Μπορεί να πιστεύετε ότι η άνοια που σχετίζεται με την ηλικία, δηλαδή η νόσος Αλτσχάιμερ, ήταν μαζί μας από παλιά, με την ασθένεια να εκτείνεται πίσω, μέχρι τον αρχαίο κόσμο.

Αλλά μια νέα ανάλυση κλασικών ελληνικών και ρωμαϊκών ιατρικών κειμένων υποδηλώνει ότι η σοβαρή απώλεια μνήμης -που εμφανίζεται σε επιδημικά επίπεδα σήμερα- ήταν εξαιρετικά σπάνια πριν από 2.000 έως 2.500 χρόνια, την εποχή του Αριστοτέλη, του Γαληνού και του Πλίνιου του Πρεσβύτερου.

Η έρευνα του USC, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Alzheimer’s Disease, ενισχύει την ιδέα ότι η νόσος Αλτσχάιμερ και οι σχετικές άνοιες είναι ασθένειες του σύγχρονου περιβάλλοντος και του τρόπου ζωής, με την καθιστική συμπεριφορά και την έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση να ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό.

«Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πολύ λίγες αναφορές για κάτι που θα έμοιαζε με ήπια γνωστική εξασθένηση», είπε ο πρώτος συγγραφέας Caleb Finch της μελέτης, καθηγητής στη Σχολή Γεροντολογίας Leonard Davis του Πανεπιστημίου USC. «Όταν φτάσαμε στους Ρωμαίους, ανακαλύψαμε τουλάχιστον τέσσερις δηλώσεις που υποδηλώνουν σπάνιες περιπτώσεις προχωρημένης άνοιας -δεν μπορούμε να πούμε αν είναι Αλτσχάιμερ. Πάντως, υπήρξε μια εξέλιξη από τους αρχαίους Έλληνες στους Ρωμαίους».

Οι αρχαίοι Έλληνες αναγνώριζαν ότι η γήρανση συνήθως έφερνε προβλήματα μνήμης που θα αναγνωρίζαμε ως ήπια γνωστική εξασθένηση, αλλά τίποτα δεν πλησιάζει σε σημαντική απώλεια μνήμης, ομιλίας και λογικής όπως αυτή προκαλείται από το Αλτσχάιμερ και άλλους τύπους άνοιας.

Ο Δρ. Finch και ο επίσης συγγραφέας Stanley Burstein, ιστορικός στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια εξέτασαν ένα σημαντικό μέρος της αρχαίας ιατρικής γραφής του Ιπποκράτη και των οπαδών του. Το κείμενο καταγράφει παθήσεις των ηλικιωμένων, όπως κώφωση, ζάλη και πεπτικές διαταραχές -αλλά δεν κάνει καμία αναφορά στην απώλεια μνήμης.

Ο μόλυβδος στην αρχαία Ρώμη προκάλεσε Αλτσχάιμερ και «έριξε» τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Αιώνες αργότερα, στην αρχαία Ρώμη, εμφανίζονται μερικές αναφορές. Ο Δρ. Galen παρατηρεί ότι στην ηλικία των 80 ετών, ορισμένοι ηλικιωμένοι αρχίζουν να δυσκολεύονται να μάθουν νέα πράγματα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος σημειώνει ότι ο ρήτορας Valerius Messalla Corvinus ξέχασε το όνομά του. Ο Κικέρων παρατήρησε με σύνεση ότι «η ανοησία των ηλικιωμένων… είναι χαρακτηριστικό των ανεύθυνων ηλικιωμένων, αλλά όχι όλων των ηλικιωμένων».

Ο Δρ. Finch εικάζει ότι καθώς οι ρωμαϊκές πόλεις γίνονταν πιο πυκνές, η ρύπανση αυξανόταν, αυξάνοντας τα κρούσματα γνωστικής παρακμής. Επιπλέον, οι Ρωμαίοι αριστοκράτες χρησιμοποιούσαν μαγειρικά σκεύη από μόλυβδο, σωλήνες νερού από μόλυβδο και πρόσθεταν ακόμη και οξικό μόλυβδο στο κρασί τους για να το γλυκάνουν -δηλητηριάζοντας άθελά τους την ισχυρή νευροτοξίνη.

