Η επένδυση στην υγεία αυξάνει σημαντικά την ευημερία των πολιτών

Σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία και στην ποιότητα ζωής των Ελλήνων έχει επιφέρει η υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας στη χώρα μας, σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επηρεάζοντας αναπόφευκτα την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και αυξάνοντας τις ανικανοποίητες ανάγκες για υγειονομική περίθαλψη. Στα συμπεράσματα αυτά καταλήγει νέα μελέτη με τίτλο «Ο αντίκτυπος της υπο-επένδυσης στο Φάρμακο & τις Υπηρεσίες Υγείας» του ΙΠΟΚΕ Ερευνητικού Κέντρου που καταδεικνύει τις επιπτώσεις της υποχρηματοδότησης στον τομέα της Υγείας και του Φαρμάκου στους δείκτες υγείας και στην ποιότητα ζωής των Ελλήνων. Τα αποτελέσματα της μελέτης παρουσίασε σήμερα ο Ιωάννης Υφαντόπουλος, πρόεδρος του ΙΠΟΚΕ και καθηγητής Οικονομικών της Υγείας του ΕΚΠΑ.

Η έρευνα βασίζεται σε συνδυασμό χρονολογικών σειρών, που καλύπτουν την περίοδο 60 χρόνων (από το 1960 μέχρι το 2021), και διακρατικών δεδομένων των ευρωπαϊκών χωρών. Το σύνολο του δείγματος των χωρών της Ευρώπης είναι 322.724 άτομα και της Ελλάδας 16.621 άτομα. Ο κ. Υφαντόπουλος επεσήμανε ότι τα πορίσματα της μελέτης είναι χρήσιμα για τον στρατηγικό προγραμματισμό και την επιστημονική τεκμηρίωση των μεταρρυθμίσεων στον τομέα της υγείας που σχεδιάζουν τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα.

Στην ανάλυσή του ο καθηγητής ανάφερε ότι «η δεκαετής οικονομική κρίση, τα 3 μνημόνια και στη συνέχεια η επιδημιολογική κρίση του COVID-19, επηρέασε σημαντικά την υποχρηματοδότηση του Συστήματος Υγείας στην Ελλάδα. Όσον αφορά το σκέλος της χρηματοδότησης, η Ελλάδα παρουσίασε σημαντικές αποκλίσεις από τον μέσο όρο των ΕΕ-27. Οι αποκλίσεις αυτές ανέρχονται σε δύο ποσοστιαίες μονάδες στο σύνολο των δαπανών υγείας σε ποσοστό του ΑΕΠ, και σε τρείς ποσοστιαίες μονάδες στις δημόσιες δαπάνες υγείας. Η Ελλάδα αποτελεί τη μοναδική χώρα των ΕΕ-27 με τις μεγαλύτερες υποχρηματοδοτήσεις του συστήματος υγείας».

Μειώσεις/αποκλίσεις από τον Μ.Ο. των ΕΕ-27

Για το σύνολο των δαπανών υγείας κατά κεφαλή: μείωση στην Ελλάδα κατά 22,8% έναντι αύξησης στον Μ.Ο ΕΕ-27 κατά 16,7%.

Δημόσιες δαπάνες κατά κεφαλή: μείωση στην Ελλάδα κατά 32,5% έναντι αύξησης στο Μ.Ο των ΕΕ-27 κατά 15,3%.

Σύνολο των φαρμακευτικών δαπανών κατά κεφαλή: μείωση στην Ελλάδα κατά 26,2% έναντι αύξησης στο Μ.Ο. των ΕΕ-27 κατά 3,6%.

Δημόσιες φαρμακευτικές δαπάνες κατά κεφαλή: μείωση στην Ελλάδα κατά 51,8%, σε σχέση με αντίστοιχη μείωση στο Μ.Ο. των ΕΕ-27 μόνο κατά 6,7%.

Όσον αφορά το μείγμα των δημόσιων/ιδιωτικών δαπανών υγείας για το φάρμακο, παρατηρείται, επίσης, μια σημαντική συρρίκνωση της δημόσιας δαπάνης στην Ελλάδα, από 78,1% το 2009 στο 51% το 2019. Οι αντίστοιχες εκτιμήσεις για το Μ.Ο των Ε.Ε-27 ήταν από 65,9% το 2009 στο 59,3% το 2019.

«Εξετάζοντας διαχρονικά το πρότυπο χρηματοδότησης των δαπανών υγείας στην Ελλάδα, παρατηρούμε μια σημαντική συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών υγείας με αντίστοιχη αύξηση των ιδιωτικών δαπανών. Η μετακύληση αυτή της δαπάνης από τον δημόσιο τομέα στις τσέπες των Ελλήνων πολιτών έφερε ένα επιπλέον βάρος στα ελληνικά νοικοκυριά δημιουργώντας σημαντικές, καταστροφικές δαπάνες», ανέφερε ο κ. Υφαντόπουλος.

Αύξηση στις ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες

Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι παραπάνω μειώσεις των δημοσίων δαπανών επηρέασαν αναπόφευκτα την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, αυξάνοντας τις ανικανοποίητες ανάγκες για υγειονομική περίθαλψη. «Η Ελλάδα καταγράφεται ως μια από τις χώρες της ΕΕ-27 με τη μεγαλύτερη αύξηση στις ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες. Η αύξηση αποδίδεται στην υποεπένδυση του δημόσιου τομέα στην υγεία. Συγκρίνοντας τις ανικανοποίητες ανάγκες σε συνδυασμό με τις δημόσιες δαπάνες υγείας στις 27 χώρες της ΕΕ, η Ελλάδα κατατάσσεται στην ομάδα των ανατολικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία) με τις χαμηλότερες δαπάνες υγείας και τις υψηλότερες ανικανοποίητες ανάγκες» αναφέρει.

Εξετάζοντας την ικανοποίηση των Ευρωπαίων πολιτών από το σύστημα υγείας, προέκυψε ότι οι Έλληνες δηλώνουν τη χαμηλότερη ικανοποίηση. Το 45% των Ελλήνων δηλώνουν ικανοποίηση από το σύστημα υγείας έναντι του 96,5% των Ελβετών, το 94% των Δανών, και το 91% των Ισπανών.

 

 

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ηλικία, το φύλο και το κάπνισμα επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά της Covid-19

Η ηλικία, το φύλο, ο δείκτης μάζας σώματος και το κάπνισμα είναι παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά της Covid-19, όπως διαπιστώνει έρευνα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Scientific Reports».

Στη μελέτη που έγινε τον Ιούνιο του 2021, οι ερευνητές παρακολούθησαν την ανταπόκριση στα εμβόλια των εταιρειών Pfizer, Moderna, Johnson & Johnson σε δείγματα αίματος 498 υγιών εθελοντών, ηλικίας 18-88 ετών. Μέτρησαν τα επίπεδα των εξουδετερωτικών αντισωμάτων που παρήχθησαν από τον εμβολιασμό αποτρέποντας τη μόλυνση από Covid-19.

Έναν μήνα μετά τον εμβολιασμό όσοι έκαναν το εμβόλιο της Pfizer είχαν απόκριση αντισωμάτων 21 φορές υψηλότερη από εκείνους που έλαβαν το Johnson & Jonson, ενώ εκείνοι που έκαναν το Moderna είχαν απόκριση 51 φορές υψηλότερη από εκείνους που έλαβαν το Johnson & Johnson. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια, οι εθελοντές ελέγχθηκαν για προηγούμενη μόλυνση από Covid-19 πριν λάβουν το εμβόλιο, ενώ οποιαδήποτε προγενέστερη λοίμωξη ελήφθη υπόψη στον υπολογισμό των επιπέδων αντισωμάτων.

