Νέες οδηγίες προς τους ιατρούς εξέδωσε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ) για τις επιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει η βιοτίνη στις εργαστηριακές ανοσολογικές εξετάσεις του θυρεοειδούς.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σημερινή του ανακοίνωση ο ΕΟΦ λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση αξιολόγησης της Επιτροπής ΦαρμακοεπαγρύπνησηςΑξιολόγησης Κινδύνου (PRAC) σχετικά με την Έκθεση Περιοδικής Παρακολούθησης της Ασφάλειας (ΕΠΠΑ) για τη λεβοθυροξίνη (διαδικασία PSUSA/00001860/202201), αναφέρει πως έχουν προκύψει σημαντικές πληροφορίες ασφαλείας σχετικά με τα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν λεβοθυροξίνη.
ΕΟΦ: Οδηγίες προς τους γιατρούς
Όπως αναφέρει ο ΕΟΦ, η βιοτίνη ενδέχεται να επηρεάζει τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ανοσολογικών εξετάσεων του θυρεοειδούς, οι οποίες βασίζονται σε αλληλεπίδραση βιοτίνης/στρεπταβιδίνης.
Αυτές οι εξετάσεις χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πρακτική, για τον έλεγχο της λειτουργίας του θυρεοειδούς και την προσαρμογή της δοσολογίας της λεβοθυροξίνης.
Ανάλογα με την αρχή μεθόδου ανάλυσης των εργαστηριακών εξετάσεων, τα αποτελέσματα μπορεί να προκύψουν ψευδώς αυξημένα ή ψευδώς μειωμένα.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μη κατάλληλη διαχείριση των ασθενών ή λανθασμένη διάγνωση.
Ωστόσο, εάν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ελέγχων της λειτουργίας του θυρεοειδούς δεν συνάδουν με την κλινική εικόνα και/ή άλλες εξετάσεις, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανή επίδραση της βιοτίνης. Να σημειωθεί εδώ ότι η βιοτίνη είναι μια ανήκει στο σύμπλεγμα
Ρωτήστε τακτικά τους ασθενείς σχετικά με τη χρήση βιοτίνης προτού τους ζητήσετε να υποβληθούν σε εξετάσεις λειτουργίας του θυρεοειδούς, τονίζει ο οργανισμός.
Εάν ένας ασθενής λαμβάνει βιοτίνη, ενημερώστε το εργαστηριακό προσωπικό προτού ζητήσετε τις εξετάσεις, καθώς ενδέχεται να υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές δοκιμασίες.
Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν σύσταση να συμβουλεύονται τον γιατρό τους και/ή το εργαστηριακό προσωπικό εάν λαμβάνουν ή έχουν λάβει πρόσφατα βιοτίνη.
Πρέπει επίσης να καθίστανται ενήμεροι ότι άλλα προϊόντα που μπορεί να λαμβάνουν, όπως πολυβιταμίνες ή συμπληρώματα για τα μαλλιά, το δέρμα και τα νύχια, θα μπορούσαν επίσης να περιέχουν βιοτίνη και να επηρεάσουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων λειτουργίας του θυρεοειδούς τους.
Τι είναι η λεβοθυροξίνη;
Η λεβοθυροξίνη, σύμφωνα με τον ΕΟΦ, είναι μία συνθετική θυρεοειδική ορμόνη που μετατρέπεται σε τριιωδοθυρονίνη (Τ3) στα περιφερικά όργανα και όπως η ενδογενής ορμόνη, ασκεί συγκεκριμένες επιδράσεις στους Τ3 υποδοχείς.
Η λεβοθυροξίνη έχει εγκριθεί σε ενήλικες και παιδιά για την αντιμετώπιση αρκετών παθήσεων που σχετίζονται με τον υποθυρεοειδισμό, καθώς και στη θεραπεία καταστολής του καρκινώματος του θυρεοειδούς και για διαγνωστική χρήση σε δοκιμασίες λειτουργίας του θυρεοειδούς.
Έχουν εγκριθεί διάφορες φαρμακοτεχνικές μορφές λεβοθυροξίνης (δισκίο, καψάκιο, πόσιμες σταγόνες, κόνις και διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα) σε δόσεις που κυμαίνονται από 12,5 μικρογραμμάρια έως 500 μικρογραμμάρια.
Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα από αυθόρμητες αναφορές και από τη βιβλιογραφία σχετικά με την επίδραση της βιοτίνης στις εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς, τα περισσότερα από τα περιστατικά που περιγράφονται έχουν συμβατή χρονολογία χωρίς συγχυτικούς παράγοντες, τα δε αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων επανήλθαν στο φυσιολογικό μετά την απόσυρση της βιοτίνης ή τη χρήση διαφορετικής μεθόδου δοκιμής, γεγονός που υποδεικνύει αιτιώδη σχέση της αλληλεπίδρασης της βιοτίνης με τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων.
Δεδομένης της ολοένα συχνότερης χρήσης συμπληρωμάτων βιοτίνης σε υψηλές δόσεις και της συχνότητας εμφάνισης υποθυρεοειδισμού εξαρτώμενου από τις κατά περιόδους εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς για την προσαρμογή της δοσολογίας Τ4, υπάρχει σημαντική πιθανότητα εσφαλμένης κλινικής διαχείρισης των εν λόγω ασθενών με βάση τα παραπλανητικά αποτελέσματα των εξετάσεων.
Ο καθορισμός πρόσληψης βιοτίνης είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε καταστάσεις που απαιτούν πιο ακριβή τιτλοποίηση της δόσης λεβοθυροξίνης, όπως σε έγκυες γυναίκες, σε παιδιά, σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς που παρακολουθούνται για υπολειμματικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του θυρεοειδούς.
Εκτός από την παρούσα επικοινωνία, οι πληροφορίες προϊόντος (περίληψη χαρακτηριστικών προϊόντος και το φύλλο οδηγιών χρήσης) των φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν λεβοθυροξίνη, θα αναθεωρηθούν προκειμένου να συμπεριλάβουν την αναφορά στην ενδεχόμενη επίδραση της βιοτίνης στις ανοσολογικές εξετάσεις του θυρεοειδούς.
Στις 8 Μαΐου 1980 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), στη μεγάλη ετήσια συνέλευσή του όπου μετέχουν εκπρόσωποι από όλες τις χώρες-μέλη, πιστοποίησε ομόφωνα ότι η νόσος ευλογιά εκριζώθηκε από όλον τον πλανήτη. Πρόκειται για ιστορική στιγμή, επιστέγασμα ενός μοναδικού προγράμματος του ΠΟΥ, που κύριο όπλο του ήταν ο εμβολιασμός και στο οποίο μετείχαν ενεργά χιλιάδες υγειονομικοί και άλλοι πολίτες σε όλον τον κόσμο: σύζευξη επιστήμης και πολιτικής στα καλύτερά της. Το έργο ήταν τιτάνιο, γιατί εκρίζωση (eradication) δεν είναι απλώς ο μηδενισμός των κρουσμάτων σε κάποιες περιοχές ή χώρες, αλλά η εξαφάνιση της νόσου από όλον τον κόσμο και η πλήρης απαλλαγή από τον υπεύθυνο μικροοργανισμό. Η ευλογιά είναι η πρώτη και μόνη μέχρι σήμερα νόσος του ανθρώπου που έχει εκριζωθεί.
Αποστολή εμβολίων έως το έσχατο χωριό
Οπως συμβαίνει με τα περισσότερα θέματα πρόληψης, το «τελευταίο χιλιόμετρο» ήταν το πιο δύσκολο. Στην περίπτωση της ευλογιάς, αυτό ήταν η δεκαετία 1967-1977. Παρότι ο ΠΟΥ είχε ρητά θέσει ως στόχο την εκρίζωση της ευλογιάς από το 1958-59, η πρόοδος κατά την πρώτη δεκαετία που ακολούθησε βασιζόταν περισσότερο στις πρωτοβουλίες κάθε χώρας, χωρίς σημαντικό συντονισμό ή χρηματοδότηση από τον ΠΟΥ. Το 1967, ωστόσο, όταν η ευλογιά ήταν ακόμη ενδημική σε 30 από τις πιο φτωχές χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ο ΠΟΥ ξεκίνησε το εμβληματικό Εντατικοποιημένο Πρόγραμμα Εκρίζωσης, όπως ονομάστηκε, κατά το οποίο δόθηκε προτεραιότητα στις χώρες με τις μεγαλύτερες ανάγκες και στην καταπολέμηση των παγκόσμιων ανισοτήτων πρόσβασης στον εμβολιασμό. Εμβόλια και υλικά χορήγησής τους, όπως ειδικές διχαλωτές βελόνες, έφτασαν σταδιακά και στο τελευταίο χωριό με δαπάνες του προγράμματος, ενώ η εκπαίδευση υπευθύνων ευλογιάς και εμβολιαστών περιέλαβε τα πιο απομακρυσμένα μέρη της υφηλίου.
