Μεταστατικός Καρκίνος του Μαστού: Αποτελεσματική η εναλλαγή θεραπειών με οιστρογόνα και αντιοιστρογόνα

“Στη δοκιμή POLLY, διαπιστώσαμε ότι οι μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί τον ER, οι οποίες συχνά εμφανίζονται σε όγκους που γίνονται ανθεκτικοί στα αντιοιστρογονικά φάρμακα, ήταν παρούσες στους όγκους των δύο μόνο ασθενών των οποίων οι όγκοι συρρικνώθηκαν ως απάντηση στη θεραπεία με οιστρογόνα εντός των πρώτων 8 εβδομάδων. Αυτό υποδηλώνει ότι οι μεταλλάξεις του ER μπορεί να είναι χρήσιμες για τον εντοπισμό των ασθενών που είναι πιθανό να επωφεληθούν από αυτή τη θεραπευτική στρατηγική”.

Μεταστατικός Καρκίνος του Μαστού: Ο προχωρημένος ή μεταστατικός καρκίνος του μαστού με θετικό υποδοχέα οιστρογόνων (ER+) αντιμετωπίζεται συνήθως με φάρμακα που μπλοκάρουν τον υποδοχέα οιστρογόνων. Ωστόσο, τα οιστρογόνα που διεγείρουν τον υποδοχέα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά. Βασιζόμενοι σε προηγούμενες μελέτες τους, οι ερευνητές του Κέντρου Καρκίνου του Ντάρτμουθ ολοκλήρωσαν πρόσφατα μια κλινική δοκιμή Φάσης ΙΙ με στόχο να δοκιμάσουν την αποτελεσματικότητα της εναλλαγής μεταξύ διέγερσης οιστρογόνων και στέρησης οιστρογόνων σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού ER+ και να προσδιορίσουν τα χαρακτηριστικά του όγκου που προβλέπουν ποιος μπορεί να ωφεληθεί από αυτή τη στρατηγική.

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα πριν από την εκτύπωση στο Clinical Cancer Research, υποστηρίζουν την κυκλική θεραπεία με οιστρογόνα/αντιοιστρογόνα ως μια πολλά υποσχόμενη στρατηγική για τη θεραπεία του προχωρημένου/μεταστατικού καρκίνου του μαστού ER+. Η δοκιμή POLLY σημαίνει “Μελέτη Φάσης ΙΙ για την προληπτική ταλάντωση των επιπέδων δραστικότητας του ER μέσω της εναλλαγής θεραπειών οιστραδιόλης/αντιοιστρογόνων πριν από την εξέλιξη της νόσου σε μεταστατικό ή προχωρημένο καρκίνο του μαστού ER+/HER2-“. Μεταξύ 19 ασθενών που συμμετείχαν στη δοκιμή, 3 (16%) παρουσίασαν συρρίκνωση του όγκου κατά τη διάρκεια της κυκλικής θεραπείας και άλλες 5 (26%) είχαν σταθεροποίηση της νόσου για τουλάχιστον 24 εβδομάδες, αποδίδοντας ένα συνολικό ποσοστό οφέλους 42%. Οι θεραπείες ήταν καλά ανεκτές και κανένας ασθενής δεν διέκοψε τη φαρμακευτική αγωγή λόγω παρενεργειών. Μετά την εξέλιξη του καρκίνου κατά την κυκλική θεραπεία, 12 ασθενείς επέλεξαν να λάβουν μη κυκλική θεραπεία με ένα μόνο φάρμακο-5 από αυτούς τους ασθενείς (42%) είχαν περαιτέρω σταθεροποίηση της νόσου για τουλάχιστον 24 εβδομάδες. “Η θεραπεία με οιστρογόνα χρησιμοποιείται για περισσότερα από 50 χρόνια για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Οι στρατηγικές για τη μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας των οιστρογόνων και την ελαχιστοποίηση των παρενεργειών, καθώς και η έρευνα σχετικά με τους καρκίνους που αναπτύσσουν αντίσταση στα νέα στοχευμένα στον όγκο φάρμακα που κυκλοφορούν στην αγορά την τελευταία δεκαετία, όπως τα Ibrance, Kisqali, Verzenio και Afinitor, παραμένουν υποανάπτυκτες”, λέει ο ογκολόγος του Αντικαρκινικού Κέντρου Dartmouth για τον καρκίνο του μαστού και επικεφαλής συγγραφέας Gary N. Schwartz, MD. “Η μελέτη POLLY αντιμετώπισε αυτό το κενό”.

“Δεν έχουν, επίσης, αναφερθεί χαρακτηριστικά του όγκου που ονομάζονται βιοδείκτες και προβλέπουν ποιες ασθενείς θα ωφεληθούν από τη θεραπεία με οιστρογόνα”, προσθέτει ο ερευνητής καρκίνου και συν-συγγραφέας Todd W. Miller, Ph.D.. “Στη δοκιμή POLLY, διαπιστώσαμε ότι οι μεταλλάξεις στο γονίδιο που κωδικοποιεί τον ER, οι οποίες συχνά εμφανίζονται σε όγκους που γίνονται ανθεκτικοί στα αντιοιστρογονικά φάρμακα, ήταν παρούσες στους όγκους των δύο μόνο ασθενών των οποίων οι όγκοι συρρικνώθηκαν ως απάντηση στη θεραπεία με οιστρογόνα εντός των πρώτων 8 εβδομάδων. Αυτό υποδηλώνει ότι οι μεταλλάξεις του ER μπορεί να είναι χρήσιμες για τον εντοπισμό των ασθενών που είναι πιθανό να επωφεληθούν από αυτή τη θεραπευτική στρατηγική”. Η ομάδα θα βασιστεί στα ευρήματα του POLLY με τη διεξαγωγή μιας κλινικής μελέτης παρακολούθησης, “Θεραπεία με οιστραδιόλη για τη στόχευση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού με μεταλλάξεις του ER και του μεταστατικού καρκίνου του μαστού τύπου ER+ (ESTHER)”, η οποία θα εξετάσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με οιστρογόνα σε ασθενείς με ή χωρίς μεταλλάξεις του όγκου στον παράγοντα ER.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Παγκόσμια Ημέρα: ‘Ένα στα είκοσι παιδιά με υπέρταση

Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία για την Αρτηριακή Υπέρταση- Σύγχρονοι προβληματισμοί και μελλοντικές προοπτικές.

