Κατηγορία: Ενημέρωση

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του ν.4354/2015 των υπαλλήλων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού (ΟΤΑ Α΄ βαθμού) και των νομικών προσώπων αυτών.

Με αφορμή την έκδοση της κοινής Υπουργικής Απόφασης (Κ.Υ.Α.) υπ΄ αριθμ.:οικ.2/7612/ΔΕΠ/21-3-2025 με τίτλο: «Καθορισμός επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του N.4354/2015 (A΄ 176) των υπαλλήλων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού (Ο.Τ.Α. Α΄ Βαθμού) και των Νομικών Προσώπων αυτών», η ΠΑ.Σ.Ο.ΝΟ.Π, επιδιώκοντας την δίκαιη μεταχείριση του νοσηλευτικού προσωπικού που απασχολείται σε ΟΤΑ τονίζει τα ακόλουθα:

Η εν λόγω κοινή Υπουργική Απόφαση επιφέρει τεράστιες ανισότητες με τις μειώσεις του επιδόματος σε μερικές κατηγορίες, εξαιρώντας από τους δικαιούχους τους εργαζόμενους στις Κοινωνικές Δομές των Δήμων, με τρόπο ανεξήγητα προκλητικό.

στους δικαιούχους, η συγκεκριμένη κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ.Υ.Α.) δημιουργείεξαιρέσεις, ανισότητες, αδικίες και ταυτόχρονα απαξιώνει τον ρόλο, τα δικαιώματακαι την καθημερινή προσπάθεια των εργαζομένων που παρέχουν σημαντικέςυπηρεσίες σε Δομές και υπηρεσίες των Δήμων και θέτουν σε κίνδυνο την Υγεία καιτην Ασφάλεια τους.

”Η Ομοσπονδία μας, διατρανώνει την απαίτησή της για την άρση της συγκεκριμένης αδικίας και δηλώνει ότι προτίθεται να σταθεί στο πλευρό των θιγόμενων με κάθε
τρόπο, αγωνιστικό και δικαστικό.” τονίζουν .

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η διαδικασία της εξέτασης περιλαμβάνει την ανάλυση συγκεκριμένων πρωτεϊνών και βιοδεικτών που σχετίζονται με τη νόσο. Αυτοί οι βιοδείκτες περιλαμβάνουν πρωτεΐνες όπως η βήτα αμυλοειδής και η ταυ, οι οποίες συσσωρεύονται στον εγκέφαλο των ατόμων με Αλτσχάιμερ.

Επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα εξέταση αίματος που μπορεί να προσδιορίσει την πρόοδο της νόσου Αλτσχάιμερ με ακρίβεια, ανοίγοντας νέους ορίζοντες για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της ασθένειας. Η εξέταση αυτή αξιοποιεί βιοδείκτες που σχετίζονται με τη διαδικασία της νόσου, επιτρέποντας στους γιατρούς να εκτιμήσουν πόσο προχωρημένη είναι η κατάσταση του ασθενούς.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο οργανισμός προτείνει 11 βέλτιστες πρακτικές για να αντιμετωπιστεί η έξαρση των ψυχικών προβλημάτων των νέων που έχουν ως αποτέλεσμα η αυτοκτονία να είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των νέων ηλικίας 15-29 ετών στην ΕΕ.

Την επιδεινούμενη ψυχική υγεία των εφήβων στην ΕΕ επισημαίνει στη νέα του σχετική έκθεση ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και προτείνει 11 βέλτιστες πρακτικές για έγκαιρη παρέμβαση.

«Η πρόσφατη αύξηση του άγχους και της κατάθλιψης στους νέους έχει συνδεθεί με παράγοντες όπως η πανδημία COVID-19, το κλιματικό άγχος, η οικονομική και παγκόσμια αβεβαιότητα και η προβληματική χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο αντίκτυπος είναι ανησυχητικός -μεταξύ 2018 και 2022, το άγχος και η κατάθλιψη μεταξύ των νέων κάτω των 20 ετών αυξήθηκαν κατά 20% και η αυτοκτονία είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των νέων ηλικίας 15-29 ετών στην ΕΕ. Οι μαθητές που βιώνουν ψυχική δυσφορία έχουν επίσης 25% περισσότερες πιθανότητες να επαναλάβουν μια τάξη», είναι οι ανησυχητικές διαπιστώσεις που παρατίθενται στην έκθεση.

Μάλιστα η έκθεση αναφέρει ότι “οι μαθητές που δηλώνουν ψυχική δυσφορία στην Ελλάδα, την Εσθονία, τη Δανία και την Ισλανδία έχουν τουλάχιστον 75% περισσότερες πιθανότητες να επαναλάβουν μια τάξη.”

Υπάρχουν όμως λύσεις, επισημαίνει ο ΟΟΣΑ που προτείνει «11 υποσχόμενες βέλτιστες πρακτικές, μεταξύ των οποίων:

✅ Προγράμματα με βάση το σχολείο, όπως το Icehearts στην Φινλανδία, το οποίο μείωσε στο μισό τον αριθμό των εφήβων που δεν βρίσκονται σε απασχόληση, εκπαίδευση ή κατάρτιση.

✅ Προληπτική υποστήριξη της ψυχικής υγείας, όπως η μεταρρύθμιση της ψυχολογικής θεραπείας του Βελγίου, η οποία μείωσε τις ψυχικές διαταραχές κατά 10%.

✅ Πρωτοβουλίες πρόληψης της αυτοκτονίας, όπως η SUPRA στην Αυστρία, που μειώνουν τους κινδύνους και σώζουν ζωές.

«Η εφαρμογή παρεμβάσεων που διευκολύνουν την πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας θα αυξήσει αναπόφευκτα το κρατικό κόστος, αλλά εκτεταμένες εργασίες έχουν επισημάνει το υψηλό άμεσο και έμμεσο κόστος των ψυχικών ασθενειών που δεν αντιμετωπίζονται και η επικείμενη δημοσίευση του ΟΟΣΑ για τα οικονομικά της ψυχικής υγείας θα αναφέρει την απόδοση της επένδυσης των συνήθως χρησιμοποιούμενων παρεμβάσεων ψυχικής υγείας, λαμβάνοντας υπόψη μια ευρύτερη κοινωνική προοπτική.», επισημαίνεται.

«Η κλιμάκωση αυτών των λύσεων απαιτεί επενδύσεις, αλλά το κόστος της αδράνειας είναι πολύ μεγαλύτερο.», υπογραμμίζεται από την έκθεση.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας θα περνάει μέσα από την εμπειρία και την αξιολόγηση των χρηστών υπηρεσιών υγείας. Το υπουργείο Υγείας βρίσκεται στην τελική ευθεία μιας νέας ψηφιακής εφαρμογής που δίνει την δυνατότητα στους πολίτες να αξιολογούν την εμπειρία της νοσηλείας τους με τρόπο άμεσο, γρήγορο και απλό.

Η αξιολόγηση του ΕΣΥ από τους πολίτες θα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, τις ελλείψεις, αλλά και τις δυνατότητες βελτίωσης της λειτουργίας του, ώστε να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις ανάγκες της κοινωνίας.

