Κατηγορία: Ενημέρωση

«Η κατανόηση του γιατί η σοβαρότητα των συμπτωμάτων σε ασθενείς με COVID-19 είναι τόσο μεταβλητή και η ανακάλυψη πρώιμων δεικτών που καθορίζουν με ακρίβεια την πιθανή επίδραση σε έναν μεμονωμένο ασθενή είναι κρίσιμης σημασίας για τον μετριασμό των επιπτώσεων στην υγεία στους σημερινούς ασθενείς και την αποτελεσματική απόκριση σε άλλους πανδημικούς ιούς που μπορεί να εμφανιστούν στο μέλλον».

COVID-19: Διεθνής ομάδα επιστημόνων που ερευνούν τον ιό COVID-19 έχει αποκαλύψει ένα κρυμμένο τμήμα του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος που δημιουργεί αντι-ιικούς παράγοντες. Η ανακάλυψη, που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό της Έρευνας Πρωτεώματος (Journal of Proteome Research) θα επιτρέψει την ανάπτυξη νέων δοκιμών για γενική ενεργή ιογενή λοίμωξη και νέους τρόπους δημιουργίας αντιιικών φαρμάκων που εκτείνονται πέρα από τον COVID-19.

Με επικεφαλής τον καθηγητή Julien Wist και τον καθηγητή Jeremy Nicholson στο Αυστραλιανό Εθνικό Κέντρο Φαινομένων (ANPC) στο Πανεπιστήμιο Murdoch στο Περθ της Δυτικής Αυστραλίας, ερευνητές από τη Νέα Ζηλανδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία ανέλυσαν δείγματα αίματος και ούρων από ασθενείς με COVID-19 όταν αποκάλυψαν ένα προηγουμένως άγνωστο κομμάτι ενός φυσικού ανοσοποιητικού συστήματος που παράγει μεταβολίτες οι οποίοι μοιάζουν με φάρμακα που δρουν ως αντι-ιικοί παράγοντες. Ο καθηγητής Nicholson, διευθυντής του Αυστραλιανού Εθνικού Κέντρου Φαινομένων ANPC, είπε ότι εντόπισαν 10 νέες ενώσεις που παράγονται από το σώμα ως απάντηση στον ιό SARS Cov-2. Η ανακάλυψη της  Εκτεταμένης Πορείας VIPERIN (Extended VIPERIN Pathway) (X-VIP) έχει επεκτείνει σε μεγάλο βαθμό τη γνώση της αντι-ιικής οδού VIPERIN, μέρος του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος που αντιδρά στις περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις. Το VIPERIN – συντομογραφία της πρωτεΐνης αναστολής του ιού, που σχετίζεται με το ενδοπλασματικό δίκτυο, επαγώγιμη από ιντερφερόνη – είναι μια πολυλειτουργική, επαγόμενη από ιντερφερόνη πρωτεΐνη που ρυθμίζει την αναπαραγωγή του ιού. Όταν ένας ιός επιτίθεται στο σώμα, πυροδοτεί μια απόκριση ιντερφερόνης και το VIPERIN πιστεύεται ότι καταστέλλει την αναπαραγωγή του ιού. «Είναι πολύ ασυνήθιστο να ανακαλύπτουμε σημαντικές νέες ανθρώπινες βιοχημικές οδούς, ειδικά αυτές που μπορεί να έχουν μεγάλη ιατρική σημασία», είπε ο καθηγητής Nicholson. Ο καθηγητής Wist είπε ότι από τις 10 ενώσεις X-VIP που ανιχνεύθηκαν, οι εννέα ήταν νέες στη γνώση της ανθρώπινης βιολογίας. «Αυτές οι ενώσεις παράγονται μόνο κατά τη διάρκεια ενεργού ιογενούς λοίμωξης και έχουν πολύ σύντομο χρόνο ημιζωής, οπότε αν τις βρούμε στο αίμα ή τα ούρα ενός ασθενούς, τότε αυτός ο ασθενής είναι πιθανό να είναι μολυσματικός και πρέπει να απομονωθεί», είπε. «Οι μεταβολίτες X-VIP αντιπροσωπεύουν προηγουμένως άγνωστους βιοδείκτες μόλυνσης και μολυσματικότητας και μπορεί να είναι εξαιρετικά σχετικοί με την ταχεία διάγνωση σε ασθενείς που νοσηλεύονται με οξεία μόλυνση. «Είναι συναρπαστικό, από χημική άποψη, αυτές οι ενώσεις «μοιάζουν» με αντιιικά φάρμακα και είναι πολύ παρόμοιες με ορισμένες ενώσεις που ήδη διατίθενται στο εμπόριο από τις φαρμακευτικές εταιρείες ως αντιιικοί παράγοντες. “Αυτό το X-VIP ανοίγει τη δυνατότητα περαιτέρω μελετών με στόχο τον σχεδιασμό νέων αντι-ιικών φαρμάκων.” Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, σύμφωνα με τον καθηγητή Nicholson, είναι ότι η ανθρώπινη βιολογία περιέχει τα βασικά στοιχεία της σύνθεσης αντιιικών φαρμάκων και ότι αυτό βοηθά στην προστασία των ανθρώπων από πριν την ύπαρξη της ανθρώπινης ιατρικής.

