Σας διαβιβάζουμε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την Ολομέλεια που διεξήχθη το Σάββατο 31 Μαϊου 2025 με την συνεδρίαση των Προέδρων Ιατρικών Συλλόγων της χώρας από κοινού με το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΙΣ.
Παρακαλούμε, πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο για την πρόσβαση στο ψηφιακό περιεχόμενο :
8η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ- Απόφαση για τα μείζονα ζητήματα της Ιατρικής Κοινότητας-
..
Ερευνητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης – ΑΠΘ δημιούργησαν μια πολύ μικρή διάφανη συσκευή, που μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του ανθρώπινου εγκεφάλου και να μειώσει τη χρήση πειραματόζωων στις επιστημονικές έρευνες.
Το SVZonChip, όπως ονομάζεται, δεν είναι ηλεκτρονικό εξάρτημα, αλλά ένα μικρό τσιπ στο οποίο ρέουν πολύ μικρές ποσότητες υγρού μέσα από λεπτά κανάλια. Εκεί καλλιεργούνται εγκεφαλικά κύτταρα με τρόπο που μιμείται τις πραγματικές συνθήκες μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό το καινοτόμο εργαλείο μπορεί να βοηθήσει στην έρευνα για παθήσεις όπως η συγγενής υδροκεφαλία και διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες (π.χ. Alzheimer ή Parkinson).
Όπως εξηγεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο υπεύθυνος της έρευνας, Ιωάννης Αγγελόπουλος, ο εγκέφαλος είναι εξαιρετικά πολύπλοκος και δύσκολος στη μελέτη του. Μέχρι σήμερα, πολλές πληροφορίες προέρχονταν από πειράματα σε ζώα, τα οποία όμως έχουν περιορισμούς: κοστίζουν πολύ, προκαλούν ηθικά διλήμματα, και δεν «αντιγράφουν» πάντα με ακρίβεια τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Γι’ αυτό η επιστημονική κοινότητα στρέφεται πλέον σε νέες μεθόδους, όπως τρισδιάστατα εργαστηριακά μοντέλα που προσομοιώνουν καλύτερα τις λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος.
Στην έρευνα, οι επιστήμονες καλλιέργησαν δύο τύπους εγκεφαλικών κυττάρων μέσα στο «τσιπ». Κατάφεραν να τα «ταΐζουν» με διαφορετικά θρεπτικά υγρά και να τα διατηρούν σε συνθήκες που μοιάζουν με τις φυσιολογικές του εγκεφάλου, ώστε να αναπτυχθούν και να συνεργάζονται σωστά. Ειδικά ένα είδος κυττάρων, τα επενδυματικά, ωφελήθηκε πολύ από την κίνηση του υγρού, που θυμίζει την κυκλοφορία του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσα στο κρανίο.
Αυτή η τεχνολογία δίνει στους επιστήμονες ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για να μελετούν παθήσεις, να αναπτύσσουν νέα φάρμακα και, στο μέλλον, να φτιάχνουν θεραπείες ειδικά σχεδιασμένες για κάθε άτομο.
Παράλληλα, τέτοιες πλατφόρμες βοηθούν στη μείωση της χρήσης ζώων στα εργαστήρια, σύμφωνα με τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις, που ενθαρρύνουν μεθόδους με λιγότερη ταλαιπωρία, λιγότερη χρήση και —όπου γίνεται— αντικατάσταση των πειραματοζώων.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μεταδιδακτορικού προγράμματος με χρηματοδότηση από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), και τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Bioengineering.
Πηγη: https://healthstories.gr/
Ο στόχος είναι να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα θεραπευτική επιλογή που θα συμπληρώνει τις τρέχουσες μελέτες έγκρισης.
Μια διεθνής ερευνητική ομάδα υπό την ηγεσία της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Βιέννης και του πανεπιστημιακού νοσοκομείου της Βιέννης κατέγραψε μια σημαντική επιτυχία σε ότι αφορά την καταπολέμηση της λεπτομηνιγγικής μεταστατικής νόσου (LMD) – μιας σοβαρής επιπλοκής σε προχωρημένους συμπαγείς όγκους, που εμφανίζεται ιδιαίτερα στον καρκίνο του μαστού και του πνεύμονα.
Στο πλαίσιο μιας κλινικής μελέτης, η δραστική ουσία Patritumab Deruxtecan (HER3-DXd) δοκιμάστηκε για πρώτη φορά σε 20 ασθενείς με LMD.
Στην LMD, η εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων λόγω των περιορισμένων θεραπευτικών επιλογών οδηγεί από μόνη της σε θάνατο σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στο πλαίσιο της λεγόμενης μελέτης TUXEDO-3, επιλεγμένοι ασθενείς με LMD σε επτά κλινικές στην Αυστρία και την Ισπανία – μεταξύ των οποίων το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βιέννης (ΑΚΗ) – έλαβαν θεραπεία με HER3-DXd.
Το HER3-DXd είναι ένα λεγόμενο σύμπλοκο αντισωμάτων-δραστικής ουσίας, το οποίο δεν έχει ακόμη εγκριθεί για κλινική χρήση, αλλά αποτελεί αντικείμενο έρευνας για τον καρκίνο.
Αποτελείται από ένα αντίσωμα που συνδέεται στοχευμένα με τον υποδοχέα HER3 στην επιφάνεια συγκεκριμένων καρκινικών κυττάρων και μια κυτταροτοξική ουσία που συνδέεται με αυτό και εισάγεται απευθείας στο καρκινικό κύτταρο.