Γιώργος Κοχιαδάκης, Καθηγητής Καρδιολογίας, Πρόεδρος ΕΚΕ, Κοσμήτορας Ιατρικής Σχολής Παν. Κρήτης

Μαρία Μαρκέτου, Αναπλ. Καθηγήτρια Καρδιολογίας, Ιατρική Σχολή, Παν. Κρήτης, Πρόεδρος Ομάδας Εργασίας Αρτηριακής Υπέρτασης ΕΚΕ

Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί το πιο συχνό χρόνιο νόσημα αφού υπολογίζεται ότι αφορά περίπου 1,13 δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Δυστυχώς φαίνεται ότι αυτό το νούμερο θα αυξηθεί κατά 15-20% έως το 2025. Είναι χαρακτηριστικό ότι η επίπτωσή της αυξάνεται με την ηλικία και πάνω από το 60% των ατόμων άνω των 60 ετών πάσχουν από αρτηριακή υπέρταση. Παράλληλα, η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί από τους πιο σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων όπως αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, εμφραγμάτων μυοκαρδίου και καρδιακής ανεπάρκειας καθώς και πρώιμων θανάτων από αυτά.

Συχνά συνυπάρχει με σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία και νεφρική ανεπάρκεια κάνοντας την πρόγνωση και την ποιότητα ζωής αυτών των ατόμων ακόμα χειρότερη. Από την άλλη πλευρά, η εξέλιξη πολλών αποτελεσματικών επιλογών που διαθέτουμε και η επιτυχής επίτευξη των στόχων στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, όπως μας δείχνουν οι μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες, μας βοηθά να μειώσουμε θεαματικά την κακή εξέλιξη και τις επιπλοκές της νόσου με αποτέλεσμα να θεωρείται επιτακτική ανάγκη η σωστή ρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης.

Πραγματικά, μεγάλες μετα-αναλύσεις δείχνουν ότι μια μείωση 10-mmHg της συστολικής αρτηριακής πίσης ή 5-mmHg της διαστολικής αρτηριακής πίεσης μειώνει το σχετικό κίνδυνο μεγάλων εμφάνισης καρδιαγγειακών επεισοδίων κατά 20%. Η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία συνιστά γενικά επίπεδα αρτηριακής πίεσης ≤140/90 mmHg ενώ σε ειδικές ομάδες υψηλότερου καρδιαγγειακού κινδύνου ≤130/80 mmHg. Με βάση επίσης τις μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες έχουμε πλέον πολύ αποτελεσματικές ομάδες αντιυπερτασικών φαρμάκων που προσφέρουν πέρα από τη μείωση της αρτηριακής πίεσης καρδιοπροστασία και νεφροπροστασία, ενώ έχουν και πολύ καλό προφίλ ανοχής με πολύ μικρό ποσοστό ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι συστάσεις για την αρχική αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης είναι για τους περισσότερους ασθενείς η έναρξη συνδυασμού φαρμάκων -έστω και σε χαμηλές δόσεις- κατά προτίμηση σε σταθερούς συνδυασμούς ενός χαπιού που να περιλαμβάνουν αναστολέα του μετατρεπτικούς ενζύμου της αγγειοτασίνης ή των υποδεχέων της αγγειοτασίνης με αναστολέα των διαύλων ασβεστίου ή/και διουρητικό. Σε ένα 5-10% υπολογίζεται ότι η αρτηριακή υπέρταση είναι ανθεκτική και δύσκολα ρυθμιζόμενη. Αυτό το ποσοστό είναι πιο μεγάλο σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε ασθενείς με συννοσηρότητες όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η νεφρική ανεπάρκεια. Οι ασθενείς αυτοί παρουσιάζουν μεγάλη καρδιαγγειακή θνησιμότητα και πολλές επιπλοκές. Εκεί φαίνεται ότι βοηθά σημαντικά μια άλλη κατηγορία φαρμάκων, όπως οι ανταγωνιστές των υποδοχέων των αλατοκορτικοειδών όπως είναι η σπορονολακτόνη.

Αλλά τί συμβαίνει με τα παιδιά; Φαίνεται ότι το ποσοστό των υπερτασικών παιδιών φτάνει έως και το 5% και αυτό οφείλεται και ενισχύεται από το ανησυχητικά αυξανόμενο φαινόμενο της κακής διατροφής και της παιδικής παχυσαρκίας. Μέχρι πρόσφατα, η ιατρική κοινότητα δεν είχε δώσει αρκετή σημασία στην αναγνώριση και αντιμετώπιση της υπέρτασης ανάμεσα στον παιδικό πληθυσμό και στους εφήβους. Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι αυξημένη επίπεδα αρτηριακής πίεσης στην παιδική ηλικία συνδέονται με αυξημένο ποσοστό καρδιαγγειακών συμβάντων από νωρίς στην ενήλικη ζωή. Πλέον, θεωρείται επιβεβλημένη η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και στα παιδιά, ακόμα και αν αυτά είναι  ασυμπτωματικά και δεν έχουν κάποιο έκδηλο πρόβλημα υγείας.

