Συντάκτης: grammateia

Αικ. Ηλιάδου : “Η τεχνητή νοημοσύνη δεν υποκαθιστά τον άνθρωπο”

Posted on by grammateia

Η αρχή ελαχιστοποίησης Δεδομένων δύσκολα συμβιβάζεται με την λειτουργία των Συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης.

Για τα στοιχεία της τεχνητής νοημοσύνης που εδράζονται στην επεξεργασία Big Data, που σημαίνει ότι συλλέγονται στοιχεία που αφορούν διάφορες παραμέτρους, οι οποίες όταν σχετίζονται με την Υγεία γίνεται λόγος για δεδομένα ειδικής κατηγορίας, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην ομιλία της , η κ. Αικατερίνη Ηλιάδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου Νομικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Τακτικό Μέλος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων.

Η κ. Ηλιάδου τόνισε ότι οι αρχές που αναφέρονται στον Κανονισμό, βασίζονται στις αρχές της αναλογικότητας και ότι οι ρήτρες του Γενικού κανονισμού είναι αρκετά αφηρημένες, κάτι που δημιουργεί τις ανάγκες για ειδικότερους κανόνες.

Ειδική αναφορά, όπως είπε, πρέπει να γίνει στην αρχή ελαχιστοποίησης των Δεδομένων που δύσκολα συμβιβάζεται με την λειτουργία Συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης διότι χρειάζονται πολλά Δεδομένα για να έχουν αποτελεσματικότητα.

Απαραίτητα κατ΄επέκταση είναι η υιοθέτηση κάποιων στρατηγικών ώστε να μην καταχωρούνται δεδομένα που είναι άσχετα με την Υγεία.

Η Τεχνητή νοημοσύνη, είπε η κ. Ηλιάδου, στηρίζεται στην ανθρώπινη παρέμβαση και δεν υποκαθιστά τον άνθρωπο και όταν αυτό συμβαίνει, προϋποθέτει οπωσδήποτε συναίνεση, ενώ τα θέματα που αφορούν την Ευθύνη είναι συναφή με τα θέματα που αφορούν την παρέμβαση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ECDC: 12,95% η θετικότητα στα τεστ γρίπης στην Ελλάδα – Η τρίτη υψηλότερη στην Ευρώπη

Posted on by grammateia

Τι προκύπτει από τα “ψιλά γράμματα” των επιδημιολογικών δελτίων του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

 

Στο 12,9% ανέρχεται η θετικότητα στα τεστ για γρίπη στην Ελλάδα. Την περασμένη εβδομάδα, η χώρα μας κατέλαβε την τρίτη υψηλότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έπειτα από την Εσθονία (θετικότητα 14,8%) και τη Λιθουανία (13,3%).

Το μέσο ευρωπαϊκό ποσοστό είναι κοντά στο 3%, με τα ποσοστά των θετικών τεστ να κυμαίνονται από 2% έως 6%.

Πρόκειται για μία πολύ μεγάλη αύξηση, στην οποία έχουν αναφερθεί οι υπεύθυνοι του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Η αλλαγή καταγράφηκε μέσα σε μικρό διάστημα, καθώς την εβδομάδα που έληξε στις 26 Νοεμβρίου, το ποσοστό ήταν κάτω από 10%.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΟΔΥ, η υπέρβαση του 10% στη χώρα μας αποτελεί ενδεικτικό εποχικό όριο έναρξης της επιδημικής δραστηριότητας της γρίπης.

Στην εβδομαδιαία έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), υπογραμμίζεται πως την τελευταία εβδομάδα η επίπτωση των αναπνευστικών ασθενών (γρίπη και οξεία αναπνευστική λοίμωξη) αυξήθηκε σε πολλές χώρες, φτάνοντας τα αντίστοιχα ποσοστά της περυσινής περιόδου.

Όπως αναφέρουν, υπάρχουν ενδείξεις αυξανόμενης έντασης στη γεωγραφική δραστηριότητα της εποχικής γρίπης από τις αρχές Νοεμβρίου, η οποία πάντως εκτιμάται ότι παραμένει σε χαμηλά ποσοστά.

Οι πιο “σκληροί” δείκτες, όπως οι εισαγωγές στα νοσοκομεία, σε ΜΕΘ και οι θάνατοι αφορούν κυρίως τις ομάδες 65 ετών και άνω.

Στην Ελλάδα, η διαχρονική παρακολούθηση της εποχικής γρίπης δείχνει ότι η δραστηριότητα των ιών συνήθως αρχίζει να αυξάνεται κατά τον Ιανουάριο και κορυφώνεται κατά τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο.

Συμπτώματα

Με βάση τα δεδομένα του ΕΟΔΥ, η γριπώδης συνδρομή εκδηλώνεται αιφνίδια και περιλαμβάνει τουλάχιστον  ένα από τα τέσσερα ακόλουθα συστηματικά συμπτώματα: πυρετός, κακουχία, κεφαλαλγία, μυαλγία και τουλάχιστον ένα από τα τρία ακόλουθα συμπτώματα από το αναπνευστικό: βήχας, φαρυγγαλγία και αναπνευστική δυσχέρεια.

Η οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού, έχει επίσης αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων και τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα τέσσερα συμπτώματα από το αναπνευστικό: βήχας, φαρυγγαλγία, αναπνευστική δυσχέρεια και καταρροή.

Ιοί

Η γρίπη είναι μια οξεία νόσος του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από τους ομώνυμους ιούς: τους ιούς γρίπης A, B και C. Οι ιοί τύπου Α ή Β αποτελούν τα κύρια αίτια γρίπης στον άνθρωπο, ενώ οι περιπτώσεις γρίπης από ιούς τύπου C είναι πολύ σπάνιες.

Οι ιοί της γρίπης προσβάλλουν το ανώτερο ή και το κατώτερο τμήμα του αναπνευστικού συστήματος (μύτη, φάρυγγας, λάρυγγας, βρόγχοι).

Στην καθημερινή γλώσσα, ο όρος “γρίπη” χρησιμοποιείται συχνά ως συνώνυμο του “κρύωμα” ή “ίωση”, αλλά – με την αυστηρή ιατρική έννοια του όρου – “γρίπη” είναι η νόσος που οφείλεται στους παραπάνω συγκεκριμένους ιούς.

Μετάδοση

Η γρίπη μεταδίδεται από το ένα άτομο στο άλλο όταν ένας ασθενής βήχει, φταρνίζεται ή μιλά και διασπείρει τους ιούς στον αέρα με τη μορφή πολύ μικρών, αόρατων σταγονιδίων.

Οι ιοί της γρίπης επίσης μεταδίδονται μέσω των χεριών, όταν κάποιος αγγίζει αντικείμενα και επιφάνειες που έχουν μολυνθεί και στη συνέχεια πιάνει τα μάτια του, τη μύτη ή το στόμα του.

Παράγοντες όπως ο ψυχρός καιρός και ο συγχρωτισμός (συγκέντρωση πολλών ατόμων σε κλειστούς χώρους) αυξάνουν τη μετάδοση της γρίπης. Για την αποφυγή της μετάδοσης, τα άτομα θα πρέπει να καλύπτουν το στόμα και τη μύτη τους με χαρτομάντιλο όταν βήχουν ή φτερνίζονται και να πλένουν τακτικά τα χέρια τους.

Οι ενήλικοι μπορεί να μεταδώσουν τη νόσο μία ημέρα πριν αρρωστήσουν έως 5 – 7 ημέρες από τη στιγμή που θα εκδηλώσουν τα συμπτώματα.

