Ροή

Αλλαγή στο πρωτόκολλο ακούσιας νοσηλείας: Το ΕΚΑΒ αναλαμβάνει τις διακομιδές ψυχικά πασχόντων

Με σημαντική θεσμική παρέμβαση ενισχύεται η προστασία της αξιοπρέπειας των ψυχικά πασχόντων κατά την εκτέλεση εισαγγελικών εντολών για ακούσια εξέταση και νοσηλεία. Το Υπουργείο Υγείας προχωρά σε νομοθετική ρύθμιση που προβλέπει τη μεταφορά των ασθενών από το ΕΚΑΒ, αντί της αστυνομίας, υπό συνθήκες που διασφαλίζουν τον σεβασμό στην προσωπικότητα και την ανθρώπινη υπόστασή τους.

Το ΕΚΑΒ αναλαμβάνει τις διακομιδές με σεβασμό στην αξιοπρέπεια, σύμφωνα με το νέο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας με τίτλο «Ρυθμίσεις για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας», τροποποιείται το άρθρο 96 του ν. 2071/1992, που αφορά τη διαδικασία ακούσιας νοσηλείας. Πλέον, η μεταφορά των φερόμενων ως ψυχικά ασθενών θα πραγματοποιείται από το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας, και όχι από αστυνομικές δυνάμεις, όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα. Η αλλαγή αυτή έρχεται να καλύψει ένα πάγιο αίτημα των επαγγελματιών ψυχικής υγείας και των συλλογικών φορέων, που ζητούσαν την αποσύνδεση της διαδικασίας από την αστυνομική παρουσία.

Νομοθετική κατοχύρωση της ανθρώπινης μεταχείρισης

Η νέα διατύπωση του άρθρου προβλέπει ότι η μεταφορά του ασθενή για εξέταση και σύνταξη γνωματεύσεων σε δημόσια ψυχιατρική κλινική θα γίνεται από το ΕΚΑΒ, υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν τον σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια του ασθενή. Επιπλέον, η παραμονή του ασθενή στην κλινική για τις αναγκαίες εξετάσεις δεν θα υπερβαίνει τις 48 ώρες, περιορίζοντας τον χρόνο παραμονής και ενισχύοντας την προστασία των δικαιωμάτων του.

Δικαίωση για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας και τους φορείς

Η ρύθμιση αυτή αποτελεί δικαίωση για την άρνηση των ΝΠΙΔ να αναλάβουν την υλοποίηση ειδικών μονάδων χωρίς γεωγραφική επάρκεια και σχετική εμπειρία. Η επιστημονική κοινότητα επικροτεί την επιλογή του υφυπουργού Υγείας Δημήτρη Βαρτζόπουλου να προχωρήσει σε αυτή την αλλαγή, η οποία ενισχύει την ποιότητα των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και προάγει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των ασθενών. Πρόκειται για ένα βήμα προς μια πιο ανθρώπινη και δίκαιη προσέγγιση στην ψυχιατρική φροντίδα, με επίκεντρο τον ασθενή και την αξιοπρέπειά του.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ερευνα: Ο γρίφος του ύπνου: Μπορεί τα βακτήρια να κρύβουν την απάντηση;

Ο ύπνος προκύπτει από την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων ρύθμισης του ύπνου στο σώμα και της πληθώρας μικροβίων που ζουν μέσα μας.

Τι μας κάνει να κοιμόμαστε; Η απάντηση μπορεί να μην βρίσκεται μόνο στον εγκέφαλό μας, αλλά στην πολύπλοκη αλληλεπίδραση με τα μικροοργανισμούς που ζουν στο έντερό μας. Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον υποδηλώνει μια διαφορετική προσέγγιση στην κατανόηση του ύπνου, δείχνοντας ότι μια ουσία που βρίσκεται στα τοιχώματα των βακτηρίων, γνωστή ως πεπτιδογλυκάνη, υπάρχει φυσικά στον εγκέφαλο των ποντικιών και σχετίζεται στενά με τον κύκλο του ύπνου.

Αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν μια ευρύτερη υπόθεση που αναπτύσσεται στο WSU εδώ και χρόνια—ότι ο ύπνος προκύπτει από την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων ρύθμισης του ύπνου στο σώμα και της πληθώρας μικροβίων που ζουν μέσα μας. «Αυτό προσθέτει μια νέα διάσταση σε όσα ήδη γνωρίζαμε», δήλωσε η Erika English, υποψήφια διδάκτορας στο WSU και κύρια συγγραφέας δύο πρόσφατων επιστημονικών δημοσιεύσεων που παρουσιάζουν αυτά τα ευρήματα.

Η θεώρηση του ύπνου ως προϊόν της “holobiont condition”—μιας κατάστασης που προκύπτει από τη συνεργασία του οργανισμού με τους μικροοργανισμούς του—συνδέεται με αυξανόμενα στοιχεία που δείχνουν ότι το μικροβίωμα του εντέρου επηρεάζει τη γνωστική λειτουργία, την όρεξη, τη σεξουαλική ορμή και άλλες δραστηριότητες. Αυτή η προσέγγιση ανατρέπει τα παραδοσιακά εγκεφαλοκεντρικά μοντέλα και έχει σημαντικές επιπτώσεις στην κατανόηση της εξέλιξης, της ελεύθερης βούλησης και της ανάπτυξης μελλοντικών θεραπειών για διαταραχές του ύπνου.

