Συντάκτης: grammateia

Η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) προέβη σε σημερινή ανακοίνωση (08/05) ζητώντας, και αυτή με τη σειρά της, την άμεση ακύρωση της «σκανδαλώδους», όπως την χαρακτηρίζει, «προεκλογικής προκήρυξης συντονιστών διευθυντών» τονίζοντας πως οι κλινικές «χρειάζονται νέους Επιμελητές, και όχι “συντονιστές διευθυντές”». 

Για τον λόγο αυτό ζητά, επιπλέον, να «γίνουν όλες οι αναγκαίες μόνιμες προσλήψεις ειδικευμένων γιατρών με προτεραιότητα τμήματα που ήδη βρίσκονται σε λειτουργική κατάρρευση».

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΟΕΝΓΕ:

«Μια μέρα μόλις μετά την απόσυρση της επικίνδυνης για τους ασθενείς εγκυκλίου περί «εφημερίας ετοιμότητας» και «την άτακτη» υποχώρηση της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας, η αναπληρώτρια υπουργός υγείας ξαναχτυπά!

Την ώρα που τα νοσοκομεία είναι στα πρόθυρα λειτουργικής κατάρρευσης, την ώρα που το φαινόμενο των παραιτήσεων των νοσοκομειακών γιατρών παίρνει τη μορφή χιονοστιβάδας, η κυβέρνηση της ΝΔ τρέχει προεκλογικά για να ξεμπερδεύει με τις εκκρεμότητες που τις έχουν απομείνει για την πλήρη μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε επιχειρήσεις Α.Ε.

Αυτό το στόχο εξυπηρετεί η προκήρυξη, κυριολεκτικά στο παρά πέντε των εκλογών,126 θέσεων συντονιστών διευθυντών ΕΣΥ, δηλαδή προϊστάμενων, πρόθυμων να φέρουν σε πέρας τη βρώμικη δουλειά της απαρέγκλιτης υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής στο χώρο της υγείας.

Την ώρα που έχουν παγώσει όλες οι διαδικασίες για την ολοκλήρωση των ελάχιστων προσλήψεων επιμελητών Β που έχουν προκηρυχθεί, και που είναι ζωτικής σημασίας για να λειτουργήσουν τα τμήματα και οι κλινικές ,την ώρα που έχουν παγώσει με πρόσχημα την προεκλογική περίοδο ακόμα και οι διορισμοί νέων ειδικευόμενων σε πολλά νοσοκομεία, η κυβέρνηση προκηρύσσει θέσεις συντονιστών διευθυντών φωτογραφίζοντας  «ημέτερους».

Μάλιστα  η  περίοδος «υποβολής υποψηφιοτήτων» είναι από 15 ως 24 Μαΐου 2023, ενώ είναι γνωστό ότι στις 21 Μαΐου διεξάγονται οι βουλευτικές εκλογές.

Είναι εξοργιστικό από την μια να έχουμε τραγική υποστελέχωση σε πολλά τμήματα λόγω πολιτικής «μη προσλήψεων» και λόγω καταιγίδας παραιτήσεων ειδικευμένων γιατρών κλάδου ΕΣΥ, και από την άλλη η κυβέρνηση που έχει στο ακέραιο την ευθύνη για αυτό, να τρέχει τελευταία στιγμή πριν τις εκλογές να προλάβει να προκηρύξει «φωτογραφικά» θέσεις … «συντονιστών διευθυντών».

Οι κλινικές χρειάζονται νέους Επιμελητές, όχι «συντονιστές διευθυντές» – Απαιτούμε να γίνουν όλες οι αναγκαίες μόνιμες προσλήψεις ειδικευμένων γιατρών με προτεραιότητα τμήματα που ήδη βρίσκονται σε λειτουργική κατάρρευση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΟΥΣ  ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ «ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ»

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Στην ηλεκτρονική σελίδα του ΑΣΕΠ αναρτήθηκαν τα προσωρινά αποτελέσματα της προκήρυξης 7Κ/2022 για τις προσλήψεις στην Υγεία.

Ειδικότερα, εκδόθηκαν και καταχωρίστηκαν στην ιστοσελίδα του ΑΣΕΠ τα προσωρινά αποτελέσματα της Προκήρυξης 7Κ/2022 (Φ.Ε.Κ. 60/31.08.2022/τ. Α.Σ.Ε.Π.) για την πλήρωση, με σειρά προτεραιότητας, μεταξύ άλλων, τετρακοσίων ενενήντα τριών (493) θέσεων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, μονίμου προσωπικού σε φορείς του Υπουργείου Υγείας και προσωπικού με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου διάρκειας τριών (3) ετών στο Γενικό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου (Ν.Π.Ι.Δ.), σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 27 του ν. 5043/2023 και των άρθρων 28-30 του ν. 4765/2021.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 62/2004 απόφαση και την υπ’ αριθ. 2/2020 γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα:

α) Οι απορριπτέοι υποψήφιοι εμφανίζονται μόνο με τον αριθμό μητρώου (Α.Μ.) υποψηφίου, ο οποίος αναγράφεται και στην ηλεκτρονική τους αίτηση και

β) Τα στοιχεία ταυτοποίησης των υποψηφίων που εμπίπτουν σε ειδικές κατηγορίες δεδομένων εμφανίζονται με αστερίσκους. Πρόσβαση στα πλήρη στοιχεία έχουν μόνο οι υποψήφιοι που συμμετείχαν στην εν λόγω προκήρυξη.