Μερικοί αρχαίοι συγγραφείς αναγνώρισαν την τοξικότητα του υλικού που περιέχει μόλυβδο, αλλά μικρή πρόοδος σημειώθηκε στην αντιμετώπιση του προβλήματος μέχρι τον 20ο αιώνα. Μερικοί μελετητές κατηγορούν τη δηλητηρίαση από μόλυβδο για την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο μοναδικός σύγχρονος λαός που δεν έχει Αλτσχάιμερ

Για αυτή την εργασία, ο Δρ. Finch δεν σκέφτηκε μόνο τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή τους Έλληνες. Ελλείψει δημογραφικών δεδομένων για την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, ο επιστήμονας στράφηκε σε ένα εκπληκτικό μοντέλο για την αρχαία γήρανση: τους σημερινούς Tsimane Amerindians, έναν αυτόχθονα λαό του Αμαζονίου της Βολιβίας.

Οι Tsimane —όπως οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι— έχουν έναν προβιομηχανικό τρόπο ζωής που είναι πολύ δραστήριος σωματικά  και έχουν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά άνοιας.

Μια διεθνής ομάδα γνωστικών ερευνητών με επικεφαλής τη Margaret Gatz, καθηγήτρια ψυχολογίας, γεροντολογίας και προληπτικής ιατρικής στο USC Leonard Davis School, διαπίστωσε ότι μεταξύ των ηλικιωμένων Tsimane, μόνο περίπου το 1% πάσχει από άνοια. Αντίθετα, το 11% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω που ζουν στις ΗΠΑ έχουν άνοια, σύμφωνα με την Ένωση Αλτσχάιμερ.

«Τα δεδομένα των Tsimane, τα οποία είναι αρκετά βαθιά, είναι πολύτιμα. Αυτός είναι ο καλύτερα τεκμηριωμένος μεγάλος πληθυσμός ηλικιωμένων που έχουν ελάχιστη άνοια. Και όλα αυτά δείχνουν ότι το περιβάλλον είναι ένας τεράστιος καθοριστικός παράγοντας στον κίνδυνο άνοιας. Μας δίνουν ένα πρότυπο για να κάνουμε αυτές τις ερωτήσεις», καταλήγει ο Δρ. Finch.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Στις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης σχετικά με τη λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων εντός του ΕΣΥ αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης.

Συγκεκριμένα, μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινή Ζώνη» με τους Γιώργο Κακούση και Άννα Λιβαθυνού, στο ACTION 24, ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρθηκε στο θέμα των απογευματινών χειρουργείων λέγοντας τα εξής: «Αυτοί που λένε όλα αυτά περί της ιδιωτικοποιήσεως του ΕΣΥ και ότι κλείνουμε το μάτι στους ιδιώτες και τα λοιπά, είναι οι ίδιοι που πριν από 22 χρόνια έλεγαν ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα όταν κάναμε τα απογευματινά ιατρεία. Ξέρετε ότι ο μέσος χρόνος αναμονής στα πρωινά ιατρεία από έξι μήνες έχει πέσει στους δύο μήνες γιατί λειτούργησαν τα απογευματινά ιατρεία; Αυτό που εφαρμόσαμε με επιτυχία εδώ και 22 χρόνια με τα απογευματινά ιατρεία, θα το κάνουμε τώρα για τα χειρουργεία. Τόσο απλά. Τα απογευματινά χειρουργεία δεν θα λειτουργήσουν σε όλες τις κλινικές της χώρας. Θα λειτουργήσουν στις κλινικές που μπορούν. Οι ίδιες οι κλινικές θα κρίνουν εάν έχουν το επαρκές προσωπικό που προβλέπει ο νόμος. Ο στόχος μου είναι να μπορέσουν να λειτουργήσουν από 1η Μαρτίου».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

«Για πρώτη φορά στην ιστορία του ΚΕΠΑ προχωρούμε στην ενίσχυση του αριθμού και των ειδικοτήτων του σώματος γιατρών που πιστοποιούν την αναπηρία. Μέχρι τώρα, το σώμα γιατρών, όχι μόνο δεν ανανεώθηκε ποτέ αλλά και αρκετοί έχουν αποχωρήσει λόγω συνταξιοδότησης ή για προσωπικούς λόγους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σήμερα, να έχουμε μόνο 500 γιατρούς στο ΚΕΠΑ, γεγονός που καθυστερεί τη διαδικασία πιστοποίησης της αναπηρίας.

ΚΕΠΑ: Υπεγράφη από την υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Δόμνα Μιχαηλίδου, η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για την αύξηση του αριθμού και των ειδικοτήτων του σώματος γιατρών του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ). Ο αριθμός των γιατρών που πιστοποιούν την αναπηρία στο ΚΕΠΑ υπερδιπλασιάζεται και από 500 που είναι σήμερα, θα φθάσει τους 1.200.

