ΠΟΕΔΗΝ: Κίνδυνος να ξαναδούμε διασωληνωμένους εκτός ΜΕΘ

Λόγω σοβαρών ελλείψεων προσωπικού
Η ΠΟΕΔΗΝ σε ανακοίνωσή της κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, λέγοντας πως εν
όψει χειμώνα υπάρχει κίνδυνος να ξαναδούμε διασωληνωμένους ασθενείς εκτός ΜΕΘ λόγω έλλειψης κλινών. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση: «Θέλουμε να επισημάνουμε τον κίνδυνο εφέτος το χειμώνα να ξαναδούμε διασωληνωμένους ασθενείς εκτός ΜΕΘ λόγω έλλειψης κλινών, αφού συνεχώς περιορίζεται το σύνολο των κλινών ΜΕΘ που μπορούν να φιλοξενήσουν ασθενείς. Σήμερα οι κλίνες ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία ( μαζί με στρατιωτικά) που μπορούν να φιλοξενήσουν ασθενείς είναι 895. Νοικιάζει το σύστημα ακόμη 171 κλίνες ΜΕΘ από τον ιδιωτικό τομέα. Σύνολο σήμερα 1.066 κλίνες ΜΕΘ που μπορούν να φιλοξενήσουν ασθενείς. Επίσημα στοιχεία. Σήμερα νοσηλεύονται σε ΜΕΘ 854 ασθενείς. Σε σχέση με πέρυσι τέτοια περίοδο λιγόστεψαν περί τις 100 οι κλίνες ΜΕΘ στα νοσοκομεία που μπορούν να φιλοξενούσουν ασθενείς. Τη περίοδο της πανδημίας έφθασαν να λειτουργούν 1.250 κλίνες ΜΕΘ στο σύνολο σε δημόσια νοσοκομεία και ενοικιαζόμενες από τον ιδιωτικό τομέα. Από τον ιδιωτικό τομέα ο αριθμός των ενοικιαζόμενων κλινών ΜΕΘ είναι σταθερός στις 171 κλίνες. Μειώνεται όμως συνεχώς ο αριθμός των κλινών ΜΕΘ των δημόσιων νοσοκομείων λόγω έλλειψης εντατικολόγων ιατρών και νοσηλευτών. Στις 14/3/2023 λειτουργούσαν 978 κλίνες ΜΕΘ στα δημόσια Νοσοκομεία και 171 ενοικιαζόμενες από τον ιδιωτικό τομέα σύνολο 1.149 κλίνες ΜΕΘ. Από τον ΜΑΡΤΙΟ έως σήμερα μέσα σε 8 μήνες ανέστειλαν τη λειτουργία 83 κλίνες ΜΕΘ στα Νοσοκομεία. Είναι κρίμα να υπάρχει ο εξοπλισμός και μάλιστα υπερσύγχρονος κυρίως από δωρεές και να μην αξιοποιείται λόγω έλλειψης προσωπικού. Την ώρα που στη χώρα μας με βάσει τα νοσοκομειακά μας κρεβάτια θα έπρεπε να λειτουργούν 3.500 κλίνες ΜΕΘ», αναφέρει η ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ.

 

 

Πηγη:HealthDaily

ECDC: SOS για αύξηση του μικροβίου της Κλεμπσιέλλας σε 15 ελληνικά νοσοκομεία – Κίνδυνος από ενδημικά στελέχη

Τον κώδωνα του κινδύνου εκπέμπει νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC), που διαπιστώνει εξάπλωση του πολυανθεκτικού ενδονοσοκομειακού μικροβίου Κλεμπσιέλλα (Klebsiella pneumoniae) στα ελληνικά νοσοκομεία, με στελέχη που παρουσιάζουν μάλιστα ενδημικά χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με σημερινή έκθεση του ECDC, σε 15 νοσοκομεία τα οποία εξετάστηκαν για την παρουσία ενδονοσοκομειακών μικροβίων, εντοπίστηκε -σε διάφορες παραλλαγές- το πολυανθεκτικό μικρόβιο Klebsiella pneumoniae, σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις μάλιστα, με ενδημικά χαρακτηριστικά.

Το στέλεχος K. pneumoniae ST39 παρουσιάζει, σύμφωνα με το ECDC, υψηλό προφίλ μικροβιακής αντοχής, κάτι που αποτελεί δείκτη μεγάλης εξάπλωσης «μιας νέας αναδυόμενης απειλής μικροβιακής αντοχής που έχει εγκατασταθεί στο νοσοκομειακό σύστημα στην Ελλάδα. Η κατάσταση αυτή προκαλεί περαιτέρω ανησυχία», καθώς σύμφωνα με τους επιστήμονες του ECDC, ενδέχεται να προκληθεί «ταχεία εξάπλωση και σε άλλα ανθεκτικά -στα αντιβιοτικά φάρμακα- παθογόνα, που μεταδίδονται με παρόμοιο τρόπο».   

Το ECDC κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, συμπεραίνοντας πως ο υψηλός αριθμός περιστατικών ενδονοσοκομειακής μετάδοσης στα νοσοκομεία της Ελλάδας θα πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως, καθώς αποτελεί ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας των ελλήνων ασθενών.

Η ανησυχία πηγάζει και από συγκριτικά στοιχεία προηγούμενων χρόνων, τα οποία αποδεικνύουν την εμφάνιση νέων στελεχών, αλλά και την αδυναμία των υγειονομικών υπηρεσιών να καταπολεμήσουν την απειλή.

Επιπλέον επισημαίνεται πως είναι απαραίτητη «η τακτική εργαστηριακή επιτήρηση για την έγκαιρη ανίχνευση αναδυόμενων στελεχών ενδονοσοκομειακών μικροβίων, υψηλής μικροβιακής αντοχής, καθώς και για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των προσπαθειών ελέγχου που χρησιμοποιούνται».  

Τι είναι το μικρόβιο Κλεμπσιέλλα και τι προκαλεί

Οι κλεμπσιέλλες είναι Gram-αρνητικά βακτηρίδια που ανήκουν στην ίδια οικογένεια με το κολοβακτηρίδιο (εντεροβακτηριοειδή).

Βρίσκονται στο έδαφος, τα φυτά και το νερό. Αποτε­λούν μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου και του βλεννο­γόνου του ανωτέρου αναπνευστικού σε 10% των υγιών ανθρώπων.

Στο εξωτερικό περιβάλλον επιβιώνουν για πολλές ημέρες. Κατα­στρέφονται σε υψηλή θερμοκρασία (100 βαθμοί Κελσίου για 10 λεπτά) και λιγότερο από τα συνήθη απολυμαντικά (υδατικό διάλυμα οικιακής χλωρίνης 10%) και αντισηπτικά (οινόπνευμα 70%).

Οι κλεμπσιέλλες μεταδίδονται συχνά αερογενώς από μολυσμένες κλιματιστικές εγκαταστάσεις με υγραντικά μηχανήματα που χρησι­μοποιούν μολυσμένο νερό.

Μια πρόσφατη μελέτη βρήκε ότι η Klebsiella pneumoniae (κλεμπσιέλα της πνευμονίας) αν αναπτυχθεί στο έντερο μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Να σημειωθεί ότι Klebsiella pneumoniae έχει γίνει ανθεκτική στα αντιβιοτικά τα τελευταία χρόνια.

Σπανιότερα έχουν περιγραφεί περιστατικά μετάδοσης με φιάλες αίματος που είχαν μολυνθεί από τα χέρια του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Έχουν αναφερθεί επί­σης και περιστατικά μετάδοσης κλεμπσιελλών με μολυσμένα τρόφι­μα (π.χ. σαλάτες).

