Κατηγορία: Ενημέρωση

Με τις ανεξήγητες γνωμοδοτικές του αποφάσεις
Για αναλγησία του κρατικού μηχανισμού και του Συστήματος Υγείας που οδηγεί για μια ακόμα φορά τους πάσχοντες από Σακχαρώδη Διαβήτη που αντιμετωπίζουν τν επιπλοκή του Διαβητικού Ποδιού σε απόγνωση, καθώς ο κίνδυνος του ακρωτηριασμού παραμονεύει και τους απειλεί, κάνει λόγο με ανακοίνωσή της η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της, περί τα τέλη Ιουλίου του 2022, ο ΕΟΠΥΥ ενέταξε στον πίνακα αποζημιούμενων ιατροτεχνολογικών προϊόντων, προϊόντα με τον τίτλο «Άμορφα Επιθέματα», των οποίων ο φάκελος είχε κατατεθεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία, προς αξιολόγηση τον Δεκέμβριο του 2021 στον ΕΟΠΥΥ. Έτσι λοιπόν, αποφάσεις του ορίζουν ότι: «το εν λόγω προϊόν χορηγείται μετά από έγκριση του ΑΥΣ, έπειτα από υποβολή εγγράφων και φωτογραφιών που να αποδεικνύουν την αποτυχία θεραπείας μέσω συμβατικής/κλασικής αγωγής για 10 έως 12 μήνες». Ως «συμβατική/κλασική αγωγή» ορίζονται τα επιθέματα τα οποία έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες και όχι επουλωτικές, πληροφορίες που αναγράφονται και στα φύλλα οδηγιών χρήσης των ιατροτεχνολογικών αυτών προϊόντων (Ι/Π). Σημειωτέων, η ως άνω απόφαση είχε εκδοθεί πριν ακόμη ενταχθεί το προϊόν στην διαδικασία αποζημίωσης. Το ΑΥΣ, όπως γνωρίζουμε, δεν διαθέτει κάποιο κανονισμό λειτουργίας που θα του έδινε το δικαίωμα να καθορίζει τις προαναφερθείσες διαδικασίες, οι οποίες, εκτός των άλλων, δεν προβλέπονται σε κανένα νομοθετικό πλαίσιο. Το πιο σκανδαλώδες βέβαια δεν είναι όλα τα παραπάνω, αλλά το γεγονός ότι κάθε συσκευασία άμορφου επιθέματος, έχει τιμή αποζημίωσης, η οποία ανέρχεται στα 169€ και επαρκεί για 53-54 ψεκασμούς. Δεδομένου ότι η συνιστώμενη δόση των συγκεκριμένων σκευασμάτων είναι ένας ψεκασμός της επιφάνειας του έλκους δύο φορές την εβδομάδα, με μέσο χρόνο επούλωσης όλων ανεξαιρέτως των χρονίων δερματικών ελκών, 64 ημέρες, προκύπτει ότι ένα μόνο σκεύασμα είναι υπέρ-αρκετό για τη θεραπεία του πάσχοντα. Στην περίπτωση των κλασικών επιθεμάτων, οι τιμές αποζημίωσης κυμαίνονται από 89€ έως 400€ την εβδομάδα, δηλαδή, 360€ έως 1.600€ το μήνα και αν η συνιστώμενη αγωγή διαρκέσει από 10 έως 12 μήνες, το κόστος μπορεί να ξεπεράσει τις 12.000€ ανά πάσχοντα, συν το επιπλέον κόστος των 169€ στην περίπτωση που ο πάσχων δεν έχει θεραπευτεί και καταφύγει τελικά στην χρήση του άμορφου επιθέματος.

Πηγη: HealthDaily

Δίκαια η εξαγγελία τονίζει η ΕΣΑμεΑ
Την επέκταση του επιδόματος κώφωσης-βαρηκοΐας σε όλους ανεξαρτήτως ηλικίας εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την χθεσινή του επίσκεψή στο Εθνικό Ίδρυμα Κωφών. Ειδικότερα, ο Πρωθυπουργός δήλωσε τα εξής: «Βρισκόμαστε, σήμερα, στο Εθνικό Ίδρυμα Κωφών για δύο λόγους: ο πρώτος είναι για να συγχαρούμε τη Διοίκηση αλλά και τους εργαζόμενους για την πολύ σπουδαία δουλειά η οποία γίνεται, ειδικά στα ζητήματα της έγκαιρης διάγνωσης και της έγκαιρης παρέμβασης παιδιών τα οποία αντιμετωπίζουν σημαντικά ζητήματα ακοής, έτσι ώστε να καταστούν απολύτως λειτουργικά όταν θα φτάσουν στο σημείο να ενταχθούν στην εκπαίδευση. Και ο δεύτερος λόγος, κ. Πρόεδρε, είναι για να ανακοινώσουμε ότι διορθώνουμε μία διαχρονική αδικία εις βάρος των κωφών συμπολιτών μας, καθώς το επίδομα κώφωσης δινόταν στα παιδιά από 0 έως 18 ετών και μετά δινόταν ξανά στους συνταξιούχους άνω των 65. Είμαστε, λοιπόν, σήμερα εδώ για να ανακοινώσουμε ότι αυτή η αδικία ανήκει στο παρελθόν. Όλοι οι κωφοί πια θα λαμβάνουν το επίδομα κώφωσης στα 391 ευρώ, ανεξαρτήτως της ηλικίας τους».Η εξαγγελία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για την επέκταση του επιδόματος των κωφών και βαρήκοων ατόμων σε όλους ανεξαρτήτως ηλικίας έρχεται να δικαιώσει και να υλοποιήσει ένα πάγιο και χρόνιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος της χώρας, δήλωσε χθες ο πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ Ιωάννης Βαρδακαστάνης.

