Συντάκτης: grammateia

Τα εμβόλια αποτελούν το πιο σημαντικό μέτρο πρόληψης και ένας ισχυρός σύμμαχος για την υγεία καθόλη τη διάρκεια της ζωής μας, τόσο στην παιδική ηλικία, όσο και μετέπειτα στην ενήλικη ζωή.
Στην παιδική ηλικία, τα εμβόλια παρέχουν προστασία από μια σειρά σοβαρών ασθενειών όπως η διφθερίτιδα, ο τέτανος, ο κοκκύτης, η πολιομυελίτιδα, η ερυθρά, η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ηπατίτιδα Β, ο καρκίνος από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων κ.ά.

Οι εμβολιασμοί σε αυτή τη φάση της ζωής μάς βοηθούν να αναπτύξουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα και να δημιουργήσουμε ανοσία έναντι αυτών των ασθενειών.

Ισχυρό τείχος ανοσίας στην κοινότητα

Η υψηλή εμβολιαστική κάλυψη για αυτές τις ασθένειες συμβάλλει στην προστασία των παιδιών, αλλά και στην αποτροπή της εξάπλωσής τους στην κοινότητα, δημιουργώντας ένα φραγμό ανοσίας, γνωστό ως συλλογική ανοσία. Το τείχος ανοσίας έχει τεράστια σημασία γιατί προστατεύει τα ευάλωτα άτομα που είτε δεν μπορούν να εμβολιαστούν, είτε έχουν περιορισμένη ανοσιακή απάντηση και σε κάθε περίπτωση κινδυνεύουν περισσότερο.
Καθώς μεγαλώνουμε, η ανοσοποίηση παραμένει σημαντική. Ορισμένα από τα εμβόλια της παιδικής ηλικίας απαιτούν επαναλαμβανόμενες δόσεις για να διατηρήσουν την αποτελεσματικότητά τους στην ενήλικο ζωή, όπως για παράδειγμα, το εμβόλιο για τη διφθερίτιδα και τον τέτανο που πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 10 χρόνια. Όμως υπάρχουν και εμβόλια με ιδιαίτερη σημασία για τα ηλικιωμένα άτομα όπως είναι τα εμβόλια της γρίπης, του πνευμονιοκόκκου και του έρπητα ζωστήρα.
Τα ηλικιωμένα άτομα όπως και τα ανοκοκατασταλμένα άτομα, αλλά και τα άτομα με χρόνια νοσήματα ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες, με τον εμβολιασμό να καθιστάται εξαιρετικά σημαντικός για τη διατήρηση της υγείας τους. Σε αυτές τις ομάδες πληθυσμού τα εμβόλια προστατεύουν από σοβαρές ασθένειες, που μπορεί να οδηγήσουν σε νοσηλεία και να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή τους.

Το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών

Για την καλύτερη και ορθότερη ενημέρωση για τα εμβόλια πρέπει να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας, που θα μας ενημερώσει για το πρόγραμμα εμβολίων που μας αφορά. Οι Γενικοί Οικογενειακοί Ιατροί, μαζί με τους Παιδιάτρους για τα παιδιά και τους Παθολόγους για τα ενήλικα άτομα, είναι οι πλέον ενημερωμένοι για το επικαιροποιημένο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (ΕΠΕ).

Σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση για τα εμβόλια έχουν επίσης οι Επισκέπτες Υγείας που εργάζονται, ως επί το πλείστον, σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Πέρα όμως από τους παραπάνω επαγγελματίες υγείας, όλο και περισσότεροι γιατροί διαφορετικών ειδικοτήτων ενημερώνονται από αξιόπιστες πηγές, όπως είναι η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών του Υπουργείου Υγείας, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), και διεθνείς αναγνωρισμένοι φορείς όπως το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων (ECDC) και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) και συμμετέχουν στην ενημέρωση των ασθενών τους.
Η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών λαμβάνοντας υπόψη τα τρέχοντα επιδημιολογικά δεδομένα λοιμωδών νοσημάτων, την εμβολιαστική κάλυψη, τις νέες γνώσεις για τη διάρκεια προστασίας των εμβολίων, τα νέα εμβόλια που κυκλοφορούν – την απόσυρση παλαιοτέρων και την αξιολόγηση του κόστους και της ωφέλειας, εκδίδει κάθε χρόνο το ΕΠΕ Παιδιών και Εφήβων και το ΕΠΕ Ενηλίκων.

Τι έγινε μέσα στην πανδημία με τους εμβολιασμούς

Η πανδημία από τον ιό SARS-CoV2 ανέδειξε τη σημασία που παίζουν τα εμβόλια στην προστασία ατόμων και κοινότητας, με ιδιαίτερη αξία στα ευάλωτα άτομα. Σε όλο τον κόσμο παιδιά, έφηβοι και ενήλικες εμβολιάστηκαν σε μια μοναδική για τον πλανήτη κινητοποίηση. Ο εμβολιασμός, αναμφισβήτητα, συνέβαλε στην αποτροπή της σοβαρής νόσου και νοσηλείας και στον περιορισμό απωλειών ανθρώπινων ζωών. Μέσα από την πανδημία αναδείχτηκε ο ιδιαίτερα σημαντικός ρόλος της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) στην ενημέρωση των πολιτών για την αξία της ανοσοποίησης και τον εμβολιασμό του πληθυσμού στα Εμβολιαστικά Κέντρα που αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα, αλλά και κατ’ οίκον για τα άτομα με δυσκολίες μετακίνησης.

Συνέπεια της πανδημίας και της περιορισμένης επισκεψιμότητας των υπηρεσιών υγείας σε όλες τις χώρες του κόσμου όπως και στην Ελλάδα, ήταν να μείνουν πίσω οι εμβολιασμοί παιδιών, εφήβων και ενηλίκων σε ότι αφορά τα Εθνικά Προγράμματα Εμβολιασμών, κάτι που παρατηρήθηκε επίσης και στις άλλες προληπτικές εξετάσεις. Είναι λοιπόν παραπάνω από σημαντικό αυτό το φθινόπωρο οι πολίτες να επισκεφθούν τις δομές ΠΦΥ και να συζητήσουν με το γιατρό τους τον τρόπο που θα καλύψουν εμβολιασμούς που ενδεχόμενα δεν έγιναν, αλλά και να οργανώσουν από κοινού το πρόγραμμα εμβολιασμού όλων των μελών της οικογένειας, σύμφωνα με το ΕΠΕ της Ελλάδας.