Τα πρόσφατα ευρήματα σχετικά με την πεπτιδογλυκάνη, ή PG, ενισχύουν αυτήν την υπόθεση και υποδηλώνουν έναν πιθανό ρυθμιστικό ρόλο των προϊόντων του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος στον ύπνο. Είναι γνωστό ότι η PG προάγει τον ύπνο όταν χορηγείται σε ζώα, αλλά μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ότι δεν μετακινείται φυσιολογικά στον εγκέφαλο. Η English ανακάλυψε ότι η PG, μαζί με τα μόρια-υποδοχείς που εμπλέκονται στη σηματοδότηση της PG, ήταν παρούσα σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, σε επίπεδα που άλλαζαν ανάλογα με την ώρα της ημέρας και την έλλειψη ύπνου.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν τον Ιούλιο στο περιοδικό Frontiers in Neuroscience, με συνσυγγραφέα τον James Krueger, καθηγητή και μακροχρόνιο ερευνητή ύπνου στο WSU. Η English είναι επίσης κύρια συγγραφέας πρόσφατης δημοσίευσης με τον Krueger στο Sleep Medicine Reviews, που προτείνει την υπόθεση της “holobiont condition” για τον ύπνο.

Η υπόθεση αυτή συνδυάζει δύο κυρίαρχες απόψεις: η μία θεωρεί ότι ο ύπνος ρυθμίζεται από τον εγκέφαλο και τα νευρικά συστήματα, ενώ η άλλη επικεντρώνεται στον “τοπικό ύπνο”, που προκύπτει από την συσσώρευση καταστάσεων ύπνου σε μικρά κυτταρικά δίκτυα στο σώμα. Αυτές οι μικρές “πορτοκαλί ζώνες ύπνου” αθροίζονται, όπως τα φώτα που σβήνουν σε ένα σπίτι, ώσπου το σώμα μεταβαίνει από την εγρήγορση στον ύπνο.

Η νέα υπόθεση προτείνει ότι ο ύπνος προκύπτει από την αλληλεπίδραση του σώματος με τους μικροοργανισμούς που το κατοικούν—δύο αυτόνομα συστήματα που αλληλεπιδρούν και επικαλύπτονται. «Δεν είναι το ένα ή το άλλο, είναι και τα δύο. Πρέπει να συνεργαστούν», λέει η English. «Ο ύπνος είναι πραγματικά μια διαδικασία. Συμβαίνει με διαφορετικές ταχύτητες για διαφορετικά επίπεδα κυτταρικής και ιστικής οργάνωσης και προκύπτει λόγω εκτεταμένου συντονισμού».

Οι σύνδεσμοι μεταξύ μικροβιώματος και συμπεριφοράς εμφανίζονται σε πολλούς τομείς, δείχνοντας ότι οι μικροοργανισμοί του εντέρου παίζουν σημαντικό ρόλο στη γνωστική λειτουργία και στις βασικές ανθρώπινες συμπεριφορές. Αυτή η προσέγγιση ανατρέπει την παραδοσιακή αντίληψη της ανθρώπινης νευρολογίας, υποδεικνύοντας ότι δεν είναι εντελώς top-down, δηλαδή αποτέλεσμα αποκλειστικά του εγκεφάλου, αλλά bottom-up, δηλαδή επηρεασμένο από τους μικροοργανισμούς που έχουν εξελίξει τα ζώα ως ξενιστές τους και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις δραστηριότητες και τη γνωστική τους λειτουργία.

«Έχουμε μια ολόκληρη κοινότητα μικροβίων μέσα μας. Αυτά τα μικρόβια έχουν πολύ μεγαλύτερη εξελικτική ιστορία από οποιοδήποτε θηλαστικό, πουλί ή έντομο—πολλών δισεκατομμυρίων χρόνων», λέει ο Krueger, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 2023 ως “Living Legend in Sleep Research” από την Sleep Research Society. «Πιστεύουμε ότι η εξέλιξη του ύπνου ξεκίνησε πριν από πάρα πολλά χρόνια με τον κύκλο δραστηριότητας/αδράνειας των βακτηρίων, και τα μόρια που τον καθοδηγούσαν συνδέονται με αυτά που καθοδηγούν τη γνωστική λειτουργία σήμερα».

Η εργασία της English επεκτείνει τις γνωστές συνδέσεις μεταξύ βακτηρίων και ύπνου, όπως η επίδραση των προτύπων ύπνου στη λειτουργία του μικροβιώματος και η παρατηρούμενη αύξηση ύπνου σε περιπτώσεις βακτηριακής λοίμωξης. Τα νέα ευρήματα ανοίγουν τον δρόμο για περαιτέρω έρευνα σχετικά με το πώς επικοινωνούμε με τα μικρόβιά μας και πώς αυτά επικοινωνούν μαζί μας, υποδηλώνοντας ότι η σχέση μας με τον μικροβιακό κόσμο είναι πιο θεμελιώδης και αρχαία από ό,τι φανταζόμαστε.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Έρχεται «ψηφιακό μάτι» για φάρμακα και χειρουργεία στα νοσοκομεία – Πώς θα ελέγχονται οι γιατροί για το κόστος

Υπό το άγρυπνο μάτι μιας ψηφιακής πλατφόρμας αναμένεται να είναι από τις αρχές του 2026 οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία, καθώς το υπουργείο υγείας ετοιμάζει ειδικό πρόγραμμα προκειμένου να ελέγχει το κόστος τόσο για τα φάρμακα που χορηγούνται, όσο και για τα αναλώσιμα στα χειρουργεία.

Όπως είχε αποκαλύψει το HealthReport.gr, ήδη το υπουργείο υγείας ετοιμάζει ένα ειδικό ψηφιακό πρόγραμμα που θα εγκατασταθεί σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας, προκειμένου να μπορεί να γίνεται έλεγχος των δαπανών στις ιατρικές ομάδες μέσα στα νοσηλευτικά ιδρύματα.