Η έκπληξη ήταν ότι στους έξι μήνες μετά τον εμβολιασμό εκείνοι που εμβολιάστηκαν με Johnson & Johnson ξεπέρασαν τα επίπεδα αντισωμάτων εκείνων που έλαβαν το Pfizer και έφτασαν σε παρόμοια επίπεδα αντισωμάτων με εκείνους που εμβολιάστηκαν με Moderna, καθώς τα επίπεδα αντισωμάτων για τα άλλα εμβόλια Pfizer και Moderna μειώνονταν.

Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι και άλλοι παράγοντες επηρέαζαν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων. Μεταξύ των μεγαλύτερων σε ηλικία ενηλίκων τα αντισώματα ήταν 17% χαμηλότερα για όσους έλαβαν Pfizer και 11% χαμηλότερα για όσους έλαβαν Johnson & Johnson, αλλά παρέμειναν τα ίδια για όσους εμβολιάστηκαν με Moderna. Σε όσους είχαν υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος τα αντισώματα ήταν 11% χαμηλότερα σε όσους εμβολιάστηκαν με Johnson & Johnson αλλά όχι για όσους εμβολιάστηκαν με Pfizer ή Moderna.

Στους άνδρες τα αντισώματα ήταν 30% χαμηλότερα από ό,τι στις γυναίκες ανεξάρτητα από τη μάρκα του εμβολίου και στους καπνιστές ήταν 240% χαμηλότερα σε σχέση με τους μη καπνιστές, και πάλι ανεξάρτητα από τη μάρκα του εμβολίου.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα της μελέτης μπορεί να ισχύουν και για τα νέα εμβόλια που αφορούν στις παραλλαγές Όμικρον και στην επόμενη φάση της έρευνας θα επικεντρωθούν στην αποτελεσματικότητα αυτών των νέων εμβολίων.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Νόσος των Λεγεωναρίων: Μύθοι και αλήθειες για τον «τρόμο» των ταξιδιωτών

Ακούστε την κ. Ελισάβετ Μουρατίδου, Επιδημιολόγο, MSc/ EPIET Alumna από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας, να μιλά για τη λοίμωξη που ταυτίζεται με το καλοκαίρι, αλλά και αν πράγματι αποτελεί τη «νόσο των κλιματιστικών»

Κάθε χρόνο, κοντά στην έναρξη της τουριστικής περιόδου και ενώ ο υδράργυρος έχει μαρτυρήσει τον ερχομό του καλοκαιριού, έρχεται στο προσκήνιο μια λοίμωξη του αναπνευστικού συνυφασμένη με τα ταξίδια και τα κλιματιστικά. Δεν είναι άλλη από τη Νόσο των Λεγεωναρίων, την περιλάλητη ως «τρόμο των ταξιδιωτών» που, πέρα από μια πικρή ιστορία για τις απαρχές της, τη συνοδεύουν έως σήμερα μύθοι και αλήθειες. Πόσο επικίνδυνη είναι; Μπορούμε να προφυλαχθούμε; Γιατί στοχοποιήθηκαν τα κλιματιστικά για τη μετάδοσή της; Πρέπει πράγματι να τα φοβόμαστε;

Για όλα τα παραπάνω μιλά στο podcast του ygeiamou η κ. Ελισάβετ Μουρατίδου, Επιδημιολόγος, MSc/ EPIET Alumna στο Τμήμα Λοιμώξεων του Αναπνευστικού, Διεύθυνση Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης για Λοιμώδη Νοσήματα του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Στο πλαίσιο της συζήτησης, η ειδικός ξεδιαλύνει το τοπίο σχετικά με τη λοίμωξη, προσδιορίζει τις ευάλωτες ομάδες και εξηγεί τους τρόπους που παρακολουθείται και προλαμβάνεται η νόσος σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, όπως καταγράφονται και στη σελίδα του ΕΟΔΥ eody.gov.gr.

Ακούστε όλη τη συζήτηση για τη Νόσο των Λεγεωναρίων -όπως και γιατί δεν πρέπει να σας τρομάζουν τα κλιματιστικά- στο podcast που ακολουθεί.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Λοίμωξη HIV: Το 50% των ασθενών έχει ήδη εγγραφεί στο Εθνικό Μητρώο

Το 2022 οι περισσότερες νέες διαγνώσεις HIV αφορούσαν σε Έλληνες. Στους άνδρες η βασική ηλικιακή ομάδα ήταν 30 – 49 ετών ενώ στις γυναίκες ήταν 30 – 39 ετών. Τα υψηλότερα ποσοστά καθυστερημένης διάγνωσης καταγράφηκαν στις γυναίκες, στα άτομα που μολύνθηκαν μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής, στα άτομα ηλικίας μεγαλύτερης των 50 ετών και σε αλλοδαπούς

Με γοργό ρυθμό προχωρά η καταγραφή των ασθενών με HIV στο Εθνικό Μητρώο που λειτουργεί για πρώτη φορά στη χώρα μας από τον περασμένο μήνα. Μέχρι στιγμής έχουν ενταχθεί στο Μητρώο περίπου 6.000 ασθενείς με HIV λοίμωξη, οι μισοί από όσους είναι σε θεραπεία και παρακολουθούνται. Σταδιακά και αναλόγως τον χρόνο στον οποίο παίρνουν τα φάρμακά τους θα ενταχθεί το σύνολο των ασθενών, ενώ διασφαλίζεται η επέκταση χορήγησης της προφυλακτικής αγωγής μετά την έκθεση στον ιό (Post-Exposure Prophylaxis -PEP).

Η έναρξη της παραγωγικής λειτουργίας του Εθνικού Μητρώου ασθενών με HIV λοίμωξη ξεκίνησε τον Απρίλιο. Σε αυτό εισάγονται όλοι οι ασθενείς που παρακολουθούνται σε Μονάδες. Η στιγμή ένταξής τους είναι η παραλαβή των φαρμάκων που γίνεται ανά δύο μήνες. Για αυτό και έως σήμερα έχουν ενταχθεί περίπου οι μισοί από τους 12.000 ασθενείς στη χώρα μας. Υπενθυμίζεται ότι με τις πρωτοβουλίες που έχει υπογράψει ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, για την ποιοτικότερη περίθαλψη των ασθενών με HIV λοίμωξη, τα αντιρετροϊκά φάρμακα και τα παραπεμπτικά των εργαστηριακών εξετάσεων είναι στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα προφυλακτικής θεραπείας για τον ιό HIV. Η θεραπεία μετά την έκθεση (PEP) ήταν πάντα διαθέσιμη, ωστόσο τα τελευταία χρόνια είχε ατονίσει η χορήγησή της. Με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση εκτιμάται ότι θα δημιουργηθεί ένα σημαντικό «δίχτυ» προστασίας για τα άτομα που εκτίθενται στον ιό. Εκτός από την προφυλακτική αγωγή μετά την έκθεση, υπάρχει και η προφυλακτική αγωγή πριν από την έκθεση στον ιό HIV, η Pre-Exposure Prophylaxis (PrEP). Η σχετική δυνατότητα έχει θεσμοθετηθεί από το φθινόπωρο του 2022, ωστόσο δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή καθώς εκκρεμεί μια Υπουργική Απόφαση.

