..
Εντυπωσιακά είναι τα ποσοστά εγκυμοσύνης και γεννήσεων που επιτυγχάνονται με κρυοσυντηρημένα ωάρια μετά την απόψυξή τους.
Όμως, σύμφωνα με την πρώτη ανασκόπηση της παγκόσμιας βιβλιογραφίας των αποτελεσμάτων σε γυναίκες που προέβησαν σε κατάψυξη ωαρίων για κοινωνικούς λόγους, απαραίτητες προϋποθέσεις είναι η απόφαση να λαμβάνεται και να υλοποιείται σε σχετικά νεαρή ηλικία και να καταψύχονται τουλάχιστον 15 ωάρια.
Οι διάφορες μελέτες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα αναφέρουν ότι η μέση ηλικία των γυναικών που προβαίνουν σε αυτήν την πράξη είναι 37 ετών. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας συστήνει την κατάψυξη ωαρίων πριν από την ηλικία των 35 ετών, όταν η πιθανότητα γέννησης ενός ζωντανού απογόνου μετά από την απόψυξη φτάνει έως και το 75%.
«Τα τελευταία 50 χρόνια η εδραίωση των γυναικών στην αγορά εργασίας έχει οδηγήσει στην αύξηση της ηλικίας τεκνοποίησης. Εκτός από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις, η αναβολή της μητρότητας συχνά οφείλεται σε κοινωνικές απαιτήσεις και προσωπικές επιλογές, όπως η επιθυμία για ελευθερία και η έλλειψη κατάλληλου συντρόφου. Ωστόσο, όσο μεγαλύτερες είναι οι γυναίκες όταν επιχειρούν να συλλάβουν, τόσο μειωμένα είναι τα απόθεμα των ωοθηκών και η ποιότητα των ωαρίων. Επομένως, η τάση της αναβολής της μητρότητας για “κοινωνικούς” λόγους αυξάνει την πιθανότητα ακούσιας ατεκνίας», προειδοποιεί ο Μαιευτήρας – Χειρουργός Γυναικολόγος δρ Ηλίας Μεταξάς και προσθέτει πως «Τελικά η αδυναμία απόκτησης παιδιών επιβαρύνει ψυχολογικά τη γυναίκα, προκαλώντας άγχος και κατάθλιψη. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι νιώθουν ενοχές και βιώνουν στιγματισμό σε κάποιες κοινωνίες. Συχνά δεν ενδιαφέρονται να συνάπτουν ερωτικές σχέσεις και γενικά έχουν μειωμένη ψυχική ευεξία. Συγκρινόμενες μάλιστα με σοβαρές σωματικές νόσους όπως ο καρκίνος, οι ψυχολογικές επιπτώσεις της υπογονιμότητας έχει βρεθεί ότι είναι παρόμοιες!», προσθέτει.
Οι τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αποτελούν το μέσο για αναπαραγωγική «αυτονομία», επιτρέποντας την ικανότητα καθυστέρησης της τεκνοποίησης και τη διατήρηση της δυνατότητας ύπαρξης βιολογικής σχέσης με τους απογόνους. Μια τέτοια είναι και η κρυοσυντήρηση (κατάψυξη) ωαρίων που γίνεται όλο και πιο δημοφιλής παγκοσμίως.
Τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη καταγράφεται σημαντική αύξηση στον αριθμό των κύκλων κρυοσυντήρησης ωαρίων την τελευταία δεκαετία. Για παράδειγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, έχει αναφερθεί αύξηση 460% στους κύκλους κρυοσυντήρησης ωαρίων μεταξύ 2010 και 2016. Ομοίως, αύξηση 880% και 507% μεταξύ 2010 και 2015 στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία – Νέα Ζηλανδία, αντίστοιχα. Στην Ελλάδα, δεν υπάρχει επίσημο μητρώο δεδομένων και, κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία.
Οι εξελίξεις στις τεχνικές κρυοσυντήρησης, ιδιαίτερα η υαλοποίηση ωαρίων, οδήγησαν σε αξιοσημείωτες βελτιώσεις στην αποτελεσματικότητα της κρυοσυντήρησης, στην επιβίωση των ωαρίων μετά την απόψυξη, στη γονιμοποίηση και στα ποσοστά εγκυμοσύνης, και επομένως σε ευρεία αποδοχή και εφαρμογή αυτής της αναπαραγωγικής επιλογής.
Πολυάριθμες, όμως, μελέτες έχουν υποδείξει, με συνέπεια, δύο βασικές παρανοήσεις σχετικά με τη γονιμότητα των γυναικών. Πρώτον, υποτιμούν τον καθοριστικό ρόλο της ηλικίας στη γονιμότητα και δεύτερον, υπερεκτιμούν την ικανότητα των τεχνολογιών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής να μειώνουν την πτώση της γόνιμης ηλικίας για τις μεγαλύτερες γυναίκες. Επιπλέον, αρκετές επηρεάζονται από τα μέσα ενημέρωσης που προβάλλουν περιπτώσεις διασήμων γυναικών μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν επιτυχημένες εγκυμοσύνες και τοκετούς.
