Ροή

Ζήτημα δημόσιας υγείας η μικροβιακή αντοχή σε βακτήρια που μεταδίδονται μέσω τροφίμων

12:25 - grammateia

Η μικροβιακή αντοχή (AMR) σε κοινά βακτήρια που μεταδίδονται μέσω των τροφίμων, όπως η σαλμονέλα και το καμπυλοβακτήριο, εξακολουθεί να αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας σε ολόκληρη την Ευρώπη, σύμφωνα με νέα κοινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Τα ευρήματα της έκθεσης βασίστηκαν σε δεδομένα μικροβιακής αντοχής των ετών 2023-2024 που υποβλήθηκαν από τα κράτη- μέλη της ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Ελβετία. Διαπιστώθηκε ότι τα πρότυπα αντοχής διαφέρουν σημαντικά μεταξύ χωρών, βακτηρίων και φαρμάκων αντανακλώντας διαφορές στη χρήση αντιμικροβιακών ουσιών, στις γεωργικές πρακτικές, στα μέτρα υγείας των ζώων και στις στρατηγικές πρόληψης λοιμώξεων.

Όπως προκύπτει από την έκθεση, μεγάλο ποσοστό στελεχών σαλμονέλας και καμπυλοβακτηρίου, τόσο από ανθρώπους όσο και από παραγωγικά ζώα, συνεχίζει να εμφανίζει αντοχή στη σιπροφλοξασίνη, ένα σημαντικό αντιβιοτικό για τη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων στον άνθρωπο. Όπως επισημαίνεται, ενώ η αντοχή στη σαλμονέλα από παραγωγικά ζώα παραμένει σταθερά υψηλή, η αντοχή σε λοιμώξεις των ανθρώπων από σαλμονέλα έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Η τάση αυτή προκαλεί ανησυχία, καθώς η αντοχή στη σιπροφλοξασίνη περιορίζει τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές.

Στην περίπτωση του καμπυλοβακτηρίου, η αντοχή είναι πλέον τόσο διαδεδομένη στην Ευρώπη ώστε η σιπροφλοξασίνη δεν συνιστάται πλέον για τη θεραπεία λοιμώξεων στον άνθρωπο. Για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητάς της στην Ιατρική, έχουν επιβληθεί περιορισμοί στη χρήση της στα ζώα.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υψηλά ποσοστά σαλμονέλας και καμπυλοβακτηρίου σε ανθρώπους και επιλεγμένα παραγωγικά ζώα εμφανίζουν επίσης αντοχή σε ευρέως χρησιμοποιούμενες αντιμικροβιακές ουσίες, όπως η αμπικιλλίνη, οι τετρακυκλίνες και τα σουλφοναμίδια.

Την ίδια ώρα, πάντως, αρκετές χώρες αναφέρουν πρόοδο στη μείωση των επιπέδων αντοχής τόσο στους ανθρώπους και στα παραγωγικά ζώα. Συγκεκριμένα, για τη σαλμονέλα η αντοχή των βακτηρίων στην αμπικιλλίνη και τις τετρακυκλίνες μειώθηκε σημαντικά στους ανθρώπους τα τελευταία δέκα χρόνια σε 19 και 14 χώρες, αντίστοιχα. Θετικές τάσεις εντοπίστηκαν επίσης σε ζώα στην ΕΕ, με μειωμένη αντοχή στις τετρακυκλίνες σε κοτόπουλα και στην αμπικιλλίνη και τις τετρακυκλίνες σε γαλοπούλες.

Για το καμπυλοβακτήριο, η αντοχή στην ερυθρομυκίνη έχει μειωθεί σε αρκετές χώρες την τελευταία δεκαετία, τόσο στους ανθρώπους όσο και σε ορισμένα ζώα. Επιπλέον, η συνδυασμένη αντοχή σε κρίσιμα σημαντικά αντιμικροβιακά, που σημαίνει αντοχή σε περισσότερα από ένα αντιμικροβιακά ταυτόχρονα, παραμένει γενικά χαμηλή στη σαλμονέλα, το καμπυλοβακτήριο και το E.coli.

Στην έκθεση σημειώνεται ότι η μικροβιακή αντοχή αφορά όλους. Όταν τα βακτήρια καθίστανται ανθεκτικά στα αντιμικροβιακά φάρμακα, οι λοιμώξεις γίνονται δυσκολότερες στη θεραπεία και οι διαθέσιμες επιλογές περιορίζονται.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της προσέγγισης «One Health», που αναγνωρίζει τη στενή διασύνδεση μεταξύ ανθρώπινης υγείας, υγείας των ζώων και παραγωγής τροφίμων. Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί σε ορισμένους τομείς, η συνετή και υπεύθυνη χρήση των αντιμικροβιακών ουσιών σε όλους τους τομείς, σε συνδυασμό με αποτελεσματικά μέτρα πρόληψης λοιμώξεων, υγείας των ζώων και ασφάλειας τροφίμων, παραμένει απαραίτητη για την επιβράδυνση της εμφάνισης και εξάπλωσης ανθεκτικών βακτηρίων και την προστασία της δημόσιας υγείας στην Ευρώπη.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης δεν φαίνεται να αυξάνει τη θνησιμότητα, κατέληξε μεγάλη έρευνα

12:24 - grammateia

Η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT), που εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων σχετικά με τα οφέλη ή τους κινδύνους, δεν σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα, σύμφωνα με μια μεγάλη μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα.

Η μελέτη αυτή, που διεξήχθη στη Δανία σε διάστημα μιας ολόκληρης γενιάς, και δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση BMJ, «δεν βρήκε επιδημιολογικά στοιχεία για υπερβολική θνησιμότητα μετά τη χρήση HRT», κατέληξαν οι συγγραφείς της.

Αυτές οι θεραπείες στοχεύουν στην πρόληψη ορισμένων επιπτώσεων, όπως οι εξάψεις ή η αϋπνία κατά την προεμμηνόπαυση ή κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, χορηγώντας οιστρογόνα, συχνά σε συνδυασμό με προγεστερόνη, για να αντισταθμίσουν τη μειωμένη παραγωγή οιστρογόνων από τον οργανισμό.

Έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονου διαλόγου στην ιατρική κοινότητα από τη δημοσίευση το 2002 μιας αμερικανικής μελέτης που έλαβε μεγάλη δημοσιότητα και η οποία επεσήμανε αυξημένους κινδύνους καρκίνου του μαστού και καρδιαγγειακών προβλημάτων. Αυτά τα αποτελέσματα στη συνέχεια επιβεβαιώθηκαν από άλλες μελέτες, ιδίως λόγω της σχετικά προχωρημένης ηλικίας των γυναικών που συμμετείχαν. Ωστόσο, από τη δημοσίευσή της κι έπειτα, η χρήση αυτών των θεραπειών έχει μειωθεί σε πολλές χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία.

Αυτό ισχύει και στη Δανία, όπου η νέα αυτή μελέτη διεξήχθη χρησιμοποιώντας πληροφορίες για την υγεία περίπου 800.000 γυναικών που γεννήθηκαν μεταξύ 1950 και 1977. Περίπου 100.000 από αυτές υποβλήθηκαν σε ορμονοθεραπεία.

Σε αυτή την τελευταία ομάδα, κατέληξαν οι ερευνητές, η θνησιμότητα δεν αυξήθηκε, γεγονός που, κατά την άποψή τους, δικαιολογεί τις τρέχουσες διεθνείς συστάσεις που αναπτύχθηκαν από την Ενδοκρινολογική Εταιρεία.

Αυτή η επιστημονική εταιρεία συνιστά τη χρήση ορμονοθεραπείας για γυναίκες που έχουν πρόσφατα μπει στην εμμηνόπαυση, με μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα και χωρίς αντενδείξεις όπως καρδιαγγειακά προβλήματα. Ωστόσο, ενώ ορισμένες μελέτες υποδηλώνουν ότι αυτές οι θεραπείες έχουν ακόμη και θετικά αποτελέσματα στη μείωση της θνησιμότητας, η παρούσα μελέτη σημειώνει λίγα τέτοια αποτελέσματα.