Πηγη:HealthDaily

7256_7257_7258_ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ_ΥΓΕΙΑΣ

..

Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι η πιο επικίνδυνη μορφή και μπορεί να αποβεί θανατηφόρα μέσα σε 24 ώρες – Περίπου το 20% των ατόμων που νοσούν από βακτηριακή μηνιγγίτιδα αναπτύσσουν μακροχρόνιες επιπλοκές

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε τις πρώτες παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση, τη θεραπεία και τη φροντίδα της μηνιγγίτιδας, με στόχο την ταχύτερη ανίχνευση, την έγκαιρη θεραπεία και τη βελτίωση της μακροχρόνιας φροντίδας για όσους έχουν πληγεί. Παρά τις αποτελεσματικές θεραπείες και τα εμβόλια κατά ορισμένων μορφών μηνιγγίτιδας, η νόσος παραμένει μια σημαντική απειλή για τη Δημόσια Υγεία παγκοσμίως.

Περίπου το 20% των ατόμων που νοσούν από βακτηριακή μηνιγγίτιδα αναπτύσσουν μακροχρόνιες επιπλοκές, όπως αναπηρίες που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής. Η νόσος επιφέρει επίσης σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος για τα άτομα, τις οικογένειες και τις κοινότητες.

«Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα σκοτώνει έναν στους έξι ανθρώπους που προσβάλλει και αφήνει πολλούς άλλους με διαρκείς προκλήσεις υγείας», δήλωσε ο Δρ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. «Η εφαρμογή αυτών των νέων κατευθυντήριων οδηγιών θα βοηθήσει στη διάσωση ζωών, τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης φροντίδας και την ενίσχυση των συστημάτων υγείας».

Η βελτίωση της κλινικής διαχείρισης της μηνιγγίτιδας είναι απαραίτητη για τη μείωση της θνησιμότητας και της νοσηρότητας, την ελαχιστοποίηση των μακροχρόνιων επιπλοκών και την ενίσχυση της ποιότητας ζωής των ατόμων και των κοινοτήτων που πλήττονται.

Οι νέες οδηγίες παρέχουν επιστημονικά τεκμηριωμένες συστάσεις για τη διαχείριση παιδιών άνω του ενός μηνός, εφήβων και ενηλίκων με οξεία μηνιγγίτιδα που έχει αποκτηθεί στην κοινότητα.

Καλύπτουν όλα τα στάδια της κλινικής φροντίδας, όπως η διάγνωση, η αντιβιοτική θεραπεία, η υποστηρικτική αγωγή και η διαχείριση των μακροχρόνιων επιπτώσεων. Δεδομένων των ομοιοτήτων στην κλινική εικόνα, η διάγνωση και οι προσεγγίσεις θεραπείας αφορούν τόσο βακτηριακές όσο και ιογενείς μορφές.

Οι οδηγίες περιλαμβάνουν προσεγγίσεις για μη επιδημικές και επιδημικές συνθήκες, αντικαθιστώντας τις προηγούμενες οδηγίες του ΠΟΥ από το 2014 για την ανταπόκριση σε επιδημίες μηνιγγίτιδας.

Καθώς οι περιοχές με περιορισμένους πόρους φέρουν το μεγαλύτερο βάρος της νόσου, οι οδηγίες έχουν αναπτυχθεί ειδικά για να προσφέρουν τεχνική καθοδήγηση κατάλληλη για εφαρμογή σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Απευθύνονται σε επαγγελματίες υγείας σε μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας, συμπεριλαμβανομένων των επειγόντων, των νοσηλευτικών και των εξωτερικών ιατρείων. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν από υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, φορείς σχεδιασμού της υγείας, ακαδημαϊκά ιδρύματα και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών για την υποστήριξη δράσεων εκπαίδευσης, ενίσχυσης δυναμικού και έρευνας.

Εξάλειψη της μηνιγγίτιδας έως το 2030

Οι οδηγίες συμβάλλουν στον ευρύτερο Παγκόσμιο Οδικό Χάρτη «Νικώντας τη Μηνιγγίτιδα έως το 2030», που εγκρίθηκε από τα κράτη μέλη του ΠΟΥ το 2020. Στόχος του είναι:

• Η εξάλειψη των επιδημιών βακτηριακής μηνιγγίτιδας.
• Η μείωση των κρουσμάτων εμβολιαστικά προλαμβανόμενης βακτηριακής μηνιγγίτιδας κατά 50% και των θανάτων κατά 70%.
• Η μείωση της αναπηρίας και η βελτίωση της ποιότητας ζωής μετά τη νόσο.

Η επίτευξη αυτών των στόχων απαιτεί συντονισμένη δράση σε πέντε βασικούς τομείς:

Διάγνωση και θεραπεία: Ταχύτερη ανίχνευση και βέλτιστη κλινική διαχείριση.

Πρόληψη και έλεγχος επιδημιών: Ανάπτυξη νέων, οικονομικά προσιτών εμβολίων, υψηλή εμβολιαστική κάλυψη και βελτιωμένη ετοιμότητα και αντίδραση σε επιδημίες.

Επιτήρηση της νόσου: Ενίσχυση των συστημάτων παρακολούθησης για καθοδήγηση των στρατηγικών πρόληψης και ελέγχου.

Φροντίδα και υποστήριξη: Έγκαιρη αναγνώριση και καλύτερη πρόσβαση σε φροντίδα και υποστήριξη για τις επιπτώσεις της μηνιγγίτιδας.

Υποστήριξη και συμμετοχή: Ενίσχυση της πολιτικής βούλησης και της ένταξης σε εθνικά σχέδια, βελτίωση της κατανόησης της νόσου από το κοινό και προώθηση του δικαιώματος στην πρόληψη, τη φροντίδα και τη μετα-νοσηλεία.