Οι πρώτες δοκιμές έχουν γίνει ήδη στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας τον Ευαγγελισμό όπου εφαρμόστηκε πιλοτικά για λίγες ημέρες το νέο πρόγραμμα που καταγράφει τις διαφορές στο κόστος των χειρουργικών επεμβάσεων από τον έναν γιατρό στον άλλον.
Άδωνις Γεωργιάδης για τους ελέγχους στα νοσοκομεία

Τη σχετική ανακοίνωση έκανε και ο υπουργός υγείας Άδωνις Γεωργιάδης κατά τη διάρκεια της συνάντησης «μαμούθ» με τους διοικητές των νοσοκομείων όλης της χώρας.

Όπως είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης, πολύ σύντομα θα γνωρίζουμε πόσο ξοδεύει ένας γιατρός για φάρμακα αλλά και για χειρουργεία, καθώς διαπιστώνονται σημαντικές διαφορές από τον ένα γιατρό στον άλλον.
Πάντως με βάση τα πρώτα αποτελέσματα της πιλοτικής εφαρμογής αυτού του συστήματος, διαπιστώθηκαν μεγάλες αποκλίσεις τόσο από το ένα τμήμα στο άλλο όσο και από το ένα νοσοκομείο στο άλλο.

Το νέο ψηφιακή «μάτι» σχεδιάζεται από το ΚΕΤΕΚΝΥ το ινστιτούτο για τα DRGs, προκειμένου να κοστολογούνται και να υπολογίζονται όλα τα υλικά που μπαίνουν στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα.
Να σημειωθεί ότι το έργο χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr, η ηγεσία του υπουργείου υγείας έχει ήδη στα χέρια της αναλυτική κατάσταση με εκείνα τα νοσοκομεία που φέρονται να υπερτιμολογούν σε πολύ μεγάλο ποσοστό τα υλικά που αγοράζουν.

Μάλιστα σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είναι πλέον γνωστές και οι κλινικές που φαίνεται να προχωρούν σε σπατάλες κάθε είδους κατά την προμήθεια των απαραίτητων υλικών, τόσο για τη λειτουργία των τμημάτων, όσο και για την λειτουργία των χειρουργείων.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Κοκκύτης: Η επιστροφή μιας ξεχασμένης ασθένειας

Ο κοκκύτης, μια ασθένεια που θεωρούνταν ξεχασμένη, επιστρέφει δυναμικά με τα κρούσματα να καταγράφουν ρεκόρ μετά από 20 χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΔΥ, το 2024 δηλώθηκαν 440 περιστατικά, αριθμός που αποτελεί τη μεγαλύτερη επιδημική έξαρση από το 2004.

Η νόσος, που προκαλείται από το βακτήριο Bordetella pertussis, παραμένει σοβαρή απειλή για τα βρέφη και τα μικρά παιδιά, ειδικά όσα δεν έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους. Παρά το γεγονός ότι προλαμβάνεται με εμβόλιο, η φθίνουσα ανοσία με την πάροδο του χρόνου, η υποδιάγνωση και η ύπαρξη ανεμβολίαστων παιδιών συμβάλλουν στην επανεμφάνισή της.

Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες του ΕΟΔΥ ο κοκκύτης είναι μια βακτηριακή λοίμωξη με συμπτώματα που μιμούνται εκείνα του κοινού κρυολογήματος στο αρχικό στάδιο της νόσου.

Κοκκύτης: Πώς μεταδίδεται

Η μετάδοση γίνεται αερογενώς με σταγονίδια ή με άμεση επαφή με εκκρίσεις από το αναπνευστικό σύστημα νοσούντων ατόμων. Σε εμβολιασμένους πληθυσμούς, τα βακτήρια συχνά μεταφέρονται στο σπίτι από ένα μεγαλύτερο σε ηλικία αδερφάκι ή μερικές φορές από έναν ενήλικα.
Χρόνος επώασης

Ο χρόνος επώασης του κοκκύτη κυμαίνεται συνήθως από 7 έως 10 ημέρες, με εύρος 4-21 ημέρες (και σπανίως έως 42 ημέρες).

Περίπου επτά έως 14 ημέρες μετά, ο βήχας επιδεινώνεται και μετατρέπεται σε σφοδρό και ανεξέλεγκτο. Κατά τη διάρκεια και μετά από αυτά τα συμπτώματα, μερικοί άνθρωποι είναι λαχανιασμένοι ή εξαντλημένοι -μπορεί να κάνουν εμετό ή να νιώθουν ότι πρόκειται να κάνουν.

Ο ΕΟΔΥ και η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών τονίζουν την ανάγκη εμβολιασμού όλων των επίνοσων ατόμων, με ιδιαίτερη έμφαση στις εγκύους, ώστε να προστατεύονται τα νεογνά που βρίσκονται στον μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής νόσησης ή επιπλοκών. Παράλληλα, συστήνεται ο εμβολιασμός των επαγγελματιών υγείας και η αυξημένη εγρήγορση για έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Η επιστροφή του κοκκύτη υπενθυμίζει ότι ακόμη και νοσήματα που ελέγχονται μέσω εμβολιαστικών προγραμμάτων μπορούν να αναζωπυρωθούν, εάν η πρόληψη ατονήσει.
ΠΗΓΗ: ΕΟΔΥ

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Ποια εμβόλια πρέπει να κάνουν οι ογκολογικοί ασθενείς – Συστάσεις από το ΕΚΠΑ

Τα εμβόλια προστατεύουν τους ογκολογικούς ασθενείς από τις λοιμώξεις που μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και στο θάνατο. Και αυτό γιατί τόσο το υποκείμενο νόσημα όσο και η αντικαρκινική θεραπεία μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει λοιμώξεις.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο εμβολιασμός καθίσταται καθοριστικής σημασίας για την πρόληψη των σοβαρών λοιμώξεων σε ασθενείς με καρκίνο.