Ως αίτια νοσοκομειακών λοιμώξεων μεταδίδονται με άμεση επα­φή (χέρια νοσοκομειακού προσωπικού) προκαλώντας, αν είναι ανθεκτικές στα αντιβιοτικά, σοβαρές λοιμώξεις, που θεραπεύονται δύσκολα.

Τι προκαλούν

Η Klebsiella pneumoniae και η Klebsiella oxytoca είναι συχνά αίτια λοιμώξεων του κατωτέρου αναπνευστικού συστήματος. Προκαλούν εξάρσεις χρόνιας βρογχίτιδας και σοβαρότατη έως και θανατηφόρο πνευμονία.

Ως αίτια νοσοκομειακών λοιμώξεων προσβάλλουν άτομα ανοσο-κατασταλμένα (ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας, ογκολογι­κούς ασθενείς) και προκαλούν λοιμώξεις ανθεκτικές σε πολλά είδη αντιβιοτικών, όπως ουρολοιμώξεις, λοιμώξεις μαλακών μορίων, πνευμονία, μηνιγγίτιδα, σηψαιμία, περιτονίτιδα, λοιμώξεις τραυμά­των και χειρουργικές λοιμώξεις.

Η διάγνωση γίνεται μικροσκοπική εξέταση και καλλιέργεια. Στη συνέχεια γίνεται έλεγχος ευαισθησίας στα αντιβιοτικά (αντιβιόγραμμα). Το υλικό που εξετάζεται είναι ανάλογο με τη λοίμωξη όπως ούρα, πτύελα, αίμα κλπ.

Για τη θεραπεία χορηγούνται διάφορα αντιβιοτικά με βάση τη θέση της λοίμωξης και το αντιβιόγραμμα – οι κλεμπσιέλ­λες αποκτούν εύκολα αντοχή στα αντιβιοτικά.

Το βασικότερο προληπτικό μέτρο αποφυγής μετάδοσης μικροβίων με άμεση επα­φή είναι το σωστό πλύσιμο των χεριών, ιδίως του ιατρονοση­λευτικού προσωπικού. Επίσης, αυστηρότατη τήρηση των κανόνων υγιεινής εντός νοσοκομείου, όσον αφορά τους χώρους και τους χειρισμούς κατά τη νοσηλεία, ιδίως των ανοσοκατεσταλμένων αρρώστων (αποστείρωση, απο­λύμανση, αντισηψία, απομόνωση ασθενών με στελέχη ανθεκτικά στα αντιβιοτικά).

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Διαβήτης τύπου 2: Νέα φάρμακα και η δυνατότητα λαπαροσκόπησης

Εδώ και δεκαετίες η χειρουργική του διαβήτη τύπου 2 έχει δώσει ασφαλή και μακροχρόνια καλά αποτελέσματα και αποτελεί διεθνή οδηγία εδώ και 10 χρόνια. Η εφαρμογή της έδωσε στην έρευνα το έναυσμα για παραγωγή φαρμάκων, που μπορούν να επιτύχουν απώλεια βάρους και καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη με σημαντική επιτυχία.

Τα φάρμακα, όμως, μόνα τους δεν μπορούν να πετύχουν, όσα μπορεί η χειρουργική σε ασθενείς, που δεν ρυθμίζονται σωστά. Η πραγματικότητα είναι ότι πάνω από 40% των διαβητικών δεν επιτυγχάνει καλή ρύθμιση του σακχάρου του. Σε αυτή την περίπτωση ή σε ασθενείς που δεν μπορούν να είναι συνεπείς στη φαρμακοθεραπεία, η λαπαροσκοπική χειρουργική είναι ένα πολύ ισχυρό όπλο.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική έχει δείξει σε διαβητικούς ίαση ή ύφεση σε ποσοστά πάνω από 80%. Ιδιαίτερη επιτυχία υπάρχει σε όσους δεν έχουν τη νόσο πολλά χρόνια. Αλλά και χρόνια διαβητικοί έχουν σημαντική βελτίωση της νόσου, μείωση των φαρμάκων και απαλλάσσονται από την ινσουλίνη.

Μία λαπαροσκοπική επέμβαση στο στομάχι είναι σήμερα ασφαλής, ανώδυνη και με νοσηλεία 1-2 ημέρες. Η λύση δεν απευθύνεται μόνο σε σοβαρά παχύσαρκους. Σύμφωνα με τις διεθνής οδηγίες του 2022, ασθενείς με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ)>30 (δηλαδή 15-25 περιττά κιλά) και διαβήτη που δεν ρυθμίζεται, πρέπει να εξετάζουν την επιλογή αυτή. Η παράλληλη χρήση των νέων φαρμάκων μπορεί να φτάσει στην ιδανική αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος του διαβήτη τύπου 2.

Ιδανική ομάδα, στην οποία απευθύνεται η λαπαροσκοπική παρέμβαση, είναι συνάνθρωποί μας με προδιάθεση για διαβήτη, είτε με οικογενειακό ιστορικό είτε με συμπτώματα προδιαβήτη (υπερινσουλιναιμία). Χαρακτηριστικά δείγματα είναι η δυσκολία στην απώλεια βάρους με δίαιτα (αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη), η συχνή πείνα (γιατί η υψηλή ινσουλίνη ρίχνει γρήγορα το σάκχαρο αίματος), η αδικαιολόγητη κόπωση και η δυσκολία συγκέντρωσης. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο διαβήτης αφορά σε πάνω από 1.100.000 Έλληνες. Υπολογίζεται ότι πάνω από 10% αυτών είναι αδιάγνωστο.

Οι σημαντικές εξελίξεις των τελευταίων ετών είναι η συνεργασία διαβητολόγων και ειδικών χειρουργών. Στον διαβήτη τύπου 2, που μετά από προσπάθειες γιατρού και ασθενούς δεν ρυθμίζεται σωστά,  πρέπει να συζητείται η επιλογή της λαπαροσκοπικής επέμβασης. Η απόλυτη συνειδητοποίηση από όλους ότι διαβήτης είναι μια πολύ σοβαρή χρόνια και δύσκολα ρυθμιζόμενη νόσος, η επιστράτευση όλων των όπλων είναι επιτακτική. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν χιλιάδες νόσοι, που δεν έχουν τη χειρουργική επιλογή και οι πάσχοντες ταλαιπωρούνται αναμένοντας μια καλύτερη θεραπεία. Στον διαβήτη υπάρχει.

Στην επιστημονική εκδήλωση ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2, που διοργανώνει το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, σε συνεργασία με το «Ινστιτούτο Έρευνας για τη Χειρουργική της Παχυσαρκίας και του Διαβήτη – Κέντρο Παχυσαρκίας Αθηνών», ξεκινάει μια προσπάθεια ενημέρωσης για όλα τα προβλήματα και τις σύγχρονες λύσεις. Η είσοδος είναι ελεύθερη στο Αμφιθέατρο του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών στην Κηφισιά (Φιλαδελφέως 4 & Κεφαλαρίου). Επίσης, η Ημερίδα θα είναι διαθέσιμη για δωρεάν διαδικτυακή παρακολούθηση, το Σάββατο 18 Νοεμβρίου, 9 π.μ. έως τις 2 μ.μ. Εκτός από την ενημέρωση από κορυφαίους ιατρούς του Ιατρικού Αθηνών, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και ιατρών από το εξωτερικό, θα υπάρχει και η δυνατότητα να τεθούν ερωτήσεις στους ειδικούς, για να απαντηθούν ερωτήματα και προβληματισμοί. Φυσικά η Ημερίδα θα είναι διαθέσιμη για παρακολούθηση και σε οποιοδήποτε μετέπειτα χρόνο.