Στους συμμετέχοντες στην τρέχουσα μελέτη με μη θεραπευμένη LMD και κυρίως καρκίνο του μαστού ή του πνεύμονα ως υποκείμενη νόσο, χορηγήθηκε HER3-DXd ενδοφλεβίως κάθε τρεις εβδομάδες.
Με αξιοσημείωτη επιτυχία, όπως έδειξε ερευνητική ομάδα του Matthias Preusser, επικεφαλής του Κλινικού Τμήματος Ογκολογίας της Πανεπιστημιακής Κλινικής Εσωτερικής Ιατρικής του ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης και του AKH: Τρεις μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας με HER3-DXd, το 65% των συμμετεχόντων στη μελέτη ήταν ακόμη ζωντανοί, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από το αναμενόμενο, ενώ τα νευρολογικά συμπτώματα και η ποιότητα ζωής παρέμειναν σταθερά ή ακόμη και βελτιώθηκαν στην πλειονότητα των περιπτώσεων.
Η λεπτομηνιγγική μεταστατική νόσος είναι μια σοβαρή μορφή καρκινικής μετάστασης, στην οποία οι καρκινικές κύτταρα εξαπλώνονται στον εγκεφαλικό υμένα ή στον εγκεφαλικό υγρό (εγκεφαλονωτιαίο υγρό). Η LMD εμφανίζεται σε έως και 10% των ασθενών με προχωρημένους συμπαγείς όγκους, με μεγαλύτερη συχνότητα στον καρκίνο του μαστού, του πνεύμονα και στο μελάνωμα.
Τα συμπτώματα κυμαίνονται από πονοκεφάλους, ναυτία, νευρολογικές διαταραχές όπως παράλυση έως οπτικές διαταραχές και επιληπτικές κρίσεις.
Χωρίς θεραπεία, η προσδόκιμη ζωή είναι συχνά μόνο μερικές εβδομάδες, ενώ με θεραπεία – ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία που χορηγείται απευθείας στον εγκεφαλονωτιαίο υγρό – μπορεί να παραταθεί σε μεμονωμένες περιπτώσεις σε αρκετούς μήνες.
Αντίστοιχα υψηλή είναι η ιατρική ανάγκη για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις.
“Τα αποτελέσματα της μελέτης μας δείχνουν ότι το HER3-DXd που χορηγείται ενδοφλεβίως μπορεί να έχει πολλά υποσχόμενη κλινική αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με λεμφοειδής μεταστάσεις, με αποδεκτή ανεκτικότητα”, δήλωσε ο Preusser.
Ακριβώς σε αυτή τη δύσκολα θεραπεύσιμη ασθένεια, η οποία συνήθως οδηγεί γρήγορα στο θάνατο, αυτή είναι “μια πολλά υποσχόμενη νέα προσέγγιση”.
Εκτός από την προσβολή των εγκεφαλικών μεμβρανών από όγκους, το HER3-DXd εξετάζεται επίσης στη μελέτη TUXEDO-3 σε ασθενείς με μεταστάσεις στον εγκέφαλο. Ο στόχος είναι να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα θεραπευτική επιλογή που θα συμπληρώνει τις τρέχουσες μελέτες έγκρισης.
Πηγές:
Nature Medizin
Στο άκουσμα της λέξης «κουνούπια» οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούμε ένα είδος όχλησης άλλοτε την ώρα που κοιμόμαστε και άλλοτε σε κάποια ημερήσια δραστηριότητά μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα είδη των κουνουπιών που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα είναι περίπου 60. Απ’ αυτά ορισμένα μόνο (<10 είδη) αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία (κουνούπια-διαβιβαστές), όπως εξηγεί ο Δρ Αντώνιος Μιχαηλάκης, Ερευνητής Α’ Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο & Αν. Μέλος του ΔΣ ΕΟΔΥ.
Όμως, ποιες είναι οι κυριότερες ασθένειες που εντοπίζονται στην Ελλάδα και σχετίζονται με τα κουνούπια; Ποια μέτρα μπορεί να λάβει ο πολίτης προκειμένου να προστατευτεί από το τσίμπημα των κουνουπιών;
Ο Ιός του Δυτικού Νείλου (ΙΔΝ) είναι μια ζωονόσος, που κυκλοφορεί κυρίως μεταξύ πτηνών και κουνουπιών. Τα πτηνά αποτελούν τη φυσική δεξαμενή του ιού, ενώ τα κουνούπια (ιδίως του γένους Culex) μολύνονται, όταν τσιμπούν μολυσμένα πτηνά και, στη συνέχεια, μπορούν να μεταδώσουν τον ιό σε άλλα πτηνά ή τυχαία σε ανθρώπους και άλογα. Ο άνθρωπος δε μεταδίδει τον ιό περαιτέρω και θεωρείται «αδιέξοδος ξενιστής», εξηγεί ο Δρ.Μιχαηλάκης.
Στην Ελλάδα, ο ιός εμφανίστηκε το 2010 και έκτοτε καταγράφονται κρούσματα σχεδόν κάθε χρόνο, κυρίως το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η λοίμωξη είναι ασυμπτωματική, αλλά ένα μικρό ποσοστό μπορεί να εμφανίσει σοβαρή νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Η πρόληψη βασίζεται στην αποφυγή των τσιμπημάτων κουνουπιών και στον έλεγχο των πληθυσμών τους από τις αρμόδιες αρχές. Ο ΕΟΔΥ επιτηρεί την επιδημιολογική εικόνα και παρεμβαίνει με ενημερώσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης και του κοινού συστηματικά.