14.4.1947. Πλήθος γυναικών σπεύδει να εμβολιαστεί στη Νέα Υόρκη μετά την εμφάνιση εννέα κρουσμάτων ευλογιάς, τα δύο θανατηφόρα. Το πρώτο μισό του 20ού αιώνα η νόσος έπαψε σταδιακά να ενδημεί στις χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Φωτ. ASSOCIATED PRESS
Πυρήνας του προγράμματος εκρίζωσης ήταν η ταχεία αναγνώριση τυχόν κρουσμάτων ευλογιάς μέσω συστηματικής επιδημιολογικής επιτήρησης, η αυστηρή απομόνωσή τους για την περίοδο μεταδοτικότητας, η αναζήτηση των επαφών τους μέσω δομημένης ιχνηλάτησης και ο εμβολιασμός ενός μεγάλου κύκλου ατόμων στην περιοχή. Η προσέγγιση ήταν επίπονη και απαιτούσε επινοητικότητα και ζήλο σε τοπικό επίπεδο από τους κυριολεκτικά χιλιάδες αφανείς πρωταγωνιστές της εκρίζωσης. Ηταν όμως αποτελεσματική: το 1977 διαγνώστηκε ο τελευταίος άνθρωπος στην Ιστορία που κόλλησε ευλογιά με φυσική μετάδοση, ο Αλι Μάουι Μααλίν, εργαζόμενος στο νοσοκομείο της πόλης Μέρκα στη Σομαλία. Χρειάστηκαν λίγα χρόνια ακόμη ώστε η παγκόσμια εκρίζωση να επιβεβαιωθεί με συστηματική επιδημιολογική παρακολούθηση.
Η φοβερή νόσος έπληττε κυρίως τα μικρά παιδιά
Η ευλογιά ήταν μια φοβερή αρρώστια. Εκδηλωνόταν με χαρακτηριστικό εξάνθημα, που συχνά ήταν πυκνό, εκτεταμένο και ιδιαίτερα έντονο στο πρόσωπο, γινόταν πυώδες και κατόπιν δημιουργούσε κρούστα· μπορούσε να αφήσει δυσμορφία του προσώπου ή τύφλωση. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις εμφανιζόταν διάχυτη αιμορραγία από τις δερματικές βλάβες και τους βλεννογόνους. Περίπου 20%-30% όσων νοσούσαν κατέληγαν σε θάνατο. Ειδική θεραπεία δεν υπήρχε – τα αντιβιοτικά δεν είχαν δράση, καθώς ο υπεύθυνος μικροοργανισμός ήταν ιός.
Η ευλογιά σημάδεψε την Ιστορία της ανθρωπότητας και είχε σοβαρές επιπτώσεις στη δημογραφική ανάπτυξη των πληθυσμών. Στις περιοχές όπου ενδημούσε, εμφανιζόταν κυρίως με τη μορφή περιοδικών επιδημιών, στις οποίες προσβάλλονταν ως επί το πλείστον μικρά παιδιά, με συνέπεια την υψηλή θνησιμότητα σε αυτές τις ηλικίες. Μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικοι είχαν τυπικά προσβληθεί σε προηγούμενα επιδημικά κύματα και είχαν αναπτύξει ανοσία, που συνήθως ήταν ισόβια.
Στις περιοχές όπου ο ιός της ευλογιάς δεν κυκλοφορούσε, όπως τόποι απόμακροι και απομονωμένοι από ενδημικές περιοχές, η ευλογιά μπορούσε να εισαχθεί περιστασιακά από ταξιδιώτες, εμπόρους ή στρατιώτες που ασθενούσαν. Σε μια τέτοια περίπτωση οι συνέπειες ήταν δραματικές γιατί το σύνολο του πληθυσμού, περιλαμβανομένων των παραγωγικών ηλικιών, στερούνταν ανοσίας. Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο αφανισμός των αυτοκρατοριών των Ινκας και των Αζτέκων μετά την πρώτη εικοσαετία του 16ου αιώνα οφείλεται λιγότερο στην πολεμική μηχανή των Ισπανών κονκισταδόρων και περισσότερο στην ευλογιά (και την ιλαρά), στην οποία οι γηγενείς λαοί δεν είχαν προηγούμενη ανοσία, αντίθετα από τους κατακτητές.