Με αυτές τις οδηγίες, ο ΠΟΥ προσφέρει στα κράτη ένα κρίσιμο εργαλείο για να καλύψουν τα κενά στη διάγνωση, τη θεραπεία και τη φροντίδα της μηνιγγίτιδας, διασφαλίζοντας ότι περισσότεροι άνθρωποι θα λαμβάνουν έγκαιρη θεραπεία και μακροπρόθεσμη υποστήριξη.

Εδώ αναλυτικά οι νέες κατευθυντήριες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τη διαχείριση της μηνιγγίτιδας.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η συγκεκριμένη χώρα αναμένεται ότι μέχρι το 2040 θα έχει εξαλείψει τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, χάρη στη συμμετοχή των πολιτών της στο πρόγραμμα εμβολιασμού κατά του HPV

Η Δανία αναμένεται ότι μέχρι το 2040 θα έχει εξαλείψει τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, χάρη στη συμμετοχή των πολιτών της στο πρόγραμμα εμβολιασμού κατά του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV, κονδυλώματα) και στην ανίχνευση, ανακοίνωσε σήμερα ο Δανικός Σύνδεσμος Μάχης Κατά του Καρκίνου.

Αυτή τη στιγμή, η συχνότητα αυτού του τύπου καρκίνου είναι κάτω από 10 στους 100.000, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στη δανική Επιθεώρηση των Ιατρών.

Η Σουηδία έχει ακόμα πιο βραχύ στόχο εξάλειψης, για το 2027, σύμφωνα με τα σουηδικά περιφερειακά κέντρα καρκινολογίας (RCC).

Πηγη:https://www.ygeiamou.gr/

Οι εργαστηριακοί γιατροί θεωρούν ότι η κοινή δήλωση των ευρωπαϊκών ιατρικών οργανισμών αποτελεί δικαίωση για ένα μέτρο που τους «στραγγαλίζει» οικονομικά εδώ και χρόνια

Τις αυτόματες επιστροφές (clawback και rebate) που συνεχίζουν να εφαρμόζονται στην Ελλάδα παρότι αποτελούσαν … μνημονιακό μέτρο, καταγγέλλουν οκτώ μεγάλοι ιατρικοί οργανισμοί της Ευρώπης, με δήλωσή τους.

«Επαναλαμβάνουμε ότι οι ιατροί δικαιούνται δίκαιη, επαρκή και προβλέψιμη αμοιβή. Αυτό περιλαμβάνει την αμοιβή για τις παρεχόμενες ιατρικές υπηρεσίες, πέρα από το κόστος της εξέτασης, π.χ. για τα ιατρικά υλικά που χρησιμοποιούνται. Αυθαίρετες τροποποιήσεις στην αποζημίωση χωρίς διαβούλευση με την ιατρική κοινότητα και υποχρεωτικές μειώσεις αμοιβών μετά την παροχή υπηρεσιών είναι απαράδεκτες και άδικες.

Σύμφωνα με την ΠΟΕΡΓΙ, η τοποθέτηση αυτή αποτελεί δικαίωση για τους επιστήμονες εργαστηριακούς ιατρούς της Ελλάδας, που εδώ και χρόνια «δίνουμε αγώνα ενάντια σε ένα μέτρο που στραγγαλίζει οικονομικά τις δομές, μας εξαντλεί και διαλύει κάθε έννοια συμβατικής και ηθικής ισορροπίας μεταξύ επαγγελματία και κράτους». Οι εργαστηριακοί γιατροί ζητούν από τον Πρωθυπουργό να σταθεί με πράξεις δίπλα στους γιατρούς. «Οι γιατροί δεν είναι αριθμοί. Είναι οι θεματοφύλακες της δημόσιας υγείας. Και η Ευρώπη μόλις το υπενθύμισε σε όλους», καταλήγει η ΠΟΕΡΓΙ.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Με μια μακροσκελή ανάρτησή του στο Χ ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης απαντά στα ερωτήματα που έθεσε η «Εφημερίδα των Συντακτών», σχετικά με το μνημόνιο του προληπτικού ελέγχου για γενετικές ασθένειες. Η εφημερίδα σε δημοσιεύματά της έκανε λόγο για «ιδιωτικοποίηση του DNA των νεογνών», θέτοντας ερωτήματα προς τον υπουργό Υγείας.

Ο κ. Γεωργιάδης υπερασπίζεται το πρόγραμμα First Steps το οποίο όπως σημειώνει ακόμα δεν έχει μπει σε φάση υλοποίησης επισημαίνοντας: «Το θεωρώ μεγάλη μου ευθύνη να μπορούμε να σώσουμε κάποια παιδιά και να μην το κάνουμε».

Η ανάρτηση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη έχει ως εξής:

«Στις θητείες μου ως Υπουργός, πάντα πίστευα στην διαφάνεια και στην λογοδοσία. Η @EFSYNTAKTON έχει θέσει μία σειρά ερωτημάτων προς εμένα και προς το Υπουργείο Υγείας για το μνημόνιο του προληπτικού ελέγχου για γενετικές ασθένειες. Αν και η “αποκάλυψη” του ήταν τόσο “μεγάλη” που τα είχε όλα τότε δημοσιεύσει το ΑΠΕ https://amna.gr/macedonia/article/755665/Dorean-diagnosi-500-genetikon-pathiseon-se1000-brefi-stin-Ellada…:

Εν τούτοις θεωρώ ορθόν για την πληροφόρηση της Κοινής Γνώμης, να απαντήσω σε όλα τα ερωτήματα τους ένα προς ένα και αναλυτικά. Άλλωστε δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε εδώ όλα γίνονται για να σώσουμε ζωές παιδιών και τις οικογένειές τους, από ασθένειες που εμείς ακόμη στην Ελλάδα δεν μπορούμε εγκαίρως να εντοπίσουμε.