Ο ρόλος του οικογενειακού γιατρού στον τομέα της πρόληψης

Πολλοί μύθοι έχουν ακουστεί κατά καιρούς που ενοχοποιούν τα εμβόλια και η πανδημία αναζωπύρωσε πολλές από αυτές τις συζητήσεις. Παράλληλα δεν είναι λίγοι όσοι αναφέρουν πως κουράστηκαν από τα εμβόλια έναντι του κορωνοϊού. Απέναντι στους μύθους υπάρχουν αδιάσειστα επιστημονικά δεδομένα που αποδεικνύουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων διαθέσιμα σε αξιόπιστες πηγές. Από την άλλη η κόπωση είναι σε ένα βαθμό δικαιολογημένη. Ο καλύτερος σύμμαχος μας αυτή τη στιγμή στον προγραμματισμό των εμβολίων αλλά και των προληπτικών εξετάσεων, ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και την κατάσταση υγείας μας, χωρίς περιττές ενέργειες, είναι ο οικογενειακός γιατρός.

Παράλληλα, βέβαια, χρειάζονται και στοχευμένες δράσεις δημόσιας υγείας στην προσπάθεια καλύτερης ενημέρωσης. Η καμπάνια «Εγώ Εμβολιάστηκα. Εσύ;» αποτέλεσε μια πολύ ενδιαφέρουσα δράση ενημέρωσης από ομάδα φοιτητών της Ιατρικής ΑΠΘ μέσα στην πανδημία. Ανάλογες ενέργειες μπορούν επίσης να συμβάλουν στην επίτευξη του υψηλού ποσοστού εμβολιαστικής κάλυψης με τα εμβόλια του ΕΠΕ στη χώρα μας.

*Ο κ. Εμμανουήλ Σμυρνάκης είναι Γενικός Οικογενειακός Ιατρός, Αναπληρωτής Καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας – Ιατρικής Εκπαίδευσης, Εργαστήριο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Γενικής Ιατρικής και Έρευνας Υπηρεσιών Υγείας – Τμήμα Ιατρικής ΑΠΘ

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η επιδημιολόγος περιγεννητικών και παιδιατρικών λοιμωδών νοσημάτων Dr. Annette Regan αναφέρει: “Η έρευνα αυτή παρέχει περαιτέρω επιβεβαίωση των πλεονεκτημάτων του εμβολιασμού της μητέρας κατά του κοκκύτη στην Αυστραλία. Ο μητρικός εμβολιασμός κατά του κοκκύτη είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία των βρεφών από τον κοκκύτη κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, ιδίως πριν αποκτήσουν δικαίωμα για το πρώτο εμβόλιο κατά του κοκκύτη σε ηλικία δύο μηνών”.

Κοκκύτης: Οι μητέρες που εμβολιάζονται κατά του κοκκύτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποκτούν μωρά που έχουν 70% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν λοίμωξη από κοκκύτη στη βρεφική ηλικία, σε σύγκριση με τα μωρά μη εμβολιασμένων μητέρων. Τα ευρήματα, που δημοσιεύονται στο Pediatrics, προέρχονται από μια συνεργατική μελέτη στην οποία συμμετείχε η Σχολή Ερευνών Υγείας Menzies. Η μελέτη εξέτασε δεδομένα εμβολιασμού τεσσάρων ετών από σχεδόν 280.000 γεννήσεις στη Βόρεια Επικράτεια, το Κουίνσλαντ και τη Δυτική Αυστραλία.

Ο κοκκύτης είναι μια εξαιρετικά μεταδοτική, δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος. Είναι, επίσης, μια ασθένεια που μπορεί να δηλωθεί σε εθνικό επίπεδο στην Αυστραλία. Ο κοκκύτης είναι πιθανό να είναι πιο σοβαρός για τα βρέφη κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους. Υποστηριζόμενα από πληθυσμιακά δεδομένα της Αυστραλίας, τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη σύσταση για εμβολιασμό κατά του κοκκύτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μεταξύ 20 και 32 εβδομάδων, ώστε να σταματήσουν οι λοιμώξεις από κοκκύτη σε βρέφη ηλικίας κάτω των 6 μηνών. Η έρευνα καταρρίπτει, επίσης, την άποψη ότι τα βρέφη που γεννιούνται από εμβολιασμένες μητέρες μπορεί να μην ανταποκρίνονται το ίδιο καλά στο πρώτο τους εμβόλιο κατά του κοκκύτη. Υπήρχαν ανησυχίες ότι το πρόγραμμα εμβολιασμού των βρεφών, που αρχίζει στην ηλικία των 2 μηνών, δεν θα ήταν τόσο αποτελεσματικό εάν η μητέρα είχε εμβολιαστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά δεν αποκαλύφθηκε καμία σημαντική επίπτωση. Το εμβόλιο του κοκκύτη διατίθεται επί του παρόντος δωρεάν στην Αυστραλία σε συνδυασμό με το εμβόλιο της διφθερίτιδας και του τετάνου. Οι έγκυες μητέρες λαμβάνουν μία ένεση, ενώ τα μωρά εμβολιάζονται σε πέντε στάδια. Στην έρευνα αυτή συμμετείχαν 9.996 ζευγάρια μητέρας-βρέφους στη Βόρεια Επικράτεια.

Η επιδημιολόγος περιγεννητικών και παιδιατρικών λοιμωδών νοσημάτων Dr. Annette Regan αναφέρει: “Η έρευνα αυτή παρέχει περαιτέρω επιβεβαίωση των πλεονεκτημάτων του εμβολιασμού της μητέρας κατά του κοκκύτη στην Αυστραλία. Ο μητρικός εμβολιασμός κατά του κοκκύτη είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία των βρεφών από τον κοκκύτη κατά τους πρώτους μήνες της ζωής τους, ιδίως πριν αποκτήσουν δικαίωμα για το πρώτο εμβόλιο κατά του κοκκύτη σε ηλικία δύο μηνών”. Ο συν-συγγραφέας της μελέτης και ανώτερος ερευνητής του Menzies, Dr. Michael Binks, αναφέρει: “Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την ανάγκη ευαισθητοποίησης σχετικά με τη σημασία του εμβολιασμού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. “Η μελέτη διαπίστωσε ότι η πρόσληψη του εμβολίου κατά του κοκκύτη από τη μητέρα ήταν χαμηλότερη στη Βόρεια Επικράτεια και τη Δυτική Αυστραλία. Δεδομένων των πρόσφατων προσπαθειών για τη βελτίωση της πρόσληψης σε αυτές τις περιοχές, μια πιο σύγχρονη αξιολόγηση είναι πλέον επιβεβλημένη”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ένας σημαντικός άξονας της έρευνας του Khan είναι η ιδέα του “μηδενικού τριμήνου” ή της υγείας πριν από την εγκυμοσύνη. Βελτιώνοντας την υγεία κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου στη ζωή ενός ατόμου, μπορεί να βελτιωθούν τα αποτελέσματα όχι μόνο για την εγκυμοσύνη και το μωρό του, αλλά και για την προσωπική του μακροπρόθεσμη υγεία, δήλωσε ο Khan.