Αλλά δεν υπολογίζουν τους κινδύνους. Οι εγκυμοσύνες μετά τα 40 ετών είναι πιθανότερο να προκαλέσουν επιπλοκές, πρόωρους τοκετούς και παρεμβάσεις κατά τη γέννηση, αλλά 8 στις 10 γυναίκες αποδέχονται αυτόν τον κίνδυνο, προκειμένου να αποκτήσουν παιδί σε πιο κατάλληλη στιγμή της ζωής τους. Εννέα στις δέκα γυναίκες που προχωρούν σε κατάψυξη ωαρίων δεν μετανιώνουν για την απόφασή τους.
Η ανασκόπηση πραγματοποιήθηκε για να εξετάσει λεπτομερώς τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία και να συγκρίνει τα αποτελέσματα με αυτά της μελέτης που διενεργήθηκε για την αξιολόγηση των γεννήσεων ζώντων παιδιών μετά την απόψυξη των ωαρίων σε γυναίκες που είχαν υποβληθεί σε κατάψυξη ωαρίων στο Guy’s Hospital για κοινωνικούς λόγους.
Βρέθηκε ότι το ποσοστό ζωντανών γεννήσεων ανά κύκλο απόψυξης ωαρίων ήταν διπλάσιο σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 38 ετών, σε σύγκριση με γυναίκες 38 ετών και άνω. Από τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Clinical Medicine, φάνηκε επίσης ότι το ποσοστό επιβίωσης ωαρίων ανά απόψυξη ωαρίου, υπολογίστηκε ότι είναι περίπου 80%.
«Η κατάψυξη ωαρίων θεωρείται πράξη προληπτικής ιατρικής και επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που επιλέγουν αυτή τη μέθοδο είναι επαγγελματικά επιτυχημένες, οικονομικά ανεξάρτητες και πιο μορφωμένες.
Πέρα από τους κοινωνικούς λόγους, η κρυοσυντήρηση επιλέγεται συχνά και για ιατρικούς. Η κατάψυξη ωαρίων είναι μια πολύτιμη επιλογή για γυναίκες που αντιμετωπίζουν παθήσεις ή υποβάλλονται σε θεραπείες που μπορεί να βλάψουν τα αναπαραγωγικά τους όργανα και να θέσουν σε κίνδυνο τη γονιμότητά τους, όπως και για εκείνες που έχουν οικογενειακό ιστορικό πρόωρης εμμηνόπαυσης. Όταν η κατάψυξη των ωαρίων προηγείται, διατηρούν το δυναμικό της γονιμότητάς τους και έχουν την πιθανότητα να αποκτήσουν στο μέλλον βιολογικά παιδιά, δεδομένου ότι τα κρυοσυντηρημένα ωάρια μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να διακυβεύεται η ποιότητα ή η βιωσιμότητά τους. Αρκεί να αποθηκεύονται σε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις με αυστηρά πρότυπα.
Ως διαδικασία είναι απλή και τα μωρά που γεννιούνται δεν αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο βλάβης ή ανωμαλίας, ούτε η ίδια η εγκυμοσύνη διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο επειδή έχει χρησιμοποιηθεί αποψυγμένο ωάριο.
Χρέος όλων μας, λοιπόν, είναι η ευαισθητοποίηση των γυναικών σχετικά με τη μείωση της γονιμότητας που σχετίζεται με την ηλικία και τη σημασία της κατάψυξης ωαρίων σε μικρότερη ηλικία», καταλήγει ο δρ Μεταξάς.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Δεκτό κατά πλειοψηφία έγινε επί της αρχής του στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την αναμόρφωση του θεσμού του προσωπικού γιατρού και τη σύσταση Πανεπιστημιακών Κέντρων Υγείας.
Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου δήλωσε η Νέα Δημοκρατία ενώ καταψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Νέα Αριστερά και η «Νίκη». Επιφύλαξη, για την τελική τους στάση στην ολομέλεια, δήλωσε το ΠΑΣΟΚ, η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας και οι «Σπαρτιάτες».
«Το νομοσχέδιο κάνει ένα μεγάλο βήμα μπρος και είναι αναγκαία μεταρρύθμιση», ανέφερε ο υπουργός Υγείας ‘Αδωνις Γεωργιάδης ο οποίος εξήγησε ότι στόχος της νομοθετικής παρέμβασης είναι διασφάλιση επαρκούς αναλογίας προσωπικών ιατρών προς τους λήπτες υπηρεσιών υγείας, η αύξηση των ιατρών που εξειδικεύονται στη γενική/οικογενειακή ιατρική και στην εσωτερική παθολογία και η δημιουργία ενός αποτελεσματικού συστήματος δεικτών απόδοσης των προσωπικών ιατρών.
