου 30.000 καρκινοπαθείς στην Ελλάδα χρειάζονται περί τις 700.000 συνεδρίες ετησίως και από αυτούς με κόπο καταφέρνουν να κάνουν ακτινοθεραπεία οι 25.000. Η Αθήνα υποφέρει περισσότερο στο θέμα των αναμονών, όπου σε ορισμένα νοσοκομεία ξεπερνούν και τους πέντε μήνες, ενώ η Θεσσαλονίκη, είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα, σε αντίθεση όμως και με κάποια νοσοκομεία της περιφέρειας που υπολειτουργούν». Πού βρισκόμαστε σήμερα κύριε Πισσάκα στις αναμονές;

Απ: Το 2016 ήταν μία οριακή στιγμή για την ακτινοθεραπευτική ογκολογία στον δημόσιο τομέα γιατί είχαμε λίγα μηχανήματα και παλιά. Τότε ήρθε η δωρεά του ΙΣΝ, η οποία ξεκίνησε να υλοποιείται τον Ιούνιο του 2017 και τελείωσε το Φεβρουάριο του ’20, με 12 νέα μηχανήματα σε 8 δημόσια νοσοκομεία. Και για να καταλάβετε την έκταση, τα δημόσια νοσοκομεία που έχουν σκτινοθεραπεία στην Ελλάδα είναι 17. Άρα στα μισά τοποθετήθηκαν νέα μηχανήματα. Οι τεχνικές είχαν εξελιχθεί τόσο πολύ και οι ασθενείς δεν μπορούσαν να βρουν αυτές τις σύγχρονες τεχνικές στα δημόσια νοσοκομεία, οπότε ήταν λίγο μονόδρομος τα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Με αυτή τη δωρεά όμως, του ΙΣΝ 50.000 ασθενείς από το 2017 μέχρι σήμερα έκαναν στο δημόσιο τη θεραπεία τους σε περίπου 1 εκατ. συνεδρίες. Από το 2017 έως σήμερα η Πολιτεία έχει εγκαταστήσει μόνο 3 μηχανήματα. Και σήμερα λειτουργούν συνολικά 28 μηχανήματα στο δημόσιο τομέα και 25 στον ιδιωτικό. Δηλαδή σύνολο έχουμε 53 μηχανήματα και υπάρχουν και τρία μηχανήματα αμιγώς στερεοκτακτικής ακτινοχειρουργικής σσ (χρησιμοποιείται κυρίως σε πρώιμους καρκίνους του πνεύμονα αντί χειρουργείου, μεταστάσεις κακοήθων όγκων σε όλο το σώμα, καλοήθεις όγκους εγκεφάλου, αγγειακές δυσπλασίες)

Βάσει πληθυσμού χρειαζόμαστε 75 μηχανήματα και έχουμε γύρω στα 55

Ερ: Φτάνουν τα μηχανήματα που έχουμε βάσει πληθυσμού; Πόσα χρειαζόμαστε;

Απ: Όχι δεν φτάνουν. Γιατί η ακτινοθεραπεία πλέον έχει μπει στην ολιγομεταστατική νόσο. Δηλαδή, ενώ παλαιότερα όταν εμφανίζονταν μεταστάσεις θεωρούσαμε ότι ο ασθενής είναι χαμένος και το μόνο που μπορούσαμε να του προσφέρουμε ήταν ανακουφιστική φροντίδα, πλέον στις λίγες μεταστάσεις (όταν υπάρχουν 4-5 μεταστάσεις θεωρείται ολιγομεταστατική νόσος) μπαίνει η ακτινοθεραπεία και ο ασθενής μπορεί να αντιμετωπιστεί και ενδεχομένως να ιαθεί. Αυτή τη στιγμή το ιδανικό θα ήταν ανά 120.000 πληθυσμού, να υπάρχει ένα μηχάνημα. Δηλαδή χρειαζόμαστε 75 μηχανήματα και έχουμε γύρω στα 55.

Ερ: Όσον αφορά τις αναμονές από τους σχεδόν έξι μήνες που έφταναν το 2016 πού βρισκόμαστε σήμερα;

Απ: Τα τελευταία δύο χρόνια οι αναμονές είναι γύρω στους δυόμιση μήνες. Και ο βασικός λόγος της μεγάλης μείωσης είναι ότι τα 17 νοσοκομεία που έχουν ακτινοθεραπεία έχουν μπει από το 2020 σε ολοήμερη λειτουργία, οπότε τα επείγοντα περιστατικά, τα κάνουμε συντομότερα απ’ ό,τι παλαιότερα κι έτσι κάποιοι ασθενείς κυριολεκτικά σώζονται. Και ολοήμερη λειτουργία σημαίνει ότι ο ασθενής δεν πληρώνει κάτι, γιατί δεν είναι απογευματινά ιατρεία.

Ερ: Το 2012 ψηφίστηκε ο Νόμος, ο οποίος προβλέπει ότι ένας ογκολογικός ασθενής που θα υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία σε ιδιωτική κλινική, δεν πρέπει να πληρώνει ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του. Έχετε δηλώσει σε πολλές συνεντεύξεις σας και στο δημόσιο λόγο σας σε συνέδρια ότι για πολλά χρόνια αυτό καταστρατηγείτο. Ωστόσο πέρσι ο ΕΟΠΥΥ απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση στους παρόχους υπηρεσιών υγείας, ότι η είσπραξη επιπλέον αμοιβής από ασφαλισμένο, ρητά απαγορεύεται και επιφέρει την καταγγελία της σύμβασης. Εξακολουθεί η καταστρατήγηση;

Απ: Οι απειλές που δεν υλοποιούνται, είναι λόγια του αέρα. Και δεν υλοποιούνται γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα όταν κάποιοι ασθενείς αναγκαστικά πάνε στον ιδιωτικό τομέα γιατί δεν βρίσκουν στο δημόσιο. Το γεγονός ότι στον ιδιωτικό τομέα απαιτείται επιπλέον αμοιβή, σημαίνει ότι ανά έτος ζητούνται εκατομμύρια ευρώ από τους ασθενείς. Δυστυχώς, η καταστρατήγηση συνεχίζεται. Και από όλες τις μεγάλες κουβέντες κανένας δεν έχει το πολιτικό θάρρος να το σταματήσει.

