Η έγκαιρη αναγνώριση της διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS και η άμεση έναρξη αντιμικροβιακής και υποστηρικτικής θεραπείας για τα παιδιά που νοσούν είναι εξαιρετικά σημαντική για την αίσια έκβαση της νόσου.

ΕΟΔΥ: Ορισμένες Ευρωπαϊκές χώρες, κατέγραψαν εντός του έτους 2023, αύξηση στον αριθμό των περιστατικών διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α (iGAS) ιδιαίτερα σε παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ετών. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης νοσημάτων εκτίμησε ότι ο κίνδυνος για τον γενικό πληθυσμό είναι χαμηλός, δεδομένου ότι η αύξηση των περιστατικών διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS είναι σχετικά μικρή. Λόγω της αύξησης των κρουσμάτων διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS διεθνώς, ο ΕΟΔΥ έχει ενημερώσει τις Υπηρεσίες Υγείας της χώρας μας να δηλώνουν όλα τα περιστατικά διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS.

Από την αρχή του έτους 2023 και μέχρι σήμερα, έχουν δηλωθεί στον ΕΟΔΥ ενενήντα τέσσερα (94) περιστατικά με λοίμωξη από διεισδυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α σε παιδιά και ενήλικες. Μεταξύ των περιστατικών περιλαμβάνονται και είκοσι τρεις (23) θάνατοι, εκ των οποίων έντεκα (11) σε παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ετών. Πρόσφατα καταγράφηκαν δυο περιστατικά διεισδυτικής νόσου από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α εκ των οποίων το ένα κατέληξε, στην ΠΕ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α (GAS) είναι η συνηθέστερη αιτία βακτηριακής φαρυγγίτιδας σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ενώ μπορεί να εμφανιστεί αρχικά με μη ειδικά συμπτώματα (πυρετό, γενική κόπωση, απώλεια όρεξης), στη συνέχεια μπορεί να προκαλέσει σοβαρή και απειλητική για τη ζωή διεισδυτική λοίμωξη. Η συχνότητα εμφάνισης της φαρυγγίτιδας από GAS συνήθως κορυφώνεται κατά τους χειμερινούς μήνες και τις αρχές της άνοιξης και συχνά αναφέρονται συρροές κρουσμάτων σε νηπιαγωγεία και σχολεία. Ο εργαστηριακός έλεγχος πραγματοποιείται με την ταχεία ανίχνευση αντιγόνου του πυογόνου στρεπτοκόκκου στο φάρυγγα (strep test) και με καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος που συστήνεται να λαμβάνονται από επαγγελματία υγείας. Τα παιδιά με ιογενείς λοιμώξεις, όπως η γρίπη, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν λοίμωξη από διεισδυτική λοίμωξη από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS.

Η έγκαιρη αναγνώριση της διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS και η άμεση έναρξη αντιμικροβιακής και υποστηρικτικής θεραπείας για τα παιδιά που νοσούν είναι εξαιρετικά σημαντική για την αίσια έκβαση της νόσου. Επίσης, θα πρέπει να εντοπίζονται οι στενές επαφές των περιπτώσεων διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS στο οικιακό και σχολικό περιβάλλον, να εκτιμάται η κατάστασή τους και να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες με χορήγηση προφυλακτικής αντιμικροβιακής αγωγής όπου ενδείκνυται. Για την ολοκληρωμένη και επιτυχή διαχείριση των περιστατικών διεισδυτικής λοίμωξης από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α iGAS απαιτείται η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού, η εγρήγορση των επαγγελματιών υγείας καθώς και των εμπλεκομένων φορέων.