Αυτό δεν ισχύει, ωστόσο, σε μια συγκεκριμένη κατηγορία: γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε αφαίρεση και των δύο ωοθηκών, μια επέμβαση που συχνά πραγματοποιείται για την πρόληψη του καρκίνου σε ασθενείς που θεωρούνται ότι διατρέχουν κίνδυνο.

Σε αυτήν την ομάδα, η ορμονοθεραπεία για την εμμηνόπαυση σχετίζεται με μείωση σχεδόν του ενός τρίτου της θνησιμότητας.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΜΕΘ: 1 στους 10 ασθενείς με νοσοκομειακή λοίμωξη συχνά θανατηφόρα – Ευρωπαϊκό «καμπανάκι» για την μικροβιακή αντοχή

12:23 - grammateia

Οι νοσοκομειακές λοιμώξεις στις ΜΕΘ παραμένουν σοβαρή απειλή για τους ασθενείς στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), θέτοντας σε κίνδυνο παράλληλα και τη δημόσια υγεία

Ανησυχητικά είναι τα νεότερα ευρωπαϊκά στοιχεία για τις νοσοκομειακές λοιμώξεις στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), καθώς περίπου 1 στους 10 ασθενείς εμφανίζει λοίμωξη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του.

Σύμφωνα με την ετήσια επιδημιολογική έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) για το 2022, το 9,8% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ για περισσότερες από δύο ημέρες εμφάνισαν τουλάχιστον μία λοίμωξη.

Τα δεδομένα προέρχονται από περισσότερες από 1.500 ΜΕΘ σε χώρες όπως η Αυστρία, η Εσθονία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Λιθουανία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία και η Ισπανία.

Οι συχνότερες λοιμώξεις

Η πνευμονία αποτελεί τη συχνότερη λοίμωξη στις ΜΕΘ, επηρεάζοντας περίπου το 6% των ασθενών. Ακολουθούν οι λοιμώξεις του αίματος (4,3%) και οι ουρολοιμώξεις (2,7%).

Πίσω από τα ποσοστά κρύβεται ένας κοινός παρονομαστής: οι επεμβατικές ιατρικές πράξεις που είναι απαραίτητες για τη στήριξη των βαρέως πασχόντων.

Συγκεκριμένα:

  • Το 83% των πνευμονιών σχετίζεται με διασωλήνωση.
  • Το 43% των λοιμώξεων του αίματος συνδέεται με κεντρικό φλεβικό καθετήρα.
  • Το 95% των ουρολοιμώξεων σχετίζεται με ουροκαθετήρα.

Οι συσκευές αυτές είναι σωτήριες, ωστόσο αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών όταν η χρήση τους παρατείνεται ή δεν τηρούνται αυστηρά τα πρωτόκολλα πρόληψης.

Μεγάλη διακύμανση μεταξύ χωρών

Η έκθεση καταγράφει σημαντικές διαφορές στα ποσοστά λοιμώξεων μεταξύ των χωρών. Σε ορισμένα συστήματα υγείας οι δείκτες είναι χαμηλότεροι, γεγονός που αποδίδεται σε οργανωμένες στρατηγικές πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων. Σε άλλες περιπτώσεις τα ποσοστά είναι υψηλότερα, κάτι που ενδέχεται να σχετίζεται με τη βαρύτητα των περιστατικών ή με διαφορές στις πρακτικές καταγραφής και επιτήρησης.

Το «βαρύ» αποτύπωμα της μικροβιακής αντοχής

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν τα υψηλά επίπεδα ανθεκτικών μικροβίων στα αντιβιοτικά.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι:

  • 14% των στελεχών χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου είναι ανθεκτικά.
  • 34% των Klebsiella εμφανίζουν αντοχή σε βασικές κατηγορίες αντιβιοτικών.
  • 23% των Pseudomonas είναι ανθεκτικά σε καρβαπενέμες.
  • Σχεδόν 3 στα 4 στελέχη Acinetobacter baumannii είναι ανθεκτικά στις καρβαπενέμες.

Τα ποσοστά αυτά δυσκολεύουν σημαντικά τη θεραπευτική αντιμετώπιση, ειδικά σε ασθενείς που ήδη βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση.

Η έκθεση καταγράφει επίσης εκτεταμένη χρήση ευρέος φάσματος αντιβιοτικών στις ΜΕΘ, με πάνω από τις μισές θεραπείες (55%) να χορηγούνται εμπειρικά, δηλαδή πριν υπάρξει σαφής μικροβιολογική ταυτοποίηση. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ορθολογική χρήση αντιβιοτικών αποτελεί βασικό εργαλείο για τον περιορισμό της αντοχής.

Μετά την αύξηση που είχε καταγραφεί την περίοδο της πανδημίας COVID-19, το 2022 σημειώθηκε μείωση στους δείκτες λοιμώξεων. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι κατά τα έτη της πανδημίας οι βαρύτεροι ασθενείς, η παρατεταμένη διασωλήνωση και η πίεση στα νοσοκομεία συνέβαλαν στην επιδείνωση των δεικτών.

Πόσο επηρεάζουν την επιβίωση;

Σε χώρες που κατέγραψαν λεπτομερώς την έκβαση των περιστατικών, περίπου 1 στις 3 λοιμώξεις εκτιμήθηκε ότι συνέβαλε πιθανώς ή σίγουρα στον θάνατο του ασθενούς. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τη σοβαρότητα του προβλήματος και την ανάγκη διαρκούς επιτήρησης.

Συμπέρασμα

Οι ΜΕΘ παραμένουν το τμήμα του νοσοκομείου με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση από νοσοκομειακές λοιμώξεις. Παρά τις βελτιώσεις που καταγράφονται μετά την πανδημία, η πρόληψη, η σωστή χρήση καθετήρων και διασωλήνωσης, καθώς και η συνετή χορήγηση αντιβιοτικών, αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τον περιορισμό μιας «σιωπηλής» αλλά ιδιαίτερα σοβαρής απειλής για τη δημόσια υγεία.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ιός τσικουνγκούνια: Μεταδίδεται και στους 14°C – Αυξάνει ο κίνδυνος για την Ευρώπη

12:21 - grammateia

Ο επικεφαλής της μελέτης, επιδημιολόγος Sandeep Tegar, αναφέρει πως «η Ευρώπη θερμαίνεται ραγδαία και το κουνούπι τίγρης επεκτείνεται σταδιακά προς τα βόρεια. Το χαμηλότερο όριο θερμοκρασίας που προσδιορίσαμε σημαίνει ότι περισσότερες περιοχές και μήνες γίνονται, δυνητικά, κατάλληλοι για μετάδοση»

 

Ο ιός τσικουνγκούνια, που μεταδίδεται κυρίως από το ασιατικό κουνούπι τίγρης (Aedes albopictus), μπορεί να εμφανίζει δυνατότητα εξάπλωσης σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από ό,τι θεωρούνταν μέχρι σήμερα, διευρύνοντας το χρονικό και γεωγραφικό «παράθυρο» κινδύνου στην Ευρώπη.

Σε νέα μελέτη ερευνητών του UK Centre for Ecology & Hydrology στο Journal of the Royal Society Interface, η κατώτατη θερμοκρασία στην οποία η μετάδοση θεωρείται πιθανή τοποθετείται κοντά στους 14°C (προηγούμενες έδειχναν ότι η ελάχιστη ήταν 16-18 °C). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι περισσότερες περιοχές – αλλά και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα – μπορεί να βρίσκονται σε συνθήκες που ευνοούν τον κύκλο εξάπλωσης, ιδίως όπου το κουνούπι τίγρης έχει ήδη εγκατασταθεί.

