Συντάκτης: grammateia

“Ο εξαιρετικά ελεγχόμενος χαρακτήρας της μελέτης μας μάς βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον ρόλο της ανεπάρκειας της βιταμίνης D στη μακρά COVID και να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει πιθανώς σύνδεση μεταξύ της ανεπάρκειας της βιταμίνης D και της μακράς COVID”.

Covid-19 Βιταμίνη D: Διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος μακροχρόνιας COVID αυξάνεται με τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε στο 25ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ενδοκρινολογίας στην Κωνσταντινούπολη. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι τα άτομα θα πρέπει να ελέγχουν τα επίπεδα της βιταμίνης D μετά την COVID-19. Γνωστό και ως σύνδρομο μετά την COVID-19, η μακρά COVID είναι μια νέα κατάσταση κατά την οποία οι επιπτώσεις της COVID-19 διαρκούν για περισσότερες από 12 εβδομάδες μετά την προσβολή από την αρχική λοίμωξη. Μελέτες έχουν δείξει ότι επηρεάζει το 50%-70% των ασθενών που είχαν νοσηλευτεί προηγουμένως για COVID-19, ωστόσο, πολύ λίγα είναι γνωστά για την κατάσταση. Ένας παράγοντας κινδύνου για χειρότερη έκβαση για τους νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID-19, όπως διασωλήνωση και μηχανικός αερισμός ή θάνατος, είναι τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, αλλά ο ρόλος της στη μακρά COVID δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς.

Για τη μελέτη αυτή, που υποστηρίχθηκε από την Abiogen Pharma SpA, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Vita-Salute San Raffaele και το Νοσοκομείο IRCCS San Raffaele στο Μιλάνο εξέτασαν 100 ασθενείς ηλικίας 51-70 ετών, με και χωρίς μακρά COVID. Μέτρησαν τα επίπεδα της βιταμίνης D όταν εισήχθησαν για πρώτη φορά στο νοσοκομείο για COVID-19 και έξι μήνες μετά την έξοδό τους και διαπίστωσαν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στους ασθενείς με μακρά COVID σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν πιο εμφανές στους ασθενείς που παρουσίαζαν συμπτώματα “εγκεφαλικής ομίχλης”, όπως σύγχυση, λήθη και κακή συγκέντρωση, κατά την εξάμηνη παρακολούθηση. Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν ασθενείς χωρίς οστικές παθήσεις και μόνον εκείνους που πήγαν στο νοσοκομείο για COVID-19, χωρίς να καταλήξουν στις μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Ταίριαξαν τις δύο ομάδες, με και χωρίς μακρά COVID, όσον αφορά την ηλικία, το φύλο, τις προϋπάρχουσες χρόνιες παθήσεις και τη σοβαρότητα της COVID-19. “Προηγούμενες μελέτες σχετικά με τον ρόλο της βιταμίνης D στη μακρά COVID δεν ήταν πειστικές, κυρίως λόγω πολλών συγχυτικών παραγόντων”, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Andrea Giustina. “Ο εξαιρετικά ελεγχόμενος χαρακτήρας της μελέτης μας μάς βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τον ρόλο της ανεπάρκειας της βιταμίνης D στη μακρά COVID και να διαπιστώσουμε ότι υπάρχει πιθανώς σύνδεση μεταξύ της ανεπάρκειας της βιταμίνης D και της μακράς COVID”.

Ενώ ο καθηγητής Giustina αναγνωρίζει ότι απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να επιβεβαιωθεί αυτή η σχέση, ο ίδιος και η ομάδα του επικεντρώνονται τώρα στο να διαπιστώσουν αν τα συμπληρώματα της βιταμίνης D μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μακράς COVID. “Η μελέτη μας δείχνει ότι οι ασθενείς με COVID-19 με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν μακροχρόνια COVID, αλλά δεν είναι ακόμη γνωστό αν τα συμπληρώματα βιταμίνης D θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα συμπτώματα ή να μειώσουν συνολικά αυτόν τον κίνδυνο”. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δημοσιεύθηκαν, επίσης, πρόσφατα στο περιοδικό κλινικής ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού (The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism).