H προθεσμία υποβολής ενστάσεων κατά των ανωτέρω προσωρινών πινάκων ορίζεται από την Τρίτη 9 Μαΐου 2023 έως και την Πέμπτη 18 Μαΐου 2023.

Η άσκηση της ενστάσεως γίνεται με κατάθεσή της ή με αποστολή συστημένης επιστολής απευθείας στο ΑΣΕΠ, στην ακόλουθη διεύθυνση:

Α.Σ.Ε.Π.

Ένσταση για την Προκήρυξη 7Κ/2022

Κατηγορία: Π.Ε.
T.Θ. 14308 Αθήνα
Τ.Κ. 11510

Δεκτή επίσης γίνεται και η υποβολή ένστασης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο e-mail: [email protected]

Για την ένσταση απαιτείται και παράβολο είκοσι ευρώ (20€), άλλως η ένσταση δεν εξετάζεται.

Ο ενδιαφερόμενος υποβάλει το παράβολο το οποίο έχει προμηθευτεί ηλεκτρονικά από τον διαδικτυακό τόπο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (www.gsis.gr), μέσω της εφαρμογής ηλεκτρονικού παραβόλου (e-Παράβολο), επιλέγοντας «Φορέας Δημοσίου» και «Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ)».

Προς διευκόλυνση των υποψηφίων έχει δημιουργηθεί στον διαδικτυακό τόπο του ΑΣΕΠ σχετικός σύνδεσμος (βλ. λογότυπο με την ονομασία «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΑΡΑΒΟΛΟ») ο οποίος οδηγεί στον ανωτέρω διαδικτυακό τόπο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (www.gsis.gr).

Ο υποψήφιος πρέπει να αναγράψει τον αριθμό του παραβόλου στην ένσταση και να καταβάλει το αντίτιμο του ηλεκτρονικού παραβόλου μέχρι τη λήξη προθεσμίας υποβολής των ενστάσεων.

Δείτε τα αποτελέσματα στην ηλεκτρονική σελίδα του ΑΣΕΠ, πατώντας ΕΔΩ

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Η αιμορραγία των επινεφριδίων (ΑΕ) μετά από λοίμωξη COVID-19 αποτελεί μια σπάνια αλλά σοβαρή και απειλητική για τη ζωή επιπλοκή. Μέχρι στιγμής έχουν περιγραφεί 10 περιστατικά αμφοτερόπλευρης ΑΕ μετά από λοίμωξη με COVID-19, ενώ αυτά που αφορούν ετερόπλευρη ΑΕ δεν ξεπερνούν τα επτά.

Στη διάρκεια του 50ού Πανελλήνιου Συνεδρίου Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδη Διαβήτη, που ολοκληρώθηκε στη Θεσσαλονίκη, περιγράφηκε συγκεκριμένο περιστατικό ετερόπλευρης αιμορραγίας επινεφριδίων στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο ασθενής με μεγάλη ετερογενή μάζα επινεφριδίου, παρουσίαζε απεικονιστικά χαρακτηριστικά ύποπτα για κακοήθεια, αλλά στον επανέλεγχο τα ευρήματα ήταν συμβατά αιμορραγίας επινεφριδίου μετά από λοίμωξη COVID-19.

Με αφορμή το περιστατικό, οι επιστήμονες επισημαίνουν την ανάγκη διαφορικής διάγνωσης κατά την ανεύρεση ετερογενούς μάζας επινεφριδίου σε ασθενείς με πρόσφατο ιστορικό λοίμωξης COVID19, ακόμα και χωρίς προηγούμενο ιστορικό θρομβοφιλίας ή άλλης προδιαθεσικής κατάστασης.

Το περιστατικό

Το προσωπικό της Κλινικής Ενδοκρινολογίας, Σακχαρώδη Διαβήτη και Μεταβολικών Νοσημάτων του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου, της Μονάδας Επεμβατικής Ακτινολογίας και του Εργαστηρίου Ιατρικής Απεικόνισης του ίδιου νοσοκομείου, αντιμετώπισε και μελέτησε την περίπτωση ενός άνδρα 62 ετών που μεταφέρθηκε στα Επείγοντα έπειτα από λιποθυμικό επεισόδιο σε καθιστή θέση.

Ο ασθενής, που ήταν εμβολιασμένος με 3 δόσεις κατά του SARS-CoV-2 και είχε ιστορικό πρόσφατης λοίμωξης COVID-19, εμφάνιζε κλινική εικόνα εμπύρετου και αναπνευστική ανεπάρκεια τύπου Ι, ενώ είχε αυξημένες τιμές d-dimers. Ο μοριακός έλεγχος επιβεβαίωσε λοίμωξη με COVID-19 ενώ λόγω έντονης κλινικής υποψίας για πνευμονική εμβολή διενεργήθηκε αξονική αγγειογραφία πνευμονικών αρτηριών (CTPA), η οποία ήταν αρνητική.