Τα παιδιά και οι ασθενείς με σοβαρή ανοσοκαταστολή μπορεί να μεταδίδουν για περισσότερο από μία εβδομάδα.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πόσο αυξήθηκε το burnout των γιατρών στην πανδημία

Posted on by grammateia
Η υγειονομική κρίση και η επίπτωσή της, κυρίως στους νέους γιατρούς. Μιλάει στο iatronet.gr ο Κ.Ροδίτης, ταμίας της Πανευρωπαϊκού Συλλόγου νέων Γιατρών.
Πολλοί νέοι γιατροί στην Ελλάδα και σε παγκόσμιο επίπεδο έκαναν την ειδικότητά τους ή τα πρώτα τους βήματα ως ειδικοί στη διάρκεια της πανδημίας. Κατά πόσο αυτό ήταν βοηθητικό στην εξέλιξή τους και σε ποιο βαθμό επηρέασε την ψυχική τους υγεία;
Σύμφωνα με τον αγγειοχειρουργό, πρόεδρο του Δικτύου Νέων Γιατρών Ελλάδος και Ταμία του European Junior Doctor Association (EJD), Κωνσταντίνο Ροδίτη, η περιπέτεια του κορωνοϊού είχε πολύ αρνητική επίδραση στο κομμάτι της εκπαίδευσής τους, με εξαίρεση ορισμένες ειδικότητες με άμεση συνάφεια με την COVID-19 (Ετατικολογία, Παθολογία – Λοιμωξιολογία, Πνευμονολογία). Οι ειδικευόμενοι ή νέοι ειδικοί γιατροί των άλλων ειδικοτήτων υποχρεώθηκαν να παράσχουν βοήθεια σε συναδέλφους τους στις κλινικές COVID-19, γεγονός που άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην εκπαίδευσή τους. Δεύτερη μεγάλη επίπτωση ήταν η αύξηση των ποσοστών στρες, κατάθλιψης και burnout.
Ο κ. Ροδίτης  μιλά στο iatronet.gr στο περιθώριο του 3ο Health Festival – Πανελλήνιου Συνεδρίου Φοιτητών Ιατρικής για τη Δημόσια Υγεία, που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη και φέτος επικεντρώνεται στην Ψυχική Υγεία. Αναφέρεται στις διαστάσεις του φαινομένου και τονίζει την ανάγκη να δοθεί έμφαση στην ψυχική ενδυνάμωση των επαγγελματιών υγείας, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να μπορούν να παράσχουν με επάρκεια τις υπηρεσίες τους στον γενικό πληθυσμό.
Το burnout των γιατρών
Δύο μεγάλες μεταναλύσεις, πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας, προσδιόρισαν στο 47,3% τη μέση επίπτωση του burnout (2015) και στο 27,3% τη μέση επίπτωση της κατάθλιψης (2021) σε γιατρούς, σε παγκόσμιο επίπεδο.
“Σε ευρωπαϊκές μελέτες φαίνεται πως ενώ η επίπτωση του burnout στην Ευρώπη ήταν σε χαμηλότερα ποσοστά, κοντά στο 15% με 20%, αυξήθηκε κατά τουλάχιστον 15% μετά την πανδημία”, λέει ο κ. Ροδίτης.
Οι μεταναλύσεις έδειξαν πως τόσο η κατάθλιψη όσο και το burnout εμφανίζονται συχνότερα στον γυναικείο πληθυσμό, εύρημα που έχει πολλές ερμηνείες. Η βασική είναι ότι στις περισσότερες ανεπτυγμένες κοινωνίες η γυναίκα καλείται να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος σε κοινωνικό, οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο, ενώ ο δεύτερος παράγοντας συνδέεται με τις ειδικότητες: Χειρουργική, αναισθησιολογία και παθολογικές ειδικότητες, που επιβαρύνονται περισσότερο, έχουν αυξημένη παρουσία γυναικών τα τελευταία χρόνια.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά burnout και ψυχικής επίπτωσης εμφανίζονται, όπως είναι φυσικό, στα νοσοκομεία, αλλά κατά την περίοδο της πανδημίας υπήρξαν αυξημένα ποσοστά και σε ιδιώτες γιατρούς, ειδικά της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. “Υπήρξαν συνάδελφοι οι οποίοι ξεκίνησαν ψυχιατρική αγωγή για κατάθλιψη στην περίοδο της πανδημίας, επειδή καθημερινά είχαν το βάρος της αντιμετώπισης των ασθενών με COVID και των οικογενειών τους που επηρεάζονταν”, τονίζει.
Αιτίες – αντιμετώπιση
Το burnout έχει τη μορφή ενός διαρκούς έντονου στρες στον χώρο εργασίας, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς και έχει τρεις βασικές πτυχές: α) σωματική εξάντληση β) αποστασιοποίηση γιατρού από τον ασθενή ή από τον άλλο γιατρό γ) έλλειψη αποδοτικότητας στην εργασία.
H Κλίμακα του Maslach μελετά με αντικειμενικό τρόπο αυτές τις πτυχές και βγάζει το σκορ της διάγνωσης, το οποίο στη συνέχεια πρέπει να αξιολογηθεί από επαγγελματία ψυχικής υγείας ως προς τη σταδιοποίησή του.
Στις αιτίες που προκαλούν burnout, σύμφωνα με τον κ.Ροδίτη, περιλαμβάνονται:
Ο φόρτος εργασίας και οι συνεχείς εφημερίες.
Η μη τήρηση ωραρίων εργασίας.
Έλλειψη συνεργατικού κλίματος και αλληλοσεβασμού.
φαινόμενα βίας διάφορων μορφών από μεγαλύτερους γιατρούς αλλά και μεταξύ γιατρών της ίδιας βαθμίδας.
Προβλήματα στη σχέση γιατρού – ασθενούς.
Έλλειψη υποστηρικτικών δομών σε ορισμένες χώρες.
Απουσία σε πολλές περιπτώσεις γιατρού εργασίας, ο οποίος και θα ανιχνεύσει τα πρώτα σημάδια.
Σε περιόδους υγειονομικών κρίσεων, όπως στην έναρξη της πανδημίας, βασική αιτία ήταν και ο φόβος της νόσησης του ίδιου του γιατρού, κυρίως σε ειδικότητες που δεν ήταν εξοικειωμένες με λοιμώδη νοσήματα. “Για παράδειγμα, ένας ακτινολόγος, δερματολόγος ή οφθαλμίατρος, που κλήθηκε να παράσχει υπηρεσίες σε αναπνευστικά νοσήματα είχε αυξημένο φόβο προς την ασθένεια, σε συνδυασμό και με την έλλειψη προστατευτικού εξοπλισμού, που ευτυχώς στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο έντονη όσο σε άλλες χώρες”, παρατηρεί ο κ. Ροδίτης, προσθέτοντας ότι επιβαρυντικό παράγοντα αποτέλεσε και το στίγμα στην κοινωνία. “Στην πανδημία είδαμε ότι πολλοί απέφευγαν να πλησιάζουν γιατρούς, γιατί έρχονταν σε επαφή με ασθενείς. Ακόμα και μέλη της ίδιας οικογένειας κάποιες φορές ήταν αποστασιοποιημένα”.
Η αντιμετώπιση του συνδρόμου είναι κατ’ αρχήν συντηρητική, με προσπάθειες αποφόρτισης από το στρες, επαφή με επαγγελματία υγείας και υποστηρικτικές δομές, διατροφή που βοηθάει στη μείωση του άγχους, ακόμα και τεχνικές γιόγκα σε διαλείμματα της εργασίας ή στο σπίτι. Σε πιο σοβαρές καταστάσεις χρειάζεται και φαρμακευτική αντιμετώπιση.
Μετανάλυση κατέδειξε πως οι θάνατοι από αυτοκτονίες είναι 1,5 φορά περισσότεροι στους γιατρούς από ό,τι στον γενικό πληθυσμό, ενώ στις γυναίκες μπορεί να φτάσει και σε διπλάσια ποσοστά. Ένας στους 100 γιατρούς έχει προσπαθήσει να βάλει τέλος στη ζωή του.
Έμφαση στην ψυχική υγεία των γιατρών
Οι νέοι γιατροί εκπέμπουν μήνυμα για την ανάγκη χάραξης κατάλληλων πολιτικών για την ενίσχυση της ψυχικής υγείας των επαγγελματιών υγείας, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά τον γενικό πληθυσμό.
“Η πανδημία αύξησε τις ανάγκες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ενώ με τη μείωση του στιγματισμού όλοι και περισσότεροι τις αναζητούν πλέον. Για να έχει το κράτος αποτέλεσμα στη μεταρρύθμιση της ψυχικής υγείας που προωθεί, πρέπει να δώσει έμβαση πρώτα απ΄όλα στην υγεία των γιατρών και του υγειονομικού προσωπικού”, καταλήγει ο κ. Ροδίτης.
Πηγη: https://medispin.blogspot.com/

Κατανόηση και ενσυναίσθηση τα θεμέλια για να σβήσουμε το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα

Posted on by grammateia

Το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα είναι βαθιά ριζωμένο στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και συντηρεί την αντίληψη ότι ο καρκίνος είναι οπωσδήποτε προσωπική ευθύνη του ασθενή, λόγω της συνήθειας του καπνίσματος. Ο αντίκτυπος του έχει πολλές προεκτάσεις και χρειάζεται δράσεις ευαισθητοποίησης και στοχευμένες παρεμβάσεις. Η καμπάνια της FairLife L.C.C. δίνει φωνή σε αληθινά πρόσωπα που έχουν βιώσει το στίγμα και ανοίγει δυναμικά τη συζήτηση για την αντιμετώπιση του.