Εμβόλια και Οδηγίες

Ακολουθεί σύνοψη σύμφωνα με το Εθνικό Εμβολιαστικό Πρόγραμμα 2025 και τις οδηγίες εμβολιασμού από τις αντίστοιχες κατευθυντήριες οδηγίες σε Ογκολογία και Αιματολογία.

Εμβόλιο για την Γρίπη: Συστήνεται ετήσιος αντιγριπικός εμβολιασμός για όλους τους ασθενείς. Οι ασθενείς άνω των 65 ετών μπορούν να εμβολιάζονται και με τα ενισχυμένα τετραδύναμα αδρανοποιημένα εμβόλια QIV-HD (εμβόλιο υψηλής δόσης) και aQIV (εμβόλιο με ανοσοενισχυτικό). Ειδικά για τους ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα συστήνεται η χορήγηση 2 δόσεων με ένα μήνα διαφορά, σύμφωνα με τις οδηγίες της Παγκόσμιας Ομάδας Μελέτης του Πολλαπλού Μυελώματος. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνεται 1 δόση 3-12 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.
Εμβόλιο για τον SARS-CoV-2 (COVID-19):

Συστήνεται ο αναμνηστικός εμβολιασμός με επικαιροποιημένο εμβόλιο τουλάχιστον 3 μήνες μετά από την τελευταία δόση ή από την τελευταία νόσηση από SARS-CoV-2, ειδικά σε άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω ή/και σε άτομα με ανοσοκαταστολή. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συστήνεται σχήμα 3 δόσεων από τους 3 μήνες μετά τη μεταμόσχευση. Μπορεί να συγχορηγηθεί με το αντιγριπικό εμβόλιο.

Εμβόλιο για τον Πνευμονιόκοκκο: Συστήνεται 1 δόση συζευγμένου εμβολίου PCV20. Αν έχει προηγηθεί εμβολιασμός με PCV13 και PPSV23, τότε ακολουθεί 1 άπαξ δόση PCV20 τουλάχιστον 5 χρόνια μετά την τελευταία δόση. Αν έχει προηγηθεί είτε το PCV13 είτε το PPSV23, τότε διενεργείται 1 άπαξ δόση PCV20 ένα έτος αργότερα. Αν δεν έχει προηγηθεί καμία δόση με PCV13 ή με PPSV23, τότε διενεργείται 1 δόση PCV20. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 3 δόσεις PCV20 ανά 1-2 μήνες ξεκινώντας 3-6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση, καθώς και μια 4η δόση τουλάχιστον 6 μήνες μετά την 3η δόση ή 12 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.

Εμβόλιο για τον Αναπνευστικό Συγκυτιακό Ιό (RSV): Συστήνεται 1 δόση του εμβολίου σε άτομα ηλικίας 75 ετών και άνω, σε άτομα ηλικίας 60-74 με αυξημένο κίνδυνο όπως ανοσοκαταστολή (φαρμακευτική ή λόγω νόσου). Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνεται 1 δόση μετά τους 3 μήνες από τη μεταμόσχευση.

Εμβόλιο για τον Αιμόφιλο της γρίπης (Hib): Συστήνονται 3 δόσεις 6 μήνες μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων σε μεσοδιάστημα 1-2 μηνών. Στα υπόλοιπα άτομα με ανοσοκαταστολή χορηγείται 1 δόση εφόσον δεν έχουν εμβολιαστεί στο παρελθόν.

Εμβόλιο για τον Μηνιγγιτιδόκοκκο: Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων 6 μήνες πριν, συστήνονται 2 δόσεις εμβολίου για το μηνιγγιτιδόκοκκο Β (MenB) και 2-3 δόσεις τετραδύναμου εμβολίου MenACWY για το μηνιγγιτιδόκοκκο σε μεσοδιάστημα 2 μηνών.

Εμβόλιο για Τέτανο-διφθερίτιδα-κοκκύτη: Συστήνεται 1 δόση Tdap εάν δεν έχει προηγηθεί εμβολιασμός, και ακολούθως Td ή Tdap κάθε 10 έτη. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 3 δόσεις DTap ξεκινώντας 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.

Εμβόλιο για τον Έρπητα ζωστήρα: Συστήνεται η χορήγηση 2 δόσεων ανασυνδυασμένου εμβολίου σε μεσοδιάστημα 2 έως 6 μηνών σε ηλικία 60 ετών και άνω σε ανοσοεπαρκείς. Σε 18 ετών και άνω με ανοσοκαταστολή, η σύσταση είναι η δεύτερη δόση να γίνεται 1-2 μήνες από την πρώτη. Το RZV είναι ασφαλές και αποτελεσματικό όταν χορηγείται ένα χρόνο μετά από νόσηση από έρπητα ζωστήρα και 5 ή περισσότερα χρόνια μετά από προηγούμενο εμβολιασμό με ζώντα εξασθενημένο ιό (ZVL). Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων συστήνονται 2 δόσεις με μεσοδιάστημα 1-2 μήνες ξεκινώντας στους 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση.