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ο ΠΟΥ καλεί τις χώρες να επιταχύνουν τη δράση για τη μείωση του επιπολασμού της αναιμίας στο μισό στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έως το 2025.

Ο ΠΟΥ εγκαινιάζει το πρώτο του ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη μείωση της αναιμίας, καλώντας τις χώρες να επιταχύνουν τη δράση για τη μείωση του επιπολασμού της αναιμίας στο μισό στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έως το 2025. Η πρόοδος στη μείωση της αναιμίας είναι αργή και ο κόσμος δεν βρίσκεται σε καλό δρόμο για την επίτευξη του παγκόσμιου στόχου. Η αναιμία είναι ένα σοβαρό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, που επηρεάζει 571 εκατομμύρια γυναίκες και 269 εκατομμύρια μικρά παιδιά παγκοσμίως.

Το 2019, η αναιμία επηρέασε το 40% των παιδιών μεταξύ 6 μηνών και 5 ετών, το 37% των εγκύων γυναικών και το 30% των γυναικών ηλικίας 15-49 ετών. Είναι πιο διαδεδομένο σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η αναιμία αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων και θανάτου, μειώνει τη γνωστική απόδοση και προκαλεί υπερβολική κόπωση, κακά αποτελέσματα εγκυμοσύνης, απώλεια κερδών και κακή ανάπτυξη και ανάπτυξη. Είναι ένας ισχυρός δείκτης της συνολικής υγείας.

«Οι περισσότερες εργασίες για την αντιμετώπιση της αναιμίας έχουν επικεντρωθεί στην πρόληψη και τη θεραπεία της έλλειψης σιδήρου», λέει ο Francesco Branca, Διευθυντής του Τμήματος Διατροφής και Ασφάλειας Τροφίμων του ΠΟΥ. «Ωστόσο, η αναιμία είναι μια περίπλοκη κατάσταση με πολλαπλές αιτίες – συμπεριλαμβανομένων άλλων διατροφικών ελλείψεων, λοιμώξεων, φλεγμονών, γυναικολογικών και μαιευτικών παθήσεων και κληρονομικών διαταραχών των ερυθρών αιμοσφαιρίων». Όλα πρέπει να αντιμετωπιστούν για την αποτελεσματική πρόληψη και θεραπεία της αναιμίας.

Το νέο πλαίσιο καθορίζει τρόπους αντιμετώπισης των άμεσων αιτιών, των παραγόντων κινδύνου και των ευρειών κοινωνικών ανισοτήτων που αποτελούν θεμελιώδεις παράγοντες για την αναιμία. Περιγράφει την αναγκαστικά ολοκληρωμένη προσέγγιση που συγκεντρώνει πολλούς τομείς και φορείς και καθορίζει βασικούς τομείς δράσης για τη βελτίωση της κάλυψης και της αποδοχής των παρεμβάσεων

Αναγνωρίζοντας ότι η υγεία παραμένει ο κυρίαρχος τομέας για την υλοποίηση πολλών από τις συνιστώμενες παρεμβάσεις, το πλαίσιο προτείνει επίσης ενέργειες που μπορούν να αναλάβουν άλλοι κοινωνικοί φορείς. Αυτά περιλαμβάνουν κυβερνήσεις, κοινωνία των πολιτών, ακαδημαϊκό κόσμο, ερευνητές, φορείς χρηματοδότησης, διεθνείς οργανισμούς και μέσα ενημέρωσης. Το καθένα έχει τον ιδιαίτερο ρόλο του στη μείωση της αναιμίας και στη διατήρηση της υγείας των ανθρώπων.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

«Καμπανάκι» ΠΟΥ για την αναιμία – Πώς θα μπει παγκόσμιο «φρένο» στη νόσηση γυναικών και νεογνών

Ο ΠΟΥ εγκαινιάζει το πρώτο του ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη μείωση της αναιμίας, καλώντας τις χώρες να επιταχύνουν τη δράση για τη μείωση του επιπολασμού της αναιμίας στο μισό στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας έως το 2025. 

Ποιους «χτυπάει» η αναιμία

Η αναιμία είναι ένα σοβαρό παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, που επηρεάζει 571 εκατομμύρια γυναίκες και 269 εκατομμύρια μικρά παιδιά παγκοσμίως.