Ο καθηγητής Wist είπε ότι οι ενώσεις ανιχνεύθηκαν τόσο στα ούρα όσο και στο πλάσμα και θα μπορούσε επίσης να αναπτυχθεί ένα απλό μη επεμβατικό τεστ ούρων για ταχεία ανίχνευση. «Στην πραγματικότητα, έχουμε ήδη αποδείξει την απόδειξη αρχής ότι θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε ένα γρήγορο τεστ ούρων για τη διάγνωση ενεργών ιογενών λοιμώξεων που θα μπορούσαν να έχουν σημαντική ιατρική σημασία», είπε. Ο επικεφαλής της μελέτης Δρ Samuele Sala είπε ότι τα γενετικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι διαδικασίες ήταν αρχαίες. «Φαίνεται ότι η φύση δημιούργησε έναν μηχανισμό για την καταπολέμηση των ιών δισεκατομμύρια χρόνια πριν καν υπάρξει ο άνθρωπος», είπε. «Τα γονιδιωματικά στοιχεία από άλλες έρευνες δείχνουν ότι το γονίδιο VIPERIN ήταν παρόν σε πολύ πρώιμους οργανισμούς που πιθανώς περιλάμβαναν προγόνους του στρωματολίτη, απόγονοι των οποίων ζουν συμπτωματικά στις ακτές της Δυτικής Αυστραλίας». Ο καθηγητής Nicholson είπε ότι ο COVID-19 είχε υποβληθεί σε άνευ προηγουμένου κλινικό και επιστημονικό έλεγχο από τότε που εμφανίστηκε παγκοσμίως από τα τέλη του 2019. H COVID-19 εμφανίζεται με αναπνευστική νόσο, αλλά επηρεάζει επίσης όλα τα κύρια όργανα. Για μερικούς ανθρώπους, αυτές οι επιπτώσεις —σε συνδυασμό με παρατεταμένες διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος— μπορεί να οδηγήσουν σε μακροχρόνιο σύνδρομο COVID-19 ή μετα-οξύ σύνδρομο COVID-19 (PACS). Το Αυστραλιανό Εθνικό Κέντρο Φαινομένων ANPC έχει προχωρήσει στην παγκόσμια έρευνα για την κατανόηση των οδών προς τη μόλυνση και των βιολογικών συνεπειών του COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της μακροχρόνιας λοίμωξης COVID-19. Το Κέντρο αναπτύσσει ευρεία και βαθιά μεταβολική ανάλυση δειγμάτων πλάσματος αίματος και ούρων χρησιμοποιώντας τελευταίας τεχνολογίας NMR (πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός), φασματομετρία μάζας και μοντελοποίηση δεδομένων. «Το Αυστραλιανό Εθνικό Κέντρο Φαινομένων ANPC εξετάζει τις σύνθετες γενετικές, περιβαλλοντικές αλληλεπιδράσεις και αλληλεπιδράσεις στον τρόπο ζωής της νόσου», είπε ο καθηγητής Nicholson. «Η κατανόηση του γιατί η σοβαρότητα των συμπτωμάτων σε ασθενείς με COVID-19 είναι τόσο μεταβλητή και η ανακάλυψη πρώιμων δεικτών που καθορίζουν με ακρίβεια την πιθανή επίδραση σε έναν μεμονωμένο ασθενή είναι κρίσιμης σημασίας για τον μετριασμό των επιπτώσεων στην υγεία στους σημερινούς ασθενείς και την αποτελεσματική απόκριση σε άλλους πανδημικούς ιούς που μπορεί να εμφανιστούν στο μέλλον».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ερευνητές λένε επίσης ότι η παρακολούθηση των υδάτινων οδών θα μπορούσε να προειδοποιήσει τους υγειονομικούς αξιωματούχους για απροσδόκητες παραλλαγές που κυκλοφορούν στην κοινότητα.

SARS-CoV-2: Για να κατανοήσουν καλύτερα την εξάπλωση του COVID-19 κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι αξιωματούχοι της δημόσιας υγείας έχουν επεκτείνει την επιτήρηση των λυμάτων. Αυτές οι προσπάθειες παρακολουθούν τα επίπεδα του SARS-CoV-2 και τους κινδύνους για την υγεία μεταξύ των περισσότερων ανθρώπων, αλλά τους λείπουν άτομα που ζουν χωρίς στέγη, έναν πληθυσμό ιδιαίτερα ευάλωτο σε σοβαρή μόλυνση.

Για να καλύψουν αυτό το κενό πληροφοριών, ερευνητές που αναφέρουν στο Environmental Science & Technology Letters δοκίμασαν υδάτινες οδούς ελέγχου πλημμυρών κοντά σε καταυλισμούς χωρίς στέγη, βρίσκοντας παρόμοια μοτίβα μετάδοσης όπως στην ευρύτερη κοινότητα και εντοπίζοντας ιικές μεταλλάξεις που δεν είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως. Τα τελευταία χρόνια, η δοκιμή ακατέργαστων λυμάτων για τη συχνότητα εμφάνισης του SARS-CoV-2 και τις κυρίαρχες παραλλαγές του ιού, καθώς και άλλα παθογόνα, ήταν ζωτικής σημασίας για να βοηθηθούν οι υπεύθυνοι δημόσιας υγείας να προσδιορίσουν τη μετάδοση μολυσματικών ασθενειών στις τοπικές κοινότητες. Ωστόσο, αυτή η παρακολούθηση συλλαμβάνει μόνο πληροφορίες για ιούς που αποβάλλονται από ανθρώπινα κόπρανα και ούρα σε κτίρια που είναι συνδεδεμένα με την τοπική υποδομή αποχέτευσης. Πέρα από τον αντίκτυπο της πανδημίας στην ανθρώπινη υγεία, επιδείνωσε επίσης τις κοινωνικοοικονομικές δυσκολίες και αύξησε τον αριθμό των ανθρώπων που βιώνουν έλλειψη στέγης και ζουν σε υπαίθριους καταυλισμούς χωρίς πρόσβαση σε εσωτερικά μπάνια. Για να κατανοήσουν τον επιπολασμό του COVID-19 μεταξύ των ανθρώπων που ζουν χωρίς προστασία, ο Edwin Oh και οι συνεργάτες του έκαναν τεστ για SARS-CoV-2 σε πλωτές οδούς κοντά σε καταυλισμούς έξω από το Λας Βέγκας από τον Δεκέμβριο του 2021 έως τον Ιούλιο του 2022. Χρησιμοποιώντας ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης, οι ερευνητές αναγνώρισαν το RNA του SARS-CoV-2 σε περισσότερο από το 25% των δειγμάτων που δοκιμάστηκαν από δύο κανάλια ελέγχου πλημμυρών.

