Κατηγορία: Ενημέρωση

Ανοίγει ο δρόμος για να τοποθετηθεί το γνωστό ηλεκτρονικό «βραχιολάκι», που μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και στους ασθενείς που νοσηλεύονται στους θαλάμους του νοσοκομείου Ευαγγελισμός.

Όπως έχει αποκαλύψει το HealthReport.gr, το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας, προετοιμάζεται για την εφαρμογή του πιλοτικού αυτού συστήματος, το οποίο αναμένεται να αλλάξει ριζικά τον τρόπο καταγραφής και παρακολούθησης των ασθενών. Διαβάστε ΕΔΩ το ρεπορτάζ: Μετά τα Επείγοντα το βραχιολάκι πάει και στους θαλάμους νοσηλείας – Τι θα αλλάξει για τους ασθενείς

Σύμφωνα με πληροφορίες, το νέο σύστημα θα επιτρέπει την αυτόματη καταχώρηση όλων των ιατρικών δεδομένων κάθε νοσηλευόμενου — από εξετάσεις και γνωματεύσεις έως θεραπείες και φαρμακευτική αγωγή — απευθείας στον ψηφιακό φάκελό του.

Στόχος είναι να καταργηθεί σταδιακά η έντυπη μορφή εγγράφων που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κατά κόρον στα δημόσια νοσοκομεία.

Αξιοσημείωτο είναι ότι στον Ευαγγελισμό πραγματοποιούνται δοκιμές του συστήματος, ώστε το πρόγραμμα να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή μέσα στους επόμενους δύο με τρεις μήνες. Αν το εγχείρημα αποδειχθεί επιτυχημένο, το ηλεκτρονικό βραχιολάκι θα επεκταθεί σταδιακά σε όλα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ.

Το βραχιολάκι αλλάζει την καθημερινότητα στα νοσοκομεία
Στο πλαίσιο αυτό ο διοικητής του Ευαγγελισμού, Αναστάσιος Γρηγορόπουλος, βρίσκεται σε συνεργασία με την ΗΔΙΚΑ για τη δημιουργία μιας νέας πλατφόρμας, η οποία θα λειτουργεί μέσω τάμπλετ, που θα διατεθούν στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Με ένα απλό σκανάρισμα του βραχιολιού, οι γιατροί θα έχουν άμεση πρόσβαση σε ολόκληρο τον ιατρικό φάκελο του ασθενούς.

Μέχρι σήμερα, οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων χρειάζεται να ανατρέχουν σε ογκώδεις έντυπους φακέλους για να ενημερωθούν σχετικά με την πορεία των ασθενών. Στη συνέχεια, πρέπει χειροκίνητα να προσθέτουν στους υπολογιστές όλες τις νέες εξετάσεις, διαγνώσεις και παρατηρήσεις.

Με το νέο σύστημα, αυτή η διαδικασία απλοποιείται σημαντικά: οι επαγγελματίες υγείας θα μπορούν μέσα από τα τάμπλετ τους να ενημερώνουν σε πραγματικό χρόνο τον ψηφιακό φάκελο κάθε ασθενούς, καταχωρώντας άμεσα τα νεότερα ιατρικά δεδομένα.

Έτσι εκτιμάται ότι με αυτή τη νέα ψηφιακή διαδικασία θα μειωθούν σημαντικά τα ιατρικά λάθη που οφείλονται σε γραφειοκρατικές καθυστερήσεις ή απώλειες εγγράφων.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Τις Μαλδίβες, ο κόσμος τις γνωρίζει σαν εξωτικό και μαγευτικό προορισμό διακοπών με τις δαντελένιες ακτές, τις αμμουδιές και τα τιρκουάζ νερά, με τις ατόλες και τα πολυτελή ξενοδοχεία τους. Αν όμως στον τουρισμό οι Μαλδίβες σκοράρουν ψηλά και αποτελούν έναν ακριβό προορισμό για λίγους τυχερούς παραθεριστές, στην υγεία σκοράρουν ακόμα υψηλότερα, καθώς με την σφραγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), έγιναν η πρώτη χώρα στον κόσμο που κατέκτησε την 3πλή εξάλειψη της κάθετης μετάδοσης HIV/AIDS, σύφιλης και ηπατίτιδας Β, από την μητέρα στο νεογνό.

Ως κάθετη μετάδοση περιγράφεται η μετάδοση παθογόνων από την μητέρα στο έμβρυο/νεογνό, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, κατά τον τοκετό και κατά τη διάρκεια του θηλασμού, όπως εξηγεί ο ΕΟΔΥ.