Στο πλαίσιο αυτό συγκροτείται το Ειδικό Σώμα Ιατρών (Ε.Σ.Ι.) του ν. 4961/2022, στο οποίο εντάσσονται όλοι οι υφιστάμενοι ιατροί του ΚΕΠΑ, ενώ θα προκηρυχθούν επιπλέον θέσεις γιατρών. Παράλληλα, αυξάνεται και ο αριθμός των ειδικοτήτων. Για πρώτη φορά -από τότε που δημιουργήθηκε το ΚΕΠΑ το 2010- στις Επιτροπές θα ενταχθούν, παιδίατροι, αναπτυξιολόγοι και παιδοψυχίατροι. Για την καλύτερη και ταχύτερη εξυπηρέτηση των συμπολιτών μας με αναπηρία, θα υλοποιηθεί πρόγραμμα επιμόρφωσης του σώματος γιατρών και του διοικητικού προσωπικού των κέντρων. Επίσης, θα δημιουργηθεί και πλατφόρμα για να υποστηρίξει τις λειτουργίες των Επιτροπών και τον καλύτερο και ταχύτερο προγραμματισμό των ραντεβού.

Η Δόμνα Μιχαηλίδου, Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, δήλωσε: «Για πρώτη φορά στην ιστορία του ΚΕΠΑ προχωρούμε στην ενίσχυση του αριθμού και των ειδικοτήτων του σώματος γιατρών που πιστοποιούν την αναπηρία. Μέχρι τώρα, το σώμα γιατρών, όχι μόνο δεν ανανεώθηκε ποτέ αλλά και αρκετοί έχουν αποχωρήσει λόγω συνταξιοδότησης ή για προσωπικούς λόγους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σήμερα, να έχουμε μόνο 500 γιατρούς στο ΚΕΠΑ, γεγονός που καθυστερεί τη διαδικασία πιστοποίησης της αναπηρίας. Με τη σημερινή Απόφαση υλοποιούμε τη δέσμευση της Κυβέρνησης για την ενίσχυση των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας. Οφείλουμε μια αξιοπρεπή καθημερινότητα στους συμπολίτες μας με αναπηρία και το κάνουμε πράξη. Δεν αφήνουμε κανέναν πίσω».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Η μελέτη ενισχύει την κατανόησή μας για τη νόσο, η οποία θα μπορούσε να εφαρμοστεί για να επιστήσει μεγαλύτερη προσοχή στην πολιτική στο πρόβλημα και να αναπτύξει αποτελεσματικές στρατηγικές δημόσιας υγείας. Τα ευρήματα αυτής της έρευνας θα μπορούσαν να καθοδηγήσουν τους κλινικούς ιατρούς στην επινόηση τυπικών πρωτοκόλλων και στρατηγικών θεραπείας και στον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου για θνησιμότητα», είπε ο Δρ Rizwan Suliankatchi Abdulkader.

Βλεννομυκητίαση Ινδία: Η βλεννομυκητίαση είναι μια σχετικά σπάνια αλλά σοβαρή μυκητιασική λοίμωξη που αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο για την κακή πρόγνωσή της και την υψηλή θνησιμότητα. Λόγω της πανδημίας COVID-19, η επίπτωση της βλεννομυκητίασης έφτασε σε υψηλά επίπεδα κατά την περίοδο 2021–2022 στην Ινδία. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Mycology και με επικεφαλής τον Δρ. Rizwan Suliankatchi Abdulkader (Ινδικό Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας) (Indian Council of Medical Research) δημιούργησε μια πολυκεντρική αμφισκοπική ομάδα ασθενών που νοσηλεύτηκαν με βλεννομυκητίαση σε όλη την Ινδία και ανέφεραν το αρχικό τους προφίλ, τα κλινικά χαρακτηριστικά και τα αποτελέσματά τους κατά την έξοδο.

