Ροή

Εκ της γραμματείας 

Ελληνική Αρθροσκοπική Εταιρεία
www.eae-net.gr

Ιατρικό Κέντρο στην Gargenville της Γαλλίας ενδιαφέρεται για Πρόσληψη Οφθαλμίατρου

Ιατρικό Κέντρο Gargenville – Πρόσληψη Οφθαλμίατρου

Το Ιατρικό Κέντρο Gargenville αναζητά έναν/μία Οφθαλμίατρο για να ενισχύσει την ομάδα του από 6 Ιανουαρίου 2026.

Κύρια θέση εργασίας:

Πλήρης απασχόληση: 5 ημέρες την εβδομάδα

Αμοιβή: 1.500 € μικτά/ημέρα

Παροχές: Διαμονή στον χώρο του κέντρου με κάλυψη εξόδων

Προφίλ: Εγγραφή στον Ιατρικό Σύλλογο απαραίτητη

Δυνατότητα αντικαταστάσεων:

Το κέντρο είναι επίσης ανοιχτό σε Οφθαλμιάτρους που επιθυμούν να κάνουν μόνο αντικαταστάσεις.

Επικοινωνία:

[email protected]

+306970686762

Ιατρικό Κέντρο στην περιοχή του Παρισιού , île De France , αναζητά Δερματολόγους (Άνδρες/Γυναίκες)

Το ιατρικό κέντρο επιθυμεί να ενισχύσει την ιατρική του ομάδα και αναζητά Δερματολόγο με διάθεση για συνεργασία σε ένα σύγχρονο και καλά οργανωμένο περιβάλλον, με σταθερή και αυξανόμενη προσέλευση ασθενών.

Απαραίτητα προσόντα

Πτυχίο Ιατρικής με ειδικότητα στη Δερματολογία

Εγγραφή ή δυνατότητα εγγραφής στον Ιατρικό Σύλλογο Γαλλίας (CNOM)

Επαγγελματισμός, υπευθυνότητα και καλή επικοινωνία

Εμπειρία ή ενδιαφέρον στη δερματολογία ενηλίκων/παιδιών, μικροχειρουργική ή αισθητική (προαιρετικά)

Παροχές – Συνθήκες Εργασίας

Πλήρης απασχόληση σε σύμβαση αορίστου χρόνου (CDI)

Ελκυστικές αποδοχές: 500–600 € καθαρά ανά ημέρα

Σύγχρονο ιατρικό περιβάλλον με πλήρη τεχνικό εξοπλισμό

Ευέλικτο ωράριο Εργασίας από τις 10.00 πμ έως τις 18.00 μμ από Δευτέρα έως Παρασκευή

Υποστηρικτική διοικητική και ιατρική ομάδα που διευκολύνει την προσαρμογή και καθημερινή εργασία

Γιατί να μας επιλέξετε;

Μεγάλο πελατολόγιο

Σταθερό και οργανωμένο εργασιακό κλίμα

Εξαιρετικές προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης

Άνετο και σύγχρονο ιατρικό περιβάλλον

Υποβολή ενδιαφέροντος

Για περισσότερες πληροφορίες ή για να αποστείλετε το βιογραφικό σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο:

0030 6970686762

email : [email protected]

..

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΘΕΣΕΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΚΛΑΔΟΥ ΕΣΥ Γ.Ν. ΠΡΕΒΕΖΑΣ

..

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Τι είναι ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός SOHO και τι προβλέπει για δωρητές σπέρματος και ωαρίων – Τι αναμένεται να αλλάξει μετά την εφαρμογή του και ποιες γκρίζες ζώνες παραμένουν

Η υπόθεση του Δανού δότη σπέρματος, του οποίου το γενετικό υλικό φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για τη γέννηση δεκάδων -ή και εκατοντάδων- παιδιών σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες, προκάλεσε ερωτήματα για τα όρια και τις αστοχίες του μέχρι σήμερα ευρωπαϊκού πλαισίου για τις δωρεές αναπαραγωγικού υλικού. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον αριθμό των απογόνων ανά δότη, αλλά αγγίζει ευρύτερα θέματα δημόσιας υγείας, ιχνηλασιμότητας, διασυνοριακής εποπτείας, καθώς και τα δικαιώματα των παιδιών που γεννιούνται μέσω ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Ωστόσο, παρά τις σημαντικές τομές που εισάγει, ο κανονισμός δεν απαντά σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα που έφερε στην επιφάνεια η συγκεκριμένη υπόθεση, αφήνοντας «γκρίζες ζώνες» που εξακολουθούν να εξαρτώνται από τις εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές.

• Θέτει υψηλά ευρωπαϊκά πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας για ένα ευρύ φάσμα ουσιών, συμπεριλαμβανομένου αίματος, ιστών, κυττάρων, αναπαραγωγικών κυττάρων (π.χ. σπέρμα, ωάρια), μητρικού γάλακτος και ακόμη και μικροβιώματος εντέρου, που χρησιμοποιούνται στην υγεία, από τη δωρεά μέχρι την κλινική χρήση.
• Στοχεύει στην προστασία δοτών, ληπτών και απογόνων από ιατρικά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, βελτιώνοντας την πρόσβαση σε ασφαλείς θεραπείες και εναρμόνιση μεταξύ κρατών-μελών.
• Ενισχύει τη διασυνοριακή κυκλοφορία και πρόσβαση σε αυτές τις ουσίες με κοινές διαδικασίες, ενώ απαιτεί εθνικές αρχές εποπτείας και πλατφόρμα ανταλλαγής πληροφοριών, ενώ σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να εφαρμόσουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία των πολιτών τους.

Τι αλλάζει με τον κανονισμό SoHO για τους δωρητές σπέρματος

• Ενιαίους, δεσμευτικούς κανόνες: Ο κανονισμός SoHO θέτει ενιαία πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας, αντικαθιστώντας το προηγούμενο «μωσαϊκό» οδηγιών για αίμα, ιστούς ή κύτταρα και για όλες τις «ουσίες ανθρώπινης προέλευσης», συμπεριλαμβανομένων των αναπαραγωγικών, όπως σπέρμα, ωάρια ή έμβρυα.
• Ισχυρότερη εποπτεία και διαφάνεια σε όλη την αλυσίδα: Από την εγγραφή, την αξιολόγηση και τον έλεγχο των δοτών έως την επεξεργασία, την αποθήκευση, τη διανομή, τις εισαγωγές–εξαγωγές και -σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ πριν την παρακολούθηση αποτελεσμάτων και συμβάντων.
• Καλύτερη διασυνοριακή «ιχνηλασιμότητα» και συντονισμός: Δημιουργούνται δομές για πιο συνεκτική εφαρμογή μεταξύ κρατών-μελών (π.χ. SoHO Coordination Board και κοινές διαδικασίες και πλαίσια), ένα από το πιο σημαντικά βήματα εποπτείας.
• Εθελοντική και μη αμειβόμενη δωρεά: Διατηρείται η αρχή ότι η δωρεά δεν πρέπει να είναι «για κέρδος», αλλά ενισχύεται η λογική της οικονομικής ουδετερότητας.

Οι «γκρίζες» ζώνες 

Παρότι ο κανονισμός καθορίζει ένα γενικό ρυθμιστικό πλαίσιο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχουν και κάποιες παράμετροι που παραμένουν σε θολό τοπίο, ειδικά για τους δωρητές σπέρματος. Συγκεκριμένα:

• Δεν θεσπίζει ευρωπαϊκό, ενιαίο «ταβάνι» παιδιών ανά δότη σε όλη την ΕΕ. Ο κανονισμός SoHO απαιτεί συμμόρφωση με εθνικά όρια και παρακολούθηση μέσω μητρώων όπου προβλέπονται, αλλά δεν επιβάλλει πανευρωπαϊκό συνολικό όριο που να «μετρά» διασυνοριακά. Άρα το φαινόμενο των «super donors», όπως η περίπτωση του Δανού δότη, παραμένει πιθανό όταν γαμέτες κυκλοφορούν σε πολλές χώρες και διαφορετικές τράπεζες σπέρματος.
• Η ανωνυμία αλλά και τα δικαιώματα πρόσβασης του παιδιού στην ταυτότητα του δότη δεν εναρμονίζονται πλήρως. Οι κανόνες για ανωνυμία, πρόσβαση σε ταυτότητα και τον ιατρικό φάκελο αλλά και η ενημέρωση του απογόνου παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντικείμενο εθνικού δικαίου, με μεγάλες αποκλίσεις στην Ευρώπη. Επομένως, συνεχίζεται η νομική ασυμμετρία και το «κίνητρο» διασυνοριακής αναζήτησης δότη.
• Οι διαφορές στην αποζημίωση μεταξύ χωρών παραμένουν. Το μοντέλο αποζημίωσης θα συνεχίσει να διαφέρει, κάτι που μπορεί να τροφοδοτήσει τις ανισορροπίες προσφοράς και ζήτησης.
• Το ζήτημα των ελλείψεων δοτών και της διασυνοριακής μετακίνησης δεν λύνεται αυτόματα. Υπάρχουν ενδείξεις ότι πιο περιοριστικά καθεστώτα συνδέονται με μεγαλύτερη διασυνοριακή μετακίνηση ασθενών και πιέσεις στην επάρκεια. Ο κανονισμός SoHO βελτιώνει την ασφάλεια και την εποπτεία, αλλά δεν «εναρμονίζει» τα κριτήρια πρόσβασης στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή (π.χ. επιλεξιμότητα ληπτών), που επίσης επηρεάζουν τη ζήτηση.

Ελλάδα: Τι ισχύει και τι αλλάζει δωρητές σπέρματος

Στη χώρα μας, μέχρι στιγμής ισχύουν τα εξής, αναφορικά με τους δωρητές σπέρματος:

«Ταβάνι» παιδιών ανά δότη

Με τον ν. 5102/2024 (τροποποίηση του ν. 3305/2005) θεσπίστηκε ανώτατο όριο 12 τέκνων από γαμέτες του ίδιου τρίτου δότη, όταν οι λήπτες έχουν κατοικία στην Ελλάδα, χωρίς να υπολογίζεται το δεύτερο ή τρίτο παιδί της ίδιας οικογένειας.

Η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ΕΑΙΥΑ) έχει διευκρινίσει ότι το όριο αυτό δεν ισχύει για λήπτες κατοίκους εξωτερικού, υπό την προϋπόθεση προσκόμισης συγκεκριμένων αποδεικτικών κατοικίας, καθώς και πότε εφαρμόζεται το παλαιότερο όριο των 10 και πότε το νέο των 12 τέκνων, ανάλογα με τον χρόνο της πρώτης λήψης γεννητικού υλικού του δότη.

Υποχρεωτική ηλεκτρονική καταγραφή και έλεγχος πριν από χρήση δότη

Ο ίδιος νόμος προβλέπει τη λειτουργία Ηλεκτρονικού Μητρώου κωδικοποιημένης καταγραφής, καθώς και την υποχρέωση των Μονάδων Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και των Τραπεζών Κρυοσυντήρησης να καταχωρούν κρίσιμα γεγονότα, όπως οι εμβρυομεταφορές, και να ελέγχουν πριν από κάθε χρήση γενετικού υλικού αν έχει εξαντληθεί το προβλεπόμενο όριο.

Τι παραμένει άλυτο στην Ελλάδα (ιδίως με εισαγόμενο σπέρμα)

Παρά τις πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις και την ενίσχυση των μηχανισμών εποπτείας, ορισμένα κρίσιμα ζητήματα εξακολουθούν να μην αντιμετωπίζονται πλήρως στο ελληνικό πλαίσιο:

• Το όριο των 12 τέκνων παραμένει εθνικό και δεν συνδέεται με ένα πανευρωπαϊκό σύστημα καταμέτρησης, με αποτέλεσμα ένας δότης να μπορεί να έχει σημαντικά περισσότερους απογόνους σε διαφορετικές χώρες.
• Παρά τις αλλαγές στο ελληνικό δίκαιο ως προς την ανωνυμία και τη δυνατότητα πρόσβασης στην ταυτότητα του δότη, η έλλειψη ευρωπαϊκής εναρμόνισης διατηρεί τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των κρατών-μελών.
• Ο γονιδιακός έλεγχος και τα κριτήρια screening ενισχύονται, χωρίς ωστόσο να εξαλείφουν πλήρως τον βιολογικό κίνδυνο, όπως δείχνουν περιπτώσεις μωσαϊκισμού που δεν ανιχνεύονται εύκολα. Η ενίσχυση των μηχανισμών επαγρύπνησης και ανάκλησης καθίσταται, έτσι, κρίσιμη, ενώ το ερώτημα για το ποιο επίπεδο ελέγχου είναι επαρκές παραμένει ανοικτό σε επίπεδο πολιτικής υγείας και κόστους.

Συμπέρασμα

Ο κανονισμός SoHO ενισχύει ουσιαστικά την ασφάλεια, την ιχνηλασιμότητα και τη διασυνοριακή εποπτεία στη δωρεά σπέρματος και άλλων ουσιών ανθρώπινης προέλευσης, απαντώντας σε πραγματικά κενά που ανέδειξαν υποθέσεις όπως αυτή του Δανού δότη.

Ωστόσο, δεν μεταβάλλει τα θεμελιώδη ζητήματα που παραμένουν στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών, όπως το ανώτατο όριο παιδιών ανά δότη, η ανωνυμία και τα δικαιώματα των απογόνων. Για την Ελλάδα, ο SoHO προσθέτει μια ευρωπαϊκή «ομπρέλα» ασφάλειας και εποπτείας πάνω στο υφιστάμενο εθνικό πλαίσιο, χωρίς να αίρει τις βασικές νομικές και κοινωνικές ασυμμετρίες που συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν τον ευρωπαϊκό χώρο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ο κ. Ευάγγελος Φραγκούλης, Γενικός Οικογενειακός Γιατρός, ΓΓ της Ελληνικής Ακαδημίας Γενικής/ Οικογενειακής Ιατρικής και ΠΦΥ, αποτυπώνει την πορεία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τις ανάγκες της επόμενης μέρας στον θεσμό του Προσωπικού Ιατρού

Πριν ακριβώς 12 χρόνια, με την οικονομική κρίση να έχει χτυπήσει ισχυρά τη χώρα και επί υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη ξεκινούσε πανυγηρικά μια μεγάλη προσπάθεια μεταρρύθμισης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) της χώρας μας υπό την αυστηρή καθοδήγηση των Ευρωπαίων Εταίρων μας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Είχαν διακρίνει την επιτακτική ανάγκη και επιβάλει την άμεση δόμηση συστήματος ΠΦΥ με θεμέλιο της τον θεσμό του οικογενειακού γιατρού. Στην κεντρική εκδήλωση ένας από τους σκαπανείς της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής ωρυόταν πως η οργάνωση ενός συστήματος ΠΦΥ δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη και απαιτείται μια δεκαετία. Όσο χρόνο χρειάστηκε ο Οδυσσέας να φθάσει στην Ιθάκη.

Η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Υγείας καλείται να φέρει την προσπάθεια εις πέρας και να πετύχει τους πρωταρχικούς στόχους της μεταρρύθμισης: Όλοι οι πολίτες να έχουν τον προσωπικό τους γιατρό- καθολική κάλυψη του πληθυσμού- που θα αποτελεί το σημείο πρώτης επαφής τους με το σύστημα υγείας, θα αντιμετωπίζει την πλειοψηφία των αναγκών υγείας τους και θα συντονίζει και κατευθύνει την φροντίδα τους, όταν απαιτείται παραπομπή τους σε εξειδικευμένη φροντίδα στην κοινότητα ή/ και στο νοσοκομείο με την εφαρμογή ενός συστήματος αναφοράς από την ΠΦΥ προς την εξειδικευμένη φροντίδα.

Αναμένεται τις επόμενες βδομάδες να δοθεί η δυνατότητα στους πολίτες να επιλέγουν ως ΠΙ τους έναν αμιγώς ιδιώτη ιατρό που θα αμοίβεται από τους ίδιους, ρύθμιση που έχει ψηφίστεί σχεδόν ένα χρόνο πριν, αλλά παρουσιάζει προβλήματα εφαρμογής. Πολύ λίγες χώρες χρησιμοποιούν αμιγώς ιδιώτες ιατρούς στο σύστημα ΠΦΥ τους και αυτές συχνά επιβάλλουν ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για να προστατεύσουν τον πολίτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που θα μπορούσαμε να αντιγράψουμε σε κάποιο βαθμό η Γαλλία. Στα θετικά είναι πως αρκετοί πολίτες που είναι δηλωμένοι σε ΠΙ, για να αποφύγουν τα αντικίνητρα που είχαν αρχικά θεσμοθετηθεί και δεν τον χρησιμοποιούν, καθώς χρησιμοποιούν έναν αμιγώς ιδιώτη, θα ελευθερώσουν τώρα θέσεις για άλλους πολίτες που τις επιδιώκουν.

Αναμένεται παράλληλα ο σχεδιασμός- ανακοίνωση του συστήματος αναφοράς από τον ΠΙ προς την εξειδικευμένη φροντίδα, που εκτός από νευραλγική λειτουργία για να μπουν σε τάξη οι άναρχες ροές ασθενών στο σύστημα υγείας, αποτελεί προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση της χώρας από το RRF. Αυστηρά συστήματα αναφοράς, όπως το Βρετανικό που η πρόσβαση στην εξειδικευμένη φροντίδα αποκλείεται χωρίς παραπομπή από τον GP, δύσκολα θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στη χώρα. Αντίθετα πιο χαλάρα συστήματα, όπως το Γαλλικό, που δίνονται οικονομικά κίνητρα στον πολίτη να χρησιμοποιεί τον ΠΙ του ως σημείο πρώτης επαφής, χωρίς να αποκλείουν την πρόσβαση στην εξειδικευμένη φροντίδα απουσία παραπομπής, είναι πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα.

Στα πολύ θετικά της τελευταίας περιόδου:

• H στροφή της χώρας προς την πρόληψη με σημαντικά εθνικά προγράμματα προσυμπτωματικών ελέγχων να τίθενται σε εφαρμογή. Από αυτά θα σταθώ στο «Προλαμβάνω τα Καρδιαγγειακά» που είναι το πρώτο πρόγραμμα Δημόσιας Υγείας που χρησιμοποιεί τους γιατρούς της ΠΦΥ ως εκτελεστικό του βραχίονα και, ταυτόχρονα, το πρώτο πρόγραμμα που τους δίνει οικονομικά κίνητρα για την διεκπεραίωσή του και σημείωνει όχι τυχαία πολύ μεγαλύτερη διείσδυση από όλα. Αποτελεί υπόδειγμα πως θα μπορούσαν εθνικές πολιτικές υγείας να εξυπηρετούνται μέσω παροχής κινήτρων στους γιατρούς της ΠΦΥ και αξιολόγησης της απόδοσής τους. Θα είναι ευχής έργο αυτό, αλλά και άλλα παρόμοια προγράμματα, να συνεχίσουν να λειτουργούν και μετά την επόχη του RRF εντασσόμενα στον τακτικό προϋπολογισμό, προσθέτοντας ένα σταθερό στοιχείο αποζημίωσης βάση απόδοσης στην συνολική αποζημίωση του ΠΙ, κάνοντας την πιο ελκυστική.
• H υλικοτεχνική αναβάθμιση των δημόσιων δομών ΠΦΥ σε όλη τη χώρα που πραγματοποιείται μέσω του RRF.

Θεωρώ πως, παρά τα μεγάλα βήματα που έγιναν τα τελευταία 12 έτη για την οργάνωση της ΠΦΥ στη χώρα μας, απαιτείται μια νέα ώθηση για να φθάσουμε στην Ιθάκη. Ο υπουργός υγείας έχει την μοναδική ευκαιρία να ολοκληρώσει το έργο που ο ίδιος ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν. Απαιτείται σταθερή πολιτική βούληση, μεγαλύτερη επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό και κατάλληλο ρυθμιστικό- οργανωτικό πλαίσιο.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΘΕΣΕΩΝ ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ Ε. Σ. Υ. ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ.

..

Η ραγδαία εξάπλωση των αγωνιστών GLP-1 για τον διαβήτη και την παχυσαρκία έχει αναζωπυρώσει ερωτήματα για τη μακροχρόνια ασφάλειά τους. Νεότερη μετα-ανάλυση στο Annals of Internal Medicine επιχειρεί να δώσει σαφείς απαντήσεις για τον κίνδυνο καρκίνου.

Οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1, όπως η σεμαγλουτίδη και η λιραγλουτίδη, χρησιμοποιούνται ευρέως για τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και τη διαχείριση του σωματικού βάρους. Η εκτεταμένη χρήση τους συνοδεύτηκε από ερωτήματα σχετικά με τη μακροχρόνια ασφάλεια και, ειδικότερα, με πιθανές επιδράσεις στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Προγενέστερες μελέτες παρατήρησης είχαν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο τόσο αυξημένου κινδύνου για συγκεκριμένες νεοπλασίες, όσο και πιθανού προστατευτικού οφέλους έναντι καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία. Ωστόσο, η έλλειψη ομοιογένειας και η απουσία τυχαιοποίησης περιόριζαν την αξιοπιστία των συμπερασμάτων.

Η πιο ολοκληρωμένη ανάλυση μέχρι σήμερα

Σημαντική απάντηση επιχειρεί να δώσει συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο Annals of Internal Medicine. Όπως επισημαίνουν η καθηγήτρια Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου και ο καθηγητής Θάνος Δημόπουλος, αναλύθηκαν δεδομένα από 48 τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες, με συνολικά 94.245 συμμετέχοντες.

Οι μελέτες κάλυψαν ευρύ φάσμα καρκίνων, από θυρεοειδή και πάγκρεας έως μαστό, παχύ έντερο, ήπαρ, νεφρούς, ωοθήκες και ενδομήτριο, καθώς και σπανιότερες κακοήθειες.

Τι έδειξαν τα αποτελέσματα

Η μετα-ανάλυση κατέληξε ότι η χρήση αγωνιστών GLP-1 έχει μικρή ή μηδενική επίδραση στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία. Για τους συχνότερους και κλινικά σημαντικούς καρκίνους, όπως του θυρεοειδούς, του παγκρέατος, του μαστού και των νεφρών, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση ή μείωση του κινδύνου.

Ενδεικτικά, στον καρκίνο του θυρεοειδούς, η διακύμανση αντιστοιχούσε σε από μία λιγότερη έως εννέα περισσότερες περιπτώσεις ανά 10.000 άτομα, εύρος που θεωρείται κλινικά μη καθοριστικό. Αντίστοιχα, για τον καρκίνο του παγκρέατος, το εύρος κυμαινόταν από εννέα λιγότερες έως έξι περισσότερες περιπτώσεις.

Για άλλες μορφές καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου, του ήπατος, της χοληδόχου κύστης, των ωοθηκών και του ενδομητρίου, τα δεδομένα έδειξαν επίσης ελάχιστη ή καμία επίδραση, αν και με χαμηλότερο βαθμό βεβαιότητας. Μόνο για τον καρκίνο του στομάχου τα αποτελέσματα κρίθηκαν ιδιαίτερα αβέβαια.

Σταθερά ευρήματα, ανεξάρτητα από το φάρμακο

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι τα αποτελέσματα παρέμειναν συνεπή ανεξάρτητα από το είδος του GLP-1 αγωνιστή, τη δόση, τη διάρκεια δράσης, την απώλεια βάρους ή τον χρόνο παρακολούθησης. Αυτό ενισχύει την αξιοπιστία των συμπερασμάτων και περιορίζει τον ρόλο συγχυτικών παραγόντων.

Τι μένει ανοιχτό

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι περισσότερες κλινικές μελέτες δεν είχαν σχεδιαστεί ειδικά για την ανίχνευση καρκίνου και είχαν σχετικά περιορισμένη διάρκεια. Για τον λόγο αυτό, υπογραμμίζεται η ανάγκη για μακροχρόνιες μελέτες παρακολούθησης.

Τι σημαίνουν τα δεδομένα για ασθενείς και γιατρούς

Συνολικά, οι αγωνιστές GLP-1 φαίνεται να είναι ογκολογικά ασφαλείς, χωρίς να αυξάνουν —αλλά ούτε και να μειώνουν σημαντικά— τον κίνδυνο καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία. Τα ευρήματα προσφέρουν σημαντική διασφάλιση σε ασθενείς και επαγγελματίες υγείας, σε μια περίοδο εκτεταμένης χρήσης των συγκεκριμένων θεραπειών.

Παράλληλα, οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι τα φάρμακα GLP-1 δεν αποτελούν «μαγική λύση». Η φαρμακευτική αγωγή πρέπει να εντάσσεται σε ένα συνολικό πλαίσιο φροντίδας, που περιλαμβάνει ισορροπημένη διατροφή, σωματική άσκηση και τακτική ιατρική παρακολούθηση.

Πηγη: https://healthpharma.gr

Στη γενετική, είναι εξαιρετικά σπάνιο ένα μόνο γονίδιο να καθορίζει άμεσα μια συγκεκριμένη έκβαση υγείας. Παρ’όλα αυτά, μια πρόσφατη μελέτη αναδεικνύει μια πιθανή εξαίρεση, προσφέροντας νέα δεδομένα για την κατανόηση της σχέσης ανάμεσα στα γονίδια και τις ψυχικές παθήσεις.

Μεταβολές σε ένα μόνο γονίδιο, το GRIN2A, έχουν πλέον συσχετιστεί με ψυχιατρικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της πρώιμης σχιζοφρένειας. «Τα τρέχοντα ευρήματά μας δείχνουν ότι το GRIN2A είναι το πρώτο γνωστό γονίδιο που, από μόνο του, μπορεί να προκαλέσει ψυχική ασθένεια», λέει ο συν-επικεφαλής της μελέτης Johannes Lemke, γενετιστής από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας στη Γερμανία.

Οι ψυχικές διαταραχές, όπως η μείζων κατάθλιψη ή η σχιζοφρένεια, θεωρείται συνήθως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης εκατοντάδων ή και χιλιάδων γενετικών παραλλαγών. Ωστόσο, η υπόθεση αυτή ίσως δεν ισχύει πάντα.

Πρόσφατα, ισχυρά επιστημονικά δεδομένα έδειξαν ότι οι μεταβολές στο γονίδιο GRIN2A συνδέονται με την εμφάνιση πρώιμης σχιζοφρένειας στη παιδική ηλικία ή κατά την πρώιμη εφηβεία, πολύ νωρίτερα από την τυπική εκδήλωση της νόσου.

Χρησιμοποιώντας ένα μητρώο με την μεγαλύτερη παγκοσμίως ομάδα ασθενών με μεταλλάξεις στο GRIN2A, οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια διεθνή μελέτη για να διερευνήσουν τις επιδράσεις των συγκεκριμένων γενετικών μεταβολών.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, μεταξύ των 121 ατόμων με πιθανές παθογόνες παραλλαγές του γονιδίου GRIN2A, οι 25 είχαν διαγνωσμένη ψυχική διαταραχή, συμπεριλαμβανομένων διαταραχών της διάθεσης, άγχους, ψυχωτικών διαταραχών, διαταραχών προσωπικότητας ή διατροφικών διαταραχών.

Σχεδόν όλοι αυτοί οι ασθενείς, εκτός από δύο, έφεραν την παραλλαγή «null» του GRIN2A (μη λειτουργική παραλλαγή), γεγονός που υποδηλώνει ότι το γονίδιο ήταν μη λειτουργικό.

Ενώ οι γενετικές μεταλλάξεις στο γονίδιο GRIN2A συνδέονται συνήθως με νευροαναπτυξιακές διαταραχές, όπως η επιληψία ή η νοητική υστέρηση, σε ορισμένους ασθενείς παρατηρήθηκαν μόνο ψυχιατρικά συμπτώματα.

Η παρατήρηση αυτή υποδηλώνει ότι οι μεταβολές στο GRIN2A μπορεί να οδηγήσουν σε μεμονωμένες διαταραχές ψυχικής υγείας σε νεαρή ηλικία χωρίς άλλα νευροαναπτυξιακά προβλήματα, αναφέρουν οι ερευνητές.

Όπως εξηγούν οι ίδιοι, το γονίδιο GRIN2A κωδικοποιεί τμήμα ενός υποδοχέα γλουταμικού στον εγκέφαλο, ο οποίος εμπλέκεται στη διεγερτική νευρωνική δραστηριότητα. Η δυσλειτουργία αυτών των υποδοχέων έχει συσχετιστεί με την επιληψία και τη σχιζοφρένεια.

Η επιστημονική μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular in Psychiatry.

Πηγη: https://medicalmanage.gr