Παχυσαρκία της Μητέρας: Επιπλοκές της εγκυμοσύνης, όπως η προεκλαμψία και ο διαβήτης κύησης, έχουν πρόσφατα συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου αργότερα στη ζωή. Όμως, μια νέα μελέτη του Northwestern Medicine διαπίστωσε ότι η παχυσαρκία πριν ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι η πραγματική βασική αιτία της μελλοντικής καρδιαγγειακής νόσου. Πριν από αυτή τη μελέτη, οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι ποιος παράγοντας -η παχυσαρκία ή οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης- έπαιζε μεγαλύτερο ρόλο στον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου χρόνια μετά την εγκυμοσύνη. Αυτή η μεγάλη, πολυκεντρική και ποικιλόμορφη μελέτη είναι η πρώτη που διαχωρίζει αυτό το ερώτημα, καθορίζοντας τελικά ότι η παχυσαρκία πριν από την εγκυμοσύνη είναι ο πραγματικός παράγοντας τόσο για τα κακά αποτελέσματα της εγκυμοσύνης όσο και για τον μελλοντικό κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

Είναι μία από τις μοναδικές μελέτες που παρακολουθούν τις συμμετέχουσες – περίπου οι μισές από τις οποίες ήταν υπέρβαρες ή είχαν παχυσαρκία – από την αρχή της πρώτης εγκυμοσύνης τους έως και αρκετά χρόνια μετά τον τοκετό. “Καταδεικνύουμε, για πρώτη φορά, ότι οι δυσμενείς εκβάσεις της εγκυμοσύνης είναι κυρίως δείκτες -και όχι η βασική αιτία- της μελλοντικής καρδιακής υγείας”, δήλωσε η αντίστοιχη συγγραφέας Dr. Sadiya Khan, καθηγήτρια καρδιαγγειακής επιδημιολογίας Magerstadt στην Ιατρική Σχολή Feinberg του Πανεπιστημίου Northwestern και ιατρός της Northwestern Medicine. “Αυτό σημαίνει ότι η εγκυμοσύνη απλώς αποκαλύπτει τον κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις που ήδη υπάρχει”. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Circulation Research. Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από τη μελέτη nuMoM2b Heart Health Study για την προοπτική παρακολούθηση 4.216 πρωτοετών εγκύων από τα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης τους έως και κατά μέσο όρο 3,7 χρόνια μετά τον τοκετό. Κατά την πρώτη επίσκεψη στην πρώιμη εγκυμοσύνη, η μέση ηλικία της μητέρας ήταν 27 ετών και το 53% είχε φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), το 25% ήταν υπέρβαρο και το 22% είχε παχυσαρκία. Σε σύγκριση με τα άτομα με φυσιολογικό ΔΜΣ στην πρώιμη εγκυμοσύνη, τα άτομα με υπέρβαρο ή παχύσαρκο ΔΜΣ είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης υπερτασικών διαταραχών της εγκυμοσύνης.

‘Η εγκυμοσύνη είναι μια φυσική δοκιμασία στρες για την καρδιά’

Στη μελέτη, οι επιστήμονες θέλησαν να κατανοήσουν καλύτερα τις συσχετίσεις μεταξύ της μητρικής παχυσαρκίας, των υπερτασικών διαταραχών της εγκυμοσύνης και άλλων δυσμενών αποτελεσμάτων της εγκυμοσύνης και της καρδιαγγειακής υγείας αρκετά χρόνια μετά τον τοκετό. “Η υπόθεσή μας ήταν ότι μπορεί οι επιπλοκές της εγκυμοσύνης να αποκαλύπτουν αυτά τα πράγματα, καθώς, όπως γνωρίζουμε, η εγκυμοσύνη είναι ένα φυσικό τεστ στρες για την καρδιά”, δήλωσε ο Khan. “Τα ευρήματα αυτά είναι σημαντικά, διότι αν η προ της εγκυμοσύνης παχυσαρκία είναι ο ένοχος ή η αιτία του κινδύνου, θα πρέπει να στοχεύσουμε σε αυτό με παρεμβάσεις”. “Δεν θέλουμε απλώς να περιμένουμε μέχρι οι άνθρωποι να έχουν αυτά τα καρδιαγγειακά επεισόδια- θέλουμε να τα αποτρέψουμε από το να συμβούν”, δήλωσε ο Khan.

Η παρέμβαση στην παχυσαρκία πριν από την εγκυμοσύνη είναι το κλειδί

Ένας σημαντικός άξονας της έρευνας του Khan είναι η ιδέα του “μηδενικού τριμήνου” ή της υγείας πριν από την εγκυμοσύνη. Βελτιώνοντας την υγεία κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσιμης περιόδου στη ζωή ενός ατόμου, μπορεί να βελτιωθούν τα αποτελέσματα όχι μόνο για την εγκυμοσύνη και το μωρό του, αλλά και για την προσωπική του μακροπρόθεσμη υγεία, δήλωσε ο Khan. Ωστόσο, μπορεί να είναι δύσκολο να στοχεύσει κανείς τους ανθρώπους πριν μείνουν έγκυοι, δήλωσε ο Khan. Έτσι, η αρχή της εγκυμοσύνης μπορεί να είναι μια κατάλληλη στιγμή για να συμβουλεύσει κανείς για συνήθειες που συμβάλλουν στην υγεία της καρδιάς, όπως η διατροφή και η άσκηση, όταν οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να αλληλεπιδρούν με τους κλινικούς ιατρούς κατά τη διάρκεια των προγεννητικών επισκέψεων. “Σίγουρα δεν θέλουμε να συστήσουμε την απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά θέλουμε να συστήσουμε τη συμβουλευτική και την παρακολούθηση για την κατάλληλη αύξηση του βάρους κατά την κύηση”, δήλωσε ο Khan. “Είναι μία από τις λίγες φορές στη ζωή που βλέπετε συχνά τον γιατρό ενώ είστε υγιείς”. Τα έγκυα άτομα μπορούν να περιορίσουν με ασφάλεια την αύξηση του βάρους τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τρώγοντας υγιεινά και ασκώντας μέτρια ή και έντονα, όπως έχουν δείξει μελέτες.