Ερ: Κατά τη γνώμη σας αυτό πώς θα μπορούσε να καταπολεμηθεί; Γιατί η βούληση υπάρχει εκ μέρους της Πολιτείας.

Απ: Για μένα η Πολιτεία θα πρέπει να καλέσει τους παρόχους υγείας και να τους ρωτήσει τι καινούργια συμφωνία θέλουν να κάνουν, έτσι ώστε να μην παίρνουν αυτό το παρά πάνω από τον ασθενή. Να υπάρξει μία συναπόφαση, έτσι ώστε να μην μένει ανυπεράσπιστος ο ασθενής .

Πού θα τοποθετηθούν τα 11 νέα μηχανήματα ακτινοθεραπείας στο δημόσιο τομέα

Ερ: Είπατε ότι από το 2017 έως σήμερα η Πολιτεία τοποθέτησε μόνο 3 μηχανήματα. Από εδώ και πέρα τι μέλει γενέσθαι;

Απ: Είμαστε σε μία πολύ καλή στιγμή γιατί μέσα στο 2026 προβλέπεται να ξεκινήσουν τη λειτουργία τους 11 μηχανήματα μέσω Ταμείου Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ και Περιφερειών. Τα δύο θα τοποθετηθούν στο «Σωτηρία», στο καινούργιο Κέντρο Ογκολογικών Θεραπειών που πρόκειται να λειτουργήσει το 2026. Άλλα δύο μηχανήματα θα τοποθετηθούν στη νέα ογκολογική μονάδα του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας που αναμένεται να λειτουργήσει επίσης το 2026. Ένας γραμμικός επιταχυντής θα μπει στο καινούργιο ακτινοθεραπευτικό κέντρο που θα δημιουργηθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου. Ήδη, τοποθετείται και αρχές του χρόνου θα επαναλειτουργήσει το μηχάνημα ακτινοθεραπείας του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα που είχε πάρει φωτιά. Τα υπόλοιπα 5 θα εγκατασταθούν στο ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη, στο Πανεπιστημιακό της Λάρισσας, στο Πανεπιστημιακό των Ιωαννίνων, στο Μεταξά και στο Παίδων.

Ερ: Πώς χαρακτηρίζετε την ακτινοθεραπεία αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα σε σχέση με το τι γινόταν έως και 5 χρόνια πίσω;

Απ: Το εκπληκτικό είναι ότι η Ελλάδα έχει φτάσει στα επίπεδα της Ευρώπης και όλα τα νοσοκομεία μπορούν να κάνουν εξαιρετικά ποιοτική ακτινοθεραπεία. Υστερούμε ακόμη ποσοτικά σε μηχανήματα βάσει πληθυσμού, το 2026 όμως εκτιμώ ότι θα είναι πολύ σημαντικό για την ακτινοθεραπεία.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η ναυτία και οι άλλες γαστρεντερικές παρενέργειες των φαρμάκων απώλειας βάρους, όπως το Wegovy της Novo Nordisk και το Zepbound της Eli Lilly, ενδέχεται να περιορίσουν ουσιαστικά την επίδρασή τους στους ασθενείς και να επιβραδύνουν την ανάπτυξη της συνολικής αγοράς της παχυσαρκίας – εκτός εάν η βιομηχανία αποφασίσει να αντιμετωπίσει ευθέως το πρόβλημα.

Τα GLP-1 θεωρούνται η πιο μεταμορφωτική και επιτυχημένη φαρμακολογική κατηγορία των τελευταίων 25 ετών, με εκατομμύρια ασθενείς με διαβήτη και παχυσαρκία να επωφελούνται από τα εντυπωσιακά αποτελέσματά τους.

Στο πρώτο εξάμηνο του 2025, οι πωλήσεις των δύο κορυφαίων σκευασμάτων –Wegovy και Zepbound– ανήλθαν σε 10,5 δισ. δολάρια, με το δεύτερο να ξεπερνά για πρώτη φορά το αντικαρκινικό Keytruda. Η παγκόσμια αγορά προβλέπεται να φτάσει τουλάχιστον τα 95 δισ. δολάρια έως το 2030.

Η «παράπλευρη απώλεια» των GLP-1

Πίσω από τους εντυπωσιακούς αριθμούς και τη δημόσια προβολή αυτών των φαρμάκων κρύβεται ένα σοβαρό πρόβλημα: η έντονη ναυτία και ο εμετός οδηγούν πολλούς ασθενείς στη διακοπή της θεραπείας.

Αν και στις κλινικές μελέτες οι παρενέργειες αυτές χαρακτηρίζονται ως «ήπιες έως μέτριες», η εμπειρία των ασθενών δείχνει το αντίθετο. Οι πάσχοντες δεν έχουν σήμερα καμία εγκεκριμένη θεραπευτική επιλογή για να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα, με αποτέλεσμα εκατομμύρια να μη φτάνουν στα πλήρη οφέλη των GLP-1 — και δισεκατομμύρια δολάρια σε δυνητικά έσοδα να χάνονται.

Η αδράνεια της φαρμακοβιομηχανίας στο συγκεκριμένο θέμα αναδεικνύει ένα βαθύτερο παράδοξο: οι εταιρείες φαίνεται να αντιμετωπίζουν τις παρενέργειες των φαρμάκων πιο σοβαρά στις οξείες παθήσεις (όπως ο καρκίνος), παρά στις χρόνιες (όπως η παχυσαρκία).

Μαθήματα από τον καρκίνο

Στις δεκαετίες που πέρασαν, η φαρμακοβιομηχανία αναγνώρισε ότι η ναυτία από τη χημειοθεραπεία οδηγούσε πολλούς ογκολογικούς ασθενείς να διακόπτουν τη θεραπεία τους. Έτσι αναπτύχθηκαν ειδικά φάρμακα όπως το Zofran (ondansetron), τα οποία επέτρεψαν στους ασθενείς να συνεχίσουν τη χημειοθεραπεία και να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα.

Ωστόσο, το ίδιο σκεπτικό δεν έχει εφαρμοστεί στις θεραπείες για την παχυσαρκία, παρότι οι ασθένειες που σχετίζονται με αυτήν (διαβήτης, καρδιαγγειακά, δυσλιπιδαιμία) είναι μακροπρόθεσμα εξίσου απειλητικές για τη ζωή.