Η διακοπή λήψης προφυλακτικής αντι-ιικής αγωγής για τον έρπητα μετά τον εμβολιασμό θα πρέπει να γίνεται σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό σύμφωνα με τις εκάστοτε κατευθυντήριες οδηγίες σε εξατομικευμένη βάση, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανότητα κάποιοι ασθενείς να εμφανίζουν μειωμένη ανοσολογική απόκριση στον εμβολιασμό.

Εμβόλιο για την Ηπατίτιδα Β (HepB): Συστήνονται 3 δόσεις για επίνοσους ενήλικες που δεν έχουν εμβολιασθεί στην παιδική ηλικία και ανήκουν σε ομάδες ατόμων σε αυξημένο κίνδυνο (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης, χρόνια ηπατική νόσο, ηπατίτιδα C, αιμοδιάλυση, υψηλού κινδύνου σεξουαλικές συνήθειες) ή 6 μήνες μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων με ακόλουθο έλεγχο αντισωματικής απάντησης.

Εμβόλιο για την Hπατίτιδα Α (HepA): Συστήνονται 2 δόσεις σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου να αναπτύξουν ηπατίτιδα Α.

Εμβόλιο για τον Ιό Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (HPV): Το HPV9 συνιστάται για ανεμβολίαστους άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 18-45 ετών με κακοήθη νεοπλάσματα ή/και ανοσοκαταστολή, καθώς και σε γυναίκες που είναι ανεμβολίαστες και έχουν υποβληθεί ή πρόκειται να υποβληθούν σε κωνοειδή εκτομή (CIN2+). Συνιστάται η διενέργεια δύο δόσεων με μεσοδιάστημα 6 μηνών (σχήμα 0, 6) με εξαίρεση άτομα με λοίμωξη HIV και άτομα με ανοσοκαταστολή ή λήψη ανοσοκατασταλτικής αγωγής στα οποία συνιστάται η διενέργεια τριών δόσεων (σχήμα 0, 1–2, 6 μήνες). Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συνιστάται σχήμα 3 δόσεων από τον 6ο μήνα και έπειτα.

Αδρανοποιημένο εμβόλιο πολιομυελίτιδας (IPV): Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, συστήνονται 3 δόσεις μετά τους 6 μήνες από τη μεταμόσχευση.

Εμβόλιο ιλαράς – ερυθράς – παρωτίτιδας (MMR): Τα άτομα που γεννήθηκαν πριν το 1970 θεωρούνται άνοσα. Όσοι έχουν γεννηθεί μετά το 1970, θα πρέπει να έχουν εμβολιασθεί με δύο (2) δόσεις MMR, με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδων μεταξύ των δόσεων, εκτός αν υπάρχει αντένδειξη ή ιστορικό νόσου. Σε ασθενείς με κακοήθειες, ο εμβολιασμός θα πρέπει να ολοκληρωθεί πριν την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η ανάγκη ανοσοποίησης θα πρέπει να αξιολογείται μετά τα 2 έτη σε εξατομικευμένη βάση.

Εμβόλιο ανεμευλογιάς: Όλοι οι ενήλικες που γεννήθηκαν μετά το 1990 και δεν έχουν αποδεδειγμένη ανοσία στην ανεμευλογιά (προηγηθείσα νόσηση ή εμβολιασμό), πρέπει να εμβολιάζονται με 2 δόσεις εμβολίου ανεμευλογιάς, εκτός και υπάρχει αντένδειξη. Σε ασθενείς με κακοήθειες, ο εμβολιασμός θα πρέπει να ολοκληρωθεί πριν την έναρξη ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Για τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων, η ανάγκη ανοσοποίησης θα πρέπει να αξιολογείται μετά τα 2 έτη σε εξατομικευμένη βάση.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Καρκίνος του μαστού : Σημαντικές εξελίξεις στη θεραπευτική αντιμετώπιση