Η υψηλότερη συχνότητα ανίχνευσης κατά την περίοδο της μελέτης ευθυγραμμίστηκε με το πρώτο κύμα λοιμώξεων παραλλαγής omicron του Λας Βέγκας, όπως επιβεβαιώθηκε μέσω παράλληλων δοκιμών σε τοπική μονάδα επεξεργασίας λυμάτων. Οι ερευνητές λένε ότι αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι παρόμοιο επίπεδο μετάδοσης συνέβαινε εντός της μη προστατευμένης κοινότητας όπως και στον γενικό πληθυσμό. Στη συνέχεια, οι ερευνητές διεξήγαγαν αλληλουχία ολόκληρου του γονιδιώματος για να εντοπίσουν τις παραλλαγές του SARS-CoV-2 στις πλωτές οδούς. Αυτά τα δείγματα περιείχαν σε μεγάλο βαθμό τις ίδιες παραλλαγές που εντοπίστηκαν στην ευρύτερη κοινότητα. Η βαθύτερη υπολογιστική ανάλυση των ιικών αλληλουχιών εντόπισε τρεις νέες μεταλλάξεις ιικής πρωτεΐνης ακίδας σε ορισμένα δείγματα υδάτινων οδών, αλλά οι ερευνητές δεν έχουν ακόμη εξετάσει τον αντίκτυπο που μπορεί να έχουν αυτές οι μεταλλάξεις στη λειτουργία του ιού ή στα κλινικά αποτελέσματα. Ανεξάρτητα από αυτό, η ικανότητα ανίχνευσης και αναγνώρισης του SARS-CoV-2 σε περιβαλλοντικά δείγματα νερού θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση των μέτρων δημόσιας υγείας για μια κοινότητα που συχνά υποεκπροσωπείται στις τρέχουσες μεθόδους επιτήρησης. Οι ερευνητές λένε επίσης ότι η παρακολούθηση των υδάτινων οδών θα μπορούσε να προειδοποιήσει τους υγειονομικούς αξιωματούχους για απροσδόκητες παραλλαγές που κυκλοφορούν στην κοινότητα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πάντα με ενδιέφεραν οι μελέτες που συγκρίνουν τι συμβαίνει στους ασθενείς μετά τη μόλυνση από τον COVID με το τι συμβαίνει στους ασθενείς μετά από άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού. Αυτή την εβδομάδα, θα εξετάσουμε μια ενδιαφέρουσα μελέτη που υποδεικνύει ότι ο COVID μπορεί να οδηγήσει σε αυτοάνοσες ασθένειες όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο λύκος και η αγγειίτιδα.

SARS CoV-2:  Στις πρώτες μέρες της πανδημίας, προτού καταλάβουμε πραγματικά τι είναι ο COVID, δύο ειδικότητες στο νοσοκομείο είχαν την αίσθηση ότι κάτι ήταν πολύ περίεργο με αυτόν τον ιό. Η πρώτη ειδικότητα ήταν οι πνευμονολόγοι, οι οποίοι παρατήρησαν τα εντυπωσιακά επίπεδα υποξαιμίας -χαμηλό οξυγόνο στο αίμα- και την ταχύτητα με την οποία οι ασθενείς που ήταν προηγουμένως σταθεροί θα συντρίβονταν στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Η δεύτερη ειδικότητα, και σημειώνω τον εαυτό μου σε αυτήν την ομάδα, ήταν οι νεφρολόγοι.

Τα μηχανήματα αιμοκάθαρσης σταμάτησαν να λειτουργούν σωστά. Θυμάμαι να στρογγυλεύω ασθενείς στο νοσοκομείο που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση για νεφρική ανεπάρκεια στο πλαίσιο σοβαρής λοίμωξης COVID και είδα να σχηματίζονται θρόμβοι στα φίλτρα αιμοκάθαρσης. Μερικοί ασθενείς μετά βίας μπορούσαν να λάβουν μια πλήρη θεραπεία επειδή τα φίλτρα θα έφραζαν τόσο γρήγορα. Ξέραμε ότι ήταν χειρότερο από τη γρίπη λόγω των ποσοστών θνησιμότητας, αλλά αυτές οι παραξενιές μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε ότι ήταν επίσης διαφορετικός – όχι απλώς ένας ιδιαίτερα δυσάρεστος ιός του αναπνευστικού, αλλά ένας ιός που είχε επιπτώσεις στο σώμα που δεν είχαμε ξαναδεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πάντα με ενδιέφεραν οι μελέτες που συγκρίνουν τι συμβαίνει στους ασθενείς μετά τη μόλυνση από τον COVID με το τι συμβαίνει στους ασθενείς μετά από άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού. Αυτή την εβδομάδα, θα εξετάσουμε μια ενδιαφέρουσα μελέτη που υποδεικνύει ότι ο COVID μπορεί να οδηγήσει σε αυτοάνοσες ασθένειες όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο λύκος και η αγγειίτιδα. Η μελέτη εμφανίζεται στο Annals of Internal Medicine και έγινε δυνατή από τα καθολικά συστήματα ηλεκτρονικών αρχείων υγείας της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας, τα οποία συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν μια πραγματικά εκπληκτική ομάδα περισσότερων από 20 εκατομμυρίων ατόμων που ζουν σε αυτές τις χώρες από το 2020 έως το 2021.