«Οι Μαλδίβες επέδειξαν ισχυρή πολιτική θέληση και βιώσιμη επένδυση στην περιγεννητική υγεία της μητέρας και του βρέφους, επιτυγχάνοντας την εξάλειψη τριών θανάσιμων ασθενειών. Η κατάκτηση αυτού του ιστορικού ορόσημου υγείας προσφέρει ελπίδα και έμπνευση σε άλλα κράτη για να εργαστούν για τον ίδιο σκοπό», επισημαίνει ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus,

«Το επίτευγμα στις Μαλδίβες φανερώνει πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι μια πολιτική υγείας που περιλαμβάνει ισότιμα όλους τους πολίτες –ακόμα κι αν αυτοί ζουν διασπαρμένοι σε τόσο μικρά νησιά- περιλαμβάνοντας ισότιμα και τους μετανάστες» τονίζει η Dr Catharina Boehme, διευθύντρια του τοπικού Γραφείου του ΠΟΥ στη Νοτιοανατολική Ασία.

Η ίδια προσθέτει πως η επίτευξη του οροσήμου σηματοδοτεί ένα μεγάλο βήμα για «Υγιή ξεκινήματα» και ένα «Ελπιδοφόρο μέλλον», ρίχνοντας τίτλους τέλους σε πρόωρους θανάτους που οφείλονται στην κάθετη μετάδοση παθογόνων κατά την κύηση, τον τοκετό και τον θηλασμό-γεγονός που αποτελεί σημαντική κατάκτηση για τη βιώσιμη ανάπτυξη των κρατών.

Η καθολική κάλυψη των αναγκών υγείας του πληθυσμού, ακόμα και των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στις Μαλδίβες, κατέστη δυνατή από την εφαρμογή πολιτικών υγείας και την κρατική αύξηση της χρηματοδότησης στην υγεία κατά 10% του ΑΕΠ. Περήφανοι γι αυτήν την κατάκτηση δηλώνουν τόσο ο υπουργός Υγείας Abdulla Nazim Ibrahim, όσο και η αντιπρόσωπος του ΠΟΥ στις Μαλδίβες P. Payden, οι οποίοι τονίζουν πως η τριπλή εξάλειψη της κάθετης μετάδοσης των τριών παθογόνων από τη μητέρα στο παιδί είναι το αποτέλεσμα της συνεχούς χρηματοδότησης, της ενσωμάτωσης της καινοτομίας και της συνεργασίας όλων των φορέων της Πολιτείας, για την δημιουργία ενός βιώσιμου και δίκαιου Συστήματος Υγείας.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Εντός του προσεχούς διαστήματος αναμένεται η ενεργοποίηση των διαδικασιών για την υλοποίηση του Πιλοτικού Προγράμματος Πρώιμης Οικογενειοκεντρικής Παιδικής Παρέμβασης (ΠΠΠ), ενός μέτρου υψίστης σημασίας για τα βρέφη και νήπια με αναπηρία ή/και αναπτυξιακές διαταραχές, καθώς και για τις οικογένειές τους.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, την πλατφόρμα με τις αιτήσεις για την εγγραφή των Παρόχων στο Μητρώο Υπηρεσιών Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης, θα διαχειριστεί η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ Α.Ε.).

Υπενθυμίζεται ότι στο Μητρώο δύνανται να εγγραφούν:

• Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που παρέχουν υπηρεσίες σε παιδιά ή/και άτομα με αναπηρία και εποπτεύονται από το Υ.ΚΟΙ.Σ.Ο.
• Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού και τα εποπτευόμενα από αυτούς Ν.Π.Δ.Δ.,
• Ν.Π.Δ.Δ. εποπτευόμενα από το Υπουργείο Υγείας,
• Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. που λειτουργούν Μονάδες Ψυχικής Υγείας, καθώς και
  Κέντρα ειδικών θεραπειών του σχετικού άρθρου του Ε.Κ.Π.Υ.

Το Πρόγραμμα, το οποίο προβλέπεται να ξεκινήσει εντός του 2025 αναμένεται να ωφελήσει τουλάχιστον 2.500 παιδιά ηλικίας 0 – 6 ετών ανά τη χώρα, παρέχοντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες πρώιμης οικογενειοκεντρικής παρέμβασης.