Τι ανακοινώθηκε στο συνέδριο ASCO 2025
Τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα στο συνέδριο ASCO 2025, ανακοινώθηκαν σημαντικές
εξελίξεις που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζονται θεραπευτικά ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού (TNBC) και ο καρκίνος του μαστού με χαμηλή έκφραση HER2 (HER2-low). Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τις πρόσφατες εξελίξεις. Για τον τριπλά αρνητικό καρκίνο, τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι ο συνδυασμός του συζευγμένου αντισώματος του sacituzumab govitecan με ανοσιθεραπεία (pembrolizumab), ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με θετική έκφραση PD-L1, προσφέρει σημαντικό όφελος σε σχέση με τη μέχρι τώρα τυπική προσέγγιση (ASCENT-04 / KEYNOTE-D19). Ο συνδυασμός αυτός μείωσε σημαντικά (35%) τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου ή θανάτου, δίνοντας μια νέα προοπτική σε καρκίνους που μέχρι πρόσφατα είχαν πολύ περιορισμένες επιλογές. Στην περίπτωση των HER2-low όγκων, τα αποτελέσματα από μελέτες όπως η DESTINY-Breast06 έδειξαν ότι το trastuzumab deruxtecan, ένα άλλο συζευγμένο αντίσωμα, υπερτερεί της κλασικής χημειοθεραπείας σε μεταστατικές περιπτώσεις. Αυτό σημαίνει ότι όγκοι που μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν απλώς «HER2-αρνητικοί» μπορούν πλέον να ωφεληθούν από στοχευμένες θεραπείες, αρκεί να ανιχνευτεί σωστά η χαμηλή έκφραση του HER2. Σημαντική εξέλιξη αποτελεί και η έγκριση νέων φαρμάκων όπως το datopotamab deruxtecan, που στοχεύει την πρωτεΐνη Trop-2 και έχει δείξει αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με HR-θετικό και HER2-αρνητικό καρκίνο μαστού. Παράλληλα, η ανάπτυξη της λεγόμενης «υγρής βιοψίας» (liquid biopsy), με την ανίχνευση κυκλοφορούντος DNA (ctDNA), ανοίγει νέους δρόμους στη διαχείριση της νόσου. Μέσω αυτής της μεθόδου, μπορεί να ανιχνευθεί έγκαιρα αν ένας όγκος αρχίζει να αναπτύσσει ανθεκτικότητα σε μια θεραπεία, δίνοντας τη δυνατότητα στον ογκολόγο να προσαρμόσει το σχήμα θεραπείας χωρίς να περιμένει να φανούν οι αλλαγές στις απεικονιστικές εξετάσεις. Αυτή η πιο προσωποποιημένη προσέγγιση κάνει τη θεραπεία πιο «έξυπνη» και πιο προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε ασθενούς. Στην πράξη, όλα αυτά σημαίνουν ότι οι ασθενείς με TNBC που έχουν θετικότητα σε PD-L1 μπορούν πλέον να λάβουν πιο αποτελεσματικούς συνδυασμούς από την αρχή της θεραπείας τους, αυξάνοντας τις πιθανότητες καλύτερης ανταπόκρισης. Επίσης, οι ασθενείς με HER2-low όγκους έχουν πρόσβαση σε νέες στοχευμένες θεραπείες που μέχρι πρόσφατα δεν θεωρούνταν κατάλληλες για αυτούς. Έτσι, η σωστή και λεπτομερής διάγνωση της HER2 έκφρασης αποκτά τεράστια σημασία, καθώς μπορεί να καθορίσει ποιος ασθενής θα έχει πρόσβαση σε θεραπείες με πραγματικό όφελος. Την ίδια στιγμή, τα νέα δεδομένα υπογραμμίζουν τη σημασία της εξατομίκευσης της θεραπείας: δεν υπάρχει πλέον ένα ενιαίο σχήμα για όλους, αλλά οι επιλογές προσαρμόζονται ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου, την προηγούμενη θεραπεία και τη συνολική κατάσταση της ασθενούς. Παρά την αισιοδοξία που φέρνουν αυτές οι εξελίξεις, παραμένουν προκλήσεις. Οι νέες θεραπείες συχνά συνοδεύονται από παρενέργειες, ενώ το κόστος και η διαθεσιμότητα μπορεί να περιορίσουν την πρόσβαση. Επίσης, χρειάζεται να διευκρινιστεί καλύτερα ποιοι υπότυποι ασθενών ωφελούνται περισσότερο από κάθε θεραπευτική επιλογή, αλλά και πώς θα μπορούσαν αυτές οι στρατηγικές να εφαρμοστούν όχι μόνο στη μεταστατική νόσο αλλά και στα πρώιμα στάδια, με στόχο την πρόληψη υποτροπών. Τέλος, η ακριβής διάγνωση της HER2-low νόσου εξακολουθεί να είναι δύσκολη και απαιτεί τεχνολογίες και πρωτόκολλα υψηλής αξιοπιστίας.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Το τοπίο του πολλαπλού μυελώματος εξελίσσεται με εξαιρετικά ταχύ ρυθμό

