Περισσότεροι από 840.000 άνθρωποι χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από παθήσεις που συνδέονται με ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία, σύμφωνα με νέα έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Οι πολλές ώρες δουλειάς, η εργασιακή ανασφάλεια, η παρενόχληση και το bullying αναδεικνύονται σε μείζονες απειλές για την υγεία.
Περισσότεροι από 840.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από προβλήματα υγείας που συνδέονται με ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στην εργασία, σύμφωνα με νέα έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, γνωστής ως ILO.
Η έκθεση, με τίτλο «The psychosocial working environment: Global developments and pathways for action», αναδεικνύει το εργασιακό στρες, την ανασφάλεια στην εργασία, τις πολλές ώρες απασχόλησης, την παρενόχληση και το workplace bullying ως κρίσιμους παράγοντες κινδύνου για την υγεία των εργαζομένων.
Σύμφωνα με τον ILO, οι παράγοντες αυτοί συνδέονται κυρίως με καρδιαγγειακά νοσήματα και ψυχικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της αυτοκτονίας. Παράλληλα, σχετίζονται με κατάθλιψη, άγχος, μεταβολικά νοσήματα και διαταραχές ύπνου.
45 εκατομμύρια χρόνια υγιούς ζωής χάνονται κάθε χρόνο
Η έκθεση εκτιμά ότι οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι στην εργασία ευθύνονται κάθε χρόνο για σχεδόν 45 εκατομμύρια χαμένα έτη υγιούς ζωής, με βάση τον δείκτη DALYs, δηλαδή τα έτη ζωής που χάνονται λόγω ασθένειας, αναπηρίας ή πρόωρου θανάτου.
Το οικονομικό αποτύπωμα είναι επίσης βαρύ. Οι απώλειες αυτές μεταφράζονται, σύμφωνα με την έκθεση, σε οικονομική ζημία που αντιστοιχεί στο 1,37% του παγκόσμιου ΑΕΠ ετησίως.
Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας επισημαίνει ότι το ψυχοκοινωνικό εργασιακό περιβάλλον δεν αφορά μόνο την πίεση που βιώνει ένας εργαζόμενος στην καθημερινή του εργασία. Περιλαμβάνει τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζεται η εργασία, το πώς οργανώνεται και διοικείται, καθώς και τις ευρύτερες πολιτικές και διαδικασίες που καθορίζουν τη λειτουργία ενός χώρου εργασίας.
Πέντε βασικοί παράγοντες κινδύνου
Για την εκτίμηση του ανθρώπινου και οικονομικού φορτίου, ο ILO αξιοποίησε δεδομένα για πέντε βασικούς παράγοντες κινδύνου: την εργασιακή πίεση, την ανισορροπία ανάμεσα στην προσπάθεια και την ανταμοιβή, την εργασιακή ανασφάλεια, τις πολλές ώρες εργασίας και το workplace bullying.
Τα δεδομένα αυτά συνδυάστηκαν με παγκόσμια στοιχεία θνησιμότητας και υγείας από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τη μελέτη Global Burden of Disease, ώστε να ποσοτικοποιηθεί η επίπτωση των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στην υγεία και στην οικονομία.
Η προσέγγιση του ILO οργανώνει τους κινδύνους σε τρία επίπεδα: τη φύση της ίδιας της εργασίας, τον τρόπο οργάνωσης και διαχείρισής της, καθώς και το ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών και διαδικασιών που εφαρμόζουν οι εργοδότες και οι οργανισμοί.
Η ψηφιοποίηση αλλάζει το εργασιακό περιβάλλον
Η έκθεση σημειώνει ότι η ψηφιοποίηση, η τεχνητή νοημοσύνη και η εξ αποστάσεως εργασία αναδιαμορφώνουν γρήγορα το εργασιακό περιβάλλον. Αυτές οι αλλαγές μπορούν, από τη μία πλευρά, να αυξήσουν την πίεση, τη διαθεσιμότητα πέρα από το ωράριο και την αίσθηση ανασφάλειας. Από την άλλη, μπορούν να δημιουργήσουν ευκαιρίες για μεγαλύτερη ευελιξία και καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής.
Ο ILO τονίζει ότι οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι εξελίσσονται σε μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την επαγγελματική ασφάλεια και υγεία.
«Οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι γίνονται μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την επαγγελματική ασφάλεια και υγεία», δήλωσε η Manal Azzi, επικεφαλής της ομάδας για την πολιτική και τα συστήματα επαγγελματικής ασφάλειας και υγείας στον ILO.
Υγιέστεροι χώροι εργασίας και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα
Η αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών κινδύνων μπορεί να δημιουργήσει πιο υγιείς χώρους εργασίας και, ταυτόχρονα, να ενισχύσει την απόδοση των οργανισμών και την οικονομική ανθεκτικότητα, σύμφωνα με την έκθεση.
Το μήνυμα του ILO είναι σαφές: η ψυχική υγεία στην εργασία δεν αποτελεί δευτερεύον ζήτημα ευεξίας, αλλά κρίσιμο πεδίο δημόσιας υγείας, εργασιακής πολιτικής και οικονομικής βιωσιμότητας.
Καθώς οι μορφές εργασίας αλλάζουν, οι επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις καλούνται να ενσωματώσουν την πρόληψη των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στον σχεδιασμό των πολιτικών τους. Η εργασιακή πίεση, η παρενόχληση, η ανασφάλεια και οι εξαντλητικές ώρες εργασίας δεν αφορούν μόνο την παραγωγικότητα. Αφορούν, πλέον, την ίδια τη διάρκεια και την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων εργαζομένων
Πηγη: https://healthpharma.gr