Σύμφωνα με την ενημέρωση από το Υπουργείο, το Πιλοτικό Πρόγραμμα Πρώιμης Οικογενειοκεντρικής Παιδικής Παρέμβασης (ΠΠΠ) απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας έως 6 ετών, με αναπηρία ή αναπτυξιακές διαταραχές, που διαθέτουν ΑΜΚΑ, είτε ασφαλισμένα είτε ανασφάλιστα, και χρηματοδοτείται από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Συνολικά, τα vouchers που θα διατεθούν ανέρχονται στο ποσό των 12.000.000 ευρώ και ο αριθμός των ωφελούμενων του προγράμματος καθορίζεται κατ’ ελάχιστον σε 2.500 παιδιά. Η «αξία τοποθέτησης» (voucher) για κάθε ωφελούμενο παιδί ανέρχεται σε 800 ευρώ ανά μήνα για κατ’ ελάχιστον 20 συνεδρίες, σε 600 ευρώ ανά μήνα για κατ’ ελάχιστον 15 συνεδρίες ή 400 ευρώ ανά μήνα για κατ’ ελάχιστον 10 συνεδρίες.

Οι υπηρεσίες των Παρόχων Υπηρεσιών οι οποίοι θα εγγραφούν στο Μητρώο, θα περιλαμβάνουν, συμβουλευτική υποστήριξη, ενδυνάμωση και καθοδήγηση της οικογένειας, σύνταξη εξατομικευμένου σχεδίου παρέμβασης με υπηρεσίες, όπως ειδικές θεραπείες, εκπαίδευση σε υποστηρικτική τεχνολογία, στη νοηματική γλώσσα, στην κινητικότητα και διασύνδεση με κάθε άλλου είδους υποστήριξη.

Διεπιστημονική ομάδα (προϋπόθεση Μητρώου):

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εγγραφή στο Μητρώο αποτελεί η ύπαρξη διεπιστημονικής ομάδας αποτελούμενης από αναπτυξιακό παιδίατρο ή παιδοψυχίατρο ή παιδονευρολόγο, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή και από ένα μέλος ειδικοτήτων: φυσικοθεραπευτή ή ειδικού παιδαγωγού ή αποφοίτου τμήματος φυσικής αγωγής με εξειδίκευση στην ειδική αγωγή.

Επικουρικά, και επιπλέον των ανωτέρω ειδικοτήτων, μπορούν να συμμετέχουν στη διεπιστημονική ομάδα άλλοι επαγγελματίες, όπως νοσηλευτές, παιγνιοθεραπευτές, δραματοθεραπευτές, εκπαιδευτικοί ειδικής φυσικής αγωγής και θεραπευτικής κολύμβησης.

Οι Πάροχοι, των οποίων τα στελέχη θα λάβουν σχετική εκπαίδευση, θα ενταχθούν οριστικά στο Μητρώο Παρόχων Υπηρεσιών Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης, προκειμένου να παρέχουν στους ωφελούμενους υπηρεσίες μέσω voucher.

Ειδική πρόβλεψη για μικρούς νησιωτικούς/ορεινούς – μειονεκτικούς Δήμους:

Κατ’ εξαίρεση για τους Παρόχους που εδρεύουν σε μικρούς Νησιωτικούς Δήμους (άρθρο 2Α του ν. 3852/2010) και σε Ορεινούς – Μειονεκτικούς Δήμους (άρθρο 209 του ν. 3852/2010), η διεπιστημονική ομάδα μπορεί να αποτελείται από τουλάχιστον δύο εκ των ειδικοτήτων: αναπτυξιακού παιδιάτρου, παιδοψυχίατρου, παιδονευρολόγου, παιδιάτρου, ψυχολόγου, κοινωνικού λειτουργού, λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, φυσικοθεραπευτή ή/και ειδικού παιδαγωγού.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Εξαδάκτυλος υπέρ Γεωργιάδη

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου καταδικάζει απερίφραστα τα επεισόδια που σημειώθηκαν την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου στο Νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟΝ, με επέμβαση αστυνομικών δυνάμεων σε βάρος γιατρών και εργαζομένων. Η παρέμβαση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη προστασίας των υγειονομικών χώρων και του ιατρικού προσωπικού.

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του στα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στο Νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟΝ, τονίζοντας πως οι δομές υγείας πρέπει να παραμένουν ασφαλείς και ανεπηρέαστες από κάθε μορφή βίας ή έντασης. Η παρουσία αστυνομικών δυνάμεων σε χώρους περίθαλψης, ειδικά όταν στρέφεται κατά του προσωπικού, δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας και υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων.