Περισσότερα για τη μελέτη

Τα έγκυα άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη εξετάστηκαν σε οκτώ κλινικά κέντρα στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Northwestern. Τα άτομα ήταν 18 ετών και άνω και δεν είχαν ιστορικό υπέρτασης ή διαβήτη πριν από την εγκυμοσύνη. Περίπου το 15% του συνόλου των συμμετεχόντων παρουσίασε επιπλοκή που σχετίζεται με την υψηλή αρτηριακή πίεση. 11% είχαν μωρό με χαμηλό βάρος γέννησης, 8% είχαν πρόωρο τοκετό και 4% είχαν διαβήτη κύησης. Στα χρόνια μετά την εγκυμοσύνη, όσες είχαν επιπλοκές που σχετίζονταν με την υψηλή αρτηριακή πίεση είχαν 97% περισσότερες πιθανότητες να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση και 31% περισσότερες πιθανότητες να έχουν υψηλή χοληστερόλη. Για ορισμένες επιπλοκές, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το σωματικό βάρος δεν επηρεάζει τους κινδύνους. Για παράδειγμα, τα άτομα που ήταν υπέρβαρα ή είχαν παχυσαρκία δεν είχαν αυξημένους κινδύνους για πρόωρο τοκετό ή για μωρό με χαμηλό βάρος γέννησης. Ωστόσο, μεταξύ όλων των συμμετεχόντων, όσες είχαν πρόωρο τοκετό είχαν αυξημένους κινδύνους να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλό σάκχαρο στο αίμα ή υψηλή χοληστερόλη μετά την εγκυμοσύνη. Δεν διαπιστώθηκε ότι η γέννηση ενός μωρού με χαμηλό βάρος γέννησης αυξάνει τους κινδύνους.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η έρευνα αυτή υπογραμμίζει ότι ο οφθαλμός αποτελεί δυνητικό στόχο της λοίμωξης SARS-CoV-2 και υποστηρίζει την ανάγκη αξιολόγησης των πιθανών βραχυπρόθεσμων ή μακροπρόθεσμων οφθαλμικών συνεπειών της COVID-19.

SARS-CoV-2: Ο κορωνοϊός του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου 2 (SARS-CoV-2), ο οποίος προκαλεί τη νόσο των κορωνοϊών 2019 (COVID-19), μολύνει ιστούς σε όλο το ανθρώπινο σώμα, συμπεριλαμβανομένου του οφθαλμού. Τώρα, μια πρόσφατη μελέτη αξιολόγησε τις αλλαγές και διερεύνησε τον κυτταρικό εντοπισμό του SARS-CoV-2 σε οφθαλμικούς ιστούς κατά τη νεκροψία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν σημαντική απουσία φλεγμονής παρά τις ενδείξεις λοίμωξης SARS-CoV-2 στο μάτι, σε αντίθεση με ό,τι παρατηρείται σε άλλες ιογενείς οφθαλμικές λοιμώξεις. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση The American Journal of Pathology.

Οι οφθαλμικές εκδηλώσεις και ο ιστικός τροπισμός του SARS-CoV-2 έχουν αναφερθεί σε σχέση με την COVID-19, αλλά η παθολογία και ο κυτταρικός εντοπισμός του SARS-CoV-2 δεν έχουν ακόμη χαρακτηριστεί καλά. Ο επικεφαλής ερευνητής Daniel S. Chertow, MD, MPH, Τμήμα Αναδυόμενων Παθογόνων, Τμήμα Ιατρικής της Εντατικής Θεραπείας, Κλινικό Κέντρο και Εργαστήριο Ιολογίας, Εθνικό Ινστιτούτο Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων, εξηγεί: “Το μάτι είναι μια προνομιούχος για το ανοσοποιητικό σύστημα περιοχή και έτσι μπορεί να χρησιμεύσει ως τόπος μόλυνσης και παραμονής του ιού. Ως εκ τούτου, επιδιώξαμε να προσδιορίσουμε εάν οι οφθαλμικοί ιστοί μολύνονται με τον SARS-CoV-2 και, εάν μολύνονται, ποιες βλάβες μπορεί να σχετίζονται με αυτή τη μόλυνση”. Οι ερευνητές αξιολόγησαν τα μάτια 25 ασθενών με COVID-19 κατά τη νεκροψία. Τμήματα οφθαλμικού ιστού από τέσσερις ασθενείς αξιολογήθηκαν με υβριδισμό in situ (ISH) για τον προσδιορισμό του κυτταρικού εντοπισμού του RNA του γονιδίου spike του SARS-CoV-2. Οι αντίπλευροι οφθαλμοί από 21 ασθενείς εξετάστηκαν ιστοπαθολογικά. Το SARS-CoV-2 RNA βρέθηκε σε νευρωνικά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς, γαγγλιακά κύτταρα, επιθήλια του κερατοειδούς, σκληρικούς ινοβλάστες και ολιγοδενδροκύτταρα του οπτικού νεύρου και στους 21 ασθενείς. Τα κοινά ιστοπαθολογικά ευρήματα που σχετίζονταν με τη λοίμωξη περιλάμβαναν κυτταροειδή σώματα, αγγειακές μεταβολές και οίδημα του αμφιβληστροειδούς. Παρόλο που ο SARS-CoV-2 μόλυνε πολλούς τύπους κυττάρων στον οφθαλμό, υπήρχε ελάχιστη έως καθόλου φλεγμονή που σχετιζόταν με τη λοίμωξη. Ο Dr. Chertow σχολιάζει: “Συμπερασματικά, εντοπίστηκε ένα εύρος κοινών ιστοπαθολογικών αλλοιώσεων εντός του οφθαλμικού ιστού και το RNA του SARS-CoV-2 εντοπίστηκε σε πολλαπλούς τύπους κυττάρων.