Τα τελευταία χρόνια έχουν δοκιμασθεί και επεμβατικές μέθοδοι για την αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης και συγκεκριμένα για ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση ή αυτούς που δεν ανέχονται τα φάρμακα. Συγκεκριμένα έχει αναπτυχθεί η μέθοδος της απονεύρωσης των νεφρικών αρτηριών είτε με κατάλυση μέσω ραδιοσυχνοτήτων είτε μέσω υπερήχων. Η τεχνική έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά της σε σχέση με μια μικρή ή μέτρια μείωση της αρτηριακής πίεσης σε μεγάλες πολυκεντρικές και τυχαιοποιημένες μελέτες, ενώ η ασφάλειά της είναι σε πολύ μεγάλα ποσοστά.

Η μεγάλη πρόκληση όμως στην αρτηριακή υπέρταση είναι η στροφή σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, στη μείωση της παχυσαρκίας και στη φυσική άσκηση, παράγοντες που μπορεί να επιδράσουν καθοριστικά στην επιδημιολογία της νόσου. Επιπλέον, πάνω από τους μισούς υπερτασικούς αρρώστους είτε έχουν μη ικανοποιητική ρύθμιση της υπέρτασης είτε δεν γνωρίζουν καν ότι είναι υπερτασικοί. Σημαντική ευθύνη σε αυτό έχει η αδράνεια των γιατρών, που πολλές φορές διστάζουν να είναι αρκετά επιθετικοί στην αντιμετώπιση της υπέρτασης αλλά και η φτωχή συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή από πλευράς των ασθενών, που φθάνει ποσοστά της τάξης του 50%. H ιατρική κοινότητα αλλά και τα συστήματα υγείας πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους σε όλα τα παραπάνω, διότι η ανεπαρκής αντιμετώπιση της υπέρτασης αποτελεί τη βάση για ένα ντόμινο καρδιαγγειακών επιπλοκών για τον γενικό πληθυσμό και δυσβάστακτου βάρους για τα συστήματα υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα κάταγμα συνδέεται με απώλεια 1 έως 7 χρόνων ζωής [μελέτη]

Μετρώντας τη μέση μείωση του προσδόκιμου ζωής, το εργαλείο ‘’σκελετικής ηλικίας’’ στοχεύει να δώσει στους ασθενείς πιο σαφή κατανόηση των κινδύνων που συνδέονται με τα κατάγματα οστών.

Ερευνητές του University of Technology Sydney (UTS) μέτρησαν την έκταση στην οποία ένα κάταγμα μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρό θάνατο και δημιούργησαν εργαλείο, που είναι διαθέσιμο δημόσια, για να υπολογίζουν τον κίνδυνο γιατροί και ασθενείς.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο eLife και σε αυτήν συμμετείχαν 1,6 εκατομμύρια ενήλικες. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ένα κάταγμα συνδεόταν με απώλεια 1 έως 7 χρόνων ζωής, βάσει του φύλου, της ηλικίας και της μεριάς του κατάγματος.

Οι καθηγητές John Eisman, Tuan Nguyen, και Jacqueline Center, του Garvan Institute, ανέπτυξαν την έννοια της ‘’σκελετικής ηλικίας’’ ως νέο μέτρο αξιολόγησης της επίπτωσης των καταγμάτων στη θνησιμότητα.

Ενσωματώθηκε σε online υπολογιστή που μετρά την ευθραυστότητα των οστών.

Ο καθηγητής Tuan Nguyen, δήλωσε ότι ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου είναι ιδιαίτερα υψηλός σε ασθενείς με κάταγμα ισχίου, με το 30% των ασθενών να πεθαίνουν εντός έτους.

Όμως, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου, επίσης αυξάνεται με άλλα είδη καταγμάτων.

Μετρώντας τη μέση μείωση του προσδόκιμου ζωής, το εργαλείο ‘’σκελετικής ηλικίας’’ στοχεύει να δώσει στους ασθενείς πιο σαφή κατανόηση των κινδύνων που συνδέονται με τα κατάγματα οστών.

Ο Nguyen δήλωσε, ότι με μεγαλύτερη επίγνωση αυτών των κινδύνων, ασθενείς και γιατροί θα είναι πιο πιθανό να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για τη μείωση του κινδύνου πρόωρου θανάτου.

Ο καθηγητής Nguyen, δήλωσε ότι η ανάπτυξη του εργαλείου είναι σημαντική εξέλιξη για την πρόληψη του πρόωρου θανάτου που συνδέεται με την οστεοπόρωση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

‘Εντονες εξάψεις μετά την εμμηνόπαυση αυξάνουν τον κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου [μελέτη]

Γυναίκες που παρουσιάζουν πιο σοβαρές εξάψεις μετά την εμμηνόπαυση είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν μεταβολικό σύνδρομο και υπέρταση, αναφέρει έρευνα που παρουσιάστηκε στο 25th European Congress of Endocrinology στην Κωνσταντινούπολη.

Tα ευρήματα της μακροχρόνιας έρευνας υπογραμμίζουν τη σημασία της χρήσης θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης για την εμμηνόπαυση σε αυτές τις γυναίκες.

Στη συγκεκριμένη έρευνα, επιστήμονες του ΕΚΠΑ εξέτασαν 825 υγιείς γυναίκες 40-65 ετών, που πρόσφατα είχαν μπει στην εμμηνόπαυση, στο Αρεταίειο.

Οι γυναίκες παρακολουθήθηκαν για 15 χρόνια, μεταξύ 2006 και 2021, και οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι αυτές που είχαν μέτριες έως σοβαρές εξάψεις ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν υπέρταση και μεταβολικό σύνδρομο.