Απαραίτητος ο σεβασμός στους γιατρούς και το έργο τους

Ο ΠΙΣ υπογραμμίζει ότι ο σεβασμός προς τους γιατρούς αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απρόσκοπτη άσκηση του λειτουργήματός τους. Οι γιατροί καλούνται καθημερινά να προσφέρουν φροντίδα και να αντιμετωπίζουν κρίσιμες καταστάσεις, και οποιαδήποτε μορφή παρεμπόδισης ή απειλής δυσχεραίνει το έργο τους και θέτει σε κίνδυνο την υγεία των ασθενών.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Οι ρευματικές παθήσεις είναι αυτοάνοσες και φλεγμονώδεις παθήσεις που προσβάλλουν τους τένοντες, τους συνδέσμους, τα οστά, τους μύες και τους συνδετικούς ιστούς του σώματος, και αποτελούν σημαντική πηγή χρόνιων προβλημάτων υγείας και αναπηρίας για περίπου 120 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως

ΠAΝΩ ΑΠO 200 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚEΣ ΠΑΘHΣΕΙΣ
Ο όρος ρευματισμός για τις παθήσεις των αρθρώσεων αποδίδεται στον Ιπποκράτη, ενώ οι πρώτες σύγχρονες περιγραφές για τους ρευματισμούς και την αρθρίτιδα, προέρχονται από τον Γάλλο γιατρό Γκυγιώμ ντε Μπαγιού.

Σήμερα, σύμφωνα με τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως ρευματικές παθήσεις χαρακτηρίζονται περίπου 200 νοσήματα που σε γενικές γραμμές περιλαμβάνουν

α)Εκφυλιστικές παθήσεις όπως η οστεοαρθρίτιδα,

β)Συστηματικά Αυτοάνοσα Νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η ψωριασική Αρθρίτιδα, το σκληρόδερμα, που μπορεί να προσβάλλουν το δέρμα, τους πνεύμονες, τον εγκέφαλο την καρδιά και τα αγγεία, τους νεφρούς και άλλα όργανα

γ)Αυτοάνοσα νοσήματα του Συνδετικού Ιστού, όπως το σύνδρομο sjögren, δ) Σπονδυλαρθροπάθειες όπως είναι η αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα, Κρυσταλλογενείς Αρθρίτιδες , όπως η ουρική αρθρίτιδα

ε) άλλα σπανιότερα νοσήματα όπως τα μεταβολικά νοσήματα των αρθρώσεων και οστών κ.ά

Ο ΕΠΙΠΟΛΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΡΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Σύμφωνα με την Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία και Επαγγελματική Ένωση Ρευματολόγων Ελλάδος (ΕΡΕ-ΕΠΕΡΕ), στην Ελλάδα το 26% του πληθυσμού (περίπου 3 εκατομμύρια) πάσχει από κάποια
ρευματική – μυοσκελετική πάθηση ενώ 1 στους 4 ανθρώπους που πάσχουν δεν το γνωρίζει. Επί μέρους στοιχεία της Ελληνικής Ρευ–ματολογικής Εταιρείας και Επαγγελματικής Ένωσης Ρευματολόγων Ελλάδος (ΕΡΕ-ΕΠΕΡΕ)δείχνουν ότι η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι πιο συχνή στις γυναίκες σε αναλογία 3 προς 1, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος σε αναλογία γυναίκες/άνδρες 9 προς 1, ενώ η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (ή αξονική σπονδυλαρθρίτιδα) ενώ παλιότερα υπερτερούσε στους άνδρες (7 προς 1), σήμερα διαγιγνώ–σκεται όλο και πιο συχνά και στις γυναίκες, έτσι που η συχνότητα στα δύο φύλα τείνει να εξισορροπηθεί. Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η ρευματοειδής αρθρίτιδα στην Ελλάδα πλήττει περίπου 70.000 έως 100.000 άτομα, η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα εκτιμάται ότι πλήττει από το 0,03% έως και το 0,21% του πληθυσμού, ενώ ο αριθμός των ασθενών με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο στην Ελλάδα είναι περίπου 5 χιλιάδες άτομα. Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, που χρησιμοποίησε δεδομένα από τη βάση ηλεκτρονικών συνταγών του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και συνέκρινε το διάστημα 2016-2019 με 2020-2023, προέκυψε σημαντική αύξηση των νοσημάτων που κυμαίνεται για την αξονική σπονδυλίτιδα + 47%,την ψωριασική αρθρίτιδα + 36,5%, την ρευματοειδή αρθρίτιδα + 20,6% και τον Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο + 19%.