Αυτό που προκάλεσε έκπληξη ήταν η απουσία φλεγμονής, σε αντίθεση με ό,τι έχουμε δει σε άλλες ιογενείς λοιμώξεις του οφθαλμού, όπως ο ερπητοϊός, όπου η λοίμωξη συνήθως συνδέεται με σημαντική φλεγμονή και ιστική βλάβη”. “Η μελέτη δείχνει σημαντικές νέες γνώσεις σχετικά με την παθογένεια του οφθαλμικού ιού SARS-CoV-2. Συγκεκριμένα, αυτή είναι η πρώτη αναφορά που εντοπίζει οριστικά τον SARS-CoV-2 στα εσωτερικά και εξωτερικά πυρηνικά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς, στα γαγγλιακά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς και στην επιφάνεια του οφθαλμού με υβριδισμό in situ ISH, επικυρώνοντας προηγούμενες μελέτες που χρησιμοποίησαν αποκλειστικά μεθόδους που βασίζονται στην PCR”. Η έρευνα αυτή υπογραμμίζει ότι ο οφθαλμός αποτελεί δυνητικό στόχο της λοίμωξης SARS-CoV-2 και υποστηρίζει την ανάγκη αξιολόγησης των πιθανών βραχυπρόθεσμων ή μακροπρόθεσμων οφθαλμικών συνεπειών της COVID-19.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η γιατρός ακτινολόγος Κυριακή Αναστασιάδου, διευθύντρια ΕΣΥ στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου” της Θεσσαλονίκης, γνωρίζει λόγω της ιδιότητάς της να “διαβάζει” ύποπτα ευρήματα στις μαστογραφίες. Έτσι, δεν χρειάστηκε να ακούσει τη διάγνωση από τον συνάδελφό της, πριν από 15 χρόνια, όταν ο καρκίνος του μαστού χτύπησε και τη δική της πόρτα. “Το είδα, φαινόταν”, θυμάται.

Η ίδια μοιράστηκε την κοινή εμπειρία με τον επίσης ακτινολόγο, Γιώργο Κυρόπουλο, στη διάρκεια της 2^ης βιωματικής διημερίδας με θέμα “Καρκίνος του Μαστού: Άλματα Ζωής μέσα από διαλόγους”, που διοργάνωσε ο Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού “Άλμα Ζωής” Ν. Θεσσαλονίκης.

Στόχος της εκδήλωσης ήταν να προσεγγίσει την ανθρώπινη πλευρά της νόσου, αυτή που μόνο οι ασθενείς και οι γιατροί τους γνωρίζουν κι έχουν μοιραστεί. Πόσο διαφορετικά, όμως, είναι τα πράγματα όταν ο ασθενής είναι γιατρός και γνωρίζει; Αυτό ήταν το κύριο ερώτημα που κλήθηκαν να απαντήσουν αμφότεροι στον συγκεκριμένο ενδιαφέροντα διάλογο.

“Διαφορετικά, αλλά όχι ιδεατά”

“Σίγουρα, είναι διαφορετικά τα πράγματα σε έναν γιατρό που νόσησε, αλλά δεν είναι και ιδεατά”, ανέφερε η κ. Αναστασιάδου, ιδρυτικό μέλος στο “Άλμα Ζωής”, μέλος της Επιστημονικής του Επιτροπής, και μοιράστηκε με το κοινό την εμπειρία του πρώτου ελέγχου.

“Εννοείται ότι υπάρχει σοκ. Πάντα όταν δουλεύεις, ιδιαίτερα σαν ακτινολόγος που θέτει τις διαγνώσεις και βλέπεις τόσο πολλά πράγματα, ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα σου χτυπήσει την πόρτα, είτε εσένα είτε κάποιον από την οικογένειά σου. Η στατιστική αυτό λέει. Αλλά παρόλα αυτά κάπου παγώνεις”, συμπλήρωσε.

Μετά την επιβεβαίωση των ευρημάτων και στη βιοψία, από τον συνάδελφό της ακτινολόγο Γ. Κυρόπουλο, μπήκε στη διαδικασία του χειρουργείου, των θεραπειών και της παρακολούθησης, επιλέγοντας προσεκτικά τους συναδέλφους της. Συμβούλεψε τις γυναίκες που θα βρεθούν σε αυτή τη θέση να είναι αισιόδοξες – καθώς πρόκειται για μορφή καρκίνου με καλύτερη πρόβλεψη από άλλες – και να επιλέγουν γιατρούς με ενσυναίσθηση, που δεν θα καταστρέψουν την ψυχολογία τους, που έχουν πλάνο και που είναι διαθέσιμοι να απαντήσουν σε ερωτήσεις και απορίες.

Απαντώντας στην ερώτηση αν τελικά θα προτιμούσε να μην έχει τις γνώσεις μιας γιατρού όταν βρέθηκε στη θέση του ασθενούς, η ίδια απάντησε αρνητικά. “Μετά το πρώτο σοκ, ψαχνόμουν μόνη μου, έψαξα πολύ και στο διαδίκτυο, αλλά μπορούσα να φιλτράρω τι είναι σωστό από αυτά που διαβάζω”, είπε, ενώ αποκάλυψε και πληροφορίες πρακτικού (και όχι ιατρικού) περιεχομένου που «αλίευσε» από το ίντερνετ για την αντιμετώπιση παρενεργειών από τις χημειοθεραπείες: “Το θέμα των μαλλιών το θεωρούσα μηδαμινό, αφού θα ξανάβγαιναν. Αυτό που με ταλαιπώρησε πάρα πολύ ήταν η αίσθηση της αναγούλας. Διάβασα ότι αν κρυώσεις λίγο το φαγητό, αν βάλεις ένα παγάκι, είναι πιο μικρή αυτή η αίσθηση, και όντως ίσχυε”.

“Οι γιατροί αντιδρούν χειρότερα”

Ο ακτινολόγος Γ. Κυρόπουλος έχει κάνει δεκάδες διαγνώσεις σε γιατρούς που ασθένησαν ή σε ασθενείς που είχαν συγγενείς γιατρούς. Η εμπειρία του έδειξε πως αυτοί εισπράττουν με πιο επώδυνο τρόπο μια διάγνωση καρκίνου από τους μη γιατρούς, ακριβώς επειδή γνωρίζουν.