Το θεωρώ μεγάλη μου ευθύνη να μπορούμε να σώσουμε κάποια παιδιά και να μην το κάνουμε: Πρώτες είναι οι απαντήσεις των ερωτημάτων που απευθύνονται σε μένα προσωπικά:

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΦΣΥΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

Ερώτηση 1

Τον Οκτώβριο του 2024 είχατε δηλώσει εξ αποστάσεως στο συνέδριο του ICoNS, εκπροσωπώντας μάλιστα ρητά τον πρωθυπουργό, ότι “το γενωμικό screening δεν είναι απλώς μια τεχνολογική πρόοδος, αλλά μια σημαντική ηθική επιλογή και μια επένδυση για το μέλλον των παιδιών μας και της κοινωνίας μας”. Δεδομένου ότι δεν είστε ειδικός σε τέτοια θέματα, θα θέλαμε να μας ενημερώσετε αν η τοποθέτησή σας αυτή βασίστηκε στην εκτίμηση κάποιου συγκεκριμένου θεσμικού επιστημονικού οργάνου της χώρας.

Απάντηση: Επιμένω στις δηλώσεις μου στο συνέδριο του IcoNS διότι εκφράζουν την πολιτική μας θεώρηση ως προς την αναγκαιότητα της πρόληψης και της προστασίας της δημόσιας υγείας. Αυτή η αναγκαιότητα υπαγορεύει την απόφαση μου να στηρίξω επιστημονικές πρωτοβουλίες τα ερευνητικά αποτελέσματα των οποίων θα προλάβουν εκδήλωση ασθενειών, θα θεραπεύσουν έγκαιρα και θα σώσουν ζωές, εξοικονομώντας συγχρόνως πολύτιμους πόρους του ΕΣΥ. Η δε δήλωσή μου περί “ηθικής επιλογής και επένδυσης για το μέλλον” εδράζεται σε διεθνώς κατοχυρωμένες βιοηθικές θέσεις -όπως διατυπώνονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, την UNESCO, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δεοντολογίας στην Έρευνα, καθώς και από εθνικά συμβούλια άλλων κρατών μελών- σύμφωνα με τις οποίες ο προσυμπτωματικός γενετικός έλεγχος ενισχύει την αυτονομία, την πρόληψη και τη δικαιοσύνη στην υγειονομική φροντίδα. Τα θεσμικά επιστημονικά όργανα της χώρας δεν πρέπει να διαδραματίζουν πολιτικό ρόλο ούτε υπαγορεύουν τις κυβερνητικές επιλογές οι οποίες εκπορεύονται από τις αρχές και τις αξίες που υπηρετούμε. Αντίθετα πιστεύουμε ότι όταν οριστικοποιηθεί η έναρξη του προγράμματος First Steps θα ασκήσουν τον θεσμικό τους ρόλο ο οποίος ενισχύεται από το πρόγραμμα αυτό και θα αποτελέσουν αρωγό στην εφαρμογή της πολιτικής μας στον τομέα της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας.

Ερώτηση 2

Σωστά υποθέτουμε ότι είστε προσωπικά δεσμευμένος με την προώθηση και την επιτυχία του προγράμματος γενετικού προληπτικού νεογνικού ελέγχου First Steps στην Ελλάδα;

Απάντηση: Είμαι προσωπικά δεσμευμένος στην άσκηση και στην εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής η οποία στον τομέα της υγείας περιλαμβάνει την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση. Με την έννοια αυτή στηρίζω το πρόγραμμα αυτό και ευελπιστώ τα ερευνητικά του αποτελέσματα να δικαιώσουν την επιλογή του αυτή.

Ερώτηση 3

Είστε ικανοποιημένος από την εξέλιξη του προγράμματος First Steps; Υπάρχουν κάποια εμπόδια που πρέπει να υπερπηδηθούν;

Απάντηση: Η ερώτηση αυτή προϋποθέτει, εσφαλμένα, ότι το πρόγραμμα First Steps βρίσκεται σε φάση υλοποίησης, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μέχρι στιγμής έχει συγκροτηθεί μόνον η επιτροπή παρακολούθησης της προγραμματικής σύμβασης και δεν έχει ξεκινήσει η πρακτική εφαρμογή του προγράμματος. Συνεπώς είναι πρόωρη η εξαγωγή συμπερασμάτων. Το επιστημονικό συμβούλιο του Ι.Υ.Π έχει διατυπώσει κάποιες ενστάσεις οι οποίες αξιολογούνται από το Υπουργείο και την επιτροπή παρακολούθησης και εφόσον κάποιες από αυτές κριθούν βάσιμες θα ληφθούν υπόψη κατά την υλοποίηση».

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νέο κεφάλαιο για την Ιατρική επιστήμη ανοίγει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Εισέρχεται στην «μετακλινική εποχή», όπου τη διαμορφώνουν οι αλγόριθμοι και τα μεγάλα δεδομένα. Τι σημαίνει όμως αυτό για το γιατρό; Ποια η θέση του στην εποχή των αλγορίθμων και της Τεχνητής Νοημοσύνης;

«Η Ιατρική, ένα μείγμα εμπειρίας, τέχνης και επιστήμης, εξελίσσεται διαχρονικά με βάση τις αντίστοιχες ιστορικές συνθήκες και δυνατότητες.