Στον ξεχωριστό χαρακτήρα της καμπάνιας «Κάνε τη Σωστή Ερώτηση» της FairLife L.C.C. και στον αντίκτυπο του στίγματος του καπνιστή στην ευρύτερη κοινωνία, αναφέρθηκε η κα Αγγελική Σουρή, Patient Advocate, μέλος του Δ.Σ. FairLife L.C.C. «Το στίγμα δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο σε αποκλεισμό και αδιέξοδο. Δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτό. Υπάρχει χώρος μόνο για δράση και θεραπεία. Θέλουμε να τονίσουμε ότι πέρα και πίσω από κάθε ασθένεια υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος, μία οικογένεια. Το στίγμα κλείνει πόρτες που θα έπρεπε να είναι ανοιχτές. Συχνά κρίνουμε αυτόν τον καρκίνο διαφορετικά από άλλες μορφές καρκίνου γιατί θεωρούμε ότι φταίει αυτός που τον παθαίνει λόγω καπνίσματος, παραβλέποντας άλλους παράγοντες. Αυτό όμως καθυστερεί την επίσκεψη στον γιατρό, δείχνει να επηρεάζει τη χρηματοδότηση για έρευνα, προκαλεί θυμό, απογοήτευση και απομόνωση. Η δράση για την εξάλειψη του στίγματος του καπνιστή ήταν αυτή με τις περισσότερες προκλήσεις, καθώς είναι πολύ ευαίσθητο ζήτημα, βαθιά ριζωμένο στην κοινωνία.»

Η κα Θωμαΐς Σαρακινιώτη, Υπεύθυνη Προγραμμάτων, FairLife L.C.C., υπογράμμισε την ύπαρξη του στίγματος του καρκίνου του πνεύμονα και μίλησε για τον σχεδιασμό της καμπάνιας και το αξιοσημείωτο διαδικτυακό ενδιαφέρον που εκφράστηκε μέσα από τα νούμερα που καταγράφηκαν αναφορικά με τη δράση.

Σύμφωνα με την τοποθέτηση του κου Ιωάννη Μπουκοβίνα (MD, PhD, PharmaD),Επιστημονικού Υπεύθυνου Ογκολογικής Μονάδος, Βιοκλινική Θεσσαλονίκης, ο καρκίνος του πνεύμονα δεν κάνει διακρίσεις φύλου, συνηθειών και ηλικίας. «Η οργάνωση των υπηρεσιών υγείας για την έγκαιρη ανίχνευση και χορήγηση κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής μαζί με το κτίσιμο της σχέσης ογκολόγου-ασθενούς, που εκτός από την κατανόηση της ασθένειας και την ολιστική αντιμετώπιση της, απαιτεί και ενσυναίσθηση από μέρους του ιατρού είναι τα θεμέλια να αποστιγματοποιήσουμε αυτόν τον καρκίνο σαν θανατηφόρα νόσο».

«Το στίγμα για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι υπαρκτό και παρά το ότι έχουμε σημαντική πρόοδο αναφορικά με την θεραπεία του καρκίνου, δεν έχουμε σημειώσει παρόμοια πρόοδο στην καταπολέμηση του στίγματος» τόνισε η κα Δήμητρα Καναλουπίτη MD, Παθολόγος Ογκολόγος, Διευθύντρια, Δ΄ Ογκολογικής Κλινικής, Νοσοκομείο Ιασώ και συνέχισε: «Φέτος, στο World Conference on Lung Cancer, παρουσιάστηκε μια συστηματική ανασκόπηση 10 μελετών σχετικά με τις παρεμβάσεις που μπορούν να μειώσουν το στίγμα, που κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες: α) επιμορφωτικές/εκπαιδευτικές, β) συμπεριφορικές και γ) ψυχοκοινωνικές. Την ανάγκη διενέργειας μελετών, τυχαιοποιημένων και ελέγχου, σε ποικίλα κοινωνικο-οικονομικά περιβάλλοντα, καθώς και η διαμόρφωση πολιτικών που να στοχεύουν  όχι μόνο στο επίπεδο ασθενούς, ιατρικής ομάδας και στενού οικογενειακού κύκλου αλλά κεντρικότερα στην ευρύτερη κοινωνία», επεσήμανε η κα Καναλουπίτη.

Ο κος Αθανάσιος Βοζίκης, Καθηγητής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Οικονομικών & Διοίκησης της Υγείας (LabHEM), Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης  Πανεπιστημίου Πειραιώς δήλωσε: «Το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα τροφοδοτεί την αντίληψη ότι ο καρκίνος του πνεύμονα είναι οπωσδήποτε προσωπική ευθύνη του ασθενή, λόγω της συνήθειας του καπνίσματος. Τα άτομα που ζουν με καρκίνο του πνεύμονα βιώνουν το στίγμα από τον περίγυρο τους, τους εργοδότες τους, τους παρόχους υγείας ακόμη και από φίλους και συγγενείς. Αυτό τους δημιουργεί ένα επιπλέον φορτίο και μια αρνητική ψυχολογία, καθώς αισθάνονται ότι δεν αξίζουν φροντίδα και συμπόνια. Η Έκθεση-Οδηγός της FairLife L.C.C.  “Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα” με αναφορά στην ελληνική πραγματικότητα για το θέμα του στίγματος, ταρακούνησε τα νερά και έφερε στο φως το θέμα. Οι ιστορίες των ασθενών που περιλαμβάνονται στην Έκθεση ήταν αποκαλυπτικές για το μέγεθος και την επίπτωση του φαινομένου. Πρέπει να αλλάξουμε τη συζήτηση για τον καρκίνο του πνεύμονα από την ενοχοποίηση και τη ντροπή, σε μια συζήτηση που προσφέρει φροντίδα και συμπαράσταση, ώστε να μπορέσουμε να σώσουμε ζωές.»

Στην άμεση συσχέτιση της χρήσης προϊόντων καπνού με την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα και στα άμεσα οφέλη της διακοπής καπνίσματος τόσο για τους υγιείς όσο και για τους ασθενείς, εστίασε η κα Παρασκευή Κατσαούνου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α., Μονάδα Πνευμονολογίας και Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Α΄ΚΕΘ ΓΝΑ «Ευαγγελισμός» Μέλος ΔΣ ΕΠΕ. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Το 80–90%  των καρκίνων του πνεύμονα σχετίζονται άμεσα με τη χρήση του καπνού.  Ο κίνδυνος αυξάνεται με τον αριθμό των  τσιγάρων (10-14 τσιγάρα/μέρα , οχταπλάσιος κίνδυνος σε σχέση με μη καπνιστές, 15-25 τσιγάρα/μέρα  13 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος σε σχέση με τους μη καπνιστές). Οι καπνιστές ιδίως όσο είναι πολύ εξαρτημένοι και ανήκουν σε χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα  υποτιμούν  τον κίνδυνο κακοήθειας. Περίπου 40%  των καπνιστών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο πνεύμονα καπνίζουν ακόμη τη στιγμή της διάγνωσης (πάνω από 164.000  Ευρωπαίοι). Επιπρόσθετα κάποιοι πρώην καπνιστές υπό το άγχος της διάγνωσης υποτροπιάζουν και καπνίζουν».