“Όταν βλέπω τη μαστογραφία, λέω ‘βλέπω κάτι ύποπτο και πρέπει να κάνουμε βιοψία, υπάρχει πιθανότητα να μην είναι κάτι κακό, θα δούμε πώς θα κινηθούμε’. Η γυναίκα που δεν είναι γιατρός αρχίζει να υποψιάζεται και είναι ήδη λίγο προετοιμασμένη όταν θα λάβει το αποτέλεσμα της βιοψίας. Η γιατρός το βλέπει και ξέρει ότι πιθανότατα είναι καρκίνος, ο οποίος επιβεβαιώνεται με τη βιοψία”, εξήγησε.

Ο ίδιος υπογράμμισε την αξία της βιοψίας, ανεξάρτητα από τη βεβαιότητα της διάγνωσης. “Η βιοψία κάνει δύο δουλειές: Πρώτον, θέτει τη διάγνωση και δεύτερον σχεδιάζει το χειρουργείο. Ο χειρουργός πρέπει να έχει το αποτέλεσμα της βιοψίας για να ξέρει τι θα κάνει. Σε ένα ινοαδένωμα π.χ. που είναι καλοηθες γίνεται μια εκπυρήνωση, όπως αφαιρείς το κουκούτσι από ένα καϊσι. Αν είναι κακοήθες πρέπει να αφαιρεθεί τουλάχιστον μισό εκατοστό υγιούς ιστού”, εξήγησε, προσθέτοντας πως ακόμα και σήμερα υπάρχουν συνάδελφοί του που χειρουργούν χωρίς να έχει προηγηθεί βιοψία.

Ο κ. Κυρόπουλος επισήμανε πως η αντιμετώπιση του καρκίνου γίνεται από μια αλυσίδα γιατρών διάφορων ειδικοτήτων – ο ακτινολόγος που θα βάλει τη διάγνωση και θα κάνει τη βιοψία, ο παθολογοανατόμος που θα διαβάσει τα τεμάχια, ο χειρουργός μαστού, ο ογκολόγος, ο ακτινοθεραπευτής, αν χρειαστεί πλαστικός χειρουργός και ενδεχομένως και ψυχολόγος αργότερα – και συμβούλεψε τις γυναίκες να επιλέγουν αλυσίδα με γερούς κρίκους, γιατί αν κάποιος απ΄ αυτούς σπάσει θα επηρεαστούν και οι υπόλοιποι.

Εκδήλωση στο Ιπποκράτειο

«Σωστή πρόληψη του καρκίνου του μαστού και τεχνικές αποκατάστασης» είναι το θέμα εκδήλωσης που διοργανώνει η Β’ Προπαιδευτική Χειρουργική Κλινική του ΑΠΘ, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Άλμα Ζωής Ν. Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2023 και ώρες 12.30 με 14.00, στο Αμφιθέατρο «Μεταξάς» του Ιπποκράτειου Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (κτίριο Δ’ – ισόγειο).

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή την καθιέρωση του Οκτωβρίου ως μήνα ενημέρωσης και πρόληψης του καρκίνου του μαστού. Έχει ως στόχο την ενημέρωση και απευθύνεται στο ευρύ κοινό. Αμέσως μετά τις εισηγήσεις των ομιλητών, οι ειδικοί θα απαντήσουν στις ερωτήσεις του κοινού.

«Η σωστή ενημέρωση αποτελεί ασπίδα προστασίας για τον καρκίνο του μαστού. Η καλύτερη αρχή για τη σωστή πρόληψη μπορεί να γίνει με την ενημέρωση από τους κατ’ εξοχήν ειδικούς» αναφέρει ο Διευθυντής της Β’ Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του ΑΠΘ, Καθηγητής Ιωάννης Γαλάνης.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος καρκίνος των γυναικών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Ιδρύματος Νεοπλασιών, το 2022, στην Ελλάδα διαγνώστηκαν 4.500 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού και 1.600 γυναίκες έχασαν τη ζωή τους από τη νόσο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα σκήπτρα ελλείψεων στον χρόνο, τα κρατά η Ελλάδα. Τι δείχνει η σύγκριση με άλλες χώρες από τα δίκτυα MIIR και EDLNet.

Μια πρόσφατη μελέτη των δικτύων MIIR και EDJNet  σε επιλεγμένες χώρες της ΕΕ διαπίστωσε ότι η διάρκεια της έλλειψης μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ 72-130 ημερών για ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα. Οι χώρες που παρουσιάζουν τον μεγαλύτερο χρόνο απουσίας φαρμάκων από την αγορά είναι κατά σειρά: η Ελλάδα με 130 μέρες, η Γερμανία με 120 μέρες, το Βέλγιο με 103 μέρες, η Ιταλία με 90 μέρες και η Ισπανία με 72 μέρες. 

Τα φάρμακα που θεραπεύουν παθήσεις του νευρικού συστήματος αποτελούν σχεδόν το ένα πέμπτο όλων των ελλείψεων φαρμάκων μεταξύ του 2018 και του 2023. Οι θεραπείες για καρδιαγγειακές επιπλοκές και τα αντιλοιμώδη για συστηματική χρήση αντιπροσωπεύουν πάνω από το ένα τέταρτο του ελλείμματος της αγοράς.

Ενώ οι ελλείψεις της εφοδιαστικής αλυσίδας αποδίδονται πρόσφατα στην πανδημία της COVID-19 και στον πόλεμο στην Ουκρανία, από τα μέσα ενημέρωσης, η έκθεση τονίζει ότι οι ελλείψεις φαρμάκων αυξάνονται για πάνω από 20 χρόνια.

Τι κάνει η ΕΕ για τις ιατρικές ελλείψεις;

Οι Βρυξέλλες ασκούν πιέσεις στους γενικούς γιατρούς, στους φαρμακοποιούς και στους ασθενείς να δράσουν και να εμποδίσουν την επιδείνωση της κατάστασης. Οι ελλείψεις επιβαρύνουν σημαντικά τα συστήματα υγείας και τους επαγγελματίες και επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Η Ευρωπαία Επίτροπος για την Υγεία ασχολήθηκε με το θέμα προτείνοντας τη Φαρμακευτική Μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ελπίζοντας στην παρακολούθηση βασικών φαρμάκων, προκειμένου οι αρμόδιες αρχές να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις ευπάθειες της εφοδιαστικής αλυσίδας. Η ιδέα πίσω από αυτό είναι να εγκριθεί ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης, όπου μεταξύ άλλων και οι εταιρείες θα μπορούν να ειδοποιήσουν για πιθανές ελλείψεις πολύ νωρίτερα.