Σημαντική συμμετοχή της Θεραπευτικής Κλινικής ΕΚΠΑ στο Διεθνές Συνέδριο για τη νόσο
Τα βασικά συμπεράσματα που προέκυψαν από το Διεθνές Συνέδριο για το Πολλαπλούν
Μυέλωμα (IMS 2025), υπογράμμισαν ότι το τοπίο του πολλαπλού μυελώματος εξελίσσεται με εξαιρετικά ταχύ ρυθμό. Η Θεραπευτική Κλινική του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών συμμετείχε ενεργά στο Συνέδριο το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Τορόντο του Καναδά από τις 17 έως 20 Σεπτεμβρίου 2025 και συγκέντρωσε περισσότερους από 3.000 συνέδρους από 75 χώρες, αποτελώντας το κορυφαίο παγκόσμιο επιστημονικό γεγονός στον τομέα του πολλαπλού μυελώματος και των λοιπών πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών. Ο Καθηγητής Θάνος Δημόπουλος συμμετείχε επιπλέον στην κριτική ανάλυση και εκτενή συζήτηση των θεραπευτικών επιλογών για ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα που βρίσκονται στην πρώιμη υποτροπή της νόσου και έχουν λάβει 1 έως 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Επιπλέον, διακεκριμένα μέλη της Κλινικής είχαν σημαντική παρουσία στο πρόγραμμα του συνεδρίου. Ο Καθηγητής Ευάγγελος Τέρπος προέδρευσε στο «Plenary Session», όπου παρουσιάστηκαν οι σημαντικότερες ερευνητικές εργασίες του συνεδρίου, και επιπλέον παρουσίασε τα επικαιροποιημένα αποτελέσματα της κλινικής μελέτης BelaRd που πραγματοποιείται στη Θεραπευτική Κλινική και αξιολογεί τον καινοτόμο συνδυασμό της μαφοντοτινικής μπελαταμάμπης με λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα. Ο Καθηγητής Ευστάθιος Καστρίτης προέδρευσε στο “Expert Session” που αφορούσε στη σύγχρονη διαγνωστική και θεραπευτική των ασθενών με AL αμυλοείδωση. Η Αν. Καθηγήτρια Μαρία Γαβριατοπούλου συμμετείχε στη συνάντηση 10μελούς ομάδας νεότερων μελών του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολλαπλού Μυελώματος εκπροσωπώντας την Ελλάδα με σκοπό το σχεδιασμό καινοτόμων κλινικών μελετών. Ο Δρ Ιωάννης Ντάνασης-Σταθόπουλος παρουσίασε τα αποτελέσματα της προοπτικής μελέτης που βρίσκεται σε εξέλιξη και αφορά στο ρόλο της ολόσωμης μαγνητικής τομογραφίας στην πρόβλεψη της ανταπόκρισης και στην πρόγνωση των ασθενών με νεοδιαγνωσθέν πολλαπλό μυέλωμα. Ο Δρ Παναγιώτης Μαλανδράκης παρουσίασε επίσης τα αποτελέσματα της προοπτικής μελέτης που βρίσκεται σε εξέλιξη και αφορά στο ρόλο της διαδοχικής αξιολόγησης της ελάχιστα υπολειπόμενης νόσου σε ασθενείς με συμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα, και για την οποία απέσπασε το βραβείο νέου ερευνητή του συνεδρίου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα που εξήχθησαν, η έγκαιρη παρέμβαση σε επιλεγμένους ασθενείς με ασυμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα υψηλού κινδύνου για εξέλιξη σε συμπτωματική νόσο πλέον εντάσσεται στην κλινική πράξη, ενώ η ασθενοκεντρική φροντίδα αποτελεί τον νέο οδηγό στην καθημερινή πρακτική, με προσεκτική αξιολόγηση των διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών σε εξατομικευμένη βάση, εκτίμηση της κατάστασης ικανότητας του ασθενούς, προσαρμογή των δοσολογικών σχημάτων και μικρότερη διάρκεια θεραπείας καθοδηγούμενη από τον προσδιορισμό της ελάχιστης υπολειμματικής νόσου (MRD). Η ένταξη νεότερων θεραπευτικών επιλογών στην καθημερινότητα οδηγεί όλο και περισσότερους ασθενείς σε μακροχρόνιες υφέσεις, με ορίζοντα την ίαση. Ωστόσο, την ίδια στιγμή η επιστημονική κοινότητα καλείται να αντιμετωπίσει ολοένα και πιο ανθεκτικές μορφές της νόσου που παύουν να ανταποκρίνονται στις νεότερες θεραπείες, για τις οποίες αποτελεσματικές λύσεις παραμένουν δυσεύρετες. Παρά τις προκλήσεις, η ελπίδα έρχεται μέσα από νέες θεραπευτικές στρατηγικές, όπως τα τρι-ειδικά αντισώματα, τα Τ λεμφοκύτταρα που φέρουν χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα διπλής στόχευσης, τα συζευγμένα αντισώματα με κυτταροτοξικά φάρμακα και τα νεότερα μικρά μόρια με αντι-μυελωματική δράση. Όλα τα παραπάνω υπογραμμίζουν την ανάγκη αντιμετώπισης των ασθενών σε εξειδικευμένα κέντρα αναφοράς.

 

 

 

Πηγη:HealthDaily

ΠΟΥ: Η ανεξέλεγκτη υψηλή αρτηριακή πίεση ευθύνεται για 10 εκατ. θανάτους κάθε χρόνο

Θέτει σε κίνδυνο πάνω από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δημοσίευσε χθες τη δεύτερη παγκόσμια έκθεση
για την υπέρταση, η οποία δείχνει ότι 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με υπέρταση το 2024, ωστόσο λίγο περισσότερο από ένας στους πέντε την έχει υπό έλεγχο είτε μέσω φαρμακευτικής αγωγής είτε μέσω αντιμετώπισης τροποποιήσιμων κινδύνων για την υγεία. Η νέα έκθεση – που δημοσιεύθηκε σε εκδήλωση κατά τη διάρκεια της 80ής Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών – αποκαλύπτει επίσης ότι μόνο το 28% των χωρών χαμηλού εισοδήματος διαθέτουν όλα τα φάρμακα για την υπέρταση που συνιστώνται από τον ΠΟΥ. Η υπέρταση είναι μια κύρια αιτία καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου, χρόνιας νεφρικής νόσου και άνοιας. Από το 2011 έως το 2025, οι καρδιαγγειακές παθήσεις -συμπεριλαμβανομένης της υπέρτασης- προβλέπεται να κοστίσουν στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος περίπου 3,7 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, που ισοδυναμεί με περίπου 2% του συνολικού ΑΕΠ τους. «Κάθε ώρα, πάνω από 1000 ζωές χάνονται από εγκεφαλικά επεισόδια και καρδιακές προσβολές λόγω υψηλής αρτηριακής πίεσης, και οι περισσότεροι από αυτούς τους θανάτους μπορούν να προληφθούν», δήλωσε ο Δρ. Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. «Η ανεξέλεγκτη υψηλή αρτηριακή πίεση κοστίζει περισσότερες από 10 εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο, παρότι και προλαμβάνεται και θεραπεύεται. Οι χώρες που ενσωματώνουν τη φροντίδα της υπέρτασης στην καθολική κάλυψη υγείας και στην πρωτοβάθμια περίθαλψη σημειώνουν πραγματική πρόοδο, αλλά πάρα πολλές χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος εξακολουθούν να μένουν πίσω», δήλωσε η Δρ. Kelly Henning, η οποία ηγείται του Προγράμματος Δημόσιας Υγείας του Bloomberg Philanthropies.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Eρχονται αλλαγές στο clawback