Στον κρίσιμο ρόλο των δράσεων που ασχολούνται με το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα αναφέρθηκε ο κος Caius Kim,Global Director, AstraZeneca, Lung Ambition Alliance, ο οποίος εξέφρασε την πεποίθηση πως οι νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των διαγνωστικών αιματολογικών εξετάσεων  και η πρόοδος στην ακτινοδιαγνωστική θα δώσουν περαιτέρω  δυναμική για να βελτιώσουν την έκβαση για τους ανθρώπους  που ζουν με τη νόσο.

Οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας που συμμετείχαν στο συνέδριο, κα Eύη Δαλακάκη, Health Policy Lead, MSD Greece, κος Θανάσης Ακάλεστος, Head of Medical Scientific Affairs & Healthcare Development, Roche Diagnostics (Hellas), κος Αριστείδης Νικολάου, MD, MSc, Πνευμονολόγος, Medical Manager Oncology Lung, AstraZeneca, κος Γιώργος  Τσακαλάκης ,Corporate & Government Affairs Lead, BMS Greece, κα Αιμιλία Κασσωτάκη, Υπεύθυνη Υποστήριξης Ασθενών, Janssen και ο κος Ανδρέας Ρουσσίδης, Ph.D, Ιατρικός Διευθυντής GSK, συμφώνησαν ότι απαιτείται εθνική στρατηγική για ολοκληρωμένη προσέγγιση στην πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και φροντίδα του καρκίνου του πνεύμονα. Ο κλάδος εστιάζει εξίσου στον προσυμπτωματικό έλεγχο και στις νέες θεραπείες καθώς και στην ταχεία πρόσβαση σε αυτές μέσω κλινικών μελετών. Τέλος, η ανάγκη για χρηματοδότηση αποτελεί κρίσιμο μέρος για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής, προσφέροντας πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες για όλους τους ασθενείς.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

ΕΕΜΥΥ: Τα 10 συμπεράσματα του επετειακού συνεδρίου της

Posted on by grammateia

Ολοκληρώθηκε το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2023, το τριήμερο Επετειακό 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας (ΕΕΜΥΥ), με τη βράβευση των εργασιών που διακρίθηκαν και την ανακοίνωση των συνοπτικών Συμπερασμάτων. Μεταξύ των άλλων, παρουσιάστηκαν 60 πρωτότυπες εργασίες νοσοκομειακών στελεχών και διαλέξεις διακεκριμένων εμπειρογνωμόνων.

Διαπιστώθηκε με πανηγυρικό τρόπο ότι, οι πάγιες θέσεις  και προτάσεις της ΕΕΜΥΥ επί εικοσαετία, έχουν  πλέον επικρατήσει, ως βασικές πεποιθήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των μαχόμενων επαγγελματιών υγείας. Επιπροσθέτως, έχουν υιοθετηθεί από τους επιστημονικούς κύκλους, τις σημαντικότερες επαγγελματικές οργανώσεις και πλειοψηφικό τμήμα του πολιτικού εποικοδομήματος. Τα 10 κύρια συμπεράσματα είναι:

  1. Το Ελληνικό σύστημα υγείας αντιμετωπίζει ασφαλώς τα ίδια βασικά προβλήματα που επικρατούν διεθνώς, αυξημένα όμως από τις εγχώριες στρεβλώσεις, που οφείλονται σε μακροχρόνιες λανθασμένες πολιτικές και κακές πρακτικές, που δεν αντιμετωπίσθηκαν αποφασιστικά και έγκαιρα.
  2. Γίνεται πλέον ευρύτερα κατανοητό το προφανές, δηλαδή ότι δεν υπάρχει η λεγόμενη «δωρεάν υγεία» των συνθημάτων. Το πανάκριβο «προϊόν» των υπηρεσιών υγείας επιβαρύνει αποκλειστικά και πλήρως τους πολίτες, είτε με τις φορολογικές καταβολές και υποχρεωτικές ασφαλιστικές κρατήσεις, είτε με τις πρόσθετες ιδιωτικές πληρωμές.
  3. Σταδιακά υποχωρούν οι απηρχαιωμένες ιδεοληψίες και η διαφημιζόμενη «προκατάληψη» υπέρ ενός δήθεν «δημόσιου» συστήματος. Πραγματικό εθνικό σύστημα υγείας είναι εκείνο που αξιοποιεί το σύνολο του κρατικού και ιδιωτικού εγκατεστημένου κεφαλαίου και, με κοινές προδιαγραφές και ποιοτικούς κανόνες, υπηρετεί την υγεία του πληθυσμού, από τον οποίο αποζημιώνεται συνολικά.
  4. Αποτελεί γενικευμένη πεποίθηση η ανάγκη διαχωρισμού αρμοδιοτήτων μεταξύ πολιτικής και management στην υγεία. Το υπουργείο Υγείας και κατ’ επέκταση η κυβέρνηση και η Βουλή καθορίζουν την υγειονομική πολιτική και εποπτεύουν την εφαρμογή της, αλλά η επιχειρηματιή λειτουργία πρέπει να ασκείται από αυτόνομους φορείς υπό τεχνοκρατική διοίκηση, ελεγχόμενους για όλες τις διαστάσεις τις δραστηριότητάς τους.
  5. Σχετικά με τη Χρηματοδότηση του Τομέα Υγείας καταδείχθηκε, με την παράθεση επίσημων αλλά συνήθως αποσιωπούμενων συγκριτικών στοιχείων, ότι το σοβαρότερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η κατανομή των πόρων με  αντιπαραγωγικό τρόπο. Σε άλλους τομείς αναλώνονται υπερβολικές πιστώσεις, ενώ άλλοι μένουν ακόμη με αόρατη χρηματοδότηση. Ενδεχόμενη μελλοντική προσαύξηση των δαπανών υγείας οφείλει ν’ αποβλέπει στην αντιρρόπηση των σημερινών βλαπτικών ανισορροπιών και όχι στην περαιτέρω ανικοκατανομή, που αφήνει ακάλυπτες βασικές κοινωνικές ανάγκες. Περαιτέρω ανάλυση είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου.
  6. Η ενιαία Δημόσια Υγεία-Πρωτοβάθμια Περίθαλψη φέρει την ευθύνη της Αγωγής Υγείας, της Πρόληψης και της παροχής θεραπευτικών υπηρεσιών στην κοινότητα. Η οργάνωση του Τομέα πρέπει να είναι διεπιστημονική, ν’ ανταποκρίνεται στις σύγχρονες αντιλήψεις, ανάγκες και απαιτήσεις του πληθυσμού, να αξιοποιεί τις μοντέρνες τεχνολογίες και να προωθεί την κατ’ οίκον νοσηλεία. Έχοντας στην αρμοδιότητά της τις υπηρεσίες άμεσης βοήθειας και της βασικής στελέχωσης των ανεξαρτήτων ΤΕΠ, οφείλει να λειτουργεί ως «πύλη εισόδου» στην εξειδικευμένη Δευτεροβάθμια περίθαλψη, όταν απαιτείται.
  7. Τα κρατικά Νοσοκομεία -όπως και τα ιδιωτικά- είναι επιχειρησιακές μονάδες και πρέπει να διαθέτουν το κατάλληλο νομικό περίβλημα, είτε του ΝΠΙΔ (όπως το Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου»), είτε της κρατικής Α.Ε. (όπως η ΑΕΜΥ-Νοσοκομείο Θήρας). Πρέπει να διαθέτουν αυτονομία χειρισμού του προϋπολογισμού τους, ελευθερία καθορισμού της στελέχωσης των υπηρεσιών τους, δυνατότητα δημιουργίας ιδίων εσόδων και επωφελών συμβάσεων με τρίτους. Η αξιοποίηση των ανενεργών εγκαταστάσεών τους πρέπει να προσμετράται κατά την αξιόλογηση των διοικήσεων. Γενικότερα, η χρηματοδότησή τους πρέπει να συναρτάται με το ποσοτικό και το ποιοτικό μέγεθος των εκροών τους. Πρώτη βασική προϋπόθεση της ανασυγκρότησης των Νοσοκομείων είναι η εγκατάσταση Διοικητών, επιλεγμένων αποκλειστικά με αξιοκρατικά κριτήρια.
  8. Η απαραίτητη πρόοδος του Ψηφιακού μετασχηματισμού της υγείας πρέπει ν’ αναπτυχθεί με τρόπο, που θα εγγυάται την πλήρη αξιοποιήση των νέων δυνατοτήτων. Αυτό προϋποθέτει την παρουσία ικανού αριθμού Πληροφορικών στα νοσοκομεία και τον παράλληλο ψηφιακό «εγγραμματισμό» ολόκληρου του νοσοκομειακού δυναμικού.
  9. Η Χρηματοδότηση των επαγγελματιών υγείας είναι φλέγον και επίκαιρο ζήτημα, καθώς διεκδικείται η «δίκαιη αμοιβή», η οποία είναι η δεύτερη βασική προϋπόθεση αναβίωσης της αίγλης και την ελκυστικότητας του κρατικού εργοδοτικού τομέα. Η αντίληψη που εξομοίωνε τις δομές υγείας με κοινές δημοσιοϋπαλληλικές υπηρεσίες είναι ξεπερασμένη και, κατ’ επέκταση, η εποχή των μοναδικών και ισοπεδωτικών «ενιαίων» μισθολογίων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Για το ιατρικό προσωπικό επιβάλλεται η θέσπιση ευέλικτων συστημάτων αποζημίωσης, ικανών ν’ ανταποκριθούν στις ελλείψεις ειδικοτήτων, στη γεωγραφική διασπορά, στην επιθυμητή ποιότητα και ποσότητα εργασίας, στην επιβράβευση της συμβολής στην έρευνα, στην εκπαίδευση και στην καινοτομία. Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα είναι αυτό της αναθεώρησης των ιατρικών σπουδών, του αριθμού εισακτέων και της παροχής ειδικοτήτων.