Η κλίμακα του προβλήματος

Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 εγκρίθηκαν αρχικά για τον διαβήτη τύπου 2, αλλά έχουν καθιερωθεί ως φάρμακα απώλειας βάρους, οδηγώντας σε μείωση 15–25% του σωματικού βάρους μέσα σε έναν χρόνο.

Σύμφωνα με τη Goldman Sachs, η αγορά της παχυσαρκίας θα φτάσει τα 95 δισ. δολάρια έως το 2030, ωστόσο η πρόβλεψη αυτή έχει ήδη αναθεωρηθεί προς τα κάτω (από 130 δισ. δολάρια) λόγω διακοπών θεραπείας.

Έως και 70% των ασθενών που λαμβάνουν GLP-1 βιώνουν γαστρεντερικές διαταραχές – κυρίως ναυτία. Έρευνα του JAMA Network Open δείχνει ότι οι μισοί ασθενείς με διαβήτη και τα δύο τρίτα χωρίς διαβήτη διακόπτουν τη θεραπεία μέσα σε έναν χρόνο, κυρίως λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η επέκταση της χρήσης των GLP-1 σε άλλες παθήσεις, όπως νόσος Αλτσχάιμερ και αποφρακτική υπνική άπνοια, προμηνύει ότι το πρόβλημα θα λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.

Όταν η «ήπια» ναυτία δεν είναι πλέον ήπια

Ο χαρακτηρισμός “ήπια έως μέτρια” δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εμπειρία των ασθενών. Ακόμη και μια «ήπια» ναυτία μπορεί να καταστήσει τον άνθρωπο ανίκανο να λειτουργήσει κανονικά. Έτσι, πολλοί προτιμούν να εγκαταλείψουν τη θεραπεία παρά να συνεχίσουν να αισθάνονται διαρκώς άρρωστοι.

Όσοι διακόπτουν, ανακτούν έως και τα δύο τρίτα του χαμένου βάρους μέσα σε έναν χρόνο, χάνοντας τα καρδιαγγειακά και μεταβολικά οφέλη.

Παρά τη σαφή ανάγκη, η βιομηχανία δεν φαίνεται να επενδύει στην ανάπτυξη θεραπειών κατά της ναυτίας που σχετίζεται με GLP-1. Η αιτία βρίσκεται στο ότι η ναυτία θεωρείται “on-target” δράση — δηλαδή αποτέλεσμα του ίδιου του μηχανισμού των φαρμάκων.

Ως εκ τούτου, απαιτούνται ορθογώνιες (orthogonal) λύσεις, δηλαδή φάρμακα που στοχεύουν διαφορετικούς μηχανισμούς για να περιορίσουν τη ναυτία χωρίς να επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των GLP-1.

Στο πλαίσιο αυτό, η Neurogastrx, αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία, επιχειρεί να καλύψει αυτό το κενό με το φάρμακο NG101, ένα υπό ανάπτυξη σκεύασμα που στοχεύει ειδικά στη ναυτία που προκαλούν τα GLP-1.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι οι ασθενείς με παχυσαρκία αξίζουν την ίδια προσοχή με τους καρκινοπαθείς όσον αφορά τη διαχείριση των παρενεργειών. Η παραμονή των ασθενών στη θεραπεία θα ενίσχυε την αποτελεσματικότητα των GLP-1, θα βελτίωνε την ποιότητα ζωής τους και θα απέφερε τεράστια οφέλη και για τους ίδιους τους κατασκευαστές.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Ο James Watson, παγκοσμίου φήμης βιολόγος, διάσημος για τη συνεισφορά του στην ανακάλυψη της δομής του DNA, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών.

Ο Αμερικανός βιολόγος James Watson, ο οποίος ανακάλυψε τη δομή του DNA, πέθανε σε ηλικία 97 ετών.

Ο λαμπρός αλλά αμφιλεγόμενος επιστήμονας του οποίου η ανακάλυψη της δομής του DNA, του μορίου της κληρονομικότητας το 1953, εγκαινίασε την εποχή της γενετικής και παρείχε τα θεμέλια για την επανάσταση της βιοτεχνολογίας στα τέλη του 20ου αιώνα, πέθανε αυτή την εβδομάδα σε ξενώνα στο Long Island, όπως ανέφεραν οι New York Times

Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε από το Cold Spring Harbor Laboratory στο Λονγκ Άιλαντ, όπου εργάστηκε για πολλά χρόνια.

Το DNA

Σύμφωνα με το BBC, τα τελευταία του χρόνια, η φήμη του Watson αμαυρώθηκε από σχόλια για τη γενετική και τη φυλή που τον οδήγησαν να εξοστρακιστεί από το επιστημονικό κατεστημένο.

Ακόμη και ως νεότερος άνδρας, ήταν γνωστός τόσο για τη γραφή του και για την τρομερή προσωπικότητά του – συμπεριλαμβανομένης της προθυμίας του να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα ενός άλλου επιστήμονα για να προωθήσει τη δική του καριέρα – όσο και για την επιστήμη του.

Τα απομνημονεύματά του το 1968, «The Double Helix», ήταν μια τολμηρή περιγραφή του πώς αυτός και ο Βρετανός φυσικός Φράνσις Κρικ ήταν οι πρώτοι που προσδιόρισαν το τρισδιάστατο σχήμα του DNA.

Το επίτευγμα κέρδισε για το δίδυμο ένα μερίδιο από το βραβείο Νόμπελ ιατρικής του 1962 και τελικά θα οδηγούσε στη γενετική μηχανική, τη γονιδιακή θεραπεία και άλλα φάρμακα και τεχνολογία που βασίζονται στο DNA.

«Σκληρός Ιρλανδός»

Ο James Dewey Watson γεννήθηκε στο Σικάγο στις 6 Απριλίου 1928 και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1947 με πτυχίο ζωολογίας. Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, όπου επικεντρώθηκε στη γενετική. Το 1951, εντάχθηκε στο Cavendish Lab του Cambridge, όπου γνώρισε τον Crick και ξεκίνησε την αναζήτηση για τη δομική χημεία του DNA.

