Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων και των θανάτων από καρκίνο από το 1990 έως το 2023 διαπιστώνει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet», την ώρα που οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η μεγάλη αυτή αύξηση θα συνεχιστεί μέχρι το 2050.

Συγκεκριμένα, εντόπισαν ότι ο αριθμός των νέων κρουσμάτων καρκίνου έχει υπερδιπλασιαστεί από το 1990 έως το 2023 (από 9,04 εκατομμύρια στα 18,5 εκατομμύρια) και ο αριθμός των θανάτων την ίδια περίοδο αυξήθηκε κατά 74% (από 5,95 εκατομμύρια στα 10,4 εκατομμύρια). Ο αριθμός νέων κρουσμάτων καρκίνου παγκοσμίως προβλέπεται να αυξηθεί κατά 61% έως το 2050 (30,5 εκατομμύρια άνθρωποι με νέες διαγνώσεις καρκίνου) και των θανάτων από καρκίνο κατά σχεδόν 75% (18,6 εκατομμύρια).

Ενθαρρυντικό είναι, πάντως, το γεγονός ότι όταν τα παγκόσμια ποσοστά κρουσμάτων και θνησιμότητας προσαρμοστούν με βάση την ηλικία, δεν προβλέπεται αύξηση και αυτό υποδηλώνει ότι οι περισσότερες από τις αυξήσεις θα οφείλονται στην αύξηση του πληθυσμού και της γήρανσης. Ωστόσο, σημειώνεται ότι μία τέτοια βελτίωση απέχει πολύ από τον φιλόδοξο Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ για μείωση της πρόωρης θνησιμότητας λόγω μη μεταδοτικών ασθενειών (στις οποίες περιλαμβάνεται ο καρκίνος) κατά το ένα τρίτο έως το 2030.

Η μελέτη περιλαμβάνει δεδομένα για 47 τύπους ή ομάδες καρκίνου σε 204 χώρες και περιοχές παγκοσμίως. Το 2023 ο καρκίνος του μαστού ήταν ο πιο συχνά διαγνωσμένος καρκίνος παγκοσμίως και για τα δύο φύλα, ενώ ο καρκίνος της τραχείας, των βρόγχων και του πνεύμονα ήταν η κύρια αιτία θανάτων από καρκίνο.

Η μελέτη εντοπίζει ότι το 42% των εκτιμώμενων θανάτων από καρκίνο το 2023 οφειλόταν σε 44 δυνητικά τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου. Συγκεκριμένα, το 46% των θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως στους άνδρες το 2023 συνδέθηκε με δυνητικά τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου (κυρίως κάπνισμα, ανθυγιεινή διατροφή, υψηλή κατανάλωση αλκοόλ, επαγγελματικοί κίνδυνοι και ατμοσφαιρική ρύπανση), ενώ στις γυναίκες (36%) οι κύριοι παράγοντες κινδύνου ήταν ο καπνός, το μη ασφαλές σεξ, η ανθυγιεινή διατροφή, η παχυσαρκία και το υψηλό σάκχαρο στο αίμα.

«Με τέσσερις στους δέκα θανάτους από καρκίνο να συνδέονται με καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου, συμπεριλαμβανομένου του καπνίσματος, της κακής διατροφής και του υψηλού σακχάρου στο αίμα, υπάρχουν τεράστιες ευκαιρίες για τις χώρες να στοχεύσουν σε αυτούς τους παράγοντες κινδύνου, ενδεχομένως αποτρέποντας κρούσματα καρκίνου και σώζοντας ζωές, παράλληλα με τη βελτίωση της ακριβούς και έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας για την υποστήριξη ατόμων που αναπτύσσουν καρκίνο», σημειώνει ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Τεό Βος από το Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης Υγείας (IHME) του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον. «Η μείωση εμφάνισης καρκίνου σε όλες τις χώρες απαιτεί τόσο ατομική δράση όσο και αποτελεσματικές προσεγγίσεις σε επίπεδο πληθυσμού για τη μείωση της έκθεσης σε γνωστούς κινδύνους», προσθέτει.

Στη μελέτη εντοπίστηκαν έντονες ανισότητες μεταξύ χωρών. Παρ’ όλο που τα ποσοστά θνησιμότητας μειώθηκαν κατά 24% παγκοσμίως μεταξύ του 1990 και του 2023, αυτή η μείωση φαίνεται να σημειώθηκε κυρίως σε χώρες υψηλού και ανώτερου μεσαίου εισοδήματος. Αντίθετα, υπολογίζεται ότι πάνω από τα μισά νέα κρούσματα και τα δύο τρίτα των θανάτων το 2050 θα συμβούν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι οι εκτιμήσεις τους περιορίζονται από την έλλειψη δεδομένων υψηλής ποιότητας για τον καρκίνο, ιδίως σε χώρες με περιορισμένους πόρους. Συμπληρώνουν πως οι τρέχουσες εκτιμήσεις δεν λαμβάνουν υπόψη αρκετές ασθένειες που είναι γνωστό ότι συνδέονται με τον καρκίνο και είναι συχνές σε ορισμένες χώρες με χαμηλότερο εισόδημα, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.

Πηγή: ΑΠΕ

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ανησυχητικά στοιχεία για τους θανάτους από καρκίνο – Θα αυξηθούν κατά 75% μέχρι το 2050

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η μεγαλύτερη απώλεια βάρους που επιτυγχάνεται με τη βαριατρική επέμβαση σε σύγκριση με τη λήψη αγωνιστών GLP-1, σε μια μακροχρόνια σύγκριση συνδέθηκε με χαμηλότερο ποσοστό επιπλοκών της παχυσαρκίας, συμπεριλαμβανομένης της χαμηλότερης θνησιμότητας.