Η βλεννομυκητίαση διαγνώστηκε με βάση μυκητολογική επιβεβαίωση σε άμεση μικροσκόπηση (λευκή χρώση ΚΟΗ/Calcofluor), καλλιέργεια, ιστοπαθολογία ή υποστηρικτικά στοιχεία από ενδοσκόπηση ή απεικόνιση. Μετά από συναίνεση (NIE/IHEC/202107-02), οι εκπαιδευμένοι συλλέκτες δεδομένων χρησιμοποίησαν ιατρικά αρχεία και τηλεφωνικές συνεντεύξεις για να συλλέξουν δεδομένα σε ένα προ-δοκιμασμένο δομημένο ερωτηματολόγιο. Στην αρχή, στρατολόγησαν 686 ασθενείς από 26 νοσοκομεία της μελέτης, εκ των οποίων το 72,3% ήταν άνδρες, το 78% είχε προηγούμενο ιστορικό διαβήτη, το 53,2% είχε ιστορικό θεραπείας με κορτικοστεροειδή και το 80% σχετίστηκε με COVID-19. Ο πόνος, το μούδιασμα ή το πρήξιμο του προσώπου ήταν τα πιο κοινά συμπτώματα (73,3%). Η λιποσωμική αμφοτερικίνη Β ήταν το πιο κοινό σκεύασμα φαρμάκου που χρησιμοποιήθηκε (67,1%) και η ενδοσκοπική χειρουργική των κόλπων ήταν η πιο κοινή χειρουργική επέμβαση (73,6%). Κατά το εξιτήριο, η νόσος ήταν σταθερή στο 43,3%, σε ύφεση για το 29,9%, αλλά το 9,6% πέθανε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Μεταξύ των επιζώντων, οι κοινώς αναφερόμενες αναπηρίες περιελάμβαναν παραμόρφωση του προσώπου (18,4%) και δυσκολίες στη μάσηση/κατάποση (17,8%).

Αν και ο κίνδυνος θνησιμότητας ήταν μόνο 1 στους 10, η αναπηρία λόγω της νόσου ήταν πολύ υψηλή. “Η μελέτη ενισχύει την κατανόησή μας για τη νόσο, η οποία θα μπορούσε να εφαρμοστεί για να επιστήσει μεγαλύτερη προσοχή στην πολιτική στο πρόβλημα και να αναπτύξει αποτελεσματικές στρατηγικές δημόσιας υγείας. Τα ευρήματα αυτής της έρευνας θα μπορούσαν να καθοδηγήσουν τους κλινικούς ιατρούς στην επινόηση τυπικών πρωτοκόλλων και στρατηγικών θεραπείας και στον εντοπισμό παραγόντων κινδύνου για θνησιμότητα», είπε ο Δρ Rizwan Suliankatchi Abdulkader.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η ομότιμη καθηγήτρια Παιδιατρικής – Ανοσολογίας εξηγεί στο iatronet.gr τους λόγους της έξαρσης, τους κινδύνους και τα ύποπτα συμπτώματα. Προτείνει εμβολιασμό βρεφών από τους 9 μήνες.

“Νησίδες” ανεμβολίαστων ατόμων στον γενικό πληθυσμό και μετακινούμενες ομάδες μπορούν να επαναφέρουν ανά διαστήματα τον κίνδυνο επιδημιών ιλαράς. Η έξαρση που καταγράφεται αυτή την περίοδο είναι απόρροια αυτού του παράγοντα, σε συνδυασμό με την ελάττωση του εμβολιασμού ρουτίνας στην περίοδο της πανδημίας COVID-19, όπως αναφέρει σε συνέντευξή της στο iatronet.gr η ομότιμη καθηγήτρια Παιδιατρικής – Ανοσολογίας στο ΑΠΘ, κυρία Φλωρεντία Κανακούδη – Τσακαλίδου .

Η ίδια εκτιμά πως είναι ορατός ο κίνδυνος επανάληψης μιας επιδημίας, παρόμοιας με αυτή του 2017 – 2018 και παραθέτει τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα που πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς ώστε να απευθυνθούν στον παιδίατρο. Παράλληλα, προτείνει την έναρξη του εμβολιασμού σε βρέφη στην ηλικία των 9 μηνών – από 12 ως 15 που είναι σήμερα – σύμφωνα με τα ευρήματα που ανέδειξε δική της επιστημονική μελέτη του 2021.

Ποιοι είναι οι λόγοι έξαρσης ιλαράς σε ευρωπαϊκές χώρες και σε ποιο βαθμό θεωρείτε πως αποτελεί δυνητικά μια σημαντική απειλή δημόσιας υγείας και για τη χώρα μας;

Τα τελευταία χρόνια, παρόλο που υπήρξε στόχος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας η εξάλειψη της ιλαράς από τον κόσμο, αυτός δεν μπόρεσε να επιτευχθεί. Εξακολουθεί κατά χρονικά διαστήματα να εμφανίζεται, είτε υπό μορφή σποραδικών κρουσμάτων, είτε υπό μορφή επιδημιών, σε πολλές αναπτυγμένες χώρες, μεταξύ των οποίων και χώρες της Ευρώπης.