Στην αιχμή της κριτικής βρίσκεται η πρόβλεψη ότι στη δεξαμενή των γιατρών που θα γίνουν προσωπικοί γιατροί εντάσσονται και οι αγροτικοί γιατροί. Ο υπουργός Υγείας, απαντώντας στα κόμματα της αντιπολίτευσης, είπε ότι αποτελεί λύση ανάγκης η συγκεκριμένη πρόβλεψη ελλείψει γενικών γιατρών/παθολόγων. Η έλλειψη γενικών γιατρών/παθολόγων, όπως εξάλλου είπε, οδήγησε το υπουργείο στην απόφαση να δώσει κίνητρα για να ακολουθήσουν οι νέοι γιατροί την ειδικότητα αυτή. «Έχουμε πρόβλημα πολύ λίγων γενικών γιατρών παθολόγων, σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Εμείς χρειαζόμαστε παθολόγους. Θεσπίζουμε κίνητρα για την ειδικότητα γενικών παθολόγων γιατρών. Επιδοτούμε για την ειδικότητα που μας λείπει», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Γεωργιάδης.
Πολύ σημαντική χαρακτήρισε ο υπουργός Υγείας και την πρόβλεψη για τη δημιουργία Πανεπιστημιακών Κέντρων Υγείας. «Είναι και αυτή μια μεγάλη μεταρρύθμιση. Ο μόνος πραγματικός τρόπος, για να φτάσουμε κάποτε να έχουμε μικρότερη ροή στα νοσοκομεία, είναι να εμπιστευτούν οι πολίτες τα Κέντρα Υγείας. Τα Πανεπιστημιακά Κέντρα Υγείας πιστεύω πραγματικά, ότι θα χτίσουν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης και εικόνας με τον κόσμο, θα δημιουργήσουν το κατάλληλο περιβάλλον , για μπορέσουμε σιγά σιγά να δούμε μείωση των περιπατητικών ασθενών στα επείγοντα των νοσοκομείων και τότε θα έχουμε προχωρήσει σε πιο λογικούς χρόνους αναμονής, σε σχέση με αυτούς που έχουμε σήμερα», είπε ο κ. Γεωργιάδης και συνεχάρη την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη, για τη θεσμοθέτηση των Πανεπιστημιακών Κέντρων Υγείας.
Η κυρία Αγαπηδάκη από την πλευρά της εξήγησε ότι το νομοσχέδιο δεν αλλάζει το όριο των 2.000 ασθενών που μπορεί να έχει ένας προσωπικός γιατρός, ούτε και αναγκάζεται κανείς να καταφύγει σε ιδιώτη γιατρό για να τον έχει προσωπικό γιατρό. «Ανοίγουμε τις νέες θέσεις, με τους προσωπικούς γιατρούς υποχρεωτικής θητείας, και αφού καλυφθεί ο πληθυσμός και έχουν όλοι τη δυνατότητα επιλογής σε δημόσιο γιατρό, τότε θα ανοίξει η επιλογή του ιδιώτη. Δηλαδή, θα έχει ο κάθε πολίτης να έχει δωρεάν τον προσωπικό του γιατρό. Αν δεν το επιθυμεί, τότε μπορεί να πάει να πληρώσει ο ίδιος, με δικά του έξοδα, το ιδιώτη γιατρό που επιθυμεί. Δεν εξαναγκάζουμε κανέναν πολίτη να πάει στον ιδιωτικό τομέα», είπε η κυρία Αγαπηδάκη και πογράμμισε ότι οι γιατροί, είτε είναι ειδικευμένοι παθολόγοι γενικοί γιατροί, είτε είναι απόφοιτοι της ιατρικής σχολής, θα εκπαιδευτούν στα καθήκοντα του προσωπικού γιατρού.
Η επιφύλαξη που εξέφρασε το ΠΑΣΟΚ, επί της αρχής του νομοσχεδίου, προκάλεσε την αντίδραση του Γεωργιάδη. «Αν δεν ψηφίσετε κι αυτό το νομοσχέδιο, το “πράσινος ΣΥΡΙΖΑ”, που σας βγάλανε είναι τρίχες. ΣΥΡΙΖΑ σκέτο είστε», είπε ο Υπουργός Υγείας και κάλεσε το ΠΑΣΟΚ «να σοβαρευτεί» και να αντιπροτείνει λύσεις για τις ελλείψεις παθολόγων.
Νωρίτερα, επί του νομοσχεδίου τοποθετήθηκαν οι φορείς που είχαν κληθεί να εκθέσουν τις απόψεις για τις νέες διατάξεις.
Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει πολλά θετικά σημεία, ανέφερε ο κ. Αναστάσιος Σαμουηλίδης, που εκπροσώπησε την Ένωση Ασθενών Ελλάδος. Ο Προσωπικός Γιατρός, είπε ο κ. Σαμουηλίδης, «είναι καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στη χώρα μας και δύναται να συμβάλλει τόσο στη θωράκιση της δημόσιας υγείας όσο και στην αποσυμφόρηση των νοσοκομείων». Αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχία του ωστόσο, υπογράμμισε, είναι η εύκολη και άμεση πρόσβαση των πολιτών στον προσωπικό γιατρό, ώστε πλέον ο κάθε πολίτης να έχει το γιατρό του με τον οποίο θα αναπτύξει σχέσεις εμπιστοσύνης. «Είναι ένα σημαντικό βήμα, αλλά δεν αρκεί. Απαιτείται και η ανάπτυξη ενός δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας με ομόκεντρους κύκλους γύρω από τον προσωπικό γιατρό που θα περιλαμβάνει τόσο γιατρούς ειδικοτήτων, όσο και ψυχολόγους, φυσιοθεραπευτές κ.τλ. για την ολιστική φροντίδα των ασθενών, εάν θέλουμε να μιλάμε για ασθενοκεντρική φροντίδα», τόνισε ο κ. Σαμουηλίδης. Υπογράμμισε παράλληλα ότι πρέπει να θεσμοθετηθεί ένας τρόπος επικοινωνίας και ανατροφοδότησης, μεταξύ προσωπικού και θεράποντος ιατρού, γιατί ένα μεγάλο βάρος για τους ασθενείς, είναι, «το να πηγαίνει πέρα δώθε και να προσπαθεί» να κάνει τους γιατρούς να επικοινωνήσουν μεταξύ τους.
Ο κ. Αθανάσιος Εξαδάκτυλος, πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, χαρακτήρισε πολύ θετική την ένταξη των αμιγώς ιδιωτών γιατρών μέσα στο Σύστημα του Προσωπικού Γιατρού. Σημείωσε όμως ότι ο ΠΙΣ δεν μπορεί να δει την ένταξη των Αγροτικών Γιατρών στο θεσμό του Προσωπικού Γιατρού, «ως μια στοιχειωδώς σοβαρή επιλογή». «Πώς είναι δυνατόν, να δώσουμε στους πολίτες, ένα γιατρό ο όποιος μόλις αποφοίτησε από την ιατρική, για τα ίδια καθήκοντα που έχουν γιατροί, οι οποίοι έχουν ειδικευτεί για τουλάχιστον πέντε χρόνια; Αυτό νομίζω ότι είναι η «Αχίλλειος πτέρνα» του νομοσχεδίου, καλό θα ήταν να αποσυρθεί», είπε ο κ. Εξαδάκτυλος.
Από την πλευρά του, ο κ. Παναγιώτης Παπανικολάου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος- ΟΕΝΓΕ, εξέφρασε την αντίθεσή του με το νομοσχέδιο, διότι, όπως τόνισε, ο πραγματικός στόχος δεν είναι η ενίσχυση της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αλλά η δημιουργία ενός γιατρού «γραφειοκράτη», ενός γιατρού που θα είναι «ένας κέρβερος της πύλης, ένας θυρωρός φύλακας, πορτιέρης, ο οποίος θα αποτρέπει την πρόσβαση των ασθενών σε πιο εξειδικευμένες υπηρεσίες, με στόχο τη μείωση του κόστους». Ο κ. Παπανικολάου χαρακτήρισε «συνταγή αποτυχίας», την πρόβλεψη ότι «θα ανατίθενται καθήκοντα και ευθύνες ειδικευμένων γιατρών, δηλαδή ειδικευμένων γιατρών γενικής οικογενειακής ιατρικής, ειδικευμένων γιατρών ειδικής παθολογίας, ειδικευμένων γιατρών παιδιατρικής, σε ανειδίκευτους γιατρούς, σε ειδικευόμενους γιατρούς ακόμα και σε γιατρούς υπηρεσίας υπαίθρου. Δηλαδή, σε νέους πτυχιούχους, που δεν έχουν καν ξεκινήσει την εκπαίδευσή τους στην ειδικότητα».
Η Πηγή Περδικάκη ΓΓ του Ελληνικού Κολεγίου Γενικών Γιατρών ανέφερε ότι έχουν περάσει 40 χρόνια από τότε που δημιουργήθηκε η ειδικότητα της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής χωρίς να έχει λειτουργήσει ο οικογενειακός-προσωπικός γιατρός. «Είναι αυτό που περιμέναμε ως Γενικοί Ιατροί, όταν κάναμε την ειδικότητα, 40 χρόνια πριν, γιατί αυτό μας είχε υποσχεθεί η πολιτεία», ανέφερε η κυρία Περδικάκη και τόνισε πρέπει οι Γενικοί Οικογενειακοί Γιατροί να περιληφθούν στις προκηρύξεις των θέσεων κατά προτεραιότητα, δεδομένου ότι είναι εκείνοι οι γιατροί που εκπαιδεύτηκαν και συνεχίζουν να εκπαιδεύονται με ένα πληρέστατο πρόγραμμα πρόληψης, διάγνωσης, θεραπείας.