Να σημειωθεί εδώ ότι οι αγωνιστές GLP-1 ανήκουν στα λεγόμενα “έξυπνα ινσουλινοεκκριτικά φάρμακα”, τονίζοντας το γεγονός ότι προκαλούν έκκριση από τα β-κύτταρα του παγκρέατος μόνο εφόσον φάμε (τροφή μέσα στο έντερο), ενώ δεν δρουν ινσουλινοεκκριτικά όταν το έντερο είναι άδειο, προσφέροντας υψηλή ασφάλεια στο θέμα των υπογλυκαιμιών (όπως αυτές παρατηρούνται πιο συχνά π.χ. από τη χρήση των σουλφονυλουριών).

Η εισαγωγή των νεότερων αγωνιστών GLP-1, οι οποίοι υπόσχονται σημαντική μείωση βάρους με μία υποδόρια ένεση την εβδομάδα, οδήγησε σε σύντομο χρονικό διάστημα σε μείωση των βαριατρικών επεμβάσεων κατά 25% στις ΗΠΑ.

Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η χειρουργική επέμβαση γαστρικού μανικιού (sleeve gastrectomy) ή γαστρικού bypass (επέμβαση Roux-en-Y) θα πραγματοποιείται στο μέλλον μόνο σε άτομα που δεν ανέχονται τη θεραπεία με σεμαγλουτίδη ή τιρζεπατίδη ή σε άτομα στα οποία δεν επιτυγχάνεται επαρκής μείωση βάρους για άλλους λόγους.

Στην τελευταία ομάδα θα μπορούσαν να ανήκουν άτομα με διαβήτη τύπου 2, τα οποία συνήθως λαμβάνουν επιπλέον υπογλυκαιμικά φάρμακα, μερικά από τα οποία αυξάνουν το σωματικό βάρος, κάτι που συμβαίνει συχνά και μετά τη μετάβαση στην ινσουλίνη.

Μια βαριατρική επέμβαση θα μπορούσε να επιτύχει μεγαλύτερη μείωση βάρους σε αυτές τις περιπτώσεις, ειδικά επειδή συχνά οδηγεί σε ύφεση του διαβήτη τύπου 2.

Μια ομάδα με επικεφαλής τον Ali Aminian, διευθυντή του Bariatric & Metabolic Institute της Cleveland Clinic, συνέκρινε στην μελέτη M6 (“Macrovascular and Microvascular Morbidity and Mortality after Metabolic Surgery versus Medicines”) τις εμπειρίες 1.657 χειρουργημένων και 2.275 φαρμακευτικά θεραπευμένων ασθενών.

Η μέση ηλικία ήταν 54,2 έτη και ο δείκτης μάζας σώματος 41,8. Όλοι οι συμμετέχοντες είχαν διαβήτη τύπου 2. Για την ανάλυση, οι διαφορές στα χαρακτηριστικά των ασθενών εξισώθηκαν με μαθηματικές μεθόδους.

Για να συγκριθούν οι μακροχρόνιες εμπειρίες, λήφθηκαν υπόψη μόνο ασθενείς από τα έτη 2010 έως 2017.

Οι περισσότεροι συμμετέχοντες έλαβαν θεραπεία με τους “παλαιότερους” αγωνιστές GLP-1, όπως η λιραγλουτίδη (65,4 %), η δουλαγλουτίδη (48,6 %) και η εξενατίδη (32,5 %). Η σεμαγλουτίδη (26,5 %) και η τιρζεπατίδη (4,4 %) χρησιμοποιήθηκαν αργότερα.

Η μείωση βάρους ήταν αντίστοιχα μικρότερη. Σε 10 χρόνια, η μείωση βάρους με τους αγωνιστές GLP-1 ήταν μόνο 6,8% έναντι 21,6% μετά από βαριατρική επέμβαση. Η γαστρική παράκαμψη Roux-en-Y οδήγησε σε μείωση 61,3% και η γαστρική μανικετομή μείωσε το βάρος κατά 38,7%.

Το πλεονέκτημα της μείωσης βάρους είχε αντίκτυπο στη θνησιμότητα και τη νοσηρότητα των ασθενών. Το σωρευτικό ποσοστό θνησιμότητας 10 ετών μετά τη χειρουργική επέμβαση ήταν 9,0% έναντι 12,4% στην ομάδα των αγωνιστών GLP-1.

Σε σύγκριση με την ομάδα των αγωνιστών GLP-1, η μεταβολική χειρουργική επέμβαση συσχετίστηκε επίσης με 35% χαμηλότερο κίνδυνο MACE (καρδιακό έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιαγγειακά επεισόδια). Η νεφροπάθεια εμφανίστηκε 47% λιγότερο συχνά. Επίσης, η αμφιβληστροειδοπάθεια εμφανίστηκε 54% λιγότερο συχνά.

Οι βαριατρικές επεμβάσεις είναι πλέον μια επέμβαση – ρουτίνας.Η λήψη των φαρμάκων, από την άλλη πλευρά, συνοδεύεται σε πολλά άτομα από γαστρεντερικές διαταραχές, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τη μακροχρόνια λήψη. Μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής, συνήθως παρατηρείται εκ νέου αύξηση βάρους σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Σε μια αξιολόγηση 30.458 ασθενών στις ΗΠΑ με παχυσαρκία βαθμού II ή III, των οποίων τα στοιχεία χρέωσης ή τα ηλεκτρονικά ιατρικά αρχεία αναλύθηκαν από μια ομάδα υπό την ηγεσία του George Eid από τον ασφαλιστικό φορέα Allegheny Health Network, η μείωση βάρους μετά από χειρουργική επέμβαση για την παχυσαρκία ήταν κατά μέσο όρο 28,3 % μεγαλύτερη από ό,τι μετά από θεραπεία με αγωνιστές GLP-1, οι οποίοι μείωσαν το βάρος μόνο κατά 10,3 % κατά τη διάρκεια των 32 μηνών της παρακολούθησης.

Τα έξοδα υγείας κατά το πρώτο έτος ήταν υψηλότερα στην ομάδα που υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, με 3.161 δολάρια ΗΠΑ ανά μήνα, σε σύγκριση με την ομάδα που έλαβε αγωνιστές GLP-1, με 2.842 δολάρια ΗΠΑ ανά μήνα. Ωστόσο, κατά το δεύτερο έτος, τα έξοδα ήταν χαμηλότερα, με 1.155 έναντι 2.448 δολαρίων ΗΠΑ ανά μήνα.