Περισσότερες πληροφορίες είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα του ΕΟΔΥ: https://eody.gov.gr/disease/streptokokkos-omadas-a/

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Αυτή η μελέτη δείχνει τη δύναμη του μεγάλου συνόλου δεδομένων που αποκτήθηκαν από το Developing Human Connectome Project, ένα ανοιχτό επιστημονικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας και με επικεφαλής το King’s College του Λονδίνου σε συνεργασία με το Imperial College του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης»

Πρότυπα Συνδεσιμότητας του Εγκεφάλου: Μια νέα μελέτη σάρωσης του King’s College του Λονδίνου σε 390 μωρά έδειξε διαφορετικά μοτίβα μεταξύ των τελειόμηνων και των πρόωρων στη δραστηριότητα και τη συνδεσιμότητα των εγκεφαλικών δικτύων από στιγμή σε στιγμή. Με την υποστήριξη του Wellcome και του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας Υγείας και Φροντίδας (NIHR) Maudsley Biomedical Research Centre, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που αναλύει πώς η επικοινωνία μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου αλλάζει από στιγμή σε στιγμή τις πρώτες εβδομάδες της ζωής.

Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications διαπίστωσε επίσης ότι αυτά τα δυναμικά πρότυπα συνδεσιμότητας του εγκεφάλου στα μωρά συνδέθηκαν με αναπτυξιακά μέτρα κίνησης, γλώσσας, γνώσης και κοινωνικής συμπεριφοράς 18 μήνες αργότερα. Ο κοινός ανώτερος συγγραφέας Δρ. Dafnis Batallé, Ανώτερος Λέκτορας Νευροαναπτυξιακής Επιστήμης στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης (IoPPN), King’s College του Λονδίνου, δήλωσε: «Αν και γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι η συνδεσιμότητα του εγκεφάλου στην ανάπτυξη, γνωρίζουμε ελάχιστα για τα πρότυπα της δυναμικής λειτουργικής συνδεσιμότητας στην πρώιμη ζωή και πώς συνδέονται με τον τρόπο που ωριμάζει ο εγκέφαλός μας». «Αναλύοντας σαρώσεις εγκεφάλου από 390 μωρά, αρχίσαμε να εντοπίζουμε διαφορετικές παροδικές καταστάσεις συνδεσιμότητας που θα μπορούσαν ενδεχομένως να παρέχουν εικόνα για το πώς αναπτύσσεται ο εγκέφαλος σε αυτή την ηλικία και με ποιες συμπεριφορές και λειτουργίες συνδέονται αυτά τα πρότυπα καθώς το μωρό μεγαλώνει». Υπάρχει αυξανόμενη επίγνωση ότι καταστάσεις όπως η ΔΕΠΥ, ο αυτισμός και η σχιζοφρένεια έχουν την προέλευσή τους νωρίς στη ζωή και ότι η ανάπτυξη αυτών των καταστάσεων μπορεί να συνδέεται με τη συνδεσιμότητα του εγκεφάλου του νεογνού και τις διακυμάνσεις της με την πάροδο του χρόνου. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τεχνικές αιχμής για να αξιολογήσουν τα δεδομένα λειτουργικής απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού (fMRI) σε 324 τελειόμηνα μωρά και 66 πρόωρα μωρά (γεννημένα σε λιγότερο από 37 εβδομάδες κύησης). Αξιολόγησαν πώς η συνδεσιμότητα άλλαζε από στιγμή σε στιγμή κατά τη διάρκεια του χρόνου που το μωρό βρισκόταν στον σαρωτή για να δώσει μια δυναμική εικόνα. Προηγούμενη έρευνα με μωρά χρησιμοποιούσε πάντα ένα μέτρο συνδεσιμότητας με μέσο όρο σε σχέση με τον χρόνο που αφιερώθηκε στον σαρωτή. Ο Δρ Lucas França, πρώτος συγγραφέας και Επίκουρος Καθηγητής στις Επιστήμες Υπολογιστών και Πληροφοριών στο Πανεπιστήμιο Northumbria, είπε: «Αυτά τα ευρήματα είναι αποτέλεσμα προσεκτικής προσαρμογής μεθοδολογιών που προέρχονται από τους τομείς της επιστήμης των υπολογιστών και της φυσικής, που χρησιμοποιούνται ειδικά για να αποκαλύψουν τις περιπλοκές που είναι εγγενείς στο ανθρώπινο νεογνικό εγκέφαλο. Όταν αυτές οι μεθοδολογίες συνδυάζονται με προηγμένες τεχνικές για τη λήψη πρωτοφανών δεδομένων όπως αυτό από το Developing Human Connectome Project, έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να εμβαθύνουμε την κατανόησή μας για το σε μεγάλο βαθμό άγνωστο βασίλειο της δυναμικής του εγκεφάλου στην πρώιμη ζωή.” Η μελέτη χρησιμοποίησε μεθόδους που επηρεάζουν τον τρόπο διακύμανσης της συνδεσιμότητας του εγκεφάλου: μία μέθοδος που λαμβάνει υπόψη τα πρότυπα συνδεσιμότητας σε ολόκληρο τον εγκέφαλο και μία που εξετάζει μοτίβα σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Η μελέτη εντόπισε έξι διαφορετικές εγκεφαλικές καταστάσεις: τρεις από αυτές βρίσκονταν σε ολόκληρο τον εγκέφαλο και τρεις περιορίζονταν σε περιοχές του εγκεφάλου (ινιακές, αισθητικοκινητικές και μετωπικές περιοχές). Συγκρίνοντας τα τελειόμηνα και τα πρόωρα μωρά, οι ερευνητές έδειξαν ότι διαφορετικά πρότυπα συνδεσιμότητας συνδέονται με τον πρόωρο τοκετό. Για παράδειγμα, τα πρόωρα μωρά περνούσαν περισσότερο χρόνο σε μετωπικές και ινιακές εγκεφαλικές καταστάσεις από ό,τι τα τελειόμηνα. Έδειξαν επίσης ότι η δυναμική της εγκεφαλικής κατάστασης κατά τη γέννηση συνδέεται με διάφορα αναπτυξιακά αποτελέσματα στην πρώιμη παιδική ηλικία. Ο κοινός ανώτερος συγγραφέας, ο καθηγητής Grainne McAlonan, προσωρινός διευθυντής του NIHR Maudsley BRC και καθηγητής Μεταφραστικής Νευροεπιστήμης στο IoPPN, στο King’s College του Λονδίνου, δήλωσε: «Αυτό είναι ένα πραγματικό βήμα προς τα εμπρός στη χρήση τεχνικών απεικόνισης για τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η εγκεφαλική δραστηριότητα αλλάζει συνεχώς στην πρώιμη ζωή και πώς αυτό παρέχει μια πλατφόρμα για την υποστήριξη των επόμενων αναπτυξιακών ορόσημων στην παιδική ηλικία».