Επιπλέον, γυναίκες που εμφάνισαν υπέρταση ή μεταβολικό σύνδρομο είχαν διαγνωστεί νωρίτερα, όταν εμφάνιζαν πιο έντονες εξάψεις έναντι όσων δεν είχαν ή είχαν ελαφρύτερες εξάψεις.

Προηγούμενες έρευνες, επίσης έδειξαν σχέση μεταξύ εξάψεων και κινδύνου για την καρδιαγγειακή υγεία. Γυναίκες που εμφάνιζαν εξάψεις είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων ειδών καταστάσεων που επηρεάζουν την καρδιά και τα αγγεία.

Όμως, η σχέση ποτέ δεν είχε μελετηθεί σε γυναίκες με διαφόρων βαθμών συμπτώματα, σε τόσο μεγάλη κλίμακα.

Συμπτώματα όπως εξάψεις και νυχτερινές εφιδρώσεις μπορεί να αρχίσουν περίπου γύρω από το διάστημα της εμμηνόπαυσης και να διαρκέσουν 10 χρόνια.

Η Δρ. Αρμένη δήλωσε ότι τα αποτελέσματα τονίζουν και πάλι τον ρόλο στρατηγικών πρόληψης καρδιαγγειακών, όπως η χρήση θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης που θα πρέπει να εφαρμοστούν σύντομα μετά την εμμηνόπαυση.

Οι ερευνητές ενδιαφέρονται τώρα να εξετάσουν αν αυτοί οι συσσωρευμένοι παράγοντες κινδύνου προκαλούν καρδιακές παθήσεις.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πόσο αυξάνονται οι πρόσθετες εφημερίες γιατρών ΕΣΥ για την CoViD [απόφαση]

Επιπλέον 6.478.289 ευρώ εγκρίθηκε για την αύξηση στις πρόσθετες εφημερίες των νοσοκομειακών γιατρών, στο πλαίσιο αντιμετώπισης της CoViD.

Αυτό προβλέπεται, μεταξύ άλλων, σε κοινή απόφαση των αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών Θ. Σκυλακάκη και Υγείας Μ. Γκάγκα, η οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στην απόφαση, η οποία παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρεται πως αυξάνεται από 9% στο 15% το ποσοστό των πρόσθετων εφημεριών, αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου έως τις 30 Ιουνίου. Από την 1η Ιουλίου, το ποσοστό επανέρχεται στο 9%.

Πρόκειται για πρόσθετες εφημερίες της παραγράφου 6 του άρθρου 34 του νόμου 4351/15.

 

Επιπλέον Πληροφορίες

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

 

 

 

Γιατί είναι πιο ευάλωτες σε καρδιαγγειακά οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση – Επιστημονική ανασκόπηση

Τους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης καρδιαγγειακών κατά την εμμηνόπαυση, παρουσιάζουν σε επιστημονική ανάλυση, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Best Practice & Research Clinical Endocrinology & Metabolism.

Η ανάλυση υπογράφεται από τον Παναγιώτη Αναγνωστή από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τον John C. Stevenson από το βρετανικό νοσοκομείο Royal Brompton and Harefield.

Όπως αναφέρουν, η μείωση των οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση αυξάνει τον κίνδυνο ισχαιμικής καρδιακής νόσου, κυρίως σε γυναίκες με πρόωρη εμμηνόπαυση.

Η παθοφυσιολογική βάση της αθηροσκληρωτικής διαδικασίας είναι η συσσώρευση αρκετών παραγόντων κινδύνου, στους οποίους περιλαμβάνονται η κοιλιακή παχυσαρκία, η αθηρογενής δυσλιπιδαιμία, η αντίσταση στην ινσουλίνη και η αρτηριακή υπέρταση.

Η παρουσία αγγειοκινητικών συμπτωμάτων μπορεί να αυξήσει περαιτέρω αυτόν τον κίνδυνο, ειδικά σε γυναίκες μικρότερες των 60 ετών.

Η ορμονοθεραπεία της εμμηνόπαυσης έχει ευεργετική επίδραση στο λιπιδικό προφίλ και στην ομοιόσταση της γλυκόζης, καθώς και σε άμεσες αρτηριακές επιδράσεις. Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου εάν ξεκινήσει έγκαιρα, δηλαδή κάτω από την ηλικία των 60 ετών ή εντός δεκαετίας από την τελευταία έμμηνο ρύση.

Σε κάθε περίπτωση, συνιστάται εξατομικευμένη προσέγγιση, λαμβάνοντας υπόψη τον συνολικό κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και καρκίνου του μαστού του ασθενούς.

Διαφορές με άνδρες

Η καρδιαγγειακή νόσος είναι η κύρια αιτία θανάτου στις γυναίκες παγκοσμίως, που αποδίδεται κυρίως στη στεφανιαία νόσο και, σε μικρότερο βαθμό, στην εγκεφαλοαγγειακή ή περιφερική αρτηριακή νόσο.

Εκτός από την αποφρακτική νόσο, η οποία εμφανίζεται 7 έως 10 χρόνια αργότερα από ό,τι στους άνδρες, ο σπασμός της στεφανιαίας αρτηρίας και η στεφανιαία μικροαγγειακή δυσλειτουργία ευθύνονται κυρίως για τον επιπολασμό της ισχαιμικής νόσου στις γυναίκες.

Επιπλέον, σε σύγκριση με τους άνδρες, οι γυναίκες εμφανίζουν ένα πιο διάχυτο πρότυπο αθηροσκλήρωσης, με λιγότερες αγγειακές ασβεστώσεις, αλλά πιο συχνές μαλακές αθηρωματικές πλάκες, οι οποίες είναι πιο ευάλωτες σε ρήξη. Αυτές οι διαφορές αποδίδονται κυρίως στη διαφορική επίδραση των στεροειδών ορμονών του φύλου στα αγγεία.