ΠΡOΚΛΗΣΗ ΠΑΡΑΜEΝΕΙ Η ΔΙAΓΝΩΣΗ
Μια σημαντική πρόκληση στο τοπίο των ρευματικών παθήσεων είναι η έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση εξ’ αιτίας του εύρους των νοσημάτων και της ποικιλομορφίας των συμπτωμάτων, πολλά εκ των οποίων αγνοούνται ή αποδίδονται σε σωματική καταπόνηση από τους ασθενείς. Σημαντικός λόγος για την δυσκολία στη διάγνωση είναι επίσης το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένας εργαστηριακός δείκτης που να επιβεβαιώνει με ακρίβεια την κάθε ρευματική πάθηση. Παράλληλα, η εκπαίδευση των γιατρών, ιδιαίτερα στην Πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας, ώστε να αναγνωρίζουν έγκαιρα τα πρώιμα συμπτώματα δεν είναι πάντα επαρκής. Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς έρχονται αντιμέτωποι με καθυστερήσεις στη λήψη εξειδικευμένης θεραπείας γεγονός που οδηγεί όχι μόνο σε επιδείνωση της νόσου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις σε μη αναστρέψιμες βλάβες στο μυοσκελετικό σύστημα και σε δυσλειτουργίες άλλων ζωτικών οργάνων όπως οι πνεύμονες, η καρδιά, οι νεφροί κ.ά. Παράλληλα, οι ρευματικές και μυοσκελετικές παθήσεις ανήκουν στις πιο δαπανηρές μη μεταδοτικές παθήσεις, και εάν δεν διαγνωσθούν ώστε να αντιμετωπιστούν έγκαιρα, συμβάλλουν σε απώλεια παραγωγικότητας και αυξημένη χρήση υπηρεσιών υγείας που σημαίνει και κόστος για τα συστήματα υγείας. Σύμφωνα με τους ειδικούς η διάγνωση στις ρευματικές παθήσεις απαιτεί πολλές και διαφορετικές πληροφορίες που προέρχονται από εργαστηριακές εξετάσεις (αιματολογικές, εξετάσεις φλεγμονής, ανοσολογικός έλεγχος και απεικονιστικές εξετάσεις (ακτινογραφίες, υπέρηχους και μαγνητικές τομογραφίες), το ιστορικό τους ασθενούς, την κλινική εξέταση και τέλος τη συσχέτιση όλων των παραπάνω πληροφοριών. Η μέτρηση ειδικών βιοδεικτών στο αίμα και οι προηγμένες απεικονιστικές μέθοδοι σήμερα βελτιώνουν τις δυνατότητες για έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων.