Το 2019, η αναιμία επηρέασε το 40% των παιδιών μεταξύ 6 μηνών και 5 ετών, το 37% των εγκύων γυναικών και το 30% των γυναικών ηλικίας 15-49 ετών. Είναι πιο διαδεδομένο σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Η αναιμία αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων και θανάτου, μειώνει τη γνωστική απόδοση και προκαλεί υπερβολική κόπωση, κακά αποτελέσματα εγκυμοσύνης, απώλεια κερδών και κακή ανάπτυξη και ανάπτυξη. Είναι ένας ισχυρός δείκτης της συνολικής υγείας.

«Οι περισσότερες εργασίες για την αντιμετώπιση της αναιμίας έχουν επικεντρωθεί στην πρόληψη και τη θεραπεία της έλλειψης σιδήρου», λέει ο Francesco Branca, Διευθυντής του Τμήματος Διατροφής και Ασφάλειας Τροφίμων του ΠΟΥ. «Ωστόσο, η αναιμία είναι μια περίπλοκη κατάσταση με πολλαπλές αιτίες – συμπεριλαμβανομένων άλλων διατροφικών ελλείψεων, λοιμώξεων, φλεγμονών, γυναικολογικών και μαιευτικών παθήσεων και κληρονομικών διαταραχών των ερυθρών αιμοσφαιρίων». Όλα πρέπει να αντιμετωπιστούν για την αποτελεσματική πρόληψη και θεραπεία της αναιμίας».

Πως ο ΠΟΥ θα βάλει «φρένο» στην αναιμία

Το νέο πλαίσιο καθορίζει τρόπους αντιμετώπισης των άμεσων αιτιών, των παραγόντων κινδύνου και των ευρειών κοινωνικών ανισοτήτων που αποτελούν θεμελιώδεις παράγοντες για την αναιμία. Περιγράφει την αναγκαστικά ολοκληρωμένη προσέγγιση που συγκεντρώνει πολλούς τομείς και φορείς και καθορίζει βασικούς τομείς δράσης για τη βελτίωση της κάλυψης και της αποδοχής των παρεμβάσεων

Αναγνωρίζοντας ότι η υγεία παραμένει ο κυρίαρχος τομέας για την υλοποίηση πολλών από τις συνιστώμενες παρεμβάσεις, το πλαίσιο προτείνει επίσης ενέργειες που μπορούν να αναλάβουν άλλοι κοινωνικοί φορείς. Αυτά περιλαμβάνουν κυβερνήσεις, κοινωνία των πολιτών, ακαδημαϊκό κόσμο, ερευνητές, φορείς χρηματοδότησης, διεθνείς οργανισμούς και μέσα ενημέρωσης. Το καθένα έχει τον ιδιαίτερο ρόλο του στη μείωση της αναιμίας και στη διατήρηση της υγείας των ανθρώπων.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η δραματική υποστελέχωση των Μονάδων Μεσογειακής Αναιμίας και Δρεπανοκυταρρικής Νόσου του ΕΣΥ, τα ελάχιστα αποθέματα αίματος, το “ανέκδοτο” του προσωπικού γιατρού, οι σοβαρές ελλείψεις σε φάρμακα και οι καθυστερήσεις στην εισαγωγή των καινοτόμων θεραπειών στην χώρα βάζουν σε καθημερινό κίνδυνο την ζωή των ασθενών που πάσχουν από θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο, μας λέει η Ιωάννα – Βάνα Μυρίλλα, αντιπρόεδρος της  Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας, βιοπαθολόγος, διευθύντρια ΕΣΥ, αιματολογικό εργαστήριο Νοσοκομείου Παίδων “Η Αγία Σοφία”.

Σύμφωνα με την ίδια, η θαλασσαιμία και η δρεπανοκυτταρική νόσος ανήκουν στις αιμοσφαιρινοπάθειες και είναι σοβαρά κληρονομικά νοσήματα. Δυστυχώς, τα νοσήματα αυτά έχουν πολλές επιπλοκές (καρδιολογικές, ενδοκρινολογικές, διαταραχές ηπατικής λειτουργίας, νεφρολογικές) κυρίως λόγω της εναπόθεσης σιδήρου στα ζωτικά όργανα λόγω των μεταγγίσεων.

Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τα νοσήματα αυτά το τελευταίο διάστημα, μας λέει, είναι σε έλλειψη (παράλληλες εξαγωγές, αυξημένο clawback) και οι ασθενείς αναγκάζονται να διακόπτουν ή τροποποιούν τη θεραπεία τους και να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία τους. Ακόμα όμως και απλά φάρμακα όπως αντιβίωση, όπως αμοξυκιλλίνη με κλαβουλανικό βρίσκονται με δυσκολία και οι ασθενείς ψάχνουν απεγνωσμένα στα φαρμακεία με πενιχρά αποτελέσματα. Πρόσφατα υπογραμμίζει υπήρχε έλλειψη στη δεσφεριοξαμίνη (βασικό φάρμακο αποσιδήρωσης), ενώ υπάρχει μόνιμη έλλειψη σε διαδερμικά οιστρογόνα.

Την ίδια στιγμή,  συμπληρώνει υπάρχει δυσκολία για την πραγματοποίηση εξετάσεων και τα ραντεβού σε δημόσιες δομές καθυστερούν υπερβολικά. Υπάρχουν δε εξετάσεις όπως η Μαγνητική απεικόνιση για μέτρηση της εναπόθεσης σιδήρου στα όργανα που δεν γίνεται παρά μόνο σε 2 νοσοκομεία σε όλη τη χώρα και σε 3-4 ιδιωτικά. Οι ανασφάλιστοι δε ασθενείς, αδυνατούν να κάνουν σωστή θεραπεία αποσιδήρωσης αφού δεν τους παρέχονται κατάλληλα αναλώσιμα υλικά, ενώ αντιμετωπίζουν και άλλες δυσκολίες.

Δυστυχώς, τα προβλήματα για τους ασθενείς επιδεινώνονται από το γεγονός ότι οι Μονάδες έχουν αποψιλωθεί από ιατρούς. Πολλοί έμπειροι ιατροί έχουν συνταξιοδοτηθεί και οι θέσεις τους έμειναν ακάλυπτες. Ο θεσμός του επικουρικού ιατρού βοήθησε αλλά σαφώς δεν λύνει το πρόβλημα αφού είναι προσωρινός. Η γνώση και η εμπειρία που συσσωρεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια θα χαθεί αφού δεν προκηρύσσονται θέσεις και δεν διορίζονται μόνιμοι νέοι ιατροί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι την εποχή των μνημονίων διορίστηκαν 6 μόνιμοι ιατροί πανελλαδικά στις 36 Μονάδες και τώρα προκηρύχθηκαν μόνο 4 μόνιμες θέσεις.

Η βασική θεραπεία της θαλασσαιμίας είναι οι τακτικές προγραμματισμένες μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών με 2 μονάδες αίματος για κάθε ασθενή κάθε 2-3 εβδομάδες. Στην Ελλάδα ζουν περίπου 4.500 ασθενείς με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική νόσο και οι τακτικά μεταγγιζόμενοι είναι περίπου 2.500. Δυστυχώς, όμως, σημειώνει η Β. Μυρίλλα υπάρχουν συχνές αναβολές μεταγγίσεων καθώς και μειωμένες  ποσότητες αίματος (υπομεταγγίσεις) με αποτέλεσμα την επιβάρυνση της υγείας των ασθενών αλλά και την πλήρη αποδιοργάνωση της ζωής τους που οδηγεί σε άγχος, στρες και κατάθλιψη.

Αυτό οφείλεται στην έλλειψη εθνικής στρατηγικής για το αίμα με αποτέλεσμα οι 93 αιμοδοσίες των νοσοκομείων της χώρας να λειτουργούν χωρίς συντονισμό. Η κεντρική διαχείριση του αίματος από το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας έχει καθυστερήσει υπερβολικά. Η χώρα, δυστυχώς, δεν έχει στρατηγική ούτε για δημιουργία αποθεμάτων αίματος με αποτέλεσμα όταν συμβαίνει ένα τραγικό γεγονός (πανδημία, Τέμπη, σεισμός) να επαφίεται σε εκκλήσεις ευελπιστώντας στο φιλότιμο των Ελλήνων.