Η ελονοσία είναι μια παρασιτική νόσος που μεταδίδεται μέσω του τσιμπήματος του κουνουπιού Anopheles. Η νόσος δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα, αλλά εισάγεται από μολυσμένα άτομα, που προσβλήθηκαν σε χώρα του εξωτερικού (ενδημικές χώρες). Τα κουνούπια του γένους Anopheles μπορούν να τσιμπήσουν ένα μολυσμένο άτομο και να μεταδώσουν την ελονοσία σ’ άλλους ανθρώπους (που δεν ταξίδεψαν) προκαλώντας τοπική μετάδοση.
Στην Ελλάδα η ελονοσία εξαλείφθηκε ή εκριζώθηκε το 1974, εφαρμόζοντας ένα εντατικό και επίπονο πρόγραμμα καταπολέμησης για πολλές δεκαετίες (1946-1960). Έκτοτε, καταγράφονται μόνο εισαγόμενα κρούσματα ελονοσίας. Ωστόσο, από το 2009 καταγράφονται κυρίως σποραδικά κρούσματα τοπικής μετάδοσης με εξαίρεση τα έτη 2011-2012 όπου καταγράφηκαν συρροές.
Η πρόληψη περιλαμβάνει επιτήρηση των ευάλωτων πληθυσμών, έγκαιρη διάγνωση και καταπολέμηση των κουνουπιών. Ο ΕΟΔΥ εφαρμόζει συστηματικά σχέδια δράσης για την αποτροπή της επανεγκατάστασης της νόσου στη χώρα.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
Τα μικροσκοπικά πλαστικά σωματίδια (νανοπλαστικά), τα οποία καταναλώνουμε χωρίς να το καταλάβουμε μέσα από τα τρόφιμα και τα ποτά, μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό της γλυκόζης και να βλάψει όργανα, όπως το ήπαρ.
Τα ευρήματα της μελέτης, που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής «Nutrition 2025» στο Ορλάντο, εγείρουν ανησυχίες για πιθανούς κινδύνους που ενέχουν τα νανοπλαστικά για την υγεία των ανθρώπων.
Καθώς το πλαστικό διασπάται, σχηματίζει μικροσωματίδια (κάτω των 5 mm) και νανοσωματίδια (κάτω των 100 nm), τα οποία μπορούν να εισέλθουν στην τροφική αλυσίδα και να καταλήξουν σε τρόφιμα που καταναλώνουν οι άνθρωποι. Μελέτες εκτιμούν ότι ένα άτομο μπορεί να καταναλώνει περίπου 40.000 έως 50.000 μικροπλαστικά σωματίδια ετησίως μέσω τροφίμων και ποτών, με κάποιες να εκτιμούν ότι η έκθεση μπορεί να φτάσει τα 10 εκατομμύρια νανοπλαστικά ετησίως.
Στη συγκεκριμένη μελέτη, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στην έκθεση μέσω κατανάλωσης από το στόμα. Έδωσαν σε αρσενικά ποντίκια ηλικίας δώδεκα εβδομάδων μια τυπική διατροφή τρωκτικών με καθημερινή δόση από το στόμα νανοπλαστικών πολυστυρενίου. Το πολυστυρένιο είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο πλαστικό που βρίσκεται συνήθως σε συσκευασίες τροφίμων και προϊόντα.
Οι ερευνητές επέλεξαν μια ημερήσια δόση νανοσωματιδίων 60 mg ανά κιλό σωματικού βάρους, με βάση τα επίπεδα έκθεσης του ανθρώπου και με βάση προηγούμενες μελέτες σε ποντίκια που έδειξαν επιπτώσεις στην υγεία σε παρόμοιες ποσότητες.
Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου που δεν έλαβε πολυστυρένιο, τα ποντίκια που κατανάλωναν νανοπλαστικά εμφάνισαν συστηματική δυσανεξία στη γλυκόζη και αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT), η οποία υποδηλώνει ηπατική βλάβη. Επίσης, στα ποντίκια που κατανάλωναν πολυστυρένιο, οι ερευνητές παρατήρησαν αύξηση της διαπερατότητας του εντέρου και αυξημένα επίπεδα ενδοτοξίνης, που συμβάλλουν στην ηπατική δυσλειτουργία.
«Τα ευρήματά μας δικαιολογούν περαιτέρω μελέτες για να βοηθήσουν στην ενημέρωση της πολιτικής γύρω από τα μικρο και νανοπλαστικά», επισημαίνει η Έιμι Πάρκχαρστ, ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις.
Οι ερευνητές συνεχίζουν να μελετούν τον αντίκτυπο των νανοπλαστικών σε άλλους ιστούς.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
Σημαντικές ανακοινώσεις για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, γίνονται στο Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO) που διεξάγεται στο Σικάγο.
Όπως αναφέρουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ δρ Αγγελική Ανδρικοπούλου, Μιχάλης Λιόντος (επίκουρος καθηγητής Ογκολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής), την 2η ημέρα του συνεδρίου ανακοινώθηκαν τα πολυαναμενόμενα αποτελέσματα της μελέτης ASCENT-04/KEYNOTE-D19 για την πρώτη γραμμής θεραπείας του τριπλά αρνητικού καρκίνου μαστού.
Μεγάλη αποτελεσματικότητα σε αυτόν τον τύπο καρκίνου του μαστού έχει δείξει το sacituzumab govitecan, ένα συζευγμένο φάρμακο αντισώματος (ADC) που αποτελείται από ένα μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του TROP2 (trophoblast cell surface antigen 2) υποδοχέα και ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο αναστολέα τοποϊσομεράσης I.
Τα συζευγμένα φάρμακα αντισωμάτων (ADC) είναι μία νέα κατηγορία ελπιδοφόρων φαρμάκων που μεταφέρουν εκλεκτικά το χημειοθεραπευτικό φάρμακο στα καρκινικά κύτταρα στοχεύοντας υποδοχείς που εκφράζονται στην επιφάνεια τους. Με αυτή τη νέα τεχνολογία επιτυγχάνουμε υψηλά ποσοστά ανταπόκρισης της νόσου χωρίς ωστόσο να αυξάνεται και η τοξικότητα αφού τα υγιή κύτταρα μένουν σχετικά ανέπαφα.