Η μείωση των συγκεντρώσεων οιστρογόνων κατά την εμμηνόπαυση οδηγεί σε εξασθενημένη ενδοθηλιακή και αγγειακή λειτουργία και αυξημένη συστηματική φλεγμονή, ενισχύοντας περαιτέρω την αθηροσκληρωτική διαδικασία.

Η συσσώρευση παραγόντων κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου, όπως κοιλιακή παχυσαρκία, αθηρογόνος δυσλιπιδαιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη και αρτηριακή υπέρταση κατά την εμμηνόπαυση, μπορεί να αναστραφούν μετά την έγκαιρη χορήγηση της εμμηνοπαυσιακής ορμονοθεραπείας.

Το έλλειμμα οιστρογόνων επιδεινώνει όλους τους καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου, αν και δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί ανεξάρτητος ρόλος στον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου, ανεξαρτήτως γήρανσης.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η καθημερινότητα και η σεξουαλική ζωή των καρδιολογικών ασθενών

Οι καρδιολογικοί ασθενείς μπορούν να απολαμβάνουν με ασφάλεια την ερωτική συνεύρεση με τον/την σύντροφό τους, υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι σταθεροί και δεν θα εμφανίζουν συμπτώματα. Παράλληλα, σε συνεννόηση με τον γιατρό τους μπορούν να ασκούνται, ενώ είναι σημαντικό να εντάξουν στη διατροφή τους τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες. Οι περισσότεροι μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους και στις βασικές καθημερινές τους δραστηριότητες, ενώ υπό όρους μπορούν να συνεχίσουν τα χόμπι τους.

Σε διαδραστική ημερίδα που διοργανώνει το απόγευμα της Τετάρτης στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, η Γ Καρδιολογική Κλινική του ΑΠΘ κάνει έναν πρώτο απολογισμό των δύο επιτυχημένων κύκλων σεμιναρίων του «Σχολείου Ασθενών με Καρδιαγγειακές Παθήσεις» που υλοποίησε, και προχωράει στο επόμενο βήμα, που είναι η διάχυση της γνώσης στο ευρύ κοινό. Η ιστοσελίδα του Σχολείου Ασθενών (https://cardio-school.com/) είναι ήδη στον «αέρα», παρέχοντας αξιόπιστες πρακτικές συμβουλές στους ασθενείς και στους φροντιστές τους, ενώ θα γίνει επίδειξη και ενημέρωση για τα «έξυπνα» ρολόγια και άλλες ψηφιακές εφαρμογές που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη και αντιμετώπιση καρδιακών παθήσεων. Παράλληλα, οι συμμετέχοντες θα εκπαιδευτούν στην καρδοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και τη χρήση αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή.

Σεξουαλική ζωή

Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει πως τα περιστατικά αιφνίδιου θανάτου και ανακοπής κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής είναι ελάχιστα διεθνώς. Μια ισορροπημένη σεξουαλική ζωή συμβάλλει, όπως και η άσκηση, στη γενικότερη σωματική και ψυχολογική υγεία των καρδιολογικών ασθενών.

«Οι καρδιολογικοί ασθενείς που στην καθημερινότητά τους δεν εμφανίζουν συμπτώματα μπορούν να χαίρονται τους ερωτικούς συντρόφους τους», ανέφερε ως γενική αρχή ο καθηγητής Καρδιολογίας του ΑΠΘ και διευθυντής της Γ Καρδιολογικής Κλινικής στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, Βασίλης Βασιλικός, συμβουλεύοντας παράλληλα τους παντρεμένους να προτιμούν την ερωτική επαφή εντός γάμου, προς αποφυγή επιπλέον …στρες και ενοχών.

Όπως διευκρίνισε ο ίδιος, η γενική αρχή για μια ασφαλή ερωτική ζωή είναι ο ασθενής να είναι σταθερός και αυτό να έχει αποδειχτεί από τις εξετάσεις του. «Σταθερός σημαίνει να κάνει ό,τι κάνει συνήθως, χωρίς να κουράζεται πιο εύκολα, ακόμη και αν δεν έχει πόνο στο στήθος ή κάποιο άλλο σύμπτωμα. Όπως ανεβαίνει δύο πατώματα μπορεί να κάνει και την ερωτική πράξη», είπε και πρόσθεσε πως σε περίπτωση λήψης κάποιου βοηθήματος, που ρίχνει την πίεση, είναι καλό να μην πάρει το χάπι για την πίεση ή να το πάρει αργότερα.

Σε περίπτωση κάποιου συμπτώματος στη διάρκεια της επαφής, όπως στηθάγχη, δύσπνοια, βήχα, συνιστάται άμεση διακοπή της συνεύρεσης και η ενημέρωση του θεράποντος γιατρού.

Κουβέντα καφενείου και «πληροφοριορύπανση»

Μπορώ να επιστρέψω στη δουλειά μου; Θα ξαναπάθω έμφραγμα; Μπορώ να πάω για ψάρεμα; Πειράζει αν πάρω το φάρμακο λίγο αργότερα; Οι συνήθεις ερωτήσεις των 65 καρδιολογικών ασθενών που συμμετείχαν στους  δύο κύκλους του Σχολείου μοιάζουν προφανείς, αλλά οι απαντήσεις είναι περισσότερο σύνθετες. Η προσέγγιση πρέπει να είναι εξατομικευμένη, καθώς όλοι οι ασθενείς δεν είναι ίδιοι, ενώ το πρόβλημα της «πληροφοριορύπανσης» μέσω του διαδικτύου- και όχι μόνο- θολώνει την εικόνα. Το παράδειγμα μιας «κουβέντας καφενείου» που επικαλέστηκε ο κ.Βασιλικός είναι χαρακτηριστικό:

«Τρεις ασθενείς με την ίδια πάθηση, συνομιλούν στο καφενείο. Ο ένας πήγε στο γιατρό της γειτονιάς, ο δεύτερος σε καθηγητή, ο τρίτος έχει έναν γνωστό που σπουδάζει ιατρική. Τους είπαν τα ίδια πράγματα με άλλο τρόπο και εκεί αρχίζουν διάφορα», είπε, σημειώνοντας πως με την ανταλλαγή αυτών των εμπειριών μπορεί κάποιος να πάρει το φάρμακο του άλλου ή και τα δύο, με απρόβλεπτα αποτελέσματα. «Έχουν συμβεί αυτά, τα βλέπουμε. Υπάρχουν πράγματα πολύ απλά, που αν αρχίσουν να ξεκαθαρίζουν θα έχουμε κατά 20% με 30% μείωση επανεισαγωγών στα νοσοκομεία και άσκοπων επισκέψεων, με οικονομικό όφελος και για το σύστημα. Αυτό είναι ένα μεγάλο κομμάτι της μαύρης τρύπας της υγείας», τόνισε.

«Έξυπνα» ρολόγια και εφαρμογές

Καρδιολόγοι, αλλά και ειδικοί του τομέα της πληροφορικής θα εξηγήσουν στο κοινό τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών εργαλείων και εφαρμογών που υπάρχουν σήμερα στη διάθεση των καταναλωτών και κατά πόσο αυτά βοηθούν στην πρόληψη και αντιμετώπιση καρδιολογικών προβλημάτων.

Ο συντονιστής του Σχολείου Ασθενών και του ιατρείου καρδιαγγειακής πρόληψης και ψηφιακής καρδιολογίας της Κλινικής, καρδιολόγος Κώστας Μπακογιάννης, ρωτήθηκε για τον βαθμό ακρίβειας και αξιοπιστίας αυτών των εργαλείων.

«Υπάρχουν διάφορες διαβαθμίσεις αξιοπιστίας και ασφάλειας. Πολλά βασίζονται σε οπτικούς αισθητήρες. Μπορεί ένα smartwatch να έχει διαφορετική προσέγγιση αν το έχω σφιχτά ή χαλαρά στον καρπό, αν είμαι ιδρωμένος ή αν είμαι πιο σκουρόχρωμος ή πιο ανοιχτόχρωμος», είπε και πρόσθεσε: «Μέσα από την συμβουλευτική και εκπαίδευση, μπορεί κάποιος να τα χρησιμοποιεί με κριτική σκέψη και κυρίως να μάθει να ακούει τον εαυτό του. Αν για παράδειγμα νιώσω ένα φτερούγισμα, σε συνδυασμό και με μια μέτρηση στο ρολόι, μπορεί να με κινητοποιήσει να συμβουλευτώ τον γιατρό, ή αν είναι πολύ οξύ να πάω στα επείγοντα κάποιου νοσοκομείου».

Στην ιστοσελίδα του Σχολείου Ασθενών μπορεί ο ασθενής και ο φροντιστής του να ενημερωθεί για πρακτικά θέματα καθημερινότητας, να διαβάσει τις απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις και ανησυχίες, ενώ δίνεται η δυνατότητα επικοινωνίας με τους γιατρούς για κάποια απορία. Ειδικά modules απευθύνονται στους ασθενείς που παρακολουθούν το Σχολείο, παρέχοντας φρεσκάρισμα γνώσης που αφορούν καθημερινές συνήθειες, διατροφή και άσκηση.

Η οπτική των ασθενών

Ο καρδιολογικός ασθενής, Νίκος Καρακώστας, μοιράστηκε την εμπειρία του από την συμμετοχή του στο Σχολείο Ασθενών, που τον βοήθησε όπως είπε, να διαφωτιστεί σε μια σειρά από απορίες. Ένα κρίσιμο παράδειγμα, στο οποίο αναφέρθηκε, αφορά την συνέπεια στη λήψη της φαρμακευτικής αγωγής. «Έμαθα να είμαι συνεπής στην ακριβή ώρα που θα παίρνω το φάρμακό μου», είπε, ενώ έκανε αναφορά και στο θέμα της συντήρησης του φαρμάκου. «Δεν έχει σημασία μόνο να το παίρνεις στην κατάλληλη ώρα. Κάποιος μπορεί να το έχει στο αυτοκίνητο, ώστε να μην ξεχνάει να το παίρνει στη σωστή ώρα, αλλά εκεί μέσα να εκτίθεται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες που επηρεάζουν τη δραστικότητά του», πρόσθεσε.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παγκόσμια μελέτη επιβεβαιώνει τον αντίκτυπο της Covid στην εκμάθηση της ανάγνωσης

Η εκμάθηση της ανάγνωσης από μαθητές σε όλο τον κόσμο επωμίστηκε ολόκληρο το βάρος της κρίσης της Covid-19, σύμφωνα με διεθνή μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 400.000 μαθητών σε 57 χώρες και δημοσιεύτηκε σήμερα.

«Το Pirls είναι η πρώτη μεγάλης κλίμακας διεθνής αξιολόγηση που βασίζεται στη συλλογή δεδομένων κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19», υπογραμμίζουν οι συγγραφείς της μελέτης Progress in International Reading Literacy Study (Pirls), που πραγματοποιείται κάθε πέντε χρόνια από το 2001 από την IEA, μια διεθνή ΜΚΟ μέλη της οποίας είναι ερευνητικοί οργανισμοί.

Η μελέτη τονίζει «τον αρνητικό αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19» με «σχεδόν τους μισούς μαθητές να έχουν φοιτήσει σε σχολεία όπου τα κανονικά μαθήματα διακόπτονταν για οκτώ εβδομάδες ή περισσότερο».