Για τις/τους Νοσηλεύτριες/ές πρέπει να γίνει παραδεκτό ότι δεν είναι συνήθεις δημόσιοι υπάλληλοι, με ωράριο 7-3 Δευτέρα-Παρασκευή. Οι σημερινές ελλείψεις και οι ορατές μελλοντικές ανάγκες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού επιβάλλουν την ενίσχυση της κοινωνικής αναγνώρισης της Νοσηλευτικής και τη στροφή στο επάγγελμα των ήδη πτυχιούχων που δεν το ασκούν ή διαρρέουν στο εξωτερικό. Η θέσπιση ειδικού Νοσηλευτικού μισθολογίου και, ενδεχομένως, της αμειβόμενης Εφημερίας των νοσηλευτών είναι μέτρα άμεσης προτεραιότητας.

Για τις υπόλοιπες επιστημονικές ειδικότητες των Διοικητικών, Οικονονομολόγων, Μηχανικών, Πληροφορικών κ.λπ. ο υγειονομικός τομέας δεν είναι προτιμητέος, με τις σημερινές απολαβές, τουλάχιστον για όσους έχουν ικανότητες και προσόντα, ανταποκρινόμενα στις ανάγκες του υγειονομικού συστήματος. Η διαφοροποίησή τους από το δημοσιοϋπαλληλικό μισθολόγιο είναι εμφανώς επιβεβλημένη.

Ενδεχόμενη αύξηση της δημόσιας δαπάνης πρέπει ν’ αντιμετωπίσει πρωτίστως την απόδοση «δίκαιης αμοιβής» στους λειτουργούς της υγείας.

  1. Το εθνικό σύστημα υγείας -τόσο στον κρατικό, όσο και στον ιδιωτικό τομέα- πρέπει να υπαχθεί σε κοινό και αυστηρό σύστημα μέτρησης και αξιολόγησης του προσωπικού, των δομών και της ποιότητας των εκροών προς το πληθυσμό. Άξιες προσοχής είναι οι συναφείς απόψεις τόσο των ληπτών υπηρεσιών υγείας, όσο και των ίδιων των επαγγελματιών. Γενικότερα, το ενιαίο σύστημα υγείας πρέπει ν’ αποκτήσει, κατά το δυνατό, χαρακτηριστικά αριστείας, αλλά και ετοιμότητας για την επιτυχή αντιμετώπιση κάθε μελλοντικής απειλής κατά της Δημόσιας Υγείας.

Με την εύλογη προσδοκία ότι τα συμπεράσματα του 25ου συνεδρίου της θα ληφθούν σοβαρά υπόψη από την πολιτική ηγεσία, η ΕΕΜΥΥ δεσμεύεται ότι και στο επόμενο συνέδριο θα διερευνηθεί με την ίδια υπευθυνότητα και επιστημονική αντικειμενικότητα ένα άλλο κυρίαρχο πρόβλημα του συστήματος υγείας, που απαιτεί ορθολογική αντιμετώπιση και λύση.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Προσεγγίσεις στη διάγνωση και τη θεραπεία σπάνιων αιματολογικών νοσημάτων

Posted on by grammateia

2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ι.Ε.Μ.ΒΙ.ΘΕ.Κ
Η Ιατρική Εταιρεία Μελέτης της Βιολογίας και Θεραπείας του Καρκίνου (Ι.Ε.Μ.ΒΙ.ΘΕ.Κ) σε συνεργασία με τη Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών και το Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης στην Αμυλοείδωση της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, διοργανώνει στις 9, 10 και 11 Φεβρουαρίου 2024 στο ξενοδοχείο Divani Caravel, συνέδριο με θέμα: «Αμυλοείδωση και άλλα Σπάνια Αιματολογικά Νεοπλάσματα: Προσεγγίσεις στη Διάγνωση και τη Θεραπεία».Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σημαντική πρόοδος στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας και των γενετικών μηχανισμών πρόκλησης των σπανιότερων πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών, όπως η μακροσφαιριναιμία του Waldenström, η συστηματική AL αμυλοείδωση, η πρωτοπαθής πλασματοκυτταρική λευχαιμία, το σύνδρομο POEMS, αλλά και άλλων σπάνιων αιματολογικών νεοπλασιών, όπως το υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο, οι ιστιοκυτταρώσεις, η συστηματική μαστοκυττάρωση κ.α. Αυτό οδήγησε σε νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις με σημαντικό όφελος επιβίωσης για τους αρρώστους με τα νοσήματα αυτά. Η ανάπτυξη νέων βιολογικών θεραπευτικών επιλογών δημιούργησε ταυτόχρονα καινούργια ερωτήματα, που μερικές φορές έχουν διλημματικό χαρακτήρα και αφορούν τη θέση των φαρμάκων αυτών σε σχέση με τη μέχρι σήμερα φαρμακευτική αγωγή ή τους συνδυασμούς τους με τα παλαιότερα φάρμακα. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, έμπειροι και καταξιωμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα, θα αναπτύξουν τα θέματα και θα θέσουν τα ζητήματα που χρήζουν απαντήσεων και αφορούν τα σπάνια αιματολογικά νεοπλάσματα και την αμυλοείδωση.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Ο εμβολιασμός σημαντικός άξονας της στρατηγικής για τη Δημόσια Υγεία

Posted on by grammateia

Η αξία του δια βίου εμβολιασμού, ως το πιο αποδοτικό μέτρο πρόληψης για την αποφυγή εξάπλωσης επώδυνων, αλλά και κοστοβόρων για τα δημόσια συστήματα υγείας, ασθενειών αναδείχθηκε σε συνεδρία του Πανελληνίου Συνεδρίου για τα Οικονομικά και τις Πολιτικές της Υγείας 2023, με τίτλο «40 ΧΡΟΝΙΑ ΕΣΥ – Συνεργατικές λύσεις για ένα βιώσιμο Σύστημα Υγείας».

Συγκεκριμένα, η συνεδρία, η οποία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου, ήταν αφιερωμένη στον εμβολιασμό ως κεντρική στρατηγική για τη δημόσια υγεία. Σημειώνεται πως το συνέδριο διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας (i-hecon) και την Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Οικονομίας & Πολιτικής της Υγείας (ΕΕΕΟΠΥ).

Αναγκαία κρίθηκε η συλλογική δράση που απαιτείται από όλους τους φορείς, για ένα ολοκληρωμένο και τεκμηριωμένο Εθνικό Σχέδιο Δράσης με κοινωνικά πλεονεκτήματα. Οι ομιλητές  σχολίασαν στάσεις και αντιλήψεις του γενικού πληθυσμού της χώρας σχετικά με το ζήτημα του εμβολιασμού, ενώ παρουσιάστηκαν ευρήματα μελετών και κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του φορέα Vaccines Europe, σχετικά με την αποδοχή και την αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού στον ενήλικο πληθυσμό.