Τροποποιήσεις στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο
Στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας υπάρχουν τροποποιήσεις
αναφορικά με το clawback. Πιο αναλυτικά, για το έτος 2025, το όριο των επιτρεπόμενων δαπανών για τη δαπάνη υπηρεσιών υγείας αναπροσαρμόζεται στο ποσό του 1.698.000.000 ευρώ. Ειδικότερα προσαυξάνονται κατά 30.000.000 ευρώ το όριο της κύριας κατηγορίας υπηρεσιών υγείας «ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΩΝ» και κατά 5.000.000 ευρώ το όριο της κύριας κατηγορίας Α «ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ». Η αύξηση του πρώτου εδαφίου δεν αποτελεί βάση υπολογισμού της δαπάνης για τα επόμενα οικονομικά έτη. Επίσης, σε άλλο άρθρο προβλέπεται αλλαγή στα σημειώματα clawback για τα 2022. Ειδικότερα, η ενδεχόμενη προκαλούμενη δαπάνη στην περίπτωση που το συνολικό ύψος της αυτόματης επιστροφής (clawback) της φαρμακευτικής δαπάνης, της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ, καθώς και της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης των νοσοκομείων του ΕΣΥ και του ΓΝΘ Παπαγεωργίου παρουσιάσει, με βάση τα απολογιστικά στοιχεία, αύξηση σε σχέση με το συνολικό ύψος της αυτόματης επιστροφής (clawback) της αντίστοιχης δαπάνης του έτους, θα βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Το ύψος και η κατανομή της ετήσιας αύξησης των ορίων ανάμεσα στις ανωτέρω κατηγορίες της φαρμακευτικής δαπάνης προσδιορίζονται ετησίως με κοινή απόφαση των Υπουργών Eθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Υγείας. Στις περιπτώσεις αυτές και μέχρι την έκδοση των απολογιστικών, τα σημειώματα clawback εκδίδονται επί τη βάσει ετήσιων συνολικών ορίων των ανωτέρω κατηγοριών δαπανών, στα οποία συνυπολογίζονται οι προβλεπόμενες στην ανώτατες προσαυξήσεις, οι οποίες κατανέμονται ανάμεσα στις ανωτέρω κατηγορίες της φαρμακευτικής δαπάνης με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Υγείας. Τυχόν διαφορές που προκύπτουν μετά από την έκδοση των απολογιστικών στοιχείων του προηγούμενου εδαφίου βεβαιώνονται με νέα σημειώματα επιβολής αυτόματης επιστροφής (clawback) εντός του ίδιου έτους. Ειδικά για το έτος 2022 οι διαφορές που έχουν προκύψει μετά την έκδοση των απολογιστικών στοιχείων του τρίτου εδαφίου βεβαιώνονται με νέα σημειώματα επιβολής αυτόματης επιστροφής (clawback) στην αμέσως επόμενη εφαρμογή του μηχανισμού.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Ουρολοιμώξεις : Δεύτερη πιο συχνή λοίμωξη στην Ευρώπη

Το 50-60% των γυναικών θα παρουσιάσει τουλάχιστον 1 επεισόδιο στη ζωή τους
Η Ελληνική Ουρολογική Εταιρεία (ΕΟΕ), συμμετέχει ενεργά στην πανευρωπαϊκή
εκστρατεία ευαισθητοποίησης που διοργανώνει η Ευρωπαϊκή Ουρολογική Εταιρεία (EAU), καθώς αναδύεται η ανάγκη να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα ένα από τα πιο συχνά αλλά και υποτιμημένα προβλήματα υγείας με την ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών πρόληψης και θεραπείας. Οι ουρολοιμώξεις κατατάσσονται δεύτερες σε συχνότητα μετά τις αναπνευστικές λοιμώξεις και εμφανίζονται σημαντικά συχνότερα στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες. Υπολογίζεται ότι περίπου το 50-60% των γυναικών θα παρουσιάσει τουλάχιστον ένα επεισόδιο ουρολοίμωξης στη διάρκεια της ζωής τους. Επίσης, σύμφωνα με τη διεθνή έρευνα που πραγματοποιήθηκε εφέτος σε περίπου 3.000 άτομα από χώρες όπως Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, με σκοπό να αξιολογηθεί η γνώση του κοινού για τις ουρολοιμώξεις, προκύπτει ότι υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης και πολλά ταμπού γύρω από τα συμπτώματα, τη διάγνωση και την πρόληψη των ουρολοιμώξεων, γεγονός που συχνά καθυστερεί την κατάλληλη αντιμετώπιση. Οι ουρολοιμώξεις αντιστοιχούν σε περίπου 1%-5% των επισκέψεων στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Με βάση αυτά τα στοιχεία, οι ουρολοιμώξεις είναι ένα μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας λόγω της υψηλής τους επίπτωσης και της νοσηρότητας που προκαλούν. Το οικονομικό τους βάρος είναι επίσης τεράστιο, καθώς οι ουρολοιμώξεις κοστίζουν ετησίως δισεκατομμύρια ευρώ στα συστήματα υγείας. Επιτακτική είναι συνεπώς η ανάγκη για υπεύθυνη χρήση των αντιβιοτικών και για εφαρμογή των πλέον πρόσφατων επιστημονικών οδηγιών. Στο πλαίσιο αυτό, οι κατευθυντήριες οδηγίες της EAU για το 2025 παρουσιάζουν σημαντικές αλλαγές. Εισάγεται μια νέα ταξινόμηση των ουρολοιμώξεων, η οποία μετακινείται από το παραδοσιακό σχήμα «απλές /επιπλεγμένες» στην κατηγοριοποίηση «εντοπισμένες /συστηματικές». Η έννοια των επιπλεγμένων ουρολοιμώξεων είχε καθιερωθεί ήδη από το 1963 και αναθεωρήθηκε το 1992 από την Infectious Diseases Society of America (IDSA) και την European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases (ESCMID).

 

 

Πηγη:HealthDaily