Ο Eid υπολόγισε συνολικό κόστος 63.483 δολάρια ΗΠΑ για την ομάδα των αγωνιστών GLP-1 και 51.794 δολάρια ΗΠΑ για την ομάδα της χειρουργικής επέμβασης για τα δύο πρώτα έτη. Η ουδετερότητα του κόστους έχει ήδη επιτευχθεί με σημαντικά μεγαλύτερη μείωση βάρους.

Το σημαντικό μειονέκτημα για την ομάδα των αγωνιστών GLP-1 ήταν το κόστος των φαρμάκων, που ανήλθε σε 1.551 δολάρια ΗΠΑ ανά μήνα το δεύτερο έτος, έναντι μόλις 115 δολαρίων ΗΠΑ ανά μήνα για την ομάδα της χειρουργικής επέμβασης.

Πηγές:
JAMA Surgery

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

H Διεθνής Εταιρεία για τη Μελέτη του Συμπληρώματος τον βράβευσε για την προσφορά του στην επιστήμη. Οι 9 κανόνες που οδήγησαν την πορεία του και οι αναφορές στην ελληνική φιλοσοφία.

Το συμπλήρωμα είναι ένας αρχέγονος βασικός μηχανισμός φυσικής ανοσίας του οργανισμού, τμήμα του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Η ανεξέλεγκτη ενεργοποίησή του έχει συνδεθεί με πλήθος ασθενειών, μεταξύ των οποίων νευροεκφυλιστικών, αυτοάνοσων, νεφρολογικών, αιμολυτικών, οφθαλμολογικών και κάποιων μορφών καρκίνου.

Ο καθηγητής Ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, Ιωάννης Λάμπρης  είναι ένας από τους πρωτοπόρους σε διεθνές επίπεδο ερευνητές του συμπληρώματος. Η 45ετής έρευνά του στην Ανοσολογία και ειδικότερα στο συμπλήρωμα έχει συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη διαφόρων εγκεκριμένων σήμερα φαρμάκων για ασθένειες στις οποίες ενέχεται το συμπλήρωμα, με την συνεχιζόμενη έρευνα να αφήνει υποσχέσεις για διεύρυνση σε ένα ευρύτερο φάσμα παθήσεων.

Ο κ. Λάμπρης μιλάει στο iatronet.gr για την επιστημονική του διαδρομή, τα ως τώρα απτά αποτελέσματα της μελέτης του συμπληρώματος και τις μελλοντικές προοπτικές. Επίσης, αναλύει 9 κανόνες που καθόρισαν την πορεία του, όπως τους ανέπτυξε στην αντιφώνησή του κατά τη διάρκεια της τελετής, με αφετηρία…γνωμικά αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, τραγικών ποιητών και σύγχρονων λογοτεχνών.

Τα φάρμακα αναστολείς του συμπληρώματος

Η κομπστατίνη, ο πρώτος μικρού μεγέθους πεπτιδικός αναστολέας της πρωτεϊνης C3 του συμπληρώματος, είναι καρπός της επίμονης έρευνας του καθηγητή Λάμπρη και των συνεργατών του στο εργαστήριο που διευθύνει επί δεκαετίες στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια. Το φάρμακο, που ανακαλύφθηκε το 1996, αποδεικνύεται έκτοτε αποτελεσματικό σε κλινικές δοκιμές για διάφορες ασθένειες που σχετίζονται με την ανεξέλεγκτη ενεργοποίηση του συμπληρώματος.

Το 2021 ο δεύτερης γενιάς αναστολέας C3 που βασίζεται στην κομπστατίνη έλαβε κλινική έγκριση ως νέα θεραπεία για την παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία. μια σπάνια αιμολυτική νόσο.

Δύο χρόνια αργότερα χρησιμοποιήθηκε σε σκεύασμα που εγκρίθηκε από τον FDA ως θεραπεία για την Γεωγραφική Ατροφία, μια σοβαρή μορφή της ηλικιακής εκφύλισης της Ωχράς Κηλίδας και μια από τις κύριες αιτίες απώλειας όρασης σε ηλικιωμένους.

Φέτος, εγκρίθηκε τρίτο σκεύασμα κατά της C3 σπειραματοπάθειας ή C3 σπειραματονεφρίτιδας (C3G), μιας νεφρικής νόσου που προκαλείται από την υπερδραστηριότητα του συμπληρώματος.

Πλέον, τρίτης και τέταρτης γενιάς φάρμακα βρίσκονται σε στάδιο κλινικών δοκιμών, όπως ο αναστολέας C3 AMY-101 που έχει δείξει πολύ καλά αποτελέσματα σε ανθρώπους με περιοδοντική φλεγμονή.

Όπως επισημαίνει ο ερευνητής, στο μέλλον τα φάρμακα που σχετίζονται με το συμπλήρωμα θα μπουν στο επίκεντρο θεραπειών για πολλές ακόμη παθήσεις. “Όταν ξεκινήσαμε δεν υπήρχε τίποτα. Σήμερα, έχουμε δέκα φάρμακα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε ασθένειες που δεν είναι πολύ σπάνιες”, σημειώνει.