 

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Η μείωση του χρόνου ύπνου αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη στις γυναίκες

Η μείωση των ωρών ύπνου κατά μόλις 90 λεπτά κάθε βράδυ αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη σε γυναίκες που έχουν συνηθίσει να κοιμούνται επαρκώς και η επίδραση αυτή είναι ακόμη πιο έντονη στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Αυτό διαπιστώνει νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κολούμπια, που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Diabetes Care».

Η συνιστώμενη ποσότητα ύπνου για τη βέλτιστη υγεία είναι μεταξύ επτά και εννέα ωρών τη νύχτα, ωστόσο περίπου το ένα τρίτο των Αμερικανών κοιμάται λιγότερο από την ελάχιστη συνιστώμενη διάρκεια. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η μείωση του ύπνου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για παθήσεις, όπως καρδιαγγειακές και υπέρταση, ωστόσο πολλές έγιναν μόνο σε άνδρες ή επικεντρώθηκαν σε βραχυπρόθεσμο, σοβαρό περιορισμό του ύπνου.

Η νέα μελέτη εξέτασε ιδιαίτερα τις γυναίκες, επειδή μελέτες έχουν δείξει ότι ο κακός ύπνος μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην καρδιομεταβολική υγεία των γυναικών από ό,τι των ανδρών.

Για να εξετάσουν τον αντίκτυπο της ήπιας, χρόνιας στέρησης ύπνου οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 38 υγιείς γυναίκες ηλικίας 20-75 ετών, συμπεριλαμβανομένων 11 γυναικών μετά την εμμηνόπαυση, οι οποίες κοιμόντουσαν συνήθως τουλάχιστον επτά ώρες κάθε βράδυ. Στη μελέτη οι συμμετέχουσες υποβλήθηκαν σε δύο φάσεις μελέτης με τυχαία σειρά. Στη μία φάση τους ζητήθηκε να διατηρήσουν τον επαρκή ύπνο τους, οπότε κοιμόντουσαν κατά μέσο όρο επτάμιση ώρες ανά νύχτα, στην άλλη να καθυστερήσουν την ώρα ύπνου κατά μιάμιση ώρα ανά νύχτα, διατηρώντας παράλληλα τον τυπικό χρόνο αφύπνισης, οπότε κοιμόντουσαν 6,2 ώρες ανά νύχτα. Κάθε μία από τις φάσεις διήρκεσε έξι εβδομάδες. Η συμμόρφωση με τα προγράμματα ύπνου μετρήθηκε με φορητές συσκευές. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης οι ερευνητές μετρούσαν την ινσουλίνη, τη γλυκόζη και το σωματικό λίπος.

Η ινσουλίνη βοηθά στη ρύθμιση της γλυκόζης στο σώμα και όταν τα κύτταρα του σώματος αναπτύσσουν αντίσταση στην ινσουλίνη, γίνονται λιγότερο ικανά να τη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά και μπορεί να προκληθεί δραματική αύξηση του κινδύνου ενός ατόμου για προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2.

Σύμφωνα με την έρευνα, ένα ήπιο έλλειμμα ύπνου που διατηρείται για έξι εβδομάδες προκαλεί αλλαγές στον οργανισμό, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη στις γυναίκες.

«Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν πολλές αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου τους λόγω της τεκνοποίησης, της ανατροφής των παιδιών και της εμμηνόπαυσης», επισημαίνει η Μαρί-Πιερ Σονζ, επικεφαλής της μελέτης και αναπληρώτρια καθηγήτρια διατροφικής ιατρικής και διευθύντρια του Κέντρου Αριστείας για τον Ύπνο και την Κιρκάδια Έρευνα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η μείωση των ωρών ύπνου κατά 90 λεπτά για έξι εβδομάδες αύξησε την αντίσταση στην ινσουλίνη κατά σχεδόν 15% συνολικά και κατά περισσότερο από 20% στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας αυξήθηκαν στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ως απάντηση στον περιορισμό του ύπνου, ενώ τόσο τα επίπεδα της ινσουλίνης νηστείας όσο και της γλυκόζης νηστείας έτειναν να αυξάνονται στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Αν και το αυξημένο κοιλιακό λίπος αποτελεί βασικό παράγοντα της αντίστασης στην ινσουλίνη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι επιπτώσεις της απώλειας ύπνου στην αντίσταση στην ινσουλίνη ήταν ανεξάρτητες με οποιεσδήποτε αλλαγές στο σωματικό λίπος.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Eλληνίδα που επέλεξε το ECDC για το φετινό μήνυμα κατά της κατάχρησης των αντιβιοτικών

Η γενναία μάχη που έδωσε στα 13 της η Αρετή με τη λευχαιμία αλλά και το ανθεκτικό μικρόβιο Klebsiella συμπυκνώνει όλες τις παθογένειες που συνδέονται με τη χρήση αντιβιοτικών και ακολούθως με τη μικροβιακή αντοχή που αναπτύσσεται, θέτοντας σε μείζονα κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία

 

Μία 25χρονη Ελληνίδα, η Αρετή Ηλία, εξέπεμψε εφέτος από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (European Centre for Disease Prevention and Control, ECDC) το σήμα κινδύνου για την αλόγιστη χρήση των αντιβιοτικών στην Ευρώπη.

Η προσωπική ιστορία της Αρετής ως ογκολογικής ασθενούς που σε ηλικία 13 ετών έδινε επί εβδομάδες μάχη μέσα στο νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» κατά του ανθεκτικού βακτηρίου Klebsiella, συμπυκνώνει όλες τις παθογένειες που συνδέονται με την κατάχρηση των αντιβιοτικών και ακολούθως με τη μικροβιακή αντοχή που αναπτύσσεται, θέτοντας σε μείζονα κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία, παγκοσμίως και στη χώρα μας. «Ήμουν πραγματικά πεπεισμένη ότι οι γιατροί θα θεραπεύσουν τη λευχαιμία, αλλά δεν ήμουν σίγουρη αν θα καταφέρω να ξεπεράσω τη λοίμωξη που εμφάνισα λόγω του μικροβίου» λέει πλέον μιλώντας στο ΘΕΜΑ.

Δώδεκα χρόνια μετά η Αρετή απολαμβάνει τη ζωή της, είναι ένας υγιής, χαρούμενος, ζωντανός άνθρωπος και εργάζεται ως φαρμακοποιός. Ωστόσο, η μάχη με την Klebsiella συνεχίζεται αμείωτη στα ελληνικά νοσοκομεία – στη θέση της Αρετής βρέθηκαν και βρίσκονται πολλοί νοσηλευόμενοι. Το 2022 στην Ελλάδα καταγράφηκε ένας από τους υψηλότερους αριθμούς νοσοκομειακών λοιμώξεων στην Ευρώπη λόγω του συγκεκριμένου βακτηρίου, που έχει αναπτύξει αντοχή στα περισσότερα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος, και ιδίως στην καρβαπενέμη.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του ECDC το 2020 σημειώθηκαν περισσότερες από 800.000 λοιμώξεις στην Ευρώπη λόγω βακτηρίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά και περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ως άμεση συνέπεια αυτών των λοιμώξεων. Εξ αυτών εκτιμάται ότι περίπου 4.000 κατέληξαν από επιπλοκές μετά τη μόλυνσή τους με Klebsiella.