Ο κ. Ευστάθιος Σκληρός, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, είπε ότι το νομοσχέδιο είναι στη σωστή κατεύθυνση, που ανανεώνει και οριοθετεί την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με τον σημαντικό ρόλο του Προσωπικού Γιατρού. Ο κ. Σκληρός αναφέρθηκε στην πρόβλεψη για την συνδρομή του προσωπικού γιατρού στην ενημέρωση του ατομικού ψηφιακού φακέλου του ασθενούς, και πρότεινε να στηριχθεί ο προσωπικός γιατρός στο έργο αυτό με τη συμμετοχή των δημόσιων μονάδων στη συμπλήρωση κάποιων στοιχείων στον ηλεκτρονικό φάκελο, διότι θα υπάρξει μεγάλος όγκος δουλειάς. Παράλληλα, επισήμανε ότι η αξιοποίηση των τελειόφοιτων γιατρών, στον θεσμό, δημιουργεί ανισότητες στους λήπτες των υπηρεσιών υγείας.
Ο κ. Ανάργυρος Μαριόλης, πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό ότι με το νομοσχέδιο, ο προσωπικός γιατρός καθίσταται πλοηγός στο σύστημα υγείας. Είπε επίσης ότι η διεύρυνση του θεσμού του προσωπικού γιατρού από αμιγώς ιδιώτες, μοιάζει μονόδρομος. Προϋπόθεση, όπως είπε, είναι η κατάργηση κάθε εμποδίου για την πρόσβαση στις υπηρεσίες του προσωπικού γιατρού, τόσο λόγω του κόστους όσο και για τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Ο κ. Αθανάσιος Συμεωνίδης, ΓΓ της Εταιρείας Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής Ελλάδος «Ιπποκράτης» ανέφερε ότι η ενίσχυση του θεσμού του προσωπικού γιατρού πρέπει να έχει πάντοτε γνώμονα την καθολική κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού. Στα «δυνατά» σημεία του σχεδίου νόμου συμπεριέλαβε τη διεύρυνση των κατηγοριών των γιατρών που παρέχουν υπηρεσίες προσωπικού γιατρού, με την συμμετοχή και των αμιγώς ιδιωτών γιατρών, αλλά και το οικονομικό κίνητρο που προβλέπει το νομοσχέδιο με επιδίωξη περισσότεροι νέοι γιατροί να επιλέξουν τις ειδικότητες της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής και της Παθολογίας. Όπως και ο κ. Μαριόλης έτσι και ο κ. Συμεωνίδης συμφώνησε με την καθιέρωση συστήματος αξιολόγησης των προσωπικών γιατρών.
Ο Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Αρκαδόπουλος είπε ότι το νομοσχέδιο κινείται σε θετική κατεύθυνση, τόσο σε σχέση με τον προσωπικό γιατρό όσο και σε σχέση με τα Πανεπιστημιακά Κέντρα Υγείας. «Ο προσωπικός γιατρός είναι απαραίτητο κομμάτι ενός σύγχρονου συστήματος υγείας, είναι ο πυρήνας της ανάπτυξης της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και έτσι όπως παρουσιάζεται στο σχέδιο νόμου είναι στη σωστή κατεύθυνση. Η παρουσία του είναι απολύτως απαραίτητη», είπε ο κ. Αρκαδόπουλος. Αναφερόμενος στα Πανεπιστημιακά Κέντρα Υγείας που προβλέπονται με το σχέδιο νόμου, ο κ. Αρκαδόπουλος είπε ότι όχι μόνο θα προσδώσουν κύρος στο θεσμό των Κέντρων Υγείας, αλλά και θα συμβάλλουν τα μέγιστα στην εκπαίδευση των γιατρών, των φοιτητών, στην εφαρμογή των προγραμμάτων πρόληψης. Υπό την έννοια αυτή, υπογράμμισε, είναι σημαντική η σύνδεση των Πανεπιστημιακών Κέντρων Υγείας με τα Πανεπιστημιακά Εργαστήρια που έχουν αντικείμενο την πρόληψη και τη δημόσια υγεία. Ζήτησε παράλληλα στο νομοσχέδιο, «να είναι πιο ξεκάθαρο» ότι στα Πανεπιστημιακά Κέντρα Υγείας θα συμμετέχουν οι φοιτητές των ιατρικών σχολών, στο πλαίσιο της κλινικής τους άσκησης.
Εκ μέρους της ΕΣΑμεΑ, ο κ. Βασίλειος Δήμος ζήτησε, για τους χρονίως πάσχοντες με θαλασσαιμία, με δρεπανοκυτταρική νόσο, παρακολουθούνται από δομές αιμοκάθαρσης κλπ, να έχει και ο θεράπων ιατρός τους, τον ρόλο του προσωπικού γιατρού. Ζήτησε επίσης στο ΔΣ του ΕΟΔΥ να μετέχει και ένας εκπρόσωπος της ΕΣΑμεΑ και χρόνιων παθήσεων.
Τέλος, ο κ. Αντώνης Κοντός, εκ μέρους της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδίατρων, πρότεινε αύξηση του ηλικιακού ορίου για την παρακολούθηση από τον προσωπικό παιδίατρο μέχρι την ηλικία των 18 ετών, αντί των 16 που προβλέπεται μέχρι σήμερα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Στη συγκρότηση του Ειδικού Σώματος Ιατρών (ΕΣΙ) του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ) προχώρησε το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, για τη διαρκή βελτίωση των υπηρεσιών του ΚΕΠΑ και την επιτάχυνση της εξυπηρέτησης των ευάλωτων πολιτών.