To 80% των ασθενών με τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού παρουσιάζει υψηλή έκφραση σε αυτόν τον υποδοχέα δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για να λειτουργήσει το φάρμακο. Το sacituzumab govitecan έχει λάβει ήδη έγκριση από τον Οργανισμό Τροφίμων και φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό (EMA) για την θεραπεία του προθεραπευμένου τριπλά αρνητικού καρκίνου μαστού βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης ASCENT σε ασθενείς που είχαν υποτροπιάσει μετά από δύο γραμμές θεραπείας.
Στο ASCO 2025 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης ASCENT-04/KEYNOTE-D19 με βάση την οποία η θεραπεία με συνδυασμό sacituzumab govitecan και ανοσοθεραπείας με pembrolizumab παρουσιάζει όφελος σε ασθενείς με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού και θετική έκφραση του υποδοχέα PD-L1 (CPS ≥ 10) που δεν έχουν λάβει άλλη θεραπεία. Συγκεκριμένα, ο συνδυασμός sacituzumab govitecan με ανοσοθεραπεία μείωσε την πιθανότητα υποτροπής κατά 35% έναντι της χημειοθεραπείας με ανοσοθεραπεία ενώ στους 12 μήνες σχεδόν οι μισοί ασθενείς (48%) που έλαβαν sacituzumab govitecan δεν είχαν υποτροπιάσει έναντι μόλις του 33% που έλαβαν χημειοθεραπεία.
Αξιοσημείωτη είναι και η διάρκεια ανταπόκρισης στην θεραπεία που φτάνει τους 16,5 μήνες διαφέροντας αρκετά από τους 9.2 μήνες στο σκέλος της χημειοθεραπείας. Τα αποτελέσματα αυτά αλλάζουν την κλινική πρακτική καθώς πιθανώς να τροποποιήσουν τον θεραπευτικό αλγόριθμο του μεταστατικού τριπλά αρνητικού καρκίνου μαστού όπου ο συνδυασμός χημειοθεραπείας με ανοσοθεραπεία με pembrolizumab ήταν η ενδεδειγμένη πρώτη επιλογή στις ασθενείς με θετική έκφραση του PD-L1.
Εντυπωσιακές είναι οι εξελίξεις στην ανεύρεση νέων πολλά υποσχόμενων φαρμάκων στην θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Το trastuzumab rezetecan είναι ένα καινούριο συζευγμένο φάρμακο αντισώματος που στοχεύει στον υποδοχέα του HER2 στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων και μεταφέρει το χημειοθεραπευτικό φάρμακο που είναι ένας αναστολέας τοποϊσομεράσης I.
Στο ASCO ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης REIN φάσης 2 που συμπεριέλαβε ασθενείς με HER2-θετικό καρκίνο μαστού και εγκεφαλικές μεταστάσεις που τουλάχιστον μία δεν είχε ακτινοβοληθεί. Η μελέτη έδειξε πολύ υψηλά ανταπόκρισης στις εγκεφαλικές μεταστάσεις στους ασθενείς που έλαβαν το φάρμακο που φθάνουν το 84.4% σε αυτούς που έλαβαν μονοθεραπεία και το 72.7% σε αυτούς που έλαβαν συνδυασμό με τον αντιοαγγειογενετικό παράγοντα bevacizumab. Όλοι οι ασθενείς πέτυχαν σταθεροποίηση της νόσου με την θεραπεία χωρίς υποτροπή των εγκεφαλικών μεταστάσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 97% των ασθενών είχαν λάβει ήδη προηγούμενη θεραπεία που στοχεύει τον HER2 υποδοχέα. Τα δεδομένα αυτά είναι πολύ σημαντικά εάν σκεφτούμε πως έως και 40% των ασθενών με HER2-θετικό μεταστατικό καρκίνο μαστού αναπτύσσουν εγκεφαλικές μεταστάσεις.
Ένα ακόμη ελπιδοφόρο συζευγμένο φάρμακο με αντίσωμα είναι το sacituzumab tirumotecan (sac-TMT) που αποτελείται επίσης από χημειοθεραπευτικό φάρμακο έναν αναστολέα τοποϊσομεράσης I αλλά στοχεύει έναν άλλο υποδοχέα στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων, τον TROP2 (trophoblast cell surface antigen 2). Έχουν ανακοινωθεί ήδη από το προηγούμενο ASCO το 2024 τα αποτελέσματα της μελέτης φάση 3 OptiTROP-Breast01 στους ασθενείς με προθεραπευμένο τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού που είχαν λάβει δύο ή περισσότερες γραμμές θεραπείας.
Σε αυτόν τον βαριά προθεραπευμένο πληθυσμό το sacituzumab tirumotecan έδειξε όφελος έναντι της κλασικής χημειοθεραπείας μειώνοντας τον κίνδυνο υποτροπής κατά 69% και τον κίνδυνο θανάτου κατά 47%. Φέτος ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης φάσης 2 OptiTROP-Breast05 στην πρώτη γραμμής θεραπείας σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως καμία θεραπεία. Το sacituzumab tirumotecan οδήγησε σε ποσοστό ανταπόκρισης της νόσου στο 71% των ασθενών ενώ παράλληλα μόνο το 7% των ασθενών υποτροπίασε με τη θεραπεία. Αξιοσημείωτο ήταν πως το 65% των ασθενών δεν είχε υποτροπιάσει στον ένα χρόνο θεραπείας. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν υψηλή αποτελεσματικότητα του sacituzumab tirumotecan στους ασθενείς με τριπλά αρνητικό καρκίνο μαστού.