“Η διαφορά μεταξύ των τελειόμηνων και των πρόωρων μωρών υποδηλώνει ότι ο χρόνος που αφιερώνεται μέσα ή έξω από τη μήτρα διαμορφώνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Τώρα πρέπει να προσπαθήσουμε να μάθουμε εάν είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις ιδέες για να εντοπίσουμε και να βοηθήσουμε όσους χρειάζονται κάποια πρόσθετη υποστήριξη. “Τα δεδομένα προέρχονται από το Το αναπτυσσόμενο έργο Human Connectome Project (The Developing Human Connectome Project) (DHCP), το οποίο διευθύνεται από το King’s College του Λονδίνου και χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας. Παρέχει εικόνες υψηλής ανάλυσης μαγνητικού συντονισμού εγκεφάλου από αγέννητα και νεογέννητα μωρά σε επιστήμονες σε όλο τον κόσμο για να υποστηρίξει μεγάλο αριθμό κορυφαίων ερευνητικών έργων στον κόσμο για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τις διαταραχές της εγκεφαλικής ή ψυχικής υγείας. Ο καθηγητής David Edwards, κύριος ερευνητής του dHCP και Επικεφαλής του Τμήματος Περιγεννητικής Απεικόνισης και Υγείας, στο King’s College του Λονδίνου, δήλωσε: «Αυτή η μελέτη δείχνει τη δύναμη του μεγάλου συνόλου δεδομένων που αποκτήθηκαν από το Developing Human Connectome Project, ένα ανοιχτό επιστημονικό πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας και με επικεφαλής το King’s College του Λονδίνου σε συνεργασία με το Imperial College του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης». «Τα δεδομένα είναι ελεύθερα διαθέσιμα σε ερευνητές που θέλουν να μελετήσουν την ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Επιπλέον, η αναγνώριση του CDKL2 ως δυνητικού αντισταθμιστικού ενζύμου παρέχει ελπίδα για την αποκάλυψη καλύτερων θεραπειών που θα μπορούσαν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά στη ζωή των παιδιών με αυτή την καταστροφική κατάσταση.