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Παρότι υπάρχουν παράγοντες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση των ρευματικών παθήσεων όπως κληρονομικοί (γονιδιακοί), περιβαλλοντικοί (λοιμώξεις, ρύπανση) και παράγοντες που έχουν να κάνουν με τον τρόπο ζωής (κάπνισμα, κακή διατροφή) δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά τα αίτια που ξεκινούν τη φλεγμονώδη διεργασία και οδηγούν στην εμφάνιση εν λόγω νοσημάτων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι εξελίξεις στη διάγνωση και τη θεραπεία των ρευματικών παθήσεων είναι αξιοσημείωτες.
Γονίδιο που συνδέεται με ρευματικές ασθένειες ελέγχει την κυτταρική κίνηση
Μια πρόσφατη μελέτη από το Karolinska Institutet αποκάλυψε πώς ένα γονίδιο που σχετίζεται με διάφορες ρευματικές παθήσεις επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο κινούνται τα κύτταρα, παρέχοντας νέες γνώσεις σχετικά με τους μηχανισμούς των ασθενειών και τις πιθανές μελλοντικές θεραπείες. Η μελέτη δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό PNAS. Συγκεκριμένα οι ερευνητές αποκάλυψαν τη λειτουργία ενός γονιδίου που ονομάζεται DIORA1, το οποίο προηγουμένως είχε συνδεθεί με αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο συστηματικός λύκος και η νόσος Sjögren. Μέχρι σήμερα, ο ρόλος του DIORA1 στον οργανισμό ήταν άγνωστος. «Γνωρίζαμε εδώ και καιρό ότι το DIORA1 συνδέεται με αυτοάνοσα νοσήματα, χωρίς να κατανοούμε τη λειτουργία του. Τώρα βρήκαμε ότι το γονίδιο ρυθμίζει την ικανότητα του κυττάρου να κινείται αλληλεπιδρώντας με μια ομάδα πρωτεϊνών γνωστών ως κινάσες MRCK», δήλωσε η συγγραφέας του άρθρου. Αυτές οι κινάσες είναι σημαντικές για τον σκελετό του κυττάρου και την ικανότητά του να κινείται. Η κατανόηση του τρόπου λειτουργίας γονιδίων όπως το DIORA1 σε κυτταρικό επίπεδο είναι σημαντική για την αποκάλυψη των μηχανισμών πίσω από τις ρευματικές παθήσεις και θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών στο μέλλον, δήλωσαν οι ερευνητές.
Χαμηλή δόση ακτινοβολίας στις αρθρώσεις ανακουφίζει από τον πόνο της αρθρίτιδας
Ερευνητικές ομάδες στο Σαν Φρανσίσκο στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας (ASTRO) ανέφεραν σαν αποτελεσματική θεραπεία για την ήπια ως μέτρια οστεοαρθρίτιδα χαμηλή δόση ακτινοθεραπείας. Επικαλούμενοι τυχαιοποιημένη δοκιμή από την Κορέα που περιελάμβανε 114 εθελοντές με αρθρίτιδα γόνατος, δήλωσαν ότι τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντικές μειώσεις στον πόνο και βελτιωμένη σωματική λειτουργία σε όσους έλαβαν χαμηλή δόση ακτινοβολίας 3 Gy κατά τη διάρκεια έξι συνεδριών. Μετά από τέσσερις μήνες, επιτεύχθηκε βελτίωση κατά 70% όσον αφορά τον πόνο, τη σωματική λειτουργία και τη συνολική κατάσταση σε σύγκριση με βελτίωση 42% μετά από εικονική επέμβαση. Ξεχωριστά, Αμερικανοί ερευνητές ανέφεραν ότι μεταξύ 103 ασθενών που έλαβαν ακτινοβολία για οστεοαρθρίτιδα των χεριών, των γονάτων ή άλλων σημείων, το 84% παρουσίασε βελτίωση στον πόνο, με τα ποσοστά ανακούφισης από τον πόνο να παραμένουν σταθερά σε όλες τις αρθρώσεις, τα φύλα και το σωματικό βάρος. Η χαμηλή δόση ακτινοβολίας χρησιμοποιείται τακτικά για τον πόνο στις αρθρώσεις στην Ευρώπη, αλλά τα υψηλής ποιότητας στοιχεία από τυχαιοποιημένες δοκιμές ήταν περιορισμένα μέχρι τώρα, δηλώνουν οι ερευνητές. Προσθέτουν δε, ότι εκτός από το ότι οι δόσεις ακτινοβολίας για την αρθρίτιδα είναι πολύ χαμηλότερες από τις δόσεις για τον καρκίνο, οι στοχευμένες αρθρώσεις βρίσκονται συνήθως μακριά από ζωτικά όργανα, μειώνοντας τον κίνδυνο παρενεργειών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι δόσεις ακτινοβολίας που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία καλοήθους μυοσκελετικού πόνου σε ηλικιωμένα άτομα ενέχουν «σχεδόν αμελητέο κίνδυνο πρόκλησης στερεών κακοηθειών». Ωστόσο, το 1,4% των ασθενών εμφάνισε καρκίνους του αίματος, ιδιαίτερα όταν η θεραπεία είχε κατευθυνθεί κοντά στον μυελό των οστών που παράγει αιμοσφαίρια, γεγονός που δείχνει ότι η ακτινοβολία στις περιοχές του ώμου και του κορμού θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα όσων πρόκειται να εμφανίσουν ρευματοειδή αρθρίτιδα
Αλλαγές στο ανοσοποιητικό σύστημα όσων θα εμφανίσουν τελικά συμπτώματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας κατάφεραν να εντοπίσουν ερευνητές πρόσφατης μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science Translational Medicine, γεγονός που θα μπορούσε να συμβάλλει στο μέλλον στην έγκαιρη ανίχνευση της πάθησης και άρα σε ανάπτυξη προληπτικών δράσεων και αποτελεσματικότερης θεραπείας. Όπως ανέφεραν οι ερευνητές μια σημαντική πρόκληση στην αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που διατρέχουν κίνδυνο για ρευματοειδή αρθρίτιδα δεν αναπτύσσουν ποτέ την ασθένεια, με αποτέλεσμα τη δυσκολία στη διεξαγωγή μελετών πρόληψης, αλλά και την υποβολή σε φαρμακευτική αγωγή ατό–μων που δεν χρειάζονται θεραπεία. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα αυτής της μελέτης θα βοηθήσουν στην πρόβλεψη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, καθώς και σε ενδεχόμενους στόχους για δοκιμές πρόληψης