Οι 9 κανόνες της επιστημονικής του διαδρομής

• Κανόνας 1^ος: Η ρήση του Ευριπίδη “Αμφισβήτησε τα πάντα, μάθε κάτι αλλά μην απαντάς σε τίποτα”, αντιπροσωπεύει την επιστημονική μου σκέψη.
• Κανόνας 2^ος: Πάρε το ανηφορικό μονοπάτι, ενάντια σε όλες τις αντιξοότητες, με αναφορά στον “Ανήφορο” του Νίκου Καζαντζάκη.
• Κανόνας 3^ος: Σκέψου “out of the box” (αντισυμβατικά, έξω από τα καθιερωμένα) και αγκάλιασε το απροσδόκητο.
• Κανόνας 4^ος: Βγες από τη ζώνη άνεσης και τόλμησε στο άγνωστο. “Αξίζει τον κόπο και μπορεί να οδηγήσει σε αναπάντεχες ανακαλύψεις που μπορεί να ανοίξουν το δρόμο για νέες κλινικές μελέτες σε νόσους χωρίς εγκεκριμένη θεραπεία”.
• Κανόνας 5^ος: Μείνε επίμονος απέναντι σε εμπόδια και επιστημονικά δόγματα. “Παρά τις αρχικές αποτυχίες, επιμείναμε. Μετά από 6 απορρίψεις, η 7η αίτησή μας εγκρίθηκε και επιχορηγήθηκε”.
• Κανόνας 6^ος: “Δεν συνεργάζομαι ποτέ με κανέναν με τον οποίο δεν απολαμβάνω ένα ποτήρι κρασί”, με αναφορά στον λυρικό ποιητή Αλκαίο που είχε πει “Στο κρασί υπάρχει αλήθεια”.
• Κανόνας 7^ος: Να συνεχίσω να χορεύω. “Ο Πλάτωνας πίστευε ότι ένας μορφωμένος άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει τραγούδι και χορό. Εμπνευσμένος από αυτό, όχι μόνο τον απολαμβάνω αλλά βλέπω τον χορό ως ζωτική δύναμη δημιουργίας”.
• Κανόνας 8^ος: Η κοινωνική ευθύνη των φαρμακευτικών εταιριών. “Έχουμε σήμερα 3 φάρμακα συμπληρώματος που το καθένα κοστίζει περίπου μισό εκατομμύριο ανά ασθενή ετησίως”. Ας αγκαλιάσουμε το απόφθεγμα του Περίανδρου και “μην κάνουμε τίποτα μόνο για τα χρήματα”.
• Κανόνας 9^ος: Να προστατεύσουμε την επιστήμη από πολιτικές αμφισβήτησής της. “Αμερόληπτη αναζήτηση της γνώσης, ανεξάρτητη από πολιτικές επιρροές, προκαταλήψεις και οικονομικά συμφέροντα που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την επιστημονική πρόοδο”.

Απήχηση “Ολύμπιων διαστάσεων”

Ο Ιωάννης Λάμπρης σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών από όπου έλαβε και το διδακτορικό του στην Βιοχημεία. Στη συνέχεια ακολούθησε μια εντυπωσιακή επιστημονική διαδρομή, που τον οδήγησε στη διεθνή πρωτοπορία της έρευνας του συμπληρώματος.

Έχει στο ενεργητικό του περισσότερες από 520 δημοσιεύσεις σε διεθνούς κύρους επιστημονικά περιοδικά, με έναν δείκτη απήχησης 144 και περισσότερες από 70.000 αναφορές, ενώ έχει κατοχυρώσει πάνω από 200 πατέντες και αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για αναστολείς συμπληρώματος για θεραπευτικούς σκοπούς.

Μέσω των Aegean Conferences που ίδρυσε, έχει διοργανώσει συνολικά 192 συνέδρια υψηλού επιπέδου στην Ελλάδα, φέρνοντας στη χώρα πάνω από 20.000 επιστήμονες, οι οποίοι όπως λέει έγιναν οι καλύτεροι πρεσβευτές του ελληνισμού στις χώρες τους.

Για “Ολύμπιων διαστάσεων” επιστημονική απήχηση έκανε λόγο στην εισαγωγική του τοποθέτηση ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βασιλείας στην Ελβετία, Daniel Ricklin, στενός συνεργάτης του καθηγητή Λάμπρη.

Ο ίδιος απέδωσε στον τιμώμενο έναν πρωτόγνωρο “επιστημονικό αλτρουισμό”, καθώς μοιράστηκε τη γνώση μέσα από κοινές ερευνητικές αναζητήσεις, συνεχή διάθεση πολύτιμων αντιδραστηρίων και ερευνητικών εργαλείων σε συναδέλφους σε όλο τον κόσμο και διαρκή υποστήριξη της επιστημονικής κοινότητας.

Αναφέρθηκε στην άοκνη προσπάθεια του να εξελίσσει την γνώση στο πεδίο του, να μην επαναπαύεται και να στοχεύει στο σχεδιασμό ακόμα πιο αποτελεσματικών θεραπειών, μέσα από την ίδρυση της δυναμικής φαρμακευτικής εταιρείας “Aμύντας”.

Ο δρ Ricklin συνόψισε επτά “μαθήματα ζωής” που έλαβε ως πολύτιμη παρακαταθήκη από τον μέντορά του. Σε αυτά συγκαταλέγονται: η αστείρευτη διάθεσή του για δια βίου μάθηση – σε πλήρη αρμονία με το αρχαίο ρητό του Σόλωνα, “γηράσκω αεί διδασκόμενος”. Η επιστημονική διορατικότητα του να “βλέπει” τις εφαρμογές πέρα από τη βασική έρευνα και να προσεγγίζει επιστημονικά ερωτήματα έξω από τα καθιερωμένα πλαίσια. Η έμφυτη ανάγκη του να καλλιεργεί μια διεπιστημονική προσέγγιση στην έρευνα, να υποστηρίζει τους νέους ερευνητές, αλλά και να ενθαρρύνει τη συνεχή ανταλλαγή γνώσης και τη συνεργασία, με στόχο την πρόοδο της επιστήμης προς όφελος του ανθρώπου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αν και η καινοτομία υπάρχει στην Ελλάδα, χρειάζεται πολιτική βούληση και θεσμική στήριξη για να φτάσει ισότιμα σε κάθε ασθενή, σε κάθε γωνιά της χώρας, λέει στο iatronet.gr η κα. Σοφία Μανέα, πρόεδρος στην Πανελλήνια Ενωση Αγώνα κατά του Νεανικού Διαβήτη, τονίζοντας ότι η Ενωση λαμβάνει πολλά αιτήματα ασθενών για βοήθεια οι οποίοι δεν μπορούν να καλύψουν τις απαιτούμενες ποσότητες αναλωσίμων εξαιτίας περιορισμών των ταμείων τους είτε λόγω οικονομικής δυσχέρειας.