Συντονιστής της συνεδρίας ήταν ο κ. Κυριάκος Σουλιώτης, Καθηγητής Πολιτικής Υγείας, Κοσμήτορας Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και ως ομιλητές συμμετείχαν: ο κ. Ηλίας Κυριόπουλος, Επίκουρος Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, Τμήμα Πολιτικής Υγείας του London School of Economics and Political Science, ο κ. Νικόλαος Σύψας, Παθολόγος – Λοιμωξιολόγος, Καθηγητής, Ιατρική Σχολή Αθηνών του Ε.Κ.Π.Α., η κα Βασίλεια Παπαγιαννοπούλου, Government Affairs & Market Access Director της GSK Ελλάδος και η κα Φωφώ Καλύβα, Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας.

Ο κ. Κυριάκος Σουλιώτης μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην ανάγκη δημιουργίας ενός εθνικού μητρώου εμβολιασμού, για να διασφαλιστούν τα κατάλληλα και επαρκή δεδομένα, να επιτευχθεί η βελτίωση της διαδικασίας του εμβολιασμού.

Ο κ. Κυριόπουλος  τόνισε πως  μείζονος σημασίας είναι η υιοθέτηση πολιτικών προώθησης του εμβολιασμού, η ενημέρωση του γενικού πληθυσμού για τα οφέλη του εμβολιασμού και η κάμψη των προκαταλήψεων για το συγκεκριμένο ζήτημα καθώς και ότι η χώρα θα πρέπει να ακολουθήσει μία εξατομικευμένη προσέγγιση για τη διαδικασία του εμβολιασμού.

Ο κ. Σύψας χαρακτηριστικά ανέφερε πως το «μεγαλύτερο δώρο της επιστήμης στην ανθρωπότητα είναι τα εμβόλια», ενώ υπογράμμισε στα λεγόμενά του την αναγκαιότητα για εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του γενικού πληθυσμού και των επαγγελματιών υγείας.

Από την πλευρά της, η κ.Παπαγιαννοπούλου σημείωσε πως είναι σημαντικό να  υιοθετήσουμε τη λογική του δια βίου εμβολιασμού, καθώς έχουμε ένα πληθυσμό που γηράσκει ταχέως. Μάλιστα η ίδια υποστήριξε πως προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην προτυποποιημένη λήψη αποφάσεων για τα εμβόλια, δηλαδή της διασύνδεσης των υφιστάμενων επιτροπών και διαδικασιών για την ένταξη των εμβολίων στη Θετική Λίστα και το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών.

Με την σειρά της  κ. Καλύβα ανέλυσε τις μελλοντικές πολιτικές υγείας, με έμφαση στην επιτάχυνση της διαδικασίας αξιολόγησης και αποζημίωσης εμβολίων σε αντίστοιχους χρόνους με τα λοιπά φαρμακευτικά σκευάσματα.  Επίσης, η γενική γραμματέας περιέγραψε τους πέντε  πυλώνες των προαναφερόμενων πολιτικών, οι οποίες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την έγκαιρη, δίκαιη και οικονομικά προσιτά πρόσβαση καθώς και τη διαφανή και χωρίς αποκλεισμούς συνεργασία μεταξύ των σχετικών φορέων στη λήξη αποφάσεων.

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

 

Δια βίου εμβολιασμούς ζητούν οι επιστήμονες – Προλαμβάνονται έως 5 εκατ. θάνατοι ετησίως

Ένα άρτιο και τεκμηριωμένο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον εμβολιασμό θα έχει απτά οφέλη για την κοινωνία.

Ο εμβολιασμός ως κεντρική στρατηγική για τη δημόσια υγεία, ήταν ένα από τα ζητήματα που απασχόλησαν το Πανελλήνιο Συνέδριο για τα Οικονομικά και τις Πολιτικές της Υγείας 2023, το οποίο διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Οικονομικών της Υγείας (i-hecon) και την Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Οικονομίας & Πολιτικής της Υγείας (ΕΕΕΟΠΥ).

Ως βασικό σημείο της συνεδρίας αναδείχθηκε η αξία του δια βίου εμβολιασμού, ως το πιο αποδοτικό μέτρο πρόληψης για την αποφυγή εξάπλωσης επώδυνων, αλλά και κοστοβόρων για τα δημόσια συστήματα υγείας, ασθενειών. Συγκεκριμένα, η Βασίλεια Παπαγιαννοπούλου, Government Affairs & Market Access Director της GSK Ελλάδος, σημείωσε πως είναι σημαντικό να υιοθετήσουμε τη λογική του δια βίου εμβολιασμού, καθώς έχουμε ένα πληθυσμό που γηράσκει ταχέως.

Όπως ανέφερε, υπολογίζεται μάλιστα ότι μέχρι το 2025, το 50% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είναι άνω των 50 ετών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς πίεσης που θα υφίστανται τα συστήματα υγείας εξαιτίας της αυξημένης χρήσης υγειονομικών πόρων, που απαιτεί διαχείριση τόσο των λοιμωδών νοσημάτων, αν αυτά δεν προληφθούν, όσο και των χρόνιων νοσημάτων, κυρίως σε ηλικία άνω των 60 ετών. Η κα Παπαγιαννοπούλου προτεραιοποίησε την ανάγκη προτυποποιημένης λήψης αποφάσεων για τα εμβόλια, δηλαδή της διασύνδεσης των υφιστάμενων επιτροπών και διαδικασιών για την ένταξη των εμβολίων στη Θετική Λίστα και το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, ώστε να προωθείται η άμεση πρόσβαση στα εμβόλια και παράλληλα εστίασε στο επίπεδο της χρηματοδότησης, δηλαδή κατά πόσο οι τρέχοντες προϋπολογισμοί επαρκούν να καλύψουν τις τρέχουσες και μελλοντικές ανάγκες για τα εμβόλια, χωρίς φυσικά να αμελούνται και οι προσπάθειες για οικονομία κλίμακος όπου αυτές δυνητικά εντοπίζονται.

Ο εμβολιασμός σώζει εκατομμύρια ζωές

Η γενική γραμματέας Δημόσιας Υγείας Φωφώ Καλύβα σημείωσε πως σε μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), τα ευρήματα έδειξαν πως ετησίως 3,5 έως 5 εκατομμύρια θάνατοι παγκοσμίως, προλαμβάνονται από τον εμβολιασμό. Επίσης, παρουσίασε τους 5 πυλώνες σχετικά με τις μελλοντικές πολιτικές του υπουργείου Υγείας για τον εμβολιασμό, οι οποίες περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων την έγκαιρη, δίκαιη και οικονομικά προσιτά πρόσβαση καθώς και τη διαφανή και χωρίς αποκλεισμούς συνεργασία μεταξύ των σχετικών φορέων στη λήξη αποφάσεων.

Από την πλευρά του, ο Παθολόγος – Λοιμωξιολόγος, Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών του ΕΚΠΑ Νικόλαος Σύψας υπογράμμισε πως το μεγαλύτερο δώρο της επιστήμης στην ανθρωπότητα είναι τα εμβόλια, ενώ παράλληλα ανέδειξε την ανάγκη της πολιτείας για εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του γενικού πληθυσμού και των επαγγελματιών υγείας σχετικά με τον εμβολιασμό, έχοντας μοιραστεί τις καταστροφικές συνέπειες της πανδημίας μέσα από την κλινική του εμπειρία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Αντιλήψεις γενικού πληθυσμού

Ιδιαίτερη μνεία από τους ομιλητές έγινε στις στάσεις και αντιλήψεις του γενικού πληθυσμού της χώρας σχετικά με το ζήτημα του εμβολιασμού. Ο Καθηγητής Πολιτικής Υγείας και Κοσμήτορας Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Κυριάκος Σουλιώτης αναφέρθηκε στην ανάγκη δημιουργίας ενός εθνικού μητρώου εμβολιασμού, ώστε όλοι εμπλεκόμενοι φορείς να λαμβάνουν τα κατάλληλα και επαρκή δεδομένα, για τη βελτίωση της διαδικασίας του εμβολιασμού, για τα νοσήματα που εντάσσονται στο Εθνικό Πρόγραμμα. Ως παράδειγμα έθεσε το πρόγραμμα εμβολιασμού ενάντια στη νόσο Covid-19, τονίζοντας πως το συγκεκριμένο μοντέλο θα πρέπει να εφαρμοστεί και για την εμβολιαστική κάλυψη άλλων νοσημάτων.