Μάλιστα, όπως αναφέρει σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Γενική Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας Λίλιαν- Βενετία Βιλδιρίδη, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θετικής αλλαγής, που προήλθε από παράπονα και καταγγελίες πολιτών είναι η υιοθέτηση του «Εικονικού Βοηθού» σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Πρόκειται για ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που λειτουργεί στην ιστοσελίδα του νοσοκομείου, και χάρη στη λειτουργία του οι τηλεφωνικές κλήσεις προς το νοσοκομείο έχουν μειωθεί σχεδόν κατά 90%.

«Η καινοτομία του συστήματος έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά προσεγγίζουμε εμείς τον πολίτη, τον ενθαρρύνουμε να μοιραστεί την εμπειρία του και ενσωματώνουμε τη φωνή του στη διαδικασία βελτίωσης των υπηρεσιών υγείας», τονίζει η κ. Βιλδιρίδη.

Ακολουθεί η συνέντευξη της ΓΓ υπηρεσιών Υγείας Λίλιαν Βιλδιρίδη:

Ερ: Ποια τα μέχρι σήμερα δεδομένα από τα Γραφεία Προστασίας Δικαιωμάτων Ληπτών Υγείας που λειτουργούν στα Νοσοκομεία;

Απ: Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που όλο και περισσότεροι πολίτες γνωρίζουν και εμπιστεύονται τα Γραφεία Προστασίας Δικαιωμάτων Ληπτών Υπηρεσιών Υγείας. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: Σύμφωνα με τα δεδομένα για το 2024, μέσα σε έναν μόλις χρόνο, οι γραπτές καταγγελίες αυξήθηκαν κατά 25,5%. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η αύξηση στα αιτήματα, κατά 36,4%, καθώς και στις θετικές εντυπώσεις, οι οποίες σημείωσαν άνοδο κατά 30,8%.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι οι πολίτες πλέον όχι μόνο γνωρίζουν πού να απευθυνθούν, όταν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα εντός των νοσοκομείων, αλλά και ότι διαπιστώνουν απτά αποτελέσματα στην επίλυση των θεμάτων που αναδεικνύουν.

Παρόλο που τα στοιχεία είναι ενθαρρυντικά, πιστεύουμε ότι ο θεσμός των Γραφείων Προστασίας Δικαιωμάτων Ληπτών Υπηρεσιών Υγείας έχει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες, οι οποίες δεν έχουν αξιοποιηθεί πλήρως. Γι’ αυτό, προχωράμε σε μια συνολική αναβάθμιση της λειτουργίας τους, ώστε να τα κάνουμε ακόμη πιο ορατά και ακόμη πιο αποτελεσματικά. Στόχος μας, είναι να τα μετατρέψουμε σε έναν πραγματικό σύμμαχο των ληπτών υπηρεσιών υγείας, ενισχύοντας την επιρροή τους και διασφαλίζοντας ότι κάθε φωνή ακούγεται και κάθε πρόβλημα αντιμετωπίζεται ουσιαστικά.

Ερ: Πού εστιάζουν αυτές οι καταγγελίες;

Απ: Με την εφαρμογή του «Κανονισμού Ενιαίας Διαχείρισης Καταγγελιών και Παραπόνων στα Νοσοκομεία του ΕΣΥ» από τον Σεπτέμβριο του έτους 2024, η συλλογή στοιχείων αναφορικά με τις καταγγελίες και τα παράπονα, ακολουθεί μία νέα, πιο λεπτομερή κατηγοριοποίηση. Έτσι, έχουμε την ευκαιρία να εντοπίζουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια πού πρέπει να παρέμβουμε βελτιωτικά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του έτους 2024, το υψηλότερο ποσοστό καταγγελιών (46,2%) αφορά στην αλληλεπίδραση του προσωπικού με τους λήπτες υπηρεσιών υγείας, με τα πιο συχνά προβλήματα σε αυτήν την κατηγορία να αφορούν στην επικοινωνία για το κλείσιμο ραντεβού (20,7%).

Στη δεύτερη θέση (40,4%) βρίσκονται οι καταγγελίες και τα παράπονα που σχετίζονται με τις διοικητικές διαδικασίες ή με διαδικαστικές δυσλειτουργίες, με τον πιο συχνό λόγο διαμαρτυρίας να είναι οι καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των διοικητικών διαδικασιών (9,5%).

Τρίτη έρχεται η κατηγορία του κλινικού έργου (13,4%), με τα παράπονα ή τις καταγγελίες να αφορούν κυρίως σε καθυστερήσεις στην πραγματοποίηση ή στον προγραμματισμό εξετάσεων(2,4%), καθώς και στην απρόσκοπτη συνεργασία των εμπλεκόμενων υπηρεσιών κατά τη διαχείριση των περιστατικών (2,3%).

Ερ: Μπορείτε να μας αναφέρετε κάποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα που εξαιτίας καταγγελιών προχωρήσατε σε βελτιώσεις;

Απ: Υπάρχουν πολλά παραδείγματα αλλαγών που επήλθαν μετά από παράπονα και καταγγελίες πολιτών και συνδέονται με τη βελτίωση της εμπειρίας των πολιτών κατά την παραμονή ή νοσηλεία τους εντός του νοσοκομείου.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας θετικής αλλαγής, που προήλθε από παράπονα και καταγγελίες πολιτών για καθυστέρηση κατά την τηλεφωνική εξυπηρέτηση, είναι η υιοθέτηση του «Εικονικού Βοηθού» σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Πρόκειται για ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που λειτουργεί στην ιστοσελίδα του νοσοκομείου, το οποίο εγκαταστάθηκε τον τελευταίο χρόνο και χάρη στη λειτουργία του οι τηλεφωνικές κλήσεις προς το νοσοκομείο έχουν μειωθεί σχεδόν κατά 90%. Ο εικονικός βοηθός παρέχει άμεσες απαντήσεις σε ζητήματα, όπως το κλείσιμο ραντεβού, η αναζήτηση τηλεφωνικών αριθμών και η ενημέρωση για το ωράριο των τμημάτων και τις εφημερίες.

Παράλληλα, νέες διοικητικές διαδικασίες διευκολύνουν την πρόσβαση στις υπηρεσίες και την καθοδήγηση των ασθενών εντός του νοσοκομείου, ενώ η σύσταση ειδικών επιτροπών σε ορισμένα νοσοκομεία έχει συμβάλει στην ουσιαστική εξέταση των αιτημάτων ασθενών και την τεκμηριωμένη απάντηση σε αυτά, καθώς και στην επίλυση ειδικότερων ζητημάτων, όπως η ασφάλεια των χώρων και η καλύτερη φύλαξη των προσωπικών αντικειμένων των ασθενών. Επιπλέον, συγκεκριμένα νοσοκομεία έχουν καθιερώσει διαδικασίες παρακολούθησης, ώστε να διασφαλίζεται ότι η διαχείριση των παραπόνων -κυρίως των προφορικών- οδηγεί σε πραγματικές αλλαγές.