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα “χαμηλότερα επίπεδα ανάγνωσης σε 21 από τις 32 χώρες που παρουσίασαν συγκρίσιμα στοιχεία τάσεων μεταξύ 2016 και 2021”. Μόνο οκτώ άλλες χώρες από αυτές τις 32 έχουν σταθερό επίπεδο ανάγνωσης και άλλες τρεις έχουν ακόμη καλύτερα αποτελέσματα.

Με μέση συνολική βαθμολογία 514 βαθμούς, η Γαλλία βρίσκεται πάνω από τον διεθνή μέσο όρο (500 μονάδες), αλλά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (527 μονάδες).

Η συντριπτική πλειονότητα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) εμφανίζει στατιστικά σημαντική πτώση, κατά μέσο όρο 11 μονάδων σε σύγκριση με το 2016.

Στη μελέτη, 21 χώρες σημειώνουν καλύτερο σκορ από τη Γαλλία. Η Σιγκαπούρη (587), το Χονγκ Κονγκ (573) και η Ρωσία (567) παρουσιάζουν τα καλύτερα αποτελέσματα. Οι πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η Φινλανδία (549) και η Πολωνία (549).

Τα κορίτσια έχουν υψηλότερες επιδόσεις από τα αγόρια σε όλες τις χώρες που μελετήθηκαν, εκτός από την Ισπανία και την Τσεχική Δημοκρατία.

Αυτό συμβαίνει και στη Γαλλία, όπου η διαφορά μεταξύ της μέσης βαθμολογίας των κοριτσιών (521) και εκείνης των αγοριών (507) είναι αξιοσημείωτη, σημειώνει η μελέτη.

 

 

 

 

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Η προγεννητική κατάθλιψη μπορεί να συνδέεται με καρδιαγγειακά νοσήματα μετά τον τοκετό

Μια μελέτη σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους στις ΗΠΑ βρήκε μια συσχέτιση μεταξύ της ψυχολογικής ευεξίας των ατόμων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου εντός δύο ετών από τον τοκετό.   Η πιο σημαντική συσχέτιση ήταν μεταξύ της κατάθλιψης και της ισχαιμικής καρδιακής νόσου, με τα άτομα με κατάθλιψη να έχουν 83% υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν την πάθηση από εκείνα που δεν είχαν διάγνωση κατάθλιψης. Ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου διαπιστώθηκε ακόμη και σε άτομα χωρίς υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Τα άτομα που είχαν διαγνωστεί με κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν περισσότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με καρδιαγγειακή νόσο μέσα σε δύο χρόνια μετά τον τοκετό σε σχέση με άτομα χωρίς κατάθλιψη, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε σήμερα στο Journal of the American Heart  Association.

Οι αρνητικές επιπτώσεις της κατάθλιψης στην καρδιαγγειακή υγεία στον γενικό πληθυσμό είναι καλά τεκμηριωμένες: οι καταθλιπτικοί άνδρες και γυναίκες είναι  πιο πιθανό  να αναπτύξουν καρδιακή νόσο αργότερα στη ζωή τους και προηγούμενη έρευνα έχει βρει ότι περίπου το 20% των ατόμων εμφανίζουν κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, ελάχιστη έρευνα έχει γίνει για την προγεννητική κατάθλιψη ως ειδικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις.

«Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την εγκυμοσύνη ως παράθυρο για τη μελλοντική υγεία», είπε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Christina M. Ackerman-Banks, MD, επίκουρη καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας-μητρικής εμβρυϊκής ιατρικής στο Baylor College of Medicine και στο Texas Children’s Hospital στο Χιούστον. «Οι επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της προγεννητικής κατάθλιψης, επηρεάζουν τη μακροπρόθεσμη καρδιαγγειακή υγεία. Η περίοδος μετά τον τοκετό παρέχει την ευκαιρία να συμβουλευτούν και να ελέγξουν τους ανθρώπους για καρδιαγγειακές παθήσεις, προκειμένου να αποφευχθούν αυτά τα αποτελέσματα».

Η νέα μελέτη στο Journal of the American Heart Association διαπίστωσε ότι τα άτομα που εμφάνισαν κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν πιο πιθανό να διαγνωστούν με καρδιαγγειακή νόσο μέσα σε δύο χρόνια μετά τον τοκετό.

Αυτή η μελέτη είναι η πρώτη πληθυσμιακή μελέτη που διερευνά πρωτίστως τη σχέση μεταξύ της προγεννητικής κατάθλιψης και της επιλόχειας διάγνωσης καρδιαγγειακής νόσου κατά τα δύο πρώτα χρόνια μετά τον τοκετό. Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε δεδομένα από τη βάση δεδομένων All Payer Claims του Οργανισμού Δεδομένων Υγείας του Maine για περισσότερα από 100.000 άτομα που γέννησαν στο Maine μεταξύ 2007 και 2019. Οι ερευνητές είχαν στόχο να εκτιμήσουν τον σωρευτικό κίνδυνο νέων διαγνώσεων καρδιαγγειακής νόσου εντός δύο ετών μετά τον τοκετό.

Μετά την προσαρμογή για πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες όπως το κάπνισμα, η ηλικία κατά τον τοκετό και ο διαβήτης πριν την εγκυμοσύνη, η κατάθλιψη πριν από την εγκυμοσύνη, η υπέρταση και η προεκλαμψία πριν από την εγκυμοσύνη, οι ερευνητές υπολόγισαν τον κίνδυνο ανάπτυξης έξι σημαντικών καρδιαγγειακών παθήσεων – καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμική καρδιά ασθένεια, αρρυθμία/καρδιακή ανακοπή, μυοκαρδιοπάθεια, εγκεφαλικό επεισόδιο και υψηλή αρτηριακή πίεση — εντός δύο ετών από τον τοκετό.