Στο πλαίσιο της σχετικής δέσμευσης της Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκης Κεραμέως, με απόφαση του διοικητή του e-ΕΦΚΑ, Δρ. Αλέξανδρου Βαρβέρη, συγκροτήθηκε το Ειδικό Σώμα Ιατρών (ΕΣΙ) του ΚΕΠΑ, το οποίο ενισχύεται με 740 νέους ιατρούς, που ολοκλήρωσαν επιτυχώς την εκπαίδευσή τους. Η εκπαίδευση περιλάμβανε ενημέρωση σχετικά με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, τις προβλεπόμενες διαδικασίες, την αξιοποίηση ψηφιακών εφαρμογών, αλλά και ζητήματα τα οποία αφορούν στην εξυπηρέτηση των συμπολιτών μας με αναπηρία.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, 13 χρόνια μετά τη σύσταση των ΚΕΠΑ, ο αριθμός των ιατρών υπερδιπλασιάζεται και ανέρχεται πλέον, μαζί με τους ήδη υπηρετούντες, σε 1.254, ενισχύοντας την κάλυψη σε ειδικότητες που πιστοποιούν την αναπηρία.
Με αυτές τις πρωτοβουλίες, επιταχύνεται η διαδικασία έκδοσης πιστοποίησης αναπηρίας, υλοποιώντας τη δέσμευση της κυβέρνησης να ενισχύσει στην πράξη τους πολίτες με αναπηρία, διασφαλίζοντας την πρόσβαση στα δικαιώματά τους με σεβασμό και ευαισθησία.
Επιπλέον, από σήμερα, τίθεται σε εφαρμογή νέο αμοιβολόγιο για τους ιατρούς και γραμματείς των Υγειονομικών Επιτροπών του ΚΕΠΑ, με αύξηση 50% -η πρώτη από το 2011.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, αυτές οι πρωτοβουλίες εντάσσονται σε ένα ολιστικό σχέδιο για την αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων των ατόμων με αναπηρία. Σε αυτό συμπεριλαμβάνεται η πρόσφατη αναθεώρηση του πίνακα μη αναστρέψιμων παθήσεων, που εξαλείφει την ανάγκη επαναλαμβανόμενης πιστοποίησης για συγκεκριμένες παθήσεις. Με την αλλαγή αυτή, μειώνεται το διοικητικό βάρος για το ΚΕΠΑ και διευκολύνεται η καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών.
Η υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, δήλωσε σχετικά: «Για πρώτη φορά, μετά από 13 χρόνια, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και ο e-ΕΦΚΑ ενδυναμώνουν το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας με ανθρώπινο δυναμικό, μέσω της συγκρότησης του Ειδικού Σώματος Ιατρών. Η ενίσχυση του Κέντρου με 740 ιατρούς θα επιφέρει σημαντική επιτάχυνση στην εξυπηρέτηση των ευάλωτων συμπολιτών μας, αλλά και στην εν γένει βελτίωση των υπηρεσιών του φορέα. Αυτή είναι μόνο η αρχή μιας σειράς στοχευμένων ενεργειών, που θα ακολουθήσουν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, με στόχο την περαιτέρω βελτίωση των υπηρεσιών του ΚΕΠΑ».
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Το 2023, το 28% των πολιτών τρίτων χωρών που ζούσαν στην ΕΕ, ηλικίας 65 ετών και άνω, αντιλαμβάνονταν ότι ήταν σε κακή ή πολύ κακή κατάσταση της υγείας τους. Αντίθετα, μόνο το 16,6% των ηλικιωμένων πολιτών από άλλες χώρες της ΕΕ και το 18,3% των υπηκόων ανέφεραν τέτοια κακή κατάσταση υγείας.
Για την ηλικιακή ομάδα 45-64 ετών, το 11% των ηλικιωμένων πολιτών εκτός ΕΕ αντιλήφθηκαν επίσης ότι ήταν σε κακή ή πολύ κακή υγεία, ενώ το 9,7% των πολιτών άλλων χωρών της ΕΕ και το 8,3% των υπηκόων ανέφεραν την ίδια κατάσταση. Για τα άτομα ηλικίας 16-44 ετών, οι διαφορετικές ομάδες υπηκοότητας ανέφεραν πολύ χαμηλούς αριθμούς κακής ή πολύ κακής κατάστασης της υγείας τους. Αυτό το άρθρο παρουσιάζει μια χούφτα ευρήματα από ένα πιο λεπτομερές άρθρο Statistics Explained σχετικά με τις στατιστικές ένταξης μεταναστών σχετικά με την υγεία.
Μεταξύ των πολιτών εκτός ΕΕ, το ποσοστό των γυναικών που είχαν κακή ή πολύ κακή αυτοαντίληψη για την υγεία ήταν 8,5% σε σύγκριση με 7,3% για τους άνδρες. Για τους υπηκόους, ο αριθμός για τις γυναίκες ήταν 9,8% σε σύγκριση με 8% για τους άνδρες, ενώ για τους πολίτες άλλης χώρας της ΕΕ, οι άνδρες είχαν υψηλότερη αυτοαντίληψη για κακή ή πολύ κακή υγεία (7,8%) από τις γυναίκες (7,4%).