Τέλος, με αφορμή καταγγελίες για ελλιπή ενημέρωση, πολλά νοσοκομεία επενδύουν περισσότερο στην εκπαίδευση των εργαζομένων, ώστε να έχουν καλύτερη επικοινωνία με τους ασθενείς. Μέσα από σεμινάρια, σαφείς κατευθυντήριες γραμμές και αναρτημένες οδηγίες στους χώρους των νοσοκομείων, το προσωπικό ενημερώνεται για τα δικαιώματα των ασθενών και τη διαδικασία υποβολής καταγγελιών.

Ερ: Το επόμενο διάστημα έρχεται ένας νέος τρόπος αξιολόγησης του ΕΣΥ από τους πολίτες. Πώς θα λειτουργεί;

Απ: Η εφαρμογή του νέου συστήματος αξιολόγησης του ΕΣΥ βρίσκεται πλέον στην τελική ευθεία, και είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι για αυτήν την καινοτόμα πρωτοβουλία. Πρόκειται για ένα ψηφιακό εργαλείο που φέρνει τους ασθενείς στο επίκεντρο, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αξιολογούν την εμπειρία της νοσηλείας τους με τρόπο άμεσο, γρήγορο και απλό.

Κάθε ασθενής θα λαμβάνει, 48 ώρες μετά το εξιτήριό του, ένα SMS με έναν μοναδικό υπερσύνδεσμο. Μέσω αυτού, θα μπορεί να συμπληρώσει ανώνυμα ένα ερωτηματολόγιο, υπό την προϋπόθεση ότι έχει προηγουμένως συναινέσει για τη συμμετοχή του στη διαδικασία αξιολόγησης.

Το ερωτηματολόγιο αποτελείται από 32 ερωτήσεις, κοινές για όλα τα νοσοκομεία, οι οποίες καλύπτουν βασικούς τομείς ποιότητας της νοσοκομειακής φροντίδας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ερωτήσεις για την προσβασιμότητα στις υπηρεσίες, την οργάνωση και τον συντονισμό της φροντίδας, την αλληλεπίδραση με το προσωπικό, την καθαριότητα των χώρων, τη συμμετοχή των ασθενών στη λήψη αποφάσεων για την υγεία τους, καθώς και την πληρότητα της ενημέρωσης και την καθοδήγηση πριν από το εξιτήριο. Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας των δεδομένων, οι ασθενείς θα έχουν στη διάθεσή τους συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο.

Ερ: Θα λειτουργεί συνδυαστικά με τα Γραφεία Δικαιωμάτων Ληπτών Υγείας;

Απ: Το νέο σύστημα αξιολόγησης θα λειτουργεί σε πλήρη εναρμόνιση με τα Γραφεία Προστασίας Δικαιωμάτων Ληπτών Υπηρεσιών Υγείας, τα οποία θα διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο σε σχέση με την επεξεργασία των δεδομένων που προκύπτουν από τη διαδικασία αξιολόγησης.

Συγκεκριμένα, τα Γραφεία θα έχουν πρόσβαση αποκλειστικά σε ανωνυμοποιημένα δεδομένα του νοσοκομείου στο οποίο ανήκουν, ώστε να εντοπίζουν αδυναμίες και τομείς προς βελτίωση. Σε στενή συνεργασία με τις υπηρεσίες του νοσοκομείου, θα προτείνουν τεκμηριωμένα μέτρα βελτίωσης, τα οποία θα μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Επιπλέον, τα Γραφεία θα βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία με τη Διοίκηση του νοσοκομείου, ώστε να παρακολουθείται η εφαρμογή των προτάσεών τους και να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα των παρεμβάσεων που δρομολογούνται για την υλοποίησή τους.

Πιστεύουμε ότι αυτός ο συνδυασμός διαρκούς ανατροφοδότησης, τεκμηριωμένης καινοτομίας και ουσιαστικής συνεργασίας θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για τη βελτίωση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Ερ: Ποιος είναι ο στόχος του νέου συστήματος;

Απ: Ο στόχος του νέου συστήματος αξιολόγησης είναι η δημιουργία ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που όχι μόνο ακούει τους λήπτες των υπηρεσιών υγείας, αλλά μαθαίνει από αυτούς και προσαρμόζεται δυναμικά στις ανάγκες τους. Η καινοτομία του συστήματος έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά προσεγγίζουμε εμείς τον πολίτη, τον ενθαρρύνουμε να μοιραστεί την εμπειρία του και ενσωματώνουμε τη φωνή του στη διαδικασία βελτίωσης των υπηρεσιών υγείας.

Συγχρόνως, διαμορφώνουμε συγκεκριμένη διαδικασία αξιοποίησης των δεδομένων, ώστε η συλλεγόμενη πληροφορία να χρησιμοποιείται στρατηγικά και ουσιαστικά σε όλα τα επίπεδα του συστήματος – από τα νοσοκομεία και τις Υγειονομικές Περιφέρειες έως το Υπουργείο Υγείας, που επιτελεί τον κρίσιμο ρόλο του συντονιστή.

Στόχος μας επομένως, δεν είναι να εφαρμόσουμε μια απλή, τυπική διαδικασία αξιολόγησης, αλλά να δημιουργήσουμε έναν σύγχρονο, ζωντανό μηχανισμό διαρκούς και συστηματικής ανατροφοδότησης. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να οικοδομήσουμε ένα δημόσιο σύστημα υγείας πιο αποτελεσματικό, πιο ανθρωποκεντρικό και πιο διαφανές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.insider.gr/

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι το Clostridium difficile μεταδίδεται 3,6 φορές περισσότερο από ότι εθεωρείτο, στις ΜΕΘ.

Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη μεταδίδεται μέσω  νοσοκομείων πιο εύκολα από ότι νόμιζαν άνθρωποι, αναφέρει νέα  έρευνα.

To βακτήριο Clostridium difficile –(C. diff) – εξαπλώνεται σε ΜΕΘ περισσότερο από τρεις φορές σε σχέση με  αυτό  που εκτιμάτο πρηγουμένως, αναφέρουν ερευνητές στο JAMA Network Open.

Ο Dr. Michael Rubin, του University of Utah, δήλωσε ότι το C. diff μπορεί να μεταδοθεί από επιφάνεια σε επιφάνεια για εβδομάδες σε μια ΜΕΘ, πριν τελικά μολύνει έναν ασθενή και συχνά περνά σε ασθενείς που δεν βρίσκονται ταυτόχρονα στο νοσοκομείο και αν το αγνοούμε πιθανόν θέτουμε σε μη αναγκαίο κίνδυνο ασθνείς.

Το C. diff συνήθως μολύνει ανθρώπους των οποίων τα εντερικά βακτήρια εξολοθρεύτηκαν από ισχυρά αντιβιοτικά. Το βακτήριο εγκαθίσταται και εκτοπίζει τα υγιή βακτήρια προκαλώντας διάρροια, πόνο στην κοιλιά και πυρετό.