• Στις παροχές προς τα μέλη σας περιλαμβάνονται η διάθεση αναλωσίμων αλλά και ινσουλινών. Πώς προκύπτουν αυτά; Είναι αποτέλεσμα λανθασμένης διαχείρισης από τα νοσοκομεία; Και το ρωτάω, διότι αν συμβαίνει, τότε μιλάμε για πλασματικά μεγέθη ασθενών αλλά και του προϋπολογισμού που διατίθεται για τον διαβήτη. Το 2024 πόσα τέτοια αναλώσιμα διαθέσατε και πόσα μέχρι στιγμής όσον αφορά το 2025;  

Η διάθεση αναλωσίμων υλικών και ινσουλινών είναι μια πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης της ΠΕΑΝΔ που υλοποιείται από το 2008 με αμείωτο ρυθμό έως σήμερα, στο πλαίσιο του προγράμματος «Όλοι για Έναν και Ένας για Όλους», με στόχο την υποστήριξη οικογενειών ανηλίκων και ενηλίκων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 που αντιμετωπίζουν πραγματικές δυσκολίες στην κάλυψη των αναγκών τους.

Η κύρια ανάγκη για την υλοποίηση του προγράμματος προέκυψε από τα καθημερινά αιτήματα για βοήθεια που δεχόμασταν και συνεχίζουμε να δεχόμαστε – κυρίως ανασφάλιστων συμπολιτών μας -αλλά και από την αδυναμία πολλών ασφαλισμένων να καλύψουν τις απαιτούμενες ποσότητες αναλωσίμων εξαιτίας περιορισμών των ταμείων τους, είτε λόγω οικονομικής δυσχέρειας που αντιμετωπίζουν, με σκοπό να καλύψουν τις πραγματικές τους ανάγκες. Δεν είναι σπάνιο άλλωστε, το φαινόμενο που οι εγκεκριμένες ποσότητες σε αναλώσιμο υλικό να μην επαρκούν για την ασφαλή ρύθμιση του διαβήτη, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να αναγκάζονται να αγοράζουν επιπλέον υλικά ή να στερούνται βασικά μέσα παρακολούθησης και θεραπείας.

Από την άλλη, είχε διαπιστωθεί ότι αυτή την ανάγκη μπορούμε να την καλύψουμε μέσω του ικανοποιητικού αποθέματος που υπάρχει σε πολλά σχεδόν σπίτια των οικογενειών με άτομα με ΣΔτ1 αλλά και από τα ψυγεία των νοσοκομείων όπου συχνά απέμεναν ληγμένες ινσουλίνες. 
Έτσι λοιπόν, η «αποθήκη» υλικών της ΠΕΑΝΔ συγκροτείται αποκλειστικά από δωρεές μελών και φίλων του συλλόγου και περιλαμβάνει αναλώσιμα υλικά διαβήτη, ινσουλίνες και σπανιότερα λοιπό υγειονομικό υλικό τα οποία είτε δεν χρησιμοποιούνται γιατί οι ασθενείς άλλαξαν σχήμα, είτε γιατί περισσεύουν. Τα υλικά αυτά διατίθενται σε μέλη και μη, πανελλαδικά, που έχουν αποκλειστικά διαβήτη τύπου 1, σε κοινωνικές δομές και σε δημόσια νοσοκομεία με σκοπό να βοηθηθούν άνθρωποι που βρίσκονται σε ανάγκη, με προτεραιότητα σε ευπαθείς ομάδες (π.χ. φοιτητές, άνεργοι, πολύτεκνες οικογένειες).

Η ποσότητα που διαθέτει κάθε φορά ο σύλλογος εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα και τη ζήτηση, και δεν αποτελεί σταθερό ή προϋπολογισμένο μέγεθος. Για το έτος 2024, διατέθηκαν δεκάδες πακέτα αναλωσίμων και ινσουλινών, ενώ για το 2025 η διάθεση συνεχίζεται με τον ίδιο ρυθμό, ανάλογα με τις προσφορές και τις ανάγκες που καταγράφονται.

Η ΠΕΑΝΔ δεν υποκαθιστά το δημόσιο σύστημα υγείας, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά, με γνώμονα την αλληλεγγύη και την κάλυψη επειγουσών αναγκών. Στόχος μας είναι να μη μείνει κανένα μέλος χωρίς τα απαραίτητα για την υγεία του.

• Υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας ή μπορούν να μπουν κόφτες, έτσι ώστε να καλύπτονται αποκλειστικά και μόνο οι ασθενείς με διαβήτη;

Ναι, υπάρχουν σαφείς δικλείδες ασφαλείας στη διαδικασία διάθεσης των αναλωσίμων και των ινσουλινών από την ΠΕΑΝΔ, ώστε να εξασφαλίζεται ότι καλύπτονται αποκλειστικά άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1.
Τα υλικά διατίθενται είτε σε μέλη του σωματείου, είτε σε αιτούντες που προσκομίζουν τα απαραίτητα ιατρικά έγγραφα που πιστοποιούν την πάθηση. Η διαδικασία αυτή είναι αυστηρά ελεγχόμενη και βασίζεται σε πραγματικές ανάγκες, με γνώμονα την προστασία της αξιοπιστίας του προγράμματος και τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πόρων.
Επιπλέον, σε περιπτώσεις αυξημένης ζήτησης ή περιορισμένης διαθεσιμότητας, εφαρμόζονται αντικειμενικά κοινωνικά κριτήρια (π.χ. οικονομική κατάσταση, ανεργία, πολυτεκνία, ηλικία πάσχοντος), ώστε να εξασφαλίζεται ότι η βοήθεια φτάνει σε εκείνους που τη χρειάζονται περισσότερο.
Η ΠΕΑΝΔ παραμένει προσηλωμένη στην αρχή της διαφάνειας και της κοινωνικής ευθύνης, διασφαλίζοντας ότι κάθε προσφορά αξιοποιείται με σεβασμό και υπευθυνότητα.