Η Κλινική Εποχή –αυτή που βασίστηκε στην επιδέξια παρατήρηση, τη διαγνωστική σκέψη και τη θεραπευτική πράξη του ιατρού– κυριάρχησε από την εποχή του Ιπποκράτη μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα. Σήμερα, όμως, στεκόμαστε στο κατώφλι μιας νέας εποχής: της Μετακλινικής Εποχής, όπου οι αλγόριθμοι, η τεχνητή νοημοσύνη και τα μεγάλα δεδομένα δεν πλαισιώνουν απλώς την ιατρική πράξη· τη διαμορφώνουν».

Τα παραπάνω αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Πάνος Βάρδας, ομότιμος καθηγητής Καρδιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (2012-2014).

Η μετάβαση δεν είναι θεωρητική ούτε μελλοντική- είναι ήδη παρούσα

Η Μετακλινική Ιατρική προσδιορίζεται ως η επέκεινα τη Κλινικής Ιατρικής περίοδος όπου, ο αποφασιστικός ρόλος του ιατρού ως κύριος διαγνώστης και θεραπευτής προοδευτικά θα συρρικνώνεται, μπροστά στις υπέρ- άνθρωπες (superhuman) δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η μετάβαση δεν είναι θεωρητική ούτε μελλοντική — είναι ήδη παρούσα, αναφέρει ο κ. Βάρδας. Συστήματα τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) χρησιμοποιούνται σήμερα για την ανάλυση απεικονιστικών εξετάσεων, για την πρόβλεψη καρδιακών συμβαμάτων, για τη διαλογή επειγόντων περιστατικών και για την ανίχνευση γενετικών προδιαθέσεων.

«Η ιατρική γνώση, κάποτε συγκεντρωμένη σε βιβλιοθήκες και εγχειρίδια, σήμερα κυκλοφορεί σε πραγματικό χρόνο μέσα από υπολογιστικά νευρωνικά δίκτυα, που αναλύουν χιλιάδες δεδομένα ανά δευτερόλεπτο».

Ποια η θέση του γιατρού στη νέα εποχή;

Αυτή η επανάσταση μάς φέρνει ενώπιον μιας θεμελιώδους ερώτησης: Ποια είναι η θέση του ιατρού σε έναν κόσμο όπου οι αλγόριθμοι μπορούν να είναι ταχύτεροι, ακριβέστεροι και πιο «αντικειμενικοί»;

Η απάντηση, δηλώνει ο κ. Βάρδας, δεν είναι να απορρίψουμε την τεχνολογία, αλλά να ανασχηματίσουμε την ιατρική πράξη με βάση τις νέες συνθήκες. «Η Μετακλινική Εποχή δεν αντικαθιστά τον άνθρωπο· τον καλεί να μετεξελιχθεί. Η ιατρική πλέον δεν είναι μόνο πράξη γνώσης. Είναι πράξη μεταγνώσης: ικανότητα κατανόησης του πώς η πληροφορία παράγεται, πώς αξιολογείται, πώς φιλτράρεται, και κυρίως, πώς μετατρέπεται σε ανθρώπινη φροντίδα.

Ο ρόλος του γιατρού μετατοπίζεται. Από διαγνώστης, γίνεται συντονιστής νοημοσύνης: συνδυάζει ανθρώπινη κρίση και υπολογιστική ισχύ, ερμηνεύει αποτελέσματα με κλινικό ένστικτο, και προσδίδει σε κάθε αριθμό το βάρος του ατομικού ανθρώπινου πόνου. Η αλγοριθμική σκέψη δεν αντικαθιστά την ιατρική σοφία· την απαιτεί σε ανώτερο επίπεδο».

Το δεύτερο βασικό ερώτημα

Σύμφωνα με τον κ. Βάρδα, η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πανάκεια. Οι αλγόριθμοι είναι τόσο καλοί όσο τα δεδομένα που τους τροφοδοτούν. «Ενδέχεται να ενισχύσουν τις υπάρχουσες προκαταλήψεις, να υποτιμήσουν ατομικές ιδιαιτερότητες, ή να μετατοπίσουν την ηθική πυξίδα της ιατρικής από την προσωπική φροντίδα προς την ψυχρή βελτιστοποίηση. Εδώ βρίσκεται το κεντρικό δίλημμα: Πώς εξισορροπούμε την υπολογιστική ισχύ με την ανθρώπινη αξία;

Σε αυτή την πρόκληση, η έννοια της Μετακλινικής Ιατρικής αναδεικνύεται ως η γέφυρα. Δεν πρόκειται για τεχνικό όρο. Είναι ένα νέο φιλοσοφικό και επιστημολογικό πλαίσιο, όπου η κλινική τέχνη εμπλουτίζεται με αλγοριθμική επίγνωση, με έμφαση στην ανθρώπινη ίαση και όχι μόνο στη βιολογική αποκατάσταση. Στην καρδιά της Μετακλινικής Ιατρικής βρίσκεται η αναγνώριση ότι η ιατρική δεν είναι ούτε τεχνολογία ούτε εμπειρία — είναι σχέση».

Οι αποφάσεις ενδέχεται να λαμβάνονται από μηχανές

Η ανάγκη για εκπαίδευση των νέων ιατρών σε αυτή τη νέα εποχή είναι επείγουσα, προσθέτει ο καθηγητής. «Δεν αρκεί να γνωρίζουν την ανατομία ή τη φαρμακολογία· πρέπει να κατανοούν πώς λειτουργεί ένα νευρωνικό δίκτυο, πώς εντοπίζεται η μεροληψία σε έναν αλγόριθμο, και κυρίως, πώς προστατεύεται η αξιοπρέπεια του ασθενούς σε έναν κόσμο όπου οι αποφάσεις ενδέχεται να λαμβάνονται από μηχανές.

Η μετακλινική εποχή δεν είναι δυστοπία. Είναι ευκαιρία. Ευκαιρία για μια βαθύτερη, πιο στοχαστική ιατρική, όπου η τεχνολογία απελευθερώνει τον γιατρό από τη γραφειοκρατία και του επιτρέπει να αφιερωθεί ξανά στο ουσιώδες: τον άνθρωπο.

