350-20260120-Ανακοίνωση-της-ΕΕΕΙ-για-διαδικασίες-επιλογής-προσωρινών-προϊσταμένων-ΤΕΠ
..
Ροή
Ένας στους πέντε καρδιαγγειακούς θανάτους συνδέεται με περιβαλλοντικούς παράγοντες
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (ΕΚΕ) χαιρετίζει την ιστορική κοινή δήλωση που δημοσιεύθηκε στις 20 Ιανουαρίου από την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία (ESC), το Αμερικανικό Κολλέγιο Καρδιολογίας (ACC), την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) και την Παγκόσμια Ομοσπονδία Καρδιάς (WHF), η οποία αναδεικνύει τους περιβαλλοντικούς παράγοντες ως μείζονες κινδύνους για την καρδιαγγειακή υγεία.
Σύμφωνα με τη δήλωση, παράγοντες όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, ο θόρυβος, η μόλυνση από χημικά και πλαστικά, η έκθεση σε τεχνητό φως και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής -συμπεριλαμβανομένων των ακραίων θερμοκρασιών- συμβάλλουν σε 4 έως 6 εκατομμύρια καρδιαγγειακούς θανάτους ετησίως, δηλαδή περίπου στο 20% των θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα παγκοσμίως.
Οι επιστημονικές αυτές διαπιστώσεις καθιστούν σαφές ότι οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως δευτερεύον ζήτημα, αλλά πρέπει να ενσωματωθούν ισότιμα στις στρατηγικές πρόληψης, διάγνωσης και διαχείρισης των καρδιαγγειακών παθήσεων, μαζί με τους παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου όπως π.χ., το κάπνισμα, η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης.
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία υπογραμμίζει την ανάγκη για άμεσες, συντονισμένες και αποτελεσματικές πολιτικές παρεμβάσεις, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα, τη μείωση της ηχορύπανσης και την προστασία των ευάλωτων πληθυσμών, οι οποίοι πλήττονται δυσανάλογα από την περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Ο Πρόεδρος της ΕΚΕ, Καθηγητής Καρδιολογίας ΕΚΠΑ, κ. Κ. Τούτουζας αναφέρει: «Η προστασία της καρδιαγγειακής υγείας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προστασία του περιβάλλοντος. Ένα καθαρότερο, πιο βιώσιμο και υγιές περιβάλλον αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου και τη βελτίωση της δημόσιας υγείας.
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία δεσμεύεται να συνεχίσει να στηρίζει την επιστημονική έρευνα, την ενημέρωση των πολιτών και τη συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς, ώστε η πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων να λαμβάνει υπόψη και τις σύγχρονες περιβαλλοντικές προκλήσεις».
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Οστεοαρθρίτιδα: Ελπίδες για θεραπεία από επιστήμονες του Στάνφορντ – Πέτυχαν «αναγέννηση» χόνδρου
Οι επιστήμονες «ξεκλείδωσαν» μηχανισμό αναγέννησης του αρθρικού χόνδρου, προσφέροντας νέα προοπτική για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον.
Μια σημαντική ανακάλυψη από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, φέρνει νέα δεδομένα στη μάχη κατά της οστεοαρθρίτιδας, μιας πάθησης που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως και προκαλεί φθορά στον αρθρικό χόνδρο, πόνο και δυσκολία στην κίνηση.
Σε πειραματική δοκιμή που πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια, με φθορά χόνδρου λόγω ηλικίας ή τραυματισμού, οι ερευνητές σημείωσαν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Κατάφεραν να ενεργοποιήσουν φυσικούς μηχανισμούς αναγέννησης, «μπλοκάροντας» τη δράση μιας πρωτεΐνης, η οποία σχετίζεται με τη γήρανση. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο χόνδρος που είχε εκφυλιστεί, όχι μόνο σταμάτησε να φθείρεται, αλλά άρχισε να αναδομείται.
Αν τα ευρήματα αυτά επιβεβαιωθούν και σε ανθρώπους, η συγκεκριμένη μέθοδος θα μπορούσε στο μέλλον να δώσει μη χειρουργική λύση για την αντιμετώπιση φθοράς σε αρθρώσεις, όπως το γόνατο και το ισχίο.. Η σχετική μελέτη, δημοσιεύτηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό Science
Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια εκφυλιστική πάθηση των αρθρώσεων που προκαλεί προοδευτική φθορά του αρθρικού χόνδρου (είτε με την πάροδο του χρόνου ή μετά από σοβαρό τραυματισμό), οδηγώντας σε πόνο, δυσκαμψία, οίδημα και δυσκολία στην κίνηση. Οι πιο συχνές αρθρώσεις που επηρεάζονται είναι τα γόνατα, τα ισχία και τα χέρια.
Είναι η πιο κοινή μορφή αρθρίτιδας, γνωστή και ως εκφυλιστική αρθροπάθεια, και αναπτύσσεται αργά, επιδεινούμενη, όπως προαναφέρθηκε, με τον χρόνο.
Τι συμβαίνει στην άρθρωση
- Φθορά χόνδρου: Ο ελαστικός ιστός που καλύπτει τα οστά φθείρεται, με αποτέλεσμα τα οστά να τρίβονται μεταξύ τους.
- Αλλαγές στα οστά: Αναπτύσσονται οστεόφυτα (οστικές προεξοχές) και το υποκείμενο οστό σκληραίνει.
- Φλεγμονή: Μπορεί να συμβεί φλεγμονή του αρθρικού υμένα (που περιβάλλει την άρθρωση) και μείωση του αρθρικού υγρού που λιπαίνει την άρθρωση.
Η πρωτεΐνη‑κλειδί: 15‑PGDH
Στο επίκεντρο της μελέτης βρίσκεται μια πρωτεΐνη που ονομάζεται 15‑υδροξυπροσταγλανδίνη δεϋδρογενάση (15‑PGDH). Τα επίπεδα της 15‑PGDH αυξάνονται με την ηλικία, οδηγώντας στη γήρανση των ιστών και τη μείωση της μυϊκής δύναμης.
Οι επιστήμονες την αποκαλούν επίσης «γεροένζυμο» (gerozyme) και δρα ως αρνητικός ρυθμιστής της αναγέννησης των ιστών. Έχει δε συνδεθεί με τον εκφυλισμό μυών, χόνδρων και άλλων κυττάρων, καθιστώντας την μάλιστα στόχο για θεραπείες αντιγήρανσης.
Το «γεροένζυμο» λοιπόν διασπά, μεταξύ άλλων, την προσταγλανδίνη Ε₂ (PGE₂), μια ουσία σημαντική για τη διέγερση και διατήρηση υγιούς ιστού. Όσο αυξάνεται η δραστηριότητα του «γεροενζήμου», τόσο τα επίπεδα της PGE₂ μειώνονται και μαζί μειώνεται η ικανότητα των κυττάρων να διατηρήσουν ή να αναγεννήσουν ιστούς, όπως είναι ο χόνδρος.
Πώς έγινε η μελέτη
Κατά την έρευνα, οι επιστήμονες χορήγησαν σε ηλικιωμένα ποντίκια, στα οποία είχε ήδη παρατηρηθεί φθορά στον χόνδρο των γονάτων λόγω γήρατος, μια φαρμακευτική ουσία που μπλοκάρει τη δράση του «γεροενζύμου, έναν αναστολέα – μόριο δηλαδή.
Οι ερευνητές χορήγησαν τον αναστολέα με δύο τρόπους:
- με γενική έγχυση στο σώμα, ώστε να επηρεαστεί συνολικά ο οργανισμός
- και με τοπική ένεση απευθείας στην άρθρωση του γόνατος
Και στις δύο περιπτώσεις, οι αρθρώσεις των ηλικιωμένων ποντικών εμφάνισαν σημαντική αύξηση, αναγέννηση, του χόνδρου, ο οποίος έγινε παχύτερος και περισσότερο λειτουργικός, μοιάζοντας με αυτόν που υπάρχει σε νεαρότερα ζώα. Αυτό σημαίνει ότι η θεραπεία αντέστρεψε μερικώς τη φθορά του χόνδρου που προέρχεται από τη γήρανση.
Πώς λειτουργεί η αναγέννηση
Μια εντυπωσιακή διαπίστωση της έρευνας είναι ότι η αναγέννηση του χόνδρου δεν προήλθε από βλαστοκύτταρα, όπως συμβαίνει σε μερικές πειραματικές προσεγγίσεις. Αντίθετα, τα ίδια τα κύτταρα του χόνδρου, που ονομάζονται χονδροκύτταρα, άλλαξαν τη δραστηριότητα των γονιδίων τους, ενεργοποιώντας και πάλι γονίδια που συνδέονται με υγιή, νεανικό χόνδρο και περιορίζοντας όσα προκαλούν φθορά.
Με αυτή την αλλαγή, τα κύτταρα άρχισαν να φτιάχνουν ξανά νέο, υγιή υαλώδη χόνδρο, τον τύπο χόνδρου δηλαδή που χρειάζονται οι αρθρώσεις για να κινούνται ομαλά και να απορροφούν κραδασμούς.
Η σημασία του ευρήματος είναι ότι η θεραπεία αξιοποιεί τις ήδη υπάρχουσες ικανότητες των κυττάρων του σώματος για αναγέννηση, χωρίς να χρειάζεται να προστεθούν εξωτερικά βλαστοκύτταρα.
Αποτροπή αρθρίτιδας μετά από τραυματισμό
Πέρα από τη γήρανση, οι επιστήμονες δοκίμασαν την ίδια θεραπεία σε ποντίκια που είχαν υποστεί τραυματισμό στα γόνατά τους, τύπου ρήξης χιαστού συνδέσμου (ACL), μια συνήθης τραυματική βλάβη σε αθλητές και δραστήριους ανθρώπους.
Χωρίς θεραπεία, περίπου οι μισοί από αυτούς τους τραυματισμούς οδηγούν σε οστεοαρθρίτιδα εντός 15 ετών στους ανθρώπους. Όμως, στα ποντίκια που έλαβαν τον αναστολέα της 15‑PGDH, η ανάπτυξη αρθρίτιδας ήταν σημαντικά μειωμένη, η κινητικότητα ήταν καλύτερη και τα ζώα στήριζαν περισσότερο βάρος στο τραυματισμένο πόδι.
Αποτέλεσμα σε ανθρώπινο ιστό
Οι επιστήμονες προχώρησαν την έρευνα και σε ανθρώπινα δείγματα. Χρησιμοποίησαν ιστό αρθρικού χόνδρου που είχε αφαιρεθεί από ασθενείς κατά τη διάρκεια χειρουργικής αντικατάστασης γόνατος λόγω προχωρημένης οστεοαρθρίτιδας.
Όταν τα δείγματα ανθρώπινου χόνδρου εκτέθηκαν στο μόριο που αναστέλλει την πρωτεΐνη 15‑PGDH, εμφάνισαν σημάδια ενεργοποίησης της διαδικασίας αναγέννησης και παραγωγής νέου, υγιούς αρθρικού χόνδρου. Αυτό δείχνει ότι η θεραπεία έχει πιθανότητες να αποδειχθεί αποτελεσματική και σε ανθρώπινους ιστούς, όχι μόνο σε ζώα..
Κλινικές προοπτικές και μελλοντικά βήματα
Η έρευνα, όμως, δεν σταματά εδώ. Το ίδιο μόριο δοκιμάζεται ήδη σε μορφή χαπιού σε κλινικές μελέτες, για την αντιμετώπιση της μυϊκής αδυναμίας που σχετίζεται με τη γήρανση.
Αν αποδειχθούν ασφαλείς και αποτελεσματικές αυτές οι δοκιμές, ενισχύονται οι ελπίδες ότι θα ανοίξει ο δρόμος και για την αναγέννηση αρθρικού χόνδρου στον άνθρωπο.
Αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να μειώσει ή ακόμα και να καταργήσει την ανάγκη για χειρουργικές επεμβάσεις αντικατάστασης αρθρώσεων, όπως του γόνατος ή του ισχίου, που σήμερα πραγματοποιούνται σε εκατομμύρια ανθρώπους.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
Επαναπροκήρυξη 95 θέσεων ιατρών κλάδου ΕΣΥ
Στην επαναπροκήρυξη 95 θέσεων ειδικευμένων ιατρών κλάδου ΕΣΥ, οι οποίες είχαν κηρυχθεί άγονες σε προηγούμενη διαδικασία, προχωρά το υπουργείο Υγείας.
Αναλυτικότερα, η κατανομή των 95 θέσεων ανά Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ) έχει ως εξής:
2η ΥΠΕ Πειραιώς & Αιγαίου: 37 θέσεις.
3η ΥΠΕ Μακεδονίας: 6 θέσεις.
4η ΥΠΕ Μακεδονίας & Θράκης: 10 θέσεις.
5η ΥΠΕ Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας: 13 θέσεις.
6η ΥΠΕ Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου & Δυτικής Ελλάδας: 21 θέσεις.
7η ΥΠΕ Κρήτης: 8 θέσεις.
Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων ξεκινά την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026, ώρα 12:00, και ολοκληρώνεται την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 12:00, μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας esydoctors.moh.gov.gr.
Πηγη: https://ygeianet.gr/
Εβδομαδιαία εικόνα αναπνευστικών λοιμώξεων στην Ελλάδα: Μείωση COVID‑19 και γρίπης, σταθερά χαμηλά τα επίπεδα RSV
Η επιδημιολογική εικόνα της χώρας μοιάζει σταδιακά να σταθεροποιείται. Η εβδομάδα 03/2026 (12–18 Ιανουαρίου) δείχνει μια τέτοια μετατόπιση: Μια ήρεμη κάμψη στους δείκτες των αναπνευστικών λοιμώξεων, χωρίς όμως να λείπουν οι υπενθυμίσεις ότι η εποχική πίεση παραμένει.
Ο αριθμός των περιστατικών γριπώδους συνδρομής ανά 1.000 επισκέψεις σε υπηρεσίες υγείας μειώθηκε περαιτέρω σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα, δείχνοντας ότι το κύμα εποχικών ιώσεων αρχίζει να υποχωρεί. Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στις σοβαρές οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού (SARI), που οι εισαγωγές ανά 1.000 νοσηλείες μειώθηκαν, επιβεβαιώνοντας τη σταδιακή αποκλιμάκωση της πίεσης στα νοσοκομεία.
COVID‑19: λιγότερες εισαγωγές, χαμηλό ιικό φορτίο
Η θετικότητα στα διαγνωστικά τεστ για SARS‑CoV‑2 μειώθηκε σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα. Στο πλαίσιο της επιτήρησης 2025–2026, ο ΕΟΔΥ καταγράφει καθημερινά τις νέες εισαγωγές COVID‑19 από 84 νοσοκομεία της χώρας. Την εβδομάδα 03/2026 σημειώθηκαν 138 νέες εισαγωγές, έναντι 189 την εβδομάδα 02/2026.
Από το καλοκαίρι του 2025 καταγράφονται σποραδικές διασωληνώσεις και θάνατοι. Την εβδομάδα αναφοράς σημειώθηκε μία νέα διασωλήνωση και έξι θάνατοι. Από την εβδομάδα 01/2024 έως και την εβδομάδα 03/2026, οι θάνατοι σε σοβαρά περιστατικά COVID‑19 ανέρχονται σε 414.
Το παραλλαγμένο στέλεχος XFG συνεχίζει να επικρατεί από τις αρχές Ιουλίου 2025, ενώ το ιικό φορτίο στα αστικά λύματα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.
Γρίπη: μείωση εισαγωγών αλλά υψηλή κυκλοφορία
Η θετικότητα για γρίπη στην κοινότητα μειώθηκε, αν και παραμένει υψηλή. Στη δευτεροβάθμια φροντίδα υγείας καταγράφεται επίσης μείωση. Το σύστημα ενεργητικής καταγραφής νέων εισαγωγών γρίπης δείχνει ότι μετά την ανοδική τάση από την εβδομάδα 48/2025, η εβδομάδα 03/2026 σημείωσε κάμψη: 613 νέες εισαγωγές έναντι 871 την προηγούμενη εβδομάδα.
Κατά την ίδια περίοδο καταγράφηκαν 23 νέα σοβαρά κρούσματα με νοσηλεία σε ΜΕΘ και επτά θάνατοι. Επιπλέον δηλώθηκαν αναδρομικά 13 σοβαρά περιστατικά και ένας θάνατος από την εβδομάδα 02/2026. Συνολικά, από την εβδομάδα 40/2025 έως την εβδομάδα 03/2026 έχουν καταγραφεί 81 σοβαρά κρούσματα και 23 θάνατοι. Από την εβδομάδα 01/2024 έως σήμερα, οι θάνατοι από σοβαρή γρίπη φτάνουν τους 170.
Από τα 2.758 δείγματα που εξετάστηκαν, 485 ήταν θετικά για γρίπη: 484 τύπου Α και ένα τύπου Β. Από τα στελέχη τύπου Α που υποτυποποιήθηκαν, τα 228 ανήκαν στον υπότυπο Α(Η3) και τα 95 στον Α(Η1)pdm09. Το ιικό φορτίο της γρίπης Α στα λύματα παραμένει υψηλό.
RSV: μικρή άνοδος στην κοινότητα
Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV) παρουσίασε αύξηση θετικότητας στην κοινότητα, αν και σε χαμηλά επίπεδα. Στα νοσοκομεία του δικτύου SARI η θετικότητα μειώθηκε περαιτέρω.
Η συνολική εικόνα της εβδομάδας δείχνει μια σταδιακή αποκλιμάκωση των περισσότερων αναπνευστικών λοιμώξεων, με τη γρίπη να παραμένει ο σημαντικότερος παράγοντας πίεσης. Οι υγειονομικές αρχές υπενθυμίζουν τη σημασία των μέτρων πρόληψης, του εμβολιασμού για τις ομάδες υψηλού κινδύνου και της έγκαιρης αναζήτησης ιατρικής φροντίδας σε περίπτωση συμπτωμάτων.
Πηγη: https://virus.com.gr/
Νέα δεδομένα για το pembrolizumab και τις εξατομικευμένες θεραπείες στο μελάνωμα: τι δείχνουν οι κλινικές μελέτες
Στον κόσμο της ογκολογίας, κάθε μήνας μπορεί να αλλάξει τον χάρτη της θεραπείας, η έρευνα γύρω από το μελάνωμα ανοίγει ξανά ένα παράθυρο ελπίδας. Εκεί που η επιστήμη συναντά την εξατομίκευση, νέες θεραπείες επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν την πορεία της νόσου.
Στο επίκεντρο των πρόσφατων εξελίξεων βρίσκεται η αξιολόγηση του pembrolizumab, χορηγούμενου σε δόση 200 mg κάθε τρεις εβδομάδες έως και 18 κύκλους, δηλαδή περίπου για ένα έτος. Η μελέτη συνέκρινε το σχήμα αυτό έναντι της μονοθεραπείας με pembrolizumab για αντίστοιχη διάρκεια ή έως την υποτροπή της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η επιβίωση χωρίς υποτροπή, ο χρόνος δηλαδή από την πρώτη δόση έως την πρώτη τοπική, περιοχική ή απομακρυσμένη υποτροπή, την εμφάνιση νέου πρωτοπαθούς μελανώματος ή τον θάνατο από οποιαδήποτε αιτία στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την επιβίωση χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις και την ασφάλεια, ενώ διερευνητικά σημεία εξέτασαν την έκφραση του φορτίου μεταλλάξεων του όγκου στα βασικά δείγματα πριν την έναρξη της θεραπείας και τη συσχέτισή του με την επιβίωση χωρίς υποτροπή.
Τα κριτήρια ένταξης και ο σχεδιασμός της μελέτης
Στη μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς με εξαιρέσιμο δερματικό μελάνωμα και μετάσταση σε λεμφαδένα, οι οποίοι θεωρούνταν υψηλού κινδύνου για υποτροπή. Απαραίτητη ήταν η πλήρης χειρουργική εξαίρεση εντός 13 εβδομάδων πριν από την πρώτη δόση, καθώς και η απουσία νόσου κατά την ένταξη, χωρίς ενδείξεις τοπικοπεριοχικής ή απομακρυσμένης υποτροπής και χωρίς κλινικά σημεία εγκεφαλικών μεταστάσεων. Επιπλέον, απαιτήθηκε διαθέσιμο δείγμα όγκου κατάλληλο για αλληλούχιση, καθώς και καλή λειτουργική κατάσταση σύμφωνα με το ECOG (0 ή 1), με φυσιολογική λειτουργία οργάνων και μυελού των οστών.
Το ευρύτερο πλαίσιο των κλινικών μελετών
Η μελέτη INTerpath‑001 Φάσης 3 για την επικουρική θεραπεία του μελανώματος έχει ήδη ολοκληρώσει την ένταξη ασθενών. Παράλληλα, δύο μελέτες Φάσης 3 στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα συνεχίζουν την ένταξη, αξιολογώντας το pembrolizumab ως επικουρική θεραπεία μετά από πλήρη εξαίρεση ή μετά από νεοεπικουρική θεραπεία σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία πλατίνας. Μελέτες Φάσης 2 για νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, διηθητικό και μη διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης, καθώς και για μεταστατικό μελάνωμα και πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη.
Τι είναι το pembrolizumab και πώς δρα
Το pembrolizumab ανήκει στις θεραπείες κατά του υποδοχέα PD‑1, ενισχύοντας την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να αναγνωρίζει και να καταπολεμά καρκινικά κύτταρα. Ως μονοκλωνικό αντίσωμα, εμποδίζει την αλληλεπίδραση PD‑1 με τους λιγάνδους PD‑L1 και PD‑L2, ενεργοποιώντας Τ‑λεμφοκύτταρα που μπορούν να επηρεάσουν τόσο καρκινικά όσο και υγιή κύτταρα. Το ερευνητικό πρόγραμμα του φαρμάκου περιλαμβάνει περισσότερες από 1.600 μελέτες σε πολλούς τύπους καρκίνου.
Η νέα εξατομικευμένη θεραπεία intismeran autogene
Το intismeran autogene (mRNA‑4157 ή V940) αποτελεί μια υπό διερεύνηση εξατομικευμένη νεοαντιγονική θεραπεία βασισμένη στο mRNA. Κάθε σκεύασμα σχεδιάζεται με βάση το μοναδικό γενετικό προφίλ του όγκου του ασθενούς και κωδικοποιεί έως 34 νεοαντιγόνα. Μετά τη χορήγηση, τα νεοαντιγόνα μεταφράζονται ενδογενώς και παρουσιάζονται στο ανοσοποιητικό σύστημα, ενεργοποιώντας στοχευμένες αποκρίσεις Τ‑λεμφοκυττάρων. Οι θεραπείες αυτού του τύπου στοχεύουν να εκπαιδεύσουν το ανοσοποιητικό s;ysthma ώστε να αναγνωρίζει και να επιτίθεται σε καρκινικά κύτταρα με βάση το μοναδικό μεταλλακτικό τους αποτύπωμα.
Πηγη: https://virus.com.gr/
RSV: Νέο εμβόλιο που μειώνει τις νοσηλείες για τους ηλικιωμένους
Συμπεράσματα μεγάλης κλινικής μελέτης
Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, γνωστός ως RSV, είναι ευρέως αναγνωρισμένος ως αιτία σοβαρών λοιμώξεων στα βρέφη και τα μικρά παιδιά. Πολύ λιγότερο γνωστό, όμως, είναι το γεγονός ότι ο ίδιος ιός αποτελεί και μια σημαντική απειλή για την υγεία των ηλικιωμένων. Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες άτομα άνω των 60 ετών νοσηλεύονται εξαιτίας σοβαρής αναπνευστικής νόσου που σχετίζεται με τον RSV, ενώ δεκάδες χιλιάδες χάνουν τη ζωή τους στις ανεπτυγμένες χώρες. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν σαφή δεδομένα από μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες που να δείχνουν αν ο εμβολιασμός μπορεί να αποτρέψει τις πιο βαριές επιπλοκές, όπως η νοσηλεία. Στην Ελλάδα οι πρόσφατες συστάσεις από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών είναι ο εμβολιασμός έναντι του RSV για όλα τα άτομα άνω των 75 ετών και στις ευπαθείς ομάδες 60 με 75 ετών (δηλαδή στα άτομα με συννοσηρότητες). Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) παραθέτουν τα πιο πρόσφατα δεδομένα της μελέτης.Αυτό το κενό γνώσης έρχεται να καλύψει μια μεγάλη, σύγχρονη κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Δανία κατά τη χειμερινή περίοδο 2024–2025 και δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο περιοδικό The New Εngland Journal of Medicine. Στη δοκιμή συμμετείχαν πάνω από 131.000 άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω, αριθμός εξαιρετικά μεγάλος για κλινική μελέτη. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: η μία έλαβε το εμβόλιο RSVpreF και η άλλη δεν έλαβε κανένα εμβόλιο για τον RSV. Οι ερευνητές παρακολούθησαν την πορεία της υγείας τους μέσω των εθνικών μητρώων υγείας της Δανίας.Στην ομάδα που εμβολιάστηκε, μόνο τρία άτομα χρειάστηκαν νοσηλεία για αναπνευστική νόσο που οφειλόταν στον RSV. Στην ομάδα χωρίς εμβολιασμό, τα αντίστοιχα περιστατικά ήταν δεκαοκτώ. Με απλά λόγια, το εμβόλιο μείωσε τον κίνδυνο νοσηλείας λόγω RSV κατά περισσότερο από 80%. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η προστασία έναντι των λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, όπως η πνευμονία, όπου η αποτελεσματικότητα του εμβολίου ξεπέρασε το 90%. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το όφελος του εμβολιασμού δεν περιορίστηκε μόνο στις διαγνώσεις όπου ο RSV είχε επιβεβαιωθεί εργαστηριακά. Οι εμβολιασμένοι συμμετέχοντες είχαν λιγότερες νοσηλείες για αναπνευστικά νοσήματα γενικά, ανεξαρτήτως αιτίας. Αυτό υποδηλώνει ότι πολλές λοιμώξεις από RSV πιθανόν να μην διαγιγνώσκονται στην καθημερινή κλινική πράξη, ιδίως στους ηλικιωμένους, αλλά εξακολουθούν να προκαλούν σοβαρή επιβάρυνση της υγείας. Επιπλέον, οι ερευνητές παρατήρησαν μια τάση μείωσης και των καρδιοαναπνευστικών νοσηλειών στους εμβολιασμένους. Το εύρημα αυτό ενισχύει την άποψη ότι ο RSV δεν επηρεάζει μόνο τους πνεύμονες, αλλά μπορεί να πυροδοτήσει και καρδιαγγειακά επεισόδια, ιδιαίτερα σε άτομα με προϋπάρχοντα νοσήματα. Αν και αυτά τα αποτελέσματα χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση, ανοίγουν ένα νέο πεδίο σκέψης για τα έμμεσα οφέλη του εμβολιασμού. Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή προσφέρει τις πιο ισχυρές μέχρι σήμερα αποδείξεις ότι ο εμβολιασμός έναντι του RSV με το εμβόλιο RSVpreF δεν προλαμβάνει απλώς τα συμπτώματα, αλλά προστατεύει ουσιαστικά από τη σοβαρή νόσο που οδηγεί σε νοσηλεία.
Πηγη:HealthDaily
Το Υπουργείο Υγείας δίνει 80.000 ευρώ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας
Για τη διαχείριση του προγράμματος για την παιδική παχυσαρκία
Κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας με αντικείμενο την κύρωση Συμφωνίας Δωρεάς μεταξύ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του Υπουργείου Υγείας σχετικά με την ολοκληρωμένη διαχείριση των παιδιών και εφήβων με παχυσαρκία. Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου το Υπουργείο Υγείας, ως Δωρητής, αναλαμβάνει να καταβάλλει οικονομική συνεισφορά ύψους 80.000 ευρώ προς τον Π.Ο.Υ. για την ανάπτυξη και εφαρμογή κατευθυντήριων οδηγιών σχετικά με την ολοκληρωμένη διαχείριση των παιδιών και εφήβων με παχυσαρκία σε υπάρχουσες πλατφόρμες παροχής υπηρεσιών υγείας σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, στο πλαίσιο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, με στόχο τη βελτίωση της υγείας και λειτουργικότητάς τους και τη μείωση της αναπηρίας που σχετίζεται με την παχυσαρκία. Ένα από τα κρίσιμα στοιχεία της αντιμετώπισης της πανδημίας της παχυσαρκίας είναι η υλοποίηση ενός βιώσιμου μετασχηματισμού των συστημάτων υγείας και η ανάπτυξη της ικανότητας ανατροπής της πανδημίας της παχυσαρκίας μέσω της πρόληψης, της θεραπείας και της διαχείρισης της παχυσαρκίας ως χρόνιας ασθένειας. Στόχος είναι η ένταξη των ατόμων που διαβιούν με παχυσαρκία σε ένα πρόγραμμα χρόνιας φροντίδας που χαρακτηρίζεται από έναν πολυτροπικό κλινικό αλγόριθμο με δομημένες παρεμβάσεις αλλαγών στον τρόπο ζωής με ιατρική και χειρουργική θεραπεία, όταν απαιτείται.
Η Ελλάδα στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών του Π.Ο.Υ. για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας
Οι Εθνικές Οδηγίες Διατροφής της Ελλάδας για Βρέφη, Παιδιά και Εφήβους αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού» 2007-2013 του Υπουργείου Υγείας. Αυτές οι οδηγίες παρείχαν συστάσεις σχετικά με τη διατροφή και τη σωματική άσκηση, οι οποίες είναι ειδικές για το ελληνικό πλαίσιο, για την πρόληψη της παχυσαρκίας και διατήρηση ενός βέλτιστου σωματικού βάρους καθ’ όλη τη διάρκεια της εφηβείας. Ωστόσο, αυτές οι οδηγίες δεν παρείχαν προσεγγίσεις για τη διαχείριση των παιδιών και εφήβων που ήδη ζουν με παχυσαρκία. Η υποστήριξη της ανάπτυξης και εφαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών του Π.Ο.Υ. για τη διαχείριση της παχυσαρκίας σε παιδιά και εφήβους αναμένεται να θέσει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών του Π.Ο.Υ. για την αντιμετώπιση αυτής της σημαντικής πρόκλησης δημόσιας υγείας. Το συνολικό ύψος της συνεισφοράς της χώρας μας, το οποίο ανέρχεται σε ογδόντα χιλιάδες (80.000) ευρώ και θα καταβληθεί άπαξ στον οριζόμενο τραπεζικό λογαριασμό του Π.Ο.Υ.. Περαιτέρω, προσδιορίζονται ο τρόπος διαχείρισης των παρεχόμενων από την Ελληνική Κυβέρνηση κεφαλαίων, ο τρόπος αποτύπωσης λογαριασμών και καταστάσεων εξόδων, καθώς και της τελικής εκκαθάρισής τους μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Ως ημερομηνία έναρξης του Έργου ορίζεται η 1η Σεπτεμβρίου 2025 και λήξης η 31η Ιουλίου 2026. Επιπρόσθετα, ορίζεται ότι ο Π.Ο.Υ. δεν φέρει καμία υποχρέωση να υλοποιήσει το Έργο, εκτός εάν έχει λάβει όλα τα απαραίτητα και επαρκή κεφάλαια για την υλοποίηση αυτού
Πηγη:HealthDaily
Κύκλος μαθημάτων απο 3 Παθολογικές Κλινικές Νοσοκομείων της Αθήνας
Με επίκεντρο τα σύνδρομα με άτυπη κλινική έκφραση
Στη διοργάνωση Κύκλου Μαθημάτων με γενικό τίτλο: «Ο Ιανός στην Εσωτερική Παθολογία: από το σύμπτωμα στη διάγνωση» προχώρησαν τρείς Παθολογικές Κλινικές Νοσοκομείων της Αθήνας (Γ´ Παθολογική Κλινική Γ.Ν.Α ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ, Πανεπιστημιακή Παθολογική Κλινική Γ.Ο.Ν.Κ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ, Α´ Παθολογική Κλινική Γ.Ν.Α ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ), με επίκεντρο τα σύνδρομα με άτυπη κλινική έκφραση. Το πρόγραμμα αυτό στοχεύει στην ανάδειξη της διττής φύσης κλινικών οντοτήτων στην Εσωτερική Παθολογία. Μέσω δομημένων παρουσιάσεων περιστατικών, θα δοθεί έμφαση στη συστηματική προσέγγιση του συμπτώματος, στη διαδρομή από το αρχικό κλινικό εύρημα έως τη διαγνωστική τεκμηρίωση, στην κριτική αξιολόγηση της φυσικής εξέτασης και των απεικονιστικών/εργαστηριακών ευρημάτων. Τα μαθήματα απευθύνονται σε ειδικευόμενους στην Εσωτερική Παθολογία και συναφείς ειδικότητες, καθώς και σε ειδικευμένους ιατρούς που επιδιώκουν να ενισχύσουν τις κλινικές τους δεξιότητες σύμφωνα με τις αρχές της σύγχρονης, τεκμηριωμένης κλινικής πρακτικής. Επιπλέον, το πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει σημαντικό βήμα για την προετοιμασία εξετάσεων ειδικότητας ή/και να συμβάλει στην ενίσχυση των γνώσεων της κλινικής νοσολογίας, προσφέροντας ουσιαστικά εφόδια για την επαγγελματική εξέλιξη. Οι συναντήσεις θα πραγματοποιούνται μια φορά τον μήνα, ημέρα Τέταρτη και ώρα 17.00-19.00 μ.μ. σε χώρο της εκάστοτε οργανώτριας Παθολογικής Κλινικής. Η αρχή, θα γίνει την Τετάρτη, 14/1/2026.
Πηγη;HealthDaily
Η σιωπηλή κρίση της υπογεννητικότητας : Γιατί ο κόσμος κάνει λιγότερα παιδιά
Τι προτείνουν οι ειδικοί
Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2026 στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό The Lancet, η πτώση των γεννήσεων αποτελεί πλέον παγκόσμιο φαινόμενο με βαθιές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου και η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) παραθέτουν τα πιο σημαντικά στοιχεία της δημοσίευσης αυτής. Σε περισσότερες από τις μισές χώρες του κόσμου, ο συνολικός δείκτης γονιμότητας -δηλαδή ο μέσος αριθμός παιδιών που αναμένεται να αποκτήσει μια γυναίκα κατά τη διάρκεια της ζωής της- έχει πέσει κάτω από το όριο των 2,1 γεννήσεων ανά γυναίκα, το οποίο θεωρείται απαραίτητο για τη διατήρηση ενός σταθερού πληθυσμού. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Κίνα, η Νότια Κορέα, η Σιγκαπούρη και η Ουκρανία, ο δείκτης αυτός έχει κατρακυλήσει σε επίπεδα χαμηλότερα του 1, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες κυμαίνεται λίγο κάτω από το 1,6.Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, πολλά κράτη επιλέγουν να εφαρμόσουν πολιτικές που στοχεύουν άμεσα στην αύξηση των γεννήσεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κίνα, η οποία, στην προσπάθειά της να αντιστρέψει την πτωτική πορεία της γονιμότητας, προχώρησε πρόσφατα στην επιβολή φόρου 13% στα προφυλακτικά, ενώ παράλληλα προσφέρει οικονομικά επιδόματα στους γονείς για κάθε παιδί κάτω των τριών ετών. Αντίστοιχα, η Νότια Κορέα παρέχει απαλλαγές από τη στρατιωτική θητεία και διοργανώνει κρατικά χρηματοδοτούμενες εκδηλώσεις γνωριμιών, ενώ η Ουγγαρία έχει θεσπίσει ισόβια φοροαπαλλαγή εισοδήματος για μητέρες με δύο ή περισσότερα παιδιά.Οι λόγοι που οδηγούν στη μείωση της γονιμότητας είναι πολυπαραγοντικοί. Η ευρεία πρόσβαση σε αποτελεσματική αντισύλληψη, η αυξημένη εκπαίδευση και συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, η καθυστέρηση του γάμου και της τεκνοποίησης, αλλά και η μείωση της γονιμότητας τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες, διαμορφώνουν ένα νέο αναπαραγωγικό τοπίο. Παράλληλα, η πτώση της παιδικής θνησιμότητας έχει αλλάξει τη λογική της οικογένειας: στις περισσότερες περιοχές του κόσμου, τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα έχουν σχεδόν την απόλυτη πιθανότητα να φτάσουν στην ενηλικίωση, γεγονός που μειώνει την ανάγκη για μεγαλύτερο αριθμό απογόνων.Σημαντικό ρόλο φαίνεται επίσης να παίζουν οι υπαρξιακές ανησυχίες των νεότερων γενεών. Ωστόσο, η προσέγγιση του ζητήματος αποκλειστικά μέσα από τον φόβο της πληθυσμιακής κατάρρευσης ενέχει σοβαρούς κινδύνους. Η ιστορία δείχνει ότι οι πολιτικές ενίσχυσης των γεννήσεων συχνά συνοδεύονται από καταναγκασμό και παραβιάσεις δικαιωμάτων, όπως συνέβη με την πολιτική του ενός παιδιού στην Κίνα ή με ακραία μέτρα της Ρουμανίας προ 40ετίας. Αντί για μονοδιάστατες πολιτικές αύξησης των γεννήσεων, προτείνεται μια ευρύτερη και πιο ισορροπημένη προσέγγιση. Η υιοθέτηση της έννοιας της υγιούς γήρανσης, η επένδυση στη γηριατρική και στη φυσική ιατρική-αποκατάσταση, η ενίσχυση της πρόληψης και της υγείας των ηλικιωμένων, καθώς και η αξιοποίηση της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης, μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της κοινωνικής και οικονομικής βιωσιμότητας.
Πηγη:HealthDaily