Ένα μεγαλύτερο «παράθυρο» κινδύνου μέσα στο έτος

Η έρευνα χαρτογραφεί τη θερμοκρασιακή καταλληλότητα μετάδοσης σε ευρωπαϊκή κλίμακα και δείχνει ότι ο κίνδυνος δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη καρδιά του καλοκαιριού. Αν και η κορύφωση εντοπίζεται στους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, σε θερμότερες ζώνες το σχετικό διάστημα μπορεί να εκτείνεται για περισσότερους μήνες.

Ο επικεφαλής της μελέτης, επιδημιολόγος Sandeep Tegar, αναφέρει πως «η Ευρώπη θερμαίνεται ραγδαία και το κουνούπι τίγρης επεκτείνεται σταδιακά προς τα βόρεια. Το χαμηλότερο όριο θερμοκρασίας που προσδιορίσαμε σημαίνει ότι περισσότερες περιοχές και μήνες γίνονται, δυνητικά, κατάλληλοι για μετάδοση».

Χάρτης της Ευρώπης με τους συνεχόμενους μήνες (0-7) κατά τους οποίους οι συνθήκες θεωρούνται κατάλληλες για τοπική μετάδοση του ιού με πολύ υψηλή πιθανότητα

Γιατί παίζει ρόλο η θερμοκρασία

Η λογική είναι απλή. Τα κουνούπια είναι οργανισμοί που «δουλεύουν» με βάση τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Όσο οι συνθήκες γίνονται πιο ευνοϊκές, τόσο διευκολύνονται κρίσιμες παράμετροι του κύκλου εξάπλωσης. Από την επιβίωση και τη δραστηριότητα του εντόμου έως τον χρόνο που χρειάζεται ο ιός για να καταστεί μεταδοτικός μέσα στο κουνούπι.

Με άλλα λόγια, η άνοδος της θερμοκρασίας δεν αφορά μόνο την επέκταση του εντόμου σε νέες περιοχές, αλλά και την αύξηση των περιόδων μέσα στο έτος όπου η μετάδοση μπορεί να είναι εφικτή.

Μακροπρόθεσμη απειλή για χώρες της Ευρώπης

Για χώρες όπου το κουνούπι τίγρης δεν έχει ακόμη εγκατασταθεί πλήρως, ο άμεσος κίνδυνος παραμένει χαμηλός. Όμως, οι συγγραφείς προειδοποιούν ότι η εικόνα μπορεί να μεταβληθεί, εφόσον το είδος εγκατασταθεί και σταθεροποιηθεί σε περισσότερες περιοχές μέσα στα επόμενα χρόνια.

Ο επικεφαλής συγγραφέας, Δρ. Steven White, υπογραμμίζει ότι οι νέες εκτιμήσεις φωτίζουν ζώνες που ενδέχεται να μην αποτυπώνονταν επαρκώς σε προηγούμενες προσεγγίσεις: «Είναι σημαντικό να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την πρόληψη της εγκατάστασης του κουνουπιού τίγρης, καθώς πρόκειται για είδος που μπορεί να μεταδώσει και άλλες λοιμώξεις, όπως τον δάγκειο πυρετό και τον ιό Ζίκα».

Στο πεδίο, αυτό μεταφράζεται σε πιο στοχευμένη επιτήρηση – από τα σημεία εισόδου και μεταφορών έως τις «εστίες» αναπαραγωγής, όπως στάσιμα νερά – ώστε τα μέτρα πρόληψης να ενεργοποιούνται έγκαιρα, πριν μια εισαγόμενη λοίμωξη βρει τις κατάλληλες συνθήκες για τοπική μετάδοση.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Θνησιμότητα μετά την πανδημία: Η απρόσμενη εξήγηση για τη μείωση των θανάτων στην Ελλάδα στη μετα-COVID εποχή

12:20 - grammateia
Μια μεγάλη διεθνής μελέτη σε 34 χώρες, με ανάλυση 352 εκατομμυρίων θανάτων, καταγράφει πώς μεταβλήθηκε η θνησιμότητα την τελευταία δεκαετία και αναδεικνύει μια πιθανή ερμηνεία για τη μείωση των θανάτων στην Ελλάδα.

Μια μεγάλη διεθνής μελέτη, που ανέλυσε τη θνησιμότητα από το 2015 έως το 2024 σε 34 χώρες, επιχειρεί να απαντήσει σε ένα κρίσιμο ερώτημα. Η μείωση των θανάτων που παρατηρήθηκε το 2023 και το 2024, στη μετά Covid εποχή, σημαίνει πραγματική επιστροφή στις προ-πανδημικές τάσεις ή οφείλεται εν μέρει σε «μετακύληση της θνησιμότητας»;

Η μετακύλιση της θνησιμότητας (mortality displacement) είναι ένα φαινόμενο που μπορεί να εμφανιστεί μετά από μια μεγάλη υγειονομική κρίση και εξηγείται ως εξής: αν πολλοί ευάλωτοι άνθρωποι πεθάνουν νωρίτερα απ’ ό,τι θα συνέβαινε υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα επόμενα χρόνια καταγράφονται προσωρινά λιγότεροι θάνατοι από τους αναμενόμενους.

Για παράδειγμα, μια πανδημία οδηγεί σε αυξημένους θανάτους, κυρίως μεταξύ ηλικιωμένων ή ατόμων με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα. Ένα μέρος όμως αυτών των ανθρώπων, χάνει τη ζωή του νωρίτερα από ό,τι θα συνέβαινε σε φυσιολογικές συνθήκες, χωρίς την κρίση. Κάποιοι  πιθανώς να κατέληγαν ένα ή δύο χρόνια αργότερα. Με άλλα λόγια, η μετακύληση της θνησιμότητας, σημαίνει ότι κάποιοι θάνατοι «μεταφέρονται» χρονικά νωρίτερα, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται λιγότεροι θάνατοι τα επόμενα χρόνια.

Για να υπολογιστεί η μετακύληση, ήταν αναγκαίο για τους ερευνητές να λάβουν υπόψιν τους και ένα ακόμη μέγεθος: την «υπερβάλλουσα θνησιμότητα».

Η μελέτη εξέτασε τι συνέβη πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την COVID-19, συγκρίνοντας τους πραγματικούς θανάτους κάθε έτους, με εκείνους που θα αναμένονταν, αν δεν είχε υπήρχε η πανδημία. Ως βάση για τον υπολογισμό χρησιμοποιηθηκε η προ-πανδημική περίοδος,  2015-2019.

Από τη σύγκριση των τριών εποχών (ας το πούμε έτσι) προκύπτει η «υπερβάλλουσα θνησιμότητα». Αν οι θάνατοι είναι περισσότεροι από το αναμενόμενο, τότε μιλάμε για θετική υπερβάλλουσα θνησιμότητα. Αν είναι λιγότεροι, τότε καταγράφεται έλλειμμα θνησιμότητας.

Τέλος, για να έχουμε μετακύληση της θνησιμότητας, πρέπει να έχει προηγηθεί ένα «κύμα» υπερβολικών θανάτων και να ακολουθήσει μια στατιστικά σημαντική μείωση.

Αυτό ήταν και το κρίσιμο σημείο για τη μελέτη. Να υπολογίσει κατά  πόσο η μείωση των θανάτων, η οποία  καταγράφεται τα τελευταία χρόνια, οφείλεται σε καλύτερο σύστημα υγείας και υγιέστερο πληθυσμό  ή σε μετακύληση.

Θνησιμότητα μετά την πανδημία – Τι έδειξε η μελέτη

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, μετακύλιση θνησιμότητας  – σε βαθμό που να θεωρείται στατιστικά αξιόπιστη – καταγράφηκε σε μόλις 3 από τις 34 χώρες που εξετάστηκαν: την Ελλάδα, τη Λετονία και την Πολωνία.  Και οι τρεις χώρες, είχαν παρουσιάσει υψηλή υπερβάλλουσα θνησιμότητα κατά την πανδημική περίοδο, ενώ το φαινόμενο εντοπίστηκε κυρίως στις ηλικίες 85 ετών και άνω.