Αν ο 20ός αιώνας ανήκε στην κλινική πράξη, ο 21ος ανήκει στη μετακλινική ιατρική. Μια νέα επιστήμη επούλωσης της ψυχής και του σώματος, με βάση τις ασύλληπτες δυνατότητες των αλγορίθμων της Τεχνητής Νοημοσύνης και της ανθρώπινης ενσυνείδησης».

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της παγκόσμιας έκθεσης ευτυχίας, για το 2025, ο καθηγητής πολιτικής υγείας Κυριάκος Σουλιώτης, Κοσμήτωρ της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καταγράφει τους παράγοντες που συνθέτουν το αίσθημα της ευημερίας και εξηγεί πού οφείλεται η κατάταξη της χώρας μας η οποία κατρακύλησε στην 81η θέση.

Στην Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας (που κατατάσσει τις χώρες του κόσμου με βάση το πόσο ικανοποιημένοι αισθάνονται οι πολίτες τους από τη ζωή τους), η Φινλανδία για όγδοη συνεχή χρονιά διατήρησε την πρωτιά της, ακολουθούμενη από άλλες σκανδιναβικές χώρες, ενώ μέσα στην πρώτη 10άδα βρέθηκαν για πρώτη φορά η Κόστα Ρίκα και το Μεξικό. Οι ΗΠΑ αντίστοιχα βρέθηκαν εκτός της 20άδας, καταγράφοντας τη χαμηλότερη κατάταξή τους στην ιστορία της έκθεσης ευτυχίας καταλαμβάνοντας την 24η θέση, ενώ πτωτική πορεία ακολούθησε και η Ελλάδα που βρέθηκε στην 81η θέση, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες από την περσινή 64η θέση.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής πολιτικής υγείας Κυριάκος Σουλιώτης, Κοσμήτωρ της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, τα ευρήματα της έκθεσης αποτελούν τροφή για σκέψη και κυρίως σηματοδοτούν πως το αίσθημα της ευημερίας είναι πολυπαραγοντικό και πως δεν υπάρχει «αντικειμενική» ευτυχία. Τέτοιου είδους όμως εκθέσεις και έρευνες είναι χρήσιμες για να δούμε τι κάνουν οι άλλοι καλά, να αντιγράψουμε καλές πρακτικές, να διορθώσουμε «κακώς κείμενα» και να διαπιστώσουμε τελικώς πως αυτή η υποκειμενική ευημερία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτό που λέμε «κανονικότητα».

Η λέξη κανονικότητα ουσιαστικά αντιπροσωπεύει την σταθερή δομή ενός κράτους, το ισχυρό κοινωνικό δίκτυο, την προστασία της καθημερινότητας των πολιτών, την ανταποδοτικότητα της φορολόγησης, την διαφάνεια και την λογοδοσία (ειδικά αναφορικά με τις οικονομικές υποχρεώσεις) και την σταθερότητα.

Αν περιμέναμε πιο ευτυχισμένοι πολίτες να είναι εκείνοι που έχουν το υψηλότερο ΑΕΠ και το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, θα διαπιστώσουμε ότι κάνουμε λάθος. Σε οικονομικό επίπεδο, ο καθηγητής Κυριάκος Σουλιώτης εξηγεί πως είναι σημαντικό να υπάρχει φορολογική εγγραμματοσύνη-που στην Ελλάδα απουσιάζει και φυσικά πάταξη της φοροδιαφυγής. Στην πατρίδα μας η φοροδιαφυγή, μπορεί να μειώθηκε, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει και ως νοοτροπία διαδόθηκε πολύ στα χρόνια των μνημονίων που ο κόσμος γονάτισε από την υπερφορολόγηση κι άρχισε να ψάχνει τρόπους διαφυγής, (πλην των μισθωτών και των συνταξιούχων που είναι τα συνήθη υποζύγια).

Ο Κυριάκος Σουλιώτης εκτιμά ότι η φοροδιαφυγή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με ελεγκτικούς μηχανισμούς, χρειάζεται να δοθούν κίνητρα στον πολίτη, να έχει όφελος στη φορολογία. Επίσης έχουν υποτιμηθεί οι έμμεσοι φόροι που αποτυπώνουν το οικονομικό status και την αγοραστική δύναμη –γιατί άλλο προϊόν θα αγοράσει ο πιο εύπορος κι άλλο ο λιγότερο εύπορος. Μιλάμε πολύ για τους άμεσους φόρους και δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία στους έμμεσους. Το οξύμωρο είναι πως στα σκανδιναβικά κράτη που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις των πιο ευτυχισμένων χωρών η φορολογία των πολιτών είναι βαριά, όμως τα χρήματα που δίνουν στο κράτος έχουν υψηλή ανταποδοτικότητα. Επίσης εκεί οι πολίτες δεν διανοούνται να φοροδιαφύγουν γιατί γνωρίζουν ότι το έλλειμμα θα το πληρώσουν όλοι οι άλλοι- κάτι που στην Ελλάδα δεν έχει διαδοθεί σαν γνώση στο ευρύ κοινό. Έχουμε στην χώρα μας φορολογικό αναλφαβητισμό και δεν καταλαβαίνουμε πως όταν κάποιοι δεν πληρώνουν φόρους, το «κενό» το καταβάλουμε από την τσέπη μας με πρόσθετη φορολόγηση όλοι μας, όπως εξηγεί ο καθηγητής.