Είναι πολύ ανθεκτικό. Μπορεί να επιζήσει για καιρό έξω από το σώμα με τη μορφή σπόρων φέροντας προστατευτική  επικάλυψη που μπορεί να αντιστέκεται σε αντισηπτικά όπως αυτά με βάση το αλκοόλ.

Η λοίμωξη με C. diff είναι μοιραία στο περίπου 6% των περιστατικών στις ΗΠΑ.

Η πάθηση είναι πολύ μεταδοτική αλλά έως τώρα δεν είναι σαφές πώς εξαπλώνεται μέσω εγκαταστάσεων περίθαλψης, δήλωσαν ερευνητές. Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι η απευθείας μετάδοση από ασθενή σε ασθενή ήταν σπάνια.

Οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα C. diff από 200 ασθενείς σε 2 ΜΕΘ και χιλιάδες δείγματα από επιφάνειες σε δωμάτια νοσοκομείων και χέρια υγειονομικών.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν γενετική ανάλυση για να ακολουθήσουν με ακρίβεια τις βακτηριακές κινήσεις στελεχών C. diff σε ένα νοσοκομείο.

Διαπίστωσαν έκθεση στο C. diff μεταξύ του 10% ασθενών της ΜΕΘ είτε στο σώμα του ασθενή είτε στο δωμάτιό του.

Στις περισσότερες περιπτώσεις,  το C. diff γενετικά ήταν όμοιο με αυτό που βρισκόταν στο σώμα ή στο δωμάτιο άλλου ασθενούς που υποδεικνύει ότι το βακτήριο μεταδόθηκε μεταξύ ασθενών παρά προήλθε από έξω από το  νοσοκομείο.

Η  Lindsay Keegan, του University of Utah Health, δήλωσε ότι ανακάλυψαν περίπου την ίδια ποσότητα μετάδοσης από ασθενή σε ασθενή που είχε διαπιστωθεί σε προηγούμενες έρευνες.

Το καινούργιο στην παρούσα έρευνα είναι ότι υπάρχει πολύ περισσότερη κίνηση του C. diff μεταξύ επιφανειών, από επιφάνεια σε ασθενή, και από ασθενή σε επιφάνεια σε σχέση με αυτό που πιστεύαμε προηγουμένως, δήλωσε η Keegan.

Όταν ελήφθησαν υπόψη χέρια και επιφάνειες η εξάπλωση του C. diff ‘ήταν 3,6 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με το αν οι ερευνητές λάμβαναν υπόψη μόνο την απευθείας μετάδοση μεταξύ ασθενών.

Επιπλέον, για περισσότερο από το ήμισυ πιθανών μεταδόσεων C. diff, οι 2 ασθενείς που ενεπλάκησαν δεν ήταν στο ίδιο νοσοκομείο το ίδιο διάστημα, δήλωσαν οι ερευνητές. Σε ορισμένες περιπτώσεις η παραμονή τους  απείχε εβδομάδες.

Αυτό δείχνει ότι βακτήρια από έναν άνθρωπο μπορούν να μεταδοθούν ακούσια στις επιφάνειες άλλου δωματίου όπου θα ‘’περιμένουν’’ άλλο ασθενή, είπαν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι από αυτή την έρευνα οι επαγγελματίες υγείας θα δώσουν μεγαλύτερη έμφαση σε μέτρα πρόληψης της λοίμωξης και θα συμμορφωθούν σε αυτά όσο μπορούν περισσότερο.

Η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού, όπως γάντια και ποδιές είναι ζωτικής σημασίας, μαζί με σωστό πλύσιμο χεριών, δήλωσε ο Rubin.

Πηγές:
JAMA Network Open.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ανοικτή επιστολή για τον ρόλο των ιδιωτικών κλινικών, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, απευθύνουν ο Σύνδεσμος Ελληνικών Κλινικών και η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων (European Union of Private Hospitals – UEHP). Στην επιστολή αναφέρονται τα ακόλουθα:

Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε ολόκληρη την Ευρώπη υφίστανται τεράστια πίεση λόγω της αυξανόμενης ζήτησης, της γήρανσης του πληθυσμού και της πολυπλοκότητας της ενσωμάτωσης της καινοτομίας. Ενώ κάθε χώρα αντιμετωπίζει τις δικές της προκλήσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν κοινά ζητήματα, όπως: έλλειψη επαγγελματιών υγείας, απροθυμία των εργαζομένων να αναλάβουν απαιτητικές θέσεις εργασίας, μεγάλες λίστες αναμονής, δυσκολίες πρόσβασης σε θεραπείες αιχμής και αυξανόμενες ανησυχίες σχετικά με τη χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης.

Για να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις, χρειαζόμαστε περισσότερες επενδύσεις, περισσότερους επαγγελματίες υγείας, εκπαίδευση των μελλοντικών εργαζόμενων και αποδοτικότερη χρήση των πόρων. Η ισότιμη πρόσβαση σε διάγνωση, θεραπεία και καινοτόμες θεραπείες θα πρέπει να διασφαλίζεται σε όλους τους πολίτες, επιτρέποντας παράλληλα σε κάθε κράτος μέλος να καθορίζει τους καταλληλότερους όρους χρηματοδότησης.

Ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές: ένα κρίσιμο μέρος της λύσης

Τα ιδιωτικά νοσοκομεία και οι ιδιωτικές κλινικές διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην ενίσχυση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης. Φέρνουμε ικανότητα, επενδύσεις, ευελιξία, αποτελεσματικότητα και χρησιμεύουμε ως σημεία αναφοράς για την ποιότητα στον κλάδο υγείας.

Σήμερα τα νοσοκομεία του μη δημόσιου τομέα αντιπροσωπεύουν κατά μέσο όρο το 40% όλων των νοσοκομειακών κλινών στην Ευρώπη. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές παρέχουν σημαντικό μερίδιο των νοσοκομειακών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης και της επείγουσας περίθαλψης, της συμβουλευτικής ιατρικής, των χειρουργικών επεμβάσεων και της νοσηλείας. Κάθε μέρα, παρέχουμε υψηλής ποιότητας και ασφαλή περίθαλψη σε εκατομμύρια πολίτες σε όλη την Ευρώπη.

Ως η φωνή των ιδιωτικών νοσοκομείων και κλινικών της Ευρώπης, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ιδιωτικών Νοσοκομείων (European Union of Private Hospitals – UEHP) ενισχύει περαιτέρω τη νέα εντολή της με σαφή στόχο να συμβάλει σε αποτελεσματικές λύσεις στις διαρθρωτικές προκλήσεις του τομέα υγείας. Τα ιδιωτικά νοσοκομεία δεν είναι απλώς συμπληρωματικοί πάροχοι υγείας – είναι ουσιαστικοί εταίροι με συγκεκριμένη και σημαντική συμβολή στα εθνικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Η δέσμευσή μας

Εμείς, τα ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές της Ευρώπης, δεσμευόμαστε σταθερά για:

• Ποιότητα υπηρεσιών υγείας.
• Βιώσιμη υγειονομική περίθαλψη.
• Πρωτοποριακή Ιατρική και Εγκαταστάσεις.
• Παραμένοντας φορείς αλλαγής.