«Για κάποιον σαν εμένα που έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και έχει κινδυνέψει η ζωή του, το εφετινό μήνυμα του ECDC “Προλαμβάνοντας τη μικροβιακή αντοχή μαζί’’ αποκτά άλλο περιεχόμενο. Ωστόσο, έχει ουσία και αφορά κάθε έναν από εμάς. Πράγματι, μόνο όλοι μαζί μπορούμε να προλάβουμε τη μικροβιακή αντοχή, να κάνουμε ό,τι πρέπει και ό,τι μπορούμε για μην στερηθούμε τα λίγα όπλα που έχουμε ακόμη στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίζουμε τα βακτήρια. Τα αντιβιοτικά είναι πολύτιμα φάρμακα και η διαφύλαξη της αποτελεσματικότητάς τους μας αφορά όλους» λέει στο ΘΕΜΑ, η Αρετή Ηλία.
Η ίδια ως φαρμακοποιός πλέον αισθάνεται μεγάλο το φορτίο της ευθύνης: «Το αίτημα, που γίνεται και απαίτηση πολλές φορές, για ένα αντιβιοτικό, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη χορήγησή του, είναι συχνό φαινόμενο στα φαρμακείο. Χρειάζεται πολλή εκπαίδευση στους πολίτες και έλεγχος σε όσους συνταγογραφούν ή χορηγούν τα αντιβιοτικά, δηλαδή σε γιατρούς και φαρμακοποιούς».

Η διάγνωση της λευχαιμίας 

Ήταν Ιούνιος του 2012 όταν η Αρετή διαγνώστηκε με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Μια αδιαθεσία οδήγησε σε περαιτέρω έλεγχο τον παιδίατρο και μέσα σε χρόνο ρεκόρ η μικρή τότε μαθήτρια, που μόλις είχε τελειώσει την Α’ γυμνασίου, βρέθηκε στο Παίδων και στην τότε Ογκολογική Μονάδα, νυν Ογκολογικό Νοσοκομείο «ΕΛΠΙΔΑ- Μαριάννα Βαρδινογιάννη». Μαζί της ήταν στην πολύμηνη νοσηλεία της η μητέρα της, ενώ ο πατέρας της και οι άλλες δύο αδελφές της, 17 και 5 χρόνων αντίστοιχα, την επισκέπτονταν τα Σαββατοκύριακα – ταξίδευαν από το Αλιβέρι Ευβοίας όπου έμενε η οικογένεια.

«Ήταν δύσκολο. Με εξαίρεση δύο ημέρες τον Αύγουστο και άλλες δύο τον Δεκέμβριο του 2011, που είχα επιστρέψει στο σπίτι μας, έμεινα στο Παίδων για έναν χρόνο. Οι γιατροί μου είχαν εξηγήσει τι μπορεί να συμβεί μετά τη χημειοθεραπεία. Όμως κανείς δεν με είχε προετοιμάσει – ούτε και θα μπορούσε – για το ενδεχόμενο του να μην κάνω θεραπεία. Όταν εμφάνισα τον πυρετό που δεν υποχωρούσε, και ελέγχθηκε η προσβολή του ούτως ή άλλως αδύναμου οργανισμού μου από κάποιο βακτήριο, όλοι είχαν ταραχθεί. Η λοίμωξη λόγω της Klebsiella μου στερούσε ουσιαστικά τη δυνατότητα να αντιμετωπίσω τη λευχαιμία» περιγράφει η Αρετή.

Θυμάται ακόμη πόσο ευάλωτη ένιωθε και πόσο ανοχύρωτη, παρότι βρισκόταν μέσα στο νοσοκομείο, περιστοιχισμένη από τους καλύτερους, όπως τονίζει, γιατρούς και νοσηλευτές. «Η λοίμωξη με ταλαιπώρησε για εβδομάδες. Ήταν πολύ δύσκολο όταν οι γιατροί μου είπαν ότι το μικρόβιο είχε αποικίσει τον καθετήρα Hickman που μου είχαν τοποθετήσει για τη χημειοθεραπεία, οπότε έπρεπε να αφαιρεθεί. Κι ακόμη πιο δύσκολο όταν, για να προστατευθεί το ανοσοποιητικό μου, έμενα τελείως μόνη μου στο δωμάτιο και ερχόταν μόνο μία νοσοκόμα με ειδική στολή, αυτές που όλοι μάθαμε πολύ αργότερα λόγω του κορωνοϊού, για να με φροντίσει» ανατρέχει στις κρίσιμες εκείνες ημέρες για τη ζωή της. «Δεν μπορούσα πια να αγγίξω ή να αγκαλιάσω τη μητέρα μου. Αυτές οι στιγμές στην απομόνωση, παρότι αποφασίστηκαν για το καλό μου, για τη ζωή μου την ίδια, ήταν οι χειρότερες σε όλη την περίοδο που πέρασα στην ογκολογική κλινική» λέει σήμερα η Αρετή.

Εξίσου έντονα όμως θυμάται – και ανατρέχει- στις χαρούμενες στιγμές, γιατί «ίσως τελικά αυτές μου έδιναν δύναμη και ώθηση να συνεχίσω να προσπαθώ για τη ζωή μου. Επιλέγω να θυμάμαι και τη χαρά που μοιραστήκαμε όλοι στον όροφο όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν πως το μικρόβιο καταπολεμήθηκε και μπορούσα να ξεκινήσω και πάλι θεραπεία» λέει.
Θυμάται χαρακτηριστικά την πρώτη μέρα χωρίς πυρετό: «Έκλαιγα και ένιωθα εξαιρετικά ευγνώμων. Ήξερα τότε ότι είχα κερδίσει την πρώτη μάχη και ήμουν τελικά έτοιμη να αντιμετωπίσω τη δεύτερη, τον καρκίνο».

Η επιλογή της να ασχοληθεί με τις επιστήμες υγείας ήρθε σαν φυσική συνέχεια της θεραπείας και του εξιτηρίου της, τον Ιούνιο 2013. «Ήθελα να προσφέρω ό,τι μου πρόσφεραν όλοι οι επαγγελματίες υγείας στη διάρκεια της νοσηλείας μου αλλά και μετά. Να ανταποδώσω ό,τι είχα λάβει. Αυτό αισθάνομαι ό,τι κάνω. Βάζω το δικό μου ελάχιστο λιθαράκι, όταν εξηγώ για παράδειγμα, με υπομονή σε κάποιον που έρχεται στο φαρμακείο γιατί δεν πρέπει να πάρει αντιβίωση για λίγες ημέρες, όσο κρίνει ο ίδιος, ή γιατί δεν πρέπει να πάρει αντιβίωση επειδή έχει μια ίωση. Πρέπει όλοι να δυναμώσουμε τη φωνή μας γι’ αυτό. Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και μόνο όταν χρειάζονται» καταλήγει, ευχόμενη το μήνυμά της μέσω του ECDC να ακουστεί όσο πιο δυνατά γίνεται.

 

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr

ΠΟΕΔΗΝ: Πλημμελής καθαριότητα στα νοσοκομεία επιτείνει τη διασπορά λοιμώξεων

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, παρά την εκπεφρασμένη απόφαση του Υπουργού Υγείας να σταματήσουν οι διαγωνισμοί για καθαριότητα, σίτιση και φύλαξη μέσω εργολάβων, εξακολουθούν να γίνονται

Τις παθογένειες του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) επαναφέρει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος, με αφορμή την πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) για τα πολυανθεκτικά μικρόβια στα ελληνικά νοσοκομεία. Μάλιστα, εκφράζει για ακόμη μια φορά την άποψή του για τους εργολάβους καθαριότητας, σίτισης και εστίασης, καταγγέλλοντας πλημμελή καθαριότητα.