Τέλος, ο Επίκουρος Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Ηλίας Κυριόπουλος επισήμανε πως για την άρση της διστακτικότητας ή και αναβλητικότητας των ενηλίκων να πραγματοποιήσουν τα απαραίτητα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένου και αυτό της γρίπης, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η υιοθέτηση πολιτικών προώθησης του εμβολιασμού, η ενημέρωση του γενικού πληθυσμού για τα οφέλη του εμβολιασμού και η κάμψη των προκαταλήψεων για το συγκεκριμένο ζήτημα. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν διάφορες ευρωπαϊκές πρακτικές προς αυτήν την κατεύθυνση η λογική του one size fits all δεν δύναται να έχει πρακτική εφαρμογή και η χώρα θα πρέπει να ακολουθήσει μία εξατομικευμένη προσέγγιση για τη διαδικασία του εμβολιασμού.

 

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

 

 

 

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως

Posted on by grammateia

Εκατομμύρια ζωές συνεχίζουν να χάνονται πρόωρα από καρδιακές παθήσεις κάθε χρόνο.

Μία νέα έκθεση που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Journal of the American College of Cardiology» διαπίστωσε ότι ο παγκόσμιος αριθμός θανάτων λόγω καρδιαγγειακής νόσου αυξήθηκε από 12,4 εκατομμύρια το 1990 σε 19,8 εκατομμύρια το 2022.

Η έκθεση αναλύει τις επιπτώσεις των καρδιαγγειακών παθήσεων και των παραγόντων κινδύνου σε 21 περιοχές παγκοσμίως, παρέχοντας επικαιροποίηση των εκτιμήσεων για την υγεία, όσον αφορά στις παγκόσμιες, περιφερειακές και εθνικές τάσεις των καρδιαγγειακών παθήσεων από το 1990 ως το 2022.Η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα αυξήθηκε σε 27 από τις 204 τοποθεσίες την περίοδο 2015-2022. Ο παγκόσμιος αριθμός θανάτων λόγω καρδιαγγειακής νόσου αυξήθηκε από 12,4 εκατομμύρια το 1990 σε 19,8 εκατομμύρια το 2022.

15 κύριοι παράγοντες κινδύνου

Τα ποσοστά θνησιμότητας κατανέμονται ανά τοποθεσία, μαζί με κατηγορίες ηλικίας και φύλου. Αναλύονται 18 καρδιαγγειακές παθήσεις και 15 κύριοι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα: περιβαλλοντικοί (ατμοσφαιρική ρύπανση, οικιακή ατμοσφαιρική ρύπανση, έκθεση σε μόλυβδο, χαμηλή ή υψηλή θερμοκρασία), μεταβολικοί (συστολική αρτηριακή πίεση, δείκτης μάζας σώματος, γλυκόζη πλάσματος νηστείας, νεφρική δυσλειτουργία, LDL χοληστερίνη) και συμπεριφορικοί (διατροφή, κάπνισμα, παθητικό κάπνισμα, αλκοόλ, σωματική δραστηριότητα).

Οι περιοχές με το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας

Αν και τα ποσοστά καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι υψηλά σε παγκόσμιο επίπεδο, οι περιοχές της Ασίας, της Ευρώπης, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής εκτιμήθηκε ότι έχουν το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα. Την υψηλότερη θνησιμότητα λόγω καρδιαγγειακής νόσου εμφανίζει η ανατολική Ευρώπη με 553 θανάτους ανά 100.000 άτομα. Αντίθετα, οι χώρες της Αυστραλασίας είχαν τη χαμηλότερη θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα με 122,5 θανάτους ανά 100.000 άτομα.

Όπως συμπεραίνεται στην έκθεση, η ισχαιμική καρδιοπάθεια παραμένει η κύρια αιτία θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα σε παγκόσμιο επίπεδο με 108,8 θανάτους ανά 100.000 άτομα. Ακολουθούν η ενδοεγκεφαλική αιμορραγία και το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση, η υψηλή χοληστερόλη, οι διατροφικοί κίνδυνοι και η ατμοσφαιρική ρύπανση παραμένουν οι κύριες αιτίες της θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα. Οι περιοχές με τα υψηλότερα ποσοστά επιβάρυνσης από καρδιαγγειακά νοσήματα που αποδίδονται στον διατροφικό κίνδυνο ήταν η κεντρική Ασία, η Ωκεανία και τμήματα της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η κεντρική Ασία, η ανατολική Ευρώπη, η βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή είχαν το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας ανά 100.000 άτομα που αποδίδεται στην υψηλή συστολική αρτηριακή πίεση.

Στη μελέτη, στην οποία συνεργάζονται το Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ, επισημαίνεται ότι ένας κόσμος χωρίς καρδιαγγειακά νοσήματα είναι εφικτός και υπογραμμίζεται η επείγουσα ανάγκη των χωρών να θεσπίσουν στρατηγικές δημόσιας υγείας με στόχο την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων.

 

Πηγη: https://www.healthstat.gr/

 

«Θερίζουν» παγκοσμίως τα εμφράγματα και οι καρδιαγγειακές παθήσεις

Ο παγκόσμιος αριθμός θανάτων λόγω καρδιαγγειακής νόσου αυξήθηκε από 12,4 εκατομμύρια το 1990 σε 19,8 εκατομμύρια το 2022.

Εκατομμύρια ζωές συνεχίζουν να χάνονται πρόωρα από καρδιακές παθήσεις κάθε χρόνο, σύμφωνα με τη νέα ειδική έκθεση που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Journal of the American College of Cardiology». Όπως διαπιστώνεται, ο παγκόσμιος αριθμός θανάτων λόγω καρδιαγγειακής νόσου αυξήθηκε από 12,4 εκατομμύρια το 1990 σε 19,8 εκατομμύρια το 2022.

Η έκθεση παρέχει επικαιροποίηση των εκτιμήσεων για την υγεία, όσον αφορά στις παγκόσμιες, περιφερειακές και εθνικές τάσεις των καρδιαγγειακών παθήσεων από το 1990 ως το 2022, αναλύοντας τις επιπτώσεις των καρδιαγγειακών παθήσεων και των παραγόντων κινδύνου σε 21 παγκόσμιες περιοχές. Η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα αυξήθηκε σε 27 από τις 204 τοποθεσίες την περίοδο 2015-2022.

Ο παγκόσμιος αριθμός θανάτων λόγω καρδιαγγειακής νόσου αυξήθηκε από 12,4 εκατομμύρια το 1990 σε 19,8 εκατομμύρια το 2022

Τα ποσοστά θνησιμότητας κατανέμονται ανά τοποθεσία, μαζί με κατηγορίες ηλικίας και φύλου. Αναλύονται 18 καρδιαγγειακές παθήσεις και 15 κύριοι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα: περιβαλλοντικοί (ατμοσφαιρική ρύπανση, οικιακή ατμοσφαιρική ρύπανση, έκθεση σε μόλυβδο, χαμηλή ή υψηλή θερμοκρασία), μεταβολικοί (συστολική αρτηριακή πίεση, δείκτης μάζας σώματος, γλυκόζη πλάσματος νηστείας, νεφρική δυσλειτουργία, LDL χοληστερίνη) και συμπεριφορικοί (διατροφή, κάπνισμα, παθητικό κάπνισμα, αλκοόλ, σωματική δραστηριότητα).

Η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα αυξήθηκε σε 27 από τις 204 τοποθεσίες την περίοδο 2015-2022

Όπως αναφέρεται, ενώ τα ποσοστά καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι υψηλά σε παγκόσμιο επίπεδο, οι περιοχές της Ασίας, της Ευρώπης, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής εκτιμήθηκε ότι έχουν το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα. Την υψηλότερη θνησιμότητα λόγω καρδιαγγειακής νόσου εμφανίζει η ανατολική Ευρώπη με 553 θανάτους ανά 100.000 άτομα. Αντίθετα, οι χώρες της Αυστραλασίας είχαν τη χαμηλότερη θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα με 122,5 θανάτους ανά 100.000 άτομα.