Στον απεικονιστικό έλεγχο εντοπίστηκε ευμεγέθης οζόμορφη αλλοίωση δεξιού επινεφριδίου διαστάσεων 3,6 x 2 εκ και αυξημένων πυκνοτήτων (16 – 19 ΗU). Ο λειτουργικός έλεγχος των επινεφριδίων που ακολούθησε δεν ανέδειξε ορμονική υπερέκκριση ενώ η δοκιμασία διέγερσης με κορτικοτροπίνη απέκλεισε την φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια. Ακολούθησε εστιασμένη αξονική τομογραφία επινεφριδίων 4 μήνες μετά από την αρχική απεικόνιση όπου παρατηρήθηκε υποστροφή́ του προηγούμενα απεικονιζόμενου οζώδους μορφώματος του δεξιού επινεφριδίου το οποίο εκτιμάται ότι αφορούσε πιθανότατα αιμάτωμα, ενώ στο έξω σκέλος του αριστερού επινεφριδίου σημειώνεται όζος 7mm με χαμηλές πυκνότητες ως επί μικρού αδενώματος. Τα παραπάνω ευρήματα έθεσαν τη διάγνωση της ετερόπλευρης αιμορραγίας επινεφριδίου πιθανότατα σε έδαφος λοίμωξης COVID-19 που κλινικά εκδηλώθηκε με λιποθυμικό επεισόδιο σε καθιστή θέση.

Συμπεράσματα

Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, η αιμορραγία των επινεφριδίων είναι μία σπάνια κατάσταση που προκύπτει από μια πληθώρα αιτιολογικών παραγόντων όπως το τραύμα, η αιμορραγική/θρομβοφιλική διάθεση, λοιμώξεις, στρες, και όγκοι επινεφριδίων. Η λοίμωξη COVID-19 σχετίζεται με διαταραχές πήξης και θρομβοεμβολικά επεισόδια συνεπώς πιστεύεται ότι η ΑΕ εμφανίζεται μετά από λοίμωξη COVID-19 λόγω θρόμβωσης των επινεφριδιακών φλεβών. Η αιμορραγία επινεφριδίων συχνά διαγιγνώσκεται τυχαία εξαιτίας μη ειδικών κλινικών ευρημάτων ωστόσο η φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια είναι μια σπάνια αλλά επικίνδυνη για την ζωή επιπλοκή.

Με βάση τα καταγεγραμμένα περιστατικά η αμφοτερόπλευρη και σπανιότερη ετερόπλευρη ΑΕ αποτελεί μια επιπλοκή της λοίμωξης COVID-19 και θα πρέπει να τίθεται στη διαφορική διάγνωση κατά την ανεύρεση ετερογενούς μάζας επινεφριδίου σε ασθενείς με πρόσφατο ιστορικό λοίμωξης COVID19 ακόμα και χωρίς προηγούμενο ιστορικό θρομβοφιλίας ή άλλης προδιαθεσικής κατάστασης.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το φαγητό αργά το βράδυ εκτός από απόλαυση είναι για όσους θέλουν να διατηρήσουν τη φόρμα τους… βάσανο. Ειδικά στην Ελλάδα, το φαγητό το βράδυ είναι μια συνήθεια που δύσκολα κόβεται καθώς για πολλές οικογένειες είναι η στιγμή που όλα τα μέλη βρίσκονται στο τραπέζι.

Στο εξωτερικό είναι σύνηθες να τρώνε το δείπνο τους ακόμα και πριν τις 7 το απόγευμα αλλά στην Ελλάδα η ώρα που τρώμε βραδινό είναι στις 21:00 το βράδυ –στην καλύτερη των περιπτώσεων- ενώ το καλοκαίρι μπορεί να καθίσουμε για φαγητό μέχρι και στις 23:00 το βράδυ.

Πολύ μελάνι έχει χυθεί λοιπόν για το αν η ώρα που τρώμε το βραδινό μας επηρεάζει το βάρος μας και τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Endocrine Society’s Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, είναι γεγονός ότι η κατανάλωση γευμάτων αργά το βράδυ μπορεί να συμβάλλει στην αύξηση του βάρους και του σακχάρου στο αίμα.

«Η μελέτη αυτή δίνει νέα διάσταση στο πώς η κατανάλωση βραδινών γευμάτων επιδεινώνει την αντοχή στη γλυκόζη και μειώνει την ποσότητα του λίπους που καίγεται. Οι επιπτώσεις των βραδινών γευμάτων ποικίλουν σημαντικά ανάμεσα στους ανθρώπους και εξαρτώνται από τη συνήθη ώρα ύπνου, πράγμα που δείχνει ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι πιο ευάλωτοι από άλλους. Αν οι μεταβολικές επιδράσεις που παρατηρήσαμε με το ένα γεύμα γίνουν χρόνιες, τα βραδινά γεύματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συνέπειες όπως ο διαβήτης ή η παχυσαρκία», εξηγεί ο συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Jonathan C. Jun από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Όσο πιο νωρίς το δείπνο και πιο μακριά από τον ύπνο τόσο το καλύτερο

Οι ερευνητές μελέτησαν 20 υγιείς εθελοντές (10 άνδρες και 10 γυναίκες) για να διαπιστώσουν τον τρόπο με τον οποίο μεταβόλιζαν το δείπνο που καταναλώνεται μετά τις 22:00 το βράδυ σε σύγκριση με αυτό των 18:00 το απόγευμα. Όλοι οι εθελοντές πήγαιναν για ύπνο στις 11 το βράδυ.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ήταν υψηλότερα και η ποσότητα του λίπους που κάηκε ήταν μικρότερη στην περίπτωση του βραδινού γεύματος, ακόμα και όταν και στις δύο περιπτώσεις καταναλώθηκαν τα ίδια τρόφιμα.