Με το βασικό εμβολιασμό, έχει περιοριστεί δραστικά και σε ορισμένες χώρες έχει σχεδόν εξαφανιστεί η εσωτερική κυκλοφορία του ιού. Όταν δεν υπάρχουν κρούσματα σε μια χώρα που να προκύπτουν από εσωτερική μετάδοση, τότε λέει η ΠΟΥ ότι αυτή η χώρα θεωρείται Measles elimination setting, δηλαδή μια χώρα στην οποία περιορίστηκε πάρα πολύ η ιλαρά. Δεν μπορεί να πει ότι εξαλείφθηκε πλήρως, γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να μπει ένα κρούσμα από άλλη χώρα.

Επειδή η ιλαρά είναι πολύ μεταδοτική, χρειάζεται να υπάρχει εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού τουλάχιστον 95%, για να μην εξαπλωθεί. Αυτό δεν συμβαίνει στις περισσότερες χώρες. Υπάρχουν “νησίδες” ανεμβολίαστων ατόμων, που οφείλονται είτε σε πεποίθηση κατά του εμβολιασμού – αμφισβητίες, αρνητές εμβολίων ή αντιεμβολιαστές όπως λέγονται – ή σε μετακινούμενους πληθυσμούς από άλλες χώρες που δεν μπορούμε να ελέγξουμε κατά πόσο είναι εμβολιασμένοι, ειδικά όταν είναι παράνομα εισερχόμενοι και δεν εντοπίζονται ώστε να εμβολιαστούν από τα αρμόδια όργανα. Επομένως, όλες οι χώρες είναι εν δυνάμει μελλοντικοί σταθμοί μιας επεκτεινόμενης επιδημίας ιλαράς στην Ευρώπη. Αυτό συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει περίπου ανά 3 ως 5-6 χρόνια.

Είναι ορατός κίνδυνος επανάληψης μιας επιδημίας, παρόμοιας με αυτήν του 2017-18;

Τα επιδημιολογικά δεδομένα της Ελλάδας, ως προς τον εμβολιασμό κατά της ιλαράς, είναι πολύ ικανοποιητικά σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρώπης, και κυρίως στον εγγενή πληθυσμό τον οποίον σε μεγάλο βαθμό ελέγχουμε. Το ποσοστό των εμβολιασμένων παιδιών ξεπερνάει το 90%. Όμως σε καμία χώρα σχεδόν δεν πλησιάζει το πάνω από 95%, για αυτό ο κίνδυνος της εξάπλωσης της ιλαράς ε μια χώρα είναι πάντα ορατός.

Το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα, ειδικά ίσως είναι μεγαλύτερος τώρα, καθώς μετά την πανδημία COVID-19 παρατηρήθηκε μείωση της εμβολιαστικής κάλυψης σε όλα τα εμβόλια ρουτίνας, της τάξεως του 40% ή και περισσότερο, σε όλες τις χώρες. Επομένως, είναι ορατός ο κίνδυνος να έχουμε μια επανάληψη της επιδημίας του 2017-2018. Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε τις επιπτώσεις, καθώς θα εξαρτηθούν από πολλούς παράγοντες.

Σε ποια ηλικία πρέπει να γίνεται ο εμβολιασμός; Τα βρέφη προστατεύονται μέσω της εμβολιασμένης μητέρας;

Σύμφωνα με τα ευρήματα πρόσφατης μελέτης μας στην Α Παιδιατρική Κλινική του ΑΠΘ που δημοσιεύτηκε το 2021, μετά τον πέμπτο μήνα της ζωής ενός βρέφους δεν υπάρχουν προστατευτικά αντισώματα για την ιλαρά, είτε οι μητέρες τους απέκτησαν την ανοσία με εμβολιασμό ή με νόσηση. Αυτά συμφωνούν με τα ευρήματα μελετών σε όλο τον κόσμο, με όλους τους συναδέλφους να τονίζουν ότι πρέπει η ηλικία εμβολιασμού να μεταφερθεί σε νεαρότερη ηλικία από τους 12 με 15 μήνες που είναι για τη χώρα μας και από τους 12 που είναι για τις περισσότερες χώρες. Αυτό για να μην υπάρχει αυτό το χάσμα ευαισθησίας στη νόσο, από τον 5^ο μήνα μέχρι τον 12^ο που είναι η ηλικία εμβολιασμού. Σε όλες τις επιδημίες παρατηρήθηκε ότι υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό βρεφών –στη δικιά μας μέχρι 12% σε παιδιά κάτω των 5 ετών- τα οποία εμφανίζουν τη νόσο με μεγαλύτερη βαρύτητα.