«Εργαζόμαστε για να έχουμε έναν ισχυρότερο Οργανισμό Φαρμάκων που θα μπορεί να το εξετάσει», λέει η Στέλλα Κυριακίδη, Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Υγεία και την Ασφάλεια των Τροφίμων.

«Και έχουμε μια νέα αρχή, την HERA (Αρχή Ετοιμότητας και Αντιμετώπισης Έκτακτης Ανάγκης Υγείας), η οποία επίσης εξετάζει τώρα για να δει ποια φάρμακα χρειαζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι υπάρχουν και να έχουμε την προειδοποίηση για πιθανές ελλείψεις από πριν, υπογράμμισε η ίδια.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας ενημερώνουν για την πορεία των κλινικών δοκιμών στο νοσοκομείο “Αλεξάνδρα”.

Η ανοσοθεραπεία στην ογκολογία-αιματολογία στοχεύει στην ενεργοποίηση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος ώστε να αναγνωρίσουν και να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Η ανοσοθεραπεία έχει καίριο ρόλο στη σύγχρονη θεραπευτική του πολλαπλού μυελώματος. Πρόσφατα, έλαβαν έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) δύο επιπλέον φάρμακα ανοσοθεραπείας (το talquetamab και το elranatamab). Πρόκειται για δύο αμφι-ειδικά αντισώματα για τη θεραπεία ασθενών με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα.

Τα αντισώματα αυτά ονομάζονται αμφι-ειδικά καθώς προσδένονται αφενός με τα Τ-λεμφοκύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και αφετέρου με τα κύτταρα του πολλαπλού μυελώματος, ενεργοποιώντας τα Τ-λεμφοκύτταρα ώστε να στραφούν έναντι των κυττάρων του μυελώματος. Τα δύο νέα αμφι-ειδικά αντισώματα προστίθενται στη θεραπευτική φαρέτρα, επιπλέον του ήδη εγκεκριμένου αμφι-ειδικού αντισώματος teclistamab, το οποίο ενδείκνυται για ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα που έχουν λάβει τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Βέβαια, η μελλοντική επικύρωση της πλήρης έγκρισης αυτών των φαρμάκων εναπόκειται στην επαλήθευση του κλινικού τους οφέλους σε μεγαλύτερες  κλινικές δοκιμές.

Το talquetamab δεσμεύει τα Τ-λεμφοκύτταρα μέσω της σύνδεσης του υποδοχέα CD3 στην επιφάνεια Τ-λεμφοκυττάρων και από την άλλη αναγνωρίζει τον υποδοχέα GPRC5D στην επιφάνεια των κυττάρων του μυελώματος. Χορηγείται κάθε μία ή δύο εβδομάδες ως υποδόρια ένεση μετά από μια αρχική φάση κλιμάκωσης της δόσης. Η κλινική μελέτη φάσης 2 MonumenTAL-1 περιέλαβε ασθενείς που είχαν λάβει τουλάχιστον τέσσερις προηγούμενες γραμμές θεραπεία και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης στη δόση των 0,8 mg/kg υποδόριας χορήγησης κάθε 2 εβδομάδες ανήλθε στο 73,6% των ασθενών, ενώ οι ανταποκρίσεις ήταν διατηρήσιμες.

Το elranatamab είναι ένα άλλο αμφι-ειδικό αντίσωμα που χορηγείται επίσης υποδορίως σε εβδομαδιαία βάση και προσδένεται αφενός με τον υποδοχέα CD3 των Τ-λεμφοκυττάρων και το αντιγόνο BCMA στα κύτταρα του μυελώματος. Η έγκριση του φαρμάκου βασίστηκε στα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής φάσης 2 MagnetisMM-3, η οποία συμπεριέλαβε ασθενείς με υποτροπιάζον / ανθεκτικό μυέλωμα που είχαν λάβει τουλάχιστον τέσσερις προηγούμενες γραμμές θεραπείας, συμπεριλαμβανομένου ενός αναστολέα πρωτεασώματος, ενός ανοσοτροποποιητικού παράγοντα και ενός μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD38 και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ανήλθε σε 58%, επίσης διατηρήσιμων ανταποκρίσεων.

Τα αμφι-ειδικά αντισώματα όμως έχουν και ένα ειδικό προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών και γι΄αυτό η χορήγησή τους και η παρακολούθηση των ασθενών θα πρέπει να γίνονται σε έμπειρα και εξειδικευμένα κέντρα. Οι πιο συχνές αντιδράσεις που καταγράφηκαν στις μελέτες των αμφι-ειδικών αντισωμάτων συμπεριελάμβαναν σύνδρομο απελευθέρωσης κυτοκινών, αιματολογική τοξικότητα (αναιμία, μειωμένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, ουδετεροφίλων, λεμφοκυττάρων και αιμοπεταλίων), πυρετό, δυσγευσία, διαταραχή των ονύχων, μυοσκελετικά άλγη, αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης, εξάνθημα και άλλες δερματολογικές διαταραχές, καταβολή, απώλεια βάρους, διάρροια, κεφαλαλγία. Η ανοσοκαταστολή και οι λοιμώξεις, κυρίως του αναπνευστικού συστήματος, αποτελούν συχνή επιπλοκή της θεραπείας με αμφι-ειδικά αντισώματα.