«Κατά μέσο όρο, το ανώτερο επίπεδο γλυκόζης μετά το βραδινό γεύμα ήταν σχεδόν 18% υψηλότερο και η ποσότητα λίπους που κάηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν μειωμένη κατά 10% συγκριτικά με την κατανάλωση ενός απογευματινού, τελευταίου γεύματος για την ημέρα. Οι επιπτώσεις που παρατηρήσαμε στους υγιείς εθελοντές μπορεί να είναι πιο σημαντικές σε ανθρώπους που πάσχουν από παχυσαρκία ή διαβήτη, οι οποίοι έχουν ήδη υποβαθμισμένο μεταβολισμό» εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Chenjuan Gu.

«Χρειάζεται να κάνουμε περισσότερα πειράματα για να διαπιστώσουμε αν αυτές οι επιδράσεις συνεχίζονται με την πάροδο του χρόνου και αν προκαλούνται περισσότερο από τη συμπεριφορά (όπως ο ύπνος αμέσως μετά την κατανάλωση ενός γεύματος) ή από τον κιρκαδιανό ρυθμό του σώματος» καταλήγει ο Δρ. Jun.

Το βέβαιο πάντως είναι σύμφωνα με τους ερευνητές ότι όσο πιο νωρίς φάμε το δείπνο μας και σε όσο μεγαλύτερη απόσταση από την ώρα του ύπνου, κινδυνεύουμε λιγότερο από αύξηση του λίπους στο σώμα, καθώς και του σακχάρου στο αίμα.

 

 

πΗΓΗ: https://healthpharma.gr/

Ο αναστολέας της μυοσίνης, mavacamten, έγινε η πρώτη ουσία που έλαβε σύσταση χορήγησης άδειας κυκλοφορίας από την Επιτροπή Φαρμάκων Ανθρώπινης Χρήσης (Committee for Medicinal Products for Human Use – CHMP) του ΕΜΑ για τη θεραπεία ασθενών με αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια (HOCM).

Σε ασθενείς με αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, το τοίχωμα της αριστερής κοιλίας της καρδιάς είναι παχύρρευστο.

Η HOCM είναι μια πολύ σπάνια ασθένεια κατά την οποία το τοίχωμα της αριστερής κοιλίας της καρδιάς διαστέλλεται.

Ως αποτέλεσμα, οι πάσχοντες εμφανίζουν συμπτώματα όπως δύσπνοια και πόνο στο στήθος και διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής, εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακής ανεπάρκειας και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.

Η αιτία της HOCM είναι συνήθως μεταλλάξεις σε γονίδια που κωδικοποιούν τα σαρκομέρια των κυττάρων του καρδιακού μυός.

Τώρα που ο EMA έδωσε την έγκρισή του για το mavacamten (της Bristol-Myers Squibb, το πρώτο εγκεκριμένο φάρμακο για τη θεραπεία αυτών των ασθενών θα είναι πιθανότατα σύντομα διαθέσιμο.

Η ακριβής ένδειξη είναι η συμπτωματική HOCM (κλάσεις NYHA II έως III) σε ενήλικες ασθενείς. Το βιοδιαθέσιμο από το στόμα φάρμακο θα κυκλοφορήσει στην αγορά με τη μορφή σκληρών καψακίων που περιέχουν 2,5 mg, 5 mg, 10 mg και 15 mg.

Το mavacamten είναι ένας αναστρέψιμος αναστολέας της καρδιακής μυοσίνης.

Ομαλοποιεί τη συσταλτικότητα του καρδιακού μυός σε ασθενείς με HOCM, μειώνει την απόφραξη στην περιοχή της αριστερής κοιλίας από την οποία διέρχεται το εκρέον αίμα και βελτιώνει την πίεση πλήρωσης της καρδιάς.

Σε δύο τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες φάσης ΙΙΙ, το mavacamten βελτίωσε την ικανότητα άσκησης και μείωσε την ανάγκη για θεραπεία μείωσης του διαφράγματος.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ζάλη, δύσπνοια, συστολική δυσλειτουργία και συγκοπή.

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Σήμα κινδύνου για τους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ με μηχανικό αερισμό λόγω βαριάς λοίμωξης COVID-19, εκπέμπει μεγάλη σουηδική μελέτη. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως οι συγκεκριμένοι ασθενείς αντιμετωπίζουν 16πλάσιο κίνδυνο κοιλιακής ταχυκαρδίας εντός έξι μηνών και πολλαπλάσιο κίνδυνο άλλων επιπτώσεων στο καρδιαγγειακό σύστημα, δυνητικά απειλητικών για τη ζωή, σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Η μελέτη επιστημόνων του Ινστιτούτου Καρολίνσκα, που παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιακού Ρυθμού (EHRA) της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (ESC) στη Βαρκελώνη, καλεί παράλληλα τα συστήματα Υγείας να προετοιμαστούν για αύξηση των ασθενών που χρειάζονται διαχείριση για νέες αρρυθμίες.