Η έκθεση του ενδιαφέροντος

Οι ερευνητές ήθελαν να συγκρίνουν τον κίνδυνο για αυτοάνοση νόσο μεταξύ των ατόμων που έχουν μολυνθεί από τον COVID έναντι δύο ομάδων ελέγχου. Η πρώτη ομάδα ελέγχου ήταν ο γενικός πληθυσμός. Αυτή είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δύσκολη ανάλυση, επειδή τα άτομα που μολύνονται από τον COVID μπορεί να διαφέρουν πολύ από τον γενικό πληθυσμό. Η δεύτερη ομάδα ελέγχου ήταν άτομα που είχαν προσβληθεί από γρίπη. Μου αρέσει αυτό πολύ καλύτερα. Οι παράγοντες κινδύνου για τον COVID και τη γρίπη είναι αρκετά παρόμοιοι και το γεγονός ότι αυτή η ομάδα διαγνώστηκε με γρίπη σημαίνει τουλάχιστον ότι λαμβάνει ιατρική περίθαλψη και είναι κάπως «στο σύστημα», ας πούμε έτσι. Αλλά δεν αρκεί απλώς να αναγνωρίσουμε αυτούς τους ανθρώπους και να δούμε ποιος καταλήγει με περισσότερη αυτοάνοση νόσο. Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν αντιστοίχιση βαθμολογίας τάσης για να ζευγαρώσουν άτομα που είχαν μολυνθεί με COVID με άτομα από τις ομάδες ελέγχου που ήταν πολύ παρόμοια με αυτά. Έχω μιλήσει για αυτήν τη στρατηγική στο παρελθόν, αλλά η βασική ιδέα είναι ότι δημιουργείτε ένα μοντέλο που προβλέπει την πιθανότητα μόλυνσης από τον COVID, με βάση μια σειρά παραγόντων — και ο θάνατος που χρησιμοποίησαν αυτοί οι συγγραφείς είναι αρκετά μεγάλος, όπως φαίνεται παρακάτω — και στη συνέχεια κολλάτε μαζί άτομα με παρόμοιο κίνδυνο για COVID, με το ένα μέλος του ζευγαριού να έχει COVID και το άλλο να τον έχει διαφύγει (τουλάχιστον για την περίοδο μελέτης).

Μετά από αυτή τη στατιστική εξισορρόπηση, οι συγγραφείς εξέτασαν τον κίνδυνο για μια ποικιλία αυτοάνοσων νοσημάτων. Σε σύγκριση με όσους είχαν μολυνθεί από γρίπη, όσοι είχαν μολυνθεί με COVID ήταν πιο πιθανό να διαγνωστούν με οποιαδήποτε αυτοάνοση πάθηση, ασθένεια του συνδετικού ιστού και, τουλάχιστον στην Ιαπωνία, φλεγμονώδη αρθρίτιδα. Οι συγγραφείς αναγνωρίζουν ότι η διάγνωση μιας ασθένειας μπορεί να μην είναι το ίδιο με την πραγματική ασθένεια, έτσι σε μια άλλη ανάλυση εξέτασαν μόνο άτομα που έλαβαν θεραπεία για τις αυτοάνοσες παθήσεις και τα σήματα ήταν ακόμη ισχυρότερα σε αυτήν την ομάδα. Αυτός ο κίνδυνος φαινόταν να είναι υψηλότερος τους 6 μήνες μετά τη λοίμωξη από τον COVID, κάτι που είναι λογικό βιολογικά αν σκεφτούμε ότι η μόλυνση με κάποιο τρόπο βλάπτει το ανοσοποιητικό σύστημα. Και ο κίνδυνος ήταν παρόμοιος και με τις δύο παραλλαγές του COVID που κυκλοφορούσαν τη στιγμή της μελέτης. Ο μόνος παράγοντας που μείωσε τον κίνδυνο; Το μαντέψατε: ο εμβολιασμός. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εύρημα, επειδή η κοόρτη έκθεσης ορίστηκε από τη μόλυνση με COVID. Επομένως, ο μηχανισμός προστασίας δεν είναι η πρόληψη της μόλυνσης. είναι κάτι άλλο. Ίσως ο εμβολιασμός βοηθά στο να πάρει το ανοσοποιητικό σύστημα σε κατάσταση ώστε να ανταποκριθεί στη μόλυνση από τον COVID πιο… κατάλληλα; Ναι, αυτή η μελέτη είναι παρατηρητική.

Δεν μπορούμε να βγάλουμε αιτιώδη συμπεράσματα εδώ. Ωστόσο, ενισχύει τη μακροχρόνια πεποίθησή μου ότι ο COVID είναι ένας περίεργος ιός, με αποτελέσματα που είναι διαφορετικά από τους ιούς του αναπνευστικού που έχουμε συνηθίσει. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα εάν ο COVID προκαλεί δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος που θέτει κάποιον σε κίνδυνο για αυτοάνοση νόσο— όχι από αυτήν τη μελέτη. Αλλά μπορώ να πω ότι δεν θα με εξέπληττε. Ο F. Perry Wilson, MD, MSCE, είναι αναπληρωτής καθηγητής ιατρικής και δημόσιας υγείας και διευθυντής του Επιταχυντή Κλινικής και Μεταφραστικής Έρευνας του Yale. Το επιστημονικό του επικοινωνιακό έργο βρίσκεται στην Huffington Post και στο NPR. Πραγματοποιεί tweet στον @fperrywilson και το βιβλίο του, How Medicine Works and When It Doesn’t, είναι τώρα διαθέσιμο.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Σε αυτό το στάδιο, δεν προτείνουμε το τσάι ως αυτόνομη παρέμβαση κατά του SARS-CoV-2, επειδή ο ιός πολλαπλασιάζεται επίσης στη μύτη και μπορεί να έχει ήδη φτάσει στον πνεύμονα μέχρι τη στιγμή που ένα άτομο βγει θετικό», είπε η Esseili. «Αλλά το τσάι μπορεί να είναι ένα επιπλέον στρώμα παρέμβασης που οι ασθενείς και οι οικογένειές τους μπορούν εύκολα να υιοθετήσουν σε μια βάση ρουτίνας».

SARS-CoV-2: Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια δείχνει ότι κάτι τόσο απλό όσο ένα φλιτζάνι τσάι μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του COVID-19. Το τσάι είναι γνωστό παγκοσμίως για τα πολλά οφέλη του για την υγεία και η Malak Esseili, ιολόγος στο Κέντρο Ασφάλειας Τροφίμων του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια στο Κολέγιο Γεωργικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών, ήθελε να μάθει εάν μπορεί επίσης να επηρεάσει τον SARS-CoV-2. Όταν άρχισαν τα πρώτα βουητά της πανδημίας, κανείς δεν χρειάστηκε να πείσει την Esseili για τη σοβαρότητα του θέματος λόγω του παρελθόντος που μελετούσε τους ιούς. Άρχισε αμέσως να ψάχνει τρόπους για να προστατεύσει τον εαυτό της και την οικογένειά της. Χρειαζόταν κάτι που να ήταν εύκολα προσβάσιμο και εύγευστο, γι’ αυτό στράφηκε στο ταπεινό φύλλο τσαγιού. Μετά από ένα γρήγορο ταξίδι στο τοπικό παντοπωλείο της, ήταν έτοιμη να ξεκινήσει την έρευνά της. «Το να έχει κάτι που είναι προσβάσιμο, εύκολα προετοιμασμένο και κατάλληλο για όλη την οικογένεια θα ήταν ιδανικό», είπε η Esseili, η οποία εμπνεύστηκε επίσης από τα παιδιά της που αγαπούν το τσάι.