Στην Ελλάδα, ο δείκτης μετακύλισης εκτιμήθηκε στο 10%. Με άλλα λόγια, η μεταγενέστερη μείωση των θανάτων, καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος των απωλειών της πανδημίας. Δηλαδή παρά τη μετακύληση, οι απώλειες της πανδημίας παραμένουν για την Ελλάδα  μεγαλύτερες από τη μεταγενέστερη μείωση θανάτων.

Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης, ότι η μετακύλιση δεν εξηγεί από μόνη της τις μεταβολές στη θνησιμότητα μετά το 2022. Οι τάσεις επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού, οι προϋπάρχουσες νοσηρότητες, η πρόσβαση και η ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας, αλλά και οι παρεμβάσεις που ακολούθησαν την πανδημία — από την ευρεία εφαρμογή των εμβολιασμών έως τις κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές της περιόδου ανάκαμψης.

Παράλληλα, η μελέτη υπογραμμίζει ότι σε χώρες με υψηλή πανδημική θνησιμότητα, η μετακύλιση παρατηρήθηκε κυρίως στις πολύ μεγάλες ηλικίες. Το στοιχείο αυτό επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα. κατά πόσο οι ομάδες υψηλού κινδύνου προστατεύθηκαν επαρκώς στα πρώτα χρόνια της πανδημίας ή αν οι στρατηγικές που εφαρμόστηκαν δεν κατάφεραν να αποτρέψουν την πρόωρη απώλεια ζωών.

Η διεθνής εικόνα μετά την πανδημία

Η ανάλυση έδειξε, επίσης, ότι μέχρι το 2024 οι ΗΠΑ επανήλθαν σε πρότυπα θνησιμότητας παρόμοια με εκείνα πριν από την πανδημία. Δηλαδή, οι συνολικοί θάνατοι κινούνταν πλέον κοντά στα επίπεδα που θα αναμένονταν αν δεν είχε μεσολαβήσει η COVID-19.

Αντίθετα, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Νορβηγίας, της Γαλλίας, της Ελβετίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου, της Ισπανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστρίας, της Ιταλίας και της Λιθουανίας, δεν είχαν ακόμη επανέλθει στις προπανδημικές τους τροχιές. Σε πολλές περιπτώσεις, η σωρευτική υπερβάλλουσα θνησιμότητα της περιόδου 2020-2024 παρέμενε θετική, ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες.

Επίσης, μεταξύ 8 χωρών με προπανδημικές θετικές τάσεις θνησιμότητας (Πορτογαλία, Σλοβενία, Τσεχία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Κροατία, Λετονία και Πολωνία) , 5 χώρες (Πορτογαλία, Σλοβενία, Τσεχία, Βουλγαρία και Κροατία) συνέχισαν να παρουσιάζουν σημαντική υπερβολική θνησιμότητα.

Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί η Νέα Ζηλανδία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, η χώρα αυτή διατήρησε επίπεδα θνησιμότητας χαμηλότερα από τα αναμενόμενα, ακόμη και στα πρώτα χρόνια της πανδημίας. Δηλαδή, δεν κατέγραψε σημαντική υπερβάλλουσα θνησιμότητα την περίοδο 2020-2022. Ως αποτέλεσμα, δεν παρατηρήθηκε εκεί στατιστικά σημαντική μετακύληση της θνησιμότητας τα επόμενα χρόνια.

Πλεονεκτήματα και περιορισμοί της μελέτης – Το μήνυμα για την Ελλάδα

Η μελέτη έχει σημαντικά πλεονεκτήματα, καθώς βασίζεται σε υψηλής ποιότητας εθνικά δεδομένα, καλύπτει 34 χώρες και εξετάζει αναλυτικά ηλικία και φύλο. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποδώσει αιτιότητα σε ατομικό επίπεδο.

Παράλληλα, ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές στην ποιότητα ή πληρότητα της καταγραφής μεταξύ χωρών, ενώ δημογραφικές μεταβολές, μετακινήσεις πληθυσμού ή αλλαγές στη δομή ηλικιών μπορεί να επηρεάζουν τις τάσεις.

Επιπλέον, δεν διαχωρίζει πλήρως τη μετακύληση από άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρέασαν τη θνησιμότητα μετά το 2022, όπως ο εμβολιασμός, οι αλλαγές στο σύστημα υγείας ή κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις.

Για την Ελλάδα, το βασικό μήνυμα είναι σύνθετο: η μείωση της θνησιμότητας μετά το 2022 δεν σημαίνει αυτομάτως ότι το αποτύπωμα της πανδημίας έχει σβήσει. Η διάκριση ανάμεσα σε πραγματική ανάκαμψη και μετακύληση είναι κρίσιμη, ώστε να αξιολογηθεί σωστά το τι συνέβη και να σχεδιαστούν αποτελεσματικότερες πολιτικές προστασίας για μελλοντικές υγειονομικές κρίσεις.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ένα βήμα πιο κοντά σε ένα καθολικό εμβόλιο για όλες τις αναπνευστικές λοιμώξεις είναι οι επιστήμονες

12:19 - grammateia
Επιστήμονες του Stanford Medicine έκαναν ένα καθοριστικό βήμα προς ένα και μόνο εμβόλιο που θα προστατεύει από όλες τις αναπνευστικές λοιμώξεις.

Ένα καθολικό εμβόλιο, ικανό να προστατεύει από οποιονδήποτε παθογόνο οργανισμό, αποτελεί εδώ και καιρό το ζητούμενο για τους επιστήμονες. Ερευνητές του Stanford Medicine και συνεργάτες τους έκαναν ένα καθοριστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Σε μελέτη σε ποντίκια, οι ερευνητές ανέπτυξαν μια καθολική εμβολιαστική φόρμουλα που προστατεύει από ένα ευρύ φάσμα αναπνευστικών ιών, βακτηρίων, ακόμη και αλλεργιογόνων.

Το εμβόλιο χορηγήθηκε ενδορρινικά σε ποντίκια. Με τρεις δόσεις, τα ζώα προστατεύονταν από τον SARS-CoV-2 και άλλους κορονοϊούς για τουλάχιστον τρεις μήνες. Σε μη εμβολιασμένα ποντίκια, οι λοιμώξεις προκαλούσαν σοβαρή απώλεια βάρους και συχνά θάνατο, με έντονη φλεγμονή στους πνεύμονες. Αντίθετα, τα εμβολιασμένα ζώα εμφάνισαν ελάχιστα συμπτώματα και καθαρούς πνεύμονες από ιικό φορτίο.

Οι ειδικοί στον τομέα δήλωσαν ότι η μελέτη ήταν «πραγματικά πρωτοποριακή» παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο και θα μπορούσε να αποτελέσει «ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός».

Έτοιμο σε 5 με 7 χρόνια

Στη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, οι ερευνητές έδειξαν ότι τα εμβολιασμένα ποντίκια προστατεύονταν από τον SARS-CoV-2 και άλλους κορονοϊούς, από τα βακτήρια Staphylococcus aureus και Acinetobacter baumannii (συχνές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις), καθώς και από τα ακάρεα οικιακής σκόνης, που αποτελούν κοινό αλλεργιογόνο.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη έδειξε ότι το εμβόλιο αφήνει τα λευκά αιμοσφαίρια στους πνεύμονές μας – που ονομάζονται μακροφάγα – σε «συναγερμό» και έτοιμα να αναλάβουν δράση ανεξάρτητα από το ποια λοίμωξη προσπαθεί να εισβάλει. Αυτή η αυξημένη κατάσταση ετοιμότητας οδήγησε σε 100 έως 1.000 φορές μείωση των ιών που περνούν μέσω των πνευμόνων και στο σώμα.

 

Εάν η προσέγγιση είναι επιτυχής στον άνθρωπο, ένα τέτοιο εμβόλιο θα μπορούσε να αντικαταστήσει τα πολλαπλά ετήσια εμβόλια για εποχικές αναπνευστικές λοιμώξεις και να είναι άμεσα διαθέσιμο σε περίπτωση εμφάνισης νέας πανδημίας.