Η μελέτη

Ο στόχος της μελέτης ήταν να διερευνήσει τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο αρρυθμιών σε ασθενείς που νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ με μηχανικό αερισμό, λόγω βαριάς COVID-19. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το σουηδικό μητρώο ΜΕΘ προκειμένου να συλλέξουν στοιχεία όλων των ασθενών με τα συγκεκριμένα κριτήρια που νοσηλεύτηκαν και πήραν εξιτήριο μεταξύ Μαρτίου 2020 και Ιουνίου 2021. Έγινε αντιστοιχία κάθε ασθενή με έως και 10 άτομα από τον γενικό πληθυσμό, σταθμισμένη ανά ηλικία, φύλο και περιοχή κατοικίας. Πολλαπλά υποχρεωτικά εθνικά μητρώα χρησιμοποιήθηκαν για την καταγραφή νέων διαγνώσεων αρρυθμιών μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ.

Συνολικά, η μελέτη περιελάμβανε 3.023 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 που έλαβαν μηχανικό αερισμό σε σουηδική ΜΕΘ και 28.463 άτομα από τον γενικό πληθυσμό (ομάδα ελέγχου). Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 62 έτη και το 30% ήταν γυναίκες.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τον κίνδυνο ανάπτυξης κάθε αρρυθμίας σε ασθενείς με σοβαρή COVID-19, σε σύγκριση με εκείνους χωρίς σοβαρή COVID-19. Οι αναλύσεις προσαρμόστηκαν για παράγοντες που συνδέονται με την πιθανότητα διαταραχών του καρδιακού ρυθμού, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, του φύλου, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη, των υψηλών λιπιδίων του αίματος, της χρόνιας νεφρικής νόσου και της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης (επίπεδο εκπαίδευσης, οικογενειακή κατάσταση και εισόδημα). Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ήταν εννέα μήνες.

Αποτελέσματα

Σε ασθενείς που είχαν σοβαρή COVID-19, τα ποσοστά επίπτωσης ανά 1.000 ανθρωποέτη κοιλιακής ταχυκαρδίας, κολπικής μαρμαρυγής, άλλων ταχυαρρυθμιών και εμφύτευσης βραδυκαρδίας/βηματοδότη ήταν 15,4, 78,4, 99,3 και 8,5, αντίστοιχα. Τα αντίστοιχα ποσοστά επίπτωσης στην ομάδα ελέγχου ήταν 0,9, 6,0, 6,7 και 0,9, αντίστοιχα.

Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, οι ασθενείς που είχαν σοβαρή COVID-19 που απαιτούσε μηχανικό αερισμό είχαν 16πλάσιο κίνδυνο κοιλιακής ταχυκαρδίας, 13πλάσιο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής, 14πλάσιο κίνδυνο άλλων ταχυαρρυθμιών και 9πλάσιο κίνδυνο εμφύτευσης βραδυκαρδίας/βηματοδότη.

“Η πραγματική πιθανότητα εμφάνισης κοιλιακής ταχυκαρδίας ή άλλων αρρυθμιών μετά από σοβαρή COVID-19 είναι χαμηλή για τον ασθενή, αλλά πολύ υψηλότερη από ό, τι σε εκείνους χωρίς σοβαρή λοίμωξη”, δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης δρ Marcus Stahlberg (φωτογραφία) του Ινστιτούτου Karolinska της Στοκχόλμης και πρόσθεσε: “Οι ασθενείς με COVID-19 που χρειάζονται μηχανικό αερισμό συχνά έχουν άλλες καταστάσεις και η προσθήκη διαταραχής του καρδιακού ρυθμού μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της υγείας τους. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια εάν αναπτύξουν αίσθημα παλμών ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, ώστε να μπορούν να αξιολογηθούν για πιθανές αρρυθμίες”.

Να προετοιμαστούν τα συστήματα Yγείας

Ο δρ Stahlberg επισήμανε πως “αυξημένος κίνδυνος αρρυθμιών μετά από COVID-19 έχει επίσης αναφερθεί προηγουμένως στο μεγαλύτερο μέρος των ασθενών με COVID-19 που δεν χρειάζονται θεραπεία σε ΜΕΘ”, ενώ χτύπησε καμπανάκι για την ανάγκη προετοιμασίας των συστημάτων Υγείας: “Μαζί με τα νέα δεδομένα μας και λαμβάνοντας υπόψη ότι παγκοσμίως έχουμε 650 εκατομμύρια αναφερόμενες περιπτώσεις COVID-19, τα νοσοκομειακά συστήματα θα πρέπει να προετοιμαστούν για αύξηση των ασθενών που χρειάζονται διαχείριση για νέες αρρυθμίες”, κατέληξε.

Πηγές:
European Society of Cardiology (ESC)

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέα έρευνα υποδεικνύει ότι αποτελεσματική ρύθμιση της κατάθλιψης με ψυχοθεραπεία μπορεί να μειώσει την πιθανότητα καρδιοπάθειας-σε ορισμένες περιπτώσεις έως 15%.

Εξέτασε 636.955 ενηλίκους με κατάθλιψη από 45 ηλεκτρονικές βάσεις ιατρικών φακέλων στη Βρετανία. Οι συμμετέχοντες είχαν ολοκληρώσει έναν κύκλο ψυχοθεραπείας και δεν είχαν καρδιαγγειακή νόσο ή άνοια.

Η Celine El Baou, του University College London, δήλωσε ότι η νέα έρευνα δείχνει ότι η βελτίωση της ψυχικής υγείας θα μπορούσε επίσης να βοηθά στη σωματική υγεία, ιδιαίτερα σε όσους είναι κάτω των 60 ετών.