Μείωση του ιού

Τα ευρήματα της ομάδας της, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Τρόφιμα και Περιβαλλοντική ιολογία (Food and Environmental Virology), καταδεικνύουν πώς ορισμένα τσάγια απενεργοποιούν τον SARS-CoV-2 στο σάλιο —σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 99,9%. Αυτό είναι σημαντικό γιατί ο ιός μολύνει και πολλαπλασιάζεται μέσα στη στοματική κοιλότητα, περνώντας από τον στοματοφάρυγγα πριν φτάσει στους πνεύμονες. «Η απενεργοποίηση του SARS-CoV-2 στο στόμα και τον λαιμό έχει σημασία, διότι αυτό δυνητικά μειώνει την εισαγωγή του ιού στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα», είπε η Esseili. Η Esseili και η τότε πτυχιούχος Julianna Morris, η οποία αποφοίτησε με το μεταπτυχιακό της στην επιστήμη των τροφίμων το 2023, μελέτησαν 24 διαφορετικούς τύπους τσαγιών που διατίθενται στο εμπόριο, μερικοί από τους οποίους ισχυρίζονται ότι βοηθούν στην υγεία του αναπνευστικού. Από αυτούς, βρήκαν πέντε που μείωσαν σημαντικά τον ιό στο σάλιο: βατόμουρο zinger, ευκάλυπτος μέντα, μέντα, πράσινο τσάι και μαύρο τσάι, με το μαύρο τσάι να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση. Όλες οι δοκιμές έγιναν στο εργαστήριο σε προσομοιωμένες συνθήκες.

Ζεστό τσάι ως ρόφημα ή γαργάρα Η ομάδα δοκίμασε την αποτελεσματικότητα του τσαγιού τόσο ως ρόφημα όσο και ως γαργάρα για να προσφέρει μια επιλογή σε όσους δεν θέλουν να πίνουν τσάι αλλά θέλουν ένα ξέπλυμα υψηλής συγκέντρωσης που θα παρέχει τα ίδια οφέλη με την κατανάλωση ενός φλιτζανιού τσαγιού. Οι ερευνητές παρασκεύασαν μια συγκέντρωση πόσιμης έγχυσης χρησιμοποιώντας ένα φακελάκι τσαγιού ανά φλιτζάνι, βρασμένο για 10 λεπτά, χωρίς προσθήκες όπως γάλα ή ζάχαρη. Και τα πέντε τσάγια μείωσαν τον ιό κατά τουλάχιστον 96% μέσα σε 10 δευτερόλεπτα στο στόμα. Το μαύρο τσάι ήταν το πιο αποτελεσματικό, μειώνοντας τον ιό κατά 99,9%. Όταν δοκιμάστηκαν ως γαργάρες, παρασκεύασαν το τσάι σε τετραπλάσια συγκέντρωση από το πόσιμο έγχυμα, διαπιστώνοντας ότι και οι πέντε ποικιλίες τσαγιού μείωσαν τον ιό κατά 99,9% μέσα σε 10 δευτερόλεπτα όταν έκαναν γαργάρες. Απαιτούνται κλινικές δοκιμές για να κατανοήσουμε καλύτερα ποια επίδραση μπορεί να έχουν αυτά τα αποτελέσματα σε έναν ασθενή που είναι άρρωστος με COVID-19, είπε η Esseili, τονίζοντας ότι το τσάι δεν αντικαθιστά την ιατρική περίθαλψη. Ωστόσο, τα αρχικά αποτελέσματα είναι τόσο ελπιδοφόρα όσο και συναρπαστικά για όσους θέλουν να συμπληρώσουν την ιατρική περίθαλψη. «Σε αυτό το στάδιο, δεν προτείνουμε το τσάι ως αυτόνομη παρέμβαση κατά του SARS-CoV-2, επειδή ο ιός πολλαπλασιάζεται επίσης στη μύτη και μπορεί να έχει ήδη φτάσει στον πνεύμονα μέχρι τη στιγμή που ένα άτομο βγει θετικό», είπε η Esseili. «Αλλά το τσάι μπορεί να είναι ένα επιπλέον στρώμα παρέμβασης που οι ασθενείς και οι οικογένειές τους μπορούν εύκολα να υιοθετήσουν σε μια βάση ρουτίνας».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Οι επενδύσεις στην πρόληψη θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν το κύμα των παθήσεων.

Παρόμοιο με τον οικονομικό αντίκτυπο που είχε η πανδημία του κορωνοϊού εκτιμάται το κόστος των ψυχικών ασθενειών στη Βρετανία.

Την ίδια στιγμή, σε αυξητική πορεία βρίσκονται και τα διαθέσιμα κονδύλια αντιμετώπισης των ψυχικών ασθενειών στην Ελλάδα, όπου σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2020 – όπως αναφέρεται και στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης 2021-2030 – έχει ξεπεράσει τα 470 εκατ. ευρώ.

Από αυτό το ποσό αποκλείεται ο προϋπολογισμός των Πανεπιστημιακών νοσοκομείων και κλινικών για τον οποίο δεν διατίθενται πληροφορίες. Ένα σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να αναφερθεί είναι ότι στις ανωτέρω εκτιμήσεις, δεν συμπεριλήφθηκε το κόστος των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ, οι ιδιωτικές πληρωμές και τα διαγνωστικά έξοδα.