Περιμένοντας να βρεθεί, η διπλή έλικα άνοιξε τις πόρτες στην επανάσταση της γενετικής. Στη δομή που πρότειναν οι Crick και Watson, τα σκαλοπάτια της ελικοειδούς σκάλας ήταν κατασκευασμένα από ζεύγη χημικών ουσιών που ονομάζονται νουκλεοτίδια ή βάσεις. Όπως σημείωσαν στο τέλος της εργασίας τους το 1953, «Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι το συγκεκριμένο ζεύγος που έχουμε υποθέσει υποδηλώνει αμέσως έναν πιθανό μηχανισμό αντιγραφής για το γενετικό υλικό».

Αυτή η πρόταση, που συχνά αποκαλείται η μεγαλύτερη υποτίμηση στην ιστορία της βιολογίας, σήμαινε ότι η δομή της βάσης και της έλικας παρείχε τον μηχανισμό με τον οποίο οι γενετικές πληροφορίες μπορούν να αντιγραφούν με ακρίβεια από τη μια γενιά στην άλλη. Αυτή η κατανόηση οδήγησε στην ανακάλυψη της γενετικής μηχανικής και πολλών άλλων τεχνικών DNA.

Επανάσταση της γενετικής

«Το υπάρχον τμήμα βιολογίας θεώρησε ότι η μοριακή βιολογία ήταν απλώς μια αναλαμπή», ανέφερε ο βιοχημικός του Χάρβαρντ Guido Guidotti. Αλλά όταν έφτασε ο Watson, ο Guidotti είπε αμέσως σε όλους στο τμήμα βιολογίας – επιστήμονες των οποίων η έρευνα επικεντρώθηκε σε ολόκληρους οργανισμούς και πληθυσμούς, όχι σε κύτταρα και μόρια – «ότι χάνουν τον χρόνο τους και πρέπει να αποσυρθούν».

Αυτό κέρδισε στον Watson την εχθρότητα δεκαετιών ορισμένων από αυτούς τους παραδοσιακούς βιολόγους, αλλά προσέλκυσε επίσης νέους επιστήμονες και μεταπτυχιακούς φοιτητές που συνέχισαν να σφυρηλατούν την επανάσταση της γενετικής.

Το 1968 ο Watson πήγε την προσπάθεια οικοδόμησης θεσμών στο CSHL στο Λονγκ Άιλαντ, μοιράζοντας το χρόνο του μεταξύ CSHL και Χάρβαρντ για οκτώ χρόνια.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΚΗΣ

12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παθολογικής Ανατομικής, στις 12 Νοεμβρίου 2025, η Ελληνική Εταιρεία Παθολογικής Ανατομικής έρχεται, για μια ακόμη φορά, να σας θυμίσει τον επιστήμονα / γιατρό που βρίσκεται πίσω από κάθε ιστολογική διάγνωση: τον Παθολογοανατόμο.

Τι κάνει ο Παθολογοανατόμος για τον ασθενή:

Καθημερινά, ο ιατρός Παθολογοανατόμος συμβάλει στη διάγνωση καλοήθων νόσων, όπως η γαστρίτιδα, στη διαχείριση σοβαρότερων χρόνιων ασθενειών, όπως η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, στην πρόληψη του καρκίνου μέσω της συμμετοχής στη διάγνωση των προκαρκινικών καταστάσεων αλλά σημαντικότατα στη διάγνωση του καρκίνου και στην σωστή επιλογή των θεραπευτικών αποφάσεων μέσω της μελέτης των βιοδεικτών.

Οποιαδήποτε αλλοίωση εξαιρεθεί από το σώμα μας, όσο αθώα και αν φαίνεται, είναι απαραίτητο να εξετασθεί ιστολογικά από τον Παθολογοανατόμο. Ο Παθολογοανατόμος θέτει τη διάγνωση σε όλους τους τύπους καλοήθων και κακοήθων αλλοιώσεων, όλων των οργάνων του ανθρώπινου οργανισμού, μελετώντας μικρά δείγματα ιστών (βιοψίες) ή μεγάλα χειρουργικά παρασκευάσματα  (όπως μετά από χειρουργική αφαίρεση όγκων). Η ιστολογική έκθεση του Παθολογοανατόμου δίνει την τελική διάγνωση με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία θα ληφθούν οι ενδεδειγμένες αποφάσεις για την περαιτέρω αντιμετώπιση των ασθενών από τους ιατρούς άλλων ειδικοτήτων.

Ο Παθολογοανατόμος στην σύγχρονη Ιατρική:

Παράλληλα με την κλασική Παθολογική Ανατομική, στη σημερινή εποχή ο Παθολογοανατόμος έρχεται να συμπλεύσει με την υπόλοιπη Ιατρική κοινότητα πάνω σε μείζονες επιστημονικές εξελίξεις στα πεδία της Μοριακής Βιολογίας και της Ψηφιακής Ιατρικής. Είναι ο Ιατρός που βρίσκεται στο επίκεντρο για την ενσωμάτωση και ερμηνεία των κλασικών και μοριακών βιοδεικτών, που ανιχνεύονται σε δείγματα ιστών, στο πλαίσιο των ιστολογικών ευρημάτων που σφράγισαν τη διάγνωση. Με τον τρόπο αυτό, δίνει κρίσιμες απαντήσεις για την επιλογή εξατομικευμένων θεραπειών, κυρίως όταν πρόκειται για κακοήθη νεοπλάσματα, κατέχοντας θεμελιώδη ρόλο στη σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου.

Ανάγκες των Παθολογοανατομικών Εργαστηρίων στην σύγχρονη Ιατρική Εποχή:

Οι αυξανόμενες επιστημονικές γνώσεις και οι ραγδαίες διαγνωστικές και θεραπευτικές εξελίξεις καθιστούν αναγκαία τη δια βίου εκπαίδευση των Παθολογοανατόμων. Ο αυξανόμενος αριθμός των ιστολογικών εξετάσεων, των ποιοτικών απαιτήσεων της διάγνωσης και των ειδικών εξετάσεων που διενεργούνται, υπογραμμίζουν την αυξημένη ανάγκη σε Παθολογοανατόμους σε παγκόσμιο επίπεδο. Ωστόσο, ο αριθμός των ειδικευμένων Παθολογοανατόμων καθώς και των ειδικευομένων ιατρών ελαττώνεται.