«Στα 15 νοσοκομεία που εξετάσθηκαν ανιχνεύθηκε σε όλα η ύπαρξη του πολυανθεκτιού μικροβίου Κλεμπσιέλλα. Γνωρίζουμε από έρευνες ότι περί το 13% των νοσηλευόμενων ασθενών προβάλλονται από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι στο 5% των νοσηλευόμενων ασθενών. Δυστυχώς χάθηκαν και χάνονται τσάμπα χιλιάδες ασθενείς από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη», αναφέρει ο κ. Γιαννάκος, και προσθέτει:

Όπως καταγγέλλει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, οι επαγγελματίες που έχουν αναλάβει την καθαριότητα των νοσοκομείων, «δεν τηρούν τις συμβατικές υποχρεώσεις, νερώνουν τα υλικά απολύμανσης, απασχολούν πολύ λιγότερες καθαρίστριες από τον αριθμό που πληρώνονται και για πολύ λιγότερες ώρες με μισθούς και συνθήκες εργασίας μεσαιωνικές».

Μάλιστα, σημειώνει ότι παρά την εκπεφρασμένη απόφαση του Υπουργού Υγείας να σταματήσουν οι διαγωνισμοί για την εγκατάσταση εργολάβων, «οι διοικητές των νοσοκομείων τρέχουν τους διαγωνισμούς. Γιατί άραγε; Σε πάρα πολλά ολοκληρώνονται οι διαγωνισμοί τέλος του έτους και από 1/1/2024 εγκαθίστανται εργολάβοι και θα απολυθούν οι 6.000 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στις εν λόγω υπηρεσίες παρ’ ότι έχουν ενεργείς συμβάσεις. Διοικητές νοσοκομείων ενώ δεν έχουν χρήματα να αλλάξουν σεντόνια, στρώματα, κουβέρτες, φορεία να αγοράσουν επαρκή μέσα ατομικής προστασίας, βρίσκουν να ξοδεύουν στους εργολάβους 3.000 ευρώ το μήνα για το κάθε φύλακα και 2.500 ευρώ το μήνα για τη κάθε καθαρίστρια. Φυσικά τα χρήματα αυτά πάνε στις τσέπες των εργολάβων».

 

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ψυχική υγεία: Τι κερδίζουν όσοι έχουν «μεγάλη ιδέα» για τον εαυτό τους – Έρευνα με ελληνική συμμετοχή απαντά

Μία νέα διαπολιτισμική έρευνα με Έλληνες επιστήμονες διαπιστώνει ότι ένα συγκεκριμένο στοιχείο της προσωπικότητας συνδέεται με μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα

 

Δεν υπάρχουν αμιγώς θετικά ή αρνητικά στοιχεία προσωπικότητας και αυτό ακριβώς θέλησε να αναδείξει μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Journal of Psychiatric Research, σύμφωνα με την οποία ο ναρκισσισμός μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στην ψυχική υγεία, «θωρακίζοντας» αποτελεσματικά τον άνθρωπο από συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Τα ευρήματα της νέας μελέτης ρίχνουν φως στη σχέση μεταξύ των λεγόμενων «σκοτεινών» χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της ψυχικής ευεξίας σε διαφορετικές πολιτισμικές ομάδες.

Προηγούμενη έρευνα είχε αναδείξει ότι ο μεγαλειώδης ναρκισσισμός, ο οποίος περιλαμβάνει μια διογκωμένη αίσθηση της σημασίας του εαυτού, μπορεί να συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα ψυχοπαθολογίας. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της είχε διεξαχθεί σε δυτικές χώρες, εγείροντας ερωτηματικά σχετικά με την καθολικότητα των ευρημάτων. Στόχος της ομάδας που διεξήγαγε τη νέα μελέτη ήταν να διερευνήσει εάν αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν σε διαφορετικούς πληθυσμούς.

«Αυτή η μελέτη αποτελεί προέκταση της προγενέστερης έρευνας αναφορικά με τη σχέση του ναρκισσισμού και των συμπτωμάτων κατάθλιψης», εξηγεί στην αναφορά του ο συντάκτης της μελέτης, Κώστας Α. Παπαγεωργίου, αναπληρωτής καθηγητής και διευθυντής στο Εργαστήριο InterRaCt στο Πανεπιστήμιο Queen’s του Belfast. «Έχουμε δείξει στο παρελθόν ότι ο μεγαλειώδης ναρκισσισμός συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, εξαιτίας των υψηλότερων επιπέδων ανθεκτικότητας. Αυτή τη φορά, θέλαμε να καταλάβουμε αν αυτό το αποτέλεσμα επαναλαμβάνεται σε διαφορετικές πολιτισμικές ομάδες. Το ενδιαφέρον σε αυτή την έρευνα είναι ότι, ενώ όλοι γνωρίζουμε καλά την αρνητική διάσταση των «σκοτεινών» χαρακτηριστικών, ελάχιστα είναι αυτά που ξέρουμε για τις πιθανές θετικές τους επιδράσεις».

Στο πλαίσιο της νέας μελέτης, οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από πέντε ανεξάρτητα εθνικά δείγματα, στρατολογώντας συμμετέχοντες μέσω διαφημίσεων στα κοινωνικά δίκτυα και διάδοσης από στόμα σε στόμα. Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από πέντε χώρες: Το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Ρωσία και τον Καναδά. Συνολικά, στη μελέτη συμμετείχαν 3.649 άτομα που απάντησαν διαδικτυακά σε μια σειρά ερωτηματολογίων για όλες τις διαστάσεις του ψυχολογικού φάσματος, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών της Σκοτεινής Τριάδας (ναρκισσισμός, μακιαβελισμός και ψυχοπάθεια), αλλά και στοιχείων ψυχικής υγείας, όπως η σκληρότητα του χαρακτήρα και τα συμπτώματα κατάθλιψης και στρες.

Για να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα ψυχικής υγείας, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την Κλίμακα Κατάθλιψης, Άγχους και Στρες (DASS-21), που μετρά τα σχετικά συμπτώματα μέσω δηλώσεων όπως «Δυσκολεύτηκα να χαλαρώσω» και «Ένιωσα ότι η ζωή δεν είχε νόημα».

Ο ναρκισσισμός ως θετικό στοιχείο προσωπικότητας

Ο Δρ Παπαγεωργίου και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν, τελικά, ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα ναρκισσισμού έτειναν να αναφέρουν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης και στρες. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι ναρκισσιστές χαρακτηρίζονταν από υψηλότερα επίπεδα ψυχικής σκληρότητας, η οποία, με τη σειρά της, φάνηκε να τους βοηθά να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά το άγχος και την κατάθλιψη.

Σημαντική ήταν η διαπίστωση ότι τα ευρήματα ήταν συνεπή σε όλες τις πολιτισμικές ομάδες. «Μας εξέπληξε πόσο σταθερά ήταν τα ευρήματα στις διαφορετικές ομάδες. Αυτό δείχνει ότι, παρά τις πολιτισμικές και κοινωνικοοικονομικές διαφορές, ο μεγαλειώδης ναρκισσισμός αναδεικνύεται ως ένα θετικό χαρακτηριστικό σε ό,τι αφορά στην ανθεκτικότητα ενάντια στην κοινή ψυχοπαθολογία», σχολίασε σχετικά ο Δρ Παπαγεωργίου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της μελέτης αμφισβητούν τις προκαταλήψεις μας σχετικά με τον ναρκισσισμό και την επίδρασή του στην ψυχική υγεία. Αντί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως αρνητικό χαρακτηριστικό, τα ευρήματα δείχνουν ότι μπορεί να έχει προσαρμοστικές ιδιότητες, ιδιαίτερα όσον αφορά την ανθεκτικότητα και την αυτοπεποίθηση.