Όσον αφορά, τέλος, το θεσμό του προσωπικού γιατρού έχει εξελιχτεί σε “ανέκδοτο” έτσι όπως εφαρμόστηκε ενώ το δημόσιο σύστημα Υγείας που μας αφορά άμεσα και τα νοσοκομεία στα οποία παρακολουθούμαστε έχουν αφεθεί να διαλυθούν. Και καταλήγει η κατάσταση είναι τραγική, καθώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε μεγάλες καθυστερήσεις σε χειρουργεία, ενώ οι νέες καινοτόμες θεραπείες με δυσκολία στο τέλος θα μπορούν να εφαρμοστούν για όλους.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ενα ακόμα παράδειγμα που δείχνει ότι οι δυνάμεις της χώρας στη διεξαγωγή κλινικών μελετών είναι μεγάλες. Σύμφωνα με πληροφορίες, μία κλινική μελέτη φάσης 3, Πολυκεντρική, Τυχαιοποιημένη, Μερικώς Τυφλοποιημένη, Ελεγχόμενη με Παλιβιζουμάμπη θα γίνει στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν για την αξιολόγηση της ασφάλειας, της αποτελεσματικότητας και της φαρμακοκινητικής του ΜΚ-1654 σε Βρέφη και Παιδιά που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής νόσησης από Αναπνευστικό Συγκυτιακό Ιό (RSV).

Ο προϋπολογισμός της μελέτης είναι 266.812,05 ευρώ και χορηγός η Merck Sharp & Dohme LLC, θυγατρική της Merck & Co., Inc. Η ημερομηνία λήξης της κλινικής μελέτης είναι το 2026.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το πορτογαλικό κοινοβούλιο ενέκρινε χθες Παρασκευή αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο που αποποινικοποιεί την ευθανασία.

Στην πέμπτη προσπάθεια να εγκριθεί το κείμενο από την Assembleia da República στη Λισαβόνα, τα μέλη της πορτογαλικής εθνικής αντιπροσωπείας το ψήφισαν με καθαρή πλειοψηφία, 129 ψήφων υπέρ έναντι 81 κατά.

Οι πρώτες τέσσερις προσπάθειες ήταν ανεπιτυχείς, είτε εξαιτίας του βέτο που άσκησε ο πρόεδρος Μαρσέλου Χεμπέλου ντε Σόουζα ή ενστάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου.

Δυνάμει του Συντάγματος, ο αρχηγός του κράτους πρέπει να εγκρίνει το νομοσχέδιο για να τεθεί σε ισχύ εντός οκτώ ημερών αφού επιδοθεί στην προεδρία.

Το κείμενο τροποποιήθηκε επανειλημμένα.

Η ευθανασία είναι ποινικό αδίκημα στις περισσότερες χώρες μέλη της ΕΕ – επισύρει βαριές ποινές κάθειρξης. Το 2021, η Ισπανία έγινε μόλις η τέταρτη χώρα που την αποποινικοποίησε, μετά την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Η κεντροαριστερή κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα κατέθεσε το αρχικό νομοσχέδιο στο κοινοβούλιο της Πορτογαλίας πριν από τρία χρόνια. Τότε, οι περισσότεροι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του κεντροδεξιού PSD, και πολλοί κοινοβουλευτικοί του ακροδεξιού λαϊκιστικού κόμματος Chega τάχθηκαν εναντίον της αποποινικοποίησης, παρά τις αυστηρές προϋποθέσεις που προβλέπονταν.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) του κ. Κόστα έχει τονίσει επανειλημμένα πως το νομοσχέδιο σκοπό έχει να προσφερθεί “ελευθερία και αξιοπρέπεια” στους ανθρώπους που υποφέρουν, υφίστανται ακραίους πόνους λόγω ασθενειών, και θέλουν να εγκαταλείψουν τη ζωή.

Η αντιπολίτευση είχε απαιτήσει να διεξαχθεί δημοψήφισμα στη χώρα, όπου οι περισσότεροι πολίτες είναι πιστοί καθολικοί.