Επιπλέον, τα Παθολογοανατομικά Εργαστήρια πρέπει να εξοπλιστούν με τις απαραίτητες υλικοτεχνικές υποδομές προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις επιταγές της σύγχρονης ιατρικής. Αυτές περιλαμβάνουν μηχανήματα για την ανάπτυξη και εξέλιξη μονάδων Μοριακής Παθολογικής Ανατομικής, καθώς και τεχνολογικό εξοπλισμό για την προαγωγή της μηχανοργάνωσης, της ψηφιοποίησης και της ανάλυσης της εικόνας με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Τα πεδία αυτά θα χρειαστεί επίσης να στελεχωθούν με κατάλληλα εκπαιδευμένο αντίστοιχο επιστημονικό προσωπικό.

Η οικογένεια μας:

Η ιστολογική έκθεση του Παθολογοανατόμου αποτελεί τη βάση για την ιατρική πράξη. Πίσω από κάθε τέτοια έκθεση, βρίσκεται μια ολόκληρη ομάδα: Βιολόγοι, Τεχνολόγοι, Παρασκευαστές και Γραμματείς, όλοι μέλη της αφοσιωμένης οικογένειας του Παθολογοανατομικού Εργαστηρίου.

Σας περιμένουμε στα Εργαστήριά μας να γνωριστούμε και να συζητήσουμε πρόθυμα ό,τι σχετικό σας απασχολεί. Αν θέλετε, να πληροφορηθείτε περισσότερα για την ειδικότητα μας, σας καλούμε να επισκεφτείτε την Ιστοσελίδα μας (www.pathology.gr), να δείτε το infographic μας, καθώς και να απευθυνθείτε στο 2106725532

..

Καθώς οι ηγέτες του κόσμου συγκεντρώνονται στην πόλη Μπελέμ της Βραζιλίας για την COP30, η παγκόσμια κοινότητα της υγείας δυναμώνει τη φωνή της: η ζωή και η υγεία των ανθρώπων πρέπει να βρεθούν στο επίκεντρο των αποφάσεων για το κλίμα.

ΗGlobal Climate and Health Alliance (GCHA), που εκπροσωπεί πάνω από 200 οργανισμούς υγείας, καλεί τις κυβερνήσεις –ιδίως των ανεπτυγμένων χωρών– να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για στήριξη των πιο ευάλωτων χωρών, να επενδύσουν στην προσαρμογή και να σταματήσουν τη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Η Εκτελεστική Διευθύντρια, Τζένι Μίλερ, προειδοποιεί: «Οι πρόσφατες καταστροφές -από τον Τυφώνα Μελίσσα έως τις φωτιές στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική- δείχνουν ότι η προσαρμογή από μόνη της δεν αρκεί. Χωρίς ριζική δράση για μείωση των εκπομπών, οι επιπτώσεις θα ξεπεράσουν κάθε ικανότητα αντιμετώπισης».

Η νέα έκθεση της GCHA, «Cradle to Grave», καταγράφει τις βλάβες στην υγεία σε κάθε στάδιο του κύκλου ζωής των ορυκτών καυσίμων – από την εξόρυξη έως τη χρήση και τα απόβλητα.

Στην COP30, σύμφωνα με την Τζες Μπίγκλεϊ, η πρόοδος σε τέσσερις τομείς θα καθορίσει την επιτυχία:

• Η προσαρμογή με δείκτες που ενσωματώνουν την υγεία,
• η δίκαιη μετάβαση με κοινωνική προστασία και ισότητα,
• η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μέσω κανόνων σύγκρουσης συμφερόντων και
• ο τερματισμός των ορυκτών καυσίμων με σαφή χρονοδιαγράμματα και χρηματοδότηση.

«Κάθε δολάριο που δίνεται στα ορυκτά καύσιμα είναι ένα δολάριο λιγότερο για νοσοκομεία και σχολεία», τονίζει η Μπίγκλεϊ. «Η COP30 είναι η στιγμή της αλήθειας — για το κλίμα, για την υγεία, και για το μέλλον της ανθρωπότητας».

Πηγη:https://www.news4health.gr/

Ηπερίπτωση της κυρίας Ειρήνης Κόκκα, η οποία βρίσκεται σε άριστη κατάσταση και περιμένει με ανυπομονησία να υποδεχτεί το νέο μέλος της οικογένειάς της, δεν αποτελεί μόνο ελληνικό ορόσημο είναι και διεθνές καθώς συγκαταλέγεται μεταξύ των ελάχιστων περιπτώσεων παγκοσμίως όπου έχει επιτευχθεί δεύτερο παιδί μετά από μεταμόσχευση ωοθηκικού ιστού, μία τεχνική που εφαρμόζεται για την αποκατάσταση της γονιμότητας μετά από σοβαρές θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία. Η επικείμενη γέννα αποκτά ιδιαίτερο επιστημονικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, καθώς επιβεβαιώνει την πρόοδο στην αναπαραγωγική ιατρική και προσφέρει ελπίδα σε γυναίκες που έχουν αντιμετωπίσει απειλές στη γονιμότητά τους.

Λέμφωμα Hodgkin

Πριν από 17 χρόνια η κυρία Κόκκα διαγνώστηκε με λέμφωμα Hodgkin και υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Το 2013 υπήρξε υποτροπή, προτού ακολουθήσουν τα επόμενα θεραπευτικά πρωτόκολλα, προχώρησε σε κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού για να διαφυλάξει τη γονιμότητά της. Το 2021, μετά την αποθεραπεία, πραγματοποιήθηκε στην Κλινική ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ η μεταμόσχευση του κρυοσυντηρημένου φλοιού ωοθηκών στις μη λειτουργικές ωοθήκες της. Η επέμβαση έγινε υπό την επίβλεψη του γυναικολόγου Κωνσταντίνου Πάντου, από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών και κλινικών εμβρυολόγων της κλινικής σε συνεργασία με ομάδα από το Oslo University Hospital (Νορβηγία), υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Peter Zoltan Fedorcsak και με τη συμμετοχή της Διευθύντριας Εργαστηρίου Εξωσωματικής, Μαρία Μπίμπα. Το χειρουργικό στάδιο μεταδόθηκε ζωντανά σε 13 δημόσια νοσοκομεία της χώρας ως εκπαιδευτικό γεγονός.