• Όσον αφορά το σύνολο των ασθενών, ποιες παρεμβάσεις θεωρείτε απαραίτητες από την πλευρά του υπουργείου Υγείας; Ειδικότερα στα νεαρά άτομα που πάσχουν από διαβήτη, ποια είναι τα σημαντικότερα κενά που εντοπίζετε;

Η ΠΕΑΝΔ, ως σύλλογος με πολυετή εμπειρία στην υποστήριξη ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, εντοπίζει συγκεκριμένα κενά και προτείνει στοχευμένες παρεμβάσεις από την πλευρά του υπουργείου Υγείας, με σκοπό τα παρακάτω:

1. Ενίσχυση της πρόσβασης σε σύγχρονα τεχνολογικά μέσα (αντλίες ινσουλίνης, αισθητήρες συνεχούς καταγραφής γλυκόζης), με πλήρη κάλυψη από τα ασφαλιστικά ταμεία, χωρίς περιορισμούς.
2. Δημιουργία εξειδικευμένων ομάδων ψυχολογικής υποστήριξης για παιδιά και εφήβους με διαβήτη, καθώς η ψυχική υγεία επηρεάζεται άμεσα από τη διαχείριση της νόσου.
3. Εκπαίδευση και επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού σε σχολεία, ώστε να μπορούν να υποστηρίξουν μαθητές με διαβήτη με ασφάλεια και επάρκεια. 
4. Ενίσχυση του θεσμού του Σχολικού Νοσηλευτή με πλήρη κάλυψη των μαθητών σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.

Μέχρι στιγμής και για πολλά χρόνια, πολλές από τις παραπάνω υπηρεσίες προσφέρει απλόχερα και χωρίς καμία κρατική επιχορήγηση η ΠΕΑΝΔ στο σύνολο του πληθυσμού που τις έχει ανάγκη. Οι αποδέκτες φτάνουν σε υπερβολικά υπέρογκο νούμερο, που φαντάζει ως εφιάλτης για ένα σύγχρονο κράτος.

Θεωρούμε λοιπόν σημαντικό, καθότι υπάρχει μεγάλη τεχνογνωσία και εμπειρία από την πλευρά του σωματείου μας,  να μας χορηγηθεί κρατική ενίσχυση με σκοπό να μπορέσουμε να συνεχίσουμε απρόσκοπτα το σύνολο των προγραμμάτων που προσφέρουμε και επιπλέον το Υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με τα εμπλεκόμενα Υπουργεία να δρομολογήσουν άμεσα μηχανισμούς για την ουσιαστική επίλυση των ανωτέρω καίριων καταστάσεων.

• Πόσος είναι ο πληθυσμός των νέων που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1 και ποιος είναι ο επιπολασμός;

Στην Ελλάδα, περισσότερα από 150 παιδιά ετησίως διαγιγνώσκονται με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, ενώ παγκοσμίως ο αριθμός των διαγνωσμένων παιδιών και εφήβων υπερβαίνει το 1,1 εκατομμύριο! Τα ποσοστά της χρόνιας αυτής πάθησης παρουσιάζουν δυστυχώς αυξητική πορεία, τόσο στη χώρα μας, όσο και παγκοσμίως και η πάθηση τείνει να εκδηλώνεται σε όλο και μικρότερες ηλικίες.
Σύμφωνα με στοιχεία που ελήφθησαν από την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης (ΗΔΙΚΑ) για το έτος 2022, ο αριθμός των πασχόντων με ΣΔτ1 άγγιζε τους 48.954 πάσχοντες.

• Το κόστος είναι μια παράμετρος που επιβαρύνει επιπλέον τους ασθενείς. Μπορούμε να το προσδιορίσουμε σε μηνιαία βάση;

Το κόστος διαχείρισης του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 αποτελεί σημαντική επιβάρυνση για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, ιδιαίτερα όταν οι ανάγκες υπερβαίνουν τις καλύψεις των ασφαλιστικών ταμείων. Επιπρόσθετα, θα πρέπει κανείς να υπολογίσει και επιπλέον έξοδα που προκύπτουν όπως η ψυχολογική υποστήριξη  του πάσχοντα, η συνεργασία με διαιτολόγο, η μέριμνα φύλαξης του παιδιού με διαβήτη από εξειδικευμένο προσωπικό τις ώρες εργασίας των γονέων ή στο βρεφικό σταθμό.

Το ποσό επιβάρυνσης ανά οικογένεια διαφέρει ανάλογα με την ηλικία του πάσχοντος, το θεραπευτικό σχήμα και την τεχνολογία που χρησιμοποιείται και τις ανάγκες του, όμως μια ενδεικτική μηνιαία εκτίμηση αγγίζει το ποσό των 100 ευρώ και μπορεί να φτάσει έως και 1.000€. Πολλές οικογένειες αλλά και νέοι ενήλικες, φοιτητές ή άνεργοι, δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σε αυτά τα έξοδα, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την ποιότητα της ρύθμισης και της υγείας τους.

• Τέλος, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα. Στο πλαίσιο αυτό, ποια είναι τα προβλήματα της ισότιμης πρόσβασης στη θεραπεία και επίσης, στη χώρα μας διατίθενται τα σκευάσματα που κυκλοφορούν στο εξωτερικό; Εννοώ, η καινοτομία είτε σε υλικά είτε σε φάρμακα υπάρχει στην Ελλάδα;

Η ΠΕΑΝΔ, μέσα από την καθημερινή επαφή με μέλη σε όλη τη χώρα, έχει διαπιστώσει ότι η ισότιμη πρόσβαση στη θεραπεία για τον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 παραμένει ένα σύνθετο και πολυεπίπεδο ζήτημα.