Τέλος, μία νέα κατηγορία φαρμάκων είναι τα PROTACS (Proteolysis Targeting Chimeras) που αποτελούν μόρια που συνδέονται με την πρωτεΐνη-στόχο και την οδηγούν στο εσωτερικό του κυττάρου προκειμένου να καταστραφεί. Ένα νέο τέτοιο φάρμακο αυτής της κατηγορίας αποτελεί το vepdegestrant, ένα φάρμακο που στοχεύει τον υποδοχέα των οιστρογόνων, συνδέεται με αυτόν και τον οδηγεί στην αποδόμηση του.
Στο ASCO 2025 ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της μελέτης VERITAC-2 όπου η θεραπεία με το φάρμακο vepdegestrant οδήγησε σε διπλασιασμό του διαστήματος ελεύθερου προόδου νόσου έναντι της κλασικής θεραπείας με fulvestrant στους ασθενείς με προθεραπευμένο ορμονοευαίσθητο καρκίνο μαστού που παρουσιάζουν μεταλλάξεις ESR1 του οιστρογονικού υποδοχέα. Η θεραπεία με vepdegestrant μείωσε κατά 43% την πιθανότητα υποτροπής έναντι της θεραπείας με fulvestrant.
Τα δεδομένα αυτά είναι πολύ σημαντικά εάν σκεφτούμε ότι το 40-50% των ασθενών με μεταστατικό ορμονοευαίσθητο καρκίνο μαστού που λαμβάνουν πρώτη γραμμή θεραπείας με αναστολέα των κυκλινο-εξαρτώμενων κινασών 4 και 6 (CDK4 και CDK6) θα αναπτύξουν μεταλλάξεις ESR1 στον οιστρογονικό υποδοχέα και άρα αντοχή στην θεραπεία.
Πηγές:
ΕΚΠΑ
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Πρωτότυπη μελέτη νευρολόγων από το Πανεπιστήμιο Κρήτης εκτιμά την επίπτωση, τον επιπολασμό και τη θνητότητα της νόσου στη χώρα. Ποιες περιοχές “προτιμά” και για ποιους λόγους.
Μια εκτίμηση του συνολικού αριθμού των ασθενών με νόσο Πάρκινσον στην Ελλάδα, του αριθμού των νέων διαγνώσεων και της θνητότητας, επιχειρεί μελέτη από το Τμήμα Νευρολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Η ερευνητική εργασία λαμβάνει υπόψη δεδομένα από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση αντιπαρκινσονικών φαρμάκων από τη βάση της ΗΔΙΚΑ Α.Ε..
Παράλληλα, με βάση τη γεωγραφική θέση του φαρμακείου εκτέλεσης των συνταγών, οι ερευνητές σχημάτισαν τον «χάρτη» της νόσου Πάρκινσον στην Ελλάδα, που παρουσιάζει αξιοσημείωτες διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις Περιφέρειες της χώρας, αναφορικά με την συχνότητα εμφάνισης της νόσου, σε αναλογία με τον πληθυσμό κάθε περιοχής.
Όπως ανέφερε εισαγωγικά ο κ. Μακρής, από όσα γνωρίζουμε για την επιδημιολογία της νόσου Πάρκινσον στην Ελλάδα προκύπτει μια επίπτωση 41 περιστατικών ανά 100.000 ανθρώπους/έτος, και επιπολασμός 1,9% για άτομα άνω των 65 ετών σε δύο πόλεις της χώρας. Στα μειονεκτήματα της συγκεκριμένης καταγραφής περιλαμβάνονται η αυτοαναφορά της νόσου, η περιορισμένη γεωγραφική κάλυψη και χαμηλή ακρίβεια εκτίμησης. Στόχοι της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί συνολικά το φορτίο της νόσου στην Ελλάδα, καθώς και οι γεωγραφικές διαφορές.
Η μελέτη περιείχε ανάλυση ψευδωνυμοποιημένων δεδομένων από τη βάση ηλεκτρονικής συνταγογράφησης της ΗΔΙΚΑ Α.Ε., με πληθυσμιακή κάλυψη αρκετά μεγαλύτερη του 95% της χώρας, η οποία διασυνδέεται με δεδομένα θανάτων. Αναλύθηκαν δεδομένα πέντε ετών, από την 1/1/2020 μέχρι την 1/1/2025, με κριτήρια επιλογής:
Λήφθηκαν δεδομένα γενικού πληθυσμού από την απογραφή του 2021 και δεδομένα θανάτων από τα ετήσια στατιστικά θνητότητας της ΕΛΣΤΑΤ, ενώ ορίστηκε ο επιπολασμός ως περιστατικά υπό αγωγή ανά έτος, και η επίπτωση ως νέα περιστατικά υπό αγωγή ανά έτος. Ένα από τα καινοτόμα χαρακτηριστικά της μελέτης ήταν ο δυναμικός καθορισμός γεωγραφικής θέσης, με βάση το συχνότερα χρησιμοποιούμενο φαρμακείο εκτέλεσης των συνταγών ανά κάθε ημερολογιακό έτος.
“Αναλύσαμε σε μια πενταετία 1.808.000 συνταγές αντιπαρκινσονικών φαρμάκων, ταυτοποιήσαμε περίπου 70.000 ασθενείς στο σύνολο της χώρας, καταγράψαμε 23.000 νέα περιστατικά και διαπιστώθηκαν 37.000 θάνατοι ανθρώπων με διάγνωση νόσου Πάρκινσον”, ανέφερε ο κ. Μακρής, προσθέτοντας πως παρατηρήθηκε το αναμενόμενο από τη βιβλιογραφία patern αύξησης της επίπτωσης ανά ηλικιακή ομάδα, καθώς και την ανδρική υπεροχή στην επίπτωση και στον επιπολασμό.