Μετά από περίπου 1,5 χρόνο λειτουργίας των επανενεργοποιημένων ωοθηκών (και ενώ βρισκόταν σε εμμηνόπαυση για 8 χρόνια λόγω της χημειοθεραπείας), συλλέχθηκαν ωάρια που γονιμοποιήθηκαν με σπέρμα του συζύγου της και στις 5 Οκτωβρίου 2023 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εμβρυομεταφορά που οδήγησε και στην πρώτη εγκυμοσύνη και τοκετό. Ομοίως μετά από νέα συλλογή ωαρίων, στη συνέχεια γονιμοποίηση και κατάψυξη, στις 9 Μαρτίου 2025 ακολούθησε απόψυξη και δεύτερη εμβρυομεταφορά, στο στάδιο της βλαστοκύστης, διαδικασία που οδήγησε στη δεύτερη κύηση.

Πάντος: «Είναι τεράστια χαρά»

Ο θεράπων ιατρός, Πρόεδρος της Κλινικής Γένεσις Αθηνών και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, δήλωσε: «Είναι τεράστια χαρά που επιτεύχθηκε αυτό το αποτέλεσμα, τέτοιες περιπτώσεις συμβαίνουν ελάχιστες φορές διεθνώς. Είμαστε υπερήφανοι για το επιστημονικό μας έργο. Αναμένουμε με αισιοδοξία την ασφαλή ολοκλήρωση της κύησης και να δούμε την κυρία Κόκκα να πάρει στην αγκαλιά της το δεύτερο μωρό της τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου.»

Η μητέρα και το έμβρυο παρακολουθούνται στενά από την ιατρική ομάδα της Κλινικής ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΘΗΝΩΝ. Οι μέχρι σήμερα ιατρικοί έλεγχοι καταδεικνύουν άριστη κατάσταση μητέρας και εμβρύου. Ο τοκετός είναι προγραμματισμένος για τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025 και έχουν ληφθεί όλα τα απαιτούμενα μέτρα ασφάλειας και υποστήριξης για την επιτυχή έκβαση.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Αυξημένο κίνδυνο αναπτυξιακών διαταραχών μέχρι την ηλικία των τριών ετών, όπως καθυστέρηση στην ομιλία, αυτισμό και κινητικές διαταραχές, αντιμετωπίζουν τα παιδιά που γεννήθηκαν από μητέρες οι οποίες νόσησαν με Covid-19 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό διαπιστώνει μελέτη ερευνητών του αμερικανικού υγειονομικού συστήματος «Mass General Brigham», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Obstetrics & Gynecology».

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 18.124 γεννήσεις στο «Mass General Brigham» κατά την περίοδο μεγάλης έξαρσης του Covid-19, από τον Μάρτιο του 2020 έως τον Μάιο του 2021, καθώς και τυχόν νευροαναπτυξιακές διαταραχές έως και 36 μήνες μετά τη γέννηση.

Όπως διαπίστωσαν, η λοίμωξη SARS-CoV-2 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συσχετίστηκε με 29% υψηλότερες πιθανότητες νευροαναπτυξιακής διαταραχής στα παιδιά. Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα αγόρια, καθώς και τα παιδιά οι μητέρες των οποίων μολύνθηκαν κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.

«Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι η Covid-19, όπως και πολλές άλλες λοιμώξεις, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να ενέχει κινδύνους όχι μόνο για τη μητέρα, αλλά και για την ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου. Επιπλέον, υπογραμμίζουν τη σημασία της πρόληψης της λοίμωξης Covid-19 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη του κοινού στα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένου του εμβολίου κατά της Covid-19, έχει πληγεί», σημειώνει, σε σχετική ανακοίνωση, η επικεφαλής συγγραφέας, Άντρεα Έντλοου, ειδική στην Περιγεννητική Ιατρική στο Τμήμα Μαιευτικής και Γυναικολογίας του «Mass General Brigham».

Πάντως, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο καθηγητής Ψυχιατρικής, Ρόι Πέρλις, συμπληρώνει ότι «ο συνολικός κίνδυνος ανεπιθύμητων νευροαναπτυξιακών αποτελεσμάτων στα εκτεθειμένα παιδιά παραμένει πιθανώς χαμηλός».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μετά τη μαζική πορεία διαμαρτυρίας και το συμβολικό κλείσιμο των διαγνωστικών εργαστηρίων την περασμένη Παρασκευή, οι εργαστηριακοί γιατροί προχωρούν αυτή την εβδομάδα σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους. Αποφάσισαν να συνεχίσουν τη διενέργεια των εξετάσεων, ωστόσο οι πολίτες θα καταβάλουν το σύνολο της δαπάνης, την οποία θα διεκδικήσουν στη συνέχεια από τον ΕΟΠΥΥ, προσκομίζοντας τις αποδείξεις στις αρμόδιες υπηρεσίες.

«Οικονομικός στραγγαλισμός που διαρκεί δώδεκα χρόνια»

Επίσης, επεσήμαναν την απουσία ουσιαστικού ελέγχου στη συνταγογράφηση. Συγκεκριμένα, ανέφεραν πως το 65% του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ απορροφάται από μόλις 30 είδη εξετάσεων. Παρότι υπάρχουν διαγνωστικά πρωτόκολλα, αυτά δεν έχουν εφαρμοστεί, με αποτέλεσμα να δημιουργείται τεχνητή υπερσυνταγογράφηση και συνεχής διόγκωση της δαπάνης από τη δική τους πλευρά. Όπως εξήγησαν, σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα το clawback δεν εφαρμόζεται αναδρομικά και χωρίς όρια (2,5% έως 10%). Στην Ελλάδα, όμως, έχει εξελιχθεί σε ένα ανεξέλγεκτο εργαλείο, που δημιουργεί τεχνητά χρέη και απειλεί τη βιωσιμότητα των παρόχων. 