Τι συμβαίνει στη Βρετανία

Το συνολικό κόστος των ψυχικών ασθενειών στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2022 ήταν 300 δισ. λίρες. Το κόστος αποτελείται από τρία βασικά στοιχεία:

• Οικονομικό κόστος 110 δισ. λιρών: Απώλειες για την οικονομία λόγω της κακής ψυχικής υγείας. Αυτή αναφέρεται στο επιχειρηματικό κόστος της απουσίας λόγω ασθένειας και της πλημμελούς «παρουσίας» στην εργασία, καθώς και στην εναλλαγή προσωπικού και την ανεργία μεταξύ των ατόμων με ψυχική ασθένεια.
• Ανθρώπινο κόστος 130 δισ. λιρών: Η αξία, εκφρασμένη σε χρηματικούς όρους, αφορά την υποδεέστερη ποιότητα ζωής που βιώνουν τα άτομα με ψυχικές ασθένεις και την πρόωρη θνησιμότητά τους.
• Κόστος υγείας και περίθαλψης 60 δισ. λιρών: Αυτό περιλαμβάνει την υποστήριξη που παρέχεται από τις δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και την άτυπη φροντίδα που παρέχεται από την οικογένεια και τους φίλους.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, το συνολικό κόστος της ψυχικής ασθένειας είναι παρόμοιο με τον εκτιμώμενο αντίκτυπο της Covid-19 στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου το 2020, που έφτασε τα 260 δισεκατομμύρια λίρες.  

Αυτά τα νέα στοιχεία υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη να αναλάβει δράση η κυβέρνηση για να ανατρέψει την άνοδο των ψυχικών νοσημάτων στη χώρα. Η επένδυση στην πρόληψη της ψυχικής ασθένειας και η βελτίωση της παρεχόμενης υποστήριξης στα άτομα που ζουν με προβλήματα ψυχικής υγείας μπορούν, όπως υποστηρίζεται, να ανατρέψουν αυτό το κύμα των ψυχικών παθήσεων.

Πόσο είναι το κόστος στην Ελλάδα

Όπως αναφέρεται στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ψυχική Υγεία 2021-2030, η εκτίμηση του συνολικού κόστους της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα είναι δύσκολο να υπολογιστεί. Η πρώτη προσπάθεια εκτίμησης του κόστους του συστήματος ΥΨΥ πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια επιστημονικής έρευνας το 2013, ενώ στα πλαίσια της Ταχείας Αξιολόγησης, η οποία συμπεριέλαβε στοιχεία των ετών 2019 και 2020, επιχειρήθηκε η πρώτη επίσημη προσπάθεια υπολογισμού του κόστους.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας του 2013, το εκτιμώμενο κόστος των Δημόσιων Νομικών Προσώπων (ΨΝ–Ψυχιατρικά κλινικές γενικών νοσοκομείων και κοινοτικών δομών) στην Ελλάδα ανέρχεται σε 300 εκατομμύρια ευρώ. Αντίστοιχα, το εκτιμώμενο κόστος των ΜΨΥ που έχουν αναπτύξει Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) (ΑμΚΕ Ψυχικής Υγείας) ανέρχεται σε 80 εκατομμύρια ευρώ, ενώ οι ενδονοσοκομειακές δαπάνες των Ιδιωτικών Ψυχιατρικών Κλινικών ανέρχονται σε 70 εκατομμύρια ευρώ (νοσήλεια που καταβάλλει ο ΕΟΠΥΥ).

Τέλος, η φαρμακευτική δαπάνη για την ΨΥ την οποία καλύπτει ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) ανήλθε περίπου στα 150 εκατομμύρια ευρώ. Ως εκ τούτου, το συνολικό εκτιμώμενο κόστος των ΥΨΥ ανέρχεται σε 450 εκατομμύρια ευρώ.

Όσον αφορά τα αποτελέσματα της Ταχείας Αξιολόγησης, η χρηματοδότηση για τη μισθοδοσία δημόσιων φορέων και υπηρεσιών στην Ελλάδα (με εξαίρεση τα Πανεπιστημιακά νοσοκομεία και τις Πανεπιστημιακές κλινικές για τα οποία δεν διατίθενται πληροφορίες) ανέρχεται στα 163,6 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, η χρηματοδότηση για ιδιωτικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις ανέρχεται στα 77,3 εκατομμύρια ευρώ. Η χρηματοδότηση για ιδιωτικούς κερδοσκοπικούς φορείς (ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές και ιδιωτικά ιατρεία ψυχιάτρων) ανέρχεται στα 64,9 εκατομμύρια ευρώ. Τέλος, η χρηματοδότηση για ψυχιατρικά φάρμακα (δημόσιοι και ιδιωτικοί φορείς) ανέρχεται στα 164,6 εκατομμύρια ευρώ.

Συνολικά, ο ελληνικός προϋπολογισμός για την ΨΥ το 2020 εκτιμάται ότι ανήλθε στα 470,4 εκατομμύρια ευρώ και αντιπροσωπεύει το 3,3% της συνολικής υγειονομικής δαπάνης. 

Από αυτό το ποσό αποκλείεται ο προϋπολογισμός των Πανεπιστημιακών νοσοκομείων και κλινικών για τον οποίο δεν διατίθενται πληροφορίες. Ένα σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να αναφερθεί είναι ότι στις ανωτέρω εκτιμήσεις, δεν συμπεριλήφθηκε το κόστος των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ, οι ιδιωτικές πληρωμές και τα διαγνωστικά έξοδα. 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Tα ευρήματα δείχνουν ότι η παχυσαρκία και η φτωχή διατροφή μπορούν να προκαλέσουν συσσώρευση βλάβης στα αγγεία μειώνοντας την παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο και οδηγώντας τελικά σε νοητική εξασθένηση.

Νέα έρευνα σε ποντικούς έδειξε πως η παχυσαρκία και η διατροφή με πολλά λιπαρά ενδεχομένως μπορούν να επιταχύνουν τη γήρανση των αγγείων που τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο.

Tα ευρήματα δείχνουν ότι η παχυσαρκία και η φτωχή διατροφή μπορούν να προκαλέσουν συσσώρευση βλάβης στα αγγεία μειώνοντας την παροχή οξυγόνου σε περιοχές του εγκεφάλου και οδηγώντας τελικά σε νοητική εξασθένηση.