Κανονικότητα, ο κοινός παρονομαστής

Η πληθώρα των παραγόντων που οδηγεί σε μια αίσθηση ευημερίας φαίνεται και από το γεγονός πως μέσα στην πρώτη δεκάδα έχουμε ιδιαίτερες περιπτώσεις κρατών, όπως το Ισραήλ και το Μεξικό. Το τελευταίο μάλιστα έχει υψηλή εγκληματικότητα και δεν θα αναμέναμε να το δούμε σε αυτή την κατάταξη, καθώς καταλαμβάνει τη 10η θέση.

Πολύτιμα διδάγματα από τους νικητές στην ευτυχία

Το κλίμα τώρα φαίνεται να μην διαδραματίζει τόσο σημαντικό ρόλο, καθώς αποτελεί κοινό μυστικό πως οι σκανδιναβικές χώρες έχουν βαρύ χειμώνα, ελάχιστες ώρες ηλιοφάνειας κατά τους χειμερινούς μήνες και γενικά δεν έχουν αυτό το φως που χαρακτηρίζει τη δική μας πατρίδα. Κι όμως δεν φαίνεται να τους επηρεάζει. Επίσης ένα άλλο σημαντικό εύρημα αφορά την κουλτούρα των σκανδιναβών που περνούν και μόνοι τους καλά.

Οι μεσογειακοί λαοί, σαν τους Έλληνες έχουν περισσότερο ανεπτυγμένα τα τοπικά δίκτυα, της γειτονιάς, της οικογένειας και στην πανδημία του κορονοϊού είδαμε πως αυτά λειτουργούν. Ένα δίδαγμα που μπορούμε να πάρουμε από τα σκανδιναβικά κράτη είναι η σημασία της συμμετοχής των γυναικών στον επαγγελματικό στίβο και την παραγωγή. Μια λανθασμένη νοοτροπία ετών στην Ελλάδα υπονοούσε πως μια γυναίκα που γίνονταν μητέρα έπρεπε να μείνει στο σπίτι με τα παιδιά. «Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε με το να μείνουν ‘παρκαρισμένες’ στο σπίτι οι γυναίκες στα πιο δημιουργικά και παραγωγικά τους χρόνια» λέει ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας Κυριάκος Σουλιώτης καταγράφοντας εκείνες τις βέλτιστες πρακτικές που θα μας βοηθήσουν να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία για όλους.

Ποιες είναι για το 2025 οι πιο ευτυχισμένες χώρες

Για την ιστορία, η πρώτη 20άδα της έκθεσης για το 2025 απαρτίζεται από την πρωταθλήτρια στην ευτυχία Φινλανδία και ακολουθούν η Δανία, η Ισλανδία, η Σουηδία, η Ολλανδία, η Κόστα Ρίκα, η Νορβηγία, το Ισραήλ, το Λουξεμβούργο, το Μεξικό, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Λιθουανία, η Αυστρία, ο Καναδάς, η Σλοβενία και η Τσεχία.

Οι τέσσερις πρώτες χώρες στη λίστα παραμένουν στην ίδια σειρά με το 2024, ενώ σταθερή στο Νο 7 βρίσκουμε για 2η χρονιά τη Νορβηγία. Η έκθεση αποτελεί σύμπραξη της Gallup, του Ερευνητικού Κέντρου Ευημερίας της Οξφόρδης, του Δικτύου Λύσεων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ και μιας συντακτικής επιτροπής.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Υπάρχει σημαντικά υψηλότερος κίνδυνος πρώιμης έναρξης πολλών, ιδιαίτερα καρδιομεταβολικών, συννοσηροτήτων μεταξύ των εφήβων που ζουν με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, με τον κίνδυνο να αυξάνεται καθώς αυξάνεται ο ΔΜΣ.

Νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Παχυσαρκία (ECO 2025, Μάλαγα, Ισπανία, 11-14 Μαΐου) δείχνει ότι το ποσοστό των εφήβων που ζουν με υπέρβαρα ή παχυσαρκία στην Αγγλία έχει αυξηθεί κατά 50% από το 2008-2010 (22%) έως το 2021-2023 (33%). Η έρευνα, που παρουσιάστηκε σε δύο μελέτες, είναι από τον Δρ. Dinesh Giri, Σύμβουλο Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, Bristol Royal Hospital for Children και Honorary Senior Lecturer, University of Bristol, και τον Dr. Senthil Senniappan, Consultant Pediatric Endocrinologist, Alder Hey Children’s Hospital, στο Νοσοκομείο του Ηνωμένου Βασιλείου.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία κατά την εφηβεία συνδέονται με αυξημένη νοσηρότητα. Σε αυτή τη μελέτη, οι συγγραφείς στόχευαν να εκτιμήσουν τον επιπολασμό του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας μεταξύ των εφήβων στην Αγγλία χρησιμοποιώντας δεδομένα υγειονομικής περίθαλψης που συλλέγονται τακτικά. Διερεύνησαν επίσης τη σχέση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος των εφήβων (ΔΜΣ) και της εμφάνισης συννοσηρών καταστάσεων κατά την εφηβεία. Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν συνδεδεμένα δεδομένα πρωτογενούς φροντίδας (Clinical Practice Research Datalink [CPRD]) και δευτερογενή (Στατιστικά Επεισοδίων Νοσοκομείου) για την ανάλυσή τους.

Μεταξύ των εφήβων ηλικίας 12-17 ετών που εγγράφηκαν σε ένα ιατρείο συνεισφοράς CPRD (περίπου το 20% των πρακτικών σε εθνικό επίπεδο) από το 2008-2023 με μετρήσεις ΔΜΣ και χρησιμοποιώντας τις εκατοστά αναφοράς ανάπτυξης του Ηνωμένου Βασιλείου 1990 (μια ευρέως χρησιμοποιούμενη αναφορά για μελέτες αυτού του τύπου). Το υπερβολικό βάρος ορίστηκε ως στο ή πάνω από το 91ο εκατοστό και η παχυσαρκία ως στο ή πάνω από το 98ο εκατοστό.