Αν και έχουμε ήδη εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, γνωρίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε ακόμα περισσότερα. Για να επιτευχθεί αυτό, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να αναλάβουν δράση στους ακόλουθους τομείς:

1. Ενίσχυση της βιωσιμότητας, της αποδοτικότητας και της ανθεκτικότητας
   • Βελτιστοποίηση των υφιστάμενων πόρων υγειονομικής περίθαλψης.
   • Βελτίωση του σχεδιασμού και της παροχής υγειονομικής περίθαλψης.
   • Ενίσχυση των συνεργειών μεταξύ δημόσιων, κερδοσκοπικών και μη κερδοσκοπικών παρόχων υγείας.
   • Ενσωμάτωση λύσεων με γνώμονα την τεχνητή νοημοσύνη (AI) που θα επιτρέψουν ακριβέστερες ιατρικές διαγνώσεις και θεραπείες, θα βελτιώσουν τη διαχείριση των ασθενών, θα βελτιστοποιήσουν τη λήψη κλινικών αποφάσεων και την κατανομή των πόρων και, ως εκ τούτου, θα ενισχύσουν περαιτέρω την ανθεκτικότητα του συστήματος.
2. Διασφάλιση δίκαιων και ισότιμων αποζημιώσεων και πληρωμών των παρεχόμενων υπηρεσιών
   • Αναλογικότητα στους όρους αποζημιώσεων και πληρωμών των ιδιωτικών νοσοκομείων με αυτούς των δημόσιων νοσοκομείων
   • Τακτική επικαιροποίηση των ρυθμιζόμενων τιμολογήσεων και αποζημιώσεων.
3. Αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού και ενίσχυση της ελκυστικότητας των θέσεων εργασίας
   • Αντιμετώπιση των ελλείψεων προσωπικού με την παροχή θέσεων κατάρτισης και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας.
   • Αύξηση της ελκυστικότητας των θέσεων εργασίας στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης για τις μελλοντικές γενιές.
   • Ενσωμάτωση λύσεων που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη και μπορούν να εξορθολογίσουν τις ροές εργασιών, να μειώσουν το διοικητικό φόρτο εργασίας, να υποστηρίξουν τη λήψη κλινικών αποφάσεων και, ως εκ τούτου, να μειώσουν την πίεση στα υπερφορτωμένα συστήματα υγείας.
4. Βελτίωση της βιωσιμότητας και της αποτελεσματικότητας της υγειονομικής περίθαλψης
   • Συνεχής αξιολόγηση και βελτίωση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης.
   • Βελτιστοποίηση της χρήσης των πόρων διατηρώντας παράλληλα φροντίδα υψηλής ποιότητας.
5. Προώθηση του ψηφιακού μετασχηματισμού και ισότιμη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση
   • Προώθηση της ψηφιακής ενσωμάτωσης σε όλους τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης – δημόσιους, ιδιωτικούς και μη κερδοσκοπικούς.
   • Στήριξη της ενσωμάτωσης αναδυόμενων τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης με την έγκριση σαφούς, ευέλικτου και ασφαλούς ρυθμιστικού συστήματος και με τη χρηματοδότηση της καινοτομίας στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Διασφάλιση δίκαιης πρόσβασης σε ευρωπαϊκούς χρηματοδοτικούς πόρους για τεχνολογικές εξελίξεις.

Η ώρα για δράση είναι τώρα

Η βιωσιμότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης είναι στα χέρια μας. Η πρόκληση είναι επείγουσα και οι πολίτες αναμένουν – και αξίζουν – πραγματικές λύσεις και την καλύτερη υγειονομική περίθαλψη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Υπάρχουν ακόμη πολλά που δεν γνωρίζουμε για τη νόσο του Αλτσχάιμερ, αλλά η σχέση μεταξύ κακού ύπνου και επιδείνωσης της νόσου είναι μια από αυτές που οι ερευνητές διερευνούν

Οπως αναφέρει το sciencealert.com:

«Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2023, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η χρήση υπνωτικών χαπιών για να κοιμηθεί κάποιος, θα μπορούσε να μειώσει τη συσσώρευση τοξικών συσσωματωμάτων πρωτεϊνών στον εγκέφαλο.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που έπαιρναν σουβορεξάντη, μια κοινή θεραπεία για την αϋπνία, για δύο νύχτες σε μια κλινική ύπνου παρουσίασαν μια μικρή πτώση σε δύο πρωτεΐνες, το αμυλοειδές-β και το tau, που συσσωρεύονται στη νόσο Αλτσχάιμερ.

Αν και η μελέτη είναι σύντομη και αφορούσε μια μικρή ομάδα υγιών ενηλίκων, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα απόδειξη της σχέσης μεταξύ του ύπνου και των μοριακών δεικτών της νόσου Αλτσχάιμερ.

Οι διαταραχές του ύπνου μπορεί να είναι ένα πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι της νόσου Αλτσχάιμερ που προηγείται άλλων συμπτωμάτων, όπως η απώλεια μνήμης και η γνωστική έκπτωση. Και μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα, τα επίπεδα του αμυλοειδούς-β σχεδόν κορυφώνονται, σχηματίζοντας συσσωματώματα που ονομάζονται πλάκες και φράζουν τα εγκεφαλικά κύτταρα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η καλυτέρευση του ύπνου θα μπορούσε να είναι μια οδός για την αποτροπή της νόσου Αλτσχάιμερ, επιτρέποντας στον εγκέφαλο που κοιμάται να διώξει τις πρωτεΐνες που έχουν απομείνει.

Ενώ τα υπνωτικά χάπια μπορεί να βοηθήσουν σε αυτό το θέμα, “θα ήταν πρόωρο για τους ανθρώπους που ανησυχούν για την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ να το ερμηνεύσουν ως λόγο για να αρχίσουν να παίρνουν σουβορεξάντη κάθε βράδυ”, δήλωσε ο νευρολόγος Brendan Lucey, του Κέντρου Ιατρικής του Ύπνου του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας.

Η μελέτη διήρκεσε μόλις δύο νύχτες και περιελάμβανε 38 μεσήλικες συμμετέχοντες που δεν παρουσίαζαν σημάδια γνωστικής εξασθένησης και δεν είχαν προβλήματα ύπνου.

Η χρήση υπνωτικών χαπιών για παρατεταμένες περιόδους δεν αποτελεί ιδανική λύση ούτε για όσους έχουν έλλειψη ύπνου, καθώς είναι αρκετά εύκολο να εξαρτηθούν από αυτά.

Επιπλέον τα υπνωτικά χάπια μπορεί να οδηγήσουν σε πιο ελαφρύ αντί για πιο βαθύ

ύπνο. Αυτό θα μπορούσε να είναι προβληματικό, καθώς προηγούμενη έρευνα από τον Lucey και τους συναδέλφους του διαπίστωσε μια σχέση μεταξύ της λιγότερο καλής ποιότητας ύπνου αργών και των αυξημένων επιπέδων tau και της πρωτεΐνης αμυλοειδές-β.