Ο κ. Χεμπέλου ντε Σόουζα, που δηλώνει βαθιά θρησκευόμενος, έχει ταχθεί επανειλημμένα εναντίον του σχεδίου νόμου, λέει πάντως πως δεν θα επιβάλει την άποψή του. Όταν άσκησε βέτο, επικαλέστηκε “ασάφειες” του κειμένου.

Πηγές:
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η συντακτική ομάδα χαρακτηρίζει τη νόσο ως μία “σιωπηλή πανδημία”, η οποία σχετίζεται με νοσογόνες καταστάσεις του τρόπου ζωής.

Η μείωση του σωματικού βάρους κατά τουλάχιστον 10%, μπορεί να περιορίσει τον κίνδυνο εμφάνισης ηπατοκυτταρικού καρκίνου σε άτομα με λιπώδη νόσο του ήπατος.

Αυτό προκύπτει, μεταξύ άλλων, από μελέτη Ελλήνων επιστημόνων, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Seminars in Cancer Biology. Τη μελέτη υπογράφουν οι Στέργιος Πολύζος, Λάμπρος Χρυσαυγής, Ηλίας Βαχλιώτης, Ευάγγελος Χαρταμπίλας και Ευάγγελος Χολόγκιτας, από το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης και το Πανεπιστήμιο της Αθήνας.

Όπως αναφέρουν, ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος είναι η τρίτη κύρια αιτία θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο και χαρακτηρίζεται από χαμηλά ποσοστά επιβίωσης. Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αναδεικνύεται ως η κύρια αιτία πρόκλησης του συγκεκριμένου καρκίνου, τα ποσοστά της οποίας αυξάνονται, λόγω του αυξανόμενου επιπολασμού της λιπώδους νόσου.

Η σχέση μεταξύ των δύο αυτών προβλημάτων υγείας είναι πολυπαραγοντική. Η αντίσταση στην ινσουλίνη, η παχυσαρκία, ο διαβήτης και η χαμηλού βαθμού ηπατική φλεγμονή, που χαρακτηρίζει τη λιπώδη νόσο, φαίνεται να παίζουν βασικούς ρόλους στην ανάπτυξη και την εξέλιξη του ηπατοκυτταρικού καρκίνου.

Η πρόληψη συνίσταται στην απώλεια βάρους, στη διακοπή ακόμη και της μέτριας κατανάλωσης αλκοόλ και του καπνίσματος, καθώς και της λήψης μετφορμίνης, στατινών και ασπιρίνης.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, νέα φάρμακα, όπως οι αναστολείς κινάσης τυροσίνης και των αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού, έχουν βελτιώσει την επιβίωση ασθενών με προχωρημένο ηπατοκυτταρικό καρκίνο.

Σιωπηλή πανδημία

Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος έχει πολύ μεγαλύτερη επίπτωση σε συγκεκριμένους πληθυσμούς. Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ή και νοσογόνο παχυσαρκία, μπορεί να κυμανθεί από 50% έως 90%.

Η λιπώδης νόσος του ήπατος μπορεί να εξελιχθεί σε μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα και σε ηπατική ίνωση, κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Η νόσος θεωρείται μία “σιωπηλή επιδημία”, η οποία κινείται παράλληλα με τις επιδημίες παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου 2.

“Ευθύνεται” για το 70% έως 85% όλων των περιπτώσεων πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος και είναι μία από τις πιο κοινές κακοήθειες παγκοσμίως, αποτελώντας σημαντική επιβάρυνση για την υγειονομική περίθαλψη. Είναι η τρίτη κύρια αιτία θνητότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο, με ποσοστό πενταετούς επιβίωσης περίπου στο 18%.

Ο πρωτοπαθής καρκίνος του ήπατος είναι η δεύτερη κύρια αιτία απώλειας ετών ζωής λόγω καρκίνου παγκοσμίως. Σύμφωνα με το Global Burden of Disease, σημειώθηκε αύξηση 75% στη συχνότητα του πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος μεταξύ 1990 και 2015, με τη μεγαλύτερη αύξηση να παρατηρείται στην Ανατολική Ασία.