Ο επικεφαλής συγγραφέας, Δρ. Bali Pulendran, από το Stanford Medicine, δήλωσε: «Φανταστείτε να παίρνετε ένα ρινικό σπρέι τους φθινοπωρινούς μήνες που σας προστατεύει από όλους τους αναπνευστικούς ιούς, συμπεριλαμβανομένης της COVID-19, της γρίπης, του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού και του κοινού κρυολογήματος, καθώς και από βακτηριακή πνευμονία και αλλεργιογόνα στις αρχές της άνοιξης».

Πιστεύει ότι δύο δόσεις του ρινικού σπρέι θα ήταν αρκετές για να παρέχουν προστασία στους ανθρώπους. Εκτιμά ότι το εμβόλιο μπορεί να είναι διαθέσιμο σε πέντε έως επτά χρόνια, εάν υπάρχει επαρκής χρηματοδότηση.

Γιατί το νέο εμβόλιο διαφέρει από τα υπάρχοντα

Το νέο εμβόλιο διαφέρει από όλα όσα χρησιμοποιούνται σήμερα. Όλα τα εμβόλια έχουν βασιστεί στην ίδια θεμελιώδη αρχή: μιμούνται ένα χαρακτηριστικό συστατικό του παθογόνου – όπως οι πρωτεΐνες ακίδας του SARS-CoV-2 – ώστε να εκπαιδεύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει το πραγματικό παθογόνο και να αντιδρά γρήγορα.

Ωστόσο, τα εμβόλια χάνουν την αποτελεσματικότητά τους όταν τα παθογόνα μεταλλάσσονται ή όταν εμφανίζονται νέα παθογόνα. Γι’ αυτό απαιτούνται κάθε χρόνο νέα αναμνηστικά εμβόλια για την COVID-19 και τη γρίπη.

Το νέο εμβόλιο δεν μιμείται κάποιο τμήμα παθογόνου. Αντίθετα, μιμείται τα σήματα που χρησιμοποιούν τα ανοσοκύτταρα για να επικοινωνούν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης. Με αυτή τη στρατηγική ενοποιεί τους δύο κλάδους της ανοσίας, την έμφυτη και την επίκτητη, δημιουργώντας έναν μηχανισμό ανατροφοδότησης που διατηρεί μια ευρεία ανοσολογική απόκριση.

 

Οι ερευνητές σχεδιάζουν δοκιμές σε ανθρώπους, αρχικά με μελέτη ασφάλειας Φάσης Ι και εάν είναι επιτυχής με μεγαλύτερη κλινική δοκιμή.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η τροπική ασθένεια που απειλεί την Ευρώπη – Στο «κόκκινο» και η Ελλάδα

12:18 - grammateia

Ορατός ο κίνδυνος από την «εισβολή» κουνουπιών από θερμά κλίματα στην Ευρώπη.

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει μία νέα μελέτη για τον κίνδυνο που ελλοχεύει στην Ευρώπη λόγω της μετακίνησης πληθυσμών κουνουπιών από θερμά κλίματα. Οι επιστήμονες μιλούν για το σοβαρό ενδεχόμενο περαιτέρω εξάπλωσης του ιού τσικουνγκούνια (chikungunya) σε όλη την Ευρώπη.

Οι ολοένα και πιο υψηλές θερμοκρασίες που καταγράφονται κάθε χρόνο λόγω της κλιματικής κρίσης σημαίνουν ότι οι μολύνσεις των ανθρώπων από τον συγκεκριμένο ιό είναι πλέον πιθανές για περισσότερους από έξι μήνες το χρόνο στην Ισπανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, και για δύο μήνες το χρόνο στη νοτιοανατολική Αγγλία.

 συνεχιζόμενη υπερθέρμανση του πλανήτη είναι σημάδι ότι αποτελεί πλέον θέμα χρόνου η ασθένεια να επεκταθεί περαιτέρω προς τα βόρεια, αναφέρουν οι επιστήμονες. Η ανάλυση είναι η πρώτη που αξιολογεί πλήρως την επίδραση της θερμοκρασίας στον χρόνο επώασης του ιού στο ασιατικό κουνούπι τίγρης, το οποίο έχει εισβάλει στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες. Η μελέτη διαπίστωσε ότι η ελάχιστη θερμοκρασία στην οποία θα μπορούσαν να εμφανιστούν μολύνσεις είναι 2,5°C χαμηλότερη από τις προηγούμενες, λιγότερο αξιόπιστες, εκτιμήσεις, αντιπροσωπεύοντας μια «αρκετά σοκαριστική» διαφορά, επισημαίνουν οι ερευνητές.

Υπενθυμίζεται ότι, ένας μικρός αριθμός κρουσμάτων έχει αναφερθεί σε περισσότερες από 10 ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία χρόνια, αλλά μεγάλης κλίμακας επιδημίες εκατοντάδων κρουσμάτων έπληξαν τη Γαλλία και την Ιταλία το 2025.

Ο Δρ. Steven White, από το UK Centre for Ecology and Hydrology (UKCEH), δήλωσε: «Πριν από είκοσι χρόνια, αν λέγαμε ότι θα είχαμε τσικουνγκούνια και δάγκειο πυρετό στην Ευρώπη, όλοι θα μας περνούσαν για τρελούς: πρόκειται για τροπικές ασθένειες. Τώρα όλα έχουν αλλάξει. Αυτό οφείλεται σε αυτό το χωροκατακτητικό κουνούπι και την κλιματική αλλαγή – είναι πραγματικά τόσο απλό».

Να σημειωθεί ότι, η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Royal Society Interface, χρησιμοποίησε δεδομένα από 49 προηγούμενες μελέτες για τον ιό chikungunya σε κουνούπια τίγρης για να προσδιορίσει τον χρόνο επώασης σε όλο το εύρος θερμοκρασιών για πρώτη φορά.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η ανώτερη θερμοκρασία για τη μετάδοση είναι 13C-14C, που σημαίνει ότι οι μολύνσεις μπορούν να εμφανιστούν για περισσότερους από έξι μήνες του έτους στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Ελλάδα, και για τρεις έως πέντε μήνες του έτους στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία και δώδεκα άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η ελάχιστη θερμοκρασία είχε εκτιμηθεί προηγουμένως στους 16C-18C, που σημαίνει ότι πλέον υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης κρουσμάτων chikungunya σε περισσότερες περιοχές και για μεγαλύτερες περιόδους.

Τι είναι ο ιός τσικουνγκούνια (chikungunya)

Ο ιός Chikungunya εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1952 στην Τανζανία και περιορίστηκε σε τροπικές περιοχές, όπου υπάρχουν εκατομμύρια λοιμώξεις ετησίως. Η ασθένεια προκαλεί σοβαρό και παρατεταμένο πόνο στις αρθρώσεις, ο οποίος είναι εξαιρετικά εξουθενωτικός και μπορεί να αποβεί μοιραίος σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους.

Το ασιατικό κουνούπι τίγρης (Aedes albopictus), το οποίο τσιμπάει κατά τη διάρκεια της ημέρας, κινείται βόρεια σε όλη την Ευρώπη καθώς αυξάνονται οι θερμοκρασίες. Έχει εντοπιστεί μάλιστα και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχουν δαπανηρά εμβόλια για τον ιό τσικουνγκούνια, αλλά η καλύτερη προστασία είναι να αποφύγετε το τσίμπημα.

Όταν κάποιο κουνούπι τσιμπήσει ένα μολυσμένο άτομο, ο ιός chikungunya εισέρχεται στο έντερό του. Στη συνέχεια, μετά από μια περίοδο επώασης, ο ιός υπάρχει στο σάλιο του κουνουπιού, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να μολύνει το επόμενο άτομο που θα τσιμπήσει. Αλλά αν αυτή η περίοδος επώασης είναι μεγαλύτερη από τη διάρκεια ζωής του κουνουπιού, ο ιός δεν μπορεί να εξαπλωθεί.