Προηγούμενες έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και μία μόνο νύχτα διαταραγμένου ύπνου μπορεί να στείλει τα επίπεδα του αμυλοειδούς-β σε άνοδο.

Φυσικά, όλα αυτά στηρίζονται στην κατανόηση των αιτιών της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η κορυφαία θεωρία, ότι οι ανώμαλες πρωτεϊνικές μάζες φταίνε για τη νόσο Αλτσχάιμερ, έχει τεθεί υπό έντονο έλεγχο τον τελευταίο καιρό, αφού δεκαετίες ερευνών με στόχο τη μείωση των επιπέδων αμυλοειδούς δεν έχουν μεταφραστεί σε κάποιο χρήσιμο φάρμακο ή θεραπεία που να προλαμβάνει ή να επιβραδύνει πραγματικά τη νόσο. Αυτό έχει ωθήσει τους ερευνητές να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η νόσος Αλτσχάιμερ.

Με άλλα λόγια, τα υπνωτικά χάπια μπορεί να βοηθήσουν κάποιους ανθρώπους να κοιμηθούν, αλλά η χρήση τους ως προληπτική θεραπεία για την αποτροπή της νόσου Αλτσχάιμερ εξακολουθεί να είναι μια θολή προοπτική, η οποία εξαρτάται από μια ασταθή πλέον υπόθεση της παθολογίας της νόσου Αλτσχάιμερ.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Annals of Neurology».

Πηγη: https://www.iefimerida.gr

Για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά των καινοτόμων φαρμάκων, τις στρεβλώσεις αλλά και τις δυσκολίες εισαγωγής των νέων θεραπειών στη χώρα μας, αναφέρεται η κ. Λαμπρίνα Μπαρμπετάκη, Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος της AbbVie Ελλάδος, Κύπρου και Μάλτας, Πρόεδρος του Pharma Innovation Forum (PIF) και Πρόεδρος της Επιτροπής Φαρμακευτικών Εταιρειών του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητήριου σε συνέντευξή της στο HealthReport.gr.

Η κ.Μπαρμπετάκη μιλά για τις προσπάθειες που κάνει ο κλάδος του φαρμάκου ώστε να αλλάξει το σύστημα που σήμερα παρουσιάζει «καθυστερήσεις και αβεβαιότητες», αλλά όπως επισημαίνει «η τεράστια προσπάθεια όμως, δεν μπορεί να πραγματοποιείται μονομερώς».

Παράλληλα αφήνει σαφείς αιχμές για τους χρηματοδοτικούς στόχους που πρέπει να τεθούν για την επόμενη τριετία, οι οποίοι όμως όπως λέει, δεν έχουν ακόμη τεθεί.
Η Πρόεδρος του PIF αναφέρεται όμως και στο θέμα των επενδύσεων που συχνά πυκνά επικαλείται η κυβέρνηση για τις φαρμακευτικές εταιρείες, υπογραμμίζοντας ενδεικτικά στο HealthReport.gr «ποιο το νόημα να επενδύσει μια εταιρεία σε μια κλινική μελέτη, όταν το φάρμακο ενδέχεται να μην αποζημιωθεί ποτέ στην Ελλάδα».

Εκτός των άλλων περιγράφει και το σύστημα έκτακτης εισαγωγής φαρμάκων μέσω ΙΦΕΤ, που τελικώς όμως τείνει να γίνει μία μόνιμη κατάσταση.

Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω τη συνέντευξη της κ.Λαμπρίνας Μπαρμπετάκη στο HealthReport.gr:

Ερώτηση: Ένας χρόνος πέρασε από τότε που συζητήσαμε για τις προκλήσεις του φαρμακευτικού κλάδου. Σήμερα, ποια είναι η αποτίμηση κ. Μπαρμπετάκη; Έχουμε σημειώσει πρόοδο ή τα καίρια ζητήματα παραμένουν εμπόδιο για το σύστημα υγείας;

Υπήρξαν πρωτοβουλίες με θετικό πρόσημο σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας και κυρίως στο Υπουργείο Υγείας, που άνοιξαν έναν πιο ουσιαστικό διάλογο με τη φαρμακευτική βιομηχανία. Όμως, οι παθογένειες του συστήματος παραμένουν εδώ, ιδιαίτερα για τις εταιρείες που φέρνουν καινοτόμες θεραπείες στη χώρα και σε αρκετές περιπτώσεις επιτείνονται.

Τα τρία θεμελιώδη ζητήματα — προβλεψιμότητα, σταθερότητα και βιωσιμότητα — δεν έχουν ακόμη αντιμετωπιστεί στην ουσία τους. Η υποχρηματοδότηση παραμένει, το πλαίσιο αποζημίωσης είναι δυσλειτουργικό και η είσοδος καινοτόμων θεραπειών στο σύστημα γίνεται με καθυστερήσεις και αβεβαιότητες. Όλα αυτά, τη στιγμή που οι ανάγκες των ασθενών αυξάνονται και η φαρμακευτική καινοτομία εξελίσσεται ραγδαία.

Δεν είναι θέμα καλών προθέσεων κ. Ευθυμιάδου. Είναι θέμα επιλογών. Χρειαζόμαστε ένα λειτουργικό μοντέλο αποζημίωσης, που να συνδέει τη χρηματοδότηση με την αξία και την πραγματική ανάγκη. Ένα σύστημα που να ενισχύει την πρόσβαση, να δίνει κίνητρα για επενδύσεις και να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Κι αυτό απαιτεί συνεργασία και πολιτική βούληση.

Ερώτηση: Το πλαίσιο συνεργασίας που είχε εισάγει το PIF αποτέλεσε μια δομημένη πρόταση για μια πιο βιώσιμη φαρμακευτική πολιτική. Όμως, ένα χρόνο μετά, ποια είναι η εικόνα; Έχει προχωρήσει η εφαρμογή του;

Το πλαίσιο συνεργασίας που παρουσιάσαμε δεν ήταν μια γενική τοποθέτηση αρχών ούτε μια θεωρητική άσκηση ή λίστα καλών προθέσεων. Ήταν ένα σύνολο δεσμεύσεων, προτάσεων και μεταρρυθμίσεων, βασισμένο σε δεδομένα και εμπειρία, με σκοπό να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο και βιώσιμο φαρμακευτικό σύστημα, που να υπηρετεί τόσο τη δημόσια υγεία όσο και την καινοτομία.

Από την πρώτη στιγμή καλέσαμε όλη τη φαρμακευτική βιομηχανία να συμμετάσχει σε αυτό το “σύμφωνο ουσιαστικής αλλαγής” — και καταθέσαμε από κοινού με τον ΣΦΕΕ μια πρόταση, στη βάση μιας ενιαίας φωνής υπευθυνότητας και προόδου.

Το πλαίσιο περιλαμβάνει σαφείς άξονες: προβλέψιμη χρηματοδότηση, αναβάθμιση των υποδομών και των διαδικασιών, ισχυρά κίνητρα για την ενσωμάτωση της φαρμακευτικής καινοτομίας και ένα στιβαρό πλαίσιο διακυβέρνησης, παρακολούθησης και αξιολόγησης.