Πρόκειται για τη μόνη κακοήθεια, η οποία μπορεί να διαγνωστεί αποκλειστικά με απεικόνιση σε ασθενείς υψηλού κινδύνου, χωρίς την ανάγκη παθολογικής επιβεβαίωσης.

Απώλεια βάρους

Αν και επί του παρόντος δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν άμεσα ότι η απώλεια βάρους μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ανάπτυξης ηπατοκυτταρικού καρκίνου που σχετίζεται με λιπώδη νόσο του ήπατος, μια υποθερμιδική δίαιτα με άσκηση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του σωματικού βάρους κατά 10% ή περισσότερο, έχει συσχετιστεί με υποχώρηση της ίνωσης και διάλυση του λίπους.

Δεδομένου ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης του καρκίνου αυξάνεται σημαντικά στο στάδιο της ίνωσης, μπορεί να υποτεθεί ότι η υποχώρηση της ίνωσης που προκαλείται από την απώλεια βάρους μπορεί να συμβάλλει στον περιορισμό του ηπατοκυτταρικού καρκίνου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Στη μελέτη, οι ασθενείς με τον λιγότερο βαθύ ύπνο ήταν πιο πιθανό να έχουν σημάδια βλάβης στη λευκή ουσία.

Ο κακός ύπνος λόγω υπνικής άπνοιας μπορεί ενδεχομένως τελικά να επηρεάζει αρνητικά την εγκεφαλική υγεία ηλικιωμένων αντρών και γυναικών, έδειξε νέα έρευνα.

Η ανησυχία προέρχεται από νέα έρευνα με απεικονιστικές εξετάσεις που έγιναν σε 140 ασθενείς με άπνοια.

Ο Dr. Diego Carvalho της Mayo Clinic Center for Sleep Medicine, δήλωσε ότι η άπνοια έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, διαβήτη, καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού, νοητικής βλάβης και άνοιας. Πρόσθεσε ότι είναι γνωστό πως έχει διάφορες αρνητικές επιδράσεις στον εγκέφαλο καθώς η πίεση και οι παλμοί αυξάνονται, το οξυγόνο πέφτει και ο ύπνος διαταράσσεται.

Η άπνοια μπορεί να περιορίσει την ικανότητα κάποιου να κοιμάται και να διατηρεί τον βαθύ του ύπνο.

Η έρευνα έγινε σε 140 ανθρώπους με μέση ηλικία τα 73 χρόνια. Κανείς δεν είχε σημάδια άνοιας, Alzheimer ή προβλημάτων στη σκέψη κατά τη διάρκεια της έρευνας. Η άπνοια κυμαινόταν από ελαφρά έως σοβαρή.

Κάθε συμμετέχων υποβλήθηκε σε απεικονιστική εξέταση εγκεφάλου σε εργαστήριο ύπνου, η οποία έδινε πληροφορίες για τις νευρικές ίνες που αποτελούν τη λευκή ουσία του εγκεφάλου.

Η βλάβη στη λευκή ουσία μπορεί να βλάψει την επικοινωνία μεταξύ διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου. Συχνά εμφανίζεται ως μικροσκοπικές αλλοιώσεις που συσσωρεύονται με την ηλικία.

Η μελέτη κατά τη διάρκεια της νύχτας επέτρεψε στους ερευνητές να παρακολουθήσουν το μοτίβο ύπνου των συμμετεχόντων.

Μετά από σύγκριση του ύπνου με απεικονιστικές εξετάσεις, ανακάλυψαν ότι οι ασθενείς με τον λιγότερο βαθύ ύπνο ήταν πιο πιθανό να έχουν σημάδια βλάβης στη λευκή ουσία.

Για κάθε πτώση 10 μονάδων στο ποσοστό του βαθέως ύπνου σημειώθηκε αύξηση της βλάβης στη λευκή ουσία παρόμοια με την επίδραση της γήρανσης κατά επιπλέον 2,3 χρόνια.