Self test για HIV

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Διάγνωσης (European Testing Week), ο ΕΟΔΥ πραγματοποίησε διεθνή εκδήλωση κλειστού τύπου με θέμα «Έναρξη της Εαρινής Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Διάγνωσης, ανάπτυξη δικτύων για τη διάγνωση HIV, ιογενών ηπατιτίδων και Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων». Στην εκδήλωση συμμετείχαν και εκπρόσωποι ελληνικών φορέων που δραστηριοποιούνται στην αντιμετώπιση του HIV και Ηπατιτίδων, ενώ σκοπός ήταν η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η ενίσχυση της εκστρατείας για τη διάγνωση του HIV, ιογενών ηπατιτίδων και Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων (ΣΜΝ).

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τονίστηκε η αναγκαιότητα χρήσης self tests για διάγνωση του HIV ή τεστ μέσω ταχυδρομείου. Να λαμβάνει κάποιος που επιθυμεί να εξεταστεί για τον ιό έναν προπληρωμένο φάκελο με το κιτ εξέτασης στο σπίτι του και στη συνέχεια αυτό να εξετάζεται σε εργαστήριο. Φυσικά στην περίπτωση του self test οι ειδικοί τόνισαν την ανάγκη επιβεβαίωσης της διάγνωσης από το νοσοκομείο.

Όπως αναφέρει στο ygeiamou.gr ο πρόεδρος του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή», Νίκος Δέδες, κατά την περίοδο της πανδημίας διαταράχθηκε η εξέταση για HIV στη χώρα μας. «Η εξέταση εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης είναι πολύ προβληματική. Χρειαζόμαστε ανώνυμη και δωρεάν εξέταση, κάτι που έχει καταστρατηγηθεί», επισημαίνει εξαίροντας την επιτυχημένη λειτουργία των Checkpoints σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη όπου ανώνυμα και γρήγορα οι ενδιαφερόμενοι λαμβάνουν την απάντηση του τεστ για τον HIV.

Μικρή μείωση των διαγνώσεων HIV το 2022 στην Ελλάδα

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση για τον HIV που δημοσίευσε πριν λίγες ημέρες ο ΕΟΔΥ, το 2022 διαγνώστηκαν και δηλώθηκαν 565 νέα περιστατικά HIV στην Ελλάδα, έναντι 572 το 2021. Από το σύνολο των περιστατικών της περασμένης χρονιάς 450 (79,6%) αφορούσαν σε άνδρες και 115 (20,4%) σε γυναίκες.

Από τις περιπτώσεις που διαγνώσθηκαν με HIV το 2022, 60 (10,6%) άτομα είχαν ήδη εμφανίσει ή ανέπτυξαν κλινικά AIDS εντός του συγκεκριμένου έτους. To 44,1% των νέων διαγνώσεων αφορούσαν σε μεταδόσεις μέσω σεξουαλικής επαφής μεταξύ ανδρών, το 21,9% σε μεταδόσεις μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής, το 11,9% σε μεταδόσεις μέσω της από κοινού χρήσης ενδοφλέβιων εξαρτησιογόνων ουσιών, ενώ για το 21,1% των περιπτώσεων δεν είχε προσδιοριστεί ο τρόπος μετάδοσης του HIV. Οι περισσότερες νέες διαγνώσεις (61,6 %) αφορούσαν σε άτομα ελληνικής εθνικότητας. Τα περισσότερα περιστατικά HIV στους άνδρες ήταν ηλικίας 30 – 39 και 40 – 49 ετών κατά τη διάγνωση (25,1% και 25,3%, αντίστοιχα), ενώ στις γυναίκες η
προεξάρχουσα ηλικιακή ομάδα κατά τη διάγνωση ήταν αυτή των 30 – 39 ετών (28,7%) και ακολουθούσε η ομάδα των 50+ (27,8%).

Οι γυναίκες ηλικίας άνω των 50 ετών που διαγνώστηκαν το 2022 στην Ελλάδα, είχαν στην πλειοψηφία τους αλλοδαπή εθνικότητα (59,4%) και είχαν μολυνθεί μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (78,1%).
Κατά τη διάρκεια του 2022, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΕΟΔΥ, τα υψηλότερα ποσοστά καθυστερημένης διάγνωσης καταγράφηκαν στις γυναίκες (72,6%), στα άτομα που μολύνθηκαν μέσω ετεροφυλοφιλικής σεξουαλικής επαφής (74,4%), στα περιστατικά ηλικίας μεγαλύτερης των 50 ετών κατά τη διάγνωση (68%) και στα άτομα αλλοδαπής εθνικότητας (67,9%).
Επίσης, το 2022 διαγνώστηκαν και δηλώθηκαν στην Ελλάδα δύο HIV οροθετικά παιδιά αλλοδαπής εθνικότητας, για τα οποία ως τρόπος μόλυνσης δηλώθηκε η κάθετη μετάδοση.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Yγεία των Oστών: Πώς οι τραυματισμοί που σχετίζονται με τη δράση και οι θεραπείες τους επηρεάζουν την οστική μάζα

“Ελπίζουμε ότι τα αποτελέσματα αυτά θα οδηγήσουν σε περαιτέρω έρευνα σχετικά με τους τρόπους αντιστροφής των αλλαγών στην οστική πυκνότητα”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Group Captain Alex Bennett, καθηγητής αποκατάστασης στο Κέντρο Αμυντικής Ιατρικής Αποκατάστασης (Defence Medical Rehabilitation Centre). “Πρέπει να διερευνήσουμε τον ρόλο των προσθετικών υλικών και της άσκησης στην αναστροφή της απώλειας οστικής πυκνότητας, ώστε να μειωθεί ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος κατάγματος του ισχίου

Yγεία των Oστών: Οι τραυματισμοί των οστών που σχετίζονται με τη δράση είναι συνηθισμένοι στο στρατιωτικό προσωπικό και μπορεί να οδηγήσουν σε πόνο και αναπηρία. Τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης στο Περιοδικό Έρευνας Οστών και Ορυκτών Πόρων (Journal of Bone and Mineral Research) υποδηλώνουν ότι οι ακρωτηριασμοί για τέτοιους τραυματισμούς μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την οστική μάζα.

Στη μελέτη 575 ενήλικων ανδρών στρατιωτικών του Ηνωμένου Βασιλείου με τραυματισμούς που σχετίζονται με δράσεις και 562 χωρίς τέτοιους τραυματισμούς, οι βετεράνοι που υπέστησαν τραυματικό ακρωτηριασμό είχαν συχνά χαμηλή οστική πυκνότητα στην περιοχή του ισχίου. Οι αλλαγές στην υγεία των οστών φάνηκε να είναι μάλλον μηχανικά καθοδηγούμενες παρά συστηματικές και ήταν εμφανείς μόνο σε όσους είχαν ακρωτηριασμούς των κάτω άκρων.