«Στόχος της έρευνας δεν ήταν να διορθώσει την εικόνα των ανθρώπων για το ναρκισσισμό, ούτε να υποδηλώσει ότι χρειαζόμαστε περισσότερους ναρκισσιστές. Θέλαμε οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι τα “σκοτεινά” χαρακτηριστικά δεν πρέπει να θεωρούνται αμιγώς αρνητικά, αλλά προϊόντα εξέλιξης και εκφράσεις της ανθρώπινης φύσης, που προσαρμόζονται και αλλάζουν ανάλογα με το πρίσμα υπό το οποίο εξετάζονται», διευκρίνισε ο δρ. Παπαγεωργίου. «Διαπιστώνουμε ότι τα άτομα που έχουν υψηλή βαθμολογία στα συμπτώματα κατάθλιψης συχνά υποτιμούν τον εαυτό τους. Αντίθετα, όσοι έχουν υψηλή βαθμολογία στον μεγαλεπήβολο ναρκισσισμό είναι πιο ανθεκτικοί. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε κανείς να καλλιεργήσει τον ναρκισσισμό σε έναν βαθμό, ώστε να ξεφύγει από τα αρνητικά συναισθήματα ή αποδίδει καλύτερα υπό πίεση, αντί να ξοδεύει ενέργεια στο να αμφισβητεί τον εαυτό του», πρόσθεσε.

Στη μελέτη, εκτός από τον Δρ Παπαγεωργίου, συμμετείχαν και άλλοι Έλληνες επιστήμονες, όπως η Φωτεινή – Μαρία Γιαννιού, η Σοφία Παπαγεωργίου, ο Θεόδωρος Κυριάζος και ο Αναστάσιος Σταλίκας.

 

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr

Καπραβέλος για έξαρση κλεμπσιέλλας στην Ελλάδα: “Χάνονται τόσες ζωές άδικα στα νοσοκομεία”

Τους τρεις κρίσιμους λόγους για τους οποίους η χώρα μας διατηρεί τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρώπη στις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, αναλύει στο iatropedia.gr, o διευθυντής της ΜΕΘ του Παπανικολάου, Νίκος Καπραβέλος.

Αφορμή, η έκθεση “κόλαφος” του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Λοιμώξεων (ECDC) την Παρασκευή (24/11) για την Ελλάδα, η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη διασπορά του πολυανθεκτικού βακτηρίου κλεμπσιέλλα της πνευμονίας (Klebsiella pneumoniae) σε 15 ελληνικά νοσοκομεία.

Πρόκειται για ένα ανθεκτικό στα αντιβιοτικά και επικίνδυνο παθογόνο, που συναντάται κυρίως στις ΜΕΘ και μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, σηψαιμία, βακτηριαιμία και μηνιγγίτιδα εάν προσβάλλει έναν εξασθενημένο οργανισμό.

Ο Νίκος Καπραβέλος, διευθυντής της Β’ ΜΕΘ του Νοσοκομείου “Παπανικολάου” της Θεσσαλονίκης, υποστηρίζει ότι χάνονται καθημερινά πολλές ζωές στη χώρα μας εξαιτίας της αντίστασης των μικροβίων στα αντιβιοτικά:

“Η κλεμπσιέλλα κάνει νεκρωτική φλεγμονή κι αν δεν έχεις αντιβιοτικά να την “χτυπήσεις” είναι θανατηφόρος. Αλλά ό,τι και να λέμε, στου κουφού την πόρτα… Τόσα χρόνια λέμε για τις αντοχές των μικροβίων και λέμε ότι χάνονται ανθρώπινες ζωές τζάμπα κι άδικα. Έρχεται κάποιος πολυτραυματίας από ένα τροχαίο ατύχημα, κολλάει μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη και πεθαίνει. Υπάρχουν βάσεις δεδομένων κι από εκεί πήρε τα στοιχεία το ECDC”, αναφέρει σε συνέντευξή του στο iatropedia.gr.

Σύμφωνα με το ECDC, η εξάπλωση του βακτηρίου της κλεμπσιέλλας -παραλλαγές του οποίου μάλιστα εμφανίζουν ενδημικά χαρακτηριστικά στα ελληνικά νοσοκομεία- αποτελεί δείκτη μεγάλης εξάπλωσης «μιας νέας αναδυόμενης απειλής μικροβιακής αντοχής που έχει εγκατασταθεί στο νοσοκομειακό σύστημα στην Ελλάδα. Η κατάσταση αυτή προκαλεί περαιτέρω ανησυχία», αναφέρεται στην έκθεση.

Επίσης, επισημαίνεται ο κίνδυνος να προκληθεί «ταχεία εξάπλωση και σε άλλα ανθεκτικά -στα αντιβιοτικά- παθογόνα, που μεταδίδονται με παρόμοιο τρόπο».

“Η μελέτη του ECDC στα ελληνικά νοσοκομεία, από το 2022 έως τις αρχές του 2023, έβγαλε αυτά τα τραγικά συμπεράσματα”, σχολιάζει ο Εντατικολόγος κ. Καπραβέλος και προσθέτει:

“Αναφέρουν μάλιστα πως είναι μια μάστιγα κι ότι δεν υπάρχει ασφάλεια για τους έλληνες ασθενείς. Γιατί η βόρεια Ευρώπη δεν έχει το ίδιο έντονο πρόβλημα με εμάς; Ή τα νοσοκομεία της Αμερικής ή τα νοσοκομεία του Καναδά; Γιατί εκεί κρατούν κάποιους κανόνες. Αλλά ξέρετε αυτό το τεράστιο κυριολεκτικά θέμα, δεν το ακουμπάει και κανένας”, σχολιάζει ο Εντατικολόγος κ. Καπραβέλος.

Ελλάδα και ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις: Ποιοι είναι οι τρεις λόγοι που επιμένουν

Δεν είναι όμως, μόνο οι ευρωπαϊκοί επιστημονικοί οργανισμοί του εκφράζουν την ανησυχία τους.

Έγκριτοι έλληνες λοιμωξιολόγοι παρουσιάζουν στοιχεία ιδιαιτέρως σοκαριστικά. Σοβαρές λοιμώξεις, που προκαλούνται από θανατηφόρα ενδονοσοκομειακά παθογόνα αντιστέκονται στα αντιβιοτικά σε ποσοστά από 68% έως 98%, όπως ανέφερε πρόσφατα η λοιμωξιολόγος, Ελένη Γιαμαρέλλου, παραθέτοντας σχετικά στοιχεία.

Γιατί, όμως, το πρόβλημα αυτό εμφανίζεται ποιο έντονο στην Ελλάδα; Ο Νίκος Καπραβέλος αναλύει τους τρεις βασικότερους λόγους.

1. Υπερκατανάλωση αντιβιοτικών στην κοινότητα

Η κλεμπσιέλλα, οι ψευδομονάδες και άλλα πολυανθεκτικά μικρόβια, όπως το ασινετομπάκτερ, αποτελούν “μάστιγα” για τις ΜΕΘ, σύμφωνα με τον γιατρό.

Το πρόβλημα, ωστόσο, ξεκινά έξω από τα νοσοκομεία, όπως λέει. Από την αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών στην κοινότητα.

Ακόμη και το τελευταίο διάστημα, που απαγορεύτηκε η χορήγηση αντιβιώσεων χωρίς ιατρική συνταγή, οι πολίτες εξακολουθούν να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αντιβιοτικών συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό τα παθογόνα βακτήρια να ισχυροποιούνται απέναντι στα “όπλα” που τα πολεμούν.