Πολλές περιοχές της επαρχίας δεν διαθέτουν παιδοδιαβητολογικές κλινικές ή εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, με αποτέλεσμα οι οικογένειες να αναγκάζονται να μετακινούνται σε μεγάλες πόλεις για παρακολούθηση. Επιπλέον,  η έλλειψη σχολικών νοσηλευτών και δη εκπαιδευμένων σε συνδυασμό με την ελλιπή ενημέρωση των εκπαιδευτικών στα σχολεία της περιφέρειας, δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την καθημερινή διαχείριση του διαβήτη για τα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Όσον αφορά την καινοτομία, στην Ελλάδα κυκλοφορούν αρκετά από τα σύγχρονα σκευάσματα και τεχνολογίες που διατίθενται διεθνώς, όπως αντλίες ινσουλίνης νέας γενιάς, αισθητήρες συνεχούς καταγραφής γλυκόζης και ινσουλίνες ταχείας και παρατεταμένης δράσης. Ωστόσο, η πρόσβαση σε αυτά δεν είναι πάντα άμεση ή ισότιμη. Οι διαδικασίες έγκρισης από τα ασφαλιστικά ταμεία είναι συχνά χρονοβόρες, ενώ η οικονομική επιβάρυνση για τους ασθενείς παραμένει σημαντική, ειδικά όταν δεν καλύπτονται πλήρως από το σύστημα.

Η ΠΕΑΝΔ διεκδικεί ενιαία και δίκαιη πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες για όλους τους ασθενείς, ανεξαρτήτως τόπου κατοικίας, απλοποίηση των διαδικασιών έγκρισης για τεχνολογίες αιχμής και ενίσχυση των περιφερειακών δομών υγείας με εξειδικευμένο προσωπικό και υποδομές. Η καινοτομία υπάρχει στην Ελλάδα, αλλά χρειάζεται πολιτική βούληση και θεσμική στήριξη για να φτάσει ισότιμα σε κάθε ασθενή, σε κάθε γωνιά της χώρας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Με έμφαση ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επανέρχεται στο ζήτημα που προέκυψε μετά τις ανυπόστατες δηλώσεις Τραμπ, τονίζοντας πως δεν υπάρχει κανένας συσχετισμός μεταξύ παρακεταμόλης ή ακεταμινοφαίνης (acetaminophen) και εμβολίων με την εμφάνιση αυτισμού.

Παγκοσμίως, 62 εκατομμύρια άνθρωποι (ένας στους 127) βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού, το οποίο περιλαμβάνει διαταραχές διαφορετικής βαρύτητας που σχετίζονται με την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Παρότι η ευαισθητοποίηση του κόσμου και η διάγνωση αυτών των διαταραχών έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, οι απόλυτες αιτίες εκδήλωσης αυτισμού δεν είναι ακόμα γνωστές και η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα έχει αντιληφθεί μετά από εκτεταμένη διερεύνηση, ότι πολλαπλοί παράγοντες διαδραματίζουν ρόλο στην εκδήλωση των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.

Η λήψη φαρμάκων στην εγκυμοσύνη, πάντα κατόπιν συμβουλής γιατρού

Την τελευταία δεκαετία έχουν γίνει εκτενείς μελέτες με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού ατόμων προσπαθώντας να διακρίνουν οποιοδήποτε συσχετισμό μεταξύ της λήψης ακεταμινοφαίνης στην εγκυμοσύνη και τον αυτισμό και μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει καμιά συσχέτιση, βάσει των επιστημονικών δεδομένων.

• Ο ΠΟΥ συστήνει σε όλες τις γυναίκες να εξακολουθήσουν να ακολουθούν την συμβουλή των γιατρών τους που σε ορισμένες καταστάσεις,

εξατομικευμένα μπορεί να περιλαμβάνουν την λήψη ορισμένων φαρμάκων κατά την εγκυμοσύνη για την αντιμετώπιση διαφόρων προβλημάτων.

Τα εμβόλια έχουν σώσει 154 εκατομμύρια ζωές

Εξίσου μεγάλος και καταιγιστικός είναι ο όγκος των δεδομένων που αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει καμιά συσχέτιση μεταξύ παιδιατρικών εμβολίων και αυτισμού. Εκτενείς μελέτες από πολλές χώρες έχουν καταλήξει στο ίδιο αναμφισβήτητο συμπέρασμα.

Οποιοδήποτε προηγούμενη μελέτη όπως συνέβη στην περίπτωση του 2009 στην Μ. Βρετανία με «στημένα» δεδομένα από τον αντιεμβολιαστή γιατρό Andrew Wakefield, που σκηνοθέτησε συσχέτιση μεταξύ παιδιατρικών εμβολίων -εν προκειμένω του MMR, ιλαράς, ερυθράς και παρωτίτιδας)- και αυτισμού έχει απορριφθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η έγκριτη επιθεώρηση «Lancet» έχει απορρίψει την «στημένη» μελέτη και ο Wakefield έχει χάσει την άδεια εξασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος.

Ασφαλή και τα εμβόλια με θειομερσάλη και αργίλιο

Από το 1999 ανεξάρτητοι επιστήμονες που συμμετέχουν στα Συμβουλευτικά Όργανα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έχουν επιβεβαιώσει μέσα από πολλαπλές μελέτες ότι όλα τα εμβόλια δεν σχετίζονται με τον αυτισμό ή άλλες νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές. Το ίδιο ισχύει ακόμα και για τα εμβόλια που περιέχουν θειομερσάλη ένα οργανικό σύνθετο με υδράργυρο το οποίο χρησιμοποιείται ως συντηρητικό σε ορισμένα εμβόλια και φαρμακευτικά προϊόντα για την πρόληψη ανάπτυξης βακτηρίων και μυκήτων, καθώς και για τα εμβόλια που περιέχουν αργίλιο ή αλουμίνιο, το ελαφρύ μέταλλο που επίσης μπορεί να περιέχεται ως σύνθετο στα εμβόλια.

Σημειώνεται εδώ ότι οι όροι «αλουμίνιο» και «αργίλιο», αναφέρονται στο ίδιο χημικό στοιχείο (Al), με το αργίλιο να είναι η παλαιότερη και επιστημονικά προτιμώμενη ονομασία, ενώ το αλουμίνιο να είναι η κοινή, ευρύτερα χρησιμοποιούμενη μορφή.