“Ελπίζουμε ότι τα αποτελέσματα αυτά θα οδηγήσουν σε περαιτέρω έρευνα σχετικά με τους τρόπους αντιστροφής των αλλαγών στην οστική πυκνότητα”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Group Captain Alex Bennett, καθηγητής αποκατάστασης στο Κέντρο Αμυντικής Ιατρικής Αποκατάστασης (Defence Medical Rehabilitation Centre). “Πρέπει να διερευνήσουμε τον ρόλο των προσθετικών υλικών και της άσκησης στην αναστροφή της απώλειας οστικής πυκνότητας, ώστε να μειωθεί ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος κατάγματος του ισχίου. Επειδή οι συστηματικές θεραπείες όπως τα διφωσφονικά δεν ενδείκνυνται σε αυτόν τον νεαρό πληθυσμό με απώλεια οστικής πυκνότητας, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε άλλους τρόπους για να μειώσουμε τον κίνδυνο κατάγματος του ισχίου τους”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

COVID-19: Αλλαγές στη διάγνωση και τη θεραπεία της νόσου στην Κίνα κατά τη διάρκεια της πανδημίας

Η κλινική διαχείριση των αναδυόμενων ασθενειών απαιτεί συνεχή προσαρμογή. Αυτή η ανασκόπηση αναδεικνύει την τεκμηριωμένη προσέγγιση της Κίνας για τη βελτίωση της διάγνωσης, της θεραπείας και των πρωτοκόλλων περίθαλψης με την πάροδο του χρόνου, καταδεικνύοντας πώς αυτές οι αλλαγές καταπολέμησαν αποτελεσματικά τις προκλήσεις της COVID-19″, δήλωσε ο συν-συγγραφέας You Wu, Ph.D., του Πανεπιστημίου Tsinghua.

COVID-19: Ένα άρθρο στην Επιστήμη της Υγειονομικής Περίθαλψης (Health Care Science) παρέχει μια εμπεριστατωμένη ανάλυση των αλλαγών που έγιναν στο πρωτόκολλο διάγνωσης και θεραπείας της COVID-19 στην Κίνα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Οι συγγραφείς συγκρίνουν και συνοψίζουν κάθε μία από τις 10 εκδόσεις του πρωτοκόλλου που εξέδωσε η Εθνική Επιτροπή Υγείας της Κίνας σε διάστημα 3 ετών, τονίζοντας τα εξελισσόμενα επιστημονικά στοιχεία και την κατάσταση της νόσου που ενημέρωσαν για τις αλλαγές αυτές.

Η περίληψη παρέχει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την προσαρμοστική διαχείριση της υγειονομικής περίθαλψης και την αντιμετώπιση της COVID-19 στην Κίνα, οι οποίες μπορούν να ενημερώσουν την παγκόσμια αντιμετώπιση της πανδημίας.

“Η κλινική διαχείριση των αναδυόμενων ασθενειών απαιτεί συνεχή προσαρμογή. Αυτή η ανασκόπηση αναδεικνύει την τεκμηριωμένη προσέγγιση της Κίνας για τη βελτίωση της διάγνωσης, της θεραπείας και των πρωτοκόλλων περίθαλψης με την πάροδο του χρόνου, καταδεικνύοντας πώς αυτές οι αλλαγές καταπολέμησαν αποτελεσματικά τις προκλήσεις της COVID-19”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας You Wu, Ph.D., του Πανεπιστημίου Tsinghua.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Απώλεια Εγκυμοσύνης: Η πρώιμη εξέταση αίματος μπορεί να αποκαλύψει τα μυστικά της

Το ταμπού μπορεί, επίσης, να κάνει πιο δύσκολο για ένα ζευγάρι να λάβει την κατάλληλη θεραπεία. “Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε πιο ανοιχτά γι’ αυτό. Γιατί αλλιώς, δεν θα μπορούσα να πω στον κόσμο ότι υπάρχουν ειδικοί… που μπορούν να σας βοηθήσουν”, δήλωσε η 39χρονη. Σύμφωνα με τον Svarre Nielsen, τα ευρήματα της μελέτης θα μπορούσαν τελικά να βοηθήσουν στην πρόληψη του 5% των 30 εκατομμυρίων αποβολών που παρατηρούνται παγκοσμίως ετησίως.

Απώλεια Εγκυμοσύνης: Μια εξέταση αίματος που λαμβάνεται μετά από μια αποβολή που υπέστη ήδη από την πέμπτη εβδομάδα της εγκυμοσύνης μπορεί να βοηθήσει να εξηγηθεί γιατί συνέβη και σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε προληπτικές θεραπείες, λένε Δανοί ερευνητές. Μία στις 10 γυναίκες βιώνει απώλεια εγκυμοσύνης, με τον αριθμό αυτό να είναι ακόμη μεγαλύτερος στις χώρες όπου οι εγκυμοσύνες συμβαίνουν όλο και περισσότερο αργότερα στην αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας. Η Δανή γυναικολόγος Henriette Svarre Nielsen και η ομάδα ερευνητών της δημοσίευσαν πρόσφατα μια μελέτη στο βρετανικό περιοδικό The Lancet, η οποία δείχνει ότι ένα δείγμα αίματος που λαμβάνεται από τη μητέρα αμέσως μετά την αποβολή, ήδη από την πέμπτη εβδομάδα της εγκυμοσύνης, μπορεί να καθορίσει αν το έμβρυο είχε χρωμοσωμική ανωμαλία Στη Δανία, τέτοιες εξετάσεις προσφέρονται, συνήθως, μόνον αφού μια γυναίκα έχει υποστεί τρεις αποβολές και μόνον αν αυτές συνέβησαν μετά τη δέκατη εβδομάδα κύησης. “Βρισκόμαστε στο 2023. Είμαστε πολύ πέρα από το να μετράμε απλώς ως κριτήρια” για να διερευνήσουμε γιατί κάποιος μπορεί να είναι επιρρεπής σε απώλεια εγκυμοσύνης, δήλωσε στο AFP ο Svarre Nielsen του νοσοκομείου Hvidovre κοντά στην Κοπεγχάγη.

Εύρεση ανωμαλιών, πρόβλεψη κινδύνου

Τώρα, στο πλαίσιο μιας συνεχιζόμενης μελέτης, προσφέρεται η εξέταση αίματος σε όλες τις γυναίκες που έχουν υποστεί αποβολή και έχουν επισκεφθεί τα επείγοντα περιστατικά του νοσοκομείου Hvidovre. Περισσότερο από το 75 τοις εκατό από αυτές έχουν αποδεχθεί μέχρι στιγμής. “Για μένα ήταν προφανές ότι θα το έκανα. Σε βοηθάει να καταλάβεις”, δήλωσε μια γυναίκα που μίλησε στο AFP υπό τον όρο της ανωνυμίας, καθώς δεν έχει αποκαλύψει την απώλεια της εγκυμοσύνης της σε όλη την οικογένεια και τους φίλους της. Η εξέταση αίματος αποστέλλεται αμέσως στο εργαστήριο του νοσοκομείου. Στη συνέχεια απομονώνεται το DNA του εμβρύου, αλληλουχείται και αναλύεται για να διαπιστωθεί αν φέρει χρωμοσωμική ανωμαλία, κάτι που συμβαίνει σε περίπου 50 έως 60 τοις εκατό των αποβολών. Οι γιατροί μπορούν στη συνέχεια να καθορίσουν αν κάποιες από τις ανωμαλίες είναι πιο σοβαρές από άλλες. “Θα είναι επίσης σε θέση να προβλέψουν τον κίνδυνο” μελλοντικών αποβολών, εξήγησε η τεχνικός του εργαστηρίου Lene Werge, επιδεικνύοντας ένα δείγμα DNA με επιπλέον αντίγραφα του χρωμοσώματος 21, το οποίο συνδέεται με το σύνδρομο Down. Εάν δεν βρεθούν ανωμαλίες, οι γιατροί ξεκινούν στη συνέχεια μια σχολαστική αναζήτηση για απαντήσεις. “Μπορούμε να αρχίσουμε να θέτουμε το ερώτημα: ‘Είναι αυτό; Είναι αυτό; Είναι αυτό;”, δήλωσε ο Svarre Nielsen. Η απώλεια εγκυμοσύνης μπορεί να είναι αποτέλεσμα ορμονικής ανισορροπίας, ενδοκρινικών ασθενειών, προβλημάτων πήξης ή προβλημάτων του τρόπου ζωής. Εάν βρεθεί μια εξήγηση, οι γιατροί μπορούν να καθορίσουν τους κινδύνους και να καταρτίσουν ένα σχέδιο θεραπείας. Το έργο που ξεκίνησε το 2020, το οποίο ονομάστηκε COPL για την απώλεια εγκυμοσύνης στην Κοπεγχάγη, βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και αναμένεται να αποδώσει μια μοναδική βάση δεδομένων για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών χάρη στη μεγάλη κοόρτη, που αριθμεί μέχρι στιγμής 1.700 γυναίκες. “Θα έχουμε καλό υπόβαθρο δεδομένων για να απαντήσουμε πραγματικά σωστά σε ερωτήσεις σχετικά με την απώλεια εγκυμοσύνης, την αναπαραγωγή, αλλά και την υγεία των γυναικών γενικότερα”, δήλωσε ο Svarre Nielsen.