Η ανάλυση διαπίστωσε ότι ο εκτιμώμενος αθροιστικός κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου για καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμική καρδιοπάθεια, μυοκαρδιοπάθεια, αρρυθμία/καρδιακή ανακοπή ή πρόσφατα διαγνωσθείσα υψηλή αρτηριακή πίεση εντός δύο ετών από τον τοκετό ήταν σημαντικά υψηλότερος για τα άτομα με κατάθλιψη σε σύγκριση με τα άτομα χωρίς κατάθλιψη. Τα άτομα με προγεννητική κατάθλιψη είχαν:

  • 83% υψηλότερο κίνδυνο ισχαιμικής καρδιακής νόσου (προβλήματα που προκαλούνται από στένωση των καρδιακών αρτηριών που παρέχουν αίμα στον καρδιακό μυ).
  • 60% υψηλότερο κίνδυνο αρρυθμίας/καρδιακής ανακοπής.
  • 61% υψηλότερο κίνδυνο  μυοκαρδιοπάθειας  και
  • 32% υψηλότερο κίνδυνο νέας διάγνωσης υπέρτασης.

Επιπλέον, μια ανάλυση που εξαίρεσε τα άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (προεκλαμψία ή υπέρταση κύησης) διαπίστωσε ότι τα άτομα με προγεννητική κατάθλιψη είχαν:

  • 85% υψηλότερο κίνδυνο για αρρυθμία/καρδιακή ανακοπή.
  • 84% υψηλότερο κίνδυνο ισχαιμικής καρδιακής νόσου.
  • 42% υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού.
  • 53% υψηλότερο κίνδυνο μυοκαρδιοπάθειας. και
  • 43% υψηλότερο κίνδυνο για νέα διάγνωση υψηλής αρτηριακής πίεσης.

Η Δρ Ackerman-Banks είπε: «Ακόμη και μετά τον αποκλεισμό εκείνων με υπερτασικές διαταραχές της εγκυμοσύνης, εκείνες με κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο ισχαιμικής καρδιακής νόσου, αρρυθμίας, εγκεφαλικού, μυοκαρδιοπάθειας και νέας χρόνιας υπέρτασης μετά τον τοκετό».

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

Το γονίδιο που βοηθά στην πρόληψη του Αλτσχάιμερ

Μια πολύ σημαντική ανακάλυψη που θα μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία των ατόμων που κινδυνεύουν από Αλτσχάιμερ έκαναν οι ερευνητές.

Ένας άνδρας που θα άρχιζε να χάνει τη μνήμη του όταν θα έφτανε 40 ή 50, με βάση το ιστορικό της οικογένειάς του, συνέχισε να έχει μια ομαλή εγκεφαλική λειτουργία για δεκαετίες, πηγαίνοντας κόντρα στις εκτιμήσεις.

Τον άνδρα φάνηκε να προστατεύει μια σπάνια γονιδιακή μεταβολή που ενίσχυσε τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται ριελίνη και βοηθά τους νευρώνες να επικοινωνούν.

Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η κατανόηση της επίδρασης της εν λόγω γονιδιακής μεταβολής στον εγκέφαλο, ίσως βοηθήσει στην πρόληψη του Αλτσχάιμερ και σε άλλα άτομα.
«Πρόκειται για μια πολύ σημαντική ανακάλυψη», δήλωσε ο Δρ. Τζόσεφ Αρμπολέδα – Βελάσκες, καθηγητής Οφθαλμολογίας στο Harvard. «Καθιστά ιδιαίτερα εμφανές ότι και η προσθήκη περισσότερης ριελίνης στον εγκέφαλο θα μπορούσε πράγματι να βοηθήσει τους ασθενείς».

Η ενισχυμένη ριελίνη φάνηκε να προστατεύει ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο του εγκεφάλου του άνδρα, μια περιοχή δηλαδή που βρίσκεται πίσω από τη μύτη και ονομάζεται ενδορινικός φλοιός.

«Μια άλλη σημαντική ανακάλυψη στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πως αυτή η ενισχυμένη πρωτεΐνη, δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει και στον υπόλοιπο εγκέφαλο», προσθέτει ο καθηγητής.

Ο ενδορινικός φλοιός είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στις επιπτώσεις του γήρατος και του Αλτσχάιμερ. Πρόκειται για μια περιοχή του εγκεφάλου που στέλνει και λαμβάνει σήματα που σχετίζονται με την αίσθηση της όσφρησης, η απώλεια της οποίας είναι συχνά προάγγελος αλλαγών στον εγκέφαλο που οδηγούν σε προβλήματα μνήμης και σκέψης.

«Όταν λοιπόν ένα άτομο έχει Αλτσχάιμερ, αυτό ξεκινάει από τον ενδορινικό φλοιό και στη συνέχεια εξαπλώνεται», τονίζει ο Αρμπολέδα–Βελάσκες.

Οι επιστήμονες του Χάρβαρντ εργάζονται για την ανάπτυξη μιας θεραπείας που να βασίζεται στα νέα ευρήματα.

Ο Δρ. Ρίτσαρντ Άιζακσον από το Florida Atlantic University, αναφέρει ότι μελέτες όπως αυτή, δείχνουν κάτι σημαντικό: «Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούμε να κερδίσουμε μια διελκυστίνδα ενάντια στα ίδια μας τα γονίδια».

«Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια μελέτη σαν και αυτή για να ενισχύσουμε και να βελτιώσουμε τη φροντίδα; Το ελπίζω. Δεν θα έλεγα πως έχουμε φτάσει εκεί ακόμα», είπε ο καθηγητής, ο οποίος δεν σχετίζεται με την έρευνα. «Θεωρώ πάντως ότι είναι μια σημαντική μελέτη».

Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine.

 

 

 

Πηγη: https://www.onmed.gr/