“Έχουμε 48 περιστατικά στον γενικό πληθυσμό ανά 100.000 ανθρωποέτη και 289 περιστατικά όταν συγκεκριμενοποιούμε σε ομάδα ατόμων άνω των 80 ετών. Το ίδιο patern παρατηρούμε και στον επιπολασμό, πάλι ανδρική υπεροχή και πάλι τα άτομα άνω των 80 ετών είναι υπερδιπλάσια όλων των άλλων ομάδων”, σημείωσε, προσθέτοντας: “Μπορούμε να το εκφράσουμε και ως το 0,4% του γενικού πληθυσμού στην Ελλάδα σύμφωνα με τη μελέτη μας έχει διαγνωστεί με νόσο Πάρκινσον και 2,8% στα άτομα άνω των 80 ετών”.
Αναφορικά με τη θνησιμότητα, προκύπτει ότι οι ασθενείς με νόσο Πάρκινσον άνω των 80 ετών με νόσο Πάρκινσον έχουν διπλάσια πιθανότητα θανάτου σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, οι ασθενείς ηλικίας 70 – 79 εξαπλάσια, και η ηλικιακή ομάδα 60-69 πενταπλάσια. Σύμφωνα με τον ερευνητή, ο μεγαλύτερος κίνδυνος ασθενών σε μικρότερες ηλικίες εξηγείται πιθανώς από τη σημαντικά μειωμένη θνησιμότητα του γενικού πληθυσμού στις μικρότερες ηλικιακές ομάδες.
Από την αποτύπωση των ευρημάτων στον χάρτη, με διαφορετικές αποχρώσεις, προκύπτουν σημαντικές διαφορές αναφορικά με την αναλογική επίπτωση και τον αναλογικό επιπολασμό της νόσου στις διάφορες περιοχές της χώρας.
Φαίνεται πως η Θεσσαλία κρατάει τα “σκήπτρα” των πιο υψηλών δεικτών, ακολουθούμενη από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, την Πελοπόννησο και τη Δυτική Στερεά Ελλάδα. Στον αντίποδα, η χαμηλότερη επίπτωση και ο χαμηλότερος επιπολασμός παρατηρείται στην Κρήτη και στα νησιά του Νότιου Αιγαίου.
“Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι περαιτέρω έρευνα χρειάζεται για να διερευνήσουμε περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες που μπορούν να εξηγήσουν αυτή την ετερογένεια”, σημείωσε ο νευρολόγος. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα ευρήματα της μελέτης θα μπορούσαν να ανατροφοδοτήσουν έρευνες αναλυτικής επιδημιολογίας για την διερεύνηση παραγόντων κινδύνου σε συγκεκριμένες περιοχές με υψηλούς δείκτες, γεγονός που θα συμβάλλει, παράλληλα, στην κατανόηση της αιτιοπαθογένεσης της νόσου και στην ταυτοποίηση στόχων πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης.
Όπως ανέφερε ο κ. Μακρής, σε όλες τις επιδημιολογικές μελέτες ταξινόμησης των δεδομένων μπορεί να υπερεκτιμηθούν οι διαγνώσεις, λόγω συμπερίληψης άτυπων ή μη εκφυλιστικών παρκινσονισμών που δεν έχουν διαγνωστεί και τους αποδίδεται η διάγνωση G20. Αντιθέτως, μπορεί και να υποεκτιμηθούν, λόγω μη καταγραφής των ασθενών που δεν έχουν λάβει ακόμα καμία θεραπεία, ασθενών που δεν έχουν διαγνωστεί ή ασθενών που τα συμπτώματά τους αποδίδονται στη γήρανση.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Τι ανακάλυψαν ερευνητές από τα γονιδιακά δεδομένα οστών εκατοντάδων ατόμων.
Η μετάλλαξη Delta-32 στο γονίδιο CCR5, η οποία προστατεύει τους ομόζυγους φορείς από τη μόλυνση με τον ιό HIV, είναι πολύ παλαιότερη από τον ιό του AIDS. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Cell” θεωρεί ότι η αρχική μετάλλαξη εμφανίστηκε κατά τη Νεολιθική εποχή, πιθανώς κατά τη μετάβαση στη γεωργία.
Περίπου το 10-16% των Ευρωπαίων έχουν μια μετάλλαξη στο γονίδιο CCR5, η οποία οδηγεί σε πρόωρη διακοπή της μετάφρασης και στην παραγωγή ενός ελαττωματικού χημειοκινικού υποδοχέα 5 (CCR5) στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.
Η επικράτηση της μετάλλαξης Delta-32 είναι πολύ υψηλή για να είναι τυχαία. Από εξελικτική άποψη, πρέπει να προσέφερε στους φορείς της ένα πλεονέκτημα επιλογής πολύ πριν από την εμφάνιση του ιού HIV.
Δεν είναι γνωστό σε τι συνίσταται αυτό το πλεονέκτημα. Δεδομένου ότι η άθικτη έκδοση του CCR5 συμμετέχει στη ρύθμιση των φλεγμονωδών αντιδράσεων, το CCR5delta32 θα μπορούσε να αποτρέπει μια υπερβολική ανοσολογική αντίδραση σε λοιμώξεις, η οποία περισσότερο θα έβλαπτε παρά θα ωφελούσε τους μολυσμένους.