Όπως συμπεραίνεται στην έκθεση, η ισχαιμική καρδιοπάθεια παραμένει η κύρια αιτία θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα σε παγκόσμιο επίπεδο με 108,8 θανάτους ανά 100.000 άτομα. Ακολουθούν η ενδοεγκεφαλική αιμορραγία και το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η υψηλή αρτηριακή πίεση, η υψηλή χοληστερόλη, οι διατροφικοί κίνδυνοι και η ατμοσφαιρική ρύπανση παραμένουν οι κύριες αιτίες της θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα. Οι περιοχές με τα υψηλότερα ποσοστά επιβάρυνσης από καρδιαγγειακά νοσήματα που αποδίδονται στον διατροφικό κίνδυνο ήταν η κεντρική Ασία, η Ωκεανία και τμήματα της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η κεντρική Ασία, η ανατολική Ευρώπη, η βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή είχαν το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας ανά 100.000 άτομα που αποδίδεται στην υψηλή συστολική αρτηριακή πίεση.

Στη μελέτη, στην οποία συνεργάζονται το Ινστιτούτο Μετρήσεων και Αξιολόγησης της Υγείας του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ, επισημαίνεται ότι ένας κόσμος χωρίς καρδιαγγειακά νοσήματα είναι εφικτός και υπογραμμίζεται η επείγουσα ανάγκη των χωρών να θεσπίσουν στρατηγικές δημόσιας υγείας με στόχο την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων, αλλά και η ανάγκη παγκόσμιας δράσης για τη διάδοση πληροφοριών και την εφαρμογή προγραμμάτων υγείας, ιδίως σε χώρες με δύσκολη πρόσβαση.

 

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Η αξία της πρόληψης για την υγεία παιδιών και εφήβων

Posted on by grammateia

Aνοιχτή διαδικτυακή συζήτηση με κεντρικό θέμα την αξία της πρόληψης για την υγεία παιδιών και εφήβων, διοργάνωσε, η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «ΚΑΡΚΙΝΑΚΙ – Ενημέρωση για τον Καρκίνο στην Παιδική και Εφηβική Ηλικία»

Τα ερωτήματα που τέθηκαν από τους συμμετέχοντες και αναλύθηκαν από τους
καλεσμένους μας ήταν:

  • Πώς θωρακίζουμε την Υγεία των παιδιών και των εφήβων μας;
  • Πώς μπορεί ο παιδίατρος να συμβάλει στην τήρηση του εμβολιαστικού προγράμματος παιδιών και εφήβων;
  • Πώς θα πείσουμε τους γονείς να εμβολιάσουν τα παιδιά τους για τον ιό HPV;
  • Τι πρέπει να προσέχουν οι γονείς για την ψυχική υγεία των παιδιών και
    εφήβων;

Γενικό συμπέρασμα, από όλους τους ομιλητές, ήταν η αξία της πρόληψης για την υγεία των παιδιών και εφήβων και στο πλαίσιο αυτό όλοι συμφώνησαν ότι τα κρίσιμα ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η ελληνική οικογένεια αλλά και η πολιτεία, για τη θωράκιση της υγείας των παιδιατρικών και εφηβικών πληθυσμών, είναι η παχυσαρκία, η τήρηση του εμβολιαστικού προγράμματος, η συνεχής και έγκυρη ενημέρωση των γονέων και η εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας. Ακόμα, αναδείχθηκε για μία ακόμη φορά ο κρίσιμος ρόλος του παιδιάτρου για όλα τα θέματα.

Πρόληψη των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από τους συμμετέχοντες στην πρόληψη των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, με έμφαση στο ότι η ενημέρωση είναι ελλιπής, καθώς τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα εξακολουθούν να αποτελούν ταμπού σε προσωπικές αλλά και ευρύτερες συζητήσεις.

Ειδικά για τον εμβολιασμό έναντι του ιού των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (HPV) και την πρόληψη κατά του ιού, τα σχόλια επικεντρώθηκαν στην έλλειψη σεξουαλικής
διαπαιδαγώγησης, στις νοοτροπίες και τις προκαταλήψεις της οικογένειας για αυτά τα
θέματα και στην μη ξεκάθαρη επικοινωνία των παιδιάτρων με τους γονείς σχετικά με
την κρισιμότητα του εμβολιασμού.

Τα συμπεράσματα της συζήτησης σχολίασαν γονείς και νεαροί ενήλικες, και συγκεκριμένα η Γεωργία Γκαγκασούλη, η Καρολίνα Γιαννακοπούλου και ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος.

Στη συζήτηση συμμετείχαν καταξιωμένοι επιστήμονες, μεταξύ των οποίων ο Καθηγητής Γεώργιος Χρούσος, Πρόεδρος του Τμήματος Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Παιδίατρος Κώστας Νταλούκας, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, η Παιδίατρος Χριστίνα Τσόπελα, Υπεύθυνη Πρόληψης Λοιμώξεων και Ερευνήτρια του Κέντρου Κλινικής Επιδημιολογίας και Έκβασης Νοσημάτων-CLEO, ο Γυναικολόγος-Μαιευτήρας Οδυσσέας Σαβούρας, η Βιβή Λιόπετα, Κοινωνική Λειτουργός – Υπεύθυνη των Προγραμμάτων Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης «Ψυχή ΜΟΥ» – Μονάδα Ολοκληρωμένης Υποστήριξης της ΑΜΚΕ ΚΑΡΚΙΝΑΚΙ, και η Χριστίνα Φαϊτάκη, Προσωποκεντρική Ψυχοθεραπεύτρια.

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από φάρμακα τα Χριστούγεννα [μελέτη]

Posted on by grammateia

Τι διαπίστωσε ομάδα Γάλλων επιστημόνων, αξιολογώντας δεδομένα από πέντε χώρες με εορταστική παράδοση.

Μεγαλύτερη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών από φάρμακα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, δείχνει μελέτη Γάλλων επιστημόνων, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Therapies.

Η επιστημονική ομάδα αξιολόγησε αναδρομικά στοιχεία από τη βάση δεδομένων φαρμακοεπαγρύπνησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) από το 2017 έως τον περασμένο Μάρτιο.

Εξετάστηκαν περιπτώσεις από πέντε χώρες με χριστογεννιάτικη παράδοση και αναλύθηκαν συνολικά 4.999.459 μεμονωμένες αναφορές ασφάλειας φαρμάκων.

Οι 3.498.961 αφορούσαν τις ΗΠΑ, οι 419.018 τη Γαλλία, οι 398.763 τη Γερμανία, οι 251.641 την Ιταλία και οι 431.076 το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αναλύθηκαν οι μηνιαίες αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών και διερευνήθηκαν η εποχική επίπτωση και η επίπτωση της εορταστικής περιόδου (Δεκέμβριος – Ιανουάριος).

Οι επιστήμονες βρήκαν πως 91 ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται σημαντικά συχνότερα κατά την περίοδο των Χριστουγέννων. Πρόκειται κυρίως για ψυχιατρικές διαταραχές, λοιμώξεις και δερματικά προβλήματα.

Οι περισσότερες ήταν εξάρτηση από τις ουσίες, συναισθηματικά δυσφορία και σύνδρομο στέρησης.

Τα φάρμακα που εμπλέκονταν περισσότερο ήταν η οξυκωδόνη σε ψυχιατρικές διαταραχές, η ντοσεταξέλη σε δερματικές διαταραχές και κοινωνικές συνθήκες, η ολμεσαρτάνη σε γαστρεντερικές διαταραχές, η φεντανύλη σε καρδιακές διαταραχές, η ανταλιμουμάμπη σε λοιμώξεις και διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος (n=3781), και η δραστική ουσία collagenase clostridium histolyticum σε διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος.

Η συντακτική ομάδα σημειώνει πως η μελέτη δείχνει ότι μία σειρά από ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων αναφέρονται συχνότερα τα Χριστούγεννα σε σύγκριση με άλλες περιόδους του έτους, κυρίως ψυχιατρικές διαταραχές, λοιμώξεις και δερματικές διαταραχές.

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/