Υπολογίστηκαν οι κυλιόμενοι επιπολασμοί τριών ετών για το υπέρβαρο και την παχυσαρκία, καθώς παρέχουν πιο σταθερές εκτιμήσεις και μια σαφέστερη εικόνα των μακροπρόθεσμων τάσεων αντί να επικεντρώνονται σε μικρές αλλαγές από έτος σε έτος. Οι συγγραφείς εξηγούν ότι αυτό βοηθά στην εξομάλυνση τυχόν τυχαίων σκαμπανεβάσεων που μπορεί να συμβούν σε ένα μόνο έτος.

Έφηβοι με υγιές βάρος ΔΜΣ, πάνω ή πάνω από τη 2η και κάτω από την 91η εκατοστιαία μονάδα, συμπεριλήφθηκαν ως σύγκριση. Τα κοινωνικοδημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά για τους εφήβους περιγράφηκαν στην πρώτη καταγραφή του ΔΜΣ. Η συχνότητα εμφάνισης νέων συννοσηροτήτων κατά την εφηβεία συγκρίθηκε μεταξύ των εφήβων που ζουν με υπέρβαρους ή παχύσαρκους και εκείνων με υγιές βάρος χρησιμοποιώντας στατιστικά μοντέλα.

Ο επιπολασμός της περιόδου του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας αυξήθηκε από 22% το 2008-2010 σε 33% το 2021-2023. Υπήρξαν ενδείξεις για μια πιο απότομη αύξηση κατά τη διάρκεια / μετά την πανδημία COVID-19. Μεταξύ 139.258 εφήβων που ζουν με υπέρβαρους, 140.990 με παχυσαρκία και 560.789 με υγιές βάρος, υψηλότερες αναλογίες με υπέρβαρο (26%) ή παχυσαρκία (31%) από το υγιές βάρος (22%) διέμεναν στις πιο υποβαθμισμένες γεωγραφίες (υπολογισμένες κατά δεκαημέρες ή ομάδες 10%).

Υψηλότερα ποσοστά όσων ζούσαν με υπέρβαρα (8%) και παχυσαρκία (27%) είχαν ζήσει με παχυσαρκία κατά την παιδική ηλικία σε σχέση με τα άτομα με υγιές βάρος (1%). Νέα εμφάνιση ψυχικής υγείας (παχυσαρκία: 8,6% έναντι υπέρβαρου: 7,8% έναντι υγιούς βάρους: 7,1%), σωματική (11,6% έναντι 10,7% έναντι 9,3%) και καρδιομεταβολική (3,1% έναντι 1,2% έναντι 0,5%) εφηβεία κατά τη διάρκεια της εφηβείας, υψηλότερη συννοσηρότητα υπέρβαρο και χαμηλότερο σε άτομα με υγιές βάρος

Η δεύτερη μελέτη διερεύνησε άλλες συννοσηρότητες με περισσότερες λεπτομέρειες. Από τις 15 συννοσηρότητες που ερευνήθηκαν, οι κίνδυνοι των 14 ήταν σημαντικά υψηλότεροι σε εφήβους που ζούσαν με υπέρβαρους ή παχυσαρκούς σε σύγκριση με εκείνους με υγιές βάρος. Σε μια μέση παρακολούθηση έξι ετών, ο κίνδυνος πολλών συννοσηροτήτων ήταν υψηλότερος στους εφήβους που ζούσαν με υπέρβαρο (n=139.258) ή παχυσαρκία (n=140.990) από ό,τι σε εκείνους με υγιές βάρος (n=560.789).

Συγκεκριμένα, η αποφρακτική άπνοια ύπνου (3 φορές υψηλότερη [υπέρβαρη] και οκτώ φορές μεγαλύτερη [παχυσαρκία]), ο διαβήτης τύπου 2 (3 και 11 φορές υψηλότερος) και η σχετιζόμενη με μεταβολική δυσλειτουργία στεατική ηπατική νόσο (3 και 12 φορές υψηλότερη), ο προδιαβήτης (δύο και τέσσερις φορές υψηλότερος) και το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Οι συγγραφείς συμπεραίνουν, “Το βάρος του υπέρβαρου και της παχυσαρκίας μεταξύ των εφήβων στην Αγγλία είναι σημαντικό και αυξήθηκε μεταξύ 2008-2023. Υπάρχει σημαντικά υψηλότερος κίνδυνος πρώιμης έναρξης πολλών, ιδιαίτερα καρδιομεταβολικών, συννοσηροτήτων μεταξύ των εφήβων που ζουν με υπέρβαρο ή παχυσαρκία, με τον κίνδυνο να αυξάνεται καθώς αυξάνεται ο ΔΜΣ”.

Προσθέτουν: “Τα τελευταία 15 χρόνια, η παχυσαρκία στους εφήβους έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω ενός συνδυασμού αυξημένης κατανάλωσης υπερεπεξεργασμένων τροφίμων, καθιστικού τρόπου ζωής λόγω υπερβολικού χρόνου οθόνης, ανεπαρκούς ύπνου και αυξανόμενων προκλήσεων ψυχικής υγείας.

Σχετικά με τις συννοσηρότητες, λένε, “Για πολλές συννοσηρότητες που σχετίζονται με το βάρος, το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία στην εφηβεία συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο τόσο κατά την εφηβεία όσο και κατά την ενηλικίωση. Η αλλαγή του ΔΜΣ στην εφηβεία μπορεί να έχει μακροπρόθεσμο αντίκτυπο στον κίνδυνο εμφάνισης συννοσηροτήτων. Αυξημένη εστίαση στη διαχείριση βάρους στους εφήβους

Πηγη: https://www.healthweb.gr/