“Υπάρχει ακόμη αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών και από τους αγαπητούς συναδέλφους μου. Γιατί ουσιαστικά η Ελλάδα δεν έχει σοβαρή πρωτοβάθμια περίθαλψη όπου κάθε γιατρός να αξιολογείται με βάση την συνταγογράφησή του. Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Αν πας στην Αγγλία και συνταγογραφήσεις κάτι το οποίο δεν είναι σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες παίρνεις «κίτρινες κάρτες». Μέχρι που μπορούν να σε διαγράψουν από γιατρό πρωτοβάθμιας. Εδώ δεν υπάρχει έλεγχος και αξιολόγηση. Γράφεσαι σε έναν γιατρό κι αυτός ανεξέλεγκτα γράφει φάρμακα και δεν τον ελέγχει κανείς τι γράφει. Αυτό δεν είναι πρωτοβάθμια περίθαλψη”, σημειώνει ο Νίκος Καπραβέλος.

2. Υπερκατανάλωση αντιβιοτικών μέσα στα νοσοκομεία

Η ίδια νοοτροπία συνεχίζεται και εντός των νοσοκομείων. Οι γιατροί δίνουν με εξαιρετική ευκολία, αλλά και σε μεγάλη χρονική διάρκεια, πολύ ισχυρά αντιβιοτικά χωρίς να ακολουθούνται οι σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα.

Σύμφωνα με τον Διευθυντή της ΜΕΘ του Νοσοκομείου “Παπανικολάου”, “για ψύλλου πήδημα, οι γιατροί ακριβώς επειδή έχουμε πολυανθεκτικά μικρόβια, χρησιμοποιούν της τελευταίας γενιάς τα αντιβιοτικά. Κακώς γίνεται αυτό. Γιατί κι αυτοί οι γιατροί εντός των νοσοκομείων δεν ελέγχονται. Δηλαδή, ποια ΜΕΘ ακολουθεί τις κατευθυντήριες οδηγίες και ποια δεν τις ακολουθεί. Δίνουν αντιβιοτικά με μια λογική που δεν ισχύει στην Ιατρική δεοντολογία. Δηλαδή, δεν χρησιμοποιούμε το ισχυρότερο και το καλύτερο για να έχουμε τα καλύτερα αποτελέσματα. Και μάλιστα ανεξέλεγκτα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν υπάρχει έλεγχος ηλεκτρονικός, γι’ αυτό γίνονται αυτά. Δεν μπορείς να παρέμβεις σε κάθε Μονάδα και να πεις π.χ. ο Καπραβέλος έβαλε ένα αντιβιοτικό που δεν έπρεπε και το κρατάει 25 μέρες”, εξηγεί ο γιατρός.

3. Διασπορά των μικροβίων εντός των ΜΕΘ, λόγω έλλειψης προσωπικού

Τρίτος και πολύ βασικός λόγος, σύμφωνα με τον εντατικολόγο, είναι η μεγάλη διασπορά των ανθεκτικών μικροβίων εντός των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας.

Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της τρομακτικής έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού, όπως λέει:

“Κυριολεκτικά όλες οι κυβερνήσεις “παίζουν” με το θέμα αυτό. Παίζουν με τις ανθρώπινες ζωές. Όταν μια Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) δεν έχει το κατάλληλο προσωπικό, επόμενο είναι η διασπορά των ανθεκτικών μικροβίων να είναι μεγάλη. Για παράδειγμα έρχεται κάποιος πολυτραυματίας στη ΜΕΘ και σε δύο μέρες αποκτά τη χλωρίδα του διπλανού του, που είναι 50 μέρες μέσα στη ΜΕΘ”, αναφέρει ο γιατρός.

Προσθέτει δε πως ο νόμος που είχε φέρει τον περασμένο Μάρτιο η πρώην αναπλ. Υπουργός, Μίνα Γκάγκα, με δεσμευτικές ρυθμίσεις στη στελέχωση και λειτουργία των ΜΕΘ δεν εφαρμόζεται.

Συγκεκριμένα, ο νόμος προβλέπει μεταξύ άλλων, την πρόσληψη υποχρεωτικά κατ’ ελάχιστο 3 Νοσηλευτών/κλίνη (και 2 για κάθε κλίνη ΜΑΦ), όμως, δεν υλοποιείται.

“Η Μονάδα η δική μου δεν είναι με τις ελάχιστες προϋποθέσεις γιατί υπάρχει πολύ μεγαλύτερη κινητικότητα, πολύ περισσότερα περιστατικά. Εγώ θα ήθελα πολύ περισσότερο νοσηλευτικό προσωπικό. Κι από τη στιγμή που δεν υπάρχει προσωπικό, ακόμη και η απολύμανση και η αποστείρωση των χώρων είναι δύσκολη”, σημειώνει ο γιατρός.

Στους δευτερεύοντες λόγους διασποράς μικροβίων και παθογόνων, ο γιατρός απαριθμεί την κακή ή ανύπαρκτη τεχνολογία εξαερισμού της ατμόσφαιρας, αλλά και τις διοικήσεις των νοσοκομείων που δεν τηρούν και δεν ελέγχουν εάν τηρούνται οι κατευθυντήριες οδηγίες.

Αξίζει να αναφερθεί πως στα νέα κριτήρια που θεσπίστηκαν για τις κρίσεις των Διοικητών Νοσοκομείων, πολύ ψηλά στη μοριοδότηση τους βρίσκονται οι δείκτες ποιότητας και ασφάλειας ασθενών που αφορούν κυρίως στη μείωση των ποσοστών των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Διαβήτης: Τι είναι και τι προσφέρει ο νέος δείκτης γλυκαιμικής ρύθμισης TIR

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη για τον δείκτη Time In Range (TIR).

Η ανάπτυξη των συστημάτων συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM), τα οποία καθίστανται ολοένα και πιο ακριβή στην αποτύπωση των επιπέδων γλυκόζης σε πραγματικό χρόνο, οδήγησε στην ανάδειξη ενός νέου τρόπου ρύθμισης της γλυκόζης: το Time in Range (TIR) ή αλλιώς τη διάρκεια παραμονής των διαβητικών ασθενών εντός του επιθυμητού εύρους στις τιμές σακχάρου στο αίμα, συνήθως μεταξύ 70mg/dl και 180mg/dl.

 

Το TIR είναι ένας νέος δείκτης που γνωρίζει ευρεία αποδοχή διεθνώς και έρχεται να γεφυρώσει το κενό́ παρακολούθησης ανάμεσα στις στατικές παραμέτρους των μεμονωμένων μετρήσεων σακχάρου και της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c).

Χάρη στο δείκτη TIR και τη δυνατότητα για δυναμικό ημερήσιο γλυκαιμικό έλεγχο που προσφέρει, ο επαγγελματίας Υγείας που ασχολείται με τον σακχαρώδη διαβήτη μπορεί να κάνει ουσιαστικές παρεμβάσεις προς όφελος των ασθενών του.

Η παράμετρος που κάνει τη διαφορά

Ενδεικτικά, σε ένα παράδειγμα με τρεις διαφορετικούς διαβητικούς ασθενείς με κοινή μέτρηση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) στο 7%, που όμως να έχουν TIR 40%, 70% και 100% αντίστοιχα, γίνεται προφανές ότι εξετάζοντας μόνο με τα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης καταλήγουμε στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι και οι τρεις ασθενείς έχουν εξίσου ικανοποιητική́ ρύθμιση.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Σύμφωνα με τον δείκτη TIR, μόνο ο τρίτος ασθενής έχει ορθή γλυκαιμική ρύθμιση, επιτυγχάνοντας οι τιμές σακχάρου στο αίμα να είναι εντός του επιθυμητού εύρους επί 24ώρου βάσεως.