‘Κάντε την απώλεια να έχει σημασία’

Γιατρός με περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας, η Svarre Nielsen ειδικεύτηκε από νωρίς στην αναπαραγωγική υγεία και επιθυμεί να αναπτύξει θεραπείες. “Η απώλεια εγκυμοσύνης είναι κάτι πολύ συνηθισμένο, το 25 τοις εκατό όλων των κυήσεων καταλήγει σε απώλεια εγκυμοσύνης”, δήλωσε. “Και παρόλο που είναι τόσο συχνό εδώ και πολλά, πολλά χρόνια, η μόνη εστίαση ήταν στην εκκένωση της μήτρας μετά την απώλεια”. Η ίδια εξέφρασε το παράπονο ότι δεν είχαν καταβληθεί περισσότερες προσπάθειες για την εξεύρεση εξηγήσεων ή την υποστήριξη της ψυχικής υγείας των ζευγαριών μετά από μια αποβολή. Η Rikke Hemmingsen, η οποία υπέστη τρεις αποβολές πριν γεννήσει δύο παιδιά, δήλωσε στο AFP ότι θα ήθελε το πρόγραμμα να υπήρχε για να τη βοηθήσει. “Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις απώλειες για κάτι άλλο. Έτσι, το πρόγραμμά μου δίνει ελπίδα ότι λιγότερες γυναίκες θα πρέπει να περάσουν αυτό που περάσαμε εμείς”, δήλωσε.

“Κάνει όλη τη θλίψη και όλη τη θλίψη για κάθε απώλεια εγκυμοσύνης να έχει σημασία”. Η απώλεια εγκυμοσύνης συχνά δεν συζητείται δημοσίως, και όταν συζητείται οι αντιδράσεις μπορεί να είναι αμήχανες. “Το να λένε όλοι “αυτό είναι φυσιολογικό” δεν το κάνει πιο φυσιολογικό ή περισσότερο ή λιγότερο λυπηρό για εκείνον στον οποίο συμβαίνει”, δήλωσε η Hemmingsen. Το ταμπού μπορεί, επίσης, να κάνει πιο δύσκολο για ένα ζευγάρι να λάβει την κατάλληλη θεραπεία. “Πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε πιο ανοιχτά γι’ αυτό. Γιατί αλλιώς, δεν θα μπορούσα να πω στον κόσμο ότι υπάρχουν ειδικοί… που μπορούν να σας βοηθήσουν”, δήλωσε η 39χρονη. Σύμφωνα με τον Svarre Nielsen, τα ευρήματα της μελέτης θα μπορούσαν τελικά να βοηθήσουν στην πρόληψη του 5% των 30 εκατομμυρίων αποβολών που παρατηρούνται παγκοσμίως ετησίως.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Σχέδιο Δράσης για Άνοια και Αλτσχάιμερ: Ιατρεία Μνήμης και Φροντιστές γειτονιάς σε όλη την Ελλάδα

Βαρύτητα στα προβλήματα Ψυχογηριατρικής δίνει το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ψυχική Υγεία, με ορίζοντα υλοποίησης, μεταξύ 2021-2030.

Η πανδημία του κορονοϊού οδήγησε στην επιβράδυνση της εφαρμογής του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου για την Άνοια, του οποίου οι δομές και υπηρεσίες που προβλέπει, επανεκκινούνται πλέον με το νέο Σχέδιο Δράσης που κατήρτισε το Υπουργείο Υγείας και η υφυπουργός Υγείας, αρμόδια για θέματα ψυχικής υγείας, Ζωή Ράπτη.

Για την υλοποίηση του σχεδίου, που δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Υγείας την Τρίτη (16/5), θα αξιοποιηθούν πόροι του Ταμείου Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ, ενώ ως καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης ορίζεται το 2030.

Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία Κέντρων Ηλικιωμένων (ΚΗ) για άτομα με άνοια, ξενώνες για ανοϊκούς ασθενείς, Κινητές Μονάδες (ΚΜ) και υπηρεσίες κατ’ οίκον φροντίδας, δημιουργία μονάδων τελικού σταδίου άνοιας, παροχή κινήτρων σε συγγενείς, αλλά και τη δημιουργία του θεσμού του «φροντιστή γειτονιάς».

Άνοια – Αλτσχάιμερ: 430 χιλιάδες πάσχοντες και 1 εκατ. όσοι επηρεάζονται από το πρόβλημα

Σύμφωνα με πρόσφατη επιδημιολογική μελέτη, στη χώρα μας 160.000 άτομα πάσχουν από άνοια και 280.000 άτομα από ήπια νοητική διαταραχή που είναι προστάδιο της άνοιας.

Αν υπολογιστεί δε, πώς για κάθε ασθενή με άνοια επηρεάζεται σημαντικά η ζωή 2-3 φροντιστών – μελών της οικογένειας, η πάθηση αφορά άμεσα σε 1 εκατομμύριο Έλληνες πολίτες.

Από την Ταχεία Αξιολόγηση προκύπτει ότι στην Ελλάδα, υπάρχουν περίπου δύο εκατομμύρια ηλικιωμένοι και λιγότεροι από 20.000 ζουν σε Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων.

Στα συνηθέστερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν συμπεριλαμβάνεται η κατάθλιψη, το ντελίριο, η διπολική διαταραχή, οι αγχώδεις διαταραχές, η σχιζοφρένεια και η ψύχωση, η άνοια, η αυτοκτονικότητα, η κατάχρηση αλκοόλ και άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών.

Σύμφωνα με τα ίδια ευρήματα, οι περισσότεροι άνθρωποι με άνοια (80%) παρακολουθούνται από νευρολόγους που είναι υπεύθυνοι για τη διάγνωση και τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής.

Ο ψυχίατρος είναι, επίσης, η ειδικότητα που συμμετέχει στη φροντίδα του προβλήματος, καθώς εξελίσσεται η νόσος (για συμπεριφορικά προβλήματα), ενώ οι οικογενειακοί ιατροί είναι μεν καλά εκπαιδευμένοι και μπορούν να αντιμετωπίσουν την άνοια, ωστόσο, δεν είναι διαθέσιμοι σε όλη τη χώρα.