Ανθρωποι των οποίων τα συμπτώματα κατάθλιψης βελτιώθηκαν μετά τη θεραπεία είχαν 10% έως 15% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου έναντι αυτών που δεν είχαν βελτίωση.

Η ερευνήτρια δήλωσε ότι σε διάστημα 3,1 ετών συμπτώματα κατάθλιψης βελτιώθηκαν στο 59% των συμμετεχόντων και δεν βελτιώθηκαν στο 41%.
Πρόσθεσε ότι η βελτίωση της κατάθλιψης συνδεόταν με χαμηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο, από 12% έως 19% σε διάφορες ομάδες.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι τα αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν ότι η μείωση της καρδιαγγειακής νόσου προκλήθηκε από ανακούφιση της κατάθλιψης.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο European Heart Journal.

Πηγές:
European Heart Journal.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πιο αποτελεσματική και ασφαλής επιλογή για τη διαχείριση ψυχολογικών και συμπτωμάτων συμπεριφοράς σε ασθενείς με άνοια, είναι η χορήγηση κανναβιδιόλης 3%.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει ομάδα Ελλήνων επιστημόνων σε μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε σήμερα στο επιστημονικό περιοδικό Clinical Gerontologist. Η μελέτη υπογράφεται από τους επιστήμονες Φωτεινή Αλεξανδρή, Λυδία Παπαδοπούλου, Ανθούλα Τσολάκη, Γεωργία Παπαντωνίου, Λουκά Αθανασιάδη και την καθηγήτρια Μάγδα Τσολάκη.

Όπως αναφέρει η συντακτική ομάδα, στόχος ήταν να διερευνηθούν τυχόν ευεργετικά αποτελέσματα από τη χορήγηση κανναβιδιόλης 3% σε περίοδο έξι μηνών σε ανοϊκούς ασθενείς με ψυχολογικές και διαταραχές συμπεριφοράς (BPSD). Όπως αναφέρουν, η διαχείριση της συγκεκριμένης κατάστασης είναι κρίσιμη για στην καθημερινή κλινική πράξη.

Συγκρίθηκαν ασθενείς που λάμβαναν κανναβιδιόλη 3% με ασθενείς που ακολουθούν τη συνήθη ιατρική θεραπεία.

Από τη βάση δεδομένων του Συλλόγου Alzheimer Hellas επιλέχθηκαν συνολικά 20 ασθενείς με σοβαρή διαταραχή BPSD. Οι μισοί έλαβαν τη συνήθη ιατρική θεραπεία και οι υπόλοιποι σταγόνες καναββιδιόλης. Και στις δύο ομάδες, η διάρκεια θεραπείας ήταν έξι μήνες. Ακολούθησε αξιολόγηση με κλινικό τρόπο και με δομημένη τηλεφωνική συνέντευξη.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η αξιολόγηση έδειξε σημαντική βελτίωση των ψυχολογικών και διαταραχών συμπεριφοράς (BPSD) σε όλους τους ασθενείς που έλαβαν κανναβιδιόλη και καμία ή περιορισμένη βελτίωση στους ασθενείς που λάμβαναν την τυπική θεραπεία, ανεξάρτητα από υποκείμενη νευροπαθολογία της άνοιας.

Με αυτά τα δεδομένα, η συντακτική ομάδα θεωρεί πως η κανναβιδιόλη είναι πιο αποτελεσματική και ασφαλής επιλογή για τη διαχείριση της BPSD από την τυπική παρέμβαση. Θεωρεί, πάντως, πως απαιτούνται μελλοντικές μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές για να επιβεβαιωθούν εκ νέου αυτά τα ευρήματα.

Σημειώνει πως οι επαγγελματίες Υγείας θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να ενσωματώσουν την κανναβιδιόλη στις πρακτικές τους, προκειμένου να μειώσουν τη BPSD σε άτομα με αναπηρία.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Oμάδα γιατρών στη Βοστώνη πραγματοποίησε με επιτυχία χειρουργική επέμβαση σε έμβρυο, για τη θεραπεία μιας σπάνιας εγκεφαλικής πάθησης που είναι γνωστή ως “δυσπλασία φλέβας του Γαληνού”.

Παρόλο που  χειρουργική επέμβαση στη μήτρα – που διενεργείται πριν από τη γέννηση ενός μωρού – έχει πραγματοποιηθεί για άλλες παθήσεις, η συγκεκριμένη επέμβαση έγινε για πρώτη φορά. Λεπτομέρειες για τη διαδικασία, η οποία έλαβε χώρα τον Μάρτιο, δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Stroke την Πέμπτη.

Η πάθηση εμφανίζεται όταν το αιμοφόρο αγγείο που μεταφέρει το αίμα από τον εγκέφαλο στην καρδιά, γνωστό και ως φλέβα του Γαληνού, δεν αναπτύσσεται σωστά. Η δυσπλασία, γνωστή ως VOGM, έχει ως αποτέλεσμα μια τεράστια ποσότητα αίματος να πιέζει τη φλέβα και την καρδιά και μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά προβλημάτων υγείας.

“Οι τρομεροί εγκεφαλικοί τραυματισμοί και η άμεση καρδιακή ανεπάρκεια μετά τη γέννηση είναι οι δύο μεγάλες προκλήσεις”, είπε στο CNN ο δρ Ντάρεν Όρμπαχ, ακτινολόγος στο Νοσοκομείο Παίδων της Βοστώνης και ειδικός στη θεραπεία του VOGM.