Προηγούμενοι ερευνητές θεωρούσαν ότι το CCR5delta32 θα μπορούσε να έχει αυξήσει τις πιθανότητες επιβίωσης από την πανώλη κατά τον Μεσαίωνα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν πρόσφατα από μια ομάδα με επικεφαλής τον Simon Rasmussen από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, αυτό είναι μάλλον απίθανο.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα γονιδιακά δεδομένα από τα οστά 935 ατόμων που έζησαν από την πρώιμη λίθινη εποχή έως την εποχή των Βίκινγκ. Μια ομάδα σύγκρισης αποτελούν 2.504 άτομα που ζουν σήμερα, των οποίων το γονιδίωμα αλληλουχήθηκε στο πλαίσιο του “1.000 Genomes Project Phase 3”.
Οι ερευνητές κατάφεραν να προσδιορίσουν την ηλικία και τον τόπο της αρχικής μετάλλαξης. Η αρχική μετάλλαξη θα μπορούσε να έχει συμβεί μεταξύ 6.748 και 8.988 π.Χ. σε έναν άνθρωπο που ζούσε στις στέπες βόρεια της Μαύρης Θάλασσας.
Στους αιώνες που ακολούθησαν, η μετάλλαξη εξαπλώθηκε γρήγορα, γεγονός που υποδηλώνει μια συνεχή πίεση επιλογής. Αυτή η εξέλιξη έληξε πριν από περίπου 2.000 χρόνια. Η εμφάνισή της στις στέπες της Ευρασίας εξηγεί γιατί η μετάλλαξη είναι σπάνια στην Αμερική. Έφτασε εκεί μόνο μετά τον Κολόμβο με τους μετανάστες.
Η αιτία της εξάπλωσης της μετάλλαξης δεν είναι σαφής. Δεδομένου ότι η νεολιθική επανάσταση συνέπεσε με την περίοδο της εμφάνισής της, η μετάβαση από τον νομαδικό τρόπο ζωής των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών στη γεωργία μπορεί να έχει παίξει κάποιο ρόλο.
Αυτή η εξέλιξη συνδέθηκε με τη δημιουργία των πρώτων χωριών και οικισμών. Αυτό πιθανόν να ευνοούσε την εξάπλωση των παθογόνων παραγόντων, καθώς οι άνθρωποι ζούσαν σε μεγαλύτερους αριθμούς σε στενούς χώρους (και επιπλέον ασχολούνταν με την κτηνοτροφία).
Ο Rasmussen θεωρεί ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου μπορεί να ήταν υπερφορτωμένο και να αντέδρασε υπερβολικά.
Μια μετάλλαξη που καταπραΰνει το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπορούσε να ήταν ευνοϊκή για τους ανθρώπους σε αυτή την κατάσταση. Ωστόσο, παραμένει ασαφές γιατί αυτή η πίεση επιλογής εξαφανίστηκε πριν από περίπου 2.000 χρόνια.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Η ΕΠΕ προσκαλεί όλους τους Πνευμονολόγους να ενσωματώσουν τη διακοπή καπνίσματος στην καθημερινή κλινική τους πρακτική, μετατρέποντας την κάθε μέρα σε μια ευκαιρία για μια ζωή ελεύθερη καπνού.
Την 31η Μαΐου κάθε χρόνο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας στρέφει την προσοχή φορέων υγείας, κυβερνήσεων και όλης της κοινωνίας στις βλαβερές επιπτώσεις του καπνού και σε ενέργειες που στοχεύουν στη μείωση της κατανάλωσης καπνικών προϊόντων.
Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καπνίσματος 2025 είναι «Ελκυστικά προϊόντα – Σκοτεινές προθέσεις» και επικεντρώνεται στην ανάδειξη των κρυφών κινδύνων που συνοδεύουν τα νέα προϊόντα καπνού με ελκυστικές γεύσεις και συσκευασίες καθώς και στην αποκάλυψη των σχετικών στρατηγικών της βιομηχανίας καπνού.
Αυτή η ημέρα είναι μια ισχυρή υπενθύμιση ότι η διακοπή του καπνίσματος είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά βήματα που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να βελτιώσουν την υγεία τους, να προστατεύσουν τους γύρω τους αλλά και το περιβάλλον.
Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία υλοποιεί δράσεις που στοχεύουν:
«Κάπνισμα και Ρύπανση Περιβάλλοντος: Οι σιωπηλοί εχθροί της Υγείας μας»
Με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καπνίσματος η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, μαζί με τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία και την Ελληνική Εταιρεία Λοιμώξεων, συνδιοργανώνει ενημερωτική εκδήλωση με τίτλο «Κάπνισμα και Ρύπανση Περιβάλλοντος: Οι σιωπηλοί εχθροί της Υγείας μας» που τελεί υπό την αιγίδα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Δήμου Αθηναίων και θα πραγματοποιηθεί στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη την Τετάρτη 4 Ιουνίου και ώρα 18:00.
Η ΕΠΕ προσκαλεί όλους τους Πνευμονολόγους να ενσωματώσουν τη διακοπή καπνίσματος στην καθημερινή κλινική τους πρακτική, μετατρέποντας την κάθε μέρα σε μια ευκαιρία για μια ζωή ελεύθερη καπνού.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Καλεί τους πολίτες να απευθυνθούν στα Καρδιολογικά Ιατρεία Διακοπής Καπνίσματος αλλά και κάθε άλλη υπάρχουσα δομή για τη διακοπή του καπνίσματος.