Αναφέρθηκαν και στο φαινόμενο του «ιατρικού τουρισμού», καθώς πολλοί ομογενείς ή μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού έρχονται στην Ελλάδα για να πραγματοποιήσουν εξετάσεις μέσω του ΕΟΠΥΥ, εκμεταλλευόμενοι τα κενά ελέγχου. Το εν λόγω γεγονός, όπως υπογράμμισαν, επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τον προϋπολογισμό του Οργανισμού και αυξάνει τεχνητά το clawback που καλούνται να πληρώσουν τα ελληνικά εργαστήρια.

Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον κίνδυνο εξαφάνισης των μικρών και μεσαίων διαγνωστικών εργαστηρίων. Όπως είπαν, περισσότερα από 1.200 εργαστήρια κινδυνεύουν να κλείσουν, γεγονός που θα αφήσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού χωρίς εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας ή θα καλούνται να επωμιστούν εξ ολοκλήρου το κόστος των εξετάσεων. Η εξέλιξη αυτή, προειδοποιούν, θα οδηγήσει σε αύξηση τιμών, περιορισμό της πρόσβασης και περαιτέρω επιβάρυνση του συστήματος υγείας.

Αιτήματα και προτάσεις

Οι εκπρόσωποι των εργαστηριακών γιατρών ζητούν:

• Άμεση αύξηση του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ, ώστε να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες.
• Διαγραφή του τεχνητού χρέους που έχει δημιουργηθεί από το clawback των προηγούμενων ετών.
• Εφαρμογή ελέγχων στη συνταγογράφηση μέσω διαγνωστικών πρωτοκόλλων.
• Θεσμοθέτηση νέων, σταθερών πηγών χρηματοδότησης, όπως η επιβολή φόρου στα καπνικά προϊόντα.

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, η Συνομοσπονδία Ιδιωτών Ιατρών και ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης στηρίζουν τα αιτήματα, επισημαίνοντας ότι το πρόβλημα είναι πλέον συνολικό και απειλεί τη βιωσιμότητα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.

Συναντήσεις με το Υπουργείο Οικονομικών και το Πρωθυπουργικό Γραφείο

Αντιπροσωπεία των εργαστηριακών γιατρών συναντήθηκε με τον κ. Τζαβδάρη, συνεργάτη του Υπουργού Οικονομικών κ. Κυριάκου Πιερρακάκη. Κατά τη συνάντηση, παρουσίασαν αναλυτικά το πρόβλημα και κατέθεσαν τις προτάσεις τους. Το Υπουργείο δεσμεύθηκε να εξετάσει τις προτάσεις και να δώσει απάντηση εντός 15 ημερών. Παράλληλα, υπόμνημα κατατέθηκε και στο Πρωθυπουργικό Γραφείο, το οποίο ενημέρωσε ότι το θέμα έχει ήδη φτάσει στον ίδιο τον Πρωθυπουργό και αναμένεται πολιτική απόφαση τις επόμενες ημέρες.

Από την πλευρά τους, οι εργαστηριακοί γιατροί δηλώνουν ότι ο αγώνας τους δεν είναι συντεχνιακός, αλλά αφορά το δικαίωμα των πολιτών σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, προειδοποιούν, τα διαγνωστικά εργαστήρια θα οδηγηθούν σε μαζικό κλείσιμο, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους ασφαλισμένους και το σύστημα υγείας συνολικά.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Σε φάση ολοκλήρωσης βρίσκεται το ενιαίο πληροφοριακό σύστημα που θα συνδέει το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ) με όλες τις αιμοδοσίες των νοσοκομείων της Αττικής.

Αυτό τονίστηκε μεταξύ άλλων στη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ της προέδρου του ΕΚΕΑ Έλενας Τσάγκαρη και του επιστημονικού διευθυντή κ. Κωνσταντίνου Σταμούλη, με εκπροσώπους της ΕΟΘΑ (Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας). Από το προεδρείο της ΕΟΘΑ συμμετείχαν η πρόεδρος Μαρία Αγγελοπούλου, ο γενικός γραμματέας Βασίλη Δήμος και το τακτικό μέλος του ΔΣ του ΕΚΕΑ εκπρόσωπο της ΕΟΘΑ, Ιωάννα – Βάνα Μυρίλλα.

Σύμφωνα με την ίδια, η κεντρική διαχείριση βοήθησε στην καλύτερη πρόβλεψη αναγκών και αναδιανομή των μονάδων αίματος στα νοσοκομεία, καθώς και σε ποιοτικότερα προϊόντα (προ αποθήκευσης λευκαφαιρεμένα ερυθρά, ποιοτικά αιμοπετάλια, πλάσμα). Μάλιστα στον νομό Αττικής ελαττώθηκαν οι αιμοπεταλιοαφαιρέσεις που γίνονται στις αιμοδοσίες κατά 30%, καθώς καλύφθηκαν μέσω της κεντρικής διαχείρισης.

Ταυτόχρονα, θα υπάρξει και δυνατότητα πρόβλεψης των αναγκών. Το forecasting and demand είναι βασικό εργαλείο. Με αυτό τον τρόπο θα μπορεί να είναι γνωστή η ανάγκη για κάθε νοσοκομείο. Αυτό σταδιακά θα επεκταθεί σε όλη τη χώρα.

Στο μητρώο εθελοντών αιμοδοτών του ΕΚΕΑ είναι εγγεγραμμένα πάνω από 426.000 άτομα. Όμως, αυτοί δεν είναι τακτικοί εθελοντές αιμοδότες. Είναι σημαντικό να δίνουν τακτικά αίμα δηλαδή 3 – 4 φορές το χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται υπενθύμιση στον κόσμο όταν έρχεται η εποχή που μπορεί να δώσει αίμα ξανά υπογράμμισε η κα. Ι.Β. Μυρίλλα

Ένας επίσης σημαντικός παράγοντας είναι η επάρκεια σε προσωπικό (ιατροί, νοσηλευτές, τεχνολόγοι, παρασκευαστές, κα), που αυτή τη στιγμή λείπει από πολλές αιμοδοσίες της χώρας αλλά και από το Ε.ΚΕ.Α

Παράλληλα, τονίστηκε ότι πρέπει να γίνουν εκστρατείες ενημέρωσης, αλλά και να συμβάλει το υπουργείο Παιδείας ώστε να εκπαιδευτούν από πολύ νωρίς τα παιδιά για τη σημασία της εθελοντικής αιμοδοσίας.