Αναγνωρίζουμε πλήρως τα κενά του συστήματος. Και για το λόγο αυτό, οι εταιρείες που φέρνουμε καινοτόμες θεραπείες στην Ελλάδα έχουμε ήδη καταθέσει ουσιαστικές προτάσεις, που αν αξιοποιηθούν, μπορούν να διαμορφώσουν ένα περιβάλλον το οποίο θα ενισχύσει τις επενδύσεις, θα διασφαλίσει την πρόσβαση των ασθενών και θα στηρίξει τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Αυτή η τεράστια προσπάθεια όμως, δεν μπορεί να πραγματοποιείται μονομερώς. Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ κα Ευθυμιάδου, να υπάρξει άμεσα ουσιαστική δέσμευση από την Πολιτεία και τα αρμόδια Υπουργεία. Απαιτούνται συγκεκριμένοι χρηματοδοτικοί στόχοι για την επόμενη τριετία, κάτι που δυστυχώς ακόμα αναμένουμε να συμβεί.

Τώρα είναι η στιγμή να φύγουμε από την αδράνεια και να περάσουμε από τις τοποθετήσεις στη λήψη αποφάσεων, στη βάση της συνυπευθυνότητας και των δύο μερών: Πολιτείας και Βιομηχανίας.

Με σχέδιο, με αποφασιστικότητα και — κυρίως — με συνέπεια.

Ερώτηση: Ο Υπουργός Υγείας έχει απευθύνει κάλεσμα στη φαρμακευτική βιομηχανία για επενδύσεις στην παραγωγή — με δημιουργία εργοστασίων — και στην ενίσχυση της καινοτομίας, όπως οι κλινικές μελέτες. Πώς ανταποκρίνεται ο κλάδος σε αυτή την πρόσκληση και τι έχει γίνει στην πράξη μέχρι σήμερα;

Η συμβολή της καινοτόμου φαρμακευτικής βιομηχανίας στην οικονομία και την υγεία δεν περιορίζεται, ούτε αρκείται, μόνο στη δημιουργία εργοστασίων ή στην υλοποίηση κλινικών μελετών. Για να προχωρήσουν τέτοιες επενδύσεις, απαιτείται ένα πολύ συγκεκριμένο και σταθερό πλαίσιο που να επιτρέπει τον στρατηγικό σχεδιασμό και να παρέχει θεσμικά εχέγγυα για τη βιωσιμότητα των πρωτοβουλιών.

Οι 30 κορυφαίες καινοτόμες φαρμακευτικές επιχειρήσεις στον κόσμο, που εκπροσωπούνται στην Ελλάδα μέσω του PIF, έχουμε αποδείξει διαχρονικά ότι και μπορούμε και θέλουμε να επενδύσουμε: στην ανάπτυξη τεχνολογιών, στη διαχείριση και αξιοποίηση δεδομένων, στην υλοποίηση κλινικών μελετών, στην ψηφιακή υγεία, σε υπηρεσίες υποστήριξης των ασθενών και, φυσικά, στη δημιουργία υποδομών και παραγωγικών μονάδων.

Φυσικά και ο κλάδος θέλει να συνεχίζει να επενδύει. Αλλά δεν μπορούμε να ξεκινάμε από το τέλος. Δεν μπορείς να μιλάς για παραγωγικές επενδύσεις και κλινικές μελέτες, όταν λείπει το βασικό θεμέλιο: ένα σταθερό, προβλέψιμο και βιώσιμο σύστημα αποζημίωσης. Γιατί ποιο το νόημα να επενδύσει μια εταιρεία σε μια κλινική μελέτη, όταν το φάρμακο ενδέχεται να μην αποζημιωθεί ποτέ στην Ελλάδα; Ηθικά, το ερώτημα είναι τεράστιο. Δεν μιλάμε καν για οικονομικό ρίσκο — μιλάμε για ασθενείς που συμμετέχουν σε μια μελέτη και δεν μπορούν να έχουν συνέχεια στη θεραπεία τους.

Ο ρόλος μας είναι ξεκάθαρος: να διασφαλίζουμε ότι οι καινοτόμες θεραπείες φτάνουν στους ασθενείς στην ώρα τους, με τρόπο αξιόπιστο και δίκαιο. Αυτή είναι η αποστολή της καινοτόμου φαρμακευτικής βιομηχανίας — και σε αυτό επενδύουμε σταθερά.
Είναι λίγο αντιφατικό να μιλάμε για hub καινοτομίας, αν δεν εξασφαλίσουμε ότι οι καινοτόμες θεραπείες θα έρθουν τελικά στην Ελλάδα.

Απαιτούνται πράξεις, όχι απλές αναφορές σε στόχους. Επένδυση σημαίνει σχέδιο. Σημαίνει θεσμικές εγγυήσεις, υποστήριξη, υποδομές και μια ξεκάθαρη στρατηγική. Και σε αυτό το πλαίσιο, είμαστε παρόντες. Έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις, έχουμε χτίσει συνεργασίες και ζητάμε ξεκάθαρα ένα πράγμα: ένα λειτουργικό οικοσύστημα καινοτομίας, που να ενθαρρύνει την πρόοδο, αντί να την παγιδεύει σε αγκυλώσεις.

Ερώτηση: Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας επισημαίνει συχνά ότι οι προτάσεις όμως για μια πιο λειτουργική φαρμακευτική πολιτική προσκρούουν στον περιορισμένο δημοσιονομικό χώρο. Με άλλα λόγια, «δεν υπάρχουν τα χρήματα». Πώς απαντάτε σε αυτή την πραγματικότητα;

Όταν η συζήτηση ξεκινά από αυτό το σημείο, είναι πλέον υποτίμηση για την ίδια την ουσία του προβλήματος. Δείχνει πως δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί τη στρατηγική σημασία της φαρμακευτικής πολιτικής για τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας.

Στο πλαίσιο συνεργασίας που έχουμε καταθέσει κ. Ευθυμιάδου, υπάρχει σαφής πρόβλεψη για τη χρηματοδότηση — όχι ως κόστος, αλλά ως μηχανισμός εξοικονόμησης και επανατροφοδότησης του συστήματος. Η ενσωμάτωση της καινοτομίας δημιουργεί τεκμηριωμένα εξοικονομήσεις που επιστρέφουν στο σύστημα υγείας, προσφέρει οικονομικά κίνητρα με μετρήσιμο αντίκτυπο και ενισχύει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.

Το ύψος αυτών των εξοικονομήσεων ισοδυναμεί με επενδύσεις. Με πόρους που, αντί να δαπανώνται αποσπασματικά, επιστρέφουν πολλαπλασιαστικά στο σύστημα — και στο κοινωνικό σύνολο.
Ας είμαστε ειλικρινείς: κανένα σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν μπορεί να αποδώσει χωρίς στρατηγική αξιοποίησης των πόρων. Δεν είναι μόνο θέμα ύψους δαπανών, αλλά πού πηγαίνουν και τι αποτέλεσμα φέρνουν.