Στη Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρα (διευθυντής: καθηγητής Θεραπευτικής – Αιματολογίας – Ογκολογίας Θάνος Δημόπουλος, καθηγητής Ευάγγελος Τέρπος, καθηγητής Ευστάθιος Καστρίτης, αναπληρώτρια καθηγήτρια Μαρία Γαβριατοπούλου) βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές κλινικές μελέτες στις οποίες αξιολογούνται τόσο τα εγκεκριμένα όσο και νεότερα αμφι-ειδικά αντισώματα ως μονοθεραπεία ή/και σε συνδυασμούς με άλλους παράγοντες σε διάφορες φάσεις της νόσου, ως ακολούθως:

Θεραπεία συντήρησης στην 1^η γραμμή μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση

• Κλινική Μελέτη Majestec-4: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 του teclistamab σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη έναντι μονοθεραπείας με λεναλιδομίδη ως θεραπεία συντήρησης
• Κλινική Μελέτη MagnetisMM-7: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 του elranatamab έναντι της λεναλιδομίδης ως θεραπεία συντήρησης

Θεραπεία 1^ης γραμμής για ασθενείς μη επιλέξιμους για αυτόλογη μεταμόσχευση

• Κλινική Μελέτη MagnetisMM-6: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του elranatamab σε συνδυασμό με δαρατουμουμάμπη και λεναλιδομίδη έναντι του συνδυασμού της δαρατουμουμάμπης με λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη

Υποτροπιάζον/Ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα

• Κλινική Μελέτη MagnetisMM-5: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της μονοθεραπείας με elranatamab έναντι του συνδυασμού elranatamab με δαρατουμουμάμπη έναντι του συνδυασμού της δαρατουμουμάμπης με πομαλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη σε ασθενείς που έχουν λάβει τουλάχιστον 1 προηγούμενη γραμμή θεραπείας συμπεριλαμβανομένης της λεναλιδομίδης και ενός αναστολέα πρωτεασώματος
• Κλινική Μελέτη MagnetisMM-6: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του elranatamab σε συνδυασμό με δαρατουμουμάμπη και λεναλιδομίδη έναντι του συνδυασμού της δαρατουμουμάμπης με λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη
• Κλινική Μελέτη MajesTEC-9: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της μονοθεραπείας με teclistamab έναντι του συνδυασμού πομαλιδομίδης με βορτεζομίμπη και δεξαμεθαζόνη ή του συνδυασμού καρφιλζομίμπης με δεξαμεθαζόνη σε ασθενείς που έχουν λάβει 1 έως 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας, συμπεριλαμβανομένου ενός μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD38 και της λεναλιδομίδης
• Κλινική Μελέτη MONUMENTAL-3: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του συνδυασμού talquetamab με τη δαρατουμουμάμπη και τη πομαλιδομίδη ή του συνδυασμού talquetamab με τη δαρατουμουμάμπη έναντι του συνδυασμού της δαρατουμουμάμπης με πομαλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη σε ασθενείς που έχουν λάβει τουλάχιστον 1 προηγούμενη γραμμή θεραπείας
• Κλινική Μελέτη REGN5458: Μελέτη Φάσης 1β για την αξιολόγηση της ασφάλειας, της δραστικότητας και της φαρμακοκινητικής του αμφι-ειδικού αντισώματος linvoseltamab, που στοχεύει το CD3 στην επιφάνεια των λεμφοκυττάρων και το BCMA στην επιφάνεια των μυελωματικών κυττάρων, σε συνδυασμό με άλλους αντι-μυελωματικούς παράγοντες σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλό μυέλωμα
• Κλινική Μελέτη GO43227: Μελέτη Φάσης 1β για την αξιολόγηση της ασφάλειας, της δραστικότητας και της φαρμακοκινητικής της μονοθεραπείας με το αμφι-ειδικό αντίσωμα cevostamab, που στοχεύει το CD3 στην επιφάνεια των λεμφοκυττάρων και το FcRH5 στην επιφάνεια των μυελωματικών κυττάρων, σε ασθενείς με υποτροπιάζον/ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα που έχουν λάβει τουλάχιστον έναν αναστολέα πρωτεασώματος, έναν ανοσοτροποποιητικό παράγοντα και ένα μονοκλωνικό αντισώμα έναντι του CD38
• Κλινική Μελέτη GO43980: Μελέτη Φάσης 1β για την αξιολόγηση της ασφάλειας, της δραστικότητας και της φαρμακοκινητικής του συνδυασμού του cevostamab με το αντίσωμα XmAb24306, που στοχεύει την ιντερλευκίνη 15, σε ασθενείς που έχουν λάβει τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας συμπεριλαμβανομένων ενός αναστολέα πρωτεασώματος, ενός ανοσοτροποποιητικού παράγοντα και ενός μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του CD38.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε σημερινή έκθεση της Eurostat. Ποιες χώρες πρωταγωνιστούν αρνητικά και ποιες έχουν χαμηλή θνητότητα.

Την τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατέχει η Ελλάδα σε θανάτους από κατάχρηση αλκοόλ. Με μόλις 0,35 θανάτους ανά 100.000 πληθυσμού, οι απώλειες εκτιμάται ότι ξεπερνούν τις 350 σε ετήσια βάση.

Τα παραπάνω προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από σημερινή έκθεση της Eurostat, με στοιχεία του 2020. Όπως φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί, η χώρα μας εμφανίζει μία αύξηση κατά 29% στους θανάτους από αλκοόλ τη δεκαετία 2011 – 2020, με την αναλογία να ανεβαίνει από 0,27 σε 0,35.

Το ποσοστό, ωστόσο, είναι μόλις το ένα δέκατο του αντίστοιχου ευρωπαϊκού, το οποίο έφτασε στα 3,7 ανά 100.000, από 3,17 το 2011.

Η υψηλότερη θνητότητα καταγράφεται στη ​​Σλοβενία ​​(17,3 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους), στην Πολωνία (10,05), στη Δανία (7,3), στην Κροατία (6,45), στην Αυστρία και στη Λετονία (και οι δύο 6,1).

Στο άλλο άκρο της κλίμακας, το ποσοστό είναι στα χαμηλότερα επίπεδα στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στη Μάλτα, στην Ισπανία και στην Κύπρο.

 Θάνατοι από αλκοόλ ανά 100.000

Διαταραχές

Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, το 2020, καταγράφηκαν 193.893 θάνατοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως αποτέλεσμα ψυχικών διαταραχών και διαταραχών συμπεριφοράς, που αντιπροσωπεύουν το 3,7% του συνόλου των θανάτων.

Οι ψυχικές και συμπεριφορικές διαταραχές περιλαμβάνουν άνοια, σχιζοφρένεια, καθώς και διαταραχές που σχετίζονται με τη χρήση ψυχοδραστικών ουσιών, όπως η εξάρτηση από το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά.

Το τυποποιημένο ποσοστό θανάτου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ψυχικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς ήταν 39,1 θάνατοι ανά 100.000 άτομα το 2020 (από 28,6 θανάτους το 2011), με υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στους άνδρες (40,1) από τις γυναίκες (36,8).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Eurostat: Πόσοι Ευρωπαίοι πεθαίνουν από το αλκοόλ κάθε χρόνο

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/