Το πρόγραμμα παιδιατρικού εμβολιασμού έχει αναπτυχθεί μέσα από ένα πολύ προσεκτικό διευρυμένο πρόγραμμα που στηρίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα και καθοδηγείται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Επιπλέον, έχει υιοθετηθεί από όλες τις χώρες της υφηλίου και έχει σώσει 154 εκατομμύρια ζωές τα τελευταία 50 χρόνια! Το πρόγραμμα εμβολιασμών, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την δημόσια υγεία και την ευζωία κάθε παιδιού και κάθε κοινότητας στον πλανήτη. Τα εθνικά προγράμματα εμβολιασμών, έχουν αναπτυχθεί με επιστημονικά δεδομένα και πλέον προστατεύουν παιδιά, εφήβους και ενήλικες τουλάχιστον από 30 λοιμώδη νοσήματα.

Η εμπειρία έδειξε όπως συνέβη πρόσφατα με την πανδημία του κορονοϊού πως όταν καθυστερούν τα προγράμματα εμβολιασμών (γνωστά και ως προγράμματα ανοσοποίησης) ή όταν διακόπτονται ή όταν αλλάζουν χωρίς να υπάρχει επιστημονική επικαιροποίηση, ελλοχεύει υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να προσβληθούν με λοιμώδη νοσήματα όχι μόνο τα παιδιά, αλλά και ολόκληρη η κοινότητα καθώς τα παιδιά είναι εξαιρετικοί φορείς μικροβίων στο σπίτι και συνεπώς μπορούν να προσβληθούν αλλά ευάλωτα άτομα όπως είναι ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς και οι ηλικιωμένοι.

Η υψηλή εμβολιαστική κάλυψη προστατεύει νεογέννητα και ανοσοκατεσταλμένους

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα άτομα που είναι ανοσοκατεσταλμένα, τα νεογέννητα που δεν έχουν προλάβει ακόμα να εμβολιαστούν γιατί δεν γίνονται εμβολιασμοί τις πρώτες μέρες της ζωής και άλλοι άνθρωποι με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα που δεν έχουν εμβολιαστεί έναντι κάποιων νοσημάτων, προστατεύονται αποκλειστικά μέσα από την ανοσία της κοινότητας την οποία διασφαλίζει ο εμβολιασμός όλων των υπολοίπων, δηλαδή η διατήρηση της εμβολιαστικής κάλυψης σε πολύ υψηλά επίπεδα (άνω του 92%-95%).

Ο αυτισμός και όλες οι νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές συζητιούνται στην τέταρτη συνάντηση υψηλού επιπέδου των Ηνωμένων Εθνών αύριο (25/9) για τα μη μεταδοτικά νοσήματα και την ψυχική υγεία, με την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα να συνεχίζει την διερεύνηση των αιτιών του αυτισμού και να δεσμεύεται σύσσωμη για την υποστήριξη των αναγκών των ατόμων που ζουν στο αυτιστικό φάσμα και των οικογενειών τους. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας στέκεται δίπλα στις οικογένειες που έχουν μέλος τους το οποίο ζει στο φάσμα του αυτισμού, υπερασπίζοντας τη μάχη κατά των διακρίσεων, κατά του στίγματος και δηλώνει με όλες του τις δυνάμεις υπέρμαχος της ισότιμης πρόσβασης όλων των ανθρώπων στα επιστημονικά δεδομένα και όχι στην επικίνδυνη παραπληροφόρηση που βλάπτει σοβαρά την υγεία.

Πηγη: https://www.insider.gr/

ΕΦΕΧ: Δεν υπάρχει σύνδεση μεταξύ της χρήσης παρακεταμόλης στην εγκυμοσύνη και του αυτισμού

Όλα τα φάρμακα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της παρακεταμόλης, ρυθμίζονται από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΟΦ), ο οποίος τα αξιολογεί αυστηρά για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους πριν από την αδειοδότησή τους και τα παρακολουθεί και αφού κυκλοφορήσουν στην αγορά. Aυτό αναφέρει ο ΕΦΕ και συνεχίζει:

‘’Σε συνέχεια πρόσφατων ανακοινώσεων, ο ΕΟΦ δημοσίευσε δήλωση για να επιβεβαιώσει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η λήψη παρακεταμόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης προκαλεί αυτισμό στα παιδιά. Οι συμβουλές του σχετικά με τα φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη βασίζονται σε διεξοδικές αξιολογήσεις των καλύτερων διαθέσιμων επιστημονικών στοιχείων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοιες θέσεις με αυτές του ΕΟΦ, δημοσιεύτηκαν τόσο από τον EMA, όσο και από Ρυθμιστικές Αρχές της Αυστραλίας, της Αγγλίας καθώς και από το Autism Science Foundation.

Ο Σύνδεσμος ΕΦΕΧ έχοντας ως προτεραιότητα την ασφάλεια των ασθενών και την προώθηση της υπεύθυνης Αυτοφροντίδας, διευκρινίζει τα εξής:

Η παρακεταμόλη είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο και αξιόπιστο παυσίπονο, το οποίο κυκλοφορεί διεθνώς. Έχει τεκμηριωμένο προφίλ ασφαλείας το οποίο βασίζεται σε επιστημονικά στοιχεία και σε εκτενή πρακτική εφαρμογή.

Οι Υπηρεσίες Υγείας ανά τον κόσμο αναγνωρίζουν την παρακεταμόλη ως το μόνο αναλγητικό που θεωρείται κατάλληλο για χρήση κατά την εγκυμοσύνη, εφόσον λαμβάνεται σύμφωνα με τις οδηγίες και σε συνεννόηση με επαγγελματίες υγείας. Από τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα, δεν τεκμαίρεται αιτιώδης σύνδεση μεταξύ νευροαναπτυξιακών διαταραχών (αυτισμού) και της χρήσης παρακεταμόλης.  

Ο ΕΦΕΧ υποστηρίζει κάθε ανεξάρτητη έρευνα που πραγματοποιείται με υψηλά στάνταρντ, ενώ διαβεβαιώνει ότι το κανονιστικό πλαίσιο και όλες οι κατευθυντήριες γραμμές για τη δημόσια υγεία βασίζονται στα διαθέσιμα επιστημονικά ευρήματα’’.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/