«Ευλογιασμός» στην Κίνα πριν από χίλια χρόνια
Η ανακάλυψη του εμβολιασμού για την ευλογιά, και μέσω αυτού η γενικότερη ανακάλυψη της πρακτικής του εμβολιασμού, είναι μία από τις μεγάλες κατακτήσεις του ανθρώπινου πολιτισμού. Αν δεν διαθέταμε αυτόν τον τρόπο ενεργητικής πρόκλησης ανοσίας χωρίς τους κινδύνους της αρρώστιας, η αυτονόητη σήμερα αίσθησή μας για τον κόσμο θα ήταν από πολλές πλευρές διαφορετική. Για παράδειγμα, οι παγκόσμιες επικοινωνίες και ανταλλαγές θα είχαν αναπτυχθεί πολύ λιγότερο αν συνοδεύονταν από τον κίνδυνο θανατηφόρων ασθενειών, ενώ η αντίληψή μας για την παιδική ηλικία, τις αναπτυξιακές και ψυχολογικές ανάγκες των παιδιών θα κυριαρχούνταν από την απειλή θανάτου αν ένα στα πέντε παιδιά έχανε τη ζωή του μέχρι να μεγαλώσει.
Η πρώτη μορφή εμβολιασμού κατά της ευλογιάς, ο «ευλογιασμός», έχει τις ρίζες του στη λαϊκή ιατρική. Υπάρχουν αναφορές για την εφαρμογή του στην Κίνα από τον 11ο αιώνα μ.Χ., ενώ αποτελούσε λαϊκή πρακτική σε μεγάλο μέρος της Ασίας πολύ πριν από τον 18ο αιώνα, όταν έγινε γνωστός στην Ευρώπη και εντάχθηκε στις αποδεκτές ιατρικές τεχνικές. Σε αυτό συνέβαλαν οι Ελληνες γιατροί της Κωνσταντινούπολης, Ιάκωβος Πυλαρινός και Εμμανουήλ Τιμόνης, που ανέδειξαν την πρακτική και το 1714 δημοσίευσαν τις παρατηρήσεις τους στο περιοδικό Philosophical Transactions του Λονδίνου. Η μέθοδος περιελάμβανε τη λήψη υγρού από τις φλύκταινες ασθενούς, το οποίο ενοφθαλμιζόταν στο δέρμα υγιών ατόμων έπειτα από σκαριφισμό. Ο «ευλογιασμός» όμως, παρά το όφελος σε σύγκριση με την ίδια την ευλογιά, είχε σοβαρά μειονεκτήματα. Η αντίδραση που προκαλούσε, παρότι συνήθως ελαφριά, ήταν ορισμένες φορές σοβαρή και σε 1%-3% επέφερε τον θάνατο, ενώ μπορούσε να διασπείρει τον ιό στον περίγυρο του εμβολιασμένου.
Η ανακάλυψη του «δαμαλισμού» καθοριστικό βήμα στην καταπολέμηση της ασθένειας
Η μορφή εμβολιασμού που ξεπέρασε τα μειονεκτήματα αυτά ήταν ο «δαμαλισμός». Η ανακάλυψή του αποτέλεσε πραγματική τομή στις εξελίξεις. Με τον δαμαλισμό, το υγρό που ενοφθαλμιζόταν στο δέρμα των υγιών ατόμων λαμβανόταν από φλύκταινες αγελάδων που είχαν προσβληθεί από έναν ιό συγγενικό με τον ιό της ευλογιάς, ο οποίος δεν προκαλεί σοβαρή νόσο στον άνθρωπο αλλά ενεργοποιεί την ανοσία έναντι της ευλογιάς. Η επινόηση αυτή βασίστηκε στην παρατήρηση ότι άνθρωποι που είχαν έρθει σε επαφή με την «ευλογιά των αγελάδων», όπως θεωρούσαν τότε, ανέπτυσσαν προστασία έναντι της ευλογιάς. Ο Αγγλος γιατρός Εντουαρντ Τζένερ (Edward Jenner) πραγματοποίησε λεπτομερείς παρατηρήσεις και πειραματισμούς που δημοσίευσε το 1798. Η νέα μέθοδος, «vaccination» (vacca=αγελάδα) όπως την ονόμασε ο Τζένερ ή «δαμαλισμός» όπως αποδόθηκε στα ελληνικά, εξαπλώθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα. Το πρώτο έντυπο στην ελληνική γλώσσα «περί χρήσεως της δαμαλίδος» εκδόθηκε το 1805. Είναι ενδιαφέρον ότι σε πολλές λατινογενείς γλώσσες η έννοια του όρου «vaccination» διευρύνθηκε αργότερα και περιέλαβε τον εμβολιασμό εν γένει, παρά την απουσία κάθε σχέσης των εμβολίων για άλλα νοσήματα με… αγελάδες.