Με στόχο την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και την υποστήριξη των πολιτών που επιθυμούν να σταματήσουν το κάπνισμα, ξεκίνησε η λειτουργία Καρδιολογικών Ιατρείων διακοπής καπνίσματος σε δημόσιες δομές υγείας (καρδιολογικές κλινικές) και σε ιδιωτικά καρδιολογικά ιατρεία, ως αποτέλεσμα της προσπάθειας της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας και της ΟΕ Πρόληψης & Αποκατάστασης της ΕΚΕ για τη διεπιστημονική και ολοκληρωμένη εκπαίδευση των Καρδιολόγων στη Διακοπή του Καπνίσματος.
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, έχει θέσει ως προτεραιότητα την ενημέρωση και εκπαίδευση των Ελλήνων Καρδιολόγων στο μείζον θέμα της διακοπής του καπνίσματος, πραγματοποιώντας Σεμινάρια Εκπαίδευσης για τη διακοπή του Καπνίσματος.
O Πρόεδρος της ΕΚΕ, Καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ κ. Κ. Τούτουζας αναφέρει: «Το κάπνισμα δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια, είναι εξάρτηση και η προσπάθεια διακοπής, χωρίς κατάλληλη υποστήριξη, συχνά αποτυγχάνει. Η λειτουργία των ιατρείων έρχεται σε μια περίοδο όπου, παρά τη μείωση των ποσοστών καπνίσματος στην Ελλάδα, ο αριθμός των καπνιστών παραμένει υψηλός, ενώ η χρήση νέων μορφών καπνού (ηλεκτρονικά τσιγάρα, άτμισμα) δημιουργεί επιπλέον προκλήσεις».
Σύμφωνα με στοιχεία του ΠΟΥ, η διακοπή του καπνίσματος μειώνει άμεσα και μακροπρόθεσμα τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπαθειών, καρκίνου και αναπνευστικών παθήσεων. Τα οφέλη για τον οργανισμό είναι ορατά ήδη από τις πρώτες εβδομάδες μετά τη διακοπή.
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία καλεί τους πολίτες να απευθυνθούν στα Καρδιολογικά Ιατρεία Διακοπής Καπνίσματος αλλά και κάθε άλλη υπάρχουσα δομή στα νοσοκομεία και τις υγειονομικές δομές της χώρας για τη διακοπή του καπνίσματος, με κύριο σύνθημα:
Η εξάρτηση είναι παγίδα!
Ανάπνευσε ελεύθερα!
Ζήσε με την καρδιά σου!
Σε μια εποχή που η πρόληψη αποκτά όλο και πιο κεντρικό ρόλο στην ιατρική φροντίδα, η ύπαρξη τέτοιων δομών αποτελεί μια πολύτιμη ευκαιρία για όσους θέλουν να ξαναπάρουν την υγεία τους στα χέρια τους.
Όσοι πολίτες ενδιαφέρονται να αναζητήσουν τα νέα Καρδιολογικά Ιατρεία Διακοπής Καπνίσματος -είτε αυτά εδρεύουν σε νοσοκομεία της χώρας είτε σε ιδιωτικά καρδιολογικά ιατρεία-, μπορούν να ανατρέξουν στο σχετικό link της ιστοσελίδας της ΕΚΕ
ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ | Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος, ο ΠΟΥ έχει δρομολογήσει εκστρατεία ενημέρωσης που επικεντρώνεται στην αποκάλυψη των τακτικών που χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες καπνού για να κάνουν τα επιβλαβή προϊόντα τους να φαίνονται ελκυστικά.
Μία από τις κύριες απειλές για τη δημόσια υγεία σήμερα είναι η ελκυστικότητα του καπνού, της νικοτίνης και των συναφών προϊόντων, ιδιαίτερα για το νεανικό κοινό. Η καπνοβιομηχανία προσπαθεί συνεχώς να βρει τρόπους να κάνει αυτά τα προϊόντα ελκυστικά, προσθέτοντας γεύσεις και άλλους παράγοντες που αλλάζουν την οσμή, τη γεύση ή την εμφάνισή τους.
Αυτές αλλά και άλλες τακτικές στο πεδίο του μάρκετινγκ μπορούν να συμβάλουν στην πρόωρη έναρξη του καπνίσματος ή της χρήσης νικοτίνης, με πιθανό δια βίου εθισμό και ανυπολόγιστες συνέπειες για την υγεία. Κάνοντας αυτά τα προϊόντα πιο ελκυστικά, στην ουσία καθίσταται η εξάρτηση από τον καπνό και η διακοπή του καπνίσματος πιο δύσκολη.
Η αποκάλυψη αυτών των τακτικών από τον ΠΟΥ στοχεύει στη μείωση της ζήτησης, ιδίως μεταξύ των νέων, μειώνοντας τελικά την έκθεσή τους στη νικοτίνη και τα προϊόντα καπνού.
Τα ελκυστικά σχέδια προϊόντων, οι ελκυστικές γεύσεις και το λαμπερό μάρκετινγκ δημιουργούν μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας προκαλώντας ταυτόχρονα και επιθυμία για κάπνισμα. Επομένως είναι σημαντικό να «σπάσει» η ψευδαίσθηση που προκαλούν ιδιαίτερα στους ανήλικους.
Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καπνίσματος Podcast
Η πραγματικότητα είναι ότι η νικοτίνη και τα προϊόντα καπνού είναι εξαιρετικά εθιστικά και έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν τη χρήση, παγιδεύοντας τους χρήστες σε έναν κύκλο εξάρτησης. Τα πρόσθετα που υπάρχουν καλύπτουν την σκληρότητα του καπνού, καθιστώντας ευκολότερη την έναρξη και δυσκολότερη τη διακοπή.
Η εξάλειψη της ελκυστικότητας αυτών των προϊόντων μέσω αυστηρότερων κανονισμών είναι απαραίτητη για την προστασία της υγείας των σημερινών και των μελλοντικών γενεών.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