Για αυτό, όλοι οι ερευνητές συστήνουν να μεταφέρουμε τον εμβολιασμό προς τον 9^ο μήνα αρχικά, γιατί είναι και πολλά τα εμβόλια που πρέπει να κάνει το παιδί μέχρι τον 6^ο μήνα, ούτως ώστε αυτό το χάσμα να μικρύνει όσο γίνεται, να γίνει τρίμηνο αντί για εξάμηνο.

Ποια είναι τα ύποπτα συμπτώματα που πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς και ποιες οι κυριότερες επιπλοκές που πρέπει να προληφθούν με την παρέμβαση του παιδιάτρου;

Στην αρχή, η ιλαρά εκδηλώνεται με πυρετό και καταρροή, όπως μια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού και το κοινό κρυολόγημα, συνοδευόμενη από έντονη επιπεφυκίτιδα, με την ερυθρότητα να επεκτείνεται μέχρι και τα βλέφαρα. Στη συνέχεια ακολουθεί το κηλιδοβλατιδώδες ερυθηματοειδές εξάνθημα, που αρχίζει από το κεφάλι και επεκτείνεται σε όλο το σώμα.

Δηλαδή, αν δουν τα ματάκια κόκκινα, να τρέχει η μύτη, ελαφρός βήχας, πυρετός και κοκκινίλες στο σώμα, αμέσως πρέπει να απευθυνθούν σε γιατρό, ακόμη περισσότερο αν το παιδί είναι ανεμβολίαστο.

Σε ό,τι αφορά τις επιπλοκές, στις μικρές ηλικίες μπορεί να υπάρξει μια συλλοίμωξη, και κυρίως του αναπνευστικού, όπως η πνευμονία. Από την άλλη, είναι πιθανό να υπάρξει προσβολή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και εμφάνιση εγκεφαλίτιδας, που ευτυχώς είναι σπανιότερη επιπλοκή.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Περισσότερα από 35 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου αναμένεται να προκύψουν έως το 2050, από τα εκτιμώμενα 20 εκατομμύρια το 2022, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), ενός εξειδικευμένου κλάδου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Η αύξηση αυτή αντανακλά τόσο τη γήρανση του πληθυσμού όσο και την παγκόσμια αύξησή του, καθώς και τη μεγαλύτερη έκθεση των ανθρώπων σε παράγοντες κινδύνου. Ο καπνός, το αλκοόλ και η παχυσαρκία είναι βασικοί παράγοντες, μαζί με την ατμοσφαιρική ρύπανση που αναμένεται να οδηγήσουν στην αύξηση των νέων περιστατικών καρκίνου.

Οι πλουσιότερες χώρες αναμένεται να έχουν τη μεγαλύτερη απόλυτη αύξηση του καρκίνου, με επιπλέον 4,8 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις να προβλέπονται το 2050.

Ωστόσο, οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος εκτιμάται ότι θα δουν την υψηλότερη αναλογική αύξηση του καρκίνου, ενώ η θνησιμότητα προβλέπεται να διπλασιαστεί.

Οι εκτιμήσεις από το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Καρκίνου της IARC βασίζονται στα δεδομένα από 185 χώρες, ενώ καλύπτουν 36 διαφορετικές μορφές καρκίνου.

Την ίδια στιγμή, άλλη έρευνα του ΠΟΥ από 115 χώρες, έδειξε ότι η πλειονότητα  των κρατών δεν χρηματοδοτεί επαρκώς τις υπηρεσίες προτεραιότητας για τον καρκίνο και την παρηγορητική φροντίδα ως μέρος της καθολικής υγειονομικής κάλυψης.

Συνήθεις καρκίνοι παγκοσμίως

Δέκα τύποι καρκίνου αποτελούσαν συλλογικά περίπου τα δύο τρίτα των νέων περιπτώσεων και των θανάτων παγκοσμίως το 2022, ανέφερε η IARC.

Ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν η πιο συχνά εμφανιζόμενη μορφή παγκοσμίως, με 2,5 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις. Αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 12 τοις εκατό όλων των νέων περιπτώσεων και το 18,9 τοις εκατό των θανάτων, που αντιστοιχεί σε 1,8 εκατομμύρια άτομα, καθιστώντας τον κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο.

Ο καρκίνος του μαστού κατέλαβε τη δεύτερη θέση ως προς την εμφάνιση, με 2,3 εκατομμύρια περιπτώσεις παγκοσμίως ή 11,6 τοις εκατό, αλλά αντιπροσώπευε το 6,9 τοις εκατό των θανάτων.

Άλλοι συχνά εμφανιζόμενοι καρκίνοι ήταν ο καρκίνος του παχέος εντέρου, του προστάτη και του στομάχου.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου από τη νόσο, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του ήπατος, του μαστού και του στομάχου.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ήταν ο όγδοος πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος παγκοσμίως, η ένατη κύρια αιτία θανάτου από τη νόσο και η πιο συχνή ασθένεια στις γυναίκες σε 25 χώρες, πολλές από τις οποίες βρίσκονται στην υποσαχάρια Αφρική.

Ανισότητες και επενδύσεις

Οι εκτιμήσεις της IARC – που εκδόθηκαν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου στις 4 Φεβρουαρίου – αποκάλυψαν επίσης εντυπωσιακές ανισότητες, ιδιαίτερα στον καρκίνο του μαστού.

Μία στις 12 γυναίκες που κατοικούν στις πλουσιότερες χώρες θα διαγνωστεί με τη νόσο στη διάρκεια της ζωής της και μία στις 71 θα πεθάνει από αυτήν, ανέφερε ο Οργανισμός. Ωστόσο, αν και μόνο μία στις 27 γυναίκες στις φτωχότερες χώρες θα λάβει θετική διάγνωση καρκίνου του μαστού, μία στις 48 θα πεθάνει.

Αυτές οι γυναίκες «διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από τη νόσο λόγω καθυστερημένης διάγνωσης και ανεπαρκούς πρόσβασης σε ποιοτική θεραπεία», δήλωσε η Δρ Isabelle Soerjomataram, Αναπληρώτρια Επικεφαλής του Κλάδου Επιτήρησης Καρκίνου στο IARC.

Η έρευνα του ΠΟΥ, αποκάλυψε επίσης σημαντικές παγκόσμιες ανισότητες στις παρεχόμενες υπηρεσίες για τον καρκίνο. Για παράδειγμα, οι χώρες υψηλότερου εισοδήματος είχαν έως και επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να συμπεριλάβουν υπηρεσίες που σχετίζονται με τον καρκίνο του πνεύμονα στα πακέτα παροχών υγείας τους.

Πηγές:
https://news.un.org/en/story/2024/02/1146127

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο αριθμός νέων περιστατικών δείχνει ότι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα σε ηλικιωμένους συνεχίζουν να αποτελούν πρόκληση δημόσιας υγείας.

Η εμφάνιση HIV και άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων σε ανθρώπους 60 – 89 ετών αυξάνεται σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη. Χρειάζεται περισσότερη εγρήγορση για το θέμα, μείωση του στίγματος και προληπτικά μέτρα, αναφέρει έρευνα στο The Lancet Healthy Longevity.

Οι άνθρωποι ζουν περισσότερο από παλιά και ο αριθμός των άνω των 60 ετών σχεδόν θα διπλασιαστεί έως το 2050, αναφέρει ο ΠΟΥ.

Μεγαλώνοντας, η υγεία του ανθρώπου εξασθενεί. Το ανοσοποιητικό σύστημα γίνεται πιο αδύναμο και ο άνθρωπος είναι πιο ευάλωτος σε λοιμώξεις. Σε αυτές περιλαμβάνεται ο ιός HIV και άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσοι όπως σύφιλη, χλαμύδια, γονόρροια, τριχομονάδες και έρπης γεννητικών οργάνων.

Ο καθηγητής Evandro Fei Fang, του University of Oslo, δήλωσε ότι ο HIV και άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσοι είναι εξίσου εμφανείς στον σεξουαλικά ενεργό ηλικιωμένο πληθυσμό όπως και στον νεαρότερο. Πρόσθεσε, ότι πρέπει να δοθεί προσοχή στις σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσους στους ηλικιωμένους.

Ο Fang και οι συνεργάτες του ανέλυσαν τις παγκόσμιες τάσεις στην εμφάνιση, θνησιμότητα και έτη ζωής προσαρμοσμένα στην αναπηρία, για HIV και άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, σε ανθρώπους 60 έως  89 ετών από το 1990 έως το 2019, με στοιχεία από 204 χώρες.