Συνήθως, τα βρέφη υποβάλλονται σε θεραπεία μετά τη γέννησή τους χρησιμοποιώντας έναν καθετήρα για την εισαγωγή μικροσκοπικών σπείρων, με σκοπό να επιβραδυνθεί η ροή του αίματος. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Orbach, η θεραπεία συχνά γίνεται πολύ αργά.

Παρά τις προόδους στη φροντίδα, “το 50% έως 60% όλων των μωρών με αυτήν την πάθηση, αναμένεται να αρρωστήσουν σχεδόν αμέσως. Το άσχημο είναι από τα μωρά που αρρωσταίνουν, φαίνεται ότι υπάρχει περίπου 40% θνησιμότητα”, συμπλήρωσε ο Orbach. “Περίπου τα μισά από τα βρέφη που επιβιώνουν αντιμετωπίζουν σοβαρά νευρολογικά και γνωστικά προβλήματα”, κατέληξε.

Μπροστά σε μία επιλογή

Όταν έμαθαν για την τέταρτη εγκυμοσύνη τους, ο Derek και η Kenyatta Coleman από το Baton Rouge της Λουιζιάνα έμειναν έκπληκτοι και ενθουσιασμένοι. Η Kenyatta, 36, και ο Derek, 39, είναι παντρεμένοι εδώ και επτά χρόνια.

Η Kenyatta είπε ότι τίποτα δεν φαινόταν να πηγαίνει άσχημα σχετικά με την εγκυμοσύνη. Αφού είχε κάνει τρία παιδιά, η Kenyatta σκεφτόταν τους υπερήχους ως ραντεβού ρουτίνας.

“Το μωρό τα πήγαινε καλά. Όλα τα βιοφυσικά της προφίλ ήταν όλα φυσιολογικά”.

Οι Colemans έκαναν ακόμη και γενετικό τεστ που χαρακτήρισε την εγκυμοσύνη της Kenyatta ως “χαμηλού κινδύνου”, είπε: “Ειλικρινά πιστεύαμε ότι ήμασταν πολύ καλά”.

Αλλά όταν η Kenyatta πήγε για υπερηχογράφημα στις 30 εβδομάδες της εγκυμοσύνης της, ήρθε αντιμέτωπη με κάτι διαφορετικό. Θυμάται τον γιατρό της να την κάθεται και να λέει ότι ανησυχεί.

“Μοιράστηκε μαζί μου ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όσον αφορά τον εγκέφαλο του μωρού και επίσης η καρδιά της είχε διευρυνθεί”, είπε η Kenyatta.
Μετά από περισσότερη έρευνα, υπήρξε διάγνωση: VOGM.

Οι Colemans είχαν μάθει για μια κλινική δοκιμή που διεξήχθη από τα νοσοκομεία Brigham and Women’s και Boston Children’s και η οποία θα μπορούσε να παρέχει θεραπεία στο μωρό τους, πριν γεννηθεί.

Η Kenyatta θυμάται ότι την ενημέρωσαν για τους πιθανούς κινδύνους – πρόωρο τοκετό ή εγκεφαλική αιμορραγία για το έμβρυο – αλλά οι Colemans ένιωσαν ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή για αυτούς.

Στις 15 Μαρτίου, ακριβώς ένα μήνα μετά τον υπέρηχο που εντόπισε την δυσπλασία, η Kenyatta υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση.

Διαδικασία με δύο ασθενείς

Για αυτή τη χειρουργική επέμβαση, υπήρχαν δύο ασθενείς: η Kenyatta και το μωρό της.

Οι γιατροί έπρεπε να βεβαιωθούν ότι το έμβρυο ήταν στραμμένο προς τη σωστή θέση, με το κεφάλι του προς το κοιλιακό τοίχωμα της μητέρας.

Η δρ Wilkins-Haug, διευθύντρια του τμήματος Μητρικής Εμβρυϊκής Ιατρικής και Αναπαραγωγικής Γενετικής στο Brigham and Women’s Hospital, συνεργάστηκε με τον Orbach για να βεβαιωθεί ότι το έμβρυο όχι μόνο ήταν στη σωστή θέση για τη διαδικασία, αλλά και ότι θα παρέμενε εκεί.

Η Wilkins-Haug εξήγησε ότι μόλις το έμβρυο βρέθηκε στη βέλτιστη θέση, “έλαβε μια μικρή δόση φαρμάκου έτσι ώστε να μην κινείται και παίρνει επίσης μια μικρή ένεση φαρμάκου για ανακούφιση από τον πόνο”, είπε ο Wilkins-Haug.

Από εκεί, οι γιατροί εισήγαγαν μια βελόνα μέσω του κοιλιακού τοιχώματος, περνώντας προσεκτικά έναν καθετήρα μέσω της βελόνας, έτσι ώστε οι μικροσκοπικές μεταλλικές σπείρες να γεμίσουν τη φλέβα, να επιβραδύνουν τη ροή του αίματος και να μειώσουν την πίεση.

Το μωρό έδειξε σημάδια βελτίωσης αμέσως, με τις σαρώσεις να δείχνουν μειωμένη αρτηριακή πίεση σε βασικές περιοχές.

“Ήταν συναρπαστικό αυτή τη στιγμή που είχαμε τεχνική επιτυχία στο να κάνουμε τον εμβολισμό”, είπε ο Orbach.