Ο Carvalho δήλωσε ότι ο φτωχός ύπνος από σοβαρή άπνοια ή ο μειωμένος βαθύς ύπνος ενδεχομένως εμπλέκονται σε ανωμαλίες λευκής ουσίας, που εκτιμάται οτι συμβάλλουν στον κίνδυνο νοητικής εξασθένησης, άνοιας ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Η σχέση μεταξύ λιγότερο βαθέως ύπνου και περισσότερης βλάβης στη λευκή ουσία ήταν εμφανής σε ασθενείς με έντονη άπνοια και όχι σε αυτούς με λιγότερο προχωρημένη νόσο.

Tα ευρήματα δείχνουν σχέση μόνο, μεταξύ κακής ποιότητας ύπνου και υψηλότερου κινδύνου για νοητική έκπτωση και εγκεφαλικού μελλοντικά  και δεν αποδεικνύουν ότι το ένα προκαλεί το άλλο.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Neurology.

Πηγές:
Neurology.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Επιστήμονες της BioNTech και της Genentech ανέπτυξαν το καινοτόμο εμβόλιο, το οποίο έδρασε στους μισούς από τους 16 ασθενείς της δοκιμής.

Εξατομικευμένο εμβόλιο μπορεί ενδεχομένως να καθυστερήσει την υποτροπή του καρκίνου στο πάγκρεας, σύμφωνα με μικρή αλλά υποσχόμενη δοκιμή. Επιστήμονες της BioNTech και της Genentech ανέπτυξαν το καινοτόμο εμβόλιο.

Το mRNA εμβόλιο που εξατομικεύεται για το γενετικό προφίλ όγκου του κάθε ασθενούς έδρασε στους μισούς ασθενείς που το έλαβαν κατά τη διάρκεια 18 μηνών παρακολούθησης, ανέφεραν ερευνητές στο Nature. Ειδικοί αντέδρασαν στην είδηση με συγκρατημένη αισιοδοξία.

Ο Dr. Patrick Ott, του Dana-Farber Cancer Institute στη Βοστόνη, δήλωσε στους New York Times ότι είμαστε σχετικά στην αρχή.

Ο Dr. Anirban Maitra, του University of Texas MD Anderson Cancer Center στο Χιούστον, δήλωσε ότι είναι η πρώτη επιτυχία εμβολίου mRNA στον καρκίνο του παγκρέατος και πρόσθεσε ότι με αυτό το standard, είναι ορόσημο. Την ονομάζει επιτυχία, παρά το ότι η έρευνα είναι προκαταρκτική, σημείωσε.

Το εμβόλιο δοκιμάστηκε σε είδος καρκίνου στο πάγκρεας, που συχνά υποτροπιάζει ακόμα και σε ασθενείς με αφαίρεση όγκου.

Εδρασε σε περίπου τους μισούς από τους 16 ασθενείς, προκαλώντας ανοσιακή απόκριση, που ενδεχομένως μπορεί να εξηγήσει γιατί αυτοί δεν υποτροπίασαν κατά τη διάρκεια της δοκιμής.

Επιστήμονες της BioNTech χρησιμοποίησαν γενετικές πληροφορίες του όγκου για να δημιουργήσουν εξατομικευμένα εμβόλια. Στόχος του εμβολίου να εκπαιδεύσει το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτεθεί στους όγκους.

Οι ασθενείς υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία και λάμβαναν φάρμακα για τη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού- επομένως είναι πιθανό το εμβόλιο να μην είναι η μόνη αιτία που δεν σημειώθηκε υποτροπή.

Ασθενείς εμβολιάστηκαν περίπου 9 εβδομάδες μετά την αφαίρεση των όγκων.

Αυτό είναι τώρα πιθανό μετά από 6 εβδομάδες, με στόχο να δοθεί σε μελλοντικούς ασθενείς το εμβόλιο σε 4 εβδομάδες, δήλωσε ο Dr. Ugur Sahin ,CEO της BioNTech.

Το εμβόλιο κοστίζει 100.000 δολάρια η δόση.

Δεν ήταν αποτελεσματικό στους μισούς ασθενείς, που είχαν υποτροπιάσει μετά από 13 μήνες.

Όμως, με ανάπτυξη εμβολίων που στοχεύουν μεταλλαγμένες πρωτεΐνες που υπάρχουν μόνο σε καρκινικά κύτταρα, μπορεί ερευνητές ενδεχομένως να πέτυχαν κάτι σημαντικό.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/