Αντίθετα, ο πρώτος ασθενής επιτυγχάνει τον επιθυμητό στόχο μόνο επί 9,6 ώρες το 24ωρο (40% του 24ωρου). Αντίστοιχα, ο δεύτερος τον επιτυγχάνει για 16,8 ώρες το 24ωρο (70% του 24ωρου).

Προγνωστική αξία

Πρόσφατες μελέτες απέδειξαν ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στο TIR και τις μικροαγγειακές επιπλοκές του διαβήτη, ιδιαίτερα τη μικροαλβουμινουρία, την αμφιβληστροειδοπάθεια και τη διαβητική νευροπάθεια.

Άλλες μελέτες έδειξαν πως για κάθε 10% αλλαγής στο TIR, σημειώνεται 0,8% μεταβολή στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη. Ο δείκτης TIR αποδείχθηκε δε τόσο κομβικός, ώστε ενδεχομένως να αποτελέσει καταληκτικό σημείο σε μελλοντικές κλινικές μελέτες.

Η προγνωστική́ αξία του νέου δείκτη έχει μελετηθεί σε διάφορες ομάδες, όπως οι έγκυοι, στις οποίες η μείωση του δείκτη στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης οδήγησε σε αυξημένο κίνδυνο εμβρυικής μακροσωμίας, δυστοκία ώμων και υπογλυκαιμίας του νεογνού, θέτοντας το TIR πάνω από 70% ως στόχο για μια ιδανική εγκυμοσύνη.

Επίσης, σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), καταδείχθηκε πως αν το TIR είναι πάνω από 80% ακόμα και σε μη διαβητικούς ασθενείς, η εξέλιξη (λοίμωξη, διάρκεια διασωλήνωσης, παραμονή στη μονάδα) ήταν εμφανώς ευνοϊκότερη.

Συνεχής καταγραφή

Η μέτρηση του TIR βασίζεται στη συνεχή καταγραφή του σακχάρου στο αίμα με τις σύγχρονες συσκευές συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM) για 14 μέρες ή και με τη χρήση του αισθητήρα καταγραφής σε ασθενείς που έχουν αντλία ινσουλίνης.

Η μέτρηση του TIR με απλό σακχαρόμετρο προϋποθέτει τη μέτρηση νυχθημερόν ανά 5 λεπτά και ως εκ τούτου δεν συνιστά ρεαλιστική επιλογή.

Συμπερασματικά, η χρήση του TIR μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά τη γλυκαιμική ρύθμιση, περιορίζοντας τον κίνδυνο σημαντικών επιπλοκών του διαβήτη και διασφαλίζοντας καλύτερη ποιότητα ζωής για τους ασθενείς.

Δρ. Γεράσιμος Καρούσος ,παθολόγος – διαβητολόγος, 

 

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

ΠΟΥ – ευλογιά των πιθήκων (Mpox): Ρεκόρ κρουσμάτων σε ένα χρόνο στο Κονγκό

581 θάνατοι και πάνω από 12,5 χιλιάδες κρούσματα που σημειώθηκαν από τον Ιανουάριο και μέχρι σήμερα στη ΛΔ Κονγκό, αποτελούν αριθμό ρεκόρ, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε χθες Σάββατο ότι στη ΛΔ Κονγκό έχουν καταγραφεί 12.569 κρούσματα της «ευλογιάς των πιθήκων» (mpox), ανάμεσά τους 581 θανατηφόρα, από την 1η Ιανουαρίου ως τη 12η Νοεμβρίου, δηλαδή ο υψηλότερος αριθμός μολύνσεων που έχει καταγραφεί ποτέ μέσα σε έναν χρόνο.

«Πρόκειται για τον υψηλότερο αριθμό κρουσμάτων που έχει καταγραφεί ποτέ μέσα σε έναν χρόνο, με μολύνσεις σε γεωγραφικές περιοχές που δεν είχαν κρούσματα ευλογιάς π ποτέ πριν, όπως η Κινσάσα, η Λουαλάμπα και το Νότιο Κίβου», αναφέρει έκθεση του ΠΟΥ που δημοσιοποιήθηκε στη Γενεύη.

Ανήσυχος για τα νέα χαρακτηριστικά, τη μετάδοση του ιού μέσω της σεξουαλικής επαφής της clade (σ.σ. παραλλαγής) Ι του ιού, ο ΠΟΥ διεξάγει το τρέχον διάστημα κοινή αποστολή με το υπουργείο Υγείας της ΛΔ Κονγκό, προκειμένου να «εκτιμήσει την κατάσταση».

Η νόσος —που αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε άνθρωπο το 1970 στη ΛΔ Κονγκό— έχει βασικό σύμπτωμα την εμφάνιση εξανθημάτων στα γεννητικά όργανα ή στο στόμα, ενώ μπορεί να συνοδεύεται επίσης από υψηλό πυρετό, κεφαλαλγία, μυαλγία, λεμφαδενοπάθεια κ.ά..

Εξάρσεις της ευλογιάς των πιθήκων και στην Ευρώπη

Διαπιστώθηκαν εξάρσεις της ευλογιάς των πιθήκων από τον Μάιο του 2022 στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, δηλαδή πέραν των περίπου δέκα χωρών της κεντρικής και δυτικής Αφρικής όπου η ασθένεια χαρακτηρίζεται ενδημική, ωθώντας τον ΠΟΥ να κηρύξει μέγιστο συναγερμό την 23η Ιουλίου 2022.

Πάντως την 11η Μαΐου ο ΠΟΥ προχώρησε στην άρση του συναγερμού, καλώντας μολαταύτα σε επαγρύπνηση.

Αυτή η επιδημία (σ.σ. την προκάλεσε η Clade ΙΙb του ιού) πιστεύεται πως οφειλόταν εν μέρει σε σεξουαλικές επαφές ανδρών με άνδρες. Ωστόσο μετάδοση μπορεί να γίνει επίσης μέσω της επαφής με σωματικά υγρά, ή μολυσμένα αντικείμενα.

Συνολικά, επιβεβαιώθηκαν εργαστηριακά 91.788 κρούσματα της ευλογιάς π, ανάμεσά τους 167 θανατηφόρα, σε 116 χώρες και περιοχές από τον Ιανουάριο του 2022 ως την 31η Οκτωβρίου 2023, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Υπάρχουν δυο γνωστές παραλλαγές της ευλογιάς π, η clade I και η clade II, που ήταν παλιότερα γνωστές ως παραλλαγή της λεκάνης του Κονγκό και παραλλαγή της δυτικής Αφρικής.

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, δεν είχαν αναφερθεί κρούσματα της clade IIb στη ΛΔ Κονγκό κατά τη διάρκεια της διεθνούς επιδημίας, μόνο της clade I. Και, ως τον περασμένο Απρίλιο, δεν είχε καταγραφτεί κανένα κρούσμα μετάδοσης της clade I μέσω σεξουαλικής επαφής.

Όμως τον Απρίλιο, εντοπίστηκε μια πρώτη εστία ύποπτων κρουσμάτων της clade I που είχαν μεταδοθεί μέσω της σεξουαλικής επαφής στην Κένγκε, περίπου 260 χιλιόμετρα ανατολικά από την Κινσάσα.

«Αυτά τα νέα χαρακτηριστικά εξάπλωσης της νόσου μέσω της σεξουαλικής επαφής και μέσω άγνωστων οδών εγείρουν πλέον επιπρόσθετες ανησυχίες για τη συνέχιση της ταχείας εξάπλωσης της επιδημίας» στη γιγαντιαία χώρα της Αφρικής, πρόσθεσε.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/