Η Sharon Negri, του University of Oklahoma Health Sciences Center, δήλωσε ότι η έρευνα υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο των αγγειακών συστατικών και της κυτταρικής γήρανσης στη νοητική εξασθένηση.

Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ισχυρές σχέσεις μεταξύ πακυσαρκίας στη μέση ηλικία και αυξημένου μελλοντικού κινδύνου νοητικής εξασθένησης και άνοιας.

Οι ερευνητές θέλησαν να ανακαλύψουν τους μηχανισμούς πίσω από τη σχέση, με ιδιαίτερη εστίαση στον ρόλο της διατροφής και της αγγειακής υγείας.

Μελέτησαν την επίδραση διατροφής με πολλά λιπαρά στη ροή αίματος στον εγκέφαλο σε ηλικιωμένους παχύσαρκους ποντικούς.

Μελέτησαν επίσης την κυτταρική γήρανση.

Η παχυσαρκία μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει τα κύτταρα των αγγείων του εγκεφάλου σε πιο γρήγορη γήρανση.

Αν αποδειχτεί σχέση μεταξύ παχυσαρκίας και κυτταρικής γήρανσης αυτό θα μπορούσε να ανοίξει νέους δρόμους στην έρευνα όσον αφορά αγωγές για την πρόληψη ή την επιβράδυνση της εξέλιξης της κυτταρικής γήρανσης με την πιθανότητα να μετριάσουν προβλήματα  που συνδέονται με την παχυσαρκία όπως η νοητική εξασθένηση.

Tα αποτελέσματα έδειξαν ότι μετά από 3 μήνες ποντικοί με διατροφή με πολλά λιπαρά είχαν αυξημένη κυτταρική γήρανση και μειωμένη πυκνότητα υγιών αγγείων στον εγκέφαλο, καθώς και ενδείξεις βλάβης στη μάθηση σε τεστ με λαβύρινθο σε σύγκριση με ποντικούς με φυσιολογικό βάρος και τη συνήθη διατροφή.

Επιπλέον, φάνηκε ότι η απομάκρυνση των γερασμένων κυττάρων με το πειραματικό φάρμακο κατά του καρκίνου Navitoclax, βελτίωσε στοιχεία της αγγείωσης του εγκεφάλου.

Η έρευνα θα παρουσιαστεί την τρέχουσα εβδομάδα στο American Physiology Summit.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σχεδόν το ένα τρίτο των ασθενών (30,1%) που αντιμετωπίστηκαν με τη συνδυαστική θεραπεία εμφάνισαν συρρίκνωση των όγκων.

Σχεδόν το ένα τρίτο ασθενών με προχωρημένο καρκίνο ήπατος που έλαβαν εξατομικευμένο εμβόλιο της εταιρείας Geneos Therapeutics μαζί με ανοσοθεραπεία σε μικρή αρχική δοκιμή εμφάνισαν συρρίκνωση των όγκων, ανέφεραν Αμερικανοί ερευνητές.

Tο αποτέλεσμα είναι περίπου διπλάσιο έναντι της απόκρισης που φαίνεται με την ανοσοθεραπεία μόνη.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Nature Medicine, και υποδεικνύει ότι τα εμβόλια με βάση μεταλλάξεις που είναι παρούσες μόνο στον όγκο ενός ασθενούς ενδεχομένως μπορεί να ενισχύσουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού να αναγνωρίζει και να επιτίθεται σε δύσκολα αντιμετωπίσιμους όγκους.

Tα ευρήματα, που πρέπει να επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερη δοκιμή, μπορεί ενδεχομένως να επεκτείνουν τα είδη καρκίνου που τέτοιες θεραπείες μπορούν να αντιμετωπίσουν.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δείγματα όγκων των ασθενών για να αναπτύξουν εμβόλια με βάση νεοαντιγόνα- νέες μεταλλάξεις παρούσες μόνο στους όγκους κάθε ασθενούς.

Στόχος ήταν να εκπαιδευτεί το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί και να εξολοθρεύσει μόνο αυτές τις μοναδικές πρωτεΐνες, αφήνοντας ανέπαφο τον υγιή ιστό.

Ο Dr. Mark Yarchoan του Johns Hopkins Kimmel Cancer Center, δήλωσε ότι το εμβόλιο εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό να αναγνωρίζει τα αντιγόνα που αγνοούνται.

Η μελέτη περιέλαβε 36 ασθενείς με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Τους χορηγήθηκαν εξατομικευμένα εμβόλια, επιπλέον του Pembrolizumab.

Σχεδόν ένα τρίτο των ασθενών (30,1%) που αντιμετωπίστηκαν με τη συνδυαστική θεραπεία εμφάνισαν συρρίκνωση των όγκων, με 3 από αυτούς να έχουν ολοκληρωτική απόκριση –που σημαίνει ότι δεν εντοπίζονταν σημάδια υπολειμμάτων όγκου μετά από 21, 5 μήνες, κατά μέσον όρο.

Αυτό συγκριτικά με την τυπική απόκριση του 12% έως 18% ασθενών με καρκίνο ήπατος που έλαβαν μόνο ανοσοθεραπεία.

Αυτό υπέδειξε ότι το εμβόλιο πρόσθεσε κλινική αποτελεσματικότητα, δήλωσε ο Yarchoan.

Δεν υπήρχαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η αγωγή της Geneos είναι εμβόλιο DNA στο οποίο ο γενετικός κώδικας μεταλλαγμένων πρωτεϊνών εγχέεται στα κύτταρα χρησιμοποιώντας μικρό ηλεκτρικό παλμό. Κάθε εμβόλιο μπορεί να στοχεύσει έως 40 μεταλλαγμένα γονίδια.

Σχεδιάζονται μεγαλύτερες δοκιμές.

Πηγές:
Nature Medicine

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η νέα έρευνα δείχνει ότι εξέταση ούρων που ερευνά για γενετικούς δείκτες καρκίνου στην κύστη μπορεί να μειώσει τουλάχιστον κατά το ήμισυ  τον αριθμό κυστεοσκοπήσεων που χρειάζονται να ακολουθηθούν για ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Νέα εξέταση ούρων θα μπορούσε να απαλλάξει επιζώντες από καρκίνο ουροδόχου κύστης από μια εξέταση που χρειάζεται για να επιβεβαιωθεί ότι ο καρκίνος δεν έχει επιστρέψει, αναφέρουν ερευνητές.