Επιληψία: Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Francis Crick βρήκαν έναν νέο στόχο θεραπείας για τη διαταραχή ανεπάρκειας CDKL5 (CDD), έναν από τους πιο συνηθισμένους τύπους γενετικής επιληψίας. Η διαταραχή ανεπάρκειας CDKL5 (CDD) προκαλεί επιληπτικές κρίσεις και εξασθενημένη ανάπτυξη στα παιδιά και τα φάρμακα περιορίζονται στη διαχείριση των συμπτωμάτων αντί στην αντιμετώπιση της βασικής αιτίας της νόσου.

Η διαταραχή περιλαμβάνει την απώλεια της λειτουργίας ενός γονιδίου που παράγει το ένζυμο CDKL5, το οποίο φωσφορυλιώνει τις πρωτεΐνες, που σημαίνει ότι προσθέτει ένα επιπλέον μόριο φωσφορικού άλατος για να αλλάξει τη λειτουργία τους. Μετά από πρόσφατη έρευνα από το ίδιο εργαστήριο που έδειξε ότι ένας δίαυλος ασβεστίου θα μπορούσε να είναι στόχος θεραπείας για τη διαταραχή ανεπάρκειας CDKL5 (CDD) η ομάδα έχει τώρα εντοπίσει έναν νέο τρόπο για πιθανή θεραπεία της διαταραχής ανεπάρκειας CDKL5 (CDD) ενισχύοντας τη δραστηριότητα ενός άλλου ενζύμου για να αντισταθμίσει την απώλεια του CDKL5. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Μοριακή Ψυχιατρική (Molecular Psychiatry) οι επιστήμονες μελέτησαν ποντίκια που δεν παράγουν το ένζυμο CDKL5. Αυτά τα ποντίκια παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα με άτομα με τη διαταραχή ανεπάρκειας CDKL5 (CDD) όπως μειωμένη μάθηση ή κοινωνική αλληλεπίδραση. Οι ερευνητές εντόπισαν για πρώτη φορά ότι το ένζυμο CDKL5 είναι ενεργό στα νευρικά κύτταρα σε ποντίκια, αλλά όχι σε έναν άλλο τύπο εγκεφαλικών κυττάρων που ονομάζεται αστροκύτταρο. Στα νευρικά κύτταρα, μέτρησαν το επίπεδο φωσφορυλίωσης του EB2, ενός μορίου που είναι γνωστό ότι στοχεύει το ένζυμο CDKL5, για να καταλάβουν τι συμβαίνει όταν το ένζυμο CDKL5 δεν παράγεται. Είναι ενδιαφέρον ότι ακόμη και σε ποντίκια που δεν παράγουν το ένζυμο CDKL5, υπήρχε ακόμη κάποια φωσφορυλίωση EB2, η οποία υποδηλώνει ότι ένα άλλο παρόμοιο ένζυμο πρέπει επίσης να μπορεί να το φωσφορυλιώνει. Εξετάζοντας ένζυμα παρόμοια με το CDKL5, οι ερευνητές εντόπισαν ότι ένα που ονομάζεται CDKL2 στοχεύει επίσης το EB2 και υπάρχει στους ανθρώπινους νευρώνες. Σε ποντίκια χωρίς CDKL5 και CDKL2, η υπόλοιπη φωσφορυλίωση EB2 έπεσε σχεδόν πλήρως. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αν και η περισσότερη δραστηριότητα προέρχεται από το ένζυμο CDKL5, περίπου το 15% είναι από το ένζυμο CDKL2 και το υπόλοιπο < 5% από άλλο ένζυμο που δεν έχει ακόμη εντοπιστεί.