Υπάρχουν ενδείξεις, πάντως, ότι η απουσία εξειδικευμένων υπηρεσιών συμβάλλει σε δυσμενή αποτελέσματα, όπως υψηλότερα ποσοστά νοσηλείας ηλικιωμένων με άνοια, ή με κατάθλιψη και ευκολότερη είσοδο σε μακροχρόνια ιδρυματική φροντίδα.

Η δημόσια χρηματοδότηση καλύπτει τη φαρμακευτική αγωγή για την άνοια, καθώς και τις δαπάνες για τις επισκέψεις σε δημόσιες υπηρεσίες υγείας. Ωστόσο, οι περισσότεροι πολίτες επιλέγουν να στραφούν σε ιδιώτες ιατρούς και να κάνουν άμεσες πληρωμές.

Επίσης, δεν πρέπει να παραγνωρίζονται και οι ανάγκες των φροντιστών των ηλικιωμένων με άνοια σε διαφορετικούς χώρους, όπως στην κατ’οίκον φροντίδα, στα Νοσοκομεία, τις Πρωτοβάθμιες δομές, τις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων κ.α.

Μέσα στην πανδημία έγινε η αρχή…

Κατά την διάρκεια της πανδημίας και ιδίως στα πρώτα κύματα παρατηρήθηκε κατακόρυφη αύξηση εισαγωγών σε ψυχιατρικές κλινικές γενικών νοσοκομείων ηλικιωμένων με γηριατρική κατάθλιψη, αυτοκτονικότητα, ντελίριο αλλά και νευροψυχιατρικά συμπτώματα στο πλαίσιο άνοιας.

Το ίδιο διάστημα, ωστόσο, ξεκίνησε η υλοποίηση πιλοτικού προγράμματος Ψυχογηριατρικής Υποστήριξης της τρίτης ηλικίας για την προαγωγή της υγείας και την πρόληψη ψυχικών διαταραχών, με έμφαση την κατάθλιψη που αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου εμφάνισης της άνοιας.

Η δράση υλοποιείται από το Αιγινήτειο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, και απευθύνεται σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας μας με ελλιπή πρόσβαση σε Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας ηλικιωμένων.

Η πιλοτική φάση ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2021 με νησιωτικές περιοχές, όπως η Τήνος, η Σύρος και η Άνδρος, καθώς και σε άλλες απομακρυσμένες περιοχές, όπως ο Έβρος και η Ξάνθη.

Επιπρόσθετα τον Φεβρουάριο του 2021 ξεκίνησε η λειτουργία της τηλεφωνικής Γραμμής Βοήθειας για την Άνοια (1102) σε συνεργασία με ΑμΚΕ που δραστηριοποιούνται στην υποστήριξη ασθενών με άνοια.

Η γραμμή πλαισιώνεται από εξειδικευμένους σύμβουλους / επαγγελματίες υγείας, γιατρούς νευρολόγους και ψυχιάτρους, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς οι οποίοι παρέχουν άμεσα ενημέρωση, καθοδήγηση, συμβουλές και διασύνδεση με υπηρεσίες.

Απευθύνεται σε άτομα με προβλήματα μνήμης, φροντιστές, οικογένειες και φίλους ατόμων με άνοια, Επαγγελματίες Υγείας αλλά και οποιονδήποτε από τον γενικό πληθυσμό που θέλει να λάβει πληροφορίες για ζητήματα σχετικά με την άνοια

Άνοια – Ψυχογηριατρική: Τι προβλέπει το Εθνικό Σχέδιο Δράσης

Οι προτάσεις του Σχεδίου Δράσης για την Άνοια και το Αλτσχάιμερ, περιλαμβάνουν αναλυτικά τα εξής:

α) Δομές

  • Ολοκλήρωση δικτύου Κέντρων Ηλικιωμένων (ΚΗ) για άτομα με άνοια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος με πληθυσμό άνω των 10.000. Ίδρυση και λειτουργία ανά Τομέα Ψυχικής Υγείας (ΤοΨΥ) κατ’ ελάχιστον ενός Κέντρου Ηλικιωμένων για την Άνοια.
  • Ίδρυση και λειτουργία, ανά δύο ΤοΨΥ ενός ξενώνα για ανοϊκούς ασθενείς.
  • Δημιουργία Κινητών Μονάδων (ΚΜ) και υπηρεσιών κατ’οίκον φροντίδας για την υποστήριξη των ασθενών και των οικογενειών σε όλες τις Περιφερειακές Ενότητες της Ελλάδας.
  • Δημιουργία μονάδων τελικού σταδίου άνοιας σε ικανό αριθμό ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των περιοχών της χώρας.

β) Δράσεις

  • Ολοκληρωμένη Παρέμβαση Ψυχογηριατρικής Υποστήριξης (ΟΠΨΥ) που θα χρησιμοποιεί e-υπηρεσίες.
  • Δημιουργία ειδικών πρωτοκόλλων εξέτασης και νοσηλείας για άτομα με άνοια.
  • Θέσπιση επιδόματος φιλοξενίας σε στεγαστική δομή ανάλογο με το στάδιο της άνοιας.
  • Ενίσχυση της φροντίδας ατόμων που έχουν μεγαλύτερη/διαφορετική ανάγκη φροντίδας μέσω τρίτων (γειτονιά). Παροχή κινήτρων σε φροντιστές γειτονιάς.
  • Παροχή κινήτρων σε συγγενείς να αναλάβουν την φροντίδα των δικών τους ανθρώπων, όπως οικονομική υποστήριξη, διευκόλυνση ωρών εργασίας ή και τηλε-εργασίας, υποστήριξη από κοινοτικές δομές με άμεση ανταπόκριση σε περίπτωση υποτροπής ΚΜ διαχείρισης κρίσης και κατ’ οίκον θεραπείας).
  • Τακτικός έλεγχος ατόμων τρίτης ηλικίας με νευροψυχιατρικά τεστ.
  • Παροχή κινήτρων σε ηλικιωμένους να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες με ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για να παραμένουν σωματικά και πνευματικά υγιείς (απασχόληση σε καινοτόμες διασκεδαστικές δράσεις που ενισχύουν τις γνωστικές λειτουργίες).

γ) Προγράμματα

  • Διασύνδεση Ιατρείων Μνήμης και Κέντρων Ηλικιωμένων για άτομα με άνοια με τις δομές της ΠΦΥ, τα ΤΕΠ και τα τμήματα των νοσοκομείων και τις υπηρεσίες στην κοινότητα με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων.
  • Ανάπτυξη εξειδικευμένων προγραμμάτων τηλεϊατρικής για την άνοια.
  • Εκπαίδευση και επιμόρφωση επαγγελματιών υγείας
  • Ανάπτυξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδα Ψυχικής Υγείας (ΠΦΨΥ) για την Τρίτη ηλικία (Κέντρα Ψυχικής Υγείας) στην κοινότητα.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

«Ξεχασμένο» αντιβιοτικό μπορεί να καταπολεμά τις επικίνδυνες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις

Ανακαλύφθηκε το 1942, εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια και τώρα αναπτύχθηκαν βελτιωμένες εκδοχές του.