Άνθρωποι που έχουν υποβληθεί σε εγχείρηση για υψηλού κινδύνου καρκίνο στην ουροδόχο κύστη χρειάζονται κυστεοσκόπηση.

Η νέα έρευνα δείχνει ότι εξέταση ούρων που ερευνά για γενετικούς δείκτες καρκίνου στην κύστη μπορεί να μειώσει τουλάχιστον κατά το ήμισυ  τον αριθμό κυστεοσκοπήσεων που χρειάζονται να ακολουθηθούν για ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Μόνο το  44%  των ασθενών που υποβλήθηκαν στην εξέταση ούρων χρειάστηκε να υποβληθούν σε κυστεοσκόπηση έναντι σχεδόν 100% των ασθενών που έλαβαν τη συνήθη αγωγή.

Η δοκιμή, του Aarhus University Hospital, οδήγησε σε ισχυρές ενδείξεις ότι η εξέταση ούρων μπορεί να εντοπίσει την υποτροπή του καρκίνου νωρίτερα από την κυστεοσκόπηση.

Για περισσότερους από τους μισούς ασθενείς που φάνηκε να έχουν λανθασμένα θετικό τεστ οι ερευνητές διαπίστωσαν αργότερα ότι ο καρκίνος πράγματι είχε επιστρέψει.

Η κλινική δοκιμή αφορούσε το τεστ Xpert Bladder Cancer Monitor, που ερευνά για 5 γενετικούς δείκτες καρκίνου στην ουροδόχο κύστη. Η δοκιμή χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία που το παράγει, την Cephied.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στη Δανία όπου συνιστάται ασθενείς με υψηλού κινδύνου καρκίνο στην κύστη που υποβάλλονται σε εγχείρησή να υποβάλλονται σε κυστεοσκόπηση κάθε 4 μήνες για 2 χρόνια.

Για τη δοκιμή, ερευνητές επέλεξαν 313 Δανούς ασθενείς και τυχαία τους χώρισαν ώστε οι μισοί να λάβουν μόνο την ετήσια κυστεοσκοπήση για 2 χρόνια. Για τα άλλα τακτικά τσεκάπ, αυτοί έδωσαν δείγμα ούρων.

Ασθενείς που έλαβαν ‘’θετικό αποτέλεσμα’’ στο τεστ ούρων επέστρεψαν στο νοσοκομείο για κυστεοσκόπηση ώστε να ελεγχθούν για καρκίνο.

Οι υπόλοιποι συνέχισαν να υποβάλλονται στις συνήθεις 3 κυστεοσκοπήσεις το έτος.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της European Association of Urology Congress, στο Παρίσι και θεωρούνται προκαταρκτικά.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μπορούν να εγγραφούν ειδικοί ιατροί, ειδικευόμενοι, νοσηλευτές και φοιτητές.

Με στόχο να συμβάλλει σημαντικά στην καλύτερη κατανόηση της παθογένειας, διάγνωσης και σύγχρονης αντιμετώπισης των ασθενών με ιογενείς ηπατίτιδες, διοργανώνεται από την B’ Παθολογική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. και την Ηπατογαστρεντερολογική της Μονάδα, η Επιστημονική Ημερίδα υπό τον τίτλο: «Αιχμές στην Ηπατολογία: Ιογενείς Ηπατίτιδες».

H Επιστημονική Ημερίδα, θα λάβει χώρα, για 2^η συνεχή χρονιά, το Σάββατο 13 Απριλίου 2024, στο αμφιθέατρο του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» στην Αθήνα, υπό την Αιγίδα της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Ήπατος και της Ελληνικής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας.

Η Β’ Παθολογική Κλινική έχει μια παράδοση πλέον των 50 ετών στην ολοκληρωμένη φροντίδα ασθενών με ιογενείς ηπατίτιδες καθώς και στην πρωτοποριακή έρευνα και εκπαίδευση στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

Ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, Καθηγητής κ. Σπήλιος Μανωλακόπουλος και ο Διευθυντής της Β’ Παθολογικής Κλινικής, Καθηγητής κ. Δημήτριος Βασιλόπουλος, αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Είναι πλέον κοινός τόπος ότι η επιστημονική επικοινωνία και η μετάδοση της γνώσης σήμερα επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους χωρίς απαραίτητα τη φυσική παρουσία. Το διαδίκτυο, οι κατευθυντήριες οδηγίες και η πληθώρα των εκδηλώσεων συνιστούν τους βασικούς πυλώνες της επιστημονικής επικοινωνίας. Η εμβάθυνση όμως στην επιστήμη και η ουσιαστική βελτίωση των γνώσεων θα έρθει μέσα από την ανταλλαγή απόψεων και τη δυνατότητα για εποικοδομητική συζήτηση σε θέματα υπό αναθεώρηση και υπό μελέτη».

Στόχος της φετινής Ημερίδας, είναι η παρουσίαση «αιχμηρών» θεμάτων που αφορούν τις ιογενείς ηπατίτιδες. Η παρουσίαση των θεμάτων θα γίνει από έγκριτους επιστήμονες με σημαντική εμπειρία στο συγκεκριμένο αντικείμενο ενώ έχει προγραμματιστεί και η παρουσίαση – συζήτηση διδακτικών περιπτώσεων ασθενών με ιογενείς ηπατίτιδες.

Η εγγραφή στην Επιστημονική Ημερίδα είναι δωρεάν και πραγματοποιείται online στον παρακάτω σύνδεσμο https://www.e-myrtaly.gr/gr/aixmes-2024 και κατά τη διάρκεια της Ημερίδας στη Γραμματεία.

Μπορούν να εγγραφούν ειδικοί ιατροί, ειδικευόμενοι, νοσηλευτές και φοιτητές.

To επιστημονικό πρόγραμμα βρίσκεται αναρτημένο εδώ: https://myrtalycongress.gr/wp-content/uploads/2024/04/Final-Program.pdf

Πηγη: https://www.iatronet.gr/