Οι χώρες της ΕΕ με τα υψηλότερα ποσοστά ηλικιωμένων πολιτών τρίτων χωρών σε κακή ή πολύ κακή κατάσταση της αυτοεκτίμησης της υγείας ήταν η Λετονία (28%), η Εσθονία (17,5%) και η Γαλλία (14,3%). Τα χαμηλότερα μερίδια καταγράφηκαν στην Ιταλία (1,5%), ακολουθούμενη από τη Μάλτα και τη Βουλγαρία (αμφότερες με 1,8%).
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Συναγερμός έχει σημάνει στις υπηρεσίες Υγείας της Αγγλίας, καθώς ανιχνεύθηκαν στο Λονδίνο δύο ακόμα κρούσματα από το νέο, επιθετικό στέλεχος του ιού που προκαλεί τη νόσο mpox (πρώην ευλογιά των πιθήκων).
Και οι δύο ασθενείς είναι συγγενείς του πρώτου, που μολύνθηκε με το στέλεχος clade 1b σε ταξίδι του σε χώρες της Αφρικής όπου αυτό πρωτοεμφανίστηκε.
Το περιστατικό αυτό είχε ανακοινωθεί την περασμένη εβδομάδα. Ο ασθενής εκδήλωσε συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γρίπης στις 22 Οκτωβρίου – μία ημέρα μετά την επιστροφή του στην Αγγλία. Δύο ημέρες αργότερα παρουσίασε δερματικό εξάνθημα, που σταδιακά επιδεινωνόταν. Το εξάνθημα της νόσου προκαλεί βλάβες που πύον, που μπορεί να επιμείνουν επί ένα μήνα.
Μετά τη διάγνωσή του, ο ασθενής εισήχθη στο Νοσοκομείο Royal Free του βόρειου Λονδίνου, όπου νοσηλεύεται σε ειδική μονάδα.
Οι δύο συγγενείς του νοσηλεύονται σε αντίστοιχη μονάδα του νοσηλευτικού ομίλου Guy’s and St Thomas’ NHS Foundation Trust. Οι Αρχές ελέγχουν τώρα τις δικές τους επαφές, για να εξακριβώσουν αν ο επικίνδυνος ιός έχει εξαπλωθεί περαιτέρω.
Η νόσος mpox μπορεί εύκολα να διασπαρεί στα νοικοκυριά όπου ζουν ασθενείς. Δεν θα προξενούσε, λοιπό, έκπληξη εάν υπήρχαν και άλλα κρούσματα, δήλωσε η Dr. Susan Hopkins, επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος της Βρετανικής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Υγείας (UKHSA).
Οι Αρχές εκτιμούν ότι ο κίνδυνος για τον γενικό πληθυσμό παραμένει χαμηλός. Στις επαφές των τριών ασθενών που είναι αρνητικοί και κρίνεται ότι ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, προτείνεται εμβολιασμός. Σε όλους παρέχονται επίσης συστάσεις για το τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση που εκδηλώσουν ύποπτα συμπτώματα.
Η νόσος mpox τυπικά μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω:
Η προηγούμενη παγκόσμια έξαρση της νόσου (2022-2024) οφειλόταν σε ένα άλλο στέλεχος του υπαίτιου ιού, το clade 2. Αυτό μεταδίδεται πιο δύσκολα και ακόμα προκαλεί σποραδικά κρούσματα σε πολλές χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Ωστόσο αυτό μεταδίδεται κυρίως με την σεξουαλική επαφή μεταξύ ανδρών.
Το νέο στέλεχος clade 1b προσβάλλει σε σημαντικό ποσοστό παιδιά στις αφρικανικές χώρες όπου εξαπλώνεται.
Συνολικώς 19 χώρες της αφρικανικής ηπείρου ανέφεραν έως τις αρχές του μηνός 49.310 ύποπτα και επιβεβαιωμένα κρούσματα της mpox. Οι 1.059 από τους ασθενείς έχουν χάσει τη ζωή τους. Άλλα από τα κρούσματα οφείλονται στο παλαιό στέλεχος του ιού και άλλα στο νέο, το clade 1b.
Στο επίκεντρο της επιδημίας βρίσκεται η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, όπου και πρωτοεντοπίστηκε το νέο στέλεχος. Έχει πάνω από 38.000 ύποπτα και επιβεβαιωμένα κρούσματα και 1.049 από τους θανάτους.
Άλλες χώρες όπου έχει βρεθεί το στέλεχος clade 1b είναι η Κένυα, το Μπουρούντι και η Ρουάντα. Εκτός αφρικανικής ηπείρου έχουν αναφερθεί μεμονωμένα κρούσματά του σε Σουηδία, Ινδία και Γερμανία.