Ναι, η επαρκής χρηματοδότηση είναι παραπάνω από αναγκαία — και αυτό επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα από τη σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ή προσαρμοζόμαστε και επενδύουμε στην καινοτομία, όπως κάνουν άλλα κράτη, ή μένουμε στάσιμοι. Η εσωστρέφεια δεν είναι στρατηγική. Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε να συγκρίνουμε τις επιδόσεις μας με τις συνθήκες των μνημονίων. Πρέπει να δούμε τι γίνεται έξω από τα σύνορά μας.
Κυρία Ευθυμιάδου, σήμερα, μόνο περίπου το 20% των συνολικών δαπανών υγείας κατευθύνεται στη φαρμακευτική περίθαλψη. Κι όμως, το μεγαλύτερο μέρος των περιοριστικών πολιτικών εφαρμόζεται πάνω σε αυτό το 20%, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι θετικές επιπτώσεις που έχει μια θεραπεία στο υπόλοιπο 80%.

Ποιο είναι το κόστος των νοσηλειών που αποφεύγονται χάρη στην έγκαιρη πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες; Ποια η εξοικονόμηση για το σύστημα — αλλά και για την παραγωγικότητα των ασθενών; Αυτά τα κονδύλια δεν πρέπει να τα βλέπουμε μόνο ως δαπάνες υγείας. Έχουν προεκτάσεις στην εργασία, στην κοινωνική συνοχή, στην εθνική οικονομία.

Και πέρα από την στατιστική απεικόνιση της πραγματικότητας, ας μιλήσουμε για πράξεις. Η αξιολόγηση των φαρμάκων χωρίς περιττές καθυστερήσεις απαιτεί τεράστια επένδυση; Όχι. Το να απαλείψουμε εμπόδια, όπως η απαίτηση του 5/11 — που δεν έχουν θέση σε ένα δομημένο σύστημα αξιολόγησης — κοστίζει χρήματα; Όχι.

Το να εφαρμόσουμε αξιολογήσεις βασισμένες στην αξία και να συνδέσουμε έμπρακτα την τιμή του φαρμάκου με την αξιολόγηση και τη διαπραγμάτευση, δεν κοστίζει. Κοστίζει απόφαση.

Αν συνεχίσουμε να βλέπουμε την υγεία ως λογαριασμό κόστους και όχι ως επένδυση στο κοινωνικό κεφάλαιο, θα είμαστε διαρκώς πίσω από τις εξελίξεις. Οι ανάγκες αυξάνονται: η γήρανση του πληθυσμού, η εκρηκτική άνοδος των χρόνιων νοσημάτων, οι τεχνολογικές εξελίξεις — όλα δείχνουν προς μία κατεύθυνση: ή προσαρμοζόμαστε λοιπόν ή μένουμε στάσιμοι.

Το στοίχημα είναι να περάσουμε από τη διαχείριση της φθοράς στη στρατηγική της προόδου. Και γι’ αυτό, χρειαζόμαστε πρώτα απ’ όλα πολιτική βούληση και όχι πρόχειρους συμβιβασμούς.

Για παράδειγμα, υπάρχει μια άποψη που επανέρχεται συχνά στη δημόσια συζήτηση: ότι ο ασθενής που έχει πραγματικά ανάγκη ένα καινοτόμο φάρμακο, στο τέλος θα το βρει, έστω και μέσω ΙΦΕΤ. Και είναι σημαντικό να δούμε κατά πόσο αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Ερώτηση : Έχετε δίκιο κ. Μπαρμπετάκη. Συχνά διατυπώνεται η άποψη ότι, ακόμη κι αν ένα καινοτόμο φάρμακο δεν αποζημιώνεται, τελικά ο ασθενής που το χρειάζεται θα το βρει μέσω ΙΦΕΤ. Είναι πραγματικά έτσι ή είναι μύθος αυτό;

Ας αναλογιστούμε το εξής: γιατί τόσα φάρμακα, ιδίως καινοτόμα, φτάνουν στην Ελλάδα μόνο μέσω του ΙΦΕΤ;

Ο αριθμός των θεραπειών που εισάγονται με αυτόν τον τρόπο δεν είναι σε καμία περίπτωση ένδειξη εύρυθμης λειτουργίας του συστήματος υγείας. Είναι ένδειξη στρέβλωσης.

Το ΙΦΕΤ δημιουργήθηκε και εξακολουθεί να λειτουργεί ως μηχανισμός εξυπηρέτησης έκτακτης ανάγκης. Κι όμως, έχει μετατραπεί σχεδόν σε βασική δίοδο εισαγωγής καινοτόμων φαρμάκων.
Άρα πρόκειται για έναν μύθο που, όσο αναπαράγεται, κάνει ζημιά — πρώτα και κύρια στους ίδιους τους ασθενείς.

Το ΙΦΕΤ έχει έναν κρίσιμο ρόλο, αλλά αυτός ο ρόλος δεν είναι να υποκαθιστά τις επίσημες διαδικασίες ένταξης θεραπειών στο σύστημα. Δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε σταθερότητα, ούτε ταχύτητα, ούτε ολιστική φροντίδα. Για κάποιους ασθενείς, η καθυστέρηση μπορεί να είναι ενοχλητική. Για άλλους, είναι καθοριστική. Υπάρχουν παθήσεις όπου ο χρόνος είναι θεραπεία και δεν μας επιτρέπεται να τον σπαταλάμε.

Και δεν είναι μόνο θέμα χρόνου κ. Ευθυμιάδου. Το ΙΦΕΤ μπορεί να φέρει το σκεύασμα, αλλά δεν φέρνει όλα όσα συνθέτουν μια σύγχρονη θεραπεία. Δεν φέρνει την εκπαίδευση των γιατρών, δεν υποστηρίζει τους ασθενείς, δεν προβλέπει προγράμματα συμμόρφωσης, δεν ενσωματώνει ολιστική υποστήριξη τους. Δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες ενός πλήρους θεραπευτικού οικοσυστήματος.
Πολλώ δε μάλλον σήμερα, που μιλάμε για εξατομικευμένη ιατρική, το να στηριζόμαστε στο ΙΦΕΤ είναι σαν να επιστρέφουμε σε ένα παρωχημένο μοντέλο πρόσβασης στο φάρμακο.

Για να είμαστε δίκαιοι, είναι θετικό ότι ο Υπουργός Υγείας, κ. Άδωνις Γεωργιάδης, άνοιξε τον διάλογο εδώ και έναν χρόνο. Και αυτό δεν είναι αμελητέο, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου για χρόνια επικρατούσαν η σιωπή και η απόσταση. Το λέμε με σεβασμό. Όμως τώρα είναι η στιγμή αυτός ο διάλογος να μετουσιωθεί σε πολιτική πράξη. Να σχεδιάσουμε και να εφαρμόσουμε ένα σύστημα που να διασφαλίζει έγκαιρη, αξιοπρεπή και σταθερή πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες που έχουν ανάγκη — χωρίς εξαρτήσεις από έκτακτους μηχανισμούς.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/