Η έρευνά τους προτείνει ότι η αύξηση του επιπέδου του CDKL2 σε άτομα που έχουν έλλειψη CDKL5 θα μπορούσε ενδεχομένως να αντιμετωπίσει ορισμένες από τις επιπτώσεις στον εγκέφαλο στην πρώιμη ανάπτυξη. Η Sila Ultanir, επικεφαλής της ομάδας του Εργαστηρίου Κινάσες και Ανάπτυξης Εγκεφάλου στο Crick, δήλωσε: «Η διαταραχή ανεπάρκειας CDKL5 (CDD) είναι μια καταστροφική κατάσταση που επηρεάζει τα μικρά παιδιά από τη γέννηση και δεν γνωρίζουμε πάρα πολλά για το γιατί η απώλεια αυτού του ενζύμου είναι τόσο καταστροφική για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Μέσω αυτής της έρευνας, εντοπίσαμε έναν πιθανό τρόπο αντιστάθμισης της απώλειας του ενζύμου CDKL5. Εάν μπορέσουμε να αυξήσουμε τα επίπεδα του CDKL2, μπορεί μια μέρα να μπορέσουμε να σταματήσουμε την ανάπτυξη ή την επιδείνωση των συμπτωμάτων». Οι ερευνητές διερευνούν τώρα εάν τα ποντίκια χωρίς ο ένζυμο CDKL5 μπορούν να αντιμετωπιστούν διεγείροντας τα εγκεφαλικά τους κύτταρα να παράγουν περισσότερο CDKL2. Το εργαστήριο συνεργάζεται επίσης με εταιρείες βιοτεχνολογίας για τον εντοπισμό μορίων που αυξάνουν το CDKL2 για πιθανά νέα φάρμακα για τη διαταραχή ανεπάρκειας CDKL5 (CDD). Ο Margaux Silvestre, πρώην Ph.D. φοιτητής στο Crick και τώρα μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Max Planck για Έρευνα Εγκεφάλου στη Φρανκφούρτη, είπε: “Οι ανακαλύψεις μας προσφέρουν νέες ιδέες για την έκφραση και τη ρύθμιση του ενζύμου CDKL5 στον εγκέφαλο. Επιπλέον, η αναγνώριση του CDKL2 ως δυνητικού αντισταθμιστικού ενζύμου παρέχει ελπίδα για την αποκάλυψη καλύτερων θεραπειών που θα μπορούσαν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά στη ζωή των παιδιών με αυτή την καταστροφική κατάσταση. Αυτή η έρευνα οφείλει την επιτυχία της σε όλους τους συγγραφείς που συμμετείχαν στη δημοσίευση, αλλά και στην αμέριστη υποστήριξη που λάβαμε από τις τεχνικές ομάδες του Crick – ένα μεγάλο μπράβο τους”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Το 40% των φαρμάκων στον Θετικό κατάλογο έχουν λιανική τιμή έως 10 ευρώ.

Ανησυχία στους ασθενείς προκάλεσε το χθεσινό μας ρεπορτάζ για την επικείμενη υπουργική απόφαση βάσει της οποίας ΚΑΚ (Κάτοχος ‘Αδειας  Κυκλοφορίας) ή Τοπικός Αντιπρόσωπος θα μπορούν να αιτούνται την απόσυρση των σκευασμάτων τους από τον θετικό κατάλογο των Συνταγογραφούμενων και Αποζημιούμενων Φαρμάκων, προς την αρνητική λίστα των συνταγογραφούμενων, αλλά μη αποζημιούμενων φαρμάκων.

Ο λόγος της ανησυχίας είναι ότι θα αυξηθεί η ιδιωτική συμμετοχή.