Τον περασμένο Αύγουστο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κήρυξε τη νόσο mpox «κατάσταση έκτακτης ανάγκης διεθνούς ενδιαφέροντος». Το ίδιο είχε κάνει και το 2022, όταν είχε υπάρξει η πρώτη παγκόσμια διασπορά της.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
Τώρα, ερευνητές από το Κολέγιο Νοσηλευτικής και Επαγγελμάτων Υγείας του Πανεπιστημίου Drexel δημοσίευσαν μελέτη στο περιοδικό Biological Research For Nursing που εξετάζει τα συμπτώματα, τα αποτελέσματα στην υγεία και τη σωματική λειτουργία με την πάροδο του χρόνου σε ηλικιωμένους ενήλικες με και χωρίς νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες που παίρνουν επίσης καθημερινά πολλά φάρμακα.
Οι ηλικιωμένοι ενήλικες έχουν περισσότερες πιθανότητες να παίρνουν πολλά φάρμακα εάν έχουν πολλαπλές χρόνιες παθήσεις. Επίσης, οι ηλικιωμένοι ενήλικες με νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες είναι πιο πιθανό να λαμβάνουν περισσότερα από πέντε φάρμακα. Παρ’ όλα αυτά, οι έρευνες που εξέταζαν την επίδραση των πολλών καθημερινών φαρμάκων στην υγεία και τη σωματική λειτουργία των ηλικιωμένων ενηλίκων με Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες ήταν ελάχιστες.
Με επικεφαλής την Martha Coates, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Κολέγιο Νοσηλευτικής και Επαγγελμάτων Υγείας του Πανεπιστημίου Drexel, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι τα άτομα που λαμβάνουν καθημερινά πολλά φάρμακα και πάσχουν από Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες εμφανίζουν περισσότερα συμπτώματα, πτώσεις, νοσηλείες, θνησιμότητα και έχουν υποδεέστερη σωματική λειτουργία – γεγονός που υποδηλώνει ότι η πολυφαρμακία μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων ενηλίκων με νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες.
«Το όριο των πέντε ή περισσότερων φαρμάκων ημερησίως έχει συσχετιστεί με δυσμενείς εκβάσεις για την υγεία σε προηγούμενες έρευνες και καθώς αυξάνεται ο αριθμός των φαρμάκων, αυξάνεται και ο κίνδυνος ανεπιθύμητων συμβάντων και βλάβης από φάρμακα», ανέφερε η Coates.
Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ένα διαθέσιμο στο κοινό σύνολο δεδομένων από τη μελέτη National Health and Aging Trends Study – ένα εθνικά αντιπροσωπευτικό δείγμα δικαιούχων του προγράμματος Medicare στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins. Από το 2011, συλλέγονται κάθε χρόνο δεδομένα για να εξετάζονται κοινωνικοί, φυσικοί, τεχνολογικοί και λειτουργικοί τομείς που είναι σημαντικοί στη γήρανση.
Για την παρούσα μελέτη, η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε δεδομένα από το 2016 έως το 2019 για να συγκρίνει τις αλλαγές στα συμπτώματα, τα αποτελέσματα της υγείας και τη σωματική λειτουργία μεταξύ τεσσάρων ομάδων: 1) όσων πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες και πολυφαρμακία, 2) όσων πάσχουν μόνο από τη νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες, 3) όσων πάσχουν μόνο από πολυφαρμακία και 4) όσων δεν πάσχουν ούτε από Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες ούτε από πολυφαρμακία.
«Διαπιστώσαμε ότι οι ηλικιωμένοι ενήλικες με νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες που λαμβάνουν πολλά φάρμακα παρουσίαζαν περισσότερα δυσάρεστα συμπτώματα, αυξημένες πιθανότητες πτώσης, νοσηλείας και θνησιμότητας σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες και πολυφαρμακία», ανέφερε η Coates. «Επίσης, είχαν μεγαλύτερη λειτουργική έκπτωση, χρειάζονταν περισσότερη βοήθεια σε καθημερινές δραστηριότητες, όπως το φαγητό, το μπάνιο και το ντύσιμο, και ήταν πιο πιθανό να χρειάζονται κάποιο βοήθημα για να περπατούν, όπως μπαστούνι ή περιπατητήρα», πρόσθεσε.
Τα ευρήματα της έρευνας ρίχνουν φως στον αρνητικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει η πολυφαρμακία στους ηλικιωμένους ενήλικες με νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες.
«Ο πληθυσμός των ηλικιωμένων ενηλίκων αυξάνεται στις ΗΠΑ και υπολογίζεται ότι μέχρι το 2040 ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω θα φτάσει τα 80 εκατομμύρια», ανέφερε η Coates. «Αυτό σημαίνει ότι θα αυξηθεί και ο αριθμός των ηλικιωμένων ενηλίκων που θα διαγνωστούν με τη νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες, ενώ επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία. Η αποφυγή των δυσμενών αποτελεσμάτων που σχετίζονται με την πολυφαρμακία μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και να αποτρέψει την υπερβολική αναπηρία για τους ηλικιωμένους ενήλικες με νόσο Αλτσχάιμερ και συναφείς άνοιες».
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/