Ένα αντιβιοτικό που βρήκαν οι επιστήμονες πριν από οκτώ δεκαετίες, αλλά εγκατέλειψαν στη συνέχεια, καταπολεμά αποτελεσματικά ορισμένα πολυανθεκτικά βακτήρια, ανακοίνωσαν επιστήμονες από τις ΗΠΑ.

Το εύρημά τους μπορεί να ανοίγει τον δρόμο για την αντιμετώπιση δύσκολων στην αντιμετώπιση και δυνητικά θανατηφόρων λοιμώξεων που συχνά προσβάλλουν νοσηλευόμενους ασθενείς, λένε οι ερευνητές.

Το αντιβιοτικό λέγεται στρεπτοθρικίνη (streptothricin) και περιέχεται σε πολλαπλές μορφές σε ένα φυσικό προϊόν (λέγεται nourseothricin) από έναν μύκητα του χώματος.

Η ανακάλυψη της στρεπτοθρικίνης τη δεκαετία του 1940 είχε γεννήσει πολλές ελπίδες, καθώς ήταν πολύ ισχυρή εναντίον των Gram-αρνητικών βακτηρίων. Τα βακτήρια αυτά έχουν παχιά εξωτερική στοιβάδα και γι’ αυτό τον λόγο καταπολεμώνται δύσκολα από τα κοινά αντιβιοτικά.

Ωστόσο απεδείχθη τοξική για τους νεφρούς και η ανάπτυξή της εγκαταλείφθηκε.

Έκτοτε όμως πέρασε πάρα πολύς καιρός και η Ιατρική εξελίχθηκε ραγδαία. Επιπλέον, η ανάγκη για νέα, ισχυρά αντιβιοτικά που θα καταπολεμούν πολυανθεκτικά μικρόβια, είναι πλέον επιτακτική. Έτσι, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και άλλα ερευνητικά κέντρα των ΗΠΑ αποφάσισαν να της ρίξουν μία ακόμα ματιά.

Όπως διαπίστωσαν, οι αρχικές μελέτες βασίζονταν σε ατελώς επεξεργασμένες στρεπτοθρικίνες. Κάθε μορφή τους, όμως, έχει διαφορετική τοξικότητα. Έτσι, οι επιστήμονες προχώρησαν σε κάθαρση των στρεπτοθρικινών, αναζητώντας λιγότερο τοξικές μορφές.

Η νέα έρευνα

Στη νέα έρευνα, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε δύο μορφές, την στρεπτοθρικίνη F και την στρεπτοθρικίνη D.  Τα ευρήματά τους δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση PLoS Biology.

Όπως γράφουν, η στρεπτοθρικίνη F είναι πολύ λιγότερο τοξική, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική εναντίον συνηθισμένων πολυανθεκτικών μικροβίων.

Αντίστοιχα, η στρεπτοθρικίνη D, είναι πιο ισχυρή από την F εναντίον των ανθεκτικών εντεροβακτηριδίων και άλλων βακτηρίων. Ωστόσο προκαλεί νεφρική τοξικότητα σε χαμηλότερη δόση. Παρ’ όλα αυτά, και οι δύο ήταν λιγότερο τοξικές από το αρχικό αντιβιοτικό.

«Πιστεύουμε ότι η στρεπτοθρικίνη αξίζει να διερευνηθεί περαιτέρω ως πιθανή θεραπευτική επιλογή για τη θεραπεία των πολυανθεκτικών Gram-αρνητικών μικροβίων», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. James E. Kirby, καθηγητής Παθολογοανατομίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Και συνέχισε: «Η στρεπτοθρικίνη απομονώθηκε το 1942 και ήταν το πρώτο αντιβιοτικό με ισχυρή δράση κατά των Gram-αρνητικών βακτηρίων. Ανακαλύψαμε πως είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματική και εναντίον των πιο δύσκολων, σύγχρονων πολυανθεκτικών παθογόνων, ενώ έχει και ειδικό μηχανισμό δράσης».

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Έκθεση EDF για την ΕΕ: Στην τελευταία θέση η Ελλάδα, με το μικρότερο ποσοστό εργαζομένων με αναπηρία

Μόνο οι 3 στους 10 ανάπηρους σε ηλικία εργασίας στην Ελλάδα απασχολείται με μισθωτή εργασία, στοιχείο που τοποθετεί τη χώρα μας στην τελευταία θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης.

Αποκαρδιωτικά είναι για τη χώρα μας τα αποτελέσματα της Έκθεσης EDF για την εργασία των ατόμων με αναπηρία στην ΕΕ. «Ντροπιαστική η εικόνα της Ελλάδας, καθώς είμαστε στην τελευταία θέση με το μικρότερο ποσοστό εργαζομένων με αναπηρία», σχολιάζει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία και της Ε.Σ.Α.μεΑ, Ιωάννης Βαρδακαστάνης.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Έκθεση, στην ΕΕ απασχολείται με μισθωτή εργασία το 51,3% των ενεργών ατόμων με αναπηρία ( το 1 στα 2 άτομα) σε ηλικία εργασίας. Από αυτούς, το 49% είναι γυναίκες με αναπηρία και το 47,4% είναι νέοι με αναπηρία, οι οποίοι απασχολούνται με μισθωτή εργασία.

Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα και την Ιρλανδία εργάζεται λιγότερο του 1/3 των ατόμων με αναπηρία (32,6%), ενώ ακολουθεί η Κροατία με μόλις 37% και η Ισπανία με 39%

Ο κ. Βαρδακαστάνης, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία, δήλωσε:

«Η έκθεση δείχνει ξεκάθαρα ότι υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ των δικών μας εμπειριών και των εμπειριών των ατόμων χωρίς αναπηρία. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της δεν μπορούν πλέον να συνεχίσουν να μας αποκλείουν – και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητάμε μια Εγγύηση Απασχόλησης και Δεξιοτήτων για την Αναπηρία που θα συμβάλλει στην εξισορρόπηση των όρων ανταγωνισμού».

Η νέα έκθεση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία «Δικαίωμα στην Εργασία», που κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου 2023, αποκαλύπτει το επίμονο χάσμα στην πρόσβαση σε ποιοτική απασχόληση για τα άτομα με αναπηρία.

«Αν εξετάσουμε την πλήρη απασχόληση η κατάσταση είναι ακόμη πιο άσχημη, ειδικά για τις γυναίκες με αναπηρία. Σε 11 χώρες, λιγότερο από το 20% των γυναικών με αναπηρία απασχολούνται με πλήρη απασχόληση. Μεταξύ αυτών: Ιρλανδία, Βέλγιο, Ισπανία, Ιταλία, Μάλτα, Πολωνία, Ουγγαρία, Κροατία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Ελλάδα. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες με αναπηρία είναι, κατά μέσο όρο, πιο μορφωμένες από τους άνδρες με αναπηρία.», σχολιάζει ο κ. Βαρδακαστάνης.

Το χάσμα μεταξύ των ποσοστών απασχόλησης των ατόμων με αναπηρία και χωρίς αναπηρία -το «χάσμα στην απασχόληση των ατόμων με αναπηρία»- είναι σαφές και ποικίλλει πάρα πολύ. Ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 24,4 ποσοστιαίες μονάδες – αλλά οι διαφορές στα κράτη μέλη με τις χειρότερες επιδόσεις είναι πολύ μεγαλύτερες: Ιρλανδία 38,6, στο Βέλγιο  36,3 ποσοστιαίες μονάδες, στη Βουλγαρία 33 ποσοστιαίες μονάδες). Η χαμηλότερη διαφορά (Πορτογαλία) εξακολουθεί να είναι 18,2 ποσοστιαίες μονάδες.