Όσον αφορά, ειδικότερα, το πλάσμα, υπογραμμίστηκε ότι η κεντρική διαχείριση του αίματος θα δώσει τη δυνατότητα στην Αιμοδοσία της χώρας να παραγάγει πλάσμα με τις προϋποθέσεις και προδιαγραφές που απαιτούνται για την κλασματοποίησή του. Από τη διαδικασία αυτή θα εξαρτηθεί και η δυνατότητα αξιοποίησής του μέσω ενός νέου συμβολαίου κλασματοποίησης με έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό του εξωτερικού κάτω από την ομπρέλα της IPFA (International Plasma Fractionation Association). Βέβαια, πρώτα θα πρέπει να διευκρινιστεί πόσο πλάσμα και πόσα και ποια προϊόντα πλάσματος χρειάζεται η χώρα.

Αυτό που διευκρινίσαμε ως ασθενείς, σημείωσε η κ. Μυρίλλα, είναι “ότι η εθελοντική αιμοδοσία δεν μπορεί να εμπεριέχει καμία μορφή οικονομικής συνδιαλλαγής ούτε και με τον μανδύα μίας «αποζημίωσης. Για το θέμα αυτό είμαστε σε συνεχή εγρήγορση”.

Πόσοι είναι

Στην Ελλάδα ζουν περίπου 4.000 άτομα με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο. Από αυτά τα 2.500 περίπου είναι τακτικά μεταγγιζόμενα.

Η μετάγγιση αίματος είναι η βασική θεραπεία για τους ασθενείς αυτούς. Απαιτούνται δύο μονάδες αίματος (συμπυκνωμένων ερυθρών) κάθε 2-3 εβδομάδες για κάθε ασθενή.

Η χώρα μας συλλέγει περίπου 600.000 μονάδες αίματος τον χρόνο και από αυτές παράγονται ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια και πλάσμα. Τα άτομα με Θαλασσαιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο χρειάζονται περίπου 110.000 – 120.000 μονάδες συμπυκνωμένων ερυθρών.

Δυστυχώς όμως, οι ανάγκες τους δεν καλύπτονται πλήρως, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται συχνά ελλείψεις αίματος ιδιαίτερα εποχικές (Χριστούγεννα, Πάσχα, Καλοκαίρι).

Στη χώρα μας το 35% περίπου του αίματος που συλλέγουμε είναι ακόμη από το συγγενικό και φιλικό περιβάλλον ενώ το 65% είναι από εθελοντές αιμοδότες. Ένας πολύ μικρός αριθμός (18.000) αφορά εισαγωγή από την Ελβετία. Στόχος είναι να συλλέγουμε 100% εθελοντικό αίμα, να είμαστε αυτάρκεις και να σταματήσουμε τις εποχικές ελλείψεις.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στις 8 Νοεμβρίου γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα ακτινολογίας. Η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στην τεράστια συμβολή της Ακτινολογίας στην ιατρική πράξη.

130 χρόνια πριν, στις 8 Νοεμβρίου 1895 ο Γερμανός καθηγητής φυσικής Rontgen  ανακάλυψε στο εργαστήριο του μία άγνωστη μορφή ακτίνων, τις οποίες ονόμασε ακτίνες Χ. Μετά από εντατική έρευνα λίγων εβδομάδων ήταν πραγματικότητα  η λήψη της πρώτης ακτινογραφίας, της ακτινογραφίας του χεριού της συζύγου του καθώς και η πρώτη ακτινοσκόπηση ανθρώπινου σώματος.
Η ανακάλυψη του κ.  Rontgen αποτέλεσε επανάσταση στον χώρο της ιατρικής. Μία νέα ειδικότητα είχε ήδη γεννηθεί, η Ακτινολογία, που   έμελλε να αλλάξει ριζικά τη διαχείριση των ασθενών τα επόμενα χρόνια. Ήταν πλέον δυνατή η μελέτη των εσωτερικών οργάνων του ανθρώπινου σώματος που μέχρι τότε δεν ήταν εφικτή παρά μονάχα με χειρουργική επέμβαση. Ο Rontgen, μεταξύ άλλων διακρίσεων και τιμών, έλαβε το Βραβείο Nobel Φυσικής το 1901.

Η εκρηκτική εξέλιξη των τελευταίων χρόνων εξακολουθεί και σήμερα με γεωμετρική πρόοδο ώστε να παρέχεται πλέον όχι μόνο λεπτομερής ανατομική αλλά και  λειτουργική  πληροφορία για τα συστήματα και τα όργανα του ανθρώπινου σώματος.

Η χρήση των διαφορετικών απεικονιστικών μεθόδων επεκτείνεται διαρκώς συμβάλλοντας στην πρόληψη, στη διάγνωση, στο σχεδιασμό της θεραπευτικής αγωγής και την παρακολούθηση των ασθενών, έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη των εξεταζόμενων και των κλινικών γιατρών και αποτελώντας αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής ιατρικής  πράξης.

Η σύγχρονη Ιατρική Απεικόνιση έχει επεκταθεί όχι μόνο στη διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών, αλλά και στη θεραπευτική αντιμετώπιση, με την εξέλιξη τομέων όπως αυτή της επεμβατικής ακτινολογίας.

Στο ΥΓΕΙΑ, τα Απεικονιστικά Τμήματα των Νοσοκομείων είναι εξοπλισμένα με τα πλέον σύγχρονα μηχανήματα, ενσωματώνοντας όλη τη προηγμένη τεχνολογία και είναι επανδρωμένα με εξειδικευμένο και έμπειρο προσωπικό, ώστε να παρέχεται η υψηλότερη ποιότητα ακτινολογικών υπηρεσιών στους ασθενείς, με  πλήρη κάλυψη   όλων των  περιστατικών  24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες τον χρόνο.

130 χρόνια μετά την ανακάλυψη των ακτίνων Χ,  η απεικόνιση έχει ήδη καθιερωθεί ως πολύτιμο και αναπόσπαστο τμήμα της φροντίδας του ασθενούς ενώ η μελλοντική πορεία της Ακτινολογίας φαίνεται συναρπαστική και πολλά ακόμα υποσχόμενη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/