Η προέλευση του εμβολίου από ιό που προσβάλλει αγελάδες αποτέλεσε για χρόνια πηγή αμφισβητήσεων και άρνησης εμβολιασμού, παρότι τα οφέλη του δαμαλισμού στην επιβίωση των παιδιών ήταν μεγάλα και τεκμηριωμένα. Σήμερα γνωρίζουμε ότι, κατά μια ειρωνεία των πραγμάτων, ο ιός που αποτέλεσε τη βάση των εμβολίων της ευλογιάς, ο οποίος ονομάστηκε «vaccinia virus», είναι διαφορετικός από τον ιό της «ευλογιάς των αγελάδων-βοοειδών» (cowpox) και φυλογενετικά πλησιέστερος στον ιό της «ευλογιάς των αλόγων» (horsepox).
Η εξάπλωση του δαμαλισμού επέφερε λίγο λίγο μείωση της συχνότητας της ευλογιάς κατά τον 19ο και 20ό αιώνα, στο πρώτο μισό του οποίου η νόσος έπαψε σταδιακά να ενδημεί στις χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Στην Ελλάδα τα τελευταία ενδημικά κρούσματα εμφανίστηκαν το 1944. Ομως, εισαγόμενα κρούσματα και επιδημικές εξάρσεις γύρω από αυτά συνέχισαν να εμφανίζονται και να απαιτούν υψηλά επίπεδα εμβολιασμού σε όλες τις χώρες. Η συνειδητοποίηση της αρχής «κανένας δεν είναι ασφαλής αν δεν είναι όλοι ασφαλείς» συνέβαλε αποφασιστικά στη συγκρότηση του σπουδαίου προγράμματος εκρίζωσης της ευλογιάς των δεκαετιών 1960-1970.
Δυστυχώς, στην εποχή της πανδημίας COVID-19 η σημαντική παρακαταθήκη της παραπάνω αρχής επισκιάστηκε από άλλες προτεραιότητες και συμφέροντα: στα τέλη Νοεμβρίου 2022, το 75% του πληθυσμού στις χώρες υψηλού εισοδήματος είχαν ολοκληρώσει τον βασικό εμβολιασμό για COVID-19, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 20% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος! Ας διδαχθούμε από την εκρίζωση της ευλογιάς: η καταπολέμηση των παγκόσμιων ανισοτήτων δεν είναι μόνο κορυφαίο ηθικό αίτημα αλλά και όρος για τον αποτελεσματικό έλεγχο των λοιμωδών νοσημάτων.
*Ο Τάκης Παναγιωτόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής Δημόσιας Υγείας – Υγείας του Παιδιού της πρώην Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας.
Τον πρώτο απολογισμό των αρνητικών παρενεργειών από τον εμβολιασμό κατά του κορονοϊού δημοσιοποίησε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το σύνολο αναφορών εικαζόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών για το 2022 ανέρχεται σε 1.633, ενώ το σύνολο αναφορών ανεπιθύμητων ενεργειών που κατέληξαν στον θάνατο είναι 63.
Την έντονη δυσανασχέτηση του εκφράζει το Πανελλήνιο Συντονιστικό Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής για την υπουργική απόφαση που αναθέτει την πρώιμη παρέμβαση στα Κέντρα Διημέρευσης-Ημερήσιας Φροντίδας. Το συντονιστικό αντιδρά γιατί πλέον ειδικός παιδαγωγός μπορεί να παρέχει υπηρεσίες λογοθεραπείας.
Αναλυτικά, το Πανελλήνιο Συντονιστικό Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής διαμαρτύρεται γιατί η εν λόγω διάταξη «έρχεται να καταργήσει στην πράξη την νόμιμη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος λογοθεραπευτή, όταν ορίζει πως τέτοιες θεραπείες μπορεί να παρέχει άλλος επιστημονικός κλάδος». Πυρά εξαπολύονται προς την κυβέρνηση τονίζοντας ότι δεν υπήρξε διαβούλευση και της καταλογίζει «προχειρότητα», χωρίς να έχει ζητήσει από τους θεραπευτές να εκφράσουν τις απόψεις τους εκ των προτέρων. Μάλιστα γίνεται λόγος για «επικίνδυνες διατάξεις, πρωτίστως για τα ίδια τα παιδιά, που ορίζουν πως ένας ειδικός παιδαγωγός μπορεί να κάνει λογοθεραπείες». Ως παράδειγμα δίνεται «τροπολογία του υπ. Εργασίας(…)να προβλέπει πως ένας παθολόγος μπορεί να κάνει θεραπείες για να ξεπεράσει ένα παιδί τις αναπτυξιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζει», αναφέρει χαρακτηριστικά η εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής Γεωργία Κόλλια.
Δυσκολία ενέχεται και στην περίπτωση που ένας λογοθεραπευτής αναλάβει καθήκοντα σε ένα τέτοιο Κέντρο Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας καθώς θα αδυνατεί να παρέχει υπηρεσίες σε 35 παιδιά αφού «κάθε παιδί να δέχεται λογοθεραπευτική παρέμβαση εξατομικευμένα με συχνότητα τουλάχιστον 2-3 φορές εβδομαδιαίως». Συνεπώς θα προκύψεις ανεπαρκές θεραπευτικό έργο, σύμφωνα με το συντονιστικό.Επίσης, σημειώνεται ότι δεν έχουν προβλεφθεί οι κατάλληλες θεραπείες για τα παιδιά και ποιοι θα πρέπει να τις παρέχουν. «Η υπουργική απόφαση ορίζει πως βοηθός εργοθεραπευτή χωρίς άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μπορεί να κάνει εργοθεραπείες, ενώ παράλληλα προβλέπει αντικατάσταση λογοθεραπευτή από ειδικό παιδαγωγό» τονίζεται.
Αστοχία χαρακτηρίζε την υπουργική απόφαση, σύμφωνα με το συντονιστικό αφού δεν προβλέπεται υποχρεωτικά η ύπαρξη λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή στα Κέντρα Διημέρευσης και Φροντίδας. Υπενθυμίζεται πως η πλειονότητα των παιδιών που χρήζουν πρώιμης παρέμβασης αντιμετωπίζουν σοβαρές αναπτυξιακές δυσκολίες και χρήζουν συστηματικών και εξατομικευμένων θεραπειών. «Πώς μπορεί να υπάρξουν θεραπείες και αποτελεσματική πρώιμη παρέμβαση χωρίς λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή;», διερωτάται ο εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής, Κώστας Ρόγκας.
Το συντονιστικό όργανο εξηγεί πως η «πρώιμη παρέμβαση απευθύνεται σε νεογνά, βρέφη με σοβαρές αναπτυξιακές δυσκολίες αλλά και στις οικογένειές τους. Ουσιαστικά, όλη η οικογένεια πρέπει να πλαισιωθεί από μια διεπιστημονική ομάδα (φυσικοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, ψυχολόγο)». Από την μεριά τους οι επαγγελματίες του χώρου διαχρονικά ζητούν τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού πλαισίου με εξατομικευμένες θεραπείες ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού και των γονέων του.
Επιπρόσθετα χρειάζεται ειδική διαμόρφωσης καθώς οι οφελούμενοι ενδέχεται να φέρουν πιθανή συννοσηρότητα στους τομείς της επικοινωνίας (ομιλία – λόγος), των γνωστικών ικανοτήτων, της φώνησης και ακοής, της σίτισης και κατάποσης. «Για τηv συγκεκριμένη πολύ σοβαρή παράμετρο όμως, καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει στην επίμαχη υπουργική απόφαση» καταγγέλλει το Πανελλήνιο Συντονιστικό Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής.
Στον «Κατάλογο συνταγογραφούμενων φαρμακευτικών προϊόντων που καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση» ανήκει πλέον το Vericiguat. Πρόκειται για έναν διεγέρτη της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (sGC), το οποίο ενδείκνυται σε ασθενείς με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.
Για το Vericiguat συστήνεται χορήγηση με δόσεις 2,5 mg, 5 mg και 10 mg, αποβλέποντας στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Τη θεραπεία λαμβάνουν ασθενείς με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, οι οποίοι έχουν σταθεροποιηθεί μετά από ένα πρόσφατο συμβάν μη αντιρρόπησης, που απαιτεί ενδοφλέβια θεραπεία.
«Παρά τις υπάρχουσες θεραπείες, πολλοί ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια εξακολουθούν να παρουσιάζουν επιδείνωση της νόσου που διαταράσσει τη ζωή τους και προκαλεί συμβάντα απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας, τα οποία οδηγούν σε νοσηλεία ή ενδοφλέβια χορήγηση διουρητικών. Η συνεχιζόμενη επιδείνωση των συμπτωμάτων μετά από τέτοια συμβάντα, είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς ένας στους πέντε ασθενείς δεν επιβιώνει για περισσότερα από δύο χρόνια, μετά από ένα τέτοιο συμβάν Επομένως, είναι πολύ ευχάριστο ότι οι ιατροί στην Ελλάδα έχουν πλέον στη διάθεσή τους μια νέα από του στόματος θεραπευτική επιλογή που μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς τους στην αντιμετώπιση της επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας, αλλάζοντας ενδεχομένως την πορεία της νόσου», υποστήριξε ο Θανάσης Κώτσανης καρδιολόγος, ιατρικός διευθυντής της Bayer Ελλάς και Επικεφαλής Ιατρικού για το Cluster των χωρών του SouthMediterraneanandBlackSea.
Σύμφωνα με τον γιατρό εκτιμάται ότι ένας στους δύο ασθενείς επανανοσηλεύεται εντός 30 ημερών από την εκδήλωση ενός συμβάντος απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας. Εφόσον η χορήγησή του αποφέρει αποτελέσματα στο πεδίο της θεραπείας και στην ανάγκη εκ νέου νοσηλείας θα αντιμετωπιστούν οι φόβοι των ασθενών και των οικογένειών τους. «Πιστεύουμε ότι η κυκλοφορία του Vericiguat είναι ένα σημαντικό βήμα για τη βελτίωση της διαχείρισης του συνδρόμου της καρδιακής ανεπάρκειας, ενός συνδρόμου που συχνά περιορίζει τη διάρκεια ζωής», κατέληξε ο κ. Κωτσάνης.
Για την ιστορία αναφέρεται πως το «πράσινο φως» δόθηκε για τοVericiguat από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA) λαβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της εγκριτικής μελέτη φάσης III, VICTORIA, η οποία δημοσιεύτηκε στο TheNewEnglandJournalofMedicine (NEJM), τον Μάρτιο 2020. Από τη μελέτη προέκυψε ότι το Vericiguat μείωσε σημαντικά τον συνδυασμένο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με τη χορήγηση μόνο της βασικής θεραπείας, μετά από ένα συμβάν απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας.
Το Vericiguat αναπτύσσεται από την Bayer και την MSD (εμπορική ονομασία της Merck & Co., Inc., Kenilworth, NJ, ΗΠΑ).
Με υπουργική απόφαση συγκροτείται το Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ-ΝΠΔΔ). Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ορίστηκε ο πρόεδρος του ΕΟΦ, Δημήτρης Φιλίππου.
Στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΦ ορίζονται τα εξής μέλη:
ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου, επίκουρος καθηγητής Ανατομίας ΕΚΠΑ , μεταβατικός πρόεδρος του ΕΟΦ δυνάμει των διατάξεων του άρ. 108 του Ν. 5043/2023 (ΦΕΚ.91/τ.Α’/13-4-2023) με καθεστώς πλήρους απασχόλησης (άρ. 22 του Ν.4715/2020, ΦΕΚ.149/τ.Α/1-8-2020) , ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου (ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 1274512211/06.11.2019)
ΛΥΜΠΕΡΗΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ του Γεωργίου, πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Οργάνωση και Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας του Τμήματος Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ, ως Αντιπρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) με εκτελεστικά καθήκοντα (ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 8280661544/28-06-2022)
ΓΚΑΣΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Ευθυμίου , πτυχιούχος Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, ως Αντιπρόεδρος Β’ του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) με αρμοδιότητα ζητήματα επιστημονικών ερευνών και δράσεων. (ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 9011410167/23-12-2021)
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ ΑΘΗΝΑ του Ιωάννη, Λέκτορας Αστικού Δικαίου – Νομική Σχολή Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ως τακτικό μέλος του ΔΣ στον ΕΟΦ, με αναπληρώτριά της την ΜΑΚΡΗ ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑ του Παναγιώτη, με ΑΔΤ: Χ132331, Νομικό.
ΓΑΖΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ του Βασιλείου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Εργαστηρίου Βιολογίας- Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, ως τακτικό μέλος του ΔΣ του ΕΟΦ, με αναπληρωτή της τον ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ του Γεωργίου, Φαρμακοποιό.
Η θητεία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου είναι τριετής εξαιρουμένου του προέδρου και των Αντιπροέδρων Α’ και Β’ των οποίων η θητεία συανρτάται της ολοκλήρωσης της διαδικασίας προεπιλογής Αντιπροέδρων Α’ και Β’ κατά περίπτωση.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να εργαστείτε είναι η γνώση γαλλικών Β2 επιπέδου. Παρέχουμε βοήθεια για την μετεγκατάσταση και την εγγραφή σας ως Γιατρός στην Γαλλία.
Αν ενδιαφέρεστε παρακαλώ στείλτε μας το βιογραφικό σας στα αγγλικά η γαλλικα στο [email protected]
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων σε συνεργασία με την ΚΕΔΕ ενημερώνει και εμβολιάζει παιδιά σε 10 απομακρυσμένους δήμους ανά την Ελλάδα
«Καθώς διανύουμε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, είναι σημαντικό να δώσουμε προτεραιότητα στην υγεία και την ασφάλειά μας, αλλά κυρίως στην ασφάλεια της υγείας των παιδιών μας. Με τους εμβολιασμούς των παιδιών μας, λόγω της πανδημίας, να έχουν καθυστερήσει ανησυχητικά, είναι πολύ σημαντικό να εκπαιδευτούμε για τους τρόπους προστασίας των εαυτών μας και των αγαπημένων μας αυτών προσώπων.»
Κωνσταντίνος Ι Νταλούκας: Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων
Παρουσιάζουμε την δράση «ΟΜΠΡΕΛΑ». Μια δράση, που επικεντρώνεται στη σημασία του εμβολιασμού, ειδικά για τον ιό HPV, τον COVID-19 και τη μηνιγγίτιδα. Αυτές οι ασθένειες μπορεί να έχουν σοβαρές, ακόμη και θανατηφόρες συνέπειες. Με την σημαντική αυτή δράση μας θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι οι κοινότητες ανά την Ελλάδα θα είναι καλά ενημερωμένες σχετικά με τα οφέλη του εμβολιασμού, αλλά κυρίως θέλουμε τα παιδιά μας να είναι εμβολιασμένα για τα πολύ σοβαρά αυτά νοσήματα.
Επιλέξαμε να επισκεφτούμε δέκα δήμους σε όλη την Ελλάδα, δήμους που υπάρχει ανισότητα πρόσβασης σε παιδιατρικές δομές και όπου η πληροφόρηση για θέματα υγείας και εμβολιασμών είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Μέσω αυτής της εκστρατείας, στοχεύουμε να παρέχουμε πληροφορίες σχετικά με τον εμβολιασμό, να αντιμετωπίσουμε τις συνήθεις παρανοήσεις και να ενθαρρύνουμε τους γονείς να αναλάβουν δράση για την προστασία των παιδιών μας μέσω του εμβολιασμού.
Τι είναι ο HPV και γιατί να εμβολιάσουμε τα παιδιά μας έναντι του ιού;
Πόσο κινδυνεύουν τα παιδιά μας από την μηνιγγίτιδα τύπου Β; Πως μπορούμε να τα προστατεύσουμε.
Αλήθειες και Μύθοι για τη νόσο COVID-19 και τον εμβολιασμό σε παιδιά και εφήβους
Συνεργαζόμενοι, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ασφαλέστερη και υγιέστερη κοινότητα για όλους.
Σας καλούμε όλους να συμμετάσχετε μαζί μας σε αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία. Ας ενωθούμε για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας, σε μια κοινότητα που θα είναι υγιής και ασφαλής για όλους κάτω από την «ΟΜΠΡΕΛΑ» των εμβολιασμών.
Τα εμβόλια σώζουν ζωές!Εμβολιάστε και προστατεύστε τα παιδιά σας σήμερα.