Αιτίες του προβλήματος και διακρίσεις στην εργασία

Η έκθεση βρήκε αρκετούς λόγους για αυτό το χάσμα- μεταξύ των οποίων η έλλειψη παροχής εύλογων προσαρμογών, οι διακρίσεις και το στίγμα που υφίστανται τα άτομα με αναπηρία και η έλλειψη πρόσβασης σε συμπεριληπτική και ποιοτική εκπαίδευση.

Όσον αφορά στις εύλογες προσαρμογές, τα κοινά ζητήματα περιλαμβάνουν: περιορισμένη χρηματοδότηση και υποστήριξη, υπερβολική γραφειοκρατία για πρόσβαση σε εύλογες προσαρμογές (επιβάρυνση τόσο για τους εργοδότες όσο και για τους εργαζόμενους) και την περιορισμένη διαθεσιμότητα πληροφοριών σχετικά με την κρατική στήριξη.

Παρά το γεγονός ότι η οδηγία της ΕΕ για την ισότητα στην απασχόληση έχει τεθεί σε ισχύ από το 2000, δεν υπάρχουν κατευθυντήριες γραμμές προσαρμογής, ενώ ακόμη και απλά αιτήματα όπως η μετάβαση σε μερική απασχόληση συχνά απορρίπτονται. Αυτό οδηγεί σε αθέμιτες πρακτικές – για παράδειγμα, η Zuzana από την Τσεχία έπρεπε να σταματήσει να εργάζεται λόγω έλλειψης πρόσβασης σε προσωπική βοήθεια.

Διακρίσεις παρουσιάζονται υπάρχουν σε κάθε βήμα: από τις υπηρεσίες απασχόλησης κατά την αναζήτηση εργασίας έως τη στιγμή της πρόσληψης, τη διέλευση από τη διαδικασία πρόσληψης. Για παράδειγμα, η Annika, από την Αυστρία, ήταν στα τριάντα της όταν της είπαν να κάνει αίτηση για σύνταξη αναπηρίας – καθώς οι υπηρεσίες απασχόλησης δεν μπορούσαν να σκεφτούν πού να την τοποθετήσουν παρά τα επαγγελματικά της προσόντα. Η Margrét, μια Ισλανδή που εργάζεται σε μια πρεσβεία, αναφέρει ότι οι προϊστάμενοι συχνά αποφασίζουν να μην της αναθέσουν καθήκοντα λόγω της αναπηρίας της – χωρίς να τη συμβουλευτούν.

Δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση – μια έρευνα στη Γερμανία το 2019 ανέφερε ότι το 58% των ερωτηθέντων με αναπηρία υπέστησαν διακρίσεις στην εργασία. Και αυτό όταν έχουν ήδη προσληφθεί – εξακολουθούν τα προβλήματα έλλειψης προσβασιμότητας και οι διακρίσεις.

Μικρότεροι μισθοί

Η έκθεση αποκαλύπτει επίσης ότι τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να κερδίζουν λιγότερα όταν εργάζονται, παρόλο που χρειάζονται περισσότερο εισόδημα για να αντιμετωπίσουν το πρόσθετο κόστος ζωής σε μια κοινωνία που εισάγει διακρίσεις και δεν είναι προσβάσιμη. Τα έξοδα στέγασης και μεταφοράς, για παράδειγμα, συνιστούν δυσανάλογα υψηλή επιβάρυνση για τα άτομα με αναπηρία σε σύγκριση με τα άτομα χωρίς αναπηρία. Η έκθεση εξηγεί ότι τα άτομα με αναπηρία επιβαρύνονται επίσης με υψηλότερο κόστος για την απασχόληση, όπως η πληρωμή για ειδική μεταφορά λόγω απρόσιτων δημόσιων συγκοινωνιών, επιπλέον για προσωπική βοήθεια σε πιο βολικές ώρες κ.λπ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η έκθεση που κυκλοφόρησε σήμερα καλεί τις χώρες της ΕΕ να συνεχίσουν να παρέχουν επιδόματα αναπηρίας ακόμη και όταν οι άνθρωποι εργάζονται με πλήρη απασχόληση – ως μέσο για την αντιστάθμιση αυτών των δαπανών. Εξακολουθεί να είναι σύνηθες φαινόμενο οι εργαζόμενοι με αναπηρία στα κράτη μέλη της ΕΕ να χάνουν το μεγαλύτερο μέρος ή όλο το αναπηρικό επίδομά τους όταν αρχίζουν να εργάζονται. Στην πραγματικότητα, τα άτομα με αναπηρία είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια στην εργασία από τα άτομα χωρίς αναπηρία.

Επιζήμια μοντέλα εργασίας

Η έκθεση υπογραμμίζει επίσης την κοινή χρήση επιβλαβών μοντέλων απασχόλησης που, ενώ συχνά δημιουργούνται με καλές προθέσεις, καταλήγουν να προκαλούν διακρίσεις και σε ορισμένες περιπτώσεις να εκμεταλλεύονται τα άτομα με αναπηρία. Τα μοντέλα προστατευμένης απασχόλησης – επιχειρήσεις που γενικά απασχολούν την πλειονότητα των ατόμων με αναπηρία σε κλειστά περιβάλλοντα – είναι ιδιαίτερα προβληματικά καθώς οι εργαζόμενοι έχουν συχνά χαμηλότερους μισθούς (μερικές φορές κάτω από τον κατώτατο μισθό), κακές συνθήκες, λιγότερες ευκαιρίες σταδιοδρομίας και έλλειψη σταθερότητας.

Τι πρέπει να γίνει

Η έκθεση διατυπώνει μια σειρά συστάσεων προς τις δημόσιες αρχές – συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ και των χωρών μελών της:

  • Να επιτρέπεται στα άτομα να διατηρούν τα αναπηρικά επιδόματα αναπηρίας όταν εργάζονται
  • Απαγόρευση της πρακτικής πληρωμής ατόμων με αναπηρία κάτω από τον κατώτατο μισθό – και προώθηση μοντέλων απασχόλησης που διευκολύνουν τη μετάβαση προς την ένταξη στην ανοιχτή αγορά εργασίας.
  • Προώθηση αποτελεσματικών πρακτικών για πρόσβαση σε εύλογες προσαρμογές και απασχόληση ατόμων με αναπηρία που επηρεάζονται από άλλες μορφές περιθωριοποίησης.

Η ευρωβουλευτής Katrin Langesiepen, πρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα Αναπηρίας και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, δήλωσε:

«Το να έχουμε δουλειά είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή μας. Όπως φαίνεται σε αυτή την έκθεση, υπάρχει ένα πολύ πραγματικό ζήτημα των ατόμων με αναπηρία που αποκόπτονται εντελώς από την αγορά εργασίας και μια παράλληλη κρίση για όσους καταφέρνουν να βρουν εργασία καθώς πληρώνονται κάτω από το κατώτατο ημερομίσθιο, εργάζονται σε χωριστά περιβάλλοντα και στερούνται τα βασικά τους δικαιώματα».

Ολόκληρη η έκθεση (αγγλικά) 

Για περισσότερες πληροφορίες για την Ελλάδα, μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Θεμάτων Αναπηρίας της ΕΣΑμεΑ, που παρουσιάζει έρευνες για την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους στη χώρα, σε θέματα εργασιακά, εκπαίδευσης κλπ.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/