Παγκοσμίως, ο αριθμός των ηλικιωμένων με HIV και σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσους έχει μειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Παρόλα αυτά, ο αριθμός νέων περιστατικών δείχνει ότι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα σε ηλικιωμένους συνεχίζουν να αποτελούν πρόκληση δημόσιας υγείας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο υπήρχαν περισσότερα από 77.000 νέα περιστατικά HIV και σχεδόν 26,5 εκατομμύριά νέα περιστατικά άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων σε ηλικιωμένους το 2019.

Επιπλέον, σε μερικές περιοχές ο αριθμός των ανθρώπων που μολύνονται αυξάνεται.

Παρά την παγκόσμια μείωση της εμφάνισης HIV και άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων σε ηλικιωμένους από το 1990 έως το 2019, πολλές περιοχές είχαν αυξήσεις.

Οι μεγαλύτερες ήταν στην ανατολική Ευρώπη, κεντρική Ασία και χώρες υψηλού εισοδήματος Ασίας-Ειρηνικού. Πρόκειται για ανησυχητική τάση.

Οι ενεργοί σεξουαλικά ηλικιωμένοι συχνά είναι πιο ευάλωτοι στον ιό HIV και σε άλλες σεξουαλικά μεταδιδόμενες νόσους έναντι των νεότερων ανθρώπων.

Διάφορα προβλήματα υγείας, ιδιαίτερα το εξασθενημένο ανοσοποιητικό των ηλικιωμένων μπορεί να εξηγήσουν την αιτία.

Όμως, η εικόνα είναι πιο πολύπλοκη. Διάφοροι βιολογικοί, πολιτισμικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί λόγοι συμβάλλουν στη μεγαλύτερη ευαλωτότητα.

Καθώς οι άνθρωποι ζουν περισσότερο και περισσότεροι χωρίζουν, οι ηλικιωμένοι, πιο συχνά από ποτέ έχουν καινούργιους συντρόφους.

Λιγότεροι σε αυτή την ηλικιακή ομάδα λαμβάνουν προφυλάξεις και είναι λιγότερο πιθανό να εξετάζονται για σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους.

Γενικά, δίνεται αρκετή προσοχή στην πρόληψη του HIV και άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων σε νεότερους πληθυσμούς. Οι ηλικιωμένοι, συχνά απιοκλειονται από προγράμματα πρόληψης, δήλωσε ο Fang.

Επίσης, επαγγελματίες υγείας δεν έχουν πάντα επίγνωση της σεξουαλικότητας και της σεξουαλικής υγείας των ηλικιωμένων.

Αυτό μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε ανεπαρκή επικοινωνία με ηλικιωμένους όσον αφορά τη σεξουαλική υγεία και τον κίνδυνο HIV και σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων.

Εξελίξεις στην αγωγή του HIV και των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νόσων πιθανόν επίσης συμβάλλουν σε υψηλότερη εμφάνιση σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, καθώς άνθρωποι με αυτές ζουν περισσότερο από πριν.

Τα ταξίδια σε άλλες χώρες είναι πιο προσβάσιμα σε μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι ερευνητές περιγράφουν ότι η ευρεία χρήση φαρμάκων για τη στυτική δυσλειτουργία και η προσβάσιμη βιομηχανία του σεξ σε ορισμένες χώρες και περιοχές συμβάλλουν περαιτέρω στην εξάπλωση του HIV και άλλων σεξουαλικά  μεταδιδόμενων νόσων σε ηλικιωμένους.

Η έρευνα ανέλυσε στοιχεία διαφόρων χωρών και περιοχών χωριστά.

Στη Νορβηγία, λοιμώξεις HIV είναι πολύ σπάνιες στους ηλικιωμένους. Παρόλα αυτά, η εμφάνιση άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων εχει ανεπαίσθητα αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες από 1.600 περιστατικά το1990 σε 1.700 το 2019.

Αυτό είναι αρχικός συναγερμός για τους ηλικιωμένους και τις αρχές δημόσιας υγείας της Νορβηγίας, δήλωσε ο Fang.

Γενικά, η μελέτη δείχνει ότι η Νορβηγία κάνει καλή δουλειά όσον αφορά τον έλεγχο του HIV και των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νόσων.

Πηγές:
The Lancet Healthy Longevity.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/