Αλλά η επιτυχία δεν καθοριζόταν μόνο από εκείνη τη στιγμή, αλλά από το τι θα ακολουθούσε.

“Θα μπορεί να δείχνει συνέχεια πρόοδο μετά; Θα χρειαστεί απλώς πρόσθετη υποστήριξη; Θα υποφέρει ακόμα σε άμεση καρδιακή ανεπάρκεια;”, αναρωτήθηκε η Kenyatta.

Πάντα μαχητής

Μετά τη διαδικασία, η Kenyatta είχε μικρή διαρροή αμνιακού υγρού. Δύο μέρες αργότερα, ήρθε ο τοκετός στις 34 εβδομάδες της κύησης.

Στις 17 Μαρτίου γεννήθηκε η Ντένβερ Κόλμαν, με βάρος 4 κιλά και 30 γραμμάρια.

“Την άκουσα να κλαίει για πρώτη φορά και αυτό, δεν μπορώ καν να το περιγράψω με λόγια, πώς ένιωθα εκείνη τη στιγμή”, θυμάται η Kenyatta.

“Ήταν απλώς, ξέρετε, η πιο όμορφη στιγμή που μπορούσα να την κρατήσω, να την κοιτάξω και μετά να την ακούσω να κλαίει”.

Οι γιατροί της ήταν επίσης ευχαριστημένοι. “Στην άμεσο-νεογέννητη περίοδο, ήταν πολύ σταθερή και δεν χρειαζόταν καμία από τις θεραπείες που συνήθως χρειάζονται, είτε πρόκειται για τοποθέτηση σπείρων είτε για υποστήριξη της καρδιακής της λειτουργίας με φάρμακα”, είπε η Wilkins-Haug συμπληρώνοντας: “Πιστεύουμε ότι δε θα χρειαστεί ξαναθεραπεία στο μέλλον, αλλά και να χρειαστεί θα πάει πολύ καλά”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η μυοκαρδίτιδα/περικαρδίτιδα ως πολύ σπάνια παρενέργεια του εμβολιασμού λόγω με εμβόλιο mRNA δεν είναι συνέπεια της υπερβολικής παραγωγής αντισωμάτων, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση. Αντ’ αυτού, έχουν εντοπιστεί δύο άλλοι εκλυτικοί παράγοντες.

Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Anis Barmada από την Ιατρική Σχολή του Yale στο New Haven εντόπισε την αυξημένη σηματοδότηση από προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες και την επακόλουθη επέκταση των ενεργοποιημένων λευκών αιμοσφαιρίων ως κινητήριες δυνάμεις της φλεγμονής του καρδιακού μυός ή του σάκου (μυοκαρδίτιδα/περικαρδίτιδα) που μπορεί να εμφανιστεί μετά τον εμβολιασμό με mRNA κατά του SARS-CoV-2.

Ιδιαίτερα οι νεαροί άνδρες διατρέχουν κίνδυνο για αυτή την επιπλοκή του εμβολιασμού, αν και θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη ότι παρόλα αυτά εμφανίζεται πολύ σπάνια συνολικά και επίσης λιγότερο συχνά με τα εμβόλια mRNA από ό,τι με άλλα εμβόλια.

Ο υποκείμενος παθολογικός μηχανισμός δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί.

Εν μέρει θεωρήθηκε ότι θα μπορούσε να πρόκειται για μια περίπτωση μυοκαρδίτιδας υπερευαισθησίας, που μπορεί να συμβεί λόγω παρενέργειας ορισμένων φαρμάκων, ή ότι η αιτία μπορεί να είναι η υπερβολικά υψηλή παραγωγή ειδικών αντισωμάτων κατά του SARS-CoV-2.

Οι συγγραφείς της μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Science Immunology”, δηλώνουν τώρα ότι και οι δύο αυτοί παράγοντες είναι απίθανοι βάσει των αποτελεσμάτων τους.

Η ομάδα είχε αναλύσει δείγματα αίματος από 23 προηγουμένως υγιή άτομα που είχαν αναπτύξει μυοκαρδίτιδα/περικαρδίτιδα ως αποτέλεσμα του δεύτερου εμβολιασμού με το mRNA SARS-CoV-2.

Τα άτομα ήταν ηλικίας 13 έως 21 ετών. 20 από αυτά ήταν άνδρες.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες (ιντερλευκίνες, χημειοκίνες και μεταλλοπρωτεϊνάσες του πρωτεϊνικού παράγοντα) είχαν αυξηθεί μετά τον εμβολιασμό. Αυτό αύξησε την παραγωγή κυτταροτοξικών Τ-κυττάρων και κυττάρων φυσικών δολοφόνων (NK cells) με τον επιφανειακό υποδοχέα CXCR3, τα οποία μπορούν να επιτεθούν στον καρδιακό ιστό.

Η μυοκαρδίτιδα/περικαρδίτιδα που προκύπτει από τον εμβολιασμό με mRNA σχετίζεται επομένως μάλλον με τις κυτταροκίνες, γράφουν οι συγγραφείς. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τον σχεδιασμό μελλοντικών μελετών για την περαιτέρω βελτιστοποίηση του ήδη εξαιρετικού προφίλ ασφάλειας των εμβολίων mRNA σε ορισμένες υποομάδες.

Πηγές:
Science Immunology

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/