Θυμίζουμε ότι με βάση την τελευταία ανάλυση του ΙΟΒΕ «Η φαρμακευτική αγορά στην Ελλάδα: Γεγονότα και Στοιχεία 2022», η συμμετοχή των ασθενών στα αποζημιούμενα φάρμακα καταγράφει αύξηση, η οποία εκτιμάται ότι για το 2022 θα ανέλθει στα 689 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα, καταβάλλουν 413 εκατ. ευρώ για τη θεσμοθετημένη συμμετοχή τους (0%, 10%, 25%) και 276 εκατ. ευρώ που είναι η επιβάρυνση που προκύπτει μεταξύ λιανικής τιμής και τιμής αποζημίωσης.

Σύμφωνα λοιπόν με ασφαλείς πληροφορίες, υπήρξε επικοινωνία εκπροσώπου Συλλόγου Ασθενών με την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας για το θέμα. Το Υπουργείο Υγείας  ξεκαθάρισε ότι θα μπορεί να γίνει μεταφορά φαρμάκου από τον Θετικό Κατάλογο στην Αρνητική λίστα, εφόσον υπάρχουν τουλάχιστον 2 εναλλακτικές επιλογές στην ίδια θεραπευτική κατηγορία.

Θυμίζουμε ότι ο Θετικός Κατάλογος διαθέτει 7.064 φάρμακα, από τα οποία τα 1.270 είναι Φάρμακα Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ). Αν  αφαιρεθούν τα τελευταία, ο Θετικός Κατάλογος φαρμάκων διαμορφώνεται στα 5.794 εκ των τα 3.130 είναι με λιανική τιμή έως 10 ευρώ (πάνω από 40%).

Ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη

Η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη περιλαμβάνει τα ποσοστά συμμετοχής των ασφαλισμένων για τα αποζημιούμενα φάρμακα (θεσμοθετημένη συμμετοχή και την επιπρόσθετη επιβάρυνση που προκύπτει όταν ο ασθενής επιλέγει φάρμακο με υψηλότερη Λιανική Τιμή σε σχέση με την Τιμή Αποζημίωσης), τις ιδιωτικές δαπάνες των καταναλωτών (ασθενών) για τα μη καλυπτόμενα από τα ασφαλιστικά ταμεία φαρμακευτικά σκευάσματα και συναφή είδη αλλά και για όσα φάρμακα πληρώνουν ή επιλέγουν να πληρώσουν εξ’ ολοκλήρου, καθώς και την αποζημίωση μέρους της δαπάνης από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις.

Η συμμετοχή των ασθενών στα αποζημιούμενα φάρμακα διακρίνεται στη:
• Θεσμοθετημένη Συμμετοχή: 0% ή 10% ή 25% επί της τιμής αποζημίωσης
• Επιβάρυνση που προκύπτει από τη διαφορά Λιανικής Τιμής και Τιμής Αποζημίωσης όταν ο ασθενής επιλέγει φάρμακο με Λιανική Τιμή Υψηλότερη της Τιμής Αποζημίωσης

Οι λοιπές ιδιωτικές πληρωμές για φάρμακο αφορούν:
• είτε σε φάρμακα μη συνταγογραφούμενα (ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ.),
• είτε σε συνταγογραφούμενα που δεν αποζημιώνονται (Αρνητική Λίστα)
• είτε σε συνταγογραφούμενα φάρμακα που όμως ο ασθενής επέλεξε να μην κάνει χρήση του ασφαλιστικού του δικαιώματος και να τα πληρώσει εξ’ ολοκλήρου από την τσέπη του.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου για καρκίνο στον πνεύμονα φάνηκε σε σχέση με τη διακοπή πριν την ηλικία των 50 ετών σε σύγκριση με την ηλικία των 50 και άνω.

H παρατεταμένη διακοπή του καπνίσματος συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου 10 χρόνια μετά τη διακοπή, αναφέρει έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό JAMA Network Open.