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

Έλληνες ερευνητές ανακάλυψαν το μονοκλωνικό αντίσωμα PHRX-1212

12:16 - grammateia

Σημαντικά νέα για την Phragma Therapeutics και την Thera Phragma, καθώς η επένδυση στην Ελλάδα για ανάπτυξη καινοτομίας για τη Θεραπεία Νευρολογικών Διαταραχών, αποφέρει του πρώτους καρπούς. Συγκεκριμένα, μετά από δοκιμές εκατοντάδων μορίων τα τελευταία δύο χρόνια, ανακαλύφθηκε το μονοκλωνικό αντίσωμα με την κωδική ονομασία, PHRX-1212, το οποίο σύμφωνα με τα πειραματικά μοντέλα, δείχνει ότι μπορεί να συμβάλλει στην αποκατάσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού (Blood–Brain Barrier, BBB).

Σημειώνεται ότι η αποκατάσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού είναι ένα σημαντικό ερευνητικό ζητούμενο διεθνώς, γιατί η δυσλειτουργία του συνδέεται με νευροεκφυλιστικές ασθένειες (Σκλήρυνση κατά Πλάκας Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, αλλά και βλάβες του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) (εγκεφαλικό, τραύμα).

Παρότι η αποκατάσταση είναι ένα έργο με μεγάλες τεχνικές δυσκολίες, επειδή ο φραγμός είναι εξαιρετικά πολύπλοκη μικροαγγειακή δομή και πρέπει να «επισκευαστεί» χωρίς να διαταραχθεί η φυσιολογική του λειτουργία, τα αποτελέσματα από την έρευνα που έχει γίνει από την Thera Phragma, στην Ελλάδα, είναι άκρος ενθαρρυντικά. Την εταιρεία στελεχώνουν Έλληνες ερευνητές υπό τον συντονισμό του Δρ. Σπύρου Παπαπετρόπουλου και της ομάδας Ελλήνων επιστημόνων οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε ΗΠΑ, Αυστραλία και Ελλάδα, κατέχοντας μεγάλη εμπειρία και εξειδίκευση, στις νευροεπιστήμες, τη βιοτεχνολογία, την φαρμακευτική ανάπτυξη, αλλά και στην επιχειρηματικότητα.

Η Phragma Therapeutics έχει ήδη αναπτύξει μια ολοκληρωμένη, πειραματική πλατφόρμα για τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό βασισμένη σε ανθρώπινα πρωτογενή εγκεφαλικά ενδοθηλιακά κύτταρα και σε προηγμένα μικροσκοπικά φυσιολογικά συστήματα (BBB–Chip), τα οποία αναπαράγουν με υψηλή πιστότητα την αρχιτεκτονική, την λειτουργία και την παθολογία του ανθρώπινου αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Με απλά λόγια, επινοήθηκε ένα μικροσκοπικό τεχνητό μοντέλο του φραγμού εγκεφάλου–αίματος, χρήσιμο για πειραματικές δοκιμές, καθώς μιμείται ρεαλιστικά το ανθρώπινο περιβάλλον, Όπως εξηγεί ο Ιωσήφ Πεδιαδιτάκης, Αντιπρόεδρος και Επικεφαλής Βιολογίας της Phragma Therapeutics και Thera Phragma: «Μέσα στον τελευταίο χρόνο, επενδύσαμε συστηματικά σε ανθρώπινα μοντέλα αιματοεγκεφαλικού φραγμού που αποτυπώνουν την πραγματική βιολογία του φραγμού. Αυτή η προσέγγιση μάς επέτρεψε να αναδείξουμε το PHRX-1212 ως τον κύριο υποψήφιο θεραπευτικό παράγοντα και να προχωρήσουμε με μεγαλύτερη επιστημονική και κλινική βεβαιότητα προς την ανάπτυξή του».

Τα πειραματικά δεδομένα έδειξαν ισχυρή λειτουργική δράση σε πολλαπλά ανθρώπινα in vitro συστήματα, αλλά υποστηρίχθηκαν περαιτέρω και από in vivo μελέτες, στις οποίες το PHRX-1212 παρουσίασε εξαιρετική ανεκτικότητα και καθαρό φαρμακοκινητικό προφίλ, χωρίς κλινικά παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες. Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη και επιπρόσθετες μελέτες αποτελεσματικότητας, με στόχο την ολοκλήρωση της προκλινικής φάσης.

Αναφερόμενος στα επόμενα βήματα των εταιρειών, ο Δρ. Σπύρος Παπαπετρόπουλος, Προέδρος του διοικητικού συμβουλίου της Phragma Therapeutics Inc και επικεφαλής της Thera Phragma IKE, δήλωσε: «Το να έχουμε στα χέρια μας το PHRX-1212, ένα ισχυρό υποψήφιο θεραπευτικό παράγοντα για την αποκατάσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, είναι ένα σημαντικό βήμα μέχρι το επόμενο, όταν θα περάσουμε από την προκλινική έρευνα στις κλινικές δοκιμές. Στο επόμενο διάστημα θα εστιάσουμε στη συγκέντρωση των κρίσιμων δεδομένων που απαιτούνται για την κατάθεση φακέλου στον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) το 2027, ανοίγοντας τον δρόμο για την έναρξη κλινικών δοκιμών πρώτης φάσης. Αυτή η επιτυχία επιβεβαιώνει την απόφαση μας για την ίδρυση της Thera Phragma στην Ελλάδα. Η χώρα μας μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη καινοτομίας πρώτης γραμμής, χάρη και στο υψηλό επιστημονικό δυναμικό, αλλά πλέον και στις υποδομές. Η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες να αναπτύξει ένα οικοσύστημα βιοφαρμακευτικής έρευνας και να συμμετέχει στη διεθνή σκηνή, την εποχή της αλματώδους ανάπτυξης της βιοτεχνολογίας, εισφέροντας πολλαπλά οφέλη εγχωρίως, σε επιστημονικό, οικονομικό και θεραπευτικό πεδίο. Πιστεύουμε ότι η δραστηριοποίηση και οι επιτυχίες της Thera Phragma θα συμβάλλουν σε αυτή την κατεύθυνση».

—————————————————————————————————–

Η Thera Phragma Therapeutics είναι μια εταιρεία βιοτεχνολογίας με έδρα τη Βοστώνη, εξειδικευμένη στην έρευνα και ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών για την αντιμετώπιση ασθενειών που σχετίζονται με τη λειτουργεία των βιολογικών προστατευτικών φραγμών καίριων οργάνων, όπως του εγκέφαλου, του οφθαλμού και του εντέρου. Το κύριο πρόγραμμα της εταιρείας στοχεύει στην αποκατάσταση της παθολογικής λειτουργίας του Αιματο-Εγκεφαλικού φραγμού σε νευρολογικές παθήσεις όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, η νόσος του Πάρκινσον, το εγκεφαλικό επεισόδιο, και η πολλαπλή σκλήρυνση. Παράλληλα η εταιρεία αναπτύσσει έναν δεύτερο, συμπληρωματικό άξονα καινοτομίας (BBB opening), αναπτύσσοντας τεχνολογία που θα ενισχύει τη διαπερατότητα θεραπευτικών παραγόντων (για γονιδιακές, κυτταρικές και RNA θεραπείες, καθώς και άλλων μακρομορίων) στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ). Με αυτό τον τρόπο δηλ. θα επιτρέπεται η διείσδυση και η ελεγχόμενη μεταφορά των παραγόντων εντός του ΚΝΣ, που μέχρι σήμερα δεν μπορούν να φτάσουν αποτελεσματικά στον εγκέφαλο, βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα και την στοχευμένη δράση τους, σε ασθενείς με παθήσεις του εγκεφάλου.

Η εταιρεία συνεργάζεται με την AbCellera στο πλαίσιο της ανακάλυψης και αξιολόγησης αντισωμάτων, διατηρεί ερευνητικές διασυνδέσεις με το Stanford University, με επιστημονική συνδρομή από τον Καθηγητή William H. Robinson και μέσω της ελληνικής θυγατρικής Thera Phragma, αναπτύσσει συνέργειες στην Ελλάδα με το Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (BRFAA), με την υποστήριξη του Καθηγητή Ανδρέα Παπαπετρόπουλου. Παράλληλα, η Thera Phragma αποτελεί μέλος του εθνικού μητρώου νεοφυών επιχειρήσεων Elevate Greece.

Η ίδρυση της  Thera Phragma στην Ελλάδα από ομάδα διακεκριμένων επιστημόνων με επιχειρηματική εμπειρία και δραστηριότητα διεθνώς (βλ. παρακάτω βιογραφικά σημειώματα) αποτελεί ισχυρή ένδειξη εμπιστοσύνης στις προοπτικές της χώρας στο πεδίο της καινοτομίας, ειδικότερο στον τομέα της βιοτεχνολογίας, με άμεσο και θετικό αντίκτυπο στην οικονομία, την κοινωνία, και το επιστημονικό της μέλλον.

Η επιστημονική ομάδα της Phragma Therapeutics έχει δημοσιεύσει εκτενή ανασκόπηση στο Pharmacological Reviews (ASPET) , ένα από τα κορυφαία περιοδικά φαρμακολογίας παγκοσμίως, αναδεικνύοντας τον ρόλο του αιματοεγκεφαλικού φραγμού ως κρίσιμου μηχανισμού νόσου και τις αναδυόμενες θεραπευτικές και τεχνολογικές προσεγγίσεις. Η δημοσίευση αυτή ενισχύει την επιστημονική αξιοπιστία και τη στρατηγική εξωστρέφεια της εταιρείας στη διεθνή κοινότητα.

—————————————————————————————————–

Αναφορικά με τους συνιδρυτές της Phragma Therapeutics Inc και της Ελληνικής Θυγατρικής της Thera Phragma I.K.E.:

Δρ. Σπύρος Παπαπετρόπουλος

Ο Δρ. Σπύρος Παπαπετρόπουλος είναι Νευρολόγος και Νευροεπιστήμονας. Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών και εξειδικεύτηκε στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου στο National Hospital for Neurology and Neurosurgery του Λονδίνου. Αποτελεί αναγνωρισμένο και καταξιωμένο στέλεχος της παγκόσμιάς βιοφαρμακευτικής βιομηχανίας με 27 χρόνια επιτυχούς καριέρας στη ιατρική, τη βιοφαρμακευτική έρευνα, με περισσότερες από 170 δημοσιεύσεις και περίπου 12.000 αναφορές και πολλές πατέντες, καθώς και πολυάριθμα projects για την έγκριση νέων φαρμάκων σε διάφορες νευρολογικές και ψυχιατρικές παθήσεις, στα οποία ήταν επικεφαλής.

Σήμερα είναι Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Phragma Therapeutics Inc. και επικεφαλής της ελληνικής θυγατρικής Thera Phragma I.K.E. Είναι επίσης Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Neuphoria Therapeutics Inc (εισηγμένης στο NASDAQ), Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Lipocine Therapeutics Inc (εισηγμένης στο NASDAQ), Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Neurala Biosciences Ltd καθώς και ιδρυτής και Πρόεδρος της Encephalos Life Sciences LLC. Έχει διατελέσει Καθηγητής Νευρολογίας στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, επιστημονικός σύμβουλος του Massachusetts General Hospital στη Βοστώνη και έχει υπηρετήσει σε ανώτερες θέσεις σε κορυφαίες εταιρείες όπως η Biogen Inc, Allergan Inc, Pfizer Inc, Teva Pharmaceuticals και Acadia Pharmaceuticals Inc.

Με ένα μεγάλο κεφάλαιο γνώσης και εμπειρίας στην ανάπτυξη και προώθηση καινοτόμων θεραπειών, συνδυάζοντας την ιατρική επιστήμη με επιχειρηματικές στρατηγικές στον τομέα της υγείας, ο Δρ. Παπαπετρόπουλος έχει καθοδηγήσει πολυάριθμα προγράμματα βιοφαρμακευτικής έρευνας, (μικρά μόρια, βιολογικά προϊόντα, γονιδιακές θεραπείες), και έχει αναλάβει σημαντικά projects για παγκόσμιες εγκρίσεις νέων φαρμάκων και λανσαρίσματα προϊόντων. Παράλληλα έχει αναλάβει τον μετασχηματισμό αναπτυσσόμενων εταιρειών και έχει συμμετάσχει σε στρατηγικές συνεργασίες και συμφωνίες συγχωνεύσεων, που εκτιμώνται σε δισεκατομμύρια δολάρια, ενισχύοντας τη δημιουργία αξίας για μετόχους και επενδυτές.

Δρ. Ιωσήφ Πεδιαδιτάκης

Ο Δρ. Πεδιαδιτάκης σπούδασε μοριακή βιολογία και βιοτεχνολογία στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, κατέχει μεταπτυχιακό στη μοριακή βιολογία, διδακτορικό στις νευροεπιστήμες και έχει μεταδιδακτορική έρευνα στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ). Έχει συνεισφέρει σημαντικά στην προκλινική έρευνα για νευροεκφυλιστικές παθήσεις, συνδυάζοντας προηγμένες τεχνολογίες και καινοτόμα μοντέλα για την ανακάλυψη νέων θεραπειών.

Ο Δρ. Ιωσήφ Πεδιαδιτάκης είναι Αντιπρόεδρος της Thera Phragma και επικεφαλής του Τμήματος Βιολογίας στην PhragmaTherapeutics, όπου ηγείται της ανάπτυξης φαρμάκων για την αποκατάσταση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Με πολυετή εμπειρία σε κορυφαίες εταιρείες, όπως η Emulate Inc. και η Alchemab Therapeutics, έχει συμβάλει στην ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών, όπως το Brain–Chip, το οποίο βραβεύτηκε ως μία από τις κορυφαίες καινοτομίες του 2021.

Δρ. Αντρέας Παπαπετρόπουλος 

Ο Δρ. Αντρέας Παπαπετρόπουλος σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών, έλαβε το διδακτορικό του στη Φαρμακολογία στο πανεπιστήμιο Yale, όπου εργάστηκε επί δεκαετία και ως μεταδιδακτορικός ερευνητής. Σήμερα είναι Καθηγητής Φαρμακολογίας στο Τμήμα Φαρμακευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, συνεργαζόμενος Ερευνητής στο Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών και συν-ιδρυτής της Phragma Therapeutics. Έχει διατελέσει Adjunct και επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Ευρώπης (Maastricht University) και της Βορείου Αμερικής (McGill University, LSU, UTMB, UMDNJ). Έχει εκλεγεί Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Φαρμακολογίας (EPHAR), καθώς και Fellow της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας και της Βρετανικής Εταιρείας Φαρμακoλογίας. Έχει επίσης υπηρετήσει ως μέλος των συντακτικών επιτροπών σε περιοδικά της Βρετανικής και της Αμερικανικής Φαρμακολογικής Εταιρείας και της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας και κριτής σε περισσότερα από 60 διεθνή περιοδικά, και 26 ιδιωτικούς και κρατικούς φορείς χρηματοδότησης στην Ευρώπη, Αμερική και Ασία.

Η έρευνα του εστιάζεται στους μοριακούς μηχανισμούς δράσης και στην προκλινική αξιολόγηση φαρμάκων. Το συνολικό δημοσιευμένο του έργο σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά αριθμεί 204 εργασίες οι οποίες έχουν 28.000 αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία (h–index 76). 

Bill Robinson, MD, PhD

Ο Bill Robinson έλαβε τα πτυχία BS, MD και PhD από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και ολοκλήρωσε την κλινική του εκπαίδευση στην Εσωτερική Παθολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο. Σήμερα είναι επικεφαλής του Τμήματος Ανοσολογίας και Ρευματολογίας στο Τμήμα Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και διαχειρίζεται ένα ερευνητικό εργαστήριο που διερευνά τους ρόλους των Β κυττάρων, των αντισωμάτων και της εγγενούς ανοσίας, στην αυτοανοσία και την αρθρίτιδα, ενώ ασκεί και την κλινική ιατρική ως Ρευματολόγος.

Εκτός της Thera Phragma, o Bill Robinson είναι συνιδρυτής πολλών εταιρειών βιοτεχνολογίας, είναι διαρκώς παρών στο επιχειρηματικό πεδίο, έχει περισσότερες από είκοσι κατατεθειμένες αιτήσεις για πατέντες και θεωρείται ηγέτης σκέψης (thought leader) στη μεταφραστική ανοσολογία.

Matthew Brennan MSc, MBA

Ο Matt είναι αντιπρόεδρος της Bionomics, (εισηγμένης στο NASDAQ), εταιρείας βιοτεχνολογίας στην Αυστραλία και θεωρείται διαλειτουργικός (cross–functional) ηγέτης στη βιοτεχνολογία και την επιχειρηματικότητα, με πάνω από μια δεκαετία εμπειρίας στην ανακάλυψη φαρμάκων και την επιχειρηματική ανάπτυξη. Είναι συγγραφέας και εφευρέτης με περισσότερες από 10 δημοσιεύσεις και κατατεθειμένες πατέντες. Σπούδασε Κυτταρική και Μοριακή Βιολογία στο Northeastern University από όπου αποφοίτησε με άριστα, έχοντας δευτερεύουσες σπουδές στην Ψυχολογία και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έχει M.B.A. από το Babson College και πιστοποίηση Γενικής Διοίκησης από το Graduate School of Business του Πανεπιστημίου του Stanford.

Η καριέρα του ξεκίνησε ως επιστήμονας, όπου συνέβαλε σημαντικά στην ανακάλυψη και ανάπτυξη θεραπευτικών ουσιών επόμενης γενιάς, όπως οι αναστολείς KRAS που αναπτύσσονται από την Revolution Medicines, ο αναστολέας Beta–catenin/TCF4 της Fog Pharma και διάφορα προγράμματα ανοσολογικών αντισωμάτων και νανοσωμάτων της Sanofi. Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις στην Ipsen ως μέλος της ομάδας Global External Innovation and Partnering, όπου συμμετείχε σε πολλές επιτυχημένα επιχειρηματικά projects και ήταν μέλος της ιδρυτικής ομάδας της Vigil Neuroscience και επικεφαλής της επιχειρηματικής της ανάπτυξης, έχοντας κρίσιμο ρόλο στην προώθηση κλινικών ερευνητικών προγραμμάτων, μέσα από ιδιωτικές και δημόσιες χρηματοδοτήσεις.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ζήτηση Ιατρών (για εγκατάσταση σε περιοχή κοντά στο Παρίσι )

8:23 - grammateia

Δήμος σε υποστηριζόμενη ζώνη εγκατάστασης (ZIP) αναζητά Γενικό Ιατρό για μόνιμη εγκατάσταση και άμεση έναρξη δραστηριότητας.

🔹 Οφέλη & Παροχές

  • Εφάπαξ επίδομα πρώτης εγκατάστασης: 10000 €
  • Ετήσιες προσαυξήσεις επιδόματος θεράποντος ιατρού (FMT)
  • Δυνατότητα πρόσθετων συμβατικών κινήτρων μέσω ασφάλισης
  • Δωρεάν κατοικία για 1ο έτος
  • Δωρεάν πλήρως εξοπλισμένο ιατρείο για 1ο έτος
  • Διοικητική υποστήριξη για διαδικασίες εγκατάστασης

🔹 Συνθήκες άσκησης

  • Μοναδικός γιατρός στην περιοχή
  • Έτοιμη βάση ασθενών
  • Δυνατότητα εξέτασης ~20 ασθενών ημερησίως
  • Σταθερή ζήτηση και άμεση επαγγελματική αποκατάσταση
  • Ευέλικτο ωράριο

🔹 Προφίλ

  • Πτυχίο Ιατρικής αναγνωρίσιμο στη Γαλλία (ΕΕ ή διαδικασία αναγνώρισης)
  • Ενδιαφέρον για οικογενειακή / γενική ιατρική
  • Βασική γνώση γαλλικής

Ιδανική ευκαιρία για γιατρό που επιθυμεί γρήγορη επαγγελματική εγκατάσταση με χαμηλό αρχικό κόστος και εγγυημένη ροή ασθενών.

Επικοινωνήστε για πλήρεις πληροφορίες στο +306970686762 ή στείλτε μηνυμα στο [email protected]

Επικοινωνήστε για πλήρεις πληροφορίες.

Elissavet Tsaousidou
Chargée de Recherche Sénior en Recrutement Europe
+30 69 70 68 67 62
41 avenue de Villiers 75017 PARIS

 

 

Στο μικροσκόπιο οι ασθένειες απο τσιμπούρια

12:55 - grammateia

Καθηγητής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας επικεφαλής μεγάλης μελέτης για την Ελλάδα
Μια εκτεταμένη επιστημονική ανασκόπηση για τα τσιμπούρια και τα νοσήματα
που μεταδίδουν στην Ελλάδα παρουσιάζει την πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα
εικόνα για τα είδη τσιμπουριών, τα παθογόνα που μεταφέρουν και τους κινδύνους
για ανθρώπους και ζώα. Επικεφαλής της μελέτης είναι ο Καθηγητής Ανατομίας
Παναγιώτης Καράνης, ο οποίος συνδέεται με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου
Λευκωσίας και με την Ιατρική Σχολή και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του
Πανεπιστημίου της Κολωνίας στη Γερμανία. Η μελέτη συγκεντρώνει δεδομένα ενός
ολόκληρου αιώνα (έως το 2020) και καταγράφει ότι στην Ελλάδα έχουν εντοπιστεί
26 είδη σκληρών τσιμπουριών που παρασιτούν σε ανθρώπους και ζώα, με
περισσότερα από τα μισά να είναι φορείς παθογόνων μικροοργανισμών. Πολλά
από αυτά μπορούν να μεταδώσουν περισσότερες από μία ασθένειες, γεγονός που
αυξάνει τη σημασία της επιδημιολογικής επιτήρησης.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι κλιματικές συνθήκες της χώρας ευνοούν την
ανάπτυξη και εξάπλωση των τσιμπουριών. Η αύξηση της θερμοκρασίας και οι
περιβαλλοντικές αλλαγές ενδέχεται να ενισχύσουν τον πληθυσμό τους και να
επηρεάσουν τη γεωγραφική κατανομή τους, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης
νέων λοιμώξεων. Τα τσιμπούρια μπορούν να μεταδώσουν ιούς, βακτήρια
και παράσιτα που προκαλούν ασθένειες όπως εγκεφαλίτιδα από τσιμπούρια,
αιμορραγικό πυρετό Κριμαίας-Κονγκό, μεσογειακό κηλιδώδη
πυρετό, αναπλάσμωση και άλλες λοιμώξεις.
Αν και ορισμένες από αυτές είναι σπάνιες, η παρουσία τους έχει καταγραφεί
επιστημονικά και απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση. Η μελέτη υπογραμμίζει ότι
αρκετές λοιμώξεις πιθανόν υποδιαγιγνώσκονται λόγω περιορισμένων δεδομένων,
έλλειψης εθνικής βάσης καταγραφής και χαμηλής κλινικής υποψίας.
Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας έχουν εντοπιστεί σημαντικά ποσοστά
αντισωμάτων στον πληθυσμό, γεγονός που υποδηλώνει προηγούμενη έκθεση
σε παθογόνα που μεταδίδονται από τσιμπούρια.
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στον ρόλο των ζώων συντροφιάς, καθώς μελέτες
δείχνουν ότι μεγάλος αριθμός σκύλων φέρει τσιμπούρια, ενώ μέρος αυτών
μεταφέρει μικροοργανισμούς με πιθανότητα μετάδοσης και στον άνθρωπο.

 

 

Πηγη:HealthDaily