ΤΙ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ
Όσον αφορά τη διάγνωση και την αντιμετώπιση του ρευματικού νοσήματος οι γιατροί επισημαίνουν τη σημασία του αρμόδιου γιατρού που είναι ο ρευματολόγος. Οι εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις, η κλινική εικόνα και το ιστορικό του ασθενούς βοηθούν στην επιβεβαίωση της διάγνωσης, όμως ο ρευματολόγος είναι εκείνος που θα αξιολογήσει τη βαρύτητα της εξέτασης ανάλογα με τα συμπτώματα και την κλινική εικόνα του ασθενούς, ώστε να γίνει η διάγνωση ρευματικού νοσήματος και να ακολουθήσει η κατάλληλη θεραπεία. Για τη σχέση γιατρού ασθενούς, ο Γεώργιος Βοσβοτέκας , ρευματολόγος, υπεύθυνος Ρευματολογικού Τμήματος Euromedica Γενική Κλινική Θεσσαλονίκης, δήλωσε στο Health Daily, ότι θα πρέπει να είναι μια ισότιμη σχέση η οποία θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από αμοιβαίο σεβασμό, εκτίμηση και κυρίως εμπιστοσύνη. Ο ασθενής θα λαμβάνει πλήρη ενημέρωση για την κλινική του κατάσταση από τον θεράποντα ιατρό και θα προχωρούν από κοινού στη λήψη της θεραπευτικής απόφασης. Πρόσθεσε δε ότι αυτό που προσδοκούν οι ασθενείς από τη θεραπεία είναι μία καθημερινότητα η οποία να μοιάζει όσον το δυνατόν περισσότερο στη φυσιολογική. Από τις θεραπείες προσδοκούν να μην πονούν, να μην έχουν κόπωση, να μην οδηγούνται σε καταστροφή των αρθρώσεων και κατά συνέπεια σε αναπηρία, να έχουν μια φυσιολογική, κοινωνική ζωή. Προς το παρόν δεν υπάρχουν κέντρα αναφοράς για ρευματολογικά νοσήματα σε δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία στη χώρα μας, αναφέρει ο κ. Βοσβοτέκας. Υπάρχουν όμως εξαιρετικές ρευματολογικές κλινικές σε πανεπιστημιακά νοσοκομεία με έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό. Οι ασθενείς μπορούν να ενημερωθούν με μεγάλη ακρίβεια από τους συλλόγους των ρευματοπαθών οι οποίοι και είναι απολύτως αξιόπιστοι και έγκυροι. Ειδικά για την περιφέρεια της Μακεδονίας όπου υπήρχε μεγάλο θεραπευτικό κενό, τονίζει ότι προσελήφθησαν μεν τα τελευταία 2 χρόνια αρκετοί ειδικευόμενοι γιατροί, ωστόσο, η επάρκεια των γιατρών υστερεί κατά πολύ σε σχέση με την κατάσταση που επικρατεί στα μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη.

ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΡΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ
Προηγμένες θεραπείες με βιολογικούς παράγοντες και νέα φάρμακα που στοχεύουν σε διαφορετικές οδούς φλεγμονής και ανοσολογικούς μηχανισμούς, έχουν φέρει αξιοσημείωτες εξελίξεις στη θεραπεία των ρευματικών παθήσεων. Ωστόσο η θεραπεία δεν περιορίζεται πλέον μόνο στη φαρμακολογία, αλλά περιλαμβάνει μια ολιστική προσέγγιση με φυσικοθεραπεία και εργοθεραπεία για την βελτίωση της κινητικότητας, αλλαγές στον τρόπο ζωής, διατροφικές προσαρμογές και ψυχολογική υποστήριξη. Ο Αλέξανδρος Μουλής , Ιατρικός Διευθυντής AbbVie Ελλάδος σε δήλωσή του στο Health Daily, τονίζει ότι τα ρευματικά νοσήματα αποτελούν μια ομάδα χρόνιων, αυτοάνοσων και φλεγμονωδών παθήσεων που επηρεάζουν τις αρθρώσεις, τους τένοντες, τα οστά και συχνά εσωτερικά όργανα. Μερικά από τα πιο συχνά είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ψωριασική αρθρίτιδα, η αξονική σπονδυλαρθρίτιδα και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ενώ υπάρχουν και πιο σπάνια, όπως η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα. Πρόκειται για παθήσεις με σημαντικό κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο, καθώς εάν δεν ελεγχθούν αποτελεσματικά επιφέρουν χρόνιο πόνο, απώλεια παραγωγικότητας και αναπηρία, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ο στόχος στη θεραπεία των νοσημάτων αυτών είναι η ύφεση. Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών της φλεγμονής έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών, όπως είναι οι βιολογικοί παράγοντες και οι αναστολείς των Janus κινασών (JAK inhibitors). Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν οι JAK inhibitors, οι οποίοι ρυθμίζουν εκλεκτικά ενδοκυττάριες οδούς σηματοδότησης και προσφέρουν ταχύ και αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, με από του στόματος χορήγηση. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια νέα εποχή εξατομικευμένης θεραπείας στα ρευματικά νοσήματα.

Πηγη: HealthDaily

Τι αναφέρουν τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα
Για δεκαετίες, το ποτήρι κρασί με το φαγητό θεωρούνταν δείγμα μετριοπάθειας και ίσως ακόμα και πηγή οφέλους για την καρδιά. Όμως τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση στο Τhe ASCO Post, φαίνεται να αμφισβητούν αυτή τη θεώρηση. Δύο μεγάλες μελέτες που παρουσιάστηκαν πρόσφατα στις Ηνωμένες Πολιτείες -η έκθεση της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, Μηχανικής και Ιατρικής (NASEM) και η μελέτη “Alcohol Intake and Health” του Υπουργείου Υγείας (HHS)- ήρθαν να ρίξουν νέο φως στο αμφιλεγόμενο ερώτημα: Μπορεί ακόμη και το «λίγο» αλκοόλ να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου;

Η NASEM εξέτασε εκτεταμένα δεδομένα και κατέληξε ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ -έως ένα ποτό ημερησίως για τις γυναίκες και έως δύο για τους άνδρες- δεν συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για αρκετούς τύπους καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου ή του φάρυγγα. Εντόπισε, ωστόσο, μια σαφή αύξηση του κινδύνου για καρκίνο του μαστού, ακόμα και σε αυτές τις σχετικά μικρές ποσότητες. Ωστόσο, η μελέτη Alcohol Intake and Health Study κατέληξε στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα: Ότι, καμία ποσότητα αλκοόλ δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, ακόμη και ένα ποτό την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού, ενώ η τακτική κατανάλωση συνδέεται με μεγαλύτερες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνων του ήπατος, του στόματος, του λάρυγγα, του οισοφάγου και του παχέος εντέρου. Επιπλέον, η ίδια έρευνα έδειξε ότι το αλκοόλ συνδέεται και με αυξημένο κίνδυνο ηπατικών παθήσεων και τραυματισμών, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικό όφελος στη συνολική θνησιμότητα. Η αντιπαράθεση έγινε ακόμη πιο έντονη όταν, τον Σεπτέμβριο του 2025, το Υπουργείο Υγείας απέσυρε τη μελέτη Alcohol Intake and Health Study, αποφασίζοντας να μην την καταθέσει στο Κογκρέσο, παρά τις αρχικές προβλέψεις. Οι ερευνητές της μελέτης ανακοίνωσαν ότι θα προσπαθήσουν να δημοσιεύσουν τα δεδομένα τους σε επιστημονικό περιοδικό, ώστε να γίνουν ευρύτερα διαθέσιμα. Ήδη από τη δεκαετία του 1980, οι επιστήμονες είχαν αποδείξει ότι η αιθανόλη και το μεταβολικό της προϊόν, η ακεταλδεΰδη, μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στο DNA και να λειτουργήσουν ως καρκινογόνες ουσίες. Οι μελέτες δείχνουν μια γραμμική σχέση: όσο περισσότερο και όσο πιο συχνά πίνει κανείς, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος. Πέρα από την ανάπτυξη νέων καρκίνων, υπάρχουν ενδείξεις ότι η τακτική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα υποτροπής σε άτομα που έχουν ήδη νοσήσει από καρκίνο.

Έρευνες στις ΗΠΑ έδειξαν ότι το 2020 περίπου το 56% των καρκινοπαθών δήλωσαν ότι πίνουν, ενώ το 2023 το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 78%. Μάλιστα, σχεδόν το ένα τέταρτο ανέφερε επεισόδια υπερβολικής κατανάλωσης. Η ανησυχητική αυτή αύξηση συνδέεται με κοινωνικούς και ψυχολογικούς παράγοντες: το αλκοόλ λειτουργεί συχνά ως τρόπος χαλάρωσης ή διαφυγής από το στρες της ασθένειας. Όμως η επιστήμη προειδοποιεί: ακόμη και μικρές ποσότητες ενδέχεται να επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των θεραπειών και να αυξάνουν τον κίνδυνο επανεμφάνισης της νόσου. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ήταν σαφής στη δήλωσή της το 2023: «Δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο κατανάλωσης αλκοόλ για την υγεία μας». Η θέση αυτή υποστηρίζεται πλέον και από πολλές αντικαρκινικές οργανώσεις, που βλέπουν το αλκοόλ όχι μόνο ως παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου, αλλά και ως εμπόδιο στη μακροπρόθεσμη ανάρρωση των ασθενών.

Πηγη:HealthDAILY