Ο Eunjung Park, του National Cancer Center Graduate School of Cancer Science and Policy στη Goyang, της Νότιας Κορέας, εξέτασε τη χρονική πορεία όσον αφορά τον κίνδυνο καρκίνου σύμφωνα με τον χρόνο που πέρασε από τη διακοπή του καπνίσματος, σε αναδρομική μελέτη κοόρτης 2.974.820 Κορεατών, 30 ετών και άνω.

Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν 196.829 περιστατικά καρκίνου σε διάστημα 13,4 ετών κατά μέσον όρο. Οσοι διέκοψαν εντελώς είχαν χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο σε σύγκριση με όσους συνέχιζαν να καπνίζουν, με αναλογία κινδύνου 0,83 για όλες τις περιοχές καρκίνου και 0,58, 0,73, 0,86, και 0,80 για τον πνεύμονα, ήπαρ, στομάχι και παχύ έντερο, αντίστοιχα.

Ο κίνδυνος καρκίνου ήταν ελαφρώς αυξημένος τα 10 χρόνια μετά τη διακοπή έναντι του συνεχιζόμενου καπνίσματος και στη συνέχεια μειώθηκε με τον καιρό. Μετά από 15 ή περισσότερα χρόνια, ο κίνδυνος έφτασε στο 50% αυτού που συνδεόταν με το συνεχιζόμενο κάπνισμα.

Ο κίνδυνος καρκίνου στον πνεύμονα μειώθηκε 3 χρόνια νωρίτερα από αυτόν άλλων ειδών καρκίνου και φάνηκε μεγαλύτερη σχετική μείωση.

Μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου για καρκίνο στον πνεύμονα φάνηκε σε σχέση με τη διακοπή πριν την ηλικία των 50 ετών σε σύγκριση με την ηλικία των 50 και άνω (αναλογία κινδύνου, 0,43 και 0,61, αντίστοιχα).

Οι ερευνητές σημειώνουν τη σημασία της προαγωγής της διακοπής του καπνίσματος προσφέροντας κατάλληλη στήριξη και πηγές για συνεχιζόμενη διακοπή και ενθάρρυνσή τους σε μικρή ηλικία για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου.

Πηγές:
JAMA Network Open.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο επιπολασμός έχει φτάσει στο 11%, έδειξε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Psychiatry.

Ο επιπολασμός των διαταραχών ψυχικής υγείας υπερβαίνει το 11 τοις εκατό σε παιδιά και νέους ηλικίας από πέντε έως 24 ετών, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Psychiatry.

Ο Christian Kieling, MD, Ph.D., από το Universidade Federal do Rio Grande do Sul στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας και οι συνεργάτες του, χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη μελέτη Global Burden of Disease του 2019 για να υπολογίσουν τον παγκόσμιο επιπολασμό και τα χρόνια ζωής με αναπηρία (YLDs) που σχετίζεται με ψυχικές διαταραχές και διαταραχές από τη χρήση ουσιών (SUDs) σε τέσσερις ηλικιακές ομάδες (ηλικίες 5–9, 10–14, 15–19 και 20–24 ετών).

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι παγκοσμίως, 293 εκατομμύρια από τα 2.516 εκατ. άτομα ηλικίας πέντε έως 24 ετών είχαν τουλάχιστον μία ψυχική διαταραχή το 2019 και 31 εκατομμύρια έκαναν χρήση ουσιών, με μέσο επιπολασμό 11,63 και 1,22 τοις εκατό  αντίστοιχα.

Για τις ηλικίες 5–9, 10–14, 15–19 και 20–24 ετών, ο επιπολασμός των ψυχικών διαταραχών ήταν 6,80, 12,40, 13,96 και 13,63 τοις εκατό, αντίστοιχα.

Συνολικά, το 24,85 τοις εκατό όλων των ψυχικών διαταραχών (YLDs) καταγράφηκαν πριν από την ηλικία των 25 ετών.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σταθερά μειούμενο είναι το ποσοστό των καπνιστών ανά τον κόσμο. Σήμερα, υπολογίζεται ότι ένας στους πέντε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο κάνει χρήση προϊόντων καπνού, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). Οι εκτιμήσεις αφορούν άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω και περιλαμβάνουν τόσο τα τσιγάρα όσο και τον καπνό, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα προϊόντα ατμίσματος.

Παγκοσμίως, πιο θεριακλήδες είναι οι άντρες, φτάνοντας σε ποσοστό το 36% έναντι μόλις 8% που καταλαμβάνουν οι γυναίκες. Ειδικότερα, η Ελλάδα σε σύνολο 164 χωρών, βρίσκεται στην 60η θέση, με τους άνδρες να καπνίζουν σε ποσοστό 33,1%, έναντι 26,3% των γυναικών.  Συνολικά στην Ελλάδα το ποσοστό των καπνιστών από 15 ετών και πάνω ανέρχεται στο 29,6%.

Η Ινδονησία και η Μιανμάρ έχουν από τα υψηλότερα ποσοστά χρήσης καπνού στον κόσμο, με το 73,6% των Ινδονήσιων ανδρών να υπολογίζεται ότι καπνίζουν ή κάνουν χρήση καπνού. Σε πολλές ασιατικές χώρες βλέπουμε επίσης μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών καπνιστών σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Στην Κίνα, για παράδειγμα, το 47,3% των ανδρών υπολογίζεται ότι κάνει χρήση καπνού σε σύγκριση με μόλις 2,0% των γυναικών.

Από την άλλη πλευρά, η Αμερική και ιδιαίτερα η Αφρική έχει χαμηλό ποσοστό καπνιστών. Η Νιγηρία με 2,9% είχε το χαμηλότερο ποσοστό χρήσης καπνού στον κόσμο το 2022.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΔΥ

• Το κάπνισμα αποτελεί την κύρια αιτία για την εμφάνιση της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ), τόσο στους άνδρες, όσο και στις γυναίκες.
• Οι θάνατοι από ΧΑΠ είναι 10 φορές περισσότεροι στους καπνιστές, απ’ ότι στους μη καπνιστές.
• Σχεδόν το 40% των θανάτων από καρκίνο και σχεδόν το 90% θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα μπορούν να αποδοθούν στο κάπνισμα.
• Το 25% των θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα οφείλεται στο κάπνισμα.
• Η οστική πυκνότητα των καπνιστών τείνει να είναι μικρότερη από αυτή των μη καπνιστών.
• Σε ό,τι αφορά στις γυναίκες, το κάπνισμα έχει βρεθεί ότι προκαλεί διαταραχές στην έμμηνο ρύση, μειώνει μέχρι και κατά 50% τη γυναικεία γονιμότητα και σχετίζεται με την πρόωρη εμφάνιση (κατά 2-3 χρόνια) της εμμηνόπαυσης.
• Το κάπνισμα συσχετίζεται με την έκπτωση των πνευματικών ικανοτήτων των καπνιστών (καλή λειτουργία της μνήμης, της σκέψης και της αντίληψης).
• Το κάπνισμα επιδρά αρνητικά στο ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων. Οι καπνιστές τείνουν να είναι λιγότερο υγιείς από τους μη καπνιστές, ενώ το κάπνισμα επιδεινώνει τα υπάρχοντα προβλήματα υγείας και αυξάνει τον χρόνο που απαιτείται για να αναρρώσουν οι ασθενείς από κάποια ασθένεια.
• Το κάπνισμα φαίνεται να συσχετίζεται με την αυξημένη ευαλωτότητα, την αρνητική εξέλιξη και τις δυσμενείς επιπτώσεις από την ασθένεια COVID-19.
• Το κάπνισμα αλληλεπιδρά και μειώνει την αποτελεσματικότητα πολλών φαρμακευτικών σκευασμάτων, τα οποία χορηγούνται ευρέως για νοσήματα όπως η υπέρταση, η αρθρίτιδα, η στηθάγχη και ο σακχαρώδης διαβήτης.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/