Είναι γεγονός ότι συχνά οι εξεταζόμενοι με απεικονιστικές εξετάσεις (όπως π.χ. ακτινογραφίες, μαστογραφίες, αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες και πλείστες άλλες) δεν έρχονται σε προσωπική επαφή με τον ιατρό Ακτινολόγο, παρά μόνο λαμβάνουν το πόρισμα (τη γνωμάτευση δηλαδή) της εξέτασής τους από μία γραμματεία συνήθως. Με αυτή τη διαδικασία, τελικά ο ρόλος και σημασία της ειδικότητας της Ακτινολογίας δεν γίνονται αντιληπτά.
Επίσης είναι γεγονός ότι σήμερα που η τεχνολογική καινοτομία προχωρά με απίστευτα γρήγορο ρυθμό και η ιατρική κατευθύνεται προς μεγαλύτερη ακρίβεια αποτελεσμάτων, η ιατρική ειδικότητα της Ακτινολογίας καθιερώνεται ως ο κρίσιμος κόμβος για την έγκαιρη διάγνωση, την εκτίμηση πρόγνωσης του ασθενούς, τη θεραπεία καθοδηγούμενη με ελάχιστα επεμβατικές πράξεις (καυτηριασμοί όγκων, κατευθυνόμενες βιοψίες, παροχετεύσεις και εμβολισμοί) που προσφέρουν εναλλακτικές λύσεις αντί της χειρουργικής, με σαφώς λιγότερες επιπλοκές και ταχύτερη ανάρρωση και τέλος την εξατομικευμένη παρακολούθηση.
Πλέον απαιτείται από τον ιατρό Ακτινολόγο σφαιρική κατανόηση της υγείας του ασθενούς, ικανότητα ερμηνείας των εικόνων μέσα στο κλινικό πλαίσιο του ασθενούς, συμμετοχή σε διεπιστημονικές ιατρικές ομάδες για την περαιτέρω απεικονιστική έρευνα που πιθανώς να απαιτείται, αλλά και τη συμβολή του στην επιλογή των καταλληλότερων θεραπευτικών στρατηγικών.
Έτσι, ο ιατρός Ακτινολόγος μετατρέπεται σε ένα «κλινικό διαμεσολαβητή», αποτελώντας την γέφυρα που συνδέει την απεικόνιση με τη φροντίδα και την τεχνολογία με την σύγχρονη τάση της ιατρικής που έχει στο επίκεντρο της τον ασθενή.
Συνεπώς, καθίσταται σαφές ότι ο ρόλος του ιατρού Ακτινολόγου εκτείνεται πολύ πέρα από τη λήψη εικόνων. Συγκεκριμένα είμαστε όχι μόνο οι θεματοφύλακες της ορθής συνταγογράφησης εξετάσεων, συμβάλλοντας στη μείωση περιττών ή επιβλαβών πράξεων με ακτινοβολία.
Επίσης στη βελτίωση της ποιότητας όχι μόνο των διαγνωστικών πράξεων που εμείς πρέπει να προτείνουμε στους κλινικούς ιατρούς, αλλά και των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, επιτυγχάνοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας, ελαχιστοποιώντας τις άσκοπες και συχνά δαπανηρές παραπομπές σε πολύπλοκες εξετάσεις.
Αντί απλώς να «διαβάζουμε» εικόνες, οφείλουμε να ενσωματώνουμε πλέον τεράστιους όγκους δεδομένων από πολλαπλές πηγές (κλινικές πληροφορίες, εργαστηριακά ευρήματα, αλλά και μοριακούς δείκτες) ώστε να καταλήξουμε τελικά σε μια ολοκληρωμένη, σαφή και σωστή διάγνωση, που θα οδηγήσει στην έγκυρη και έγκαιρη θεραπεία των ασθενών μας.
Ακόμη η συμβολή μας στα προγράμματα προληπτικού ελέγχου είναι καταλυτική και σημαντική, αφού εμείς είμαστε οι πρώτοι ιατροί που αξιολογούμε τα αποτελέσματα αυτών και κατευθύνουμε τους έχοντες θετικό εύρημα σε περαιτέρω διαγνωστικούς ελέγχους, η στους θεράποντες ιατρούς.
Δεν θα παραβλέψουμε σε καμία περίπτωση τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης στην παραπάνω σύνθετη προσέγγιση. Ρόλο ο οποίος δεν φαίνεται να μπορεί να μας υποκαταστήσει, αλλά μάλλον πρόκειται να μας ενισχύσει.
Και αυτό διότι η Τεχνητή Νοημοσύνη αναλαμβάνει να επιτελέσει εργασίες μεγάλου όγκου, επαναλαμβανόμενες και χρονοβόρες (π.χ. αυτόματες μετρήσεις, προτεραιοποίηση εξετάσεων, ανίχνευση συχνών ευρημάτων), απελευθερώνει τελικά τον ιατρό Ακτινολόγο από την ρουτίνα και του δίνει του τη δυνατότητα να επικεντρώνεται σε πολύπλοκα, ή σπάνια περιστατικά αφενός και στη λήψη κλινικών αποφάσεων αφετέρου προσθέτοντας αξία στη διάγνωση μέσω της ανθρώπινης κρίσης, της λογικής και της ενσυναίσθησης.
Παράλληλα η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να προβλέπει την εξέλιξη νόσων και να καθοδηγεί σε ενδεδειγμένες προληπτικές στρατηγικές, ξεπερνώντας την απλή μορφολογική περιγραφή του απεικονιστικού ευρήματος, οδηγώντας τον ιατρό Ακτινολόγο προς λειτουργικές αξιολογήσεις.
Όταν ξεκίνησα ως ειδικευόμενος αρχές της δεκαετία του ’90 υπήρχαν υπερηχογραφιστές, ειδικοί στην αξονική τομογραφία και ειδικοί στη μαγνητική τομογραφία, όλοι διαχωρισμένοι ανά μέθοδο. Αυτό πλέον δεν είναι αποδεκτό και ελπίζω στο μέλλον να μην υπάρχει πουθενά στην Ελλάδα αυτός ο τρόπος λειτουργίας.
Η εξειδίκευση μετά ή κατά την ειδικότητα, μαζί με την άσκηση στην Παθολογία ή τη Χειρουργική για ένα εξάμηνο που περιλαμβάνεται στο νέο μας εκπαιδευτικό πρόγραμμα κατά την ειδικότητα, είναι απολύτως απαραίτητα εφόδια για να προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή φροντίδα στους ασθενείς μας.
Συνοψίζοντας, ο ιατρός Ακτινολόγος σήμερα δεν είναι πλέον ένας «αόρατος» επαγγελματίας υγείας πίσω από μια οθόνη, αλλά η κεντρικότερη ίσως μορφή της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης. Λειτουργεί όπως ο κάθε κλινικός ιατρός, εφαρμόζει καινοτόμες λύσεις, δίνει προτεραιότητα στην άμεση επικοινωνία με ασθενείς και παραπέμποντες ιατρούς, συχνά ηγείται των διεπιστημονικών και ογκολογικών συμβουλίων.
Κατά τη διεθνή άποψη η μετάβαση από τον «αόρατο» στον «απαραίτητο» ιατρό Ακτινολόγο δεν είναι απλώς μια αλλαγή ρόλου, αλλά μάλλον μια ολοκληρωτική αλλαγή ταυτότητας.
Θάνος Χαλαζωνίτης, Συντονιστής Διευθυντής Ακτινολογικού Εργαστηρίου και Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας Νοσοκομείου Αλεξάνδρα, Πρόεδρος Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